New Revelation recieved by Bertha Dudde

Proclamations No. 3276 - 3355

Please take special notice of the fact that God’s Words addressed to us are non-denominational.

The contents of this publication by no means intends to attract members of any Christian religious affiliation nor to recruit members into any other religious affiliation.

Its sole purpose is to make the present-day Word of God accessible to all people.

Between 1937 and 1965 Bertha Dudde was permitted to receive and record 9030 individual proclamations on a daily basis.

The publication of the proclamations was made possible due to the active support of the many friends of God’s New Revelation.

May this Word of God become a blessing to many people. (Also see B.D. No. 4015)

Distribution of the proclamations is very much desired. Only complete and unaltered proclamations must be passed on. (Also see B.D. No 8899)

‘He that hath My commandments, and keepeth them, he it is that loveth Me .... and I will love him, and will manifest Myself to him ....’ John 14, 21

The Publishers, Hans-Willi Schmitz and Wilhelm Wegers

http://en.bertha-dudde.org/

Autobiography of Bertha Dudde

At the request of many friends Bertha Dudde wrote the following biography in 1953:

I have been writing messages received through the inner Word since June 15, 1937. In answer to the many requests of my friends I will give you a picture of my earthly life, a short explanation of what I received spiritually, and my own feelings about all this.

I was born April 1, 1891, the second oldest daughter of an artist of Liegnitz in Silesia, today's Poland. I had a normally peaceful childhood, with six sisters in our parent’s home. I learned the cares of life at an early age. The desire to make money to help my parents made me learn the trade of a seamstress. As the financial needs of my parents continued, so did the burden, and in this way I made myself useful.

My parents belonged to different denominations. Father was a Protestant - Mother a Catholic. We children were brought up in the Catholic faith but never experienced pressure or force to follow the practices of the church so that each child in later years was able to pursue their own chosen course.

I myself was religious but could not accept the doctrine of the Catholic system although I respected the church. I could not represent something on the outside that my inner conscience had not accepted. So I did not continue to attend church, heard little preaching and had no knowledge of the Bible. I did not read any religious books or scientific literature and did not join any other group or religious sect.

Anyone knowing the Catholic teaching knows what a conscious struggle one finds himself in when he wants to release himself from it. I was not spared from this either. But the question as to what is the Truth and where it is to be found, remained.

Often when I prayed the Lord's Prayer I would beseech the Lord to allow me to find His kingdom. This prayer was answered in June 15, 1937, as I prayed quietly and waited for the inner voice. In this attitude I persisted often, for a wonderful peace came over me and thoughts which came to my heart, not my head, gave me comfort and strength.

Still I did not know that these thoughts were given to me until, in a strange dream I experienced something which later proved to be the Truth and caused me to write down these thoughts.

So on a certain day as I listened inwardly a stream of words came to me, which I wrote down. This was the first message I wrote which started like this: "In the beginning was the Word, 'a Te-Deum' to the Creator of Heaven and Earth."

Then came doubt, …. did you write this by yourself? In short, I have wrestled, prayed and gone through many struggles, but again and again the words came to me like a stream, a wisdom, which made me tremble. Then God Himself took away my doubts. He answered me and I acknowledged Him as our Father, in His Word. My faith grew, doubt diminished, and I received and wrote daily.

The contents of the writings were beyond my understanding. Phrases, which I had never heard of or read about, strange and scientific expressions and references continually came to me. Then came unheard of expressions of the Heavenly Father's Love giving refuge and providing enlightenment to all the questions of life.

The Words came to me in the following manner: After sincere prayer and a short period of composure I listened inwardly. Thoughts then followed coming to my mind, clearly, distinctly, and the words flowed smoothly always three or four, one after another, like writing a radio announcement or a weather report, slowly so that I could easily keep pace, writing line after line.

Now I write the words in shorthand as a dictation without having any constructive or intellectual part in it. I am in no way in a 'trance', nor do I even form the sentences, but it comes to me one word at a time, neither do I understand the context while I am writing the words down.

After days, sometimes weeks, I transcribe the shorthand writings into longhand without changing or correcting a syllable. Each dictation takes about half an hour. I must stress that this could not happen forcibly or in a state of ecstasy. It all takes place simply and consciously, without any excitement or influence of my own will. I can interrupt myself at any time and finish the sentence after hours or days without reading the previous writing the dictated words continue again.

My will is under no compulsion, all that I desire is to serve God and do what His will wants me to do.

I can truthfully say that I was led into this Truth, and these concepts were, in every respect, foreign to me. It was only after years that I found confirmation of what I received when I came to know the writings of Jacob Lorber. No one can imagine my joy when I discovered the literature of Jacob Lorber; ‘The Great Gospel of John’ and ‘The Youth of Christ’. Then I understood that other people were also given the Word of the Lord, that God had spoken to His children at all times and that God will continue to do this in His endless love and mercy.

I found in Lorber's writings the same as was given to me. I often could not understand the Word that came to me, but in His love the Heavenly Father gave me the explanation. How wonderful are the innumerable manifestations in which the Father displays His exceedingly great goodness.

It became clear to me that my limited education due to lack of money, and my lack of time to read good books or visit performances, became my advantage. I was now able to concentrate on my work from early morning to late at night, and each day I received that precious spiritual Word without knowing for whom I received it.

It is because of my ignorance of the Bible and the Catholic doctrine that I accepted the Word from above without resistance. In my experience, an earnest Catholic or Protestant whose knowledge is rooted in dogmatic theories is too much bound to dogma to accept and embrace divine revelations without resistance.

Still, there are scientists at several faculties who earnestly discuss these divine teachings with increasing interest. Their interest not only concerns the irrefutable explanation of the origin of matter and the possibility of its dissolution, but also the principle of the wrong teachings of different religions, systems and confessions. In the messages I received, these errors are recorded and everyone is urged to give instructions concerning these doctrinal errors whenever there is an opportunity. But everyone is free to take the Lord's Word to heart or not. But whoever understands the spirit in the Father's Word and does not act accordingly increases the distance between himself and the Father even more. When he does not follow the warning Words of love he puts himself inevitably under the law. He will also, in the same measure, lack in grace by disregarding God's commandment of love.

In God's grace people are led anew to the Gospel, which emphatically points out the purpose of man's being. For the merciful love of God seeks to save all who still can be saved before the turning point comes. And it will come. The end-time which seers and prophets have proclaimed is now here. According to the revelations given to me, the Lord does not differentiate between His children. ‘Come ye all to Me’ sounds His call and blessed is he who hears His call and follows Him. God loves His children. He wants to make them all happy, even when they do not want to know Him.

Recorded November 22, 1953

Bertha Dudde

Bertha Dudde was permitted to leave her earthly shell on September 18, 1965 to return to the Father’s heavenly house.

Inhoud

3276 - Genadetijd - Redenaar De Voorloper van de HEER

3277 - Heeft Jezus Christus alle mensen verlost of zijn alle mensen verlost?

3278 - Zondenschuld GOD's Erbarming - Zoenoffer

3285 - Gebed en werken van liefde zijn wapens tegen verzoekingen

3290 - Verzoekingen van de wereld

3295 - Vertroosting - Gods Woord bewijs van Zijn liefde

3297 - Het kwijtschelden of laten behouden van zonden - Volgelingen van Jezus

3300 - Vernietiging der scheppingswerken en zijn gevolgen

3302 - Waarheid - Rust en innerlijke vrede

3308 - Innerlijke aandrang is aanwijzing van God - Het onderwerpen van de wil

3313 - Een roep tot de lichtwezens om hulp in geestelijke nood

3315 - Het aflossen van de zondenschuld door kinderen en kindskinderen

3316 - Verschillende sferen in het geestelijke rijk

3317 - Gods Liefde bepaalt het lot van de mens

3318 - De geweldige stem van God - Einde van de strijd

3324 - Lichtsferen - Weerzien - Gelukzaligheid

3326 - God openbaart Zich - Beloften

3329 - Eigen verantwoording - Dogma

3333 - De vergeestelijking van de substanties van het lichaam

3334 - Reden van de moeilijke levensomstandigheden

3343 - Gemeenschappelijk werkzaam zijn in liefde in de eindtijd

3345 - Meervoudige gang door de schepping - Heilsplan Gods - Het herkennen in het lichtrijk

3348 - Natuurgebeuren - Er vallen slachtoffers onder goede en slechte mensen

3352 - Het kindschap GOD's Buitensporig veel leed op aarde

3354 - Het beïnvloeden door lichtwezens door middel van gedachten

Genadetijd - Redenaar De Voorloper van de HEER

B.D. 3276 from 1. oktober 1944, taken from Book No. 43

Verneem wat GOD's GEEST u verkondigt! Er is een tijd van genade aangebroken en u kunt de zegen ervan bespeuren, als u bereidwillig bent te streven naar het rijk van GOD. Voortdurend is het werken van de lichtwezens herkenbaar die genadegaven uit het geestelijke rijk tot de mensen overbrengen, want er zijn lichtwezens op aarde belichaamd die de mensen in de laatste tijd als geestelijke leiders behulpzaam zijn. Het denken van de mensen die op GOD aansturen zal verlicht zijn en daardoor zullen zij de waarheid beter zien. En de Liefde van GOD zal zich openbaren in tijden van aardse nood, doordat ze hulp brengt waar daarom gebeden wordt. De gelovige mensen zullen buitengewone dingen volbrengen en de kracht van het geloof zal tastbaar worden. Dus zal genade op genade duidelijk te bemerken zijn, omdat van de tegenpartij eveneens alle middelen aangewend worden en de mensen geestelijk in het nauw worden gebracht, waarbij GOD hen echter duidelijk te hulp zal komen.

In die tijd staat er een man op, wiens Geest van boven is. Zijn ziel is geheel verbonden met zijn Geest en hij zal daarom ook spreken wat de Geest hem onthult, n.m.l. de volste waarheid in de meest begrijpelijke vorm. GOD Zelf zal door hem spreken en hij zal de mensen vermanen vol te houden, of hen ervoor waarschuwen HEM op te geven. Deze redenaar is de Voorloper van de HEER, en als hij verschijnt is het komen van de HEER niet meer veraf. Door deze man wordt de maat der genade aanzienlijk verhoogd, want hij zal voor de gelovigen een grote steun betekenen en de ongelovigen krijgen door hem de kans om tot geloof te komen. Want hij zal grote invloed uitoefenen op de mensen die naar hem luisteren, daar hij over macht en kracht beschikt. Zijn woorden zullen inslaan en als een lopend vuur door het land ijlen waarin hij werkzaam zal zijn. Hij zal zonder vrees of schroom spreken en de mensen wijzen op het komen van de HEER in de wolken en op het laatste gericht.

Maar hij zal weinig geloof vinden omdat de meerderheid der mensen van GOD en het geestelijke niets wil weten, en zij daardoor in een volledig verkeerd denken ronddolen. Daarom beseffen zij de buitengewone genadegave niet en gebruiken ze dus ook niet. En zodoende is het einde onafwendbaar en de afgrond opent zich om iedereen te verslinden die GOD niet zal herkennen en Zijn Woord afwijst. GOD geeft onophoudelijk en wat HIJ geeft is een onverdiende gave en is bestemd de mensen te helpen om in deze tijden van nood tot rijpheid te komen. Of het leed is of vreugde, steeds dient het de mens ervoor zijn ziel tot GOD te verheffen, steeds is het een verwijzen naar HEM, een lokken en leiden op de juiste weg - altijd is het genade.

Wanneer deze man verschijnt, wordt ook de hoeveelheid genade voor de mensen vermeerderd, want hij is door Licht omstraald en dit Licht dat hij uit het geestelijke rijk ontvangt, straalt van hem af. Hij verspreidt kennis en zijn taal is vol wijsheid en kracht. En zijn woord is makkelijk te aanvaarden omdat het vol overtuiging aangeboden wordt, en is ook voor die mensen begrijpelijk die hem opmerkzaam aanhoren.

Want GOD maakt het door Zijn Liefde voor de mens gemakkelijk om te kunnen geloven, doordat HIJ hun Zijn bode zendt die over buitengewone kracht beschikt en daaraan al als bode des Hemels herkend zou kunnen worden. Maar hij wordt van alle kanten bestreden en maar weinigen zijn van zijn missie overtuigd en laten hem niet los, slechts weinigen sterken zich aan zijn woorden. Dezen echter ontvangen kracht en genade in overvloed en blijven standvastig tegen alle aanvechtingen van de wereld, en tegen alle vijandigheden die nu openlijk aan het licht komen.

De laatste tijd zal buitengewoon zwaar maar ook buitengewoon genaderijk zijn, want GOD zal zich overal bekend maken waar maar een hart in nood is dat zich opent voor de genade. Dus zal het ook mogelijk zijn de laatste strijd op aarde succesvol te kunnen doorstaan, zodat de ziel daaruit veilig te voorschijn kan komen. Zij zal het eeuwige leven winnen zo zij voortijdig heengaat van de aarde. Of, zij houdt vol op deze wereld tot aan het einde en wordt door de HEER Zelf weggenomen in levende lijve, om een nieuw leven te beginnen op de nieuwe aarde.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Heeft Jezus Christus alle mensen verlost of zijn alle mensen verlost?

B.D. 3277 from 2. oktober 1944, taken from Book No. 43

De mensen lezen het woord, maar de zin bevatten ze niet en zo ontstaan onjuiste leerstellingen door onjuiste uitleg van de kant van hen die Mij dienen willen, zodra ze zich tevoren met elke vraag niet heel innig met Mij verbinden en daarover uitsluitsel wensen, en als ze dit krijgen het zonder weerstand aannemen. De mensen houden star vast aan mijn woord dat Ik de mensen verlost heb van de zonde door mijn kruisdood.

Maar ze dringen niet door in het wezen van het woord ze dringen niet door in de betekenis van het verlossingswerk. Dus begrijpen ze ook niet in hoeverre de mens zelf werkzaam moet zijn om bij de schare te horen die door mijn bloed van de zondenschuld verlost is. Voor alle mensen ben Ik gestorven zodra ze mijn verlossingswerk willen aannemen.

Ik heb geen beperking gesteld, maar de mensen stellen grenzen waar mijn verlossingswerk niet wordt erkend. En dezen sluiten zichzelf buiten de kring van diegenen voor wie Ik aan het kruis gestorven ben. En dus kan de zonde alleen vergeven zijn aan hen die zich laten verlossen door hun geloof in Mij en mijn dood aan het kruis, terwijl de anderen die Mij en mijn verlossingswerk afwijzen, de zonden niet vergeven zijn, omdat ze zich door mijn bloed niet schoon laten wassen en omdat ze niet tot diegenen willen behoren voor wie Ik gestorven ben. Wederom is de vrije wil van de mens doorslaggevend en deze vrije wil eerbiedig Ik. Zou de mensen de zondenschuld zijn vergeven ook zonder het geloof aan Mij en mijn werk van liefde, dan werd de mens tegen zijn wil in, verplaatst in een vrije toestand.

Maar dit is tegen mijn ordening, want dan worden zowel mijn rechtvaardigheid als mijn liefde uitgeschakeld, want dan gebruikt de mens deze toestand noch om zich met Mij te verenigen, noch heeft hij ooit berouw van zijn zonde.

Mijn woord is waarheid en nooit is daar een onwaarheid in te vinden, dat Ik voor alle mensen gestorven ben, dat Ik alle mensen verlost heb van hun zonden.

Maar hun vrije wil moet zelf beslissen of ze zich willen laten verlossen, of ze mijn werk van liefde willen aannemen, want de wil bepaal Ik niet.

Daarom kan de hele mensheid vrij zijn van zondenschuld, zodra ze maar in mijn verlossingswerk gelooft, zoals ze echter ook in diepste duisternis en in de ban van haar zonden is en blijft, als ze Mij afwijst als Verlosser van de mensheid. En daarom gaat het grootste deel van de mensheid nu voort in de zonde. De mensen zijn zonder vergeving omdat ze Mij niet meer erkennen en daarom is mijn verlossingswerk zonder uitwerking voor hen. De "vergeving van de zonde" mag daarom niet verkeerd begrepen worden. Ze mag niet worden toegepast op diegenen die zich volledig van Mij afzijdig houden, doch niet Ik dring hen van Mij weg, integendeel, ze verwijderen zichzelf van Mij. Ze ontvluchten Mij, die Mij zelf aan hen aanbied en steeds weer hun zielen tracht te winnen. Ik stel hun een genadegeschenk ter beschikking dat hen vrij maakt van de zonde en hun schuld, maar als ze het afwijzen, blijft het voor hen zonder effect. Hun schuld is hun niet vergeven, want ze horen bij diegenen die tegen Mij voor mijn tegenstander strijden en die daarom nog door hem gebonden zijn, tot ze zich door Mij laten verlossen.

En daarom is het onjuist, mijn verlossingswerk zo voor te stellen, als zouden alle mensen profiteren van datgene wat hun vrije wil wel kan verwerven, maar wat deze vrije wil evenzo kan verspelen door afwijzen of totaal ongeloof. Alleen hij die mijn genadegeschenk aanneemt, wordt bevrijd van zijn zonden, want voor hem heb Ik de schuld gedragen, voor hem heb Ik geleden en de kruisdood op Me genomen. Ik stierf wel voor allen, maar allen namen Mij niet aan.

Ik nam de schuld van allen op mijn schouders, maar niet allen voelen zich schuldig en leggen daarom hun last niet op Mij. En dus zullen ze hun schuld ook niet kunnen voldoen, want ze is te groot om daar alleen mee klaar te komen, omdat ze er nu ook nog de schuld aan toevoegen mijn liefde af te wijzen. Maar hoe kunnen dezen de vergeving van hun schuld verwachten? Hoe kunnen de mensen geloven dat ze zonder eigen toedoen, zonder zelf te willen, vrij worden van alle schuld?

Onbegrijpelijk groot is de genade voor u mensen, dat mijn liefde zich voor u heeft geofferd, dat mijn bloed u heeft schoongewassen van alle zonden. Maar u moet deze liefde van Mij ook in ontvangst willen nemen, u zult ze niet mogen afwijzen, daar ze anders bij u niet werkzaam kan worden, daar u anders verder met uw zonden belast blijft tot u uw wil verandert en Mij erkent als de goddelijke Verlosser die voor u aan het kruis is gestorven om u te verlossen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Zondenschuld GOD's Erbarming - Zoenoffer

B.D. 3278 from 4. oktober 1944, taken from Book No. 43

Op de mensheid drukte een overvolle maat van zonde toen JEZUS CHRISTUS naar de aarde kwam om hen te verlossen. Dit is alleen voor diegenen begrijpelijk die op de hoogte zijn van de beweegreden van het aardse leven als mens en van de zin en het doel van de schepping, want dezen weten dat de mens ter wille van de zonde, de gang door de schepping heeft afgelegd en zich nu, in het laatste stadium, van deze zonde moet bevrijden om weer definitief naar GOD terug te keren, van WIE hij in het allereerste begin is uitgegaan.

Maar de zonde kluistert de mens op aarde, de zonde verspert hem de weg naar GOD, ze maakt dat de kloof tussen de mensen en GOD niet is te overbruggen en dus doet de zonde het doel van het aardse leven teniet, ze stoot de mens weer in de diepste diepte terug, waaruit hij zich door de gang door de scheppingen al omhoog had geworsteld.

Vóór de geboorte van CHRISTUS was de mensheid beladen met zondenschuld, want ze herkende GOD niet meer, ze was in duistere geestelijke nacht, ze was gespeend van elke liefde en zonder enig streven naar volmaaktheid, ze was ontzettend ver van GOD af en daarom in het grootste gevaar in de afgrond weg te zinken, d.w.z. zonder inzicht en zonder liefde de weg te gaan die omlaag voert, in de eeuwige verdoemenis. Dit verwijderd zijn van GOD kwam tot uiting in een levenswandel die geheel in strijd was met de goddelijke geboden, het was een levenswandel die indruiste tegen de goddelijke ordening, het was een leven in de meest duidelijkste vorm van eigenliefde, en zo'n leven was vol van zonde en geheel gericht tegen de Wil van GOD. En zo'n leven kon de mens nooit meer de vrijwording opleveren en een gelukzalig leven na de dood, integendeel was het gevolg ervan een geestelijke dood, een staat in het hiernamaals van uiterste kwelling waar eeuwig geen einde aan kwam, omdat de Gerechtigheid van GOD voor elke zonde genoegdoening moest eisen en de zondenschuld van de mensen al onmetelijk groot was geworden zodat het voor de mensen een hopeloze zaak was, ooit in de nabijheid van GOD te komen.

Maar het verwijderd zijn van GOD betekent voor de wezens krachteloosheid, onmacht, duisternis en uiteindelijk verharding van hun substantie; voor het wezen betekent het geestelijk dood zijn, een staat die veruit erger is dan het niet-zijn, het totaal opgelost zijn. Maar het vergaan van het wezen is onmogelijk, dus zijn ook de kwellingen van deze wezens, die totaal niet zijn voor te stellen, ondraaglijk en nooit eindigend.

En dit wekte medelijden op bij de eeuwige GODHEID en Ze kwam de zondige mensheid te hulp, doordat de eeuwige LIEFDE Zich in een mens belichaamde, Die nu in Zijn alles omvattende Liefde de zonden der mensheid op Zich nam, DIE dus de mensen daarvan bevrijdde, doordat HIJ boete deed voor de zondenschuld, doordat HIJ GOD een offer aanbood als verzoening. DIE Zich Zelf, d.w.z. Zijn leven gaf om hun de vrijheid weer terug te geven, om voor hen het rijk GOD's toegankelijk te maken, dat alleen maar betreden kon worden in volledige zuiverheid, zonder zonde. Dus verloste HIJ de mensheid van de zondenschuld, HIJ nam alle schuld op Zich, HIJ leed er onuitsprekelijk onder en offerde Zijn lijden en sterven aan het kruis op aan de eeuwige GODHEID om HAAR genoegdoening te geven, om een rechtvaardige vereffening voor de mensen tot stand te brengen, opdat ze weer dichter bij GOD konden komen.

En GOD nam het offer van de mens JEZUS aan. Hij vergaf de mensen de zondenschuld terwille van JEZUS CHRISTUS en de poorten van het hemelrijk werden geopend voor allen die Zijn genadegeschenk aannamen. HIJ verloste de mensheid van de zonde en haar schuld. HIJ bood hun de laatste mogelijkheid het doel van hun aardse leven te bereiken.

Zijn overgrote Liefde trachtte voor de mensen alle hindernissen uit de weg te ruimen die hun de toegang tot het eeuwige vaderland versperden, maar de grootste hindernis was de zonde, want die beroofde de mens van zijn kracht en zijn wil. En het gevolg van de zonde was, dat de mensen krachteloos en willoos op de grond lagen en uit zichzelf niet konden opstaan, omdat de last van de zonde hen terneerdrukte.

En daarom nam JEZUS CHRISTUS deze last van hen af, HIJ nam haar op Zijn eigen schouders en droeg ze naar het kruis, om nu door Zijn dood te boeten voor de zondenschuld van de mensen. De mensheid, die door JEZUS CHRISTUS vrij was geworden, kon nu Zijn offer aannemen, maar ook afwijzen.

Het Verlossingswerk is volbracht, en wel voor alle mensen, maar tegen hun wil zal GOD hun de genaden van het Verlossingswerk nooit opdringen. Maar ze raken de genaden kwijt als ze er geen verlangen naar hebben verlost te worden. Dan drukt de zonde nog met z'n hele gewicht op deze mensen en dan worden ze onherroepelijk in de afgrond omlaag getrokken, want dan stoten ze de Liefde GOD's af en dan moeten ze nog eeuwigheden smachten in hun onwetendheid; hun zondenschuld kan niet verminderd worden, ja ze zullen bij deze zondenschuld nog veel aardse zonden opstapelen, die GOD hun pas dan kan vergeven, wanneer ze Zijn genadegeschenk aannemen, wanneer ze dus met overtuiging kunnen geloven, dat de oneindige Liefde van GOD Zich over hun zonden heeft ontfermd en hun een Verlosser zond.

Het geloof daarin zal bewerkstelligen, dat de mensen berouw hebben over hun zondenschuld, dat ze HEM om vergeving vragen en zich aan Zijn genade en Barmhartigheid overgeven en dat dan dus de genaden van het Verlossingswerk bij hen werkzaam worden. De mens zal toenemen in sterkte van wil en kracht en zich nu kunnen bevrijden uit de macht van de tegenstander van GOD. En alleen die mens kan van vergeving der zonde kunnen spreken die bewust onder het kruis van CHRISTUS zijn toevlucht zoekt, HEM zijn schuld bekent en HEM om erbarming vraagt. Zijn gebed zal worden verhoord, zijn schuld zal hem vergeven zijn.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Gebed en werken van liefde zijn wapens tegen verzoekingen

B.D. 3285 from 8. oktober 1944, taken from Book No. 43

Aan de macht van de boze zult u heel gemakkelijk ten offer kunnen vallen als u verslapt in het gebed en het werkzaam zijn in liefde. Want hij loert op elke zwakheid om u ten val te brengen. Hij neemt elke gelegenheid te baat om u zondig te maken en het lukt hem ook als het u ontbreekt aan kracht, die het gebed en het werkzaam zijn in liefde u opleveren. U zult u daarom nooit veilig mogen voelen, want de vijand van uw ziel komt ook onder het mom van een vriend tot u. Hij probeert u te winnen om gemakkelijk spel met u te hebben. En als u niet oplet, herkent u hem te laat en dan kunt u zich niet meer verweren tegen zijn listen en bedrog. Maar het gebed beschermt u tegen zijn macht. Want dan verbindt u zich met God. U richt een onoverwinnelijke muur op tegen het kwade.

Evenzo wordt de verbinding met God tot stand gebracht door onbaatzuchtige werken van liefde, die u onmiddellijk de kracht uit God doen toekomen en dan hoeft u de vijand niet meer te vrezen. En deze verbinding met God door het gebed en het werkzaam zijn in liefde mag nooit buiten beschouwing worden gelaten, ook wanneer de mens schijnbaar geen kracht nodig heeft. Want de vijand van de zielen geeft zijn schandelijke plannen niet zo gemakkelijk op. En wat hij vandaag niet kan bereiken, probeert hij morgen, tot de mens zwak is geworden door de voortdurende aanvallen en zich bijna zonder weerstand overgeeft, wanneer de kracht uit God hem niet toestroomt. Maar de mens kan voortdurend een innig gebed naar God opzenden. En dit zal nooit onverhoord blijven, want God laat de ziel van een mens niet zomaar aan Zijn tegenstander over. Want Hij worstelt evenzo om iedere ziel en tracht haar voor zich te winnen. Bijgevolg zal Hij het niet aan kracht laten ontbreken, als de menselijke wil deze maar in ontvangst neemt. Is echter de wil van de mens om weerstand te bieden gering, dan heeft de tegenstander van God vrij spel.

En daar waarschuwt de Heer u voor: dat u hem macht over u verleent, dat u zich door liefdeloos handelen in zijn macht begeeft en dat u verzuimt door het gebed contact te zoeken met God. Want dan maakt u zich het aardse leven zelf moeilijker, omdat u zich voortdurend zult moeten verweren en u de kracht daartoe ontbreekt. Het leven is een eeuwige strijd, want voortdurend strijdt het licht tegen de duisternis. En om de duisternis te overwinnen heeft de mens goddelijke hulp nodig. Goddelijke kracht, die hem door gebed en werken van liefde rijkelijk zal toekomen. En daarom moet u steeds op uw hoede zijn. Want het intrigeren van de satan is gevaarlijk en hij behaalt de zege als de mens verslapt in zijn streven opwaarts te gaan. Wees daarom waakzaam en blijf in gebed, en de tegenstander van God zal steeds op weerstand stuiten, want dan hebt u God zelf als trouwste bescherming die u nooit aan de vijand van uw ziel zal uitleveren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verzoekingen van de wereld

B.D. 3290 from 12. oktober 1944, taken from Book No. 43

U zult oplettend moeten zijn, opdat u, die nog niet sterk genoeg in het geloof bent, niet het slachtoffer wordt van de verzoekingen van de wereld. Want u gelden heel in het bijzonder de aanvallen van de wereld. Ze probeert u voor zich te winnen en u over te halen God af te vallen. En daarom moet u zich wapenen met het schild van het geloof en dit tevoren stalen, opdat het stand zal houden.

Wie nog zwak is, moet worstelen om sterkte van het geloof. Hij moet niet ophouden te bidden om kracht en genade en zijn wil moet steeds op God gericht zijn. Hij moet zich oefenen in liefde, omdat daardoor kracht in hem overvloeit en hij dan stand zal houden tegen alle verzoekingen door de wereld. Dus is steeds de liefde het voornaamste. Onophoudelijk werkzaam zijn in liefde zal u laten groeien in inzicht. U krijgt een overtuigd geloof en dit zal een kracht hebben die onwankelbaar is. De liefde is een wapen dat alles overwint en de sterkste vijand doet zwichten, omdat God Zelf werkt in de mens die in liefde werkzaam is.

En steeds weer moet erop gewezen worden, dat de komende tijd u rijkelijk gelegenheid zal geven de naastenliefde te beoefenen en dat u dan niet zult mogen weigeren als u de verschrikkingen van de tijd wilt doorstaan, als u ongedeerd aan lichaam en ziel door deze laatste strijd heen wilt gaan. Niets anders kan voor u de kracht van de liefde vervangen en niets anders kan deze kracht opleveren dan werkzame naastenliefde, dan daadkrachtige zorg voor ziel en lichaam van de medemens.

Beoefent u deze, dan hoeft de tijd van kwelling u geen angst aan te jagen. Want dan hebt u de kracht in u om alle weerstanden de baas te worden. Maar wanneer de liefde u ontbreekt, zult u ook wankel worden in het geloof, omdat het geloof zonder liefde dood is en een dood geloof zonder overtuiging en zonder kracht is. Dan zal de wereld er gemakkelijk in slagen u ontvankelijk te maken voor haar verlokkingen. Het aardse leven zal u veel aantrekkelijker voorkomen, want u kunt hier niets tegenover stellen dat u gelukkiger stemt: de gelukzaligheden van een diepe verbinding met God door de liefde. Dan zult u afvallen en verloren zijn voor de eeuwigheid, want de laatste beslissing staat voor de deur en deze zult u alleen juist kunnen nemen als u diep en onwankelbaar gelooft.

En daarom waarschuwt God u zeer nadrukkelijk voor de verzoekingen van de wereld en Hij maant u steeds weer aan tot liefde. Hij toont u voortdurend de weg die u zult moeten gaan om in de laatste periode van strijd zegevierend tevoorschijn te komen. Maar er is maar één weg, de weg van de liefde. En als u deze weg begaat, hoeft u niets te vrezen, wat er ook komen mag. Maar zonder de liefde is de weg zwaar, of - als u hem verlaat - vol gevaar voor uw ziel.

En steeds staat u het gebed ter beschikking. Als u zwak dreigt te worden, roep dan God aan om Zijn bijstand. Leg Hem uw nood voor en vraag Hem om genade en kracht. En Hij zal uw gebed waarlijk niet onverhoord laten als u bezorgd bent om uw zielenheil en tot Hem uw toevlucht neemt. En de kracht zal u toekomen om werkzaam te zijn in liefde. Benut haar dan op de juiste wijze.

Denk er steeds aan dat u zonder de liefde niet zalig kunt worden, echter in de liefde volledige vervanging vindt voor alles wat de wereld u kan bieden. Want het zijn slechts schijngoederen die u begeert. Geef omwille daarvan niet de goederen der eeuwigheid op, die u diep gelukkig en tot vrije, gelukzalige wezens maken.

Strijd daarom de korte strijd samen met God. Dat wil zeggen: blijf in de liefde tot de naaste in voortdurende verbinding met God en u zult als overwinnaar uit de strijd tevoorschijn komen en u eeuwig in uw zege verheugen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vertroosting - Gods Woord bewijs van Zijn liefde

B.D. 3295 from 15. oktober 1944, taken from Book No. 43

Als u het leven van de ziel serieus neemt, zal elke dag en elk uur voor u zegenrijk zijn. Want Ik bedenk u naar uw wil. En als u nu gelooft in gevaar te verkeren, geestelijk of aards, moet u er steeds aan denken dat Ik Zelf dicht bij u ben, omdat u zich door uw wil al als de mijne hebt getoond, omdat u dus tot diegenen behoort, die van Mij willen zijn, die ernaar verlangen onder Mijn vaderlijke bescherming te staan. En deze kinderen laat Ik niet in nood. Integendeel, Ik red ze, zodra het voor hun ziel bevorderlijk is.

Ik heb een geweldig grote liefde voor u, evenwel hoort daar een zekere mate van leed bij, dat uw ziel moet worden opgelegd om rijp te kunnen worden. En daarom is de nood niet geheel uit te schakelen in uw leven. U zult er een mate van op u moeten nemen, omdat het voor de loutering van uw ziel noodzakelijk is. En daarom zult u het leed niet als gebrek aan liefde mogen beschouwen en geloven dat Ik u heb verlaten. Integendeel, Ik ben in de nood dichter bij u dan ooit. En Ik sterk uw ziel, dat ze het moeilijke zal overwinnen.

En daarom wordt u er steeds weer uit geleid, zodra u, overgegeven aan Mijn wil, alles draagt wat Ik toelaat tot heil van uw ziel. De liefde voor u bepaalt uw lot. En deze liefde zal u ook niet hulpeloos laten als u hulp nodig hebt. Vertrouw daarom steeds op Mijn liefde en laat u niet terneer drukken door de noden en het lijden van de tijd, want Ik beëindig ze op het juiste ogenblik.

Mijn Woord is het meest waardevolle goed dat u op aarde bezit. En dit Woord moet alles voor u zijn, want het Woord ben Ik Zelf. Als u dus Mij Zelf hebt, moet u nergens anders meer naar streven, daar u anders de liefde voor Mij deelt met dat wat u verlangt. Maar als Ik in het Woord bij u ben, staat de hoogste mate van genade u ter beschikking. En dus moet dan uw hunkering naar de goederen der wereld gestild zijn. Want wat zijn deze in vergelijking met Mijn Woord, met het bewijs van Mijn innigste liefde voor u, met de gave van kracht en genade?

U hebt het hoogste als u Mijn Woord hebt. En u moet buiten dit niets meer begeren. Want met Mijn Woord komen ook de beloften tot u, dat Ik zorg voor uw lichamelijk en geestelijk welzijn. En daar Mijn Woord waarheid is, moet u zich geen zorgen maken om datgene wat uw lichaam nodig heeft, maar alleen om datgene wat dienstig is voor uw ziel.

En wees tevreden met Mijn Woord, dat waarlijk het kostbaarste is wat Mijn liefde u op aarde kan bieden. Hebt u Mijn Woord, dan zal het u ook niet aan kracht ontbreken om uw aardse leven de baas te worden. Want u hebt dan immers Mij Zelf en aldus zult u toch krachtig moeten zijn en de strijd om het bestaan met succes kunnen doorstaan.

Laat u door niets het geloof en het vertrouwen afnemen, dat Mijn Woord de enige krachtbron is, waaruit u dagelijks en elk uur zult mogen putten en dat u nooit zwak zal laten. Want neemt u Mijn Woord in u op, dan neemt u Mij Zelf op. En waar Ik ben, daar kan geen geestelijke en geen aardse nood meer zijn, hoewel u zich ook ogenschijnlijk in het laatste bevindt.

Laat Mij bij u zijn in het Woord en uw leven zal alleen een voortdurende positieve ontwikkeling zijn. De aardse nood maakt geen indruk meer op u, want u acht het lichaam gering als uw ziel met Mij is verbonden. U hebt een zeker bewijs van Mijn liefde voor u in handen. En Mijn liefde is waarlijk het kostbaarste dat u kunt verkrijgen. Ze pakt u vast en verlaat u nimmer, tot u geheel met Mij bent verenigd en de aarde kunt verlaten.

Het duurt niet lang meer, of het leven op aarde is beëindigd. Maar de tijd daarvoor is een tijd van strijd, die u zult moeten doorstaan. Als Ik echter in het Woord bij u ben, zal hij u niet bang maken. Integendeel, alleen maar moedig, want Ik heb u Mijn hulp toegezegd en Ik verlaat u niet. En al bent u nog zo zeer door dreigende gevaren omgeven, zolang Mijn Woord tot u komt, weet u ook dat Ik Zelf bij u ben en dat u niet zult hoeven te vrezen wat u bedreigend voorkomt.

Maar u zult ook niets anders mogen begeren, om niet in de macht te geraken van diegene, die u probeert te benaderen, doordat hij het verlangen in u laat opkomen naar aardse vreugden en aards bezit. Schenk geen aandacht aan alles wat nog bij de aarde hoort. En stuur met al uw zinnen, met al uw liefde alleen op Mij aan. Vorm u tot liefde, opdat Ik helemaal verblijf in u kan nemen. Luister naar uw binnenste, opdat u Mij hoort. En neemt Mijn Woord aan als onderpand van Mijn liefde, die eeuwig naar u uitgaat en u ook door alle gevaren van het lichaam en de ziel heen zal leiden. Want Mijn Woord is waarheid en Mijn Woord belooft het eeuwige leven aan allen, die het gelovig in hun hart opnemen en ernaar leven.

Verkwik en laaf u aan dat, wat Mijn liefde u biedt. En verlang niets anders, als u Mijn Woord hebt en u er zich aan kunt optrekken.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het kwijtschelden of laten behouden van zonden - Volgelingen van Jezus

B.D. 3297 from 17. oktober 1944, taken from Book No. 43

Aan wie u de zonden zult vergeven, hun zijn ze vergeven, en wie u de zonden zult laten behouden, hun blijven ze behouden. Dit zijn ook mijn woorden, die vaak een andere uitleg hebben gekregen dan er door Mij is ingelegd. En om dit recht te zetten is een mens met een gewekte geest nodig, die mijn stem verneemt en u mensen mijn opheldering overbrengt, opdat u vrij wordt van dwaling en wandelt in de waarheid.

Mijn discipelen waren begiftigd met de kracht in mijn naam wonderen te verrichten, te genezen, doden tot leven te wekken en daardoor de mensen de kracht van hun totale geloof in Mij te bewijzen. Ze waren in een geestelijke toestand die al dat bovennatuurlijk werkzaam zijn toeliet, want toen mijn geest over hen kwam, waren ze vervuld van kracht en licht, van macht en wijsheid. Dus konden ze de waarheid verbreiden, omdat ze zich daar zelf in bevonden en ze konden alleen al door hun woord dingen volbrengen die buiten elk menselijk vermogen lagen. Want ze waren mijn leerlingen, door Mij onderwezen gedurende de tijd van mijn leven op aarde door het innerlijke woord, ze stonden vast in de liefde en geloofden in Mij, daardoor konden ze ook mijn geest in zich opnemen en door hem werken. Die buitengewone daden waren tekenen van de rijpheid van hun ziel, die voor de mensen weer bewijs moesten zijn, welke buitengewone gaven de mens bereiken kan als hij volgens mijn wil leeft, dat wil zeggen: zich vormt naar mijn evenbeeld, tot liefde.

Want liefde is kracht en als de mens leeft in de liefde, is hij ook doorstraald van kracht en licht, want de geest Gods, de uitstraling van Zijn kracht, kan hem vervullen. En Ik leefde de mensen een leven in liefde voor.

Ik toonde hun tot welk een kracht de mens kan komen en liet na mijn dood levende voorbeelden na, die opnieuw mijn leer van de liefde verkondigden en ook een voorbeeld moesten geven van de kracht ervan, opdat het de mensen gemakkelijk kon vallen in Mij te geloven.

Maar Ik zelf was te midden van mijn leerlingen, hoewel niet meer zichtbaar, maar wel in de geest.

Ik leidde hen omdat alles wat door mijn geest is doorstraald, onderworpen is aan mijn goddelijke leiding, omdat Ik nu zelf door diegenen kon werken die in mijn naam werkzaam waren. Dus hadden de leerlingen nu dezelfde macht en hetzelfde recht, omdat alles wat ze nu deden mijn wil was, ze waren verlicht door mijn geest, die uitstraling is van Mij zelf. Bijgevolg hadden ze ook de macht in mijn naam zonden te vergeven, in het bijzonder dan, wanneer een ziekte het gevolg van hun zonden was en ze, om deze ziekte te genezen, ook de zonde zelf aan de mensen moesten kwijtschelden. Zagen ze echter de onwaardigheid van een mens in, hun ongeloof en hun van God afgewende wil, dan waren ze evenzo bevoegd, hen in hun zondige toestand te laten, want niet hun menselijk inzicht bepaalde dit, maar de goddelijke geest in hen, mijn geest, die alles weet en dus ook op de hoogte is van de onwaardigheid van een mens en daarom ook van de nutteloosheid van een genadevol werkzaam zijn bij hen. Ik gaf dus mijn leerlingen het recht de mensen te bedelen naar hun inzicht, omdat mijn geest in hen werkzaam was en deze voor het juiste denken van mijn leerlingen instond.

Nu echter hebben de mensen in wie mijn geest nog niet werkzaam is, zich hetzelfde recht aangematigd.

Ze hebben de bevoegdheid zonden te vergeven of te laten behouden op de persoon zelf betrokken, maar niet op de goddelijke geest in deze persoon, en dus alle "opvolgers" van de leerlingen naar het woord, niet naar hun geest, deze bevoegdheid toegekend en bijgevolg de zin van mijn woord verkeerd begrepen, ofschoon ze nu ook juist zouden denken, wanneer ze duidelijk inzagen, wie in waarheid mijn volgeling is.

Zij die zichzelf aanstelden zijn het niet, integendeel, hen die Ik heb aangesteld voor hun taak om op aarde te onderrichten.

Want Ik gaf mijn leerlingen de opdracht: "Ga heen en onderricht alle volkeren". Maar om te kunnen onderrichten moet mijn geest in hen werkzaam zijn, opdat ze de zuivere waarheid aan de mensen uitdelen en zij in de wereld mijn leer van de liefde kunnen verbreiden. Maar de waarheid kan niet anders dan door het werkzaam zijn van de geest in bezit worden genomen. En dus moeten mijn discipelen beslist door Gods geest verlicht zijn voordat ze zich tot mijn discipelen kunnen rekenen. Maar dan worden ook zij doorstraald met licht en kracht en kunnen ze buitengewone daden volbrengen. De kracht van de geest zal hen in staat stellen zieken te genezen, dus de mensen te bevrijden van de zonden en de gevolgen ervan, zodat dezen in Mij en mijn naam geloven.

Degenen die door mijn geest verlicht zijn, heb Ik de macht gegeven zonden te vergeven, omdat ze door hun rijpe geestestoestand ook inzien, wanneer de mens waardig is dat hem de zonden worden vergeven, want ze handelen dan in mijn plaats en Ik ben het die in werkelijkheid hun de zonden vergeeft. Wanneer echter mensen zich beroepen voelen de daad van zondenvergeving te verrichten, die geen enkele aanstelling door Mij zelf kunnen aantonen, die noch door mijn geest verlicht zijn, noch mijn woord in zich vernemen, dan kan hun wel met recht de aanstelling worden ontzegd, wat al daaruit blijkt, dat ze niet in staat zijn de medemens te doorzien om nu te oordelen of hem de zonden zijn kwijt te schelden of ze hem te laten behouden. De beoordeling ervan vereist het werkzaam zijn van de geest, dat echter bij de meesten die geloven als dienaar Gods beroepen te zijn, moet worden betwist, zolang ze het innerlijke woord niet hebben. Pas door mijn woord zijn ze bevoegd om voor Mij te werken, want alleen mijn woord maakt hen wetend, dat wil zeggen: het brengt hun de zuivere waarheid over en die is absoluut noodzakelijk om als mijn volgeling voor Mij werkzaam te kunnen zijn. Wie zelf de waarheid bezit, kan ze ook doorgeven en hij helpt daardoor de medemens vrij te worden. Wie mijn woord bezit, zal ook het vermogen hebben om te oordelen wanneer de mens een wil heeft die op God is gericht. Want het gesproken woord van de mens is vaak bedrieglijk, het hart hoeft geen deel te hebben aan datgene wat de mond uitspreekt. De ware volgeling heeft echter ook de gave van het doorzien van de medemensen, en dus weet hij ook, welke mens de vergeving van zijn zonden serieus neemt, en hij laat zich niet misleiden door veel woorden waaraan de innerlijke overtuiging ontbreekt. En daarom kan de vergeving der zonden ook geen algemene daad zijn, omdat ze alleen daar plaats kan hebben, waar diepst berouw aan vooraf is gegaan en waar zoiets door mijn volgelingen wordt herkend. Maar dan zal het oordeel van hem geldig zijn voor Mij, want hij handelt alleen in mijn opdracht en zijn werkzaam zijn staat onder mijn wil. En dit heb Ik mijn leerlingen met die woorden te verstaan gegeven, dat ze volledig in hun handelen en denken met Mij overeenstemmen, als ze in mijn naam werkzaam zijn voor Mij, dat ze niet anders kunnen denken en willen dan het mijn wil is, als de goddelijke geest in hen werkzaam is, die hen echter pas tot mijn discipelen bestempelt. Want Ik zelf stel voor Mij mijn dienaren op aarde aan, omdat Ik waarlijk weet wie tot dit ambt in staat is en wie Ik met de gaven kan voorzien die vereist zijn voor hun taak op aarde om te onderrichten.

En Ik geef hun dan ook de macht, want ze voeren dan alleen maar uit wat volgens mijn wil is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vernietiging der scheppingswerken en zijn gevolgen

B.D. 3300 from 20. oktober 1944, taken from Book No. 43

Alles, wat zichtbaar is voor jullie ogen, getuigt van de liefde Gods; het is ontstaan, om de gevallen wezens te helpen, om ze uit hun gevallen toestand weer omhoog te leiden, en daarom kan ieder scheppingswerk beschouwd worden als een uitvloeisel van de goddelijke liefde en moet het dus ook zo geacht en gewaardeerd worden. Niets mag moedwillig vernietigd worden, wat God liet ontstaan, omdat dan de bestemming ervan, de vervulling van het doel, verhinderd wordt. En ook mag niet een mensenwerk te niet gedaan worden, wat eveneens een bestemming heeft toegewezen gekregen de bestemming dienend werkzaam te zijn.

Want aan ieder scheppingswerk, dat door Gods wil is ontstaan, is deze bestemming toegewezen, omdat het anders de hogere ontwikkeling van het wezenlijke niet zou kunnen bevorderen. En evenzo zijn de door de mens onstane scheppingen, al naar hun bestemming, op waarde te schatten Zodra ze dezelfde opgave hebben, weer tot nut te zijn, zodra ze op de een of andere wijze de medemens of ook andere scheppingen dienen, dragen zij ook bij tot de verdere ontwikkeling van het wezenlijke en vervullen zij hun doel.

De vernietiging van zulke scheppingen betekent een onderbreking van de ontwikkelingsgang van het geestelijke en kan nooit voor God gerechtvaardigd worden zoals trouwens elke vernietiging der materie als beweegreden de liefde hebben moet, om voor God gerechtvaardigd te zijn indien dus een vernietiging plaatsvindt, om nuttige dingen te scheppen, die heilzaam voor de mensen zijn, die een dienend doel vervullen, dan is deze vernietiging gegrond op naastenliefde. Elke andere vernietiging is echter een vergrijp een vergrijp jegens de naaste en jegens God, Die door Zijn macht dingen liet ontstaan, die waarachtig een ander doel hebben, dan ten prooi te vallen aan de vernietigingsdrang der mensen En deze misdaad wreekt zich zwaar.

Wat aan materie vernietigd wordt, gedreven door haat en liefdeloosheid van de mensen jegens elkaar, dat moeten de mensen ook goedmaken zowel zuiver materieel, omdat voor hen dingen verloren gaan, die tegenover hen hun doel om te dienen vervulden, als ook geestelijk, en dit laatste op een bijzonder pijnlijke wijze.

Want er is iets geestelijks vrij geworden, tegen zijn wil en voortijdig, en dit geestelijke belaagt al de wezens in zijn omgeving, maar in het bijzonder de mensen, doordat het zijn ziel voortdurend voor ogen staat, d.w.z. voortdurend zijn gedachten zich bezighouden met de verloren dingen en dat dit buitengewoon schadelijk is voor de ziel, omdat zij daardoor geremd wordt in haar ontwikkeling. Ze wordt belemmerd in het geestelijk streven, haar zintuigen worden steeds op het materiële gericht en zo kunnen de scheppingen voor een mens tot een stille kwelling worden, wanneer ze hem ontbreken, wanneer ze ten prooi vallen aan de vernietigingsdrang van de mens.

Iedere schepping, die het werk is van God of van de mens, die maar opbouwend werkzaam wil zijn, moet worden geacht. Het vernietigende principe echter toont zich in het werkzaam zijn van Gods tegenstander En deze woedt momenteel in de wereld Hij zet de mensen aan tot God-weerstrevend handelen tegen Zijn scheppingen, hij heeft in de mens de vernietigingsdrang gewekt, omdat ze zonder enige liefde zijn en de zin en het doel van de schepping niet meer inzien.

En dit zal kwalijke gevolgen hebben, want tegenover dit vernietigingswerk van de mensen, onder invloed van de macht van het kwaad, zal God een vernietigingswerk plaatsen, dat veel groter is, evenwel slechts gebaseerd is op Gods liefde Hij zal het geestelijke dat gewillig is de gang over de aarde op diendende wijze te gaan, bevrijden uit de eindeloos lange gevangenschap Hij zal de vaste materie losser maken, opdat de menselijke vernietigingsdrang een halt toegeroepen wordt en de mensen leren de aardse scheppingen zo te zien, als wat ze zijn, als middel tot ontwikkeling, zodra ze hun dienende funkties kunnen uitoefenen.

Deze goddelijke vernietigingsdaad zal de mensen nog veel zwaarder treffen, maar dit is nodig, opdat zij weer naar het juiste denken worden teruggevoerd, opdat ze ieder scheppingswerk achten en waarderen, opdat ze hiervan de bestemming inzien en weer opbouwend werkzaam zijn. Want alleen dit is goddelijke ordening, dat al wat is, naar omhoog schrijdt en dat ook ieder menselijk scheppingswerk een geestelijke ontwikkeling waarborgt, zodra het zijn doel om te dienen vervult, zodra het uit de wil van de mens om te helpen, voortgekomen is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Waarheid - Rust en innerlijke vrede

B.D. 3302 from 22. oktober 1944, taken from Book No. 43

Hoe onjuist het denken van de mensen is, blijkt uit het hun ontbreken van de gelukkig makende rust van de wetende, die uit het ware weten dat overeenstemt met de waarheid, voortdurend kracht put. En zolang deze rust het wezen van een mens niet beheerst, staat hij nog niet vast in de waarheid, dat wil zeggen in het juiste inzicht ervan. Want hij kan de waarheid ook wel door middel van zijn verstand in zich hebben opgenomen, maar hoeft toch niet het inzicht te hebben als ze mentaal nog geen eigendom is geworden, hij ze dus met hart en verstand heeft opgenomen. De zuivere waarheid moet de mens ook de innerlijke vrede brengen, want de zuivere waarheid is een geschenk van God dat Hij die mens doet toekomen die zo’n geschenk waardig is. En een goddelijke gave zal steeds gelukkig maken.

Maar de mensheid bevindt zich in een toestand van ontwrichting, van rusteloosheid, van zoeken, van ongerust zijn en een voortdurende onzekerheid. Ze wordt geplaagd door twijfels en verwerpt bereidwillig wat ze tevoren voor waarheid hield. Maar aan de zuivere waarheid zou ze vasthouden en haar met intense volharding en standvastigheid verdedigen. Maar ze bezit de zuivere waarheid nog niet, daar er anders ook niet dat enorm grote leed over de aarde zou gaan. Want de waarheid staat borg voor juist denken en juist denken heeft niet zo’n chaos tot gevolg zoals de aarde die thans laat zien.

Waar de waarheid wordt verkondigd is een toevluchtsoord van vrede en wie de waarheid aanneemt kan eveneens deze schuilplaats van vrede betrekken. Want al heerst om hem heen ook de grootste opgejaagdheid en woedt de grootste onenigheid, de dragers van de waarheid worden er weinig door geraakt, omdat de waarheid zelf hen er al tegen beschermt in een rusteloze toestand te vervallen. Dragers van de waarheid zijn met God verbonden en de wereld kan hen niet meer de innerlijke vrede afnemen die van God uitstraalt in hun hart. Ze kan alleen nog uiterlijk het lichaam bezwaren, maar de ziel niet meer ernstig in gevaar brengen. En deze zekerheid van de ziel straalt ook op de hele mens uit, zodat hij zich midden in de storm van de wereld zeker en rustig staande houdt.

Want de waarheid heeft de kracht in zich, als ze eenmaal het hart van de mens beroert en door de wil van de mens wordt aangenomen. Deze kracht moet alle vijandige krachten overwinnen, omdat ze sterker is dan deze. Pas wanneer de mens in de waarheid, in het inzicht vaststaat, staat zijn doel tastbaar voor hem en dan streeft hij onwrikbaar dit doel na en laat zijn zekerheid en rust niet meer aan het wankelen brengen. Weliswaar is hij lichamelijk ook nog aan de lasten van het leven blootgesteld, maar ook deze schijnen hem niet meer zo machtig toe dat ze hem angstvallig laten worden, zodra hij tot de eeuwige waarheid, tot het woord van God, de tot vorm geworden waarheid, zijn toevlucht neemt. Want de kracht van het goddelijke woord doorstroomt hem merkbaar en geeft hem de innerlijke rust terug.

Maar waar dwaling is, daar zal ook een voortdurende toestand van radeloosheid zijn, des te groter en meer deprimerend, hoe dieper de mens in dwaling verkeert. Maar de wereld verdedigt thans een overmaat aan dwaling en de waarheid is bedenkelijk ver weg. Maar waarheid is licht, dwaling is duisternis. En waar duisternis is, zal ook wanorde zijn. Een chaos die aards en geestelijk onheilspellend is, want de goddelijke ordening wordt niet meer in acht genomen omdat de duisternis zoiets niet meer laat inzien. Waar de dwaling is, zal daarom ook een verkeerd handelen zijn. Want verkeerde leren hebben verkeerd denken tot gevolg en dit geeft weer aanleiding tot daden die indruisen tegen de goddelijke ordening. En dat de wereld zich in een algeheel verkeerd denken bevindt, is op te maken uit haar handelingen die een onvergelijkelijk werk van vernietiging produceren, die zich tegen de goddelijke wil om te scheppen keren, die de medemens de ergste schade berokkenen en dus geheel tegen het goddelijke gebod van de liefde indruisen. Zulke daden verrichten kan alleen een verkeerde wil, een verkeerd denken dat weer alleen is voortgekomen uit de dwaling, die als waarheid in de wereld wordt verspreid.

Waar dwaling is, is ook liefdeloosheid. Want waar de liefde wordt aangeleerd en beoefend, daar is waarheid, omdat God zelf Die de eeuwige Waarheid is, ook daar is waar de liefde is. Want waarheid en liefde zijn onafscheidelijk. En daarom kan onvermijdelijk op verkeerd denken worden geduid, waar de liefdeloosheid zich doet gelden. En verkeerd denken is het gevolg van verkeerde leren. En daarom moet de waarheid optreden tegen de dwaling, daarom zendt God zelf de dragers van de waarheid onder de mensen opdat hun deze wordt overgebracht, opdat ze uit de chaotische toestand een uitweg vinden, opdat ze de gelukkig makende innerlijke rust leren kennen die hun alleen maar wordt opgeleverd door de waarheid, die zowel geestelijk als ook aards een uitwerking heeft. Want ook de aardse toestanden worden zienderogen beter zodra de waarheid eenmaal ingang heeft gevonden bij de mensheid en met haar ook de liefde ingang heeft gevonden. Dan zal er licht zijn en rust en vrede, omdat met de waarheid en de liefde God zelf dicht bij de mensen is en er van Hem voortdurend licht en kracht uitgaat en de menselijke ziel de vrede zal vinden in het inzicht, in het juiste weten dat haar onuitsprekelijk gelukkig maakt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Innerlijke aandrang is aanwijzing van God - Het onderwerpen van de wil

B.D. 3308 from 27. oktober 1944, taken from Book No. 43

God maakt u Zijn aanwijzingen bekend door uw hart. Zodra u de behoefte voelt een voornemen uit te voeren, zodra u van binnen uit de aandrang voelt, is het steeds de stem van God die u instructies geeft, vooropgesteld dat u er moeite voor doet naar de wil van God te leven, dus op Hem aanstuurt en u zich aan Zijn leiding toevertrouwt. Zijn wil stuurt u dan, doordat u dezelfde wil in u hebt, omdat u zich bewust aan Zijn wil hebt onderworpen. En dan zult u alleen aan de aandrang in uw hart hoeven toe te geven en uw handelen zal juist zijn  en door God gewild.

Maar onderzoek ernstig, welke macht u het recht verleent u te leiden. Innig gebed tot God beschermt u tegen de vijandelijke macht. Maar wat u doet zonder om Gods zegen te hebben gevraagd, wat u doet om alleen een welzijn van het lichaam te bevorderen, wat u doet die heel ver van God afstaat, dat is niet op aanwijzing van Hem, maar op die van Zijn tegenstander en dit is schadelijk voor uw ziel.

Degene die op God aanstuurt, zal nooit hoeven te vrezen verkeerd te denken en te handelen, omdat zijn instelling tot God ook de geestelijke krachten toegang tot hem verleent en hun nu het recht geeft zich beschermend aan de zijde van de mens op te stellen, dus ook de invloed van slechte krachten af te weren. Alleen het verlangen naar God verzekert de mens van goddelijke bescherming. En wie onder Zijn bescherming staat, kan niet verkeerd gaan. Hij kan alleen dat realiseren wat goed is voor zijn ziel. God zelf leidt hem en elke weg die hij gaat is belangrijk en leidt naar het doel.

De mens handelt wel naar eigen goeddunken, zijn wil zet hem aan tot een of andere handeling. En toch is het de wil van God die zich uit door zijn wil, zolang de mens aan de innerlijke aandrang toegeeft. Slaat hij echter geen acht op dit aandringen, dan biedt hij weerstand. Hij wordt besluiteloos, zijn wil is nog niet helemaal aan de wil van God ondergeschikt. En daarvoor moet hij zich in acht nemen, want dit is steeds het gevolg van een verslappen in het gebed.

Hoe inniger zijn verbinding met God is, des te duidelijker ziet hij de voor hem uitgestippelde weg. En des te bereidwilliger volgt hij de instructies van God die zijn hart hem bekend maakt. Alleen de verwijdering van God berooft hem van de fijngevoeligheid voor de goddelijke wil. Want dan is hij op zichzelf aangewezen en onzeker over wat hij doen of laten moet. En zulke toestanden benut de tegenstander van God, doordat hij zich inmengt in de gedachten van de mens. Doordat hij hem ertoe tracht te brengen zijn eigen voordeel aan de basis van elke handeling te leggen.

En dan moet de mens strijden. Hij moet worstelen om de verbinding met God te herstellen, die hem een helder denken oplevert, zodat hij de verzoekingen kan weerstaan. Wie God zoekt, zal niet verkeerd gaan. Wie Hem echter uitschakelt, diens weg is een dwaalspoor. Daarom moet er niets worden begonnen zonder gebed om Gods zegen. Dan zal ook het denken van de mens juist geleid zijn en elke bezigheid zal de wil van God in zich hebben.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Een roep tot de lichtwezens om hulp in geestelijke nood

B.D. 3313 from 31. oktober 1944, taken from Book No. 43

Zielen die zich in geestelijke nood bevinden zijn door goede en slechte krachten omgeven. En ze hoeven daarom in hun geestelijke nood niet te wanhopen, zoals ze echter ook niet onverschillig mogen zijn, opdat de slechte krachten niet de macht over hen krijgen. Het worstelen van de geestelijke krachten om de zielen houdt niet op en zodra de mens zelf door wilszwakte de slechte krachten bevestigt, maar de ziel overeenkomstig haar wezen op het licht aanstuurt, raakt ze nu in nood, die echter tegelijkertijd een waarschuwing en een aanmaning van de goede krachten is. Want deze nood moet haar ertoe brengen zich te wenden tot de goede krachten om hulp, wat ze nooit zou doen als de ziel de nood bespaard zou blijven. Want de lichtwezens kunnen alleen dan de ziel bijstaan, wanneer ze worden aangeroepen. Deze goddelijke wet kan niet ongedaan worden gemaakt.

De liefde van de lichtwezens is zo groot dat ze altijd tot hulp bereid zijn en iedere ziel zouden helpen die in nood is. Maar de kracht van de lichtwezens is ook zo sterk dat ze welke duistere kracht dan ook kan overweldigen, dus onschadelijk maken. Er zou dan dus nooit een in het nauw gebracht mensenkind kunnen bestaan, als God deze wet niet zou hebben gegeven, dat de hulp van de lichtwezens afhankelijk is van de roep om hulp. Maar zo’n roep stuurt de mens alleen omhoog als hij de nood van de ziel voelbaar ondervindt. En daar de overdracht van kracht uit het geestelijke rijk op de mens nodig is opdat diens ziel rijp wordt, moet de ziel in deze nood geraken zodra ze door haar zwakke wil in gevaar is een prooi te worden van de slechte krachten.

De strijd tussen licht en duisternis die om een ziel wordt gevoerd, moet dus ook voor de mens een voelbare uitwerking hebben om hem werkzaam te laten worden, dat wil zeggen: hem aansporen om kracht te vragen, daar anders de ziel nooit vooruit zou gaan in haar ontwikkeling. Zielennood is dus onvermijdelijk zolang de mens nog niet door buitengewoon werkzaam te zijn in liefde de kracht van God in ontvangst neemt.

Een mens die onophoudelijk werkzaam is in liefde zal maar zelden in geestelijke nood komen, omdat de lichtwezens voortdurend op hem kunnen inwerken en niet meer gebonden zijn aan de goddelijke wet, want de in liefde werkzame mens heeft elke barrière doorbroken, zodat de kracht uit God voortdurend aan hem kan worden overgebracht. En daarom moet een mens die zich in geestelijke nood bevindt, zijn best doen liefde te geven. Hij doet daardoor de invloed van de slechte wezens teniet en samen met het gebed om kracht en bijstand zal hij zeer snel de zielennood opheffen, want de krachten van het licht zijn nu weer overwinnaar geworden en ze kunnen de ziel nu bedenken in overvloed. Werken van liefde en gebed heffen elke zwakheid op. De mens wordt overwinnaar van de krachten die hem willen schaden. Hij streeft uit vrije wil het licht tegemoet en ontvlucht de duisternis. Zijn wil is gestaald door de verzoeking, zodra hij haar heeft weerstaan.

En elke overwinning is een stap omhoog. De mens die serieus op God aanstuurt zal uit elke verzoeking zegevierend tevoorschijn komen. Maar ook hij zal door de duistere krachten in het nauw worden gedreven, zodra hij momenten van wilszwakte in zich boven laat komen. Maar steeds kan hij zeker zijn van de bijstand van de lichtwezens die zijn gebed om kracht vernemen en altijd bereid zijn hem te helpen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het aflossen van de zondenschuld door kinderen en kindskinderen

B.D. 3315 from 2. november 1944, taken from Book No. 43

Het gevolg van de zonde is ook haar straf. Dat moet zo begrepen worden dat elke zonde gevolgen heeft die weer een verderf brengende uitwerking voor de zondaar hebben, om welke reden dan van een rechtvaardige straf kan worden gesproken. Maar deze straf is dan niet door GOD aan de mens opgelegd, integendeel heeft hij ze zelf naar zich toegetrokken, omdat hij de onmiddellijke aanleiding daartoe heeft gegeven.

Nu kan echter de uitwerking van de zonde ook langere tijd op zich laten wachten, maar ze komt onherroepelijk, alleen dat ze dan niet de mens zelf treft, maar zijn kinderen en kindskinderen, dat dezen dus een straf moeten dragen die generaties tevoren veroorzaakt werd.

Dit is een schijnbare onrechtvaardigheid GOD's, maar het gaat dan steeds om zielen die om rijp te worden, bijzonder zware levensvoorwaarden nodig hebben en die voor zichzelf bijzonder zware levensomstandigheden hebben gekozen. Ze dragen a.h.w. onverdiend leed en staan ook met de zielen van hen die dit leed hebben veroorzaakt in geestelijke verbinding. Ze worden dus door die zielen beïnvloed een schuld af te lossen die hen in het rijk hierna is gevolgd en waarvan het tenietdoen in het hiernamaals uitermate veel tijd zou eisen. En GOD neemt de genoegdoening door kinderen en kindskinderen aan.

Wanneer de mens zijn schuld zelf op aarde kan aflossen, dan bestaan daar ontelbare mogelijkheden voor, d.w.z. de mens moet met de gevolgen van de zonde klaarkomen, hij zal dan in zekere zin hetzelfde lot moeten lijden dat hij anderen heeft bereid, hij zal het leed moeten dragen dat hij anderen heeft aangedaan, steeds zal de zonde in haar uitwerkingen hem zelf weer treffen en hij zal zich daar niet tegen kunnen verweren.

Maar dan bespaart hij zijn nakomelingen al dit lijden dat hij zelf heeft veroorzaakt. Maar gaat hij met deze schuld binnen in het rijk hierna, dan vindt hij daar niet eerder rust, tot hij weer de mensen die op aarde nauwe banden met hem hebben ertoe heeft bewogen door beïnvloeding van gedachten, zijn vroegere zonde op de aarde uit te boeten, wat dezen dan een aards noodlot oplevert dat de zonden van de vaderen duidelijk herkenbaar laat worden.

Van kinderen en kindskinderen wordt de verzoening voor de begane zonde aangenomen om in de mensen het verantwoordelijkheidsgevoel te wekken, wanneer ze de grootte van een schuld onderschatten. De zondaars in het hiernamaals lijden buitengewone kwellingen, wanneer ze de mensen op aarde voor hun schuld zien boeten en daarom wordt de schuld tweevoudig uitgeboet en in overeenstemming daarmee sneller aflost, zoals omgekeerd een mens die op de hoogte is van de zonden van zijn voorvaderen niet zo zwaar hoeft te lijden onder de straf, omdat ze hem rechtvaardig voorkomt en zijn ziel daardoor sneller tot rijpheid komt op aarde.

Maar uitermate makkelijk is het voor 'n zondaar van zijn schuld verlost te worden als hij deze in diep geloof in JESUS CHRISTUS aan Zijn voeten legt, als hij HEM innig vraagt om vergeving, nadat hij er ernstig berouw over heeft en zijn best doet zich te beteren. Dan zullen ook de gevolgen van zijn zonden wegblijven, hij zal niet bang hoeven te zijn dat zijn schuld door zijn nakomelingen moet worden afgelost. Hij zal vrij worden van zijn schuld ter wille van JESUS CHRISTUS, DIE voor de zonden van de mensen aan het kruis is gestorven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verschillende sferen in het geestelijke rijk

B.D. 3316 from 3. november 1944, taken from Book No. 43

Onmiddellijk na de lichamelijke dood verlaat de ziel het lichaam en zweeft weg in het geestelijke rijk, dat naar mate van haar staat van rijpheid heel dichtbij of ver van de aarde verwijderd kan zijn. Dit is niet ruimtelijk te verstaan, maar de afstand ontstaat door de verschillen tussen de sferen, ofschoon ze alle tot het geestelijke rijk behoren omdat ze terzijde van en buiten de aardse stoffelijke wereld liggen. En de ziel die nog onrijp is, heeft wat de tijd betreft nog een zeer lange weg te gaan voordat zij in de lichtsferen aankomt.

Een voltooide ziel daarentegen is bliksemsnel na haar lichamelijke dood in deze sferen overgeplaatst. Want zij heeft geen tijd of ruimte nodig om de afstand van de aarde tot in de lichtsferen te overwinnen. Alleen de kracht die haar staat van rijpheid de ziel heeft opgeleverd is voldoende. De onvolkomen zielen daarentegen kunnen niet zo snel van de aarde scheiden, omdat zij nu eenmaal krachteloos zijn om zich opwaarts te verheffen en tevens ook nog met hun zinnen aan aardse dingen gebonden zijn. Zij willen niet van de aarde weg en blijven zodoende nog een lange tijd in de nabijheid van de aarde, meestal in de omgeving die zij tijdens het leven hun eigendom noemden.

Derhalve ervaren zij ook niet direct de overgang van het aardse naar het geestelijke rijk, want hun verblijfplaats lijkt hun nog aards - en daarom zijn die zielen zich vaak niet bewust dat zij geen lichamelijk leven meer hebben. Maar het bevreemd hen dat zij met de mensen op de aarde geen contact meer kunnen maken, dat zij zich geen gehoor kunnen verschaffen en er door de mensen geen aandacht aan hen wordt besteed. En deze situatie brengt hen langzaam tot het besef van hun toestand waardoor zij inzien dat zij niet meer op de aarde zijn, maar aan gene zijde ervan in het geestelijke rijk.

Zolang de ziel nog werelds gezind is kan zij zich echter niet uit deze omgeving verwijderen. Zij is nog aan de aarde gebonden en dit is voor haar een pijnlijke toestand, want alles wat zij begeert of denkt te bezitten is voor haar onbereikbaar. Zij moet nu langzaam haar verlangen naar aardse goederen overwinnen en pas als dat haar gelukt is, verwijdert zij zich meer en meer van de aarde. De sferen nemen andere vormen aan en het oog ziet geen aardse maar geestelijke scheppingen, al naar de staat van rijpheid van de ziel. Het geestelijke oog van de ziel is in staat geestelijke dingen te aanschouwen die het onvolkomen wezen niet kan zien, ofschoon die toch aanwezig zijn.

Overlijdt echter een rijpere ziel op aarde, dan is zij direct in staat in het geestelijke rijk haar omgeving te onderscheiden, omdat het geestelijke oog deze bekwaamheid heeft ingevolge de rijpheid van haar ziel. Zo'n ziel zal ook zielen herkennen die haar ontmoeten in het hiernamaals, terwijl omgekeerd de onrijpe zielen dat niet kunnen. Zij herkennen alleen zielen die evenzo in de duisternis verkeren, die zich dus in een zelfde onvolkomen toestand bevinden. Maar lichtvolle wezens zijn voor hen onzichtbaar en zelfs als die hen benaderen en hun licht verhullen - herkennen zij deze niet.

Het geestelijke oog opent zich pas bij een bepaalde graad van rijpheid, dan echter is er ook licht om de zielen, terwijl geestelijke duisternis die zielen omringt die niets schouwen kunnen omdat bij hen het geestelijke gezichtsvermogen nog gesloten is. Maar aardse dingen staan hun, door hun verlangen er naar, zichtbaar voor ogen, het zijn echter maar hersenschimmen die in werkelijkheid niet bestaan, maar hun door het verlangen van de ziel verschijnen en net als schaduwbeelden vergaan zodra de ziel ze wil pakken en gebruiken. Want door hun vergankelijkheid moet de ziel inzien dat zij iets hogers moet nastreven dan aards vergankelijke goederen. Zolang dus de ziel nog zulke dingen begeert zullen de lichtwezens haar ook niet benaderen, want materieel gezinde zielen schenken aan de woorden van de lichtwezens geen gehoor, als dezen hun het evangelie willen brengen. Aan hen kan in deze toestand alleen door het gebed van een mens hulp worden gebracht, dan pas keren zij zich van de materie af en zoeken in het geestelijke rijk er iets anders voor in de plaats.

En dan komen hen ook hulpvaardige wezens tegemoet die hen onderrichten en hun de weg naar boven wijzen. En hoe gewilliger zij de onderrichtingen van de lichtwezens aannemen, des te eerder wordt hun het geestelijke oog geopend en zijn zij aan de duisternis ontrukt. Zij zijn dan in sferen binnengegaan waar zij licht mogen uitstralen.

Zij hebben dan de weg afgelegd die kort maar ook een zeer lange tijd kan duren, al naar de hardnekkigheid waarmee de ziel de stoffelijke goederen nastreeft en die hen zolang aan de aarde bindt totdat deze begeerten overwonnen zijn. Pas dan zullen zij door de lichtwezens vertrouwd worden gemaakt met de zuivere waarheid om dan in het hiernamaals te kunnen werken voor het rijk van GOD, waarin de ziel haar kennis nu doorgeeft aan behoeftige zielen die nog in de duisternis van geest verkeren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Gods Liefde bepaalt het lot van de mens

B.D. 3317 from 4. november 1944, taken from Book No. 43

Met onverminderde kracht stroomt Mijn Liefde ononderbroken naar Mijn schepselen. En deze Liefde stuurt ook het lot van de mens op aarde. Steeds stel Ik allen het geestelijk rijp worden ten doel, bij alles wat gebeurt. Ik neem echter deel aan elk gebeuren en de uitwerking ervan. Ik begeleid de mens voortdurend, voor hem voelbaar wanneer hij zich aan Mij overgeeft, of ook ongemerkt wanneer hij geen contact met Mij zoekt.

Nooit wordt Mijn Liefde voor Mijn schepselen minder. En deze Liefde zult u mensen steeds als reden moeten laten gelden, of u vreugde of leed op uw weg over de aarde ontmoet. Want Ik weet waarlijk het beste, wat dienstig is voor uw geestelijk rijp worden. En daarom zult u nooit moedeloos of teleurgesteld mogen zijn in uw lot, want daar Mijn Liefde het heeft bepaald, is het goed voor u, ofschoon u het soms als smartelijk ervaart.

Mijn Liefde gaat naar u uit sinds eeuwigheid. Maar u vat dit niet zolang u zich niet zelf tot liefde heeft veranderd. Mijn Liefde blijft steeds hetzelfde en de innigheid van Mijn Liefde komt tot uitdrukking in Mijn heilsplan, dat aan elk gebeuren en elk scheppingswerk ten grondslag ligt.

Zou Ik u niet willen redden uit geestelijke nood, zou Ik u niet tot Mij willen trekken omdat Ik u liefheb, dan bestond de hele schepping niet. Want ze heeft alleen dit naderbij komen van u naar Mij ten doel. En zoals de gehele schepping is ontstaan uit Mijn Liefde voor het geestelijke dat van Mij is afgevallen, zoals Ik voor u onbegrijpelijke en onafzienbare werken liet ontstaan met het doel dit geestelijke terug te winnen, zo is ook het leven op aarde van het geestelijke in de belichaming als mens door Mijn Liefde geleid en elk detail van het leven vooruit bepaald, opdat u het laatste doel zult bereiken: u weer met Mij aaneen te sluiten.

Maar u zult moeten weten en geloven dat Mijn Liefde u altijd en eeuwig omgeeft. En u moet deze Liefde ook erkennen in leed, in voor u moeilijk te verdragen levensomstandigheden, in aardse mislukkingen, in ziekte en ongeluk van allerlei aard. Wanneer Mijn Liefde dit niet voor u als heilzaam zou inzien, dan zou het u waarlijk niet beschoren zijn. Maar Ik gebruik middelen die u resultaat kunnen opleveren, omdat Mijn Liefde voor u overgroot is. Maar u bent in gevaar voor Mij verloren te gaan als Ik u alles zou besparen wat u op aarde bezwaart.

Vertrouw op Mij en Mijn Liefde, die niet ophoudt. En geef u ongeremd over aan Mijn leiding. Laat Mij zorgen in elke aardse nood en denk alleen aan uw zieleheil. Werk vlijtig voor uw ziel. Streef naar Mijn rijk, dat niet van deze wereld is. En laat alle zorgen om uw aards bestaan aan Mij over.

Het duur niet lang meer en elke tijd zult u moeten benutten en geestelijk streven. Alleen Ik ben op de hoogte van de levensloop van ieder mens en deze wordt naar Mijn wil afgelegd. Dus is elke angstige zorg dan ook onnodig, omdat u niets kunt veranderen wat Ik heb bepaald, dus ook niets kunt verbeteren door uw angstige zorgen. Wees alleen liefdevol tegen elkaar. Help waar u helpen kunt en waar uw kracht niet toereikend is, vertrouw daar op Mijn hulp. Want Mijn Liefde staat steeds voor u klaar en ze laat u niet langer in nood dan het dienstig is voor uw ziel. En wanneer uw lot u hard voorkomt, ook dan zult u niet mogen twijfelen aan Mijn Liefde. Want kan er u wel iets overkomen zonder Mijn wil? En Mijn wil is door Mijn Wijsheid en Liefde bepaald, die aan alles wat geschiedt ten grondslag liggen.

Zelfs het slechte leidt Mijn Liefde naar u toe om bestwil van uw ziel, als u zich niet tegen Mijn wil verzet, als u zonder weerstand en berustend alles aanvaardt en draagt wat Ik u zend. En wees daarom niet bang en moedeloos. Mijn Liefde is voortdurend bij u, omdat ze nooit ofte nimmer minder kan worden dan ze was sinds eeuwigheid.

Streef er alleen naar, dat u in staat zult zijn deze Liefde te voelen, doordat u een levenswandel leidt volgens Mijn wil, doordat u zich oefent in liefde en daardoor Mijn Liefdekracht in u kunt opnemen. Want of u zich voor de uitstraling van Mijn Liefde ontvankelijk verklaart of niet, dat staat u helemaal vrij. Maar uw leven is veel lichter als u zich door Mijn Liefde geleid en verzorgd weet, als u Mij voelt en in alles Mijn Liefde herkent. Blijf daarom verbonden met Mij door gebed en werken van liefde en u zult kracht ontvangen voor uw levensweg op aarde en niets hoeven te vrezen, wat er ook komen mag. Want Ik Zelf leid u tot aan het einde van uw leven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De geweldige stem van God - Einde van de strijd

B.D. 3318 from 5. november 1944, taken from Book No. 43

Luid en indringend zal de stem van God weerklinken en het lot der volkeren zal worden beslist, want God zelf zal het vonnis uitspreken door de krachten der natuur. En tegen Zijn rechtspraak zal niemand zich kunnen verzetten, want het zal rechtvaardig zijn en de mensen treffen die zich schuldig hebben gemaakt aan grote ellende en hun onrecht niet willen inzien.

Het zal een buitengewoon treurig gebeuren zijn en talloze mensen zullen om het leven komen. Het gebeuren is echter niet tegen te houden, omdat de mensen door niets meer kunnen worden geschokt, wat menselijke wil bewerkstelligt. En daarom moeten de mensen worden opgeschrikt door een gebeuren dat door menselijke wil niet kan worden afgewend of beëindigd en dat een grote ontzetting teweegbrengt, omdat ieder de dood voor ogen staat en zich moet voorbereiden op het tijdelijke einde. En dit gebeuren komt steeds dichterbij. Dag na dag gaat voorbij zonder dat de mensheid verandert en de lankmoedigheid Gods talmt nog steeds om de mensen nog de gelegenheid te geven om te keren voordat Zijn stem weerklinkt.

Maar nu loopt ook het wereldgebeuren ten einde, omdat het natuurgebeuren op til is, omdat het binnenste der aarde in oproer raakt en alleen op het moment wacht waarop God de krachten der natuur de vrijheid verleent dat ze zich uit hun boeien kunnen bevrijden. Want de mensen kunnen er geen punt achter zetten, dus grijpt God in en roept Hij het een halt toe. Het slechte wordt beëindigd, maar iets wat nog veel erger is zal er het gevolg van zijn, want de mensen raken in vreselijke nood en staan in algehele radeloosheid tegenover de ontketende krachten der natuur. Ze kunnen noch vluchten, noch het woeden ervan tegenhouden of verminderen. Ze zijn er aan overgeleverd en hebben maar één Redder aan wie ze zich kunnen toevertrouwen in hun nood, die ze aan kunnen roepen om hulp en die de macht heeft hen te helpen.

Maar slechts weinigen erkennen en aanvaarden Hem. Weinigen voelen zich schuldig en wachten onderdanig op Zijn rechtspraak in het besef van hun zondigheid. En over deze weinigen zal God zich ook ontfermen in de uren der vernietiging, die de goddelijke wil laat gebeuren, omdat anders de geestelijke nood niet kan worden opgeheven en de aardse nood voortdurend door menselijke wil wordt opgevoerd. En omdat de mensen er geen einde aan maken, bepaalt God het einde van een strijd die de hele wereld in beroering brengt. En er zal een schreeuw van ontzetting over de aarde schallen die de mensen doet verstijven. Want de grootte van de rampspoed zal alle de oren doen spitsen en laten sidderen voor een herhaling.

En God doelt erop dat de gehele mensheid belangstelling toont, dat ze zal luisteren naar Zijn rechtspraak, dat ze de schuldigen onderkent en Gods rechtvaardigheid. Want nog zal ieder die strijdt menen in zijn recht te staan. Nog wordt alleen de macht gewaardeerd en niet het recht en Gods zegen kan niet rusten op handelingen die te verafschuwen zijn omdat ze ingaan tegen het goddelijke gebod der liefde.

En God zal de mensen straffen met hetzelfde wat zij doen. Alleen is Zijn werk van vernietiging nog geweldiger, opdat ze Hem daaraan herkennen. Want ook het geestelijke komt in opstand dat - nog onvrij - uit de goddelijke ordening wordt weggerukt en deze toestand als kwellend ervaart. Want al zou het ook door menselijke wil vrij worden, het kan zich niet verheugen in zijn vrijheid omdat het niet de vrijheid van de volmaaktheid is. Maar het geestelijke is de mogelijkheid afgenomen om werkzaam te zijn, waarover het in opstand komt. En het zal actief zijn waar het gelegenheid wordt geboden. Maar in het bijzonder zal het zich verbinden met het nog gekluisterde geestelijke en trachten dit te bewegen zijn omhulsel eveneens open te breken, waarbij het dit behulpzaam is. Het probeert daardoor de mensen te dwingen weer opbouwend werkzaam te zijn opdat het weer de mogelijkheid gegeven is nieuwe scheppingen te betrekken om de ontwikkelingsgang voort te kunnen zetten.

En God hindert het geestelijke dat door menselijke wil is vrij geworden niet, zoals Hij ook Zijn toestemming geeft als de materie in het binnenste der aarde zich roert, als het geestelijke streeft naar het licht en probeert zijn omhulsel open te breken. God trekt voor korte tijd Zijn wil terug en hij laat de wil van het geestelijke de vrije loop, wat echter - daar dit nog helemaal onrijp is - een werk van verwoesting van kolossale omvang betekent. En zo plaatst zich tegenover de menselijke wil een wil die de eerste overtroeft, die schijnbaar elke goddelijke liefde en wijsheid lijkt te ontberen en die de algehele toestemming van God krijgt.

Maar de mensheid buigt zich niet voor God. Ze stopt niet met haar vernietigingsstrijd. Ze is door demonen overmand en laat zich door hen aandrijven. Ze wordt steeds meer een prooi van de kwade macht en toont dit in haar werken en maatregelen. En om deze achteruitgang een halt toe te roepen, komen Gods wil en almacht openlijk in actie. Hij doet de aarde schudden en met haar de mensheid, opdat ze tot bezinning mag komen en veranderen. Want het is de laatste tijd die nog benut kan worden voor de ziel. En daarom zal God Zijn stem laten weerklinken, krachtig en geweldig. En Hij roept de mensen toe: Houd op met uw woeden dat uw ziel in het verderf sleurt. Verander uzelf eer het te laat is en denk aan Diegene die regeert over hemel en aarde, die uw Schepper en Behoeder is en wiens liefde u met voeten treedt. Denk na over uw einde, want het is zeer nabij.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Lichtsferen - Weerzien - Gelukzaligheid

B.D. 3324 from 10. november 1944, taken from Book No. 43

Als een wolk van licht zal de rijpe ziel opstijgen na haar lichamelijke dood vanuit het gebied van de aarde in de sferen van het hiernamaals. En dan heeft ze elke materie overwonnen. Dan is ze vrij van elke boei. Ze is weer wat ze oorspronkelijk was: een vrij geestelijk wezen vol van licht en kracht. Zichtbaar en herkenbaar is ze alleen voor het eveneens rijpe geestelijke, dat dus in staat is geestelijk te schouwen, terwijl ze voor het onrijpe geestelijke onzichtbaar blijft, dus er ook niet door kan worden herkend. En daarom kan er tussen het rijpe en het niet rijpe geestelijke, dus tussen de zielen van de op aarde gestorven mensen die in verschillende toestanden van rijpheid het hiernamaals binnengaan, ook zo lang geen weerzien zijn, totdat het onvolmaakte geestelijke een bepaalde graad van rijpheid heeft verworven die het de sferen van het licht opent. Het onvolmaakte geestelijke is weliswaar door de lichtwezens te herkennen, want dezen worden alles gewaar en er is voor hen niets verborgen, dus kennen ze ook iedere ziel die zich nog in de duisternis van geest bevindt, maar zij kunnen niet door de eerstgenoemden worden herkend.

Het verlangen van de zielen naar hun geliefden is echter af en toe zo sterk, dat het een drijfkracht is zich positief te ontwikkelen in het hiernamaals, zodra de ziel in het stadium van inzicht is binnengegaan en weet van de mogelijkheid van een vooruitgang in het geestelijke rijk door werken van liefde. Dan is ze voortdurend actief, omdat het verlangen naar de zielen die haar na aan het hart liggen, haar onophoudelijk opwaarts drijft. Want ze herkent haar gelijken en weet daarom dat ze haar geliefden ook zal weerzien en dit bewustzijn geeft haar steeds weer kracht. En deze kracht wordt haar door juist die wezens bezorgd die het doel van haar verlangen zijn. Zij kunnen de zielen kracht doen toekomen, maar zonder door hen herkend te worden. Naderen ze hen om hun behulpzaam raadgevingen te verstrekken, dan verhullen ze zich omdat de niet rijpe zielen de volheid van hun licht niet kunnen verdragen. Die anderen zien zich dus door wezens omgeven die hun echter vreemd zijn en die schijnbaar niet bij een andere lichtsfeer horen dan zijzelf. Doch daar ze hen met raad en daad bijstaan, zijn de onvolmaakte zielen hen dankbaar en toegenegen en volgen ze hun raadgevingen op.

En zo trekken de rijpe wezens hun geliefden naar zich toe tot die een graad van rijpheid hebben bereikt waarin ze ontvangers van licht worden. Dan zijn ze ook in staat geestelijk te schouwen. Ze herkennen hun omgeving, ze herkennen de lichtwezens van gelijke rijpheid en hun gelukzaligheid neemt voortdurend toe omdat ze zich met die anderen aaneen kunnen sluiten, omdat ze hun geliefden weerzien en nu van hun kant weer diegenen kunnen bijstaan die in de duisternis van geest smachten. Pas wanneer de graad van rijpheid is bereikt die het geestelijk schouwen toelaat, is de ziel vrij van elke last. Want dan staat ook zij in het licht, heeft ze het inzicht van de zuivere waarheid en is in de liefde. En elke bezigheid die ze nu uitvoert is gelukkig makend, omdat alleen de liefde haar daartoe aanzet en het werkzaam zijn in liefde steeds gelukzaligheid teweegbrengt.

Het samensmelten met gelijk rijpe zielen die elkaar in innigste harmonie aanvullen, is de eigenlijke gelukzaligheid. Want het is de innigste liefde die de aaneensluiting zoekt en vindt. En liefde maakt steeds gelukkig als het gaat om het zuiver geestelijke, want ze is gevend, niet verlangend. En toch vindt deze liefde haar hoogtepunt in het verlangen naar God, in de uiteindelijke aaneensluiting met Hem. En dit verlangen wordt steeds vervuld, want God begeren mag het wezen altijd. En het kan ook altijd op het bevredigen van zijn verlangen rekenen, want God geeft onophoudelijk. Hij deelt voortdurend Zijn liefde uit en maakt de bewoners van het geestelijke rijk daardoor tot de gelukzaligste wezens. Hun gelukzaligheid is onvoorstelbaar, want liefde en licht vullen die sferen waar de wezens in de nabijheid van God mogen vertoeven, Die de eeuwige Liefde en het Oer-licht zelf is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

God openbaart Zich - Beloften

B.D. 3326 from 11. november 1944, taken from Book No. 43

Mijn wil wordt bekend gemaakt aan u die zich aan Mij overgeeft en Mij wil dienen. Want Ik spreek Zelf tot u, nu en altijd, zoals Ik steeds tot de mensen heb gesproken die door werkzaam te zijn in liefde zich in staat stelden Mijn stem te vernemen. Ik was in het Woord onder hen en zal immer in het Woord bij de mensen vertoeven, tot aan het einde van de wereld.

Want Ik heb de mijnen beloofd, dat Ik Me aan hen zal openbaren als ze Mij liefhebben en Mijn geboden onderhouden, dat Ik ze in de waarheid zal inleiden en dat ze Mijn Geest zullen ontvangen. Mijn Geest echter is Mijn Woord. Mijn Geest is “Ik Zelf” en dus ben Ik Zelf bij degenen die Mij liefhebben en Mijn geboden onderhouden. En daarom kunnen ze ook Mijn Woord rechtstreeks van Mij vernemen, want Ik openbaar Me door de innerlijke stem en maak hun Mijn wil bekend.

En zo vernamen Mijn leerlingen Mijn stem. Ik was in het Woord bij hen, nadat Mijn verlossingswerk was volbracht. Ze hoorden Mij, ofschoon Ik niet lichamelijk onder hen vertoefde. En ze tekenden het Woord op, omdat dit Mijn wil was. In alle zuiverheid gaven ze datgene weer, wat ze door de innerlijke stem hadden vernomen. Want Mijn Woord weerklonk helder en duidelijk in hen, zodat ze voortdurend op de hoogte waren van Mijn wil. En dit Woord deden ze de mensen toekomen, opdat Mijn wil aan allen werd verkondigd, opdat ze deze wil konden naleven en dan gelukzalig konden worden.

Maar de tijd heeft dit Woord van Mij niet zuiver en onbedorven bewaard. Het is niet allemaal Mijn Woord dat als zodanig de mensen wordt bijgebracht. Het heeft een verandering doorgemaakt door eraan toegevoegd mensenwerk, dat alleen van de zuivere waarheid, van het door Mij Zelf naar de aarde gestuurde Woord is te scheiden door diegenen die weer zelf het Woord kunnen vernemen door werken van liefde en de wil Mij te dienen.

Nooit zal Mijn Woord kunnen vergaan. Steeds zal de zuivere waarheid blijven bestaan. Ze zal behouden blijven tot in alle eeuwigheid. Maar mensenwerk blijft niet bestaan. Wat dus aan de menselijke vernietigingsdrang ten prooi valt, wat door besluiten en geboden krachteloos en werkeloos wordt, zijn menselijke bijkomstigheden. Want wat van Mij is, is onvergankelijk en zal alles doorstaan.

Maar Ik streef een reiniging na van datgene, wat als Mijn Woord de mensen wordt aangeboden en niet meer geheel overeenstemt met het Woord dat uit Mij is, dat Mijn leerlingen van Mij hebben ontvangen. En daarom stuur Ik het Woord weer rechtstreeks naar de aarde. Ik openbaar Me opnieuw en zoek Me weer Mijn leerlingen uit die Ik door Mijn Geest in alle waarheid geleid.

Want Ik zal steeds in het Woord onder de mensen zijn en hun het Brood uit de hemel aanreiken. En in het bijzonder dan, wanneer ze gebrek lijden en het hun aan geestelijke spijzen ontbreekt, aan voedsel dat hun zielen tot leven moet wekken. Dan open Ik de bron waaruit het levende water stroomt. Ik geef de mensen te eten en te drinken, doordat Ik hun het voedsel uit de hemelen aanbied: Mijn Woord. Mijn vlees en Mijn bloed.

Wie wil Mij dat verhinderen? Wie wil het goddelijk werkzaam zijn van Mijn Geest als beëindigd beschouwen met het Woord dat Mijn discipelen werd aangeboden? Ik blijf bij u tot aan het einde der wereld, zo luidt Mijn belofte. Waarom zal Ik niet spreken met de mijnen als hun hart ernaar verlangt? En u mensen hebt Mijn Woord nodig, dat u steeds weer Mijn Wil bekend moet maken.

Want het Woord heeft de kracht verloren als het de mensen niet meer zuiver wordt aangeboden, zoals Mijn discipelen het eens van Mij hebben vernomen. Maar u mensen hebt de kracht nodig die uit Mijn Woord stroomt. En dus geef Ik u weer de zuivere waarheid. Ik kom in het Woord opnieuw naar de aarde en zal overal weerklinken, waar de mensen die gewillig en in staat zijn liefde te geven, Mij hun diensten aanbieden en in hun binnenste luisteren om Mijn Woord te vernemen. En naar dezen moet u luisteren, want ze brengen de zuiverste waarheid aan u over. Ze maken u bekend met Mijn wil en ze wijden u in een weten in, dat alleen Ik Zelf door Mijn Woord naar de aarde kan brengen. Geloof daarom, dat Ik steeds weer tot de mensen spreek en in het Woord bij hen ben.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Eigen verantwoording - Dogma

B.D. 3329 from 14. november 1944, taken from Book No. 43

Ieder mens draagt zelf de verantwoordelijkheid voor zijn ziel en dus moet hij zich verantwoorden voor elke slechte daad, evenals ook voor elk nalaten van een goede daad. Hij kan zijn schuld noch op anderen afschuiven, noch door anderen laten vereffenen, maar hij moet ze zelf aflossen op aarde of in het hiernamaals. En evenzo kan alleen hij de toestand van zijn rijpheid verhogen; die kan hem niet worden geschonken. Integendeel, hij moet zijn best doen een leven te leiden naar de Wil van God. Dus moet hij zelf de zorg voor zijn zieleheil op zich nemen, omdat geen medemens deze van hem kan overnemen. Bijgevolg moet hij zich ook op de hoogte laten brengen van de Wil van God en dus Zijn Woord aannemen, Dat hem de goddelijke Wil bekend maakt. En hij moet nu het Woord van God op zich laten inwerken. Hij mag daarom niet blindelings geloven wat mensen hem willen voorleggen, maar hij moet dit laatste onvermijdelijk met het Woord Gods vergelijken en pas als het hiermee geheel en al overeenstemt, mag hij zich aan zijn invloed overgeven.

Als de mens voor zichzelf de verantwoordelijkheid draagt, dan draagt hij die ook voor de geestelijke leringen, die hij de zijne noemt. Dus heeft hij de plicht alles aan een onderzoek te onderwerpen, wat hem wordt aangeboden, want juist daarvoor moet hij zich verantwoorden. Hij kan er zich niet op beroepen, dat hem dwaling werd aangeboden en hij bijgevolg niet tot de waarheid kon komen. Hij moet daarentegen zelf zijn best doen achter de waarheid te komen, die hem evenzo wordt aangeboden als hij ze verlangt. Want verlangt God later rekenschap van hem, dan zal Hij hem tevoren elke mogelijkheid geven het ware in te zien en ook na te kunnen leven. Maar verlaat de mens zich op wat de medemens hem aanbiedt, dan omzeilt hij elke verantwoordelijkheid. Hij probeert de medemens ermee op te zadelen, die hem onderricht heeft. Maar God heeft hem het verstand gegeven en de gave van het denken. En met behulp van deze gave kan hij zelf beslissen wat goed is en door God gewild en daar naar handelen. Bijgevolg kan hij dan ook tot verantwoording worden geroepen.

Daarom kan een schools overgebracht geestelijk weten - dus ook leerstellingen, die de mens schools aanneemt - niet toereikend zijn voor de volledige kennis van de Wil Gods, zolang het niet, door eigen nadenken daarover, in de mens het verantwoordelijkheidsgevoel wekt en bevordert. En bij ernstig nadenken zal de mens inzien, welke leren God de mens heeft gegeven en welke leren van menselijke kant werden toegevoegd. Om zich dus eens te kunnen verantwoorden moet de mens zich vooreerst met het ontvangen weten bezighouden en hij zal daardoor, als hij verlangend is naar de waarheid, ook waarheid en dwaling uit elkaar kunnen houden. Terwijl een dogmatische leer het verantwoordelijkheidsgevoel in hem verstikt, ja verstikken moet, omdat het geloof aan wat geëist wordt of wat moet worden nagekomen een zuiver mechanische aangelegenheid wordt en de mens zich niet meer verantwoordelijk voelt voor wat hij gewetensvol meent te vervullen. Want wat hij doet, doet hij uit een zekere dwang, omdat het van hem wordt geëist. Het is geen handeling uit vrije wil, ofschoon hij het ook kan weigeren of het bevolene buiten beschouwing kan laten. De innerlijke drang ontbreekt, die aanleiding zou moeten zijn voor elke handeling, voor alles wat God van de mensen vraagt.

De mens moet zich ervan bewust zijn, dat alleen datgene door God wordt gewaardeerd, wat hij uit liefde doet; dat dus het denken en handelen alleen door de liefde moet zijn bepaald en dat elke liefdeloosheid een zonde is tegen God, Die de Liefde Zelf is, en de mens zich daarvoor moet verantwoorden. Wat hem dus bevolen wordt, wat hem tot plicht wordt gemaakt, schakelt het vrije denken en handelen uit en de mens verantwoordt zich in zekere zin alleen voor de wereld, dus tegenover diegenen, die hem een plicht hebben opgelegd. En daarom kan het de ziel weinig voordeel opleveren, wat de mens niet van binnen uit doet. Daar dus nooit de medemens de verantwoording voor de ziel kan overnemen, maar de mens ze zelf moet dragen, heeft hij ook de plicht zijn denken en handelen te onderzoeken, of het met de Wil van God overeenstemt. En daarom moet hij op de hoogte zijn van Gods Wil, Die hem door Zijn Woord wordt overgebracht. En dus moet het Woord Gods grondslag zijn, maar niet menselijke uitleggingen en toevoegingen. En om dit te onderzoeken, om zich later te kunnen verantwoorden, is een innige verbinding met God nodig, Die een mens, die naar de waarheid verlangt, nu ook door middel van gedachten Zijn Wil zal openbaren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De vergeestelijking van de substanties van het lichaam

B.D. 3333 from 17. november 1944, taken from Book No. 43

Het lichaam moet de ziel helpen geestelijk rijp te worden, doordat het zichzelf opgeeft, doordat het elke begeerte onderdrukt en alleen het verlangen van de ziel tot zijn recht laat komen, die zich - als het lichaam haar vrij laat - geheel aan de geest in zich overgeeft, dus zwicht voor diens verlangen en diens aandrang. Hoe meer het lichaam zich bij het verlangen van de ziel aansluit, des te meer vergeestelijkt zich dus ook de materiële buitenkant van de ziel. En deze heeft dan niet meer zo’n lange weg over de aarde af te leggen, terwijl een geheel materieel ingesteld lichaam nog na zijn lichamelijke dood lange tijd nodig heeft voordat het zijn begeren heeft overwonnen. De geestelijke substanties van de uiterlijke vormen van die zielen zijn als het ware verfijnd. Ze zijn niet meer zo grofstoffelijk, ofschoon ze nog aardse materie zijn. De ziel trekt het mee naar de overkant in het gebied van de geest aan wie ze elke heerschappij over zich heeft afgestaan, en het lichaam volgt haar gewillig. Het ziet af van alles wat het anders begerenswaardig toescheen. Het is volledig zonder weerstand en daarom ook niet meer op de wereld gericht.

En een mens zal sneller rijp worden als lichaam en ziel aan de geest in zich onderdanig zijn. Deze zal ze nu in liefde en wijsheid regeren. Wat hij verlangt wordt door de ziel en het lichaam uitgevoerd en dat draagt bij tot geestelijke vooruitgang. Want de ziel zal de stem van de geest kunnen vernemen, omdat het lichaam tegelijkertijd bereid is, doordat het elke storing ver houdt van de ziel terwijl het zichzelf in de toestand verplaatst dat de stem van de geest zich uit. Want het lichaam moet zich volledig losmaken van de wereld. Het moet zijn lichamelijk oor sluiten en het luisteren aan de ziel overlaten opdat deze het hem dan overbrengt. Hoe minder de ziel door het lichaam wordt gehinderd, des te duidelijker klinkt voor haar de stem van de geest.

Maar het lichaam behaalt daardoor ook een goed resultaat. Het overwint veel gemakkelijker de materie. Het is in zekere zin gesterkt door de spijs welke de ziel tot zich neemt. Het vergeestelijkt zich steeds meer en de ziel neemt bij haar heengaan van de wereld geestelijke substanties van het lichaam mede in zich op. De aards materiële bestanddelen van het lichaam zullen niet zo’n lang rijpingsproces hebben door te maken, soms zelfs tot de vorming van een nieuwe mensenziel worden toegelaten, waar ze zich volledig kunnen vergeestelijken.

Waar ziel en lichaam op de geest aansturen, is zo’n vergeestelijking gewaarborgd, als ook Gods eeuwige ordening in acht wordt genomen bij de positieve ontwikkeling van de geest. De gang van de positieve ontwikkeling kan echter aanzienlijk worden verkort, wanneer de weerstand van het geestelijke is gebroken, dat wil zeggen: wanneer het geestelijke zelf elke weerstand opgeeft, wat steeds het geval is wanneer het lichaam zich losmaakt van alles wat het anders nastreeft. Wanneer het voor de ziel het geestelijk streven verlicht, doordat het zelf zich bij haar aansluit en tracht elke aardse boei te verbreken door bewuste overgave en door zich te onderwerpen aan de geest in zich, die ziel en lichaam nu tot zich trekt en een snelle positieve ontwikkeling van beide nu het gevolg is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Reden van de moeilijke levensomstandigheden

B.D. 3334 from 18. november 1944, taken from Book No. 43

Jullie mensen zullen geen verandering ten goede in jullie levensomstandigheden kunnen verwachten, zolang jullie niet zelf jullie wil en jullie leefwijze veranderen. Jullie hebben een volledig verkeerde opvatting van het doel van jullie leven op aarde, en jullie zouden er ook nooit meer over nadenken, wanneer jullie een zorgeloos, eentonig vredig leven in werelds genot beschoren was.

Jullie moeten echter tot het besef komen van jullie eigenlijke levensopgave, en daarom worden jullie door hachelijke levensomstandigheden aangespoord erover na te denken, omdat alleen dan jullie door ingefluisterde gedachten antwoord kan worden gegeven door wetende wezens, die jullie geestelijk begeleiden. En deze hachelijke omstandigheden zullen verslechteren, als ze niet tot gevolg hebben jullie tot nadenken aan te sporen, omdat jullie dan ook niet bewust leven, d.w.z. geen positieve geestelijke ontwikkeling nastreven, wat de zin en het doel van jullie leven op aarde is.

En jullie zullen daarom moeilijke tijden moeten doormaken op aarde, en jullie mogen niet op verbetering rekenen, zo lang jullie jezelf niet beteren, dat wil zeggen jullie je de goddelijke wil tot leidraad voor jullie levenswandel maken. Want God kan jullie slechts op één manier opvoeden, opdat jullie wil zelf werkzaam wordt, en jullie zouden slechts weinig leed nodig hebben, wanneer jullie uit eigen beweging zouden nadenken en jullie leven zouden vormen naar het doel van het leven.

En zeer moeilijke omstandigheden zullen jullie nog belasten, omdat jullie geen aanstalten maken je te veranderen. De aarde zal veel leed zien, en hopeloosheid en droefheid zal de mensen moe maken en apathisch, en toch zouden ze zich zelf een gemakkelijk leven op aarde kunnen bezorgen, wanneer ze het leed als een aanmaning van God zouden inzien, Die hen daardoor toeroept, hun leven te veranderen voor hun eigen bestwil.

Want ziel en lichaam gaan te gronde op de weg, die zij ingeslagen zijn. En God wil de ziel redden en belast daarom het lichaam, Hij wil jullie mensen nog de juiste weg tonen, als jullie alleen maar van zins zijn naar Hem te luisteren, wanneer jullie door het verzwaarde leven jullie gedachten richten op Hem, wanneer jullie je afvragen wat de zin en het doel van jullie bestaan is en d.m.v. gedachten naar antwoord verlangen.

En als jullie naar Hem luisteren, Zijn aansporingen en waarschuwingen in acht nemen en opvolgen, dan zal Hij de zware last - die de levensomstandigheden voor jullie betekenen - van jullie af nemen Hij zal jullie verlossen van alle kwaad, geestelijk en ook lichamelijk, want Hij verlangt slechts van jullie, dat jullie naar Hem luisteren en jullie het eigenlijke doel van jullie leven vervullen dat jullie streven opwaarts te gaan en niet alleen oog hebben voor het wereldse leven.

Dan neemt Hij de zorgen van jullie af, voor zover dit goed is voor jullie zielen, want God wil niet, dat jullie lijden, indien jullie je geestelijk welzijn boven alles stellen, maar Hij moet jullie met alle middelen behoeden voor het eeuwige verderf, dat jullie echter tegemoet gaan, wanneer jullie een aards leven leiden in zorgeloosheid en werelds genot Dan gaat jullie ziel verloren en bereiken jullie op aarde niet jullie doel, jullie streven er niet naar opwaarts te gaan en jullie hebben dan je leven voor niets geleefd.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Gemeenschappelijk werkzaam zijn in liefde in de eindtijd

B.D. 3343 from 24. november 1944, taken from Book No. 43

De mijnen zullen zich nauw aaneen moeten sluiten, willen ze de laatste periode niet zwak en moedeloos worden. Ze moeten elkaar opbeuren en elkaar moed inspreken. Verenigd moeten ze Mijn hulp vragen en die gelovig verwachten. Ze moeten zich elke gelegenheid ten nutte maken Mijn Woord te horen, de liefde te beoefenen en innerlijke samenspraak te houden met Mij, opdat ze steeds weer gesterkt aan hun dagelijkse arbeid kunnen gaan en aan de eisen van de wereld voldoen, in zoverre ze niet kunnen worden omzeild. Want de tijd zal hard zijn voor ieder. En wie voor zich geen kracht haalt bij Mij, wie de kracht van Mijn Woord niet op zich in laat werken, hem zal de tijd ondraaglijk toeschijnen en hem terneer drukken.

Maar Ik heb voor de mijnen altijd dat wat kracht geeft paraat: Mijn Woord, dat u uit de hemel wordt aangeboden. Wie Dit heeft zal ook deze tijd kunnen volhouden. Hij zal geen aandacht aan de tegenspoed schenken en de nood niet zo voelbaar merken. Hij wordt er steeds weer uit weggeleid, want Ik Zelf houd Mijn Handen boven hem, dat hem geen leed zal geschieden. Ik Zelf neem hem bij de hand, opdat hij geen misstap zal begaan. En Ik Zelf beur hem op en troost hem door Mijn Woord, als hij moedeloos is en zijn hart zich ongerust maakt.

En daarom zal Mijn Woord de enige bron van kracht zijn. En voor Mijn Woord zult u samen moeten komen. U zult Mij altijd tot u moeten laten spreken, in nood en droefenis, als u bang bent en in een benarde toestand verkeert. U zult naar Mijn Stem moeten luisteren en doen wat Ik van u verlang: voortdurend liefde geven. Want alleen door werken van liefde is de nood te lenigen. Want dan trekt u Mij Zelf naar u toe en met Mij zult u alles overwinnen. En als u ook tegenover uw vijanden liefde stelt, zult u ook geestelijke successen kunnen behalen. Want waar u liefde geeft wint u de harten en zo verzwakt u de macht van de tegenstander.

En u zult daar veel gelegenheid voor hebben, omdat de nood alle mensen in een toestand brengt dat ze om hulp vragen. Dan zult u zich moeten waarmaken. U zult elkaar het goede voorbeeld moeten geven en de liefde in praktijk moeten brengen. En Ik wil u de mogelijkheid geven behulpzaam bezig te zijn, opdat u de medemensen zult aansporen en opvoeden tot liefde. En elke kring, die zich in geestelijk streven aaneensluit, die bereid is Mij te dienen en Mijn Woord begerig in zich opneemt, moet weten dat hij onder Mijn hoede staat.

Ik zal steeds te midden zijn van de mensen die Mij als doel hebben. Ik zal hen duidelijk te hulp komen in de nood. Ik zal de alleenstaanden samen brengen, opdat ze Mij gezamenlijk kunnen dienen. Ik zal hun alle bescherming ten deel laten vallen, zodat ze nooit bang hoeven te zijn. Want nooit zal de nood groter zijn dan Degene, Die hem over de mensheid laat komen.

Wie Mij erkent als Heer en Schepper van hemel en aarde, zal alleen maar zijn gedachten gelovig en vol vertrouwen naar Mij te hoeven opzenden en Ik zal hem niet teleurstellen. Zijn geloof is ook waarborg voor Mijn hulp. Zijn geloof roept Mijn aanwezigheid in en Zijn geloof laat Mijn Vaderliefde zichtbaar worden. Hij zal niet tevergeefs naar Mij roepen, hij zal verhoord worden in elke nood.

En ga daarom onversaagd de komende tijd tegemoet. Laat Mij werkzaam zijn en vrees niet, want Mijn Liefde en Almacht zal de tijd beëindigen en u, Mijn getrouwen, er doorheen leiden naar de eeuwige gelukzaligheid. En u zult Mij danken en loven, dat u deze periode van genade mocht doormaken. Want ze levert degenen die Mij trouw blijven meer zegen op: een paradijs op aarde en een gelukzalig leven eens in de eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Meervoudige gang door de schepping - Heilsplan Gods - Het herkennen in het lichtrijk

B.D. 3345 from 25. november 1944, taken from Book No. 43

Het geestelijke had een lange weg te gaan voordat het werd toegelaten tot de laatste levensproef, tot de belichaming als mens. Het moest door vele andere vormen heengaan. Het moest zich voegen naar de goddelijke wil. Het was van zijn vrijheid beroofd en dus legt het deze weg over de aarde in zekere zin gedwongen af, doch met het laatste doel dat het weer de uiteindelijke vrijheid ten deel valt. De belichaming als mens moet de laatste proef zijn waarin het wezen zich moet waarmaken om de definitieve vrijheid te verkrijgen. Dat wat het in de toestand van gedwongen wil heeft gedaan - dienen - moet het nu uit vrije wil doen. Niet beïnvloed, alleen erop gewezen. Het moet dienend werkzaam zijn uit eigen aandrang, aangespoord door de liefde. Is nu het wezen bereid deze dienende weg in liefde te gaan, dan kan het in korte tijd zijn laatste vorm overwinnen en het kan binnengaan in de sferen van het licht, waar het weer vrij en ongehinderd kan werken in gelukzaligheid. Dit is doel en zin van de levenswandel door de schepping.

Daar het doel nu de vrije wil van het wezen vereist, kan het wezen begrijpelijkerwijs ook falen wanneer het de vrije wil niet juist gebruikt. Het kan het doel niet bereiken, maar een verkeerde weg gaan die ver van het doel af voert. Dan is één gang door de schepping niet voldoende, maar het moet ten behoeve van het bereiken van het doel deze gang opnieuw afleggen. Ja, zo nu en dan meerdere keren, tot het uiteindelijk zijn vrijheid weer heeft teruggekregen. En voor elke gang door de schepping zijn nieuwe mogelijkheden vereist om rijp te worden. Steeds weer zijn er andere voorwaarden gesteld waaronder het wezen de opwaartse ontwikkelingsgang aflegt. En dit is het eeuwige heilsplan dat voor de mensen pas begrijpelijk wordt wanneer ze op de hoogte zijn van de oorsprong en het einddoel van het geestelijke, door het wekken van hun geest. Alleen dan zijn ze in staat de oneindige liefde en barmhartigheid van God te begrijpen, Zijn grootte en almacht en Zijn overgrote wijsheid. Maar herkennen zullen ze God pas in het rijk van het licht, wanneer alle sluiers voor hun ogen zullen wegvallen en ze terugblikken op de afgelegde gang over de aarde, wanneer ze op de hoogte zijn van de oneindig liefdevolle zorg van de eeuwige Schepper tegenover Zijn schepselen, van de hardnekkigheid van deze in de niet verloste toestand en de heerlijkheden van het geestelijke rijk.

Alles wat bestaat, heeft alleen als doel het geestelijke naar Hem terug te voeren, dat voor Hem eens verloren ging door de wil van de tegenstander die Hij toch eveneens volledige vrijheid gaf.

Het rijpe geestelijke kent zijn onvolmaaktheid en zijn afstand tot God van voorheen en is eeuwig dankbaar en aan God toegewijd, dat Hij het niet in deze toestand liet, maar met alle middelen het terugwinnen ervan trachtte te bereiken. Het kent de eigen weerspannigheid en de overgrote liefde Gods en het wordt nu bijna verteerd door de liefde voor Hem die het redde uit de geestelijke diepte. En al duurde de gang over de aarde ook oneindige tijden, al bracht hij het wezen ook mateloze kwellingen, het wezen zelf is zijn Schepper dankbaar dat Hij het deze weg liet gaan, dat Hij het de mogelijkheid gaf het laatste doel te bereiken en te komen tot het aanschouwen van God. Want deze gelukzaligheid weegt op tegen alles wat het wezen in zijn weerspannigheid heeft ondergaan.

En daarom is elke nieuwe schepping een bewijs van de liefde van God die het geestelijke dat Hem nog niet herkent tot inzicht wil brengen, om het gelukzalig te maken voor alle eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Natuurgebeuren - Er vallen slachtoffers onder goede en slechte mensen

B.D. 3348 from 27. november 1944, taken from Book No. 43

In het uur van de grootste nood zullen veel mensen tot God roepen. Maar niet elke roep zal uit het hart komen, want het gevaar waarin ze verkeren, ontneemt hen alle vermogen om te denken. En dus zullen ze God alleen met hun lippen aanspreken en naar hun gebed zal niet worden geluisterd. Alleen zij, die in staat zijn hun gedachten naar Hem te sturen, al is het maar voor enkele ogenblikken, zal God bijstaan, om ze te redden uit hun lichamelijke nood, of om hun zielen nog genaden te verlenen voor hun einde.

De dood moet niet altijd als de grootste ramp worden beschouwd, want als de mens in het aangezicht van de dood de weg naar God heeft gevonden, is hij een werkzaam middel geweest voor zijn redding, die meer waard is dan het behoud van het lichamelijke leven in duisternis van geest.

En daarom zullen ontelbare mensen hun leven verliezen in korte tijd, deels als waarschuwing voor hun medemensen, deels vanwege hun eigen geestelijke nood. Maar ook rechtvaardigen, wier levensloop is voltooid volgens Gods Wil, worden weggeroepen van de aarde. Want waar God Zelf herkenbaar is, waar de krachten der natuur, die aan de Wil van God zijn onderworpen, in beroering raken, daar is ook Zijn Wil bepalend, wie aan dit gebeuren ten offer valt. Er zullen rijpe en onrijpe zielen van de aarde moeten weggaan. Maar als een ziel nog voor de lichamelijke dood God heeft herkend, is ook haar geestelijke hogere ontwikkeling in het hiernamaals verzekerd en is het beëindigde leven alleen een zegen voor haar.

En de aardse nood zal groot zijn en zal aan allen nog de mogelijkheid bieden de weg naar God te vinden. Want het natuurgebeuren zal zich vooraf aankondigen. Er zullen zich uit buitengewone tekens een ongewone gebeurtenis laten afleiden, zodat ieder mens zich nog kan bezinnen. En hij zal ook door medemensen worden gewezen op de hoogste Macht, de Bestuurder van de hemel en de aarde, zodat hij tijd en gelegenheid heeft zich met Hem te verbinden in innig gebed.

Maar nu toont zich de afstand van de mensheid tot God. Want slechts weinige nemen Hem aan. Slechts weinige wenden zich in hun angst en benarde toestand tot Hem om bescherming en hulp. De meesten wijzen Hem bewust en onbewust af. Ze volgen het schouwspel van de natuur op de voet, steeds in de hoop op een spoedige beëindiging. En het uur van de nood treft hen daardoor des te geweldiger, omdat ze zich volkomen verlaten voelen, daar hen elk geloof ontbreekt. Maar ook van deze mensen, die op grote afstand van God zijn, blijven er vele in leven, aan wie God nog de mogelijkheid geeft naderhand tot inzicht te komen.

Goede en slechte mensen zullen hun leven verliezen en goede en slechte mensen zullen hun leven behouden. Want deze natuurcatastrofe is nog geen scheiding der geesten, maar alleen een laatste waarschuwing voor het laatste oordeel, waaruit alle mensen het nut voor hun ziel moeten trekken.

Maar het staat hen vrij, hoe ze deze waarschuwing benutten. Ze kunnen tot inzicht komen, voor of na de rampzalige nacht, maar ze kunnen ook blijven vasthouden aan hun oude denken en het grote gebeuren kan ook geen indruk maken op hun ziel. En zo zullen ook naderhand mensen, die God vijandig gezind zijn, aan het werk zijn om elk geloof in God te vernietigen. En ze zullen dit natuurgebeuren aanvoeren als het grootste bewijs, dat Hij niet bestaat. Ze zullen als grootste ontkenners van God tevoorschijn komen uit een gebeuren, dat hen tot het geloof moest terugbrengen. En de strijd zal daarom openlijk ontbranden tussen diegenen, die het gebeuren sterk en gelovig heeft gemaakt, en diegenen, die het hebben overleefd ondanks hun ongeloof. En dus gaan allen het einde tegemoet, nadat de mensheid nog een korte tijd van genade is toegekend tot aan het laatste oordeel.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het kindschap GOD's Buitensporig veel leed op aarde

B.D. 3352 from 1. december 1944, taken from Book No. 43

Om het kindschap GOD's op aarde te verkrijgen, moet de mens zich vormen tot liefde en zichzelf daardoor in staat stellen de vereniging met GOD al op aarde tot stand te brengen, zodat hij geheel gerijpt in de lichtsferen van het hiernamaals kan binnengaan als hij van de aarde weggaat. Hij moet dus door werken van liefde zijn ziel zo gelouterd hebben, dat GOD Zelf kan wonen in zijn ziel en zijn Geest zich met de VADERGEEST verbindt. En dan heeft de mens zijn opgave op aarde helemaal tot een goed einde gebracht en zijn doel bereikt en als lichtwezen binnen mogen gaan in het geestelijke rijk, waar het nu schept en werkt.

Maar deze graad van rijpheid vereist een volledig afstand doen van aardse goederen. Zodra de mens nog aan de materie hangt, is deze versmelting met de eeuwige GODHEID onmogelijk, want het hart is nog niet geheel vrij van afvalstoffen die bestaan uit begeerten en bijgevolg ook nog niet voorbereid om de goddelijke GEEST op te nemen, en dan moet de mens veel leed op zich nemen om de laatste loutering van de ziel te bewerkstelligen en daarom zullen ook de uitermate goede en vrome mensen veel leed krijgen opgelegd, opdat de loutering van de ziel plaats heeft.

Waar een buitengewoon zwaar leed de mensen terneerdrukt en er zich toch een dieper geloof openbaart, daar kan de ziel vóór haar belichaming een bijzonder moeilijk leven op aarde voor zichzelf hebben uitgekozen, om het laatste doel: het kindschap GOD's, op aarde te bereiken. Want dit doel moet op aarde worden nagestreefd en bereikt, en altijd zal het de zwaarste levensvoorwaarden eisen, omdat de ziel geheel rein en zonder afvalstoffen het rijk hierna moet binnengaan en dit een bijzonder doeltreffend louteringsproces verlangt. Want steeds is het leed een hulpmiddel om het geestelijke doel te bereiken. Het moet naar GOD leiden als de ziel nog van GOD is afgekeerd, of het moet de ziel louteren en kristalliseren, dat ze als 'n geheel rein wezen in de nabijheid van GOD kan komen om nu de meest gelukzalige vereniging met HEM te kunnen binnengaan.

Leed en liefde moeten samenwerken om een mens op aarde te vergeestelijken en daarom moet de mens die in de liefde leeft, het leed niet vrezen, het integendeel met overgave op zich nemen, zijn gedachten gericht op het hoge doel dat hij op aarde kan bereiken, want hij heeft voor zichzelf zijn weg over de aarde gekozen vanuit het inzicht dat deze hem helpt rijp te worden tot de hoogste graad, wanneer zijn wil er zich niet tegen verzet.

Doch de verrukkingen van het kindschap GOD's wegen duizendvoudig op tegen al het leed in het leven op aarde. En de tijd op aarde is kort, hij is als een ogenblik in het tijdsbestek van de eeuwigheid. En zodra de mens een diep geloof heeft, kan hij ook steeds de kracht van GOD in ontvangst nemen om alles te verdragen wat hem is opgelegd, want zijn gebed zal dan innig op GOD zijn gericht en GOD Zelf zal hem sterken en hem tot overwinnaar van zijn leven op aarde maken.

GOD Zelf haalt Zijn kind tot Zich als het de proef van het leven op aarde heeft doorstaan en nu als 'n geheel rein wezen van de aarde scheidt. Maar steeds zal zijn weg over de aarde gekenmerkt zijn door liefde en leed, omdat zonder deze twee de ziel niet volledig rein wordt om GOD in het hart van de mens op te nemen en deze innige band met GOD al op aarde moet plaatsvinden, daar anders de ziel niet standhoudt tegen de verzoekingen van de wereld, daar anders ook het leed haar niet de volledige loutering kan opleveren, omdat haar de kracht ontbreekt om dit leed zonder klagen te dragen en elk morren of het in verzet komen, nog het volledige onderwerpen aan de Wil van GOD doet ontbreken.

Maar de ziel moet een worden met GOD. Ze moet de innigste band met HEM hebben, ze moet zelf het leed willen en ook dit als een geschenk GOD's dankbaar in ontvangst nemen vanuit het inzicht dat het de laatste barrières tussen GOD en zichzelf neerhaalt en dat alleen een overwinnen van dit leed hem de hoogste gelukzaligheid oplevert: een kind van GOD te worden met alle rechten en plichten.

En dit is het doel van alle mensen op aarde, maar slechts weinige bereiken het. Slechts weinigen zijn door de liefde zo innig met GOD verbonden dat ze ook in het leed Zijn overgrote VADERLiefde onderkennen, Die hun het meest gelukzalige lot zou willen bereiden in de eeuwigheid. Hun lot op aarde is niet benijdenswaardig, maar in het rijk hierna staan ze op de hoogste trap - ze zijn in de onmiddellijke nabijheid van GOD en daarom ook onuitsprekelijk gelukkig, want ze kunnen, als Zijn ware kinderen, naar believen handelen volgens hun wil, die ook steeds de Wil van GOD is. Ze kunnen scheppen en vorm geven en steeds weer bijdragen aan de verlossing van datgene wat nog ver verwijderd van GOD, de meest verschillende scheppingen nodig heeft om zich opwaarts te ontwikkelen. En dit is het meest zalige lot dat in overvloed schadeloos stelt en opweegt tegen het lijden van het aardse leven en daarom het doel van alle mensen moet zijn op aarde.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het beïnvloeden door lichtwezens door middel van gedachten

B.D. 3354 from 3. december 1944, taken from Book No. 43

Zodra een lichtdrager in het hiernamaals, een wezen dat weet, gehoor kan vinden bij een mens, blijft hij steeds in diens nabijheid om elke gedachte te beïnvloeden, om hem dus voortdurend te onderrichten. Maar steeds blijft de wil van de mens doorslaggevend of de pogingen van het lichtwezen succes hebben. Want ofschoon het wezen vol kracht is en geheel en al bezit zou kunnen nemen van het denken van de mens, wordt deze niet in zijn wilsvrijheid beperkt, dus nooit wordt het weten hem tegen zijn wil in overgebracht. En daarom vraagt het onderrichtend bezig zijn van de kant van de lichtwezens een bovenmatig geduld. Zij moeten steeds weer de gedachten van de mens op een bepaald thema richten waarover zij bereid zijn opheldering te geven en ze mogen niet ongeduldig worden wanneer deze gedachten afdwalen.

En daarom moet hun liefde voor de mensen groot zijn, zodat ze steeds weer begrip opbrengen voor hun zwakheden en niet ophouden te proberen de mensen te interesseren voor het geestelijke weten. En daarom zal een mens die in innerlijkste verbinding met de lichtwezens staat, ook een andere gedachtenwereld hebben. Hij zal, ofschoon hij nog niet op een in het oog lopende manier is onderwezen, veel nadenken over geestelijke thema's, en dit nadenken zal hem bevredigen, omdat het hem een antwoord oplevert dat hem bevalt. En dan kunnen de lichtwezens in actie komen, ze kunnen zich te allen tijde in de gedachtengang van de mens mengen, ze kunnen hun denken op de mensen overdragen. Maar het hangt van de bereidwilligheid van de enkeling om tot zich te nemen af, of hun inspanning en geduld succesvol is. Want hoe bereidwilliger hij is, des te opmerkzamer hij in zijn binnenste luistert, dat wil zeggen, hij slaat acht op zijn gedachten, hij laat ze niet meteen vallen, maar verwerkt ze en pas dan kunnen ze werkzaam worden, dus hem actief laten worden, om uit te voeren wat hem door middel van gedachten wordt aangeraden.

Heeft de mens deze overdracht door middel van gedachten gehoor geschonken, dan komt ook het verlangen bij hem op, het gehoorde, dus dat wat geestelijk is opgenomen, aan de medemens over te dragen, want wat hem innerlijk bezighoudt, spoort hem ook aan dit verder te geven. En dan is dit een voorbereiden van de medemensen voor de werkzaamheid van de lichtwezens aan hem, want zodra er iemand zijn oor opent voor datgene wat hem wordt meegedeeld, begint hij ook na te denken en kan het lichtwezen weer ingrijpen en voedsel aan zijn denken geven in de vorm van vragen en opheldering door middel van gedachten.

Alle mensen zijn aan zulke lichtwezens toevertrouwd, alle mensen zijn door hen omringd en ze letten op elke gedachte. En zodra het denken zich op geestelijke zaken richt, dus op datgene wat buiten het aardse leven ligt, wat niet het lichaam, maar de ziel van de mens betreft, proberen de lichtwezens het denken in goede banen te leiden doordat ze het ware weten, het antwoord op de vragen die hen bezig houden, hun door middel van gedachten toefluisteren, zodat ze, als van hen zelf uitgaande, er aandacht aan schenken en bij goede wil van de mens ook gewaardeerd worden. Want de gedachte wordt pas waardevol als hij wordt omgezet in de daad, wanneer dat, wat de mens door middel van gedachten wordt aangeraden, ook wordt uitgevoerd in overeenstemming met de raad. Maar bij veel mensen zijn de inspanningen van de lichtwezens zonder succes, omdat ze alleen aardse zaken nastreven en voor geestelijke arbeid of geestelijk weten niet ontvankelijk zijn. Daar zijn de lichtwezens dankbaar voor elke steun door de mond van een mens. Want de lichtwezens kunnen zich niet openlijk openbaren en ook niet tegen de wil van de mens in hen in het ware weten inwijden, integendeel is het steeds de wil van de mens zelf, die het werk van de lichtwezens bij zichzelf toelaat of weigert. En de lichtwezens zijn aan wetten gebonden, omdat de vrije wil van de mens onaangetast moet blijven om het volmaakt worden van de mens niet onmogelijk te maken.

Daarom kan het ware weten de mensen alleen worden bijgebracht wanneer hun wil zelf actief wordt, doordat ze zich dus ongedwongen aan de invloed van diegene overgeven die als verkondiger van het licht, hen met het ware weten vertrouwd maakt. Dan pas kunnen de lichtwezens die hem omringen ook bij hem hun arbeid verrichten, ze kunnen hem door middel van gedachten onderrichten en hem uitsluitsel geven over alle vragen die hem bezighouden. En dan wordt hij voortdurend geestelijk geleid en verzorgd, en zijn denken wordt in rechte banen geleid, want de lichtwezens beschikken over grote kracht en macht, zo gauw maar de wil van de mens zich niet verzet tegen hun inwerking.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte