New Revelation recieved by Bertha Dudde

Proclamations No. 2733 - 2776

Please take special notice of the fact that God’s Words addressed to us are non-denominational.

The contents of this publication by no means intends to attract members of any Christian religious affiliation nor to recruit members into any other religious affiliation.

Its sole purpose is to make the present-day Word of God accessible to all people.

Between 1937 and 1965 Bertha Dudde was permitted to receive and record 9030 individual proclamations on a daily basis.

The publication of the proclamations was made possible due to the active support of the many friends of God’s New Revelation.

May this Word of God become a blessing to many people. (Also see B.D. No. 4015)

Distribution of the proclamations is very much desired. Only complete and unaltered proclamations must be passed on. (Also see B.D. No 8899)

‘He that hath My commandments, and keepeth them, he it is that loveth Me .... and I will love him, and will manifest Myself to him ....’ John 14, 21

The Publishers, Hans-Willi Schmitz and Wilhelm Wegers

http://en.bertha-dudde.org/

Autobiography of Bertha Dudde

At the request of many friends Bertha Dudde wrote the following biography in 1953:

I have been writing messages received through the inner Word since June 15, 1937. In answer to the many requests of my friends I will give you a picture of my earthly life, a short explanation of what I received spiritually, and my own feelings about all this.

I was born April 1, 1891, the second oldest daughter of an artist of Liegnitz in Silesia, today's Poland. I had a normally peaceful childhood, with six sisters in our parent’s home. I learned the cares of life at an early age. The desire to make money to help my parents made me learn the trade of a seamstress. As the financial needs of my parents continued, so did the burden, and in this way I made myself useful.

My parents belonged to different denominations. Father was a Protestant - Mother a Catholic. We children were brought up in the Catholic faith but never experienced pressure or force to follow the practices of the church so that each child in later years was able to pursue their own chosen course.

I myself was religious but could not accept the doctrine of the Catholic system although I respected the church. I could not represent something on the outside that my inner conscience had not accepted. So I did not continue to attend church, heard little preaching and had no knowledge of the Bible. I did not read any religious books or scientific literature and did not join any other group or religious sect.

Anyone knowing the Catholic teaching knows what a conscious struggle one finds himself in when he wants to release himself from it. I was not spared from this either. But the question as to what is the Truth and where it is to be found, remained.

Often when I prayed the Lord's Prayer I would beseech the Lord to allow me to find His kingdom. This prayer was answered in June 15, 1937, as I prayed quietly and waited for the inner voice. In this attitude I persisted often, for a wonderful peace came over me and thoughts which came to my heart, not my head, gave me comfort and strength.

Still I did not know that these thoughts were given to me until, in a strange dream I experienced something which later proved to be the Truth and caused me to write down these thoughts.

So on a certain day as I listened inwardly a stream of words came to me, which I wrote down. This was the first message I wrote which started like this: "In the beginning was the Word, 'a Te-Deum' to the Creator of Heaven and Earth."

Then came doubt, …. did you write this by yourself? In short, I have wrestled, prayed and gone through many struggles, but again and again the words came to me like a stream, a wisdom, which made me tremble. Then God Himself took away my doubts. He answered me and I acknowledged Him as our Father, in His Word. My faith grew, doubt diminished, and I received and wrote daily.

The contents of the writings were beyond my understanding. Phrases, which I had never heard of or read about, strange and scientific expressions and references continually came to me. Then came unheard of expressions of the Heavenly Father's Love giving refuge and providing enlightenment to all the questions of life.

The Words came to me in the following manner: After sincere prayer and a short period of composure I listened inwardly. Thoughts then followed coming to my mind, clearly, distinctly, and the words flowed smoothly always three or four, one after another, like writing a radio announcement or a weather report, slowly so that I could easily keep pace, writing line after line.

Now I write the words in shorthand as a dictation without having any constructive or intellectual part in it. I am in no way in a 'trance', nor do I even form the sentences, but it comes to me one word at a time, neither do I understand the context while I am writing the words down.

After days, sometimes weeks, I transcribe the shorthand writings into longhand without changing or correcting a syllable. Each dictation takes about half an hour. I must stress that this could not happen forcibly or in a state of ecstasy. It all takes place simply and consciously, without any excitement or influence of my own will. I can interrupt myself at any time and finish the sentence after hours or days without reading the previous writing the dictated words continue again.

My will is under no compulsion, all that I desire is to serve God and do what His will wants me to do.

I can truthfully say that I was led into this Truth, and these concepts were, in every respect, foreign to me. It was only after years that I found confirmation of what I received when I came to know the writings of Jacob Lorber. No one can imagine my joy when I discovered the literature of Jacob Lorber; ‘The Great Gospel of John’ and ‘The Youth of Christ’. Then I understood that other people were also given the Word of the Lord, that God had spoken to His children at all times and that God will continue to do this in His endless love and mercy.

I found in Lorber's writings the same as was given to me. I often could not understand the Word that came to me, but in His love the Heavenly Father gave me the explanation. How wonderful are the innumerable manifestations in which the Father displays His exceedingly great goodness.

It became clear to me that my limited education due to lack of money, and my lack of time to read good books or visit performances, became my advantage. I was now able to concentrate on my work from early morning to late at night, and each day I received that precious spiritual Word without knowing for whom I received it.

It is because of my ignorance of the Bible and the Catholic doctrine that I accepted the Word from above without resistance. In my experience, an earnest Catholic or Protestant whose knowledge is rooted in dogmatic theories is too much bound to dogma to accept and embrace divine revelations without resistance.

Still, there are scientists at several faculties who earnestly discuss these divine teachings with increasing interest. Their interest not only concerns the irrefutable explanation of the origin of matter and the possibility of its dissolution, but also the principle of the wrong teachings of different religions, systems and confessions. In the messages I received, these errors are recorded and everyone is urged to give instructions concerning these doctrinal errors whenever there is an opportunity. But everyone is free to take the Lord's Word to heart or not. But whoever understands the spirit in the Father's Word and does not act accordingly increases the distance between himself and the Father even more. When he does not follow the warning Words of love he puts himself inevitably under the law. He will also, in the same measure, lack in grace by disregarding God's commandment of love.

In God's grace people are led anew to the Gospel, which emphatically points out the purpose of man's being. For the merciful love of God seeks to save all who still can be saved before the turning point comes. And it will come. The end-time which seers and prophets have proclaimed is now here. According to the revelations given to me, the Lord does not differentiate between His children. ‘Come ye all to Me’ sounds His call and blessed is he who hears His call and follows Him. God loves His children. He wants to make them all happy, even when they do not want to know Him.

Recorded November 22, 1953

Bertha Dudde

Bertha Dudde was permitted to leave her earthly shell on September 18, 1965 to return to the Father’s heavenly house.

Inhoud

2734 - Het zichtbare verschijnen van de Heer - “Waar twee of drie samen zijn in Mijn naam”

2744 - Ondoorgronde natuurkrachten - De wezenlijke werking ervan

2749 - Gods wegen zijn vaak onbegrijpelijk

2752 - Woorden van liefde van de Vader

2757 - De wil van God en de toelating door God

2762 - "Open uw harten"

2767 - Het geloof aan een voortleven van de ziel De genade van GOD

2768 - Betekenis van de kruisdood van Jezus en gevolgen van de afwijzing

2771 - Het geloof in God als oorsprong van de schepping

2775 - Incarnatie

2776 - De wil om te leven - De angst voor de dood

Het zichtbare verschijnen van de Heer - “Waar twee of drie samen zijn in Mijn naam”

B.D. 2734 from 12. mei 1943, taken from Book No. 34/35/36

God maakt Zich bekend als er acht op Hem wordt geslagen. Hij vertoeft te midden van de zijnen, weliswaar onzichtbaar, maar om het geloof te versterken openbaart Hij Zich op velerlei manieren. Hij spreekt met de mensen door Zijn Geest door middel van gedachten of ook hoorbaar. Zo vertoeft Hij in het Woord onder de mensen die Hem liefhebben en Zijn geboden onderhouden. Maar aan een enkeling wiens liefde voor Hem diep en tot offers bereid is, zal Hij ook zichtbaar verschijnen.

Maar herkennen zullen Hem ook maar weinige. Want Hij zal in een eenvoudige gedaante onder hen zijn. En alleen de liefde van het hart zal Hem herkennen, omdat ze zich sterk tot Hem aangetrokken voelt en daaraan de nabijheid van de Heer herkent. Er zal rust, vrede en eendracht zijn onder de mensen waar de Heer Zich zichtbaar openbaart. En iedereen zal elkaar dan in liefde tegemoet treden en als geestverwant zal Hij plotseling in hun midden zijn. En Hij zal Liefde uitstralen en de mensen gelukkig maken.

Zijn oog zal vol mildheid en goedheid op de zijnen rusten. En Zijn Woord zal troost en kracht schenken. En er zal rust over de mensen komen en elk hart zal vol liefde op Hem gericht zijn, elk oor zal Zijn woorden opnemen. En plotseling zal Hij voor hun ogen verdwijnen en daaraan zullen ze herkennen wie er onder hen heeft vertoefd. En Zijn verschijning zal het geloof van de mensen versterken. Alle twijfel zal verdwijnen en vol moed om getuigenis af te leggen, zullen ze zich nu inzetten voor Hem en Zijn naam. Niets zal hun schrik aanjagen, wat er ook tegen hen wordt ondernomen. Want ze voelen zich begeleid door Hem die ze mochten aanschouwen op al hun wegen.

De Heer zal tot de zijnen komen als ze in grote nood zijn, zichtbaar en onzichtbaar, maar steeds voelbaar in het hart van degenen die Hem liefhebben. Hij zal Zich laten zien aan allen die samen zijn gekomen in Zijn naam, of ook aan afzonderlijke mensen die bijzonder sterk in het geloof staan en in liefde leven. En zo zal ook iemand afzonderlijk in staat zijn Hem te zien, terwijl de anderen Hem niet kunnen zien. Maar onzichtbaar is Hij steeds aanwezig waar twee of drie in Zijn naam bijeen zijn. En dus kan ieder ook uit deze belofte van Jezus een sterk geloof putten, als hij deze woorden van Hem steeds voor ogen houdt: “Waar twee of drie in Mijn naam samen zijn, daar ben Ik in hun midden.”

Zijn Woord is waarheid en waar de Heer vertoeft, daar hoeft de mens niets meer te vrezen van de wereld. God zal Zich overal openbaren. Waar een kleine gemeenschap is van godvruchtige en diep gelovige mensen, daar zal Hij Zich in de komende tijd ook bekend maken om hen te sterken voor de strijd die ter wille van het geloof zal ontbranden. En daarom daalt Hij lang tevoren al in het Woord af tot de mensen naar de aarde en bewijst daardoor dat Hij midden onder hen verblijft, dat Hij naar ieder komt die Hem wil horen, dat Hij hun rechtstreeks of indirect Zijn Woord toezendt, opdat ze nota zullen nemen van Zijn altijd zorgzame Liefde voor de zijnen die Hij heeft verkozen tot Zijn strijders.

En als het nodig is, zal Hij Zich ook zichtbaar vertonen, als Zijn Woord in hun harten de liefde voor Hem heeft doen ontvlammen en zij door de liefde in staat zijn, Zijn beeld in zich op te nemen, Hem te aanschouwen met lichamelijke of met geestelijke ogen. En het beeld zal diep in het hart gegrift staan. En steeds zal de mens Hem kunnen zien, wanneer zijn geloof versterking nodig heeft. En steeds weer zal hij troost en kracht kunnen putten, want de Liefde van de Heer is ononderbroken bij degene die Hem liefheeft met heel zijn hart.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Ondoorgronde natuurkrachten - De wezenlijke werking ervan

B.D. 2744 from 17. mei 1943, taken from Book No. 34/35/36

Wel kunnen de mensen zich de krachten der natuur ten nutte maken - ze kunnen er gebruik van maken en ze voor hun plannen dienstbaar maken, ze kunnen weer dingen laten ontstaan met behulp van deze natuurkrachten - maar ze zijn niet in staat ze totaal te doorgronden. Er blijft voor hen verborgen in welke samenhang deze krachten met elkaar staan en wat ze nader beschouwd eigenlijk zijn. En nooit zullen ze daar uitsluitsel over kunnen verkrijgen, omdat dit weten een binnendringen in geestelijk gebied betekent, dat puur door middel van wetenschappelijk onderzoek niet kan worden betreden. Want de diepste grond van elke natuurkracht moet in het geestelijke worden gezocht en is daarom niet te verklaren, zolang noch de geestelijke weg wordt begaan, noch het geloof in geestelijk werkzaam zijn absoluut aanwezig is.

Een opheldering naar waarheid roert onvermijdelijk de geestelijke sfeer aan. De sfeer, welke de mensen meestal niet willen laten gelden. En dus zullen ze slechts in zoverre de krachten der natuur kunnen doorgronden, als die zich aards laten verklaren en beredeneren.

De mensen kunnen dus wetenschappelijk alleen maar tot zulke resultaten komen, die zich laten bewijzen. Dat wil zeggen ze kunnen wel de uitwerking vaststellen door hun ervaringen, maar nooit de oorzaak. Ze worden in zekere zin alleen beter vertrouwd met wat zich aards uit. En ze kunnen dit tot in detail waarnemen en dus nu ook door middel van onderzoek bewijzen en zich daar nu op baseren. En daaraan beantwoordend kunnen ze deze krachten voor zich bruikbaar maken. Maar vanwaar ze komen, wat ze eigenlijk zijn en welk doel ze hebben, is voor de mensen nog een onopgelost raadsel en dat zal het ook blijven, zolang niet de geestelijke weg wordt begaan.

En ze zullen ook niet in staat zijn de elementen der natuur te onderzoeken, als deze zich buitengewoon uitleven. Want daar ze niet op de hoogte zijn van hun oorsprong, is tijd en aard van hun uitbarsting voor hen onbekend. Ze komen tot de conclusie, dat het de invloed is van de zon. En daarop baseren ze de voor hen onverklaarbare natuurkrachten. Hun weten is fragmentarisch en vertoont op dit gebied grote gaten. Ze zijn weliswaar door middel van onderzoek gevorderd in zoverre, dat ze de uitwerking van de natuurkrachten kunnen berekenen en aan de hand van cijfermateriaal vaststellen, doch ze zullen nooit in staat zijn de oorzaak te doorgronden. En daarom zullen ze steeds weer verrast zijn en niet van te voren kunnen aangeven, of en wanneer deze krachten werkzaam worden. Maar ze zullen de natuurelementen ook niet kunnen uitschakelen. Ze zullen niet in staat zijn ze te remmen of tijdelijk te richten. Want de krachten hebben een essentiële uitwerking, onbepaald in sterkte en heftigheid, zoals ook de tijd en aard niet kan worden bepaald van het tot uitbarsting komen van de natuurkrachten.

Daarentegen kunnen mensen wier geest is gewekt, zonder enige wetenschappelijke onderzoeking vooruitziend zowel tijd als plaats doorgronden. Maar alleen wanneer een opgave van tijd en plaats gunstig is voor de ontwikkeling van de mensen, wat echter meestal niet het geval is, om welke reden God de mensen daarover ook het weten onthoudt, tot het ogenblik is gekomen, waarop Hij Zelf Zich door de natuurkrachten bekend maakt. Want het weten van tijd en plaats zou een onvoorstelbare chaos onder de mensen tot gevolg hebben. Een angst en paniek, die er nauwelijks toe zou bijdragen, de positieve ontwikkeling van hun zielen te bevorderen.

Alleen brengt God de mensen bij benadering op de hoogte, om ze te wijzen op het hevige woeden van de krachten en om hen tot een juiste instelling tegenover Hem te bewegen. De mensen, door wie God het weten naar de aarde stuurt, zijn echter al zover geestelijk rijp, dat ze op de hoogte zijn van de oorsprong van alle krachten in het geestelijke rijk. En daarom kunnen ze de bekendmakingen vanuit een waar geloof in ontvangst nemen en ook vanuit een juist geloof verbreiden, wat de onderzoekende verstandsmens echter niet erkent, omdat hem als onderzoeker de oorsprong onbekend is en hij geestelijke verklaringen niet laat gelden.

En toch zullen de bekendmakingen van hen, die vooruitzien, overeenstemmen met de waarheid, wat zal worden bewezen door het tot werkelijkheid worden van datgene, wat geestelijk werd ontvangen, terwijl zij, die onderzoeken door middel van hun verstand, verrast zullen zijn, omdat ze helemaal geen aanknopingspunten hadden, waaruit ze een uitbarsting van de natuurkrachten konden afleiden. Want dit blijft voor hen verborgen, omdat de goddelijke Wil alleen diegenen opheldering verschaft, die geestelijke verbinding zoeken met de wezens, die over alles uitsluitsel kunnen geven en omdat het weten ervan, wat anders voor de mens verborgen is, alleen in het geestelijke rijk kan worden verkregen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Gods wegen zijn vaak onbegrijpelijk

B.D. 2749 from 22. mei 1943, taken from Book No. 34/35/36

Gods wegen zijn voor de mensen vaak onbegrijpelijk. Door Zijn wijsheid en Zijn liefde worden ze de mensen uitgestippeld zoals ze voor hun zielenheil nuttig zijn, maar de mens is niet in staat dit te onderkennen. Hij ziet alleen het lijden, maar niet de zegen van het lijden en hij ziet ook het doel niet, veeleer kleven zijn ogen onophoudelijk alleen maar aan de weg, die vaak niet te passeren lijkt. Hij ziet de stenen die hem vaak onbegaanbaar maken en mort en klaagt dat God hem juist deze weg laat gaan.

En toch zouden de mensen zich voor ogen moeten houden dat Gods wijsheid en liefde hen de weg over de aarde zo laat gaan als hun ziel dit nodig heeft. Want Hij kent zowel de toestand van rijpheid van de mens, als ook de uitwerking van elk gebeuren op deze toestand, en dus beschikt Hij alles zo, dat het voor de mensen vaak onbegrijpelijk is.

Wanneer de mens uit eigen aandrang in gevaar is verkeerd te gaan, grijpt God in, en dit tot zijn redding, maar hem steeds nog de vrije wil latend, dat hij niet onvoorwaardelijk de weg moet gaan die God hem voorschrijft, maar kan gaan volgens zijn (vrije) wil, alleen wordt hij ogenschijnlijk zo gestuurd dat hij een hogere leiding zou moeten herkennen wanneer hij al het gebeuren om zich heen in ogenschouw neemt.

Zodra hij gelooft, geeft hij zich ook zonder weerstand over aan de leiding van God. En dan eist hij niet, maar hij schikt zich vol overgave naar de wil van God. Hij gaat de weg die God hem voorschrijft en hij zal tenslotte ook de wijsheid en de liefde van God beseffen, zodra hij, rijp van ziel, aan het einde van zijn aardse leven zijn weg over de aarde terugblikkend overziet.

Op vaak wonderbare wijze brengt God de mensen samen die elkaar moeten helpen opwaarts te gaan, omdat de een de ander nodig heeft voor zijn positieve ontwikkeling. Hij laat de mensen gemeenschappelijk door het aardse leven gaan, om hun de mogelijkheid te geven elkaar in dienende liefde geestelijk vooruit te helpen. Hij leidt de mensen in de meest uiteenlopende situaties, waarin ze rijp kunnen worden.

En het zal hun steeds onbegrijpelijk zijn, zolang ze hun geestelijke ontwikkeling niet inzien als doel op aarde, want vaak heeft het er de schijn van, dat God het geluk van de mensen verstoort, maar dan zijn ze in gevaar aan het aardse leven te gronde te gaan, dat wil zeggen: ze denken te weinig aan hun ziel, wanneer de aarde hun de vervulling van hun vurig verlangen brengt. En daarom zal de mens meestal aards geluk moeten opgeven ter wille van zijn ziel, en zijn levenslot is vaak zo vreemd dat het hem moeilijk valt te geloven in een God van liefde en wijsheid.

Maar de geestelijke ontwikkeling is zin en doel van het aardse leven en waar deze in gevaar is, waar er niet naar wordt gestreefd, hebben de mensen vaak een hard ingrijpen van de kant van God nodig. Zijn wegen zijn vaak vol stenen en doornen, maar ze voeren zeker opwaarts. En gezegend zijn die zich zonder tegenspreken op zulke wegen laten zetten en hem ondanks alle hindernissen afleggen tot zij bij het doel zijn.

Ze kunnen te allen tijde terug op de brede, goed begaanbare weg, dat wil zeggen: ze kunnen voor zichzelf hun weg over de aarde aangenaam inrichten krachtens hun vrije wil, maar God beschikt de gebeurtenissen in het leven van de enkeling zo, dat hij enorme wilskracht op moet brengen om deze de baas te worden wanneer hij zich aan de invloed van God wil onttrekken.

Laat hij zich echter leiden door God, dan gaat hij schijnbaar wel een veel zwaardere weg, maar steeds met steun van God en komt zodoende ook bij het doel. Want de hardheid van het lot doet hem makkelijker de weg naar God vinden als hij ver van Hem af staat en dan overwint hij elke hindernis en hij ziet ook in, waarom hij die weg moet gaan. Hij leert begrijpen dat alleen de liefde en wijsheid Gods aan het werk zijn, die de levensweg van ieder mens bepalen om diens ziel te redden van het eeuwige verderf.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Woorden van liefde van de Vader

B.D. 2752 from 24. mei 1943, taken from Book No. 34/35/36

Blijf me toch in liefde toegedaan, dan hebt u niets te vrezen, wat er ook mag komen. En vergeet niet dat Ik uw lot leid, dat alles goed is zoals het over u komt. Vergeet niet dat mijn liefde het leven voor u zo vorm geeft, zoals het goed is voor uw positieve ontwikkeling. Geloof in mijn liefde, dan zult u ook alles leren begrijpen. U zult het zwaarste geduldig verdragen en u zult in vast vertrouwen mijn hulp verwachten, als het leven u ondraaglijk toeschijnt. Mijn liefde en mijn wil gelden immers alleen uw voltooiing. En mijn wijsheid onderkent de middelen en de wegen voor u. Vertrouw daarom op Mij, dat Ik alleen op uw geestelijk welzijn bedacht ben en niets over u zend wat hier niet bevorderlijk voor zou zijn. Word als kinderen en laat u zonder tegenstribbelen leiden door Mij, steeds in de hoop en in het geloof dat Ik u geen verkeerde weg laat gaan, zelfs wanneer de weg vol stenen is en moeilijk. Eens dankt uw ziel Mij, dat Ik u liet lijden tijdens uw aardse leven. Wat is het korte aardse leven in verhouding tot de eeuwigheid, waar u heerlijkheden wachten, waarvan u zich als mens geen voorstelling kunt maken? Waarom wordt u moedeloos als u in Mij gelooft?

Ik ben de liefde en de liefde zou u waarlijk niet laten lijden, wanneer u dit leed niet nodig zou hebben voor uw ziel.

Ik laat u lijden, omdat Ik u liefheb en u wil helpen, en omdat u anders de weg naar Mij niet vindt. Uw weg is doornig en moeilijk, maar de brede weg die goed begaanbaar is leidt niet naar Mij. Integendeel, hij leidt naar het kamp van mijn tegenstander. En mijn liefde kan nooit toelaten, dat u de weg betreedt, die onherroepelijk naar het verderf leidt. Vertrouw me en geef u gewillig over in mijn handen. Neem het kruis op u en vraag Mij, dat Ik het u help dragen. Word niet moedeloos en vertwijfeld, maar verheug u dat u zich door het leed bewust wordt van mijn liefde, die u in elk leed zult herkennen. Wees geduldig en verwacht mijn hulp, die u zeker is als u maar gelooft.

En als een zwakte u overvalt, als u onzeker wordt in het geloof, bid dan.

Roep Mij aan, dat Ik u sterk. Stuur alleen maar een gedachte omhoog, naar Mij, en beveel u in mijn genade aan.

En Ik zal u waarlijk niet ongetroost laten. Ik zal u sterken en uw ziel zal verheugd zijn, want ze voelt mijn nabijheid en ze wordt de kracht gewaar, die een innig gebed tot Mij u oplevert. Zolang u met Mij samenspraak kunt houden, bent u niet eenzaam en verlaten. Want Ik hoor u altijd en Ik let voortdurend op uw ziel, dat ze rijp zal worden, zolang u nog over de aarde gaat. En Ik help u ook wanneer voor uw lichaam de hulp niet duidelijk te merken is.

Ik help datgene wat onvergankelijk is, omdat dit onvergankelijke bij Mij hoort en dus ook tot Mij moet komen. En zo zult u altijd mijn liefde moeten herkennen en gelaten alles uit mijn hand aannemen, of het vreugde is of leed.

Uw nood op aarde is gering te noemen vergeleken bij de nood in het hiernamaals, die Ik u besparen wil, doordat Ik u op aarde hard aanpak. Wees gelovig en vertrouw op Mij.

Eens zult u inzien dat alleen de liefde Mij ertoe bracht de aarde met zo groot leed te kwellen, dat Ik u door een harde leerschool liet gaan om u te winnen voor mijn rijk, om u het eeuwige leven in gelukzaligheid te verschaffen in dit rijk. Zolang de last van het aardse leven nog op u drukt, beseft u nog niet volkomen de liefde van uw Vader voor u. Maar Ik roep u troostend toe: geef de liefde voor Mij niet op, opdat mijn liefde u kan vastpakken en u duizendvoudig schadeloos kan stellen voor al het aardse lijden en alle noden.

Neem uw toevlucht tot Mij, opdat Ik u het leed kan helpen dragen. En word niet moedeloos, want uw leven op aarde duurt niet eeuwig.

Ik beëindig het en roep uw ziel tot Mij, als uw uur is gekomen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De wil van God en de toelating door God

B.D. 2757 from 28. mei 1943, taken from Book No. 34/35/36

De wil van de mens strijdt tevergeefs tegen de goddelijke wil. Deze wil is wel vrij, dat wil zeggen: hij kan willen, maar hij kan niet altijd dat uitvoeren wat hij wil. En bijgevolg zal hij nooit op basis van zijn wil iets kunnen volbrengen als de wil van God daar tegenin gaat. Want naar Zijn wil met alles zich voegen. Zijn wil regeert hemel en aarde en Zijn wil zal nooit door menselijke wil overtroefd kunnen worden. Maar meestal stelt God Zijn wil niet tegenover de menselijke wil en Hij verhindert de mens ook niet zijn eigen wil ten uitvoer te brengen, dan kan hij zijn wil tot zijn recht laten komen, waarvoor hij zich dan echter ook moet verantwoorden.

Wat God zelf wil is uitermate wijs en daarom ook altijd goed. Wat de mens wil kan door God wel worden toegelaten, maar hoeft daarom niet altijd goed te zijn. En daarom moet er een onderscheid worden gemaakt tussen de wil van God en de toelating door God, want wat God toelaat heeft altijd de wil van de mens als beweegreden en ontbeert zeer vaak de wijsheid en ook de liefde. Dus geeft God in zekere zin Zijn toestemming voor een onvolmaakt voornemen, voor een voornemen waarvan het motief noch in de liefde noch in de wijsheid te vinden is en dat daarom in strijd moet zijn met de goddelijke wil. God duldt het, maar Hij keurt het nooit goed. Maar zou Hij Zijn eigen wil daar tegenover stellen, dan zou de vrije wil van de mens nooit tot zijn recht komen, dus ook niet worden erkend. Anderzijds zou de mens nooit ter verantwoording kunnen worden geroepen, omdat hij dan nooit iets zou kunnen doen wat slecht is. En hij zou het goede onder een zekere dwang moeten verrichten, daar hij van God uit gehinderd zou worden het tegendeel te doen.

En daarom kan er op aarde de grootste chaos bestaan, maar de goddelijke wil zal daar niet tegen optreden zolang de menselijke wil deze chaos zelf voortbrengt, want met Zijn gedogen heeft God ten doel dat de mens zelf tot inzicht komt en hij zijn wil verandert. Dat hij zich onder de goddelijke wil schikt en uit zichzelf tot de goddelijke orde terugkeert, dat wil zeggen: dat hij hetzelfde wil als God en daarnaar handelt. Alleen wanneer de menselijke wil steeds slechter wordt, wanneer hij zich steeds verder van de goddelijke orde verwijdert, dan stelt God hier Zijn wil tegenover. Dan is de wil van de mens machteloos en kan niet tegen de wil van God in gaan. Dan kan hij niet uitvoeren wat hij wil en toch moet hij zich voor de verkeerde wil verantwoorden, omdat deze vrij is.

De kracht om dingen te verwezenlijken komt hem steeds toe van die kant naar welke zijn wil zich keert. God ondersteunt hem als zijn wil goed is, maar de tegenstander geeft hem zijn macht en kracht als de wil van de mens zich bereid verklaart voor hem te werken doordat hij gewillig is dingen te volbrengen die in strijd zijn met de goddelijke wil en de goddelijke orde. God zal echter Zijn wil dan ten uitvoer brengen wanneer de menselijke wil geheel faalt en dit een gevaar betekent voor de gehele mensheid. Dan komt de wil van God zichtbaar in actie en de wil van de mens is niet in staat zich tegen de goddelijke wil te verzetten, want alleen deze regeert in de hemel en op aarde.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

"Open uw harten"

B.D. 2762 from 1. juni 1943, taken from Book No. 34/35/36

Maak uw harten wijd open en bereid om Mij op te nemen in het woord. En laat daartoe uw wil actief worden, want alleen wanneer u ernstig wilt dat Ik bij u vertoef, bent u ook sterk u zo te ontwikkelen, zoals het nodig is voor mijn aanwezigheid bij u. Mijn woord getuigt van mijn liefde. En wil mijn liefde u gelukkig maken, dan zult ook u vol van liefde moeten zijn. Vol liefde moet uw hart voor Mij slaan en vurig naar Mij verlangen. Dan pas kan Ik bij u vertoeven in het woord. Ik kan met u als mijn kinderen spreken en u door mijn nabijheid gelukkig maken. Open daarom uw harten. Wil, dat Ik dichter bij u kom. Maak u gereed Mij te ontvangen en word liefde. Niets anders kan u met Mij samensmelten dan alleen de liefde. Want als u in de liefde leeft, past u zich aan bij Mij, de Liefde zelf. Liefde moet uw hele hart vervullen. In de liefde voor de naaste moet de liefde voor Mij tot uitdrukking komen. Dan ben ook Ik met al mijn liefde bij u en u bent voor eeuwig van Mij.

En dat is uw taak op aarde, dat u zich tot liefde vormt, dat u zich oefent in deemoed, zachtmoedigheid, vredelievendheid en geduld. Dat u steeds een voorbeeld zult nemen aan mijn levenswandel op aarde en Mij dus zult navolgen door een leven te leiden zoals Ik het heb geleid, in barmhartige naastenliefde. Dat is uw taak op aarde. En daarvoor geef Ik u kracht als u deze vraagt en u opent voor de stroom van kracht die u toevloeit door mijn woord. Door mijn goddelijke genadegave die eeuwig en altijd wordt overgebracht aan mijn schepselen, die zich tot liefde vormen, dus hun wil op Mij richten en dicht bij Mij willen zijn en dit laten blijken door werken van liefde.

Mijn woord is de onoverwinnelijke krachtstroom die naar u mensen omlaag vloeit. En wie mijn woord heeft, wie het in zich tot leven wekt, die is met mijn kracht doorstroomd. En hij tracht nu met al zijn zinnen bij Mij te komen. Hij voert uit wat Ik hem te doen geef door mijn woord. Hij vervult mijn geboden en zijn ziel wordt rijper. Want nu ontbreekt het hem niet aan kracht, omdat hij deze voortdurend van Mij in ontvangst neemt. En mijn liefde voor u kent geen grenzen en daarom droogt ook de krachtstroom nooit op. Daarom zal Ik eeuwig en altijd in het woord naar de mensen afdalen om ze door de kracht van mijn liefde, door de kracht van mijn woord naar Mij omhoog te heffen. Want wie mijn woord heeft, die dringt Mij tegemoet, omdat ook in hem de liefde is, die een deel is van Mij en zich met Mij wil verenigen. Open uw harten wijd en verleen mijn liefde toegang. Bereid een woning voor Mij in u opdat Ik daar mijn intrek in kan nemen en in u kan werken, en u zult al op aarde gelukzalig zijn.

Mijn liefde biedt u iets dat onvergelijkbaar mooier is dan de wereld u kan bieden. Mijn liefde maakt u vrij van alle gebondenheid. Mijn liefde schenkt u een eeuwig leven in alle kracht en heerlijkheid. Maar u zult deze liefde van Mij moeten willen ontvangen, omdat Ik u niet kan bedenken zonder uw wil, omdat Ik vrije schepselen mijn eigendom wil noemen en niet door dwang op u in kan werken ter wille van uw gelukzaligheid. Verlang daarom vurig naar Mij met al uw zintuigen. Streef niet de wereld en haar vreugden na, maar zoek uw ware leven, uw ware vreugde bij Mij, die u overvloedig kan bedenken wanneer u Mij toegang verleent tot uw hart. Laat Mij tot u spreken in het woord en u kracht toevoeren. Laat me in u wonen en als voortdurende begeleider dicht bij u zijn, en u zult nooit meer de last van de aarde voelen. U wordt door Mij op veilige wegen geleid, het eeuwige vaderland - het rijk dat Ik u heb bereid - tegemoet.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het geloof aan een voortleven van de ziel De genade van GOD

B.D. 2767 from 7. juni 1943, taken from Book No. 34/35/36

Door de genade van GOD wordt u een weg getoond die als u die begaat, onherroepelijk omhoog moet voeren. Er is geen gave van boven zo zegenrijk als het aanbieden van het goddelijke Woord, want dit geeft u de richtlijnen voor uw aardse levenswandel en verklaart u die Wil van GOD. En het vervullen van het goddelijke Woord is een geestelijke voortgang, en dit laatste is het doel en de betekenis van het aardse leven.

De mensen begrijpen de geestelijke nood niet waarin zij zich bevinden, hoe verschrikkelijk laag het niveau van hun zielerijpheid is omdat zij een geestelijke opwaartse ontwikkeling op de aarde niet willen tellen, omdat zij met hart en ziel alleen aan de aarde gebonden zijn. Zij houden een vervolmaking van de ziel als doel van het aardse leven voor fantasie of inbeelding, die uit de wil van de mens zelf voortkomt en die ook niet te bewijzen is.

Het geloof aan een voortleven nà de dood is nog maar bij weinigen aan te treffen. Toch maakt dit geloof pas de noodzakelijkheid van een opwaartse ontwikkeling op aarde begrijpelijk, want pas dan heeft de gehele schepping een doel en een betekenis, nml.tot hogere ontwikkeling van het geestelijke te dienen.

Maar omdat dit geloof de mensen ontbreekt omdat zij een leven van de ziel nà de dood ontkennen, beseffen zij niet dat er een geestelijk doel in de schepping is. Veeleer beschouwen zij alles vanuit het gezichtspunt dat het aardse leven zelf de zin en het doel er van is. Zij denken dat er dus alles alleen maar is ten behoeve van het lichaam, om haar welzijn ten volle te ontplooien. En deze houding verhoogt de graad van rijpheid van de mens niet, maar bevordert veeleer weer de verlaging ervan, als de mens niet geholpen wordt, als de Liefde van GOD niet wordt ingeschakeld en Zijn genade hem te hulp komt opdat hij ziende wordt.

En deze genade stroomt hun nu toe maar wordt toch door veel mensen niet beseft, daar zij anders dolgelukkig zouden zijn en de strijd op aarde zouden kunnen voeren met groter weerstandsvermogen. Maar de mensen zijn geestelijk blind. Zij herkennen de zuiverste waarheid uit de hemelen niet, zij zien alleen de wereld. Voor al het wereldse hebben zij begrip, maar om hun blik op het hogere te vestigen, om verborgen dingen te weten, daartoe ontbreekt hun de innerlijke drang omdat niemand hun het bewijs van een voortleven nà de dood kan leveren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Betekenis van de kruisdood van Jezus en gevolgen van de afwijzing

B.D. 2768 from 8. juni 1943, taken from Book No. 34/35/36

Voor de gehele mensheid is Jezus Christus gestorven aan het kruis. En deze kruisdood wil de mensheid als een kleinigheid voorstellen, als een oordeel dat voltrokken is aan een volksopruier, of ook als een legende die geheel onwaarschijnlijk is. En daarom beroven de mensen zich zelf van elk recht op de barmhartigheid van God, want ze erkennen het grootste werk van de barmhartigheid niet. Bijgevolg kan zich tegenover hen ook de barmhartigheid Gods niet uiten. En zo zal de wil zwak blijven, de tegenstander Gods spant zich in om de wil van de mensen aan zich zelf te onderwerpen, dat wil zeggen de mens zal niet de kracht hebben zich aan deze invloed te onttrekken als hij het verlossingswerk van Christus niet erkent. Het offer dat Jezus voor de mensheid heeft gebracht, kan door hem nooit of te nimmer waardeloos worden gemaakt.

Maar proberen de mensen het verlossingswerk van Christus te kleineren of helemaal te verwerpen, dan staan ze geestelijk gelijk aan de mensen ten tijde van Jezus op aarde en dus moeten ze ook dezelfde gevolgen dragen. Ze moeten zich op een grote verwoesting voorbereiden, die ook het lot was van diegenen die Jezus Christus op aarde vijandig bejegenden, die Hem niet erkenden als Gods Zoon en Verlosser van de wereld. Want die mensen waren aanhangers van de satan. Ze lieten zich door deze zo beïnvloeden dat ze alles vijandig bejegenden wat voor Jezus Christus pleitte, om Deze onbestaanbaar te maken en Zijn geestelijke resultaten tegen te gaan. En de mensheid streeft nu de vernietiging na van datgene wat nog van die tijd getuigt, toen Jezus op aarde wandelde, en in dezelfde verhouding betekent dit een chaos, zoals dat toen het geval was. En deze chaos zal zich geestelijk en lichamelijk uitwerken in een totale vernietiging, die de menselijke wil niet meer kan afwenden.

De kruisdood van Christus was het enige wat nog op aarde het denken van de mensen kon veranderen. Dat wil zeggen de zwakke wil van de mens werd gesterkt door het offer dat Jezus Christus de mensen bracht, zodat hij nu tegenover het verlangen van de tegenstander standvastigheid kon stellen zonder door hem overweldigd te kunnen worden. Het belijden van God in Jezus Christus is dus tegelijkertijd de zekerste waarborg ervoor dat de mens zich zal losmaken van de tegenstander. Door Zijn kruisdood heeft Jezus Christus voor de mensen een versterkte wil verworven. De mens echter kan anders deze wil niet opbrengen, omdat hij zonder Jezus Christus nog in de macht van de tegenstander van God is en zijn kracht te gering is om zich daaruit te kunnen bevrijden.

En daarom is het voornemen van de wereld, Christus te verloochenen, buitengewoon veelzeggend, want de kracht tot weerstand wordt steeds geringer en de invloed van de tegenstander van God steeds sterker. En daarom zal ook het gedrag van de mensheid steeds grotere liefdeloosheid doen blijken, omdat zoiets de uitwerking is van die invloed, waartegen alleen de dood van Christus aan het kruis kan worden ingebracht om hem onschadelijk te maken. De zielen van de mensen zijn in grootste gevaar, want ze zullen falen wanneer het erom gaat Jezus Christus te belijden voor de wereld. Alleen het geloof in de kruisdood van Christus stelt de mensen daartoe in staat, want dan is hun wil zo sterk dat hij elke weerstand zal overwinnen. En deze sterke wil heeft Jezus Christus voor de mensen gekocht door Zijn dood aan het kruis. Hij heeft ze verlost uit de gebondenheid door de tegenstander, zodra ze maar in Hem geloven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het geloof in God als oorsprong van de schepping

B.D. 2771 from 12. juni 1943, taken from Book No. 34/35/36

De oorsprong van alle dingen ben Ik en als u de oorsprong wilt loochenen, erkent u Mij niet als scheppende kracht en bijgevolg ook niet als het machtige wezenlijke dat uit zich zelf kan voortbrengen wat het wil. U meent dan dat al het geschapene uit zichzelf is ontstaan zonder inwerking van een macht die een wil heeft. En dus gelooft u ook niet aan een vormgever en bewaarder van datgene wat voor u zichtbaar is. Integendeel, u beschouwt de natuur, evenals elke schepping, als producten die vanzelf zijn ontstaan en die daarom onder geen enkele Macht geplaatst zijn die ze bepaalt, die dus door geen enkele wil worden geregeerd. En deze geheel onjuiste mening maakt u onbekwaam te geloven in een Wezen dat in innigste verbinding staat met datgene wat Het door eigen macht en kracht heeft geschapen. Want als u de oorsprong van de schepping niet kent, zult u ook geen verbinding zoeken met de Schepper. Dus u zult Hem noch liefhebben, noch vrezen. En u zult ook nooit aan uzelf werken om dichter bij Hem te komen.

Het ontbreekt u met het geloof ook aan de liefde en bijgevolg ook aan de waarheid, want u roept de Schepper van hemel en aarde niet aan, die u alleen alles kan bezorgen wat u ontbreekt.

Zonder het geloof in Mij komt u niet dichter bij de waarheid. En geloven in Mij betekent Mij als Schepper van hemel en aarde erkennen, u zelf als voortbrengselen van Mij te zien, die onscheidbaar van Mij zijn, zelfs wanneer ze schijnbaar geïsoleerd in de schepping staan. Ik ben van eeuwigheid tot eeuwigheid. En alles wat uit Mij is, is onvergankelijk, dus eveneens eeuwig in zijn oer-substantie. De zichtbare vorm echter blijft niet eeuwig bestaan. Ze is vergankelijk, al gaan er ook eindeloze tijden voorbij, voordat al het zichtbare zich heeft vergeestelijkt. Deze zichtbare vorm is wel vergankelijk voor het menselijk oog, zodra het geestelijke daaruit wegvlucht om een nieuwe vorm te bewonen, met als doel zijn verdere ontwikkeling. Erkent u Mij als oorsprong van alle dingen, dan weet u ook dat alle kracht die van Mij is uitgegaan, naar Mij moet terugstromen. Dat dus de schijnbare vergankelijkheid van de schepping het proces is om het geschapene terug te krijgen, dat Mij als Schepper en Bewaarder niet wilde erkennen, dat dus zichzelf isoleerde en trachtte de verbinding met Mij te verbreken. Wie Mij erkent, probeert ook met Mij verbonden te blijven. Hij gelooft in Mij en hij wordt door het geloof wetend. Hij weet dat de schepping, het zichtbare, alleen middel is tot het doel, maar dat het niet eeuwig blijft bestaan, omdat het alleen het omhulsel is van het onrijpe geestelijke dat tot rijpheid moet komen. Maar wie geen voeling heeft met de oneindigheid, wie wel de schepping, maar niet haar Veroorzaker ziet, diens verstand zal nooit de oorsprong en het doel van de schepping doorgronden.

Hij meent wetend te zijn en is blind in de geest. En zijn denken is onjuist. Het geloof in Mij als Schepper en Bewaarder van alle dingen ontbreekt hem. En zonder dit geloof kan hij zich niet met Mij verbinden en bijgevolg ook niet in Mij als de Oerkracht opgaan, wat het uiteindelijke doel is van al datgene wat voor u zichtbaar is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Incarnatie

B.D. 2775 from 15. juni 1943, taken from Book No. 34/35/36

De belichaming van een ziel kan plaats vinden, wanneer alle substanties zich in haar verzameld hebben die in de meest verschillende scheppingen de weg op aarde afgelegd en zich hoger ontwikkeld hebben. Want elk scheppingswerk moet in zijn zielesubstantie vertegenwoordigd zijn om dan de incarnatie in te kunnen gaan. Het menselijke lichaam wordt nu tot omhulsel van zo'n ziel, die al de haar omgevende scheppingswerken "in miniatuur" in zich bergt. Want de eindeloos lange weg van voorheen op aarde heeft de samensluiting teweeggebracht van al deze substanties, en deze wachten nu op hun laatste belichaming. Ze worden als ziel in de menselijke uiterlijke vorm ingelijfd om het laatste stadium van ontwikkeling door te maken.

Deze belichaming is van verschillend lange duur, naargelang de rijpheid der afzonderlijke substanties. Ze hadden in hun voorstadia ook al een zekere vrijheid, ofschoon ze in een "je moet toestand" (natuurwet = opm.v.d.uitg.) volgens de Wil van GOD werkzaam waren. Maar in het laatste stadium voor de belichaming als mens werd deze dwangtoestand reeds meer en meer versoepeld zodat bepaalde neigingen vertraagd of ook versterkt uitgeleefd konden worden. En dit had weer een hogere of lagere graad van rijpheid tengevolge, die nu weer de duur bepaalt van de laatste belichaming als mens.

Alle zielesubstanties streven naar deze laatste belichaming als mens, want zodra ze zich verenigd hebben tot menselijke ziel, weten ze, dat de menselijke uiterlijke vorm hun laatse stoffelijke omhulling is en ze na deze omhulling van elke aardse kluistering vrij kunnen zijn. En daarom houdt de ziel zich daar op waar haar gelegenheid wordt geboden tot belichaming, en begrijpelijkerwijze zal zij zich daar ophouden waar het karakter van de mensen aan haar staat van rijpheid is aangepast. Dus daar, waar de gelijke neigingen en eigenschappen bij de mensen aan te treffen zijn die ook haar eigen wezen kenmerkt. Wat echter niet uitsluit dat een ziel die anders geaard is zich bij wezensvreemde mensen zoekt te belichamen om het uitrijpen te bespoedigen, maar dan heeft zij vaak met grote moeilijkheden te kampen gedurende haar aardse leven omdat met de aard van haar wezen geen rekening gehouden zal worden en zij de eisen die aan haar gesteld worden niet kan nakomen.

En omdat de ziel al van tevoren kennis verkrijgt van haar aardse levensweg, wordt zij niet verhinderd zelf haar keus te maken, daar haar bij elke belichaming de hulpmiddelen ter beschikking staan om de laatste rijpheid te bereiken. De ziel heeft door haar vroegere belichamingen elke aanleg in verschillende sterkte in zich, en kan deze nu in het aardse leven naar eigen wil versterken of vermindere. Zij is dus niet onbekwaam en de kracht daartoe zal haar worden toebedeeld, evenzo naar de mate van haar wil. Is zij echter lauw in haar streven dan blijft zij in de gelijke staat van rijpheid als voor haar belichaming als mens, en dan heeft de incarnatie haar geen hogere ontwikkeling gebracht. Zij zal weliswaar bij haar overlijden van haar lichaam los komen, maar is toch gebonden aan de materiële wereld door haar begeerten en neigingen die zij gedurende het aardse leven overwinnen moest.

Zij heeft derhalve haar belichaming op aarde niet goed benut, en dat heeft een onbeschrijflijke en berouwvolle toestand ten gevolge wanneer zij inziet, dat zij het recht op het "kindschap van GOD" verspeeld heeft en het ook niet meer verkrijgen kan, ofschoon zij in het hiernamaals nog oneindig veel mogelijkheden heeft om tot het aanschouwen van GOD te komen. Maar iedere belichaamde ziel moet zich eens voor GOD verantwoorden hoe zij de mogelijkheden op aarde benut heeft, en welke geestelijke resultaten zij bij haar heengaan kan aantonen. Want de belichaming op aarde is een genade die niet hoog genoeg geschat kan worden. Ze is een geschenk dat ook, hieraan beantwoordend, gewaardeerd moet worden terwijl de mens alles doet wat voor zijn opwaartse ontwikkeling dienstig is. Want hij komt niet meer op de aarde terug, wanneer hij ze eenmaal verlaten heeft.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De wil om te leven - De angst voor de dood

B.D. 2776 from 16. juni 1943, taken from Book No. 34/35/36

De wil om te leven is in de mens sterk ontwikkeld zolang de rijpheid van zijn ziel nog minimaal is. Dat is ook begrijpelijk, omdat de wereld hem nog gevangen houdt en hem de vervulling van zijn wensen voorspiegelt. Het aardse leven op te geven schijnt de mens uitermate moeilijk toe, zolang hem het geloof aan een voortleven ontbreekt, want dat geloof zou hem het hele aardse leven anders laten bekijken. Een diep gelovig mens beschouwt het aardse leven alleen als een tussenstation, als een school die hij moet doormaken om opgenomen te worden in het rijk waar het eigenlijke leven begint. En dit geloof zal hem ook kracht geven alle hindernissen en moeilijkheden van het aardse leven te overwinnen, terwijl de ongelovige hieraan vaak ten onder gaat en zijn leven vergooit in de veronderstelling, het zelf voorgoed te kunnen beëindigen.

Wie een sterk geloof heeft zal onbekommerd zijn leven opgeven als het van hem geëist wordt, want zijn aandacht is gericht op het leven na de dood van het lichaam. Zijn verlangen is op de vereniging met God gericht omdat hij voelt dat dit eerst het ware leven is. Zolang de mens aandacht aan de aarde en haar goederen schenkt, is zijn streven naar boven belemmerd. Hij begeert dan met al zijn zinnen de wereld en de gedachte eens van deze wereld te moeten scheiden is voor hem ondraaglijk en beknellend. En daaruit kan zijn geestesgesteldheid worden afgeleid, want de liefde voor de wereld doet afbreuk aan de liefde voor God en de naaste. Dan is de mens nog zeer onrijp van geest, dat wil zeggen: zijn ziel heeft zich nog niet verenigd met de geest die in hem is. Hij heeft geen inzicht en weet niets beters voor het aardse leven in de plaats te stellen. Dan is voor hem ook iedere gedachte aan de dood verschrikkelijk, want hij wil leven om te genieten. Hij begeert de goederen van de wereld en slaat geen acht op geestelijke rijkdom.

En dit lage geestelijke peil kan niet genoeg worden afgekeurd, want de mens is in het grootste gevaar zijn leven te verliezen, lichamelijk zowel als geestelijk. Want als hij het aardse leven niet benut om de aansluiting met God te verkrijgen, leeft hij zijn leven tevergeefs. Hij moet daarom zijn aardse leven eerder opgeven om niet weg te zakken in de liefde tot de materie, wat gelijk staat met de geestelijke dood. Want het aardse leven is een genade, het is de mens gegeven voor de hogere ontwikkeling van de ziel en om de materie te overwinnen, om het geestelijke rijk binnen te kunnen gaan. Zolang voor de mens de gedachte aan de lichamelijke dood ondraaglijk is, slaat hij geen acht op zijn eigenlijke aardse opdracht. De wil om te leven is in hem zo sterk dat hij alles doet om dat leven te beschermen, om het te verlengen in de overtuiging dit zelf in de hand te hebben, en toch weer met een gevoel van vrees het te vroeg te moeten verliezen. Pas wanneer hij rekening houdt met het rijk hierna en gelooft aan een voortleven van de ziel, begint de dood zijn verschrikking te verliezen. Want dan ziet de mens dat zijn aardse leven maar een voorstadium is van het eigenlijke leven, dat eeuwig duren zal.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte