New Revelation recieved by Bertha Dudde

Proclamations No. 2420 - 2576

Please take special notice of the fact that God’s Words addressed to us are non-denominational.

The contents of this publication by no means intends to attract members of any Christian religious affiliation nor to recruit members into any other religious affiliation.

Its sole purpose is to make the present-day Word of God accessible to all people.

Between 1937 and 1965 Bertha Dudde was permitted to receive and record 9030 individual proclamations on a daily basis.

The publication of the proclamations was made possible due to the active support of the many friends of God’s New Revelation.

May this Word of God become a blessing to many people. (Also see B.D. No. 4015)

Distribution of the proclamations is very much desired. Only complete and unaltered proclamations must be passed on. (Also see B.D. No 8899)

‘He that hath My commandments, and keepeth them, he it is that loveth Me .... and I will love him, and will manifest Myself to him ....’ John 14, 21

The Publishers, Hans-Willi Schmitz and Wilhelm Wegers

http://en.bertha-dudde.org/

Autobiography of Bertha Dudde

At the request of many friends Bertha Dudde wrote the following biography in 1953:

I have been writing messages received through the inner Word since June 15, 1937. In answer to the many requests of my friends I will give you a picture of my earthly life, a short explanation of what I received spiritually, and my own feelings about all this.

I was born April 1, 1891, the second oldest daughter of an artist of Liegnitz in Silesia, today's Poland. I had a normally peaceful childhood, with six sisters in our parent’s home. I learned the cares of life at an early age. The desire to make money to help my parents made me learn the trade of a seamstress. As the financial needs of my parents continued, so did the burden, and in this way I made myself useful.

My parents belonged to different denominations. Father was a Protestant - Mother a Catholic. We children were brought up in the Catholic faith but never experienced pressure or force to follow the practices of the church so that each child in later years was able to pursue their own chosen course.

I myself was religious but could not accept the doctrine of the Catholic system although I respected the church. I could not represent something on the outside that my inner conscience had not accepted. So I did not continue to attend church, heard little preaching and had no knowledge of the Bible. I did not read any religious books or scientific literature and did not join any other group or religious sect.

Anyone knowing the Catholic teaching knows what a conscious struggle one finds himself in when he wants to release himself from it. I was not spared from this either. But the question as to what is the Truth and where it is to be found, remained.

Often when I prayed the Lord's Prayer I would beseech the Lord to allow me to find His kingdom. This prayer was answered in June 15, 1937, as I prayed quietly and waited for the inner voice. In this attitude I persisted often, for a wonderful peace came over me and thoughts which came to my heart, not my head, gave me comfort and strength.

Still I did not know that these thoughts were given to me until, in a strange dream I experienced something which later proved to be the Truth and caused me to write down these thoughts.

So on a certain day as I listened inwardly a stream of words came to me, which I wrote down. This was the first message I wrote which started like this: "In the beginning was the Word, 'a Te-Deum' to the Creator of Heaven and Earth."

Then came doubt, …. did you write this by yourself? In short, I have wrestled, prayed and gone through many struggles, but again and again the words came to me like a stream, a wisdom, which made me tremble. Then God Himself took away my doubts. He answered me and I acknowledged Him as our Father, in His Word. My faith grew, doubt diminished, and I received and wrote daily.

The contents of the writings were beyond my understanding. Phrases, which I had never heard of or read about, strange and scientific expressions and references continually came to me. Then came unheard of expressions of the Heavenly Father's Love giving refuge and providing enlightenment to all the questions of life.

The Words came to me in the following manner: After sincere prayer and a short period of composure I listened inwardly. Thoughts then followed coming to my mind, clearly, distinctly, and the words flowed smoothly always three or four, one after another, like writing a radio announcement or a weather report, slowly so that I could easily keep pace, writing line after line.

Now I write the words in shorthand as a dictation without having any constructive or intellectual part in it. I am in no way in a 'trance', nor do I even form the sentences, but it comes to me one word at a time, neither do I understand the context while I am writing the words down.

After days, sometimes weeks, I transcribe the shorthand writings into longhand without changing or correcting a syllable. Each dictation takes about half an hour. I must stress that this could not happen forcibly or in a state of ecstasy. It all takes place simply and consciously, without any excitement or influence of my own will. I can interrupt myself at any time and finish the sentence after hours or days without reading the previous writing the dictated words continue again.

My will is under no compulsion, all that I desire is to serve God and do what His will wants me to do.

I can truthfully say that I was led into this Truth, and these concepts were, in every respect, foreign to me. It was only after years that I found confirmation of what I received when I came to know the writings of Jacob Lorber. No one can imagine my joy when I discovered the literature of Jacob Lorber; ‘The Great Gospel of John’ and ‘The Youth of Christ’. Then I understood that other people were also given the Word of the Lord, that God had spoken to His children at all times and that God will continue to do this in His endless love and mercy.

I found in Lorber's writings the same as was given to me. I often could not understand the Word that came to me, but in His love the Heavenly Father gave me the explanation. How wonderful are the innumerable manifestations in which the Father displays His exceedingly great goodness.

It became clear to me that my limited education due to lack of money, and my lack of time to read good books or visit performances, became my advantage. I was now able to concentrate on my work from early morning to late at night, and each day I received that precious spiritual Word without knowing for whom I received it.

It is because of my ignorance of the Bible and the Catholic doctrine that I accepted the Word from above without resistance. In my experience, an earnest Catholic or Protestant whose knowledge is rooted in dogmatic theories is too much bound to dogma to accept and embrace divine revelations without resistance.

Still, there are scientists at several faculties who earnestly discuss these divine teachings with increasing interest. Their interest not only concerns the irrefutable explanation of the origin of matter and the possibility of its dissolution, but also the principle of the wrong teachings of different religions, systems and confessions. In the messages I received, these errors are recorded and everyone is urged to give instructions concerning these doctrinal errors whenever there is an opportunity. But everyone is free to take the Lord's Word to heart or not. But whoever understands the spirit in the Father's Word and does not act accordingly increases the distance between himself and the Father even more. When he does not follow the warning Words of love he puts himself inevitably under the law. He will also, in the same measure, lack in grace by disregarding God's commandment of love.

In God's grace people are led anew to the Gospel, which emphatically points out the purpose of man's being. For the merciful love of God seeks to save all who still can be saved before the turning point comes. And it will come. The end-time which seers and prophets have proclaimed is now here. According to the revelations given to me, the Lord does not differentiate between His children. ‘Come ye all to Me’ sounds His call and blessed is he who hears His call and follows Him. God loves His children. He wants to make them all happy, even when they do not want to know Him.

Recorded November 22, 1953

Bertha Dudde

Bertha Dudde was permitted to leave her earthly shell on September 18, 1965 to return to the Father’s heavenly house.

Inhoud

2437 - Voorteken voor 'n natuurverschijnsel - Vermelding door Jezus op aarde

2441 - De door God voorgeschreven levensweg - Vrije wil - Daad en gevolg

2444 - Het niet inzien van onrecht - Opkomen voor recht

2445 - Liefdeloosheid - Strijd van de wereld tegen de leer van de liefde

2448 - Activiteit in het binnenste der aarde - Erupties

2449 - Catastrofen in de natuur en hun geestelijke verklaring

2450 - Verwerven van genaden in het hiernamaals - Werkzaamheid in lichtsferen

2452 - JEZUS CHRISTUS - GOD's ZOON

2454 - De meest eenvoudige leefwijze in de komende tijd - Het lot van ieder afzonderlijk

2455 - Bekoringen van de kant van de onderwereld en strijd

2461 - Zedeloosheid - Ongeschreven wetten

2464 - Helderzienden - Goede of slechte krachten

2465 - Zalig zijn de armen van geest Het niet herkennen van de goddelijke gave

2466 - Offerbereidheid - Koninklijk loon - Het zijn intrek nemen van de Heer

2468 - Wil en genade (Wat is het eerste?)

2474 - Leugen - Waarheid Het bestrijden van de dwaling

2488 - Geschillen van het leven zijn genade

2489 - Wil en daad - Verantwoording

2494 - Wat is materie?

2496 - Verkeer met het hiernamaals Bereidheid om te geven (Spiritisme)

2507 - Gods wil - Geboden - Vrede en orde - Uitwerking

2510 - Het overbrengen van het goddelijke woord in drievoudige vorm

2513 - Mensen uit de prehistorie - Verantwoordelijkheid

2514 - De mens van de tegenwoordige tijd Bekwaamheden

2515 - Talenten - Opdracht – Achteruitgang Nieuwe aarde

2516 - Woorden van de Vader - "Vraag, dan zal u gegeven worden"

2522 - Bij ceremoniële handelingen wordt de wil beoordeeld

2524 - Verkeerde uitleg van de heilige Schrift - Dwaalleren

2532 - Geest en lichaam proberen de ziel te winnen

2534 - "IK zal komen als een dief in de nacht"

2540 - Het doel van de schepping is de aanpassing aan God

2544 - Geloof aan de Onsterfelijkheid van de ziel is nodig om aan zichzelf te werken

2551 - Het zich losmaken van aardse goederen - Ontberingen

2553 - Rusten de doden?

2554 - Ontstaan en vergaan - Dood - Het binnengaan in het geestelijke rijk

2555 - Onbegrip tegenover de voorspellingen - Noodzaak

2561 - Een hart dat bereid is te ontvangen - Goede Herder

Voorteken voor 'n natuurverschijnsel - Vermelding door Jezus op aarde

B.D. 2437 from 5. augustus 1942, taken from Book No. 33

Het is geen toevalligheid dat de voortekenen in de natuur toenemen, die tot een uitbarsting van de elementen doen concluderen, want God zendt al deze voortekenen vooraf om de mensen voor te bereiden op een buitengewoon gebeuren in de natuur dat plotseling en onverwacht de mensen zal verrassen en 'n onvoorstelbare ellende ten gevolge heeft. De mensen moeten deze voortekenen in verband brengen met Zijn woord, want Jezus Christus heeft reeds van deze tijd melding gemaakt toen Hij op aarde leefde, omdat Hij de mensen erop wilde wijzen, welke gevolgen hun levenswandel eens zou opleveren. En nu is de tijd dichtbij, nu moeten de mensen aandacht schenken aan de tekenen die het gebeuren aankondigen.

Ze moeten niets onopgemerkt laten wat buiten de grenzen van het natuurlijke valt. God kondigt zich zelf, dat wil zeggen: Zijn ingrijpen in de bestaande wereldorde, aan. Hij wil de mensen niets onvoorbereid laten beleven, wat hun geestelijk resultaat moet en kan opleveren, als hun de samenhang van al het gebeuren duidelijk wordt gemaakt. En daarom wijst God onophoudelijk op de komende tijd en Hij stelt de mensen ervan in kennis, dat de tijd is gekomen die het goddelijke ingrijpen vereist. En nu rust het op ieder mens, hoe hij zich tegenover deze aankondiging opstelt.

Als hij gelooft, zal hij daaraan beantwoordend zijn leven instellen, hij zal zich met God verbinden en zijn lot berustend aan Hem overlaten.

Die zijn niet in zo groot gevaar als de mensen bij wie elk geloof aan een ingrijpen ontbreekt. Dezen zullen zich ook niet voorbereiden, veeleer zullen alle aanwijzingen en aanmaningen ongehoord aan hun oren wegsterven. En voor hen zal het natuurverschijnsel vreselijk zijn. Want een diep geloof geeft de mens het vaste vertrouwen dat God hem beschermt in elk gevaar, maar de ongelovige zal zonder enige houvast zijn als hij niet te elfder ure een Heer boven zich onderkent en zich in diens genade aanbeveelt. God zendt lange tijd tevoren al voortekenen om de mensheid tot denken aan te zetten en deze voortekenen zijn door ieder mens te herkennen die ze wil zien. Ze zullen tot denken aansporen, omdat ze niet slechts één keer zichtbaar worden, maar zich nog vaak en regelmatig herhalen, zodat ze ieder mens moeten opvallen. Maar de mens vormt zich meestal zijn uitleg zelf, en deze steeds naar zijn instelling tot God. Zodra hij al deze verschijnselen met de wil van God in verband brengt, schenkt hij er aandacht aan en doet er daardoor zelf zijn voordeel mee, omdat hij zich voorbereidt op de komende tijd en dit erg succesvol is voor zijn ziel. Wat God heeft verkondigd in woord en geschrift, wordt onherroepelijk vervuld en alleen het tijdstip is voor de mensen nog onzeker.

En daarom moeten ze op de tekenen letten waarvan God melding heeft gemaakt. En dus zullen ze weten dat de aarde spoedig grote schokken zal ondergaan en dat de mensheid daardoor onnoemelijk leed is beschoren.

En nu ligt het aan hem zich zo te vormen, dat hij de komende tijd voorbereid kan afwachten.

Hij moet worstelen en vragen om een sterk geloof, opdat hij niet zwak wordt ten aanzien van het werk van vernietiging dat de mensheid nu te wachten staat. En God zal zich om ieder bekommeren die aandacht schenkt aan Zijn woorden en bewust het goddelijke ingrijpen verwacht.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De door God voorgeschreven levensweg - Vrije wil - Daad en gevolg

B.D. 2441 from 8. augustus 1942, taken from Book No. 33

De kleinste gebeurtenis in het aardse leven heeft zijn doel, ofschoon dit voor de mens niet zichtbaar is. Er bestaan geen toevalligheden maar alleen beschikkingen Gods, want de levensweg van ieder mens is tot in detail uitgestippeld, dit echter steeds in overeenstemming met de wil van de mensen, die God sinds eeuwigheid vooruitzag. Dit is zo ontzaglijk belangrijk dat de mensen hiervan op de hoogte moeten zijn. Toch geeft juist deze leer vaak aanleiding tot verkeerd denken, dat de mens nu gelooft van elke verantwoording voor al het gebeuren ontheven te zijn omdat het immers zo moet gebeuren zoals God het gewild heeft sinds eeuwigheid. De genade van de belichaming levert de mens ook de vrije wil op en nu kan hij handelen en denken, juist overeenkomstig die wil. Hij leeft nu dus het leven zoals hij het wil, maar er moeten hem ook mogelijkheden worden geboden deze wil van hem te beproeven, dat wil zeggen te kiezen voor goed of kwaad. De wil om zijn ziel geestelijk om te vormen is dus geheel en al vrij, terwijl de wil van de mens in aards opzicht tot op zekere hoogte nog gebonden is. Hij kan weliswaar ook aardse gebeurtenissen bepalen krachtens zijn wil, maar hij kan steeds alleen de realisatie ervan zelf op gang brengen. Evenwel de uitwerking, het gevolg ervan hangt nooit van hem alleen af.

De uitwerking van elke wilsuiting van de mensen stuurt God - en wel volgens het meest wijze plan - weer zo, dat de vorming van de ziel bevorderd kan worden wanneer de wil van de mens weer daartoe neigt. Dus kan elk voornemen van een mens door Gods wil worden verhinderd, dan wel hij moet eerst de toestemming van God hebben, eer het kan worden uitgevoerd. Maar deze toestemming zal God ook geven wanneer een handeling niet strookt met Gods wil, om de vrijheid van wil niet te beknotten. Maar of het resultaat zo is, zoals de uitvoerende het hoopt, heeft de mens niet in de hand. Alles komt zoals God het wil. En wat de mens ook als levensweg is beschoren, het is Gods wil die de mens de mogelijkheden om rijp te worden zó biedt dat hij daar voor zijn ziel voordeel uit kan halen. Maar aan de andere kant moet de mens zich verantwoorden voor zijn wil als hij iets slechts wil realiseren, ook wanneer de uitwerking door Gods zorg wordt verhinderd.

Overeenkomstig de wil van de mens, waarvan God al sinds eeuwigheid op de hoogte is, komen alle voorvallen op hem af zoals God het heeft bepaald. Hij nam als het ware de Hem bekende wil van de mens tot richtsnoer voor diens aardse leven en laat nu in zekere zin deze wil de vrije loop, echter de mensen die Hem zijn toegedaan beschermend tegen alle ernstige gevolgen van datgene wat de slechte wil van de mensen veroorzaakt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het niet inzien van onrecht - Opkomen voor recht

B.D. 2444 from 9. augustus 1942, taken from Book No. 33

De verblinding van de mensen gaat zo ver, dat ze niet meer in staat zijn te onderscheiden waar het recht ophoudt en de onrechtvaardigheid begint. Ieder mens oordeelt naar zijn gevoel en dit gevoel beantwoordt aan zijn levenswandel, zijn innerlijke gesteldheid en zijn instelling tot God en de wereld. Het ene is het gevolg van het andere. Het leven van de mens is doorslaggevend, hoe hij het handelen van de medemens beoordeelt. En bijgevolg wordt het onrecht niet meer als zodanig herkend en verafschuwd, maar wordt het geduld en goed gevonden, want de mensheid leeft niet meer in overeenstemming met de goddelijke Wil, maar ver verwijderd van de geboden Gods gaat ze haar weg, ver verwijderd van de geboden der liefde. Als ze er echter op gewezen wordt, de geboden Gods na te komen, wordt zelfs deze aanwijzing als onrecht beschouwd, terwijl de mens openlijk onrechtvaardigheden kan bedrijven, zonder dat dit wordt afgekeurd door de medemensen. En die eersten worden veroordeeld en openlijk gebrandmerkt. En dat is het verkeerde denken van de mensen, het afwijken van het rechte pad.

Maar hij, die rechtschapen denkt, zal zijn recht niet meer kunnen verdedigen. Hij zal zich moeten buigen, zodra hij de aardse macht vreest. En toch moet hij zich niet in de war laten brengen, hij moet handelen en spreken, wat zijn hart hem gebiedt. Hij zal weten, dat - als hij strijdt voor recht en rechtvaardigheid - hij zich inzet voor God, Die Zelf het meest rechtvaardige Wezen is en ditzelfde ook van de mensen vraagt. Hij zal weten, dat zijn zwijgen hetzelfde is als het dulden van ongerechtigheid; dat hij moet spreken, als hij daardoor onrechtvaardigheid kan verhinderen. Hij mag zich ook niet laten afschrikken door dreigingen van de wereld, als het erom gaat de ziel van de medemens te behoeden voor dwaling of verkeerde onderrichting, want deze hebben weer ontelbare verkeerde of onrechtvaardige handelingen tot gevolg. Recht is alles, wat de mens voor God kan verantwoorden of wat zijn geweten hem bij strengste zelfkritiek veroorlooft. Maar wie God Zelf als Rechter over zich, over zijn handelen en denken erkent, zal ook juist worden geleid door de stem van het geweten, die God als vermaner en waarschuwer ieder mens in het hart heeft gelegd.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Liefdeloosheid - Strijd van de wereld tegen de leer van de liefde

B.D. 2445 from 10. augustus 1942, taken from Book No. 33

Het gedrag van de mensheid is niet met de leer van Christus in overeenstemming te brengen, want deze eist werken van liefde, ze vraagt te leven voor elkaar, ze verlangt een verhouding van mensen met elkaar zoals die van broeder tot broeder. De huidige mensen staan echter allen vijandig tegenover elkaar, naar buiten toe vaak alsof ze elkaar bijstaan, evenwel in hun hart steeds alleen maar bedacht op eigen voordeel en de medemens beschouwend als tegenstander omdat hij zich door hem geschaad of benadeeld voelt. De mensheid is helemaal gespeend van liefde en daarom keert ze zich tegen het christendom, tegen de goddelijke leer van de liefde die ze niet meer in acht wil nemen. Want de liefde beoefenen betekent voor de mensen zelfoverwinning. Het betekent afstand doen van de materie, een achterstellen van de eigen wensen en begeerten, een opofferen van datgene wat de mens lief is.

De eigenliefde moet bestreden worden, de mens moet zichzelf opvoeden tot bescheidenheid om daardoor zijn medemens behulpzaam te kunnen zijn, dat bij hem geeft waarvan hij afstand doet. Dit is een offer dat alleen uit liefde gebracht kan worden en daarom moet de liefde beoefend worden. Maar slechts zelden brengt een mens nog dit offer voor zijn medemensen. Ieder denkt alleen maar aan zichzelf en daarom vindt hij de leer van Christus lastig en is hij het eens met het voornemen van de mensen deze uit te roeien.

Waar liefdeloosheid heerst, zal zonder bedenkingen de strijd tegen de goddelijke leer van de liefde gevoerd worden. En de liefdeloosheid is over de hele wereld verbreid, de mensen overtreffen elkaar in wreedheden die ze hun medemensen aandoen en dus is de hele wereld schuldig te noemen aan het grote wereldgebeuren, dat alleen maar in de liefdeloosheid van de mensheid begon en dat steeds grotere liefdeloosheid als gevolg had en daarom als het werk van de hel, als het werkzaam zijn van demonische krachten moet worden aangeduid. En de mensen beseffen het geestelijk lage niveau niet waarin ze zich bevinden. Ze kijken alleen naar de puur uiterlijke uitwerking van het wereldgebeuren, echter niet naar de geestelijke toestand van hen die door hun grote liefdeloosheid ook hun medemensen aanleiding geven tot liefdeloos handelen. En zolang deze wantoestand niet beseft wordt, kan hij ook niet worden opgeheven. Zolang de mens de liefdeloosheid niet als grootste kwaad inziet, zal hij zich ook niet inspannen om in de liefde te leven, dat wil zeggen: de medemens dit ten deel te laten vallen.

En dus zal hij ook de leer van Christus niet goedkeuren. Hij zal er afwijzend tegenover staan, omdat het naleven ervan hem aards geen voordeel oplevert. Maar zijn handelen zal ook dienovereenkomstig zijn. Weer wordt de liefde verdrongen en het gevolg ervan zal slechts weer grotere liefdeloosheid zijn. De ene mens zal de vernietiging van de andere nastreven. Hij zal geen geremdheid kennen, hij zal niet meer in staat zijn recht en onrecht te onderscheiden en daarom zichzelf in hardheid en wreedheden overtreffen. En elke liefde zal bekoelen en het geestelijke dieptepunt zal zakken tot het uiterste. En een wereld zonder liefde kan niet bestaan. Ze is overgeleverd aan de ondergang en met haar alles wat niet probeert zichzelf te verlossen door de liefde.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Activiteit in het binnenste der aarde - Erupties

B.D. 2448 from 13. augustus 1942, taken from Book No. 33

In de loop der tijden heeft er zich een verandering afgespeeld met de aarde, zowel in haar binnenste alsook op het aardoppervlak. En dit is het gevolg van de eeuwigdurende omwentelingen om zichzelf. Er zijn daardoor verplaatsingen tot ontwikkeling gekomen. Er zijn verhogingen en inzinkingen ontstaan, die ook nog van plaats veranderen, dat wil zeggen plaatselijke verschuivingen. Dus behoudt de aarde haar uiterlijke vorm niet onveranderd. Integendeel, ze heeft al de meest verschillende veranderingen doorgemaakt, ofschoon de hoedanigheid op zich hetzelfde is gebleven.

Daarentegen is het binnenste der aarde onophoudelijk werkzaam en veroorzaakt ook van binnen uit veranderingen aan het aardoppervlak. Dit is te constateren bij de plantengroei, die door duizenden jaren heen eveneens een andere is geworden en ook nooit meer dezelfde zal blijven, ofschoon deze veranderingen zich niet in korte tijd voltrekken en daarom door de mensen tijdens hun leven op aarde niet kan worden waargenomen. Deze veranderingen voltrekken zich meestal zeer langzaam en voor het oog bijna niet zichtbaar en hebben daarom een zeer lange tijd nodig.

Maar soms is de activiteit in het binnenste der aarde ongeremd en dan worden plotseling omvormingen zichtbaar, die grote verwoestingen op het aardoppervlak teweeg brengen en voor de mensen ontsteltenis en ontzetting betekenen. Dan lost tot nu toe vaste vorm op. Hij houdt geen stand tegen de ongebreidelde activiteit van de elementen in het binnenste der aarde en wordt door deze met ontzaglijk geweld uit het binnenste der aarde naar het aardoppervlak gedreven, waar ze nu uiteen vliegt en in geheel nieuwe omgeving zich aan de beschikbare aardmassa’s of natuurscheppingen probeert aan te passen. Zulke onweerstaanbare uitbarstingen hebben begrijpelijkerwijs een algehele verandering tot gevolg, ook boven de aarde. Het bestaande wordt verwoest, de door mensen tot stand gebrachte ordening wordt omvergeworpen. Er ontstaat een onvoorstelbare chaos, die de mensen in uiterste ontzetting en benauwenis brengt, omdat ze niet tegen zulke aarderupties zijn opgewassen en daardoor in totaal andere levensomstandigheden worden gedwongen.

Een verandering van het aardoppervlak is echter nodig geworden, ofschoon een verklaring hiervoor alleen geestelijk kan worden gegeven. Want aards is er in een dergelijke verandering geen opbouw te zien, maar een verwoesting en vernietiging van het bestaande. Maar geestelijk is dit enorm belangrijk. Het geestelijke dringt zich uit het binnenste der aarde naar buiten. Het wil aan zijn ontwikkelingsgang in de vorm beginnen. En er zijn oneindig veel fases nodig, die het geestelijke moet doormaken, tot het dan het laatste stadium van zijn belichaming op aarde bereikt. Het nog onontwikkelde geestelijke is ondenkbare tijden lang in de meest harde vorm gekluisterd geweest en het wordt nu een zekere vrijheid gegeven, zodat het zichzelf uit deze vaste vorm kan losmaken, wat het nu met wezenlijke kracht uitvoert.

Deze uiting van kracht wordt door de mensen als een natuurcatastrofe ervaren, die al naar gelang de omvang ervan meer of minder smartelijk is voor de mensen. Al het geestelijke wordt weliswaar weer gekluisterd, maar vooralsnog brengt het zowel de planten- als de dierenwereld in het nauw en in versterkte mate de mensen, die het uit hun rust opschrikt en tot het uiterste bedreigt.

Er gaan zeer lange tijden voorbij, tot een dergelijke verandering van het aardoppervlak zich voltrekt, omdat dit niet willekeurig kan gebeuren, maar alleen met Gods toestemming, die Hij geeft, wanneer dus het wezenlijke in het bezit van de vrije wil is en deze niet meer wordt gebruikt. Dan moet er een compensatie plaatsvinden, doordat weer het nog onontwikkelde geestelijke het al gevorderde geestelijke in verdere ontwikkelingsfasen dringt, opdat dit snel in het bezit van de vrije wil komt. En daarom heeft de aarde van tijd tot tijd en op steeds andere plaatsen zulke veranderingen te verwachten, die steeds hun natuurlijke oorzaak hebben in de voortdurende werkzaamheid van de elementen in het binnenste der aarde.

Voor de wetende mens zijn dus de natuurcatastrofen begrijpelijk. Want hij ziet niet alleen de aardse, maar ook de geestelijke noodzakelijkheid in en hij zal er steeds een besturen van God in herkennen. Hij kent de noodzakelijkheid van de positieve ontwikkeling van het geestelijke. Ook is hij op de hoogte van de lage geestelijke toestand van het wezenlijke, dat in de laatste uiterlijke vorm de aarde bevolkt en van de mogelijkheid dit te redden.

Maar voor de onwetende mensen is een natuurgebeuren, dat grote verwoestingen tot gevolg heeft, onbegrijpelijk. En ze zien noch de geestelijke, noch de aardse waarde ervan in. En daarom zullen ze van ontzetting vervuld zijn, als het binnenste der aarde in beweging komt en ze geheel machteloos zijn overgeleverd aan het woeden der elementen. Maar wat bepaald is sinds eeuwigheid komt onvermijdelijk, zodra de Schepper van hemel en aarde het ogenblik voor gekomen beschouwt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Catastrofen in de natuur en hun geestelijke verklaring

B.D. 2449 from 14. augustus 1942, taken from Book No. 33

De aarde is in eeuwigdurende omwenteling om zichzelf en blijft nooit onbeweeglijk stilstaan. Dit is ook de verklaring voor de ontwikkeling van de aarde uit de oorspronkelijk vloeibare massa tot het vaste lichaam aarde, dat verblijfplaats is geworden van levende wezens van allerlei aard. Maar de kern van de aarde is nog steeds vloeibaar en ook niet geschikt als verblijfplaats voor welk levend wezen dan ook, totdat deze gestold is.

Breekt zich nu door erupties deze vloeibare massa een baan naar de oppervlakte, dan is dit van dezelfde betekenis als een totale vernietiging van alle levende wezens op deze oppervlakte. En daarom zijn zulke uitbarstingen gevreesd door mens en dier, omdat dit hun algehele vernietiging met zich meebrengt. De goddelijke wijsheid laat ze daarom in gevallen van uiterste noodzaak toe, dat wil zeggen aan elke uitbarsting moet eerst de wil Gods voorafgaan, voordat hij kan plaatsvinden. En dit is gegrond op Zijn liefde en wijsheid.

De krachten in het binnenste der aarde moeten aan één stuk door actief zijn, want dit werkzaam zijn betekent voor de aarde - dat wil zeggen voor alle wezens op het aardoppervlak - mogelijkheid van leven. Want zodra de aarde helemaal is gestold, houdt elke plantengroei op. Deze innerlijke werkzaamheid van de geestelijke krachten is dus al een zeker dienen, om het geestelijke te verlossen. En daarom moet er aan deze krachten eveneens eenmaal de mogelijkheid worden gegeven, hun gang over de aarde te beginnen om zich te ontwikkelen, ofschoon ondenkbare tijden moeten voorbijgaan, voordat dit geestelijke de wisseling van vorm op aarde kan beginnen.

Elke natuurcatastrofe kan dus voor het hoogst ontwikkelde geestelijke wezen, de mens, een einde van zijn levensweg op aarde zijn. Maar het is tegelijkertijd voor het helemaal onrijpe geestelijke het begin van een periode op aarde van weer onvoorstelbaar lange tijd, en daarom als door God gewild te beschouwen. Elke schepping dient alleen het doel het geestelijke positief te ontwikkelen.

Wordt nu van menselijke zijde een positieve ontwikkeling van de ziel niet meer nagestreefd; wordt het doel en de zin van het aardse leven buiten beschouwing gelaten, dan beëindigt God dit leven en geeft Hij tegelijkertijd het geestelijke, dat aan het begin van zijn ontwikkeling staat, de mogelijkheid van een zich voortzettende ontwikkeling. Hij vernietigt in zekere zin, om door het werk van vernietiging nieuwe scheppingen te laten ontstaan, die weer het geestelijke in zich bergen, waaraan de genade van de gang over de aarde werd toegekend. Want waar Gods liefde en wijsheid aan het werk is, gebeurt niets zonder zin of doel.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verwerven van genaden in het hiernamaals - Werkzaamheid in lichtsferen

B.D. 2450 from 16. augustus 1942, taken from Book No. 33

De genaderijke tijd van het leven op aarde vindt zijn einde met de dood van de mens. Want dan keert zijn ziel terug in het geestelijke rijk en is of rijk gezegend met geestelijke goederen, ofwel arm en behoeftig, al naar gelang ze een beroep heeft gedaan op de genaden die haar in het aardse leven ter beschikking stonden. Zodra het leven op aarde is beëindigd houdt de toevoer van genaden op in zoverre, dat het wezen hier nu zelf naar moet streven. Dat het dus pas door zijn juiste instelling tot God opnieuw genaden verwerft. Dat het dus met goddelijke genade, dat wil zeggen met Zijn hulp, bedacht wordt, als het voor God kiest, dus door de wil om werkzaam te zijn in liefde, de uitstraling van Zijn Liefde verwerft.

Dit is in de meest ware zin van het woord een genade, daar de toets tijdens het leven op aarde, de mens eigenlijk de laatste voltooiing zou moeten brengen en nu God uit overgrote Liefde het wezen ook in het hiernamaals Zijn hulp niet ontzegt, en wel op die manier dat Hij het wezen toestaat een kijkje te nemen in het lijden van andere zielen en het er daardoor toe wil brengen deze lijdende zielen bij te staan. Door deze wil om hulp te verlenen, verwerft ze weer de genade Gods, die God onbeperkt uitdeelt om de zielen te redden uit de meest duistere nood.

En de ziel is dankbaar tegenover haar Schepper als ze wetend is geworden, dat wil zeggen de uitstraling van Gods Liefde in ontvangst kan nemen. Dan is ze helemaal gelukkig en looft en prijst ze God ononderbroken. De lichtsferen zijn nu voor deze ziel toegankelijk. Ze zijn nu haar blijvende omgeving. Ze heeft geen achteruitgang meer te vrezen. Ze kan alleen in steeds lichtere lichtsferen binnengaan, maar nooit verduistert een schaduw haar gelukzaligheid.

En nu begint haar activiteit in het hiernamaals, die haar de grootste voldoening geeft. Want ze voert alleen uit, waartoe diepste liefde haar aanzet. En daarom is haar huidige activiteit gelukkig makend. Een liefdevolle ziel is er alleen maar op bedacht geluk te schenken, dus dat uit te delen, wat haar zelf gelukkig maakt. En omdat ze zelf de toestand waarin er geen licht was, heeft doorgemaakt en de onvrijheid als een kwelling onderging, wil ze in haar liefde de zielen te hulp komen die hetzelfde lot moeten verdragen. Want nu weet ze ook dat ze daarmee de wil van God vervult. Ze voelt zich als het ware doordrongen van de goddelijke wil en voert deze zonder weerstand uit.

En toch beknot ze de zielen die ze omhoog zou willen leiden niet in hun vrijheid van wil. Daarom is haar werkzaam zijn moeizaam en vraagt het zeer veel geduld. Maar haar liefde laat haar niet moe worden. En de moeite wordt ook beloond, want ze voelt de grootste gelukzaligheid als de ziel aan haar influisteringen gehoor geeft en zich los begint te maken van de wereld. Deze arbeid bij de zielen in het hiernamaals en op aarde is verlossende bezigheid, waar de mens op aarde het belang maar zelden van inziet. Want pas het op de hoogte zijn van de eeuwige gelukzaligheid maakt de noodzaak van dergelijk werk begrijpelijk.

Maar zodra de ziel in het hiernamaals zich in het gebied van de goddelijke uitstraling van Liefde bevindt, is ze ook op de hoogte van haar taak en het belang ervan. En ze vervult die nu met een overgave die alleen op haar liefde is gebaseerd. Liefde en gelukzaligheid zijn onafscheidelijk. De ziel moet in liefde gelukzaligheid voorbereiden, omdat ze onophoudelijk gelukzaligheid ontvangt. En ze moet de nog gebonden zielen helpen alle hindernissen uit de weg te ruimen die de gelukzaligheid de toegang beletten. De ziel moet het weten verder leiden, waardoor ook de onvrije zielen vrij worden en nu eveneens binnen kunnen gaan in lichtsferen, in de eeuwige gelukzaligheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

JEZUS CHRISTUS - GOD's ZOON

B.D. 2452 from 20. augustus 1942, taken from Book No. 33

De goddelijkheid van JEZUS is zo vaak de strijdvraag, die de mensen die in HEM als GOD's ZOON geloven, gesteld wordt ter beantwoording. Deze vraag is weer alleen aan die mensen juist te beantwoorden die in het geloof vaststaan, aan hen is de goddelijkheid van JEZUS goed uit te leggen, terwijl de ongelovige mensen daar geen begrip voor kunnen opbrengen, daar ze noch het aanwezig zijn van een wijze, almachtige en liefdevolle GODHEID, noch HAAR werkzaam zijn erkennen. En zo zal het hun ook onbegrijpelijk blijven dat GOD Zich Zelf, d.w.z. Zijn GEEST kann doen uitstralen op de mensen, evenals op al het wezenlijk zijnde dat uit HEM is voortgekomen. Ze begrijpen ook niet dat er tussen de Schepper en Zijn schepselen een samenhang bestaat, die nooit ofte nimmer kan eindigen. Ze begrijpen ook niet dat deze GODHEID, DIE altijd en overal zijn kan, Zich ook in algehele volheid kan ophouden in een menselijke vorm, dat dus een mens a.h.w. kan worden doorstraald door Zijn Liefde, doorstroomd door Zijn Kracht. En dat deze mens dan in zich zoveel goddelijks bevat, dat ook zijn hele wezen is doordrongen door de GEEST GOD's en nu zijn waarlijk goddelijk Wezen Hem tot een kind van GOD doet worden. En dit zal voor hem steeds onbegrijpelijk blijven, zolang hij zich afzijdig opstelt tegenover de leer van CHRISTUS, d.w.z. zolang hij niet de weg gaat die CHRISTUS op aarde ging, de weg van de liefde, want de wijsheid komt pas door de liefde.

De mens die in liefde werkzaam is, begrijpt dit dadelijk, hij heeft geen langere uitleg nodig, omdat de Kracht uit GOD, Zijn GEEST, al in hem werkt, omdat hij zich in de stroomkring van de uitstraling van de goddelijke Liefde bevindt en hem bijgevolg ook de uitwerking van een leven in ware liefde begrijpelijk is. JEZUS CHRISTUS heeft echter op aarde zo'n leven in liefde geleid en bijgevolg bevond HIJ Zich ook midden in de uitstraling van GOD's LIEFDE. HIJ werd vastgepakt door GOD's oneindige Liefde, Hij werd doorstraald door Zijn GEEST, en een sterke Wil doorstroomde HEM. Maar LIEFDE, GEEST, KRACHT en WIL is het WEZEN van de eeuwige GODheid. Dus was ook JEZUS net als GOD geworden, HIJ was Zijn Evenbeeld, HIJ was Zelf een goddelijk Wezen, HIJ was de ZOON GOD's, DIE niet meer als een apart wezen kon worden beschouwd, maar geheel één was met Zijn VADER van eeuwigheid, DIE het bijeen behoren van HEM met Zijn VADER inzag, de algehele aaneensluiting met HEM nastreefde en door Zijn leven in liefde de vereniging op aarde al gevonden heeft.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De meest eenvoudige leefwijze in de komende tijd - Het lot van ieder afzonderlijk

B.D. 2454 from 22. augustus 1942, taken from Book No. 33

De komende tijd zal een geweldige verandering van de bestaande levensomstandigheden met zich meebrengen. En de mensen zullen gedwongen zijn een volkomen ander leven te leiden, temidden van verwarring en vreselijke wanorde. Want de komende natuurcatastrofe zal de grootste verwoestingen aanrichten en er zal een lange tijd nodig zijn, voordat de oude ordening is hersteld. Ieder mens zal genoegen moeten nemen met de meest eenvoudige leefwijze. Hij zal geen enkel luxueus leventje voor zich kunnen opeisen, maar aan ontberingen en lasten zijn blootgesteld, waarvan hij denkt ze bijna niet te kunnen uithouden.

En nu zal hij zich vaak de vraag stellen, waarom hem dit verzwaarde leven is toebedacht. En hij zal daar geen ander antwoord op kunnen geven, dan dat de toestand van zijn ziel deze beproeving nodig heeft. En geeft hij zich dit antwoord uit zichzelf, dan zal hij ook proberen zich aan de moeilijker gemaakte levenssituaties aan te passen en zich als compensatie een gemakkelijker leven in het hiernamaals voorstellen. En dan zal het ook gemakkelijker te dragen worden op aarde, want alleen dit inzicht moet hij verkrijgen, dat geheel beantwoordt aan het eeuwige raadsbesluit van God, wat er ook over de mensen komt. En dan zal hij ook voor de medemens een meevoelend hart hebben. Hij zal hem helpen, waar het geoorloofd is. En die in God geloven en op Hem aansturen, zullen wederzijds nood lenigen. Want in hen is de liefde. En deze helpt alles te verdragen en overwinnen, want ze voert de mens de kracht toe uit God, Die de Liefde Zelf is.

De instelling van de mens tegenover de nood van de medemensen zal maatgevend zijn, hoe lang hij zelf behoeftig en in moeilijke levensomstandigheden op aarde moet rondgaan. Hij kan deze zelf verbeteren, door zijn wil om de medemens te helpen. Want nu geeft God hem ook de mogelijkheid zijn wil te realiseren, doordat Hij Zelf hem datgene verschaft, waaraan het hem ontbreekt, opdat hij ook aan diegenen kan doorgeven, die net als hij in kommerlijke levensomstandigheden leven en dus een moeilijk bestaan leiden.

De intelligentie van de enkeling zal niet doorslaggevend zijn, want deze zal niet tot veel in staat zijn, omdat alle levensvoorwaarden anders zijn geworden dan tevoren. En alleen het grootste geduld en de grootste offerbereidheid maken het leven onder elkaar draaglijk. Want hiervan laat God het afhangen, welk lot de enkeling te dragen heeft.

God Zelf is de Liefde en deze Liefde wil niet het leed der mensen, maar hun geluk. Alleen kan hen dit geluk niet worden gegeven, zolang ze zelf God nog niet als de Liefde herkennen. Maar om Hem te leren herkennen moet het hart veranderen tot liefde. En meestal wordt de liefde gewekt door grote nood en zorgen. En dus moet God dergelijke zaken over de mensheid zenden, om de vonk van liefde in het hart van ieder mens te ontsteken. En zoals hij zich nu waarmaakt, zo wordt hij ook bedeeld van de kant van de eeuwige Godheid.

En zo kan hij zich heel vlug weer een draaglijk leven verschaffen, als hij zelf ook het zijne ertoe bijdraagt, de nood van de medemens te lenigen. En er zal hem waarlijk gelegenheid genoeg worden geboden, zijn hart te laten spreken. Hij zal werkzaam kunnen zijn in liefde, op de meest verschillende manieren. Zowel geestelijk alsook aards worden eisen aan hem gesteld, waaraan hij alleen maar hoeft te voldoen om voor zichzelf de nood te verminderen en het leven voor zich draaglijk te maken.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Bekoringen van de kant van de onderwereld en strijd

B.D. 2455 from 23. augustus 1942, taken from Book No. 33

Wat zich in opgaande lijn ontwikkelt, is ook aan bijzondere bekoringen van de kant van de onderwereld blootgesteld, want de strijd van de duisternis tegen al het lichtvolle en het naar het licht strevende, wordt met volharding gevoerd en vergt een taaie weerstand.

En daarom moet de mens elke geestelijke strijd beschouwen als een bewijs dat ook hij behoort tot diegenen die zich positief ontwikkelen, en dat deze gevechten alleen maar zijn wil beproeven en hem ook sterker laten worden.

Er zal geen mens die worstelt zonder hulp blijven en zijn ziel wordt behoed door lichtwezens, die deze strijd wel zien en steeds bereid zijn hulp te bieden, omdat ze op de hoogte zijn van de zwakheden van de mens, maar ook van hun wil de zwakheden meester te worden. Ook zij verlangen naar waarde geschat te worden voor hun hulp, ze willen echter meer geven dan ze ontvangen van de mens, ze verlangen (van hen) alleen opmerkzaamheid om hun een weten over te brengen dat gelukkig maakt.

En anderzijds draagt dit weten ertoe bij zich tegen de krachten van de onderwereld te weer te kunnen stellen, dus als overwinnaar tevoorschijn te komen in de strijd tegen kwade krachten. Want tegenover een mens die weet, zijn de wapens van de kwade machten zonder uitwerking, want hij onderkent hun list en kan er met succes tegen optreden. Een zeker gevaar bestaat er alleen, zolang als onverschilligheid zich van de mens meester maakt en hij verzuimt hier tegen te strijden, en dat is juist gevaarlijk, omdat de tegenstander van GOD dadelijk bereid is de onverschilligheid van de wil van de mens in zijn greep te krijgen en dat dan de strijd steeds zwaarder wordt die de mens moet voeren.

Want het is de sterke kant van de mens dat hij zich dadelijk overgeeft aan GOD en HEM om bescherming vraagt, en hij deze weg zal gaan door het weten dat hij ontvangen heeft. Daarom heeft de tegenstander van GOD slechts geringe vooruitzichten om een ziel die op GOD aanstuurt voor zich te winnen, ofschoon zij (de ziel) geconfronteerd wordt met verleidingen in de vorm van geestelijke neerslachtigheid, depressies, die zich steeds dan voordoen, wanneer de mens zich sterk genoeg waant en minder beroep doet op de hulp van GOD.

GOD wil altijd geraadpleegd worden, Hij wil de mens steeds als Leider bijstaan onder alle omstandigheden van het leven, maar HIJ wil ook altijd aangeroepen worden, en als de mens dit nalaat, trekt GOD Zich schijnbaar van hem terug en laat hem in nood geraken om hem daardoor weer aan Zich te binden, om uit het diepst van het hart weer te worden aangeroepen, opdat door dit roepen de krachten van de onderwereld worden verdrongen en het omhoog klimmen nu zonder moeite kan voortgaan. Want GOD wil het de mensen makkelijk maken, maar de zwakheid van de wil verzwaart hun de weg omhoog.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Zedeloosheid - Ongeschreven wetten

B.D. 2461 from 30. augustus 1942, taken from Book No. 33

Een algemene zedeloosheid begeleidt de tijd van de liefdeloosheid van de mensen, en ook dit is een teken van geestelijk verval, dat de mensen geen enkel respect meer hebben voor de fijnere gevoelens van de medemensen en zich dus tegenover hen helemaal niet inhouden. En een geslacht dat zonder zeden en zonder hoge moraal is, gaat z'n ondergang tegemoet.

Dit is weliswaar onbegrijpelijk voor de mensen, daar zij ingetogenheid slechts als menselijke bijzaak beschouwen en vinden dat een uitleven van alle driften bij de tijd hoort. En ze worden in deze mening gesterkt door de totaal valse opvatting dat de zedenwetten de mensen alleen maar hinderen in het zich uitleven en daarom moeten worden afgeschaft.

Nooit of te nimmer zal een volk blijven bestaan als het voor zichzelf helemaal geen wetten tot richtsnoer wil maken, die de mensen een zedelijk halt toeroepen en zij in het kader van een zekere maatschappelijke ordening hun leven leiden. Dit zijn ongeschreven wetten die echter tot nu toe door de mensen werden geaccepteerd, daar ze allen zowel de noodzaak als ook de zegen van zulke wetten inzagen en terwille van de menselijke ordening zich daar zonder tegenspraak naar voegden.

Deze wetten raken steeds meer in vergetelheid, ofwel worden ze door de mensen opzettelijk verworpen omdat ze voor een uitleven van de instinctieve driften hinderlijk zouden zijn. En daarin is duidelijk een achteruitgang van de geestelijke ontwikkeling te herkennen, want hoe meer de mens op zijn instincten is gericht, des te minder is hij gericht op GOD, hij begeert de wereld, d.w.z. alles wat het lichaam welbehagen verschaft en laat vanwege het lichaam elk rekening houden met de medemensen vallen.

En het gevolg daarvan is dat de mens een prooi wordt van geestelijke krachten die op aarde een leven van ongeremd genot geleid hebben, die hun begeerten op de eerste plaats stelden en dus een zondig leven leidden. Deze geestelijke krachten hebben grote invloed op die mensen en ze gebruiken deze op een wijze, dat de mens steeds minder acht slaat op de ongeschreven wetten, dat hij zonder nadenken zich aan een lichtzinnige levenswandel overgeeft, dat er voor hem ook geen grenzen bestaan dan alleen het voldoen aan zijn begerigheid. Voor de geestelijke ontwikkeling is zo'n instelling wat betreft de vreugden van de wereld nooit bevorderlijk, want wat het lichaam verlangt, zal steeds tot nadeel van de ziel zijn.

Tevens zal echter een geestelijk streven bespot en belachelijk gemaakt worden, en dat weer, zonder enige scrupules, omdat de mensen het gevoel voor fatsoen en goede zeden verloren hebben. Dus wordt ook de mening van de enkeling niet geacht, veeleer beschouwd als van de tegenpartij en daarom verworpen, vaak op schaamteloze wijze. Want zedeloosheid en geestelijk verval gaan hand in hand.

De mensen spreken wel van vooruitstrevendheid, maar ze zijn het minder dan ooit. Ze spreken van geestelijke vooruitgang en zijn toch ver achtergebleven, want daaronder verstaan ze niet de vooruitgang van de ziel, maar alleen een misvormd denken, dat hun toch waard toeschijnt om na te streven. Ze trachten een nieuwe moraal op te bouwen die een lichtzinnige levenswandel in de hand werkt en streven ernaar dit als ideaal voor te stellen. En dus zullen er nieuwe wetten worden afgekondigd en oude wetten ongedaan gemaakt en hiermee in overeenstemming zal ook de mensheid veranderen en elke norm verliezen voor een deugdzaam GODgevallig leven, dat de mens een vooruitgang van de ziel moet opleveren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Helderzienden - Goede of slechte krachten

B.D. 2464 from 3. september 1942, taken from Book No. 33

Welke geestelijke krachten zich aan de mensen uiten, als het werkzaam zijn van hen openlijk zichtbaar is, moet ernstig onderzocht worden door hen die weldenkend zijn en in de waarheid willen wandelen.

Tussen Hemel en aarde, d.w.z. tussen het leven op aarde en het hiernamaals bestaat een samenhang, die nooit hoeft te worden onderbroken, wanneer de mens bereid is hem in stand te houden. En wel, de krachten uit het hiernamaals uiten zich steeds door die mensen - die hun wil vervullen, die dus in zekere zin "geestverwant" zijn.

Zo zal het geestelijke dat vol Licht is, zich uiten door edele, goede mensen, daarentegen zullen duistere krachten zich van mensen bedienen wier gezindheid onvriendelijk is, die niet in staat zijn het goede na te streven, want dezen zijn ook gewillig de slechte krachten te dienen, dus voeren ze gewillig uit wat dezen van hen verlangen.

Maar nooit zullen deze slechte krachten mensen kunnen benaderen wier wezen goed is, dus op GOD gericht Er bestaat geen macht die zo sterk is, dat ze het geestelijke vol van licht zou kunnen verdringen; de mensen die op GOD gericht zijn worden echter steeds terzijde gestaan door de lichtwezens en dus hebben de duistere machten geen toegang, om welke reden een slecht wezen uit het hiernamaals zich nooit zou kunnen uiten door een mens die alleen het goede nastreeft en wiens levenswandel goede, edele gevoelens laat zien.

De gave van helderziendheid is een uiting van geestelijke krachten uit het hiernamaals, d.w.z. de mens wordt door geestelijke wezens opheldering gegeven over zaken die de mens anders niet doorgronden kan, omdat ze zich wat tijd en ruimte betreft aan zijn onderzoeken of weten onttrekken. De mens die in staat is zulke zaken te zien, beschikt dus over een kracht die hem als mens niet eigen is, en deze kracht wordt hem toegezonden uit het geestelijke rijk. De geestelijke wezens beschikken over dit weten, zodra het over zaken gaat die nog deel uitmaken van de aarde, en ze kunnen dus de mens op aarde uitsluitsel geven, want ze worden niet gehinderd door tijd of ruimte.

Dus kunnen zij zich, daar ze lichamelijk niet meer belemmerd worden, daarheen wenden, waar deze wezens die aan de aarde gebonden zijn, hetzij mensen of dode voorwerpen, zich bevinden en bijgevolg de mensen die hen raad plegen daarover d.m.v. gedachten opheldering verschaffen. Van de kant van de mens is daar alleen voor nodig een verfijnde ontvankelijkheid van zijn geestelijke vermogens om deze verklaringen in ontvangst te kunnen nemen, en hij kan deze verhoogde werkzaamheid van zijn vermogens te allen tijde inschakelen, zich er dus op te concentreren de influisteringen die door middel van gedachten in hem op komen uit de geestelijke wereld in ontvangst te nemen.

Dus moet de mens op de eerste plaats geestelijke krachten aanvaarden met wie hij zich naar believen kan verbinden. Maar zodra alleen zuiver aardse zaken moeten worden opgehelderd, die met de positieve ontwikkeling van de ziel niets te maken hebben, hoeft ook de helderziende mens geen grote geestelijke rijpheid te bezitten, maar is het enkel en alleen genoeg met deze geestelijke krachten in te stemmen en van hen gebruik te maken door de bereidwilligheid hun influisteringen gehoor te schenken.

Maar dan is hij er ook nooit zeker van, dat hij door krachten wordt bedacht die nog onvolmaakt zijn, dat er dus ook vergissingen binnensluipen. Maar steeds worden dan resultaten nagestreefd vanuit aardse belangen, nooit echter zal dit daardoor leiden tot geestelijke vooruitgang.

Dit laatste is afhankelijk van de graad van rijpheid van diegene die zaken die verborgen zijn, kan zien. Is deze zelf diep geestelijk ingesteld, dan is hij ook bij machte geestelijk in te werken op de mensen die een beroep op zijn hulp doen. Dan zal hij zelf over een rijk weten beschikken en hij zal dit weten gebruiken voor het zieleheil van de medemens. Want dan zullen ook lichtwezens hem bijstaan als hij tracht zaken te doorgronden die de mensen anders verborgen blijven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Zalig zijn de armen van geest Het niet herkennen van de goddelijke gave

B.D. 2465 from 4. september 1942, taken from Book No. 33

Hoe klein toch is de mens en hoe wijs en machtig meent hij te zijn. 'n Goddelijke gave gelooft hij te kunnen verwerpen en zijn eigen wijsheid wil hij hoger stellen. En hij denkt er niet aan dat ook het denken van zijn verstand een gave GOD's is, die hij echter misbruikt wanneer hij ze niet zo gebruikt dat hij GOD leert herkennen.

GOD is de Oorsprong - maar hij (de mens) slaat zichzelf al te hoog aan, hij wil niets boven zich accepteren, want anders zou hij ook aan zijn wijsheid minder waarde hechten dan hij doet. Maar hij glimlacht uit de hoogte als hem een weten wordt geboden dat zijn weten ver te boven gaat - hij glimlacht omdat hij meent zelf te weten en zich dus ook bekwaam acht een oordeel te vellen. En daarom kan hij niet toenemen in (waar) weten, omdat het verlangen in hem er niet is.

En daarom deelt GOD de wijsheid uit aan diegenen die zich gering en onwetend achten, die hun weten zouden willen vergroten en die een WEZEN boven zich erkennen DAT van alles op de hoogte is, dus ook van de geestelijke armoe van Zijn schepselen, die HIJ kan opheffen.

En zalig die zich arm voelen van geest, die geen wereldse kennis hun eigendom noemen, dat hen aanmatigend van geest maakt - zalig die hongerig zijn naar de wijsheden van boven, die uit de Bron willen putten die GOD Zelf geopend heeft, ieder mens heeft toegang tot deze Bron, maar geringschattend gaat de mensheid daaraan voorbij.

Doch het levende water dat uit deze Bron stroomt, is het kostelijkste dat de mens ter beschikking staat. Het bezorgt hem een schat die alle aardse goederen verre overtreft. Want de wijsheid uit GOD is een genadegeschenk dat de mens nooit meer wil ontberen, zodra hij het eenmaal heeft ontvangen. De wijsheid uit GOD heeft eeuwigheidswaarde, de wijsheid uit GOD maakt de mens onbeschrijflijk gelukkig en de wijsheid uit GOD geeft de kracht om opwaarts te streven.

De wereldse kennis daarentegen verbleekt en is waardeloos, d.w.z. ze heeft slechts nut voor de tijd van het bestaan op aarde en levert ook alleen maar aards voordeel op.

Maar geestelijk weten levert weinig resultaat op voor het aardse leven en toch geeft de mens het niet meer prijs, zodra hij het eenmaal heeft gevonden. En diegenen die het afwijzen bewijzen daardoor alleen hun wereldse instelling en hun geringe verlangen naar de waarheid, anders zouden ze het moeten herkennen als een kostbaar geschenk en zouden zij er eveneens naar streven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Offerbereidheid - Koninklijk loon - Het zijn intrek nemen van de Heer

B.D. 2466 from 6. september 1942, taken from Book No. 33

Breng Mij elk offer en Ik zal u voor uw offerbereidheid belonen. Wat u op aarde bezit, daar moet u niet uw hart aan verpanden, maar u moet proberen u vrij te maken van elk verlangen daarnaar. U moet u vrij maken van alles wat uw zinnen gevangen houdt en het verlangen van uw hart moet Mij alleen gelden. Dan voltrekt er zich in u een verandering die u als gelukkig stemmend ervaart. Want Ik zelf neem dan bezit van uw hart. Uw verlangen naar Mij zal gestadig groter worden en toch zal dit verlangen tegelijkertijd gelukkig makend voor u zijn, want Ik beantwoord het doordat Ik het vervul. Want zodra u op Mij aanstuurt pak Ik u vast en trek u naar Mij toe. Ik houd van u en u voelt mijn liefde ook als stille, gelukzalige tevredenheid. Als een gevoel van veilige geborgenheid, als het gevoel van het bewustzijn van kracht en innerlijke vrijheid. De liefde voor Mij maakt u zachtmoedig en opofferingsgezind en toch ook sterk en vrij, omdat Ik zelf Me aaneensluit met u die op aarde elk verlangen heeft overwonnen en alleen maar Mij begeert.

Het vurige verlangen van uw hart moet Mij toebehoren. Daar alleen wil Ik heersen en daarom zult u zonder aarzelen moeten opgeven wat u nog lokt, dat wil zeggen wat nog bij de wereld hoort. Als u uit liefde voor Mij offers brengt, ruilt u ze waarlijk in voor iets wat veel heerlijker is. Want mijn liefde stelt u schadeloos voor alles. Mijn liefde beloont u koninklijk voor uw afstand doen, want met mijn liefde geef Ik Mij zelf aan u en dit voor eeuwige tijden. Want als mijn liefde eenmaal bezit van u heeft genomen, blijft u onafscheidelijk met Mij verbonden. U hebt uw doel op aarde bereikt en Ik kan u bedenken met de meest kostbare gave: u mag mijn stem vernemen. U mag voortdurend met Mij spreken en zult steeds op mijn antwoord kunnen rekenen. U hebt een innige verbinding met Mij en dit is onuitsprekelijk gelukkig makend en verrukkelijk. En nooit meer verlangt u naar aardse goederen. Nooit meer smacht u naar de tijd van vroeger van de aardse voldoening. Alleen geestelijk bezit streeft u nog na, alleen Mij en mijn rijk zult u begeren. En mijn liefde is voor u de hoogste vervulling. Tracht daarom u los te maken van de goederen van deze wereld. Geef alles op wat nog deel uitmaakt van de wereld. Roep Mij aan om hulp als u te zwak bent en geef Mij uw hart ten geschenke, opdat Ik daar Mijn intrek in kan nemen en bij u kan verblijven tot in alle eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Wil en genade (Wat is het eerste?)

B.D. 2468 from 9. september 1942, taken from Book No. 33

De goddelijke Liefde tracht de mensen het licht te brengen en ze nemen het licht niet aan. Doch de wil van de mens is vrij en dus kan hij niet door middel van dwang tot inzicht worden gebracht. Dus de genade Gods die de mensen toestroomt wordt niet benut, omdat de wil zich daartegen verzet. Bijgevolg moet de wil als eerste gelden. De genade Gods kan pas werkzaam worden als de mens van zins is deze bij zich werkzaam te laten zijn. Er is geestelijke duisternis in de wereld, want al wil God de mensen voortdurend met Zijn genade bedenken, ze slaan er geen acht op en het blijft donker in hen en zonder licht.

En daarom moeten de mensen op een andere manier leren beseffen hoe weinig ze door de Geest Gods zijn verlicht. Ze moeten zelf op tegenstrijdigheden stuiten van de zijde waar ze de waarheid en het licht vermoeden. Ze moeten zich voor vragen gesteld zien, waarvan de beantwoording zich aan hun kennis onttrekt, zodat ze nu vanzelf de weg gaan die hun het inzicht oplevert. Want Gods liefde en zorg leidt Zijn schepselen onophoudelijk zo, dat ze tot de waarheid kunnen komen wanneer in hen de wil ernaar actief wordt.

De gaven van de Geest zijn waarlijk de enige garantie voor de zuivere waarheid en wat daar niet mee overeenstemt, kan zonder bezwaar als onwaarheid worden afgewezen. De gaven van de Geest moeten met elkaar in onderling verband staan. Ze moeten helder en begrijpelijk uitsluitsel geven over het werkzaam zijn en besturen van God in het universum, zowel in het aardse als in het geestelijke rijk. Maar ze moeten ook als zodanig worden aangenomen. Dat wil zeggen: de goddelijke oorsprong moet worden erkend, willen ze op de mensen als een uiting van de kracht van God inwerken. Want de gaven van de Geest zijn genadegaven, uit overgrote Liefde van God de mensen aangeboden, opdat de weg omhoog gemakkelijker kan worden afgelegd.

Maar doeltreffend kunnen deze genadegaven alleen zijn, wanneer de mens ze ook als zodanig in ontvangst neemt, wanneer hij geen weerstand biedt doordat hij ze afwijst, zich daarentegen gelovig aan hun werking overgeeft, waartoe zijn wil noodzakelijk is. Maar biedt de mens weerstand, dat wil zeggen: verweert hij zich er innerlijk tegen, dan is de uitwerking uitgesloten, daar anders de mens tegen zijn wil naar het licht, dat wil zeggen: naar het weten werd geleid, dus zijn wilsvrijheid beknot werd. Genade is een geschenk, dus een gave, waarop de mens geen aanspraak maakt. Toch vraagt God van de mensen dat op Zijn genadegave acht wordt geslagen, dat ze wordt afgesmeekt en dankbaar in ontvangst wordt genomen, wanneer ze als genade werkzaam moet zijn. Bijgevolg is het ook juist wanneer de genade Gods als op de eerste plaats wordt gekenmerkt. Maar als de genade niet werkzaam is, wordt ze door de mensen ook niet als genade ervaren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Leugen - Waarheid Het bestrijden van de dwaling

B.D. 2474 from 15. september 1942, taken from Book No. 33

Er moet tegen de dwaling gestreden worden, want ze is in de wereld gebracht door hem die de waarheid wil verdringen. Maar de WAARHEID is GOD en wie voor GOD is, moet ook in de waarheid wandelen en de leugen verafschuwen. Leugen is alles wat tegen de waarheid gericht is, leugen is het werk van diegene die het verst van GOD af staat en die ook de mensen van GOD verwijderen wil. De leugen is het product van de duisternis, ze schuwt het licht, daar ze niet kan bestaan waar de waarheid, het helderste licht uit de hemelen, straalt. En daarom moet de leugen bestreden worden, want de leugen is opzettelijke misleiding die niet genoeg verafschuwd kan worden. Wie in de waarheid wandelt, zal ook de leugen herkennen en ertegen te velde trekken, want de waarheid duldt niet dat de dwaling naast haar voortgaat.

Maar de vorst van de leugen wendt alle middelen aan om te verhinderen dat de waarheid baan breekt. Hij kleedt de leugen in zo'n vorm dat ze moeilijk is te herkennen door diegenen die niet uitsluitend naar de waarheid streven, want de leugen doet zich aan hen voor als waarheid. Maar de mens herkent ze niet als dat wat ze is, omdat hij nog geen diep verlangen naar de waarheid heeft. En zo wint de dwaling veld en houdt zich zolang staande, tot een ijveraar voor de waarheid tegen haar ten strijde trekt. Want deze herkent de dwaling als het werk van de tegenstander en hij verafschuwt haar. En daar hij voor GOD vecht, heeft hij. ook de ondersteuning van de kant van GOD te verwachten, daar GOD wil dat de waarheid verbreid wordt in de wereld. Want waar onwaarheid is, is duisternis en duisternis is onwetendheid en de duisternis moet door het licht worden verdrongen, de zuivere waarheid te weten moet verbreid worden.

Alles wat door de tegenstander onder de mensen aan dwaling wordt rondgestrooid, moet voor de zuivere waarheid wijken en de waarheid moet naar GOD leiden, DIE in Zich de WAARHEID is. En ieder mens die GOD dient, moet zich ook inzetten voor de waarheid, hij moet ophelderend werkzaam zijn, hij moet de dwaling blootleggen en de mensen onderwijzen waar de zuivere waarheid alleen te zoeken en te vinden is. Want alleen door de waarheid kan de mens tot inzicht komen, alleen door de waarheid komt hij tot een juist geloof en alleen door de waarheid kan de ziel zich positief ontwikkelen.

Maar waar de leugen het denken van de mens beheerst, wordt ook de mens zelf op 'n dwaalspoor gebracht, want nooit wijst de leugen op GOD, integendeel verwijdert ze de mens steeds meer van HEM tot WIE hij moet terugkeren. En dus verhindert de dwaling de mens zijn bestemming te zien, hij kan nooit het doel bereiken dat hem gesteld is op aarde, want nooit zal hij dat nastreven wat doel en zin is van het aardse leven, daar de kennis daarvoor hem ontbreekt.

Waar de leugen is, heeft de tegenstander de overhand en de ziel is in gevaar. En daarom leidt GOD Zijn strijders op, opdat ze tegen de leugen te velde trekken, opdat ze voor de waarheid opkomen en zonder pardon de dwaling brandmerken als product van de tegenstander. Want alleen zo kan de waarheid worden verbreid, doordat de leugen verdrongen wordt door de waarheid. Wie echter in de waarheid vaststaat, zal niet bevreesd zijn tegen de leugen op te treden, want het is zijn taak ook de medemensen uit de duisternis van de geest in het heldere licht binnen te leiden. En in het licht te zijn betekent, de zuivere waarheid te weten, omdat slechts alleen de waarheid de mensen naar GOD toe kan voeren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Geschillen van het leven zijn genade

B.D. 2488 from 1. oktober 1942, taken from Book No. 33

Wie voor God heeft gekozen, blijft ook in Zijn genade. Want elk geschil van het leven is genade, die zijn klim omhoog moet bevorderen. Alleen door voortdurende strijd kan de mens rijper worden, tot zijn leven een ononderbroken dienen in liefde is geworden. Elke weerstand vergroot zijn wilskracht als hij hem probeert te overwinnen. Hij vergroot zijn drang om werkzaam te zijn, zonder welke het leven een achteruitgang zou zijn, omdat activiteit alleen het alomvattende begrip van het leven is. Maar zonder weerstand zou ook de drang om werkzaam te zijn verlammen en zou het aardse leven niet tot het resultaat voeren dat zijn einddoel is: tot de rijpheid van de ziel, die alleen in de strijd en in voortdurende werkzaamheid rijp kan worden, vooropgesteld dat de werkzaamheid een dienen in liefde is en niet wordt uitgevoerd in vernietigende zin.

Maar wie op God aanstuurt zal nooit het gebod van de naastenliefde buiten beschouwing laten en zo ook elk geschil van het leven proberen te overwinnen, zonder de naaste schade te berokkenen. Dus zijn strijd om het bestaan wordt geleverd met inachtneming van het gebod van de naastenliefde. En dit is doorslaggevend, of alle noden en wederwaardigheden van het leven die God uit genade de mens oplegt, ook als genade werkzaam zijn, of ze als toetsstenen op de weg van het aardse leven worden overwonnen en dus de ziel van de mens voordelen opleveren. Want de genade moet ook als genade worden onderkend. Maar wie God tracht te bereiken, neemt alles berustend aan wat hem door God wordt opgelegd. En voor hem zal elk leed alleen een bewijs van de Liefde van God zijn, dat hem de rijpheid van ziel moet opleveren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Wil en daad - Verantwoording

B.D. 2489 from 1. oktober 1942, taken from Book No. 33

De wil brengt de daad voort en is dus het beslissende, ofschoon de daad pas de bevestiging is van de wil. Zonder de wil zal de daad niet tot uitvoering worden gebracht. Maar de wil moet ook zonder de daad al voor GOD verantwoord worden, omdat hij de gezindheid openbaart van de mens, zijn drang naar het goede of naar het kwade.

Om de wil te kunnen verwezenlijken moet door de mens de hem toestromende levenskracht benut worden, dan kan hij goede maar ook slechte daden volbrengen. Maar steeds zal hij daar de kracht toe gebruiken die GODZelf hem geeft.

Begaat hij nu een slechte daad dan volbrengt hij die met hulp van goddelijke Kracht en doet dus iets, waarvoor hij zich eens voor GOD moet verantwoorden. Hij heeft dan zijn wil gebruikt om met de Kracht uit GOD de kracht van GOD's tegenstander te vergroten, want elke slechte daad is een zich overgeven aan de boze macht en daarom ook een vermeerderen van die macht. De wil van de mens heeft zich dan van GOD afgewend en keert zich tot die kwade macht door elke daad die tegen GOD gericht is, en zodoende het bewijs is van een slechte gezindheid.

Is de wil van de mens goed en GOD toegewijd, dan zal hij de hem toestromende levenskracht steeds gebruiken voor daden die de medemens tot nut zijn. En hij zal zich in dienende naastenliefde oefenen omdat hij dan zonder ophouden werkzaam is, d.w.z. zijn wil tot daad laat worden. En zijn de daden van hem uit de liefde geboren, d.w.z. dat de liefde de wil van de mens aanspoort, dan is de wil van de mens naar GOD toe gewend.

Dan heeft de wil uit eigen beweging voor GOD beslist en elke uit deze wil voortkomende daad is voor GOD gerechtvaardigd, want GOD beoordeeld deze daad overeenkomstig onze wil tot liefde.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Wat is materie?

B.D. 2494 from 4. oktober 1942, taken from Book No. 33

Wat is de wereld en wat haar materie? Deze vraag houdt vele mensen bezig en toch zijn zij niet in staat met hun verstandelijk denken deze vraag op te lossen. Alles wat zichtbaar is bestaat uit materie, d.w.z. uit "stof" die zich samengeperst heeft tot een vorm. Zij is als het ware pas door het samenpersen tot een zichtbare stof geworden, want tevoren was de materie als geestelijke substantie onzichtbaar.

Geestelijke substantie is een van GOD uitgegane kracht die overeenstemmend met Zijn Wil tot dat wordt wat zij is, zodra GOD haar een bepaalde vorm toegedacht heeft. En deze vorm is dus weer de samensluiting van talloze substanties, dus een maaksel dat zich oplossen kan, om elke aparte substantie weer vrij te geven wanneer GOD dat wil.

Elke materiële vorm is dus vernietigbaar. De materie is iets dat geen eeuwigheid's bestaan heeft, want zij is alleen het omhulsel van geestelijke substanties die zich ontwikkelen moeten en daarom niet voor eeuwig in deze omhulsels blijven. Weliswaar bestaat de materie ook uit geestelijke substantie, d.w.z. uit door goddelijke Wil samengeperlte geestelijke kracht die door oplossen, vervliegen en weer nieuwe vormen aannemend bovendien netzo wordt, dat zij zich na een eindeloos lange tijd zelf in zo'n vorm kan belichamen.

Dus bestaat alles wat zichtbaar is uit geestelijke kracht die nog in het begin staat van ontwikkeling. Terwijl het al rijpere geestelijke voor het menselijke oog onzichtbaar is, zich echter van een zichtbare vorm bedient om daarin zijn verblijf te nemen. In elke uiterlijke vorm leeft dus iets geestelijks, een wezen dat zich zijn "zelf" onbewust is. Dat echter naar aaneensluiting met gelijke wezens verlangt om zijn hoeveelheid kracht te vermeerderen door deze aaneensluiting, want ieder wezen streeft naar voleinding.

En zodra de materie oplost en een vorm uiteenvalt streeft dat vrijgeworden geestelijke tot het hem gelijke geestelijke, en verenigt zich om een nieuwe vorm te doen herleven. Deze toedracht ligt het voortdurende ontstaan en ook het vergaan in de natuur ten gronde, en is de aanleiding tot gestadig leven en sterven in de natuur.

Want de geestelijke substanties doorlopen de gehele schepping, deels afzonderlijk en deels in talloze samenvoegingen. Dienovereenkomstig zijn ook de hen omhullende vormen in grootte en aard, want alles wat omhulsel is van het geestelijke bestaat uit materie.

De materie zelf bestaat uit zulke geestelijke substanties die in het begin van hun ontwikkeling staan en daarom voor het menselijke oog zichtbaar zijn, alleen het reeds rijpere geestelijke is onzichtbaar.

Daarom moet alles wat zichtbaar is als nog onvolmaakt beschouwd worden, d.w.z als het geestelijke dat nog ver van GOD verwijderd is en zijn weg van ontwikkeling pas begint. Daarentegen heeft het geestelijke dat het in zich bergt reeds deze weg afgelegd, en streeft er al naar, naar GOD te komen. En daarom is een vernietiging (uit liefde en wijsheid =opm.v.d.uitg.) d.w.z. een vergaan of oplossen van de vorm niet tegen de wil van GOD, omdat daardoor voor het geestelijke de voortzetting van ontwikkeling mogelijk wordt gemaakt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verkeer met het hiernamaals Bereidheid om te geven (Spiritisme)

B.D. 2496 from 5. oktober 1942, taken from Book No. 33

Het is onvergelijkelijk waardevol, zich in een toestand te verplaatsen die de verbinding met het geestelijke rijk oplevert, want alleen door zo'n verbinding is het mogelijk in de waarheid te worden binnen geleid. En daarom is het ook door GOD gewild dat dit verkeer in stand wordt gehouden zolang de mens naar de waarheid streeft. Alleen het verlangen naar waarheid geeft het recht op zo'n verbinding, want dit is het doel van een verbinding van deze kant met de overkant, dat daardoor de zuivere waarheid naar de aarde wordt geleid.

Evenwel, ieder mens meent naar de waarheid te verlangen, zodra hij zich verbindt met het hiernamaals. Maar vaak is het slechts weetgierigheid, dus het verlangen om over het rijk hierna uitsluitsel te verkrijgen, zonder zich daarbij bewust te worden van een taak dat het ontvangen weten verder geleid moet worden naar de onwetende medemensen. Want wie ontvangt, moet ook geven. Is de liefde voor het eigen ik van een mens sterk geaccentueerd, dan neemt die mens het weten uit het geestelijke rijk alleen voor zichzelf in ontvangst.

Dit strookt niet met de Wil van GOD, want aan al het denken en handelen moet het gebod van de naastenliefde ten grondslag liggen. Een liefdevol hart ontvangt en deelt het ontvangene uit. Is de mens echter niet bereid om te geven, dan verliest hij ook het recht gaven te ontvangen. Houdt hij nochtans de omgang met het hiernamaals in stand, dan is er geen garantie voor de zuivere waarheid te geven, want nu dringen zich ook die wezens op die door eigenliefde nog ver van de waarheid verwijderd zijn.

Bijgevolg hoeven niet alle boodschappen in overeenstemming met de waarheid te zijn, als ze door een mens ontvangen zijn die zich niet in de dienst van GOD heeft gesteld, d.w.z. zijn wil aan HEM kenbaar heeft gemaakt, voor HEM en de verbreiding van de zuivere waarheid werkzaam te zijn. Dit bewuste GODwillen - dienen, behoedt de mens voor onware geestelijke gaven, want GOD leidt de waarheid alleen naar de aarde met het doel dat deze aan de mensheid wordt overgebracht. Het ontvangen van geestelijke gaven moet de uitwerking van een liefdevol hart zijn, eerst de liefde voor de medemens moet de mens in staat stellen en waardig maken, geestelijke gaven in ontvangst te nemen.

Een verbinding met het hiernamaals kan echter ook door mensen tot stand worden gebracht wier graad van liefde erg laag is; ze zullen ook voortdurend mededelingen uit het geestelijke rijk in ontvangst nemen, maar deze zullen steeds in overeenstemming zijn met het wezen of de graad van zielerijpheid van de mens die de verbinding aanknoopt. Op ieder mens wordt beslag gelegd die zich bereid verklaart boodschappen uit het geestelijke rijk te ontvangen. Alle geestelijke wezens willen zich uiten en ze doen dit ook beantwoordend aan de graad van hun rijpheid, d.w.z. hun weten. De scheidsmuur tussen waarheid en onwaarheid richt de mens echter zelf op door de graad van zijn verlangen naar de waarheid. Wie streeft naar de zuivere waarheid, aan diens verlangen wordt ook gevolg gegeven door de dragers van de waarheid, door wezens die vol licht zijn en in verbinding staan met GOD. Dezen kunnen alleen maar zuivere waarheid uitdelen, en ze beschermen ook de ontvangende mens ervoor, dwaling in ontvangst te nemen, want hun kracht is zo sterk dat ze alle onvolmaakte wezens verdringen uit de nabijheid van de mens die alleen maar de waarheid begeert en ze in ontvangst wil nemen om haar te verbreiden onder de in duisternis voortgaande mensheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Gods wil - Geboden - Vrede en orde - Uitwerking

B.D. 2507 from 12. oktober 1942, taken from Book No. 33

En dit is de wil van God, dat u de vrede bewaart met elkaar, dat u elkaar in liefde dient en uw leed gemeenschappelijk draagt. En als u Zijn wil vervult, zal ook uw leven vredig en gezegend zijn, en leed en kommer zullen ver van u blijven, want dan leeft u zo, zoals het voor uw ziel bevorderlijk is. U beoefent de naastenliefde en bewijst God daardoor ook uw liefde voor Hem, en uw levenswandel is God welgevallig. Maar hoe staat u mensen nu tegenover elkaar? U bestrijdt elkaar, u berokkent de naaste schade en de liefdeloosheid viert hoogtij. En daarom zult u leed moeten dragen. U zult veel nood moeten verduren en deze nood zal tot stand moeten brengen dat u gezamenlijk het leed leert dragen, dat u elkaar behulpzaam bent.

De wil van God moet vervuld worden, daar de mens anders in strijd met de goddelijke orde handelt. Past de mens zich aan de goddelijke wil aan, dan kan zijn leven alleen vredig zijn, zoals alles op aarde harmonisch en vredig zijn zal als de mensen dezelfde wil hebben als God. Zodra de mens zich echter tegen deze goddelijke wil keert, moet zijn leven ook in een zekere wanorde verlopen die hem zelf niet behaagt, want het is een verkeerde wil waarvan de mens blijk geeft als hij tegen de goddelijke wil in handelt.

Vervulling van de goddelijke wil, orde en vrede, zijn oorzaak en gevolg. Maar evenzo zullen ook leed, kommer, onvrede en aardse chaos de gevolgen van het handelen tegen de goddelijke wil zijn. En daarom gaf God Zijn geboden, opdat de mensen de wil van God kennen. Hij stelde zekere richtlijnen op voor de levenswandel op aarde, naar welke de mens het leven moet leiden en Hij maakte hun ook bekend welke gevolgen een leven veroorzaakt dat niet beantwoordt aan deze richtlijnen. De goddelijke geboden zijn de mensen tot zegen gegeven, opdat wie ze vervult het eeuwige leven deelachtig zal worden. Het niet vervullen heeft echter de dood van de ziel tot gevolg.

De goddelijke wil moet worden opgevolgd, want zolang de mens of diens ziel zich tegen deze wil opstelt, bewijst hij nog zijn afvalligheid van God. Hij is nog tegengesteld aan God. En bijgevolg moet zijn leven op aarde een toestand zijn die hem niet bevalt, opdat hij aangemaand wordt anders te willen, opdat hij zich bij God aansluit, die hij tevoren niet erkende. Daarom is het aardse leed onvermijdelijk noodzakelijk voor de mens die geen acht slaat op de wil van God of zich geheel tegen Hem verzet.

God verlangt alleen de wil van de mens, dat die zich zal voegen naar de goddelijke wil, dat de mens dus dat doet wat God hem door Zijn geboden zegt te doen. Dan vervult hij de wil van God en nu is hem een leven beschoren vol harmonie en vrede van de ziel, te midden van de chaos en warboel van de wereld die door de liefdeloosheid zijn ontstaan.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het overbrengen van het goddelijke woord in drievoudige vorm

B.D. 2510 from 13. oktober 1942, taken from Book No. 33

Het evangelie moet worden verkondigd over de hele wereld. Alle mensen moeten vertrouwd worden gemaakt met de leer van de liefde en dit gebeurt op velerlei wijzen.

Die door God zijn onderricht, zijn op de eerste plaats geroepen de medemensen voor te lichten, dus hun de ontvangen leerstellingen over te brengen, het evangelie te verkondigen aan diegenen die het aan willen nemen. Het is een zegenrijke missie, voor het zielenheil van de medemensen werkzaam te zijn, hen te onderrichten in de wil van God en ze aan te sporen tot bewuste arbeid aan hun ziel. En deze bezigheid vraagt God van ieder van wie God zelf leermeester was. En God onderricht voortdurend de mensen die hun hart bereidwillig voor Hem openen. En Hij predikt hun het evangelie dat ze nu door de innerlijke stem in zich vernemen.

En dit evangelie wijkt niet af van datgene wat traditioneel wordt overgeleverd, van de heilige schrift. En dit is een volgende mogelijkheid om het goddelijke woord in ontvangst te nemen. En weer wordt daarin de liefde onderwezen. De liefde voor God en de medemensen en wie dit woord gelovig in ontvangst neemt. En dus heeft ieder mens de gelegenheid in het evangelie te worden onderwezen, zodra hij oprecht gelovig verlangt naar het woord Gods. Het zal hem ook begrijpelijk worden, want de wil om door te dringen tot goddelijke wijsheden, levert de mens ook de kracht op om in te zien, waardoor hij in staat is het goddelijke woord ook als het woord Gods te beschouwen. Zodoende kan hij dus ook door God onderricht zijn, als hij gelovig en sterk verlangend in de heilige schrift leest en niet alleen de woorden aanneemt, maar ernstig de zin van de woorden tracht te begrijpen.

Maar ook geestelijk kan de mens het goddelijke woord worden overgebracht. Maar deze weg kennen er maar weinige. En toch is hij het gemakkelijkst begaanbaar voor iedereen. Dit is de rechtstreekse overbrenging in de vorm van gedachten. Een overdracht op de mensen van het goddelijke woord, van het evangelie door middel van gedachten, die echter steeds de wil van de mens om te ontvangen vooropstelt. Als dus de mens wenst te worden ingewijd in de goddelijke leer van de liefde, wordt hem steeds in enige vorm het evangelie verkondigd, omdat het de wil van God is, dat de mensheid onderricht zal worden en in de waarheid zal wandelen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Mensen uit de prehistorie - Verantwoordelijkheid

B.D. 2513 from 16. oktober 1942, taken from Book No. 33

Tijdens eindeloos lange perioden heeft de aarde zich zo ontwikkeld dat ze voor ontelbare levende wezens een verblijfplaats kon zijn, waaraan ze dus haar eigenlijke taak ontleent, vormingscentrum te zijn voor de geest. In deze tijd van ontwikkeling waren de levende wezens nog anders van aard. Ze waren a.h.w. aan de zich in ontwikkeling bevindende aarde aangepast in zoverre, als een levend wezen tenminste levensmogelijkheden had.

De ontwikkelingsstadia waren erg talrijk en pas in een bepaalde toestand kon de aarde levende wezens op haar oppervlak huisvesten. Hoe verder ze echter in haar ontwikkeling voortschreed, des te talrijker werden die wezens en zo ging de ontwikkeling omhoog, zowel in de uiterlijke vorm van de aarde alsook bij de levende wezens die aan de aarde werden toegewezen met het doel zich positief te ontwikkelen.

Er is een ondenkbaar lange tijd voor nodig geweest. Maar deze ontwikkeling moest plaatsvinden omdat het geestelijke in - op - en boven de aarde eerst de proef moest doorstaan terwijl het gekluisterd was, wat een gebondenheid in welk scheppingswerk dan ook voor het geestelijke betekende. In deze tijd van ontwikkeling had het geestelijke de proef doorstaan, het kon zich langzaam tot een levend wezen ontwikkelen. De levensvoorwaarden waren aanzienlijk zwaarder, maar het handhaafde zich en ontwikkelde zich langzaam tot een soort mens, die echter geheel verschillend was van de huidige mens. Het was een wezen dat nog gehouden was zich te richten naar de wet, d.w.z. het handelde volgens zijn instinct.

Het werd in zekere zin nog geleid zonder dat het zelf een vrije wil en verstand had. Het was een wezen dat wel naar zijn uiterlijke vorm op de mens leek, maar zich verder op het niveau van de dierenwereld bevond, - dat zich gedroeg in overeenstemming met de goddelijke natuurwet en dus alles instinctief deed, zonder zich van zijn handelen bewust te zijn. Dit wezen hoefde zich nog niet te verantwoorden, het leidde zijn leven volgens de wet van "je moet", gedreven door de hem beheersende intelligenties die zich weer in overeenstemming met de goddelijke Wil, in die wezens uitten.

Deze levende wezens beantwoordden nog aan de primitieve vormgeving van het aardoppervlak, maar droegen in zekere zin bij tot een verdere ontwikkeling van aarde, doordat ze zich vermenigvuldigden en door hun niet bewuste werkzaamheid de omvorming van het aardoppervlak bespoedigden, zodat dit steeds meer geeigend werd ook levende wezens met een voortschrijdende ontwikkeling te herbergen, tot dan de eerste mensen - uitgerust met vrije wil en verstand - deze aarde als woonplaats kregen toegewezen. Die zich alles op aarde ten nutte konden maken en – onderwezen door GOD Zelf - een bewust leven leidden of zouden moeten leiden, wat de eigenlijke zin en het feitelijke doel van hun belichaming op aarde was. Nu echter moest de mens zich ook als zodanig voor GOD verantwoorden voor zijn denken en handelen. Hij had een bepaalde graad van rijpheid bereikt, waarin hij in staat was een leven te leiden volgens GOD's Wil en in overeenstemming hiermee, was hij er nu ook verantwoordelijk voor hoe hij zijn leven gebruikte, daar het hem helemaal vrij stond al zijn gaven te benutten, maar hem ook de gevolgen van zijn levenswandel in deze belichaming op aarde werden bekendgemaakt en hij nu bijgevolg zijn vrije wil gebruiken kan.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De mens van de tegenwoordige tijd Bekwaamheden

B.D. 2514 from 16. oktober 1942, taken from Book No. 33

Er is geen tijdperk waarin gewag gemaakt kan worden van zo hoog ontwikkelde wezens als het tegenwoordige en toch wordt deze hogere ontwikkeling gebruikt in een verkeerde richting. De huidige mens is door ontelbare ontwikkelingsstadia heengegaan en hij heeft nu in het laatste stadium (als mens) veel capaciteiten die hij met het grootste succes kan gebruiken. Een van deze bekwaamheden is het zich (kunnen) verplaatsen in een bovenaardse toestand.

Wie zich deze geschiktheid eigen heeft gemaakt kan al van een toestand van aanzienlijke rijpheid spreken, want hij leeft nu ook in dat andere rijk, maar hij neemt de indrukken uit dat rijk niet op de aarde op, daar alleen de geest deze indrukken in zich opneemt en deze alleen dan doorgeeft, wanneer daaraan beantwoordend ook de ziel van de mens is gevormd, zodat ze de belevenissen in het geestelijke rijk kan begrijpen en ze dus nu daarover kan worden onderwezen. Hoe meer nu de ziel ernaar verlangt door de Geest in zich uitsluitel te verkrijgen, des te meer komt er nu ook naar haar toe. En daarom zou de mensheid waarlijk op een hoog geestelijk niveau kunnen staan, wanneer ze zich alles ten nutte zou maken wat haar in het aardse leven ter beschikking staat.

Maar de mensen stellen zich er helemaal mee tevreden dat hun aardse leven hen volledig in beslag neemt, maar aan hun geestelijke toestand denken ze niet. En bijgevolg naderen ze in hun diepste wezen weer de toestand uit de tijd van voor hun menszijn, dat ze geen acht sloegen op hun ziel, maar slechts het leven van dieren leidden, waarin elke positieve ontwikkeling was uitgesloten. Ze leven hun aardse leven niet meer bewust, ze worden eveneens gedreven, en wel door geestelijke krachten die de positieve ontwikkeling van het geestelijke tegen willen gaan. En dus naderen ze weer tot de toestand uit de tijd voor hun menszijn, maar nu zijn ze volledig verantwoordelijk voor datgene wat ze doen, omdat hun de vrije wil en het verstand door GOD gegeven werd, die ze moeten gebruiken voor hun positieve ontwikkeling.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Talenten - Opdracht – Achteruitgang Nieuwe aarde

B.D. 2515 from 17. oktober 1942, taken from Book No. 33

De mens is het hoogst ontwikkeld schepsel op aarde, en daarom is hem ook een opdracht gesteld die overeenkomt met zijn graad van rijpheid. Als hij wil kan hij deze opdracht vervullen, want het is de wil die zich moet waarmaken en een beslissing moet nemen. Alleen de wil is beslissend of de mens zijn opdracht vervult, en of hij zijn talenten gebruikt en de laatste belichaming benut overeenkomstig het doel.

Maar hij is in geen geval daartoe gedwongen, en daarom zal het aardse leven hem voor talrijke opdrachten stellen die hij door zijn aardse bezigheid vervult. Zijn opdracht is hem niet bekend, maar temidden van zijn aardse bezigheid moet hij zichzelf ontwikkelen tot de hoogste rijpheid die hij op aarde bereiken kan. Veronachtzaamt hij deze opdracht dan leeft hij wel zijn aardse leven verder, maar zijn ziel blijft in een onvolmaakte graad van ontwikkeling. En hij moet zich daarvoor eens voor GOD verantwoorden, want het aardse leven is hem alleen gegeven ter vervolmaking van zijn ziel. Hij heeft dus het aardse leven misbruikt als hij alleen leeft om aardse activiteiten ten eigen bate uit te voeren, of hij heeft er geen acht op geslagen en had dus geen achting voor de genade van GOD.

De aarde was hem tot een woonplaats en hij mocht zich als een hoogst ontwikkeld wezen, belichamen. Hij was reeds in een graad van rijpheid waarin veel talenten hem eigen waren, maar hij leefde niet bewuster dan de mensen in de voortijd. Hij gebruikte zijn intellect en vrije wil alleen voor zijn activiteit op aarde die geen blijvende waarde had. En daartoe benutte hij de kracht uit GOD voor wereldse doeleinden en tot vermeerdering van eigen genoegens, zodat het bijdroeg in de medemensen evenzo het verlangen op te wekken alleen werelds bezig te zijn. Daardoor werd de aarde ongeschikt voor de ontwikkeling van de ziel, d.w.z. het aardse is overwegend en beheerst de mens zo sterk dat hij zijn ziel geheel vergeet.

Nu is er dan een stadium gekomen waarin een noodzakelijke verandering de mensen weer hun eigenlijke opdracht moet leren inzien en nakomen, want de aarde moet weer een verandering ondergaan. Ze moet weer worden wat ze oorspronkelijk was en weer moet zijn, namelijk een vormingsoord voor het geestelijke, waarin het stoffelijke niet het voornaamste is, maar alleen een middel is tot het doel. Deze aarde moet dus nieuw ontstaan en opnieuw gevormd worden.

Ze moet mensen dragen die bewust de laatste vervolmaking nastreven. Die alle talenten die zij van GOD ontvangen hebben alleen benutten voor het uitrijpen van hun ziel, omdat zij inzien dat dit het eigenlijke doel is van hun belichaming op aarde als mens.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Woorden van de Vader - "Vraag, dan zal u gegeven worden"

B.D. 2516 from 17. oktober 1942, taken from Book No. 33

Wat u benauwt, vertrouw Mij dat gelovig toe. Ik ken weliswaar al uw noden, Ik ben op de hoogte van al uw zorgen, maar u moet de weg naar Mij vinden. U moet als kinderen naar de Vader komen en vragen of Hij u wil bijstaan en Ik wil u helpen. En daarom, maak u geen zorgen, want al uw zorgen neem Ik op Me, als u Mij daarom vraagt. Hoe zwak is uw vertrouwen, hoe zwak uw geloof in mijn liefde, wanneer u twijfelt aan de gebedsverhoring.

Vraag, dan zal u gegeven worden. Deze belofte heb Ik u gegeven en in deze belofte zult u, die zwak gelovig bent, uw zwak geloof moeten doen opleven. U moet er indachtig aan zijn dat mijn woorden de zuiverste waarheid zijn en dat ze vervuld moeten worden en u daarom zonder twijfel uw verzoeken aan Mij moet voorleggen, opdat Ik als liefdevolle Vader u kan bedenken naar uw geloof. Want alleen de diepte van uw geloof toets Ik en deze is ook garantie voor de vervulling van uw verzoek.

Maar is uw geloof oppervlakkig, dan zal ook het gebed tot Mij niet in diepte en innigheid worden gezonden zoals het vereist is opdat Ik het zal verhoren. Want Ik sla geen acht op de woorden, maar wel op de overgave aan Mij, die een diep geloof teweegbrengt. Ik lees alleen in de spiegel van de ziel en ben op de hoogte van de diepte van het geloof en de innigheid van het gebed. En waar zo’n innig gebed tot Mij klinkt, daar ben Ik steeds tot helpen bereid.

Het gelovige vertrouwen op gebedsverhoring zal u bijgevolg ook het juiste resultaat opleveren, want Ik laat het sterke geloof van de mens nooit verloren gaan. Ik zegen echter, die mijn belofte indachtig blijven en alle zorgen en noden aan Mij voorleggen. Mijn liefde zal zich aan dezen bewijzen, want ze zullen alles door Mij bereiken. Alleen zo lang ze nog onstandvastig in het geloof zijn, houd ook Ik de gebedsverhoring af, want Ik wil dat ze zich innig bij Mij aansluiten en Mij alles toevertrouwen. Het zwakke geloof echter verhindert hun een innige verbinding met Mij. Ik wil echter als liefdevolle Vader worden gezien, Die Zijn kind niet in nood laat.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Bij ceremoniële handelingen wordt de wil beoordeeld

B.D. 2522 from 24. oktober 1942, taken from Book No. 33

God bedenkt de mensen overeenkomstig hun geloof.

Dit dient zo te worden opgevat, dat de mensen zich datgene tot geestelijk eigendom maken wat het geloof hun leert en dat ze dus ook aan alles voldoen wat door het geloof van hen wordt geëist. Bij deze vervulling beoordeelt God de wil van de mens, die dus goed is, want hij keert zich naar God toe.

De mens wil dat doen wat God welgevallig is, wat het geloof hem leert. En als deze op God gerichte wil zijn denken en handelen bepaalt, is dat ook God welgevallig, hoewel de mens niet in de waarheid leeft, hij dus in een onjuist geloof werd onderwezen. Daarom zullen ook die mensen zalig worden, bij welke het juiste geloof ontbreekt, als ze maar een voor God juiste levenswandel nastreven en steeds dat doen wat hun voor God juist lijkt. Er wordt hun wel steeds de mogelijkheid gegeven het ware geloof aan te nemen, de zuivere waarheid wordt hun bijgebracht. Maar denkt hij deze niet aan te kunnen nemen omdat hij gelooft zelf in de waarheid te staan, dan zal hij toch een juiste, God welgevallige levenswandel leiden. En God zal deze erkennen, omdat de mens het goede wil, omdat hij de wil van God wil vervullen. En zo wordt ook elke handeling die hij verricht beoordeeld overeenkomstig zijn wil.

En elke ceremonie die op zich helemaal geen waarde heeft, wordt door de wil God daarmee te dienen, tot een God welgevallige handeling. Dus kan de goede mens door zo’n handeling het welgevallen van God verwerven, zodra hij ze tot eer van God verricht, zodra hij gelooft God daarmee te dienen, ofschoon de handeling op zich geen diepere betekenis heeft. Anderzijds echter is een bepaalde ceremoniële handeling zonder waarde, wanneer er niet de op God gerichte wil aan ten grondslag ligt. En evenzo kan een mens zonder zo’n ceremonie met zijn gehele wil op God aansturen en wordt deze wil door God net zo hoog gewaardeerd. De mens die alle uiterlijkheden buiten beschouwing laat, maar bewust God wil dienen, kan zelfs veel dichter bij God staan. Maar zoals het geloof van de mens is, zo zal ook het werkzaam zijn van God bij hem zichtbaar worden, omdat God het geloof van de mens niet te schande laat worden, zolang dit zich niet tegen God keert. Het is echter onjuist om aan te nemen dat alleen die mens naar Gods welgevallen leeft, die alle uiterlijkheden strikt vervult. Niets wat naar buiten toe zichtbaar is, geeft de doorslag voor de werkelijke waarde voor God, alleen maar de wil, die God beoordeelt, ongeacht of de mens de handelingen verricht die door het geloof van hem worden gevraagd.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verkeerde uitleg van de heilige Schrift - Dwaalleren

B.D. 2524 from 26. oktober 1942, taken from Book No. 33

De mensen leggen veel woorden van de heilige Schrift verkeerd uit. Daardoor komen ze in een dwaling terecht; in een weten, dat ver van de waarheid afstaat. Want door deze verkeerde uitleggingen zijn er leren ontstaan, die steeds weer van mens op mens werden overgebracht, zodat de dwaling zich steeds meer verbreidde en steeds moeilijker als dwaling werd herkend. God Zelf heeft Zijn Woord steeds zo aan de mensen gegeven, zoals het met hun geestestoestand overeenstemde en steeds was het begrijpelijk voor diegene, die het juist wilde begrijpen. Maar zodra Zijn Woord verstandelijk werd doordacht, zodra de mens uitsluitend door middel van onderzoek trachtte de zin ervan te doorgronden, zonder de vaste wil zichzelf - dat wil zeggen zijn ziel - door het goddelijke Woord te vormen, werd dit Woord moeilijk te begrijpen voor de mens: het denken verdwaalde.

Onder zulke voorwaarden zijn leren ontstaan, die het goddelijke Woord misvormden in zoverre, dat ze niet overeenstemden met datgene, wat Jezus op aarde heeft gepreekt. Wel wordt het Woord Gods aangehaald, maar er wordt een geheel andere betekenis aan gegeven. En nu begrijpt de mens Zijn Woord niet naar zijn betekenis, maar menselijke uitleggingen hebben de zin ervan veranderd en bijgevolg is het goddelijke Woord misvormd en is het de mensen weer misvormd als goddelijk Woord voorgesteld, die nu niets anders laten gelden en vol ijver opkomen voor dit misvormde woord. En het is buitengewoon moeilijk hun de zuivere waarheid te brengen en hen ervan te overtuigen, dat ze uitsluitend voor iets menselijks uitkomen; dat ze dwepen met alleen maar mensenwerk en dat dit mensenwerk onbestendig is. Zolang ze niet zelf tot deze overtuiging zijn gekomen, zullen ze ook de waarheid als dwaling voorstellen en het zal voor de verdedigers van de waarheid erg moeilijk zijn met hen contact te leggen, want ze zullen voor geen van de desbetreffende onderrichtingen toegankelijk zijn. Ze zullen zichzelf als hoeders van de waarheid neerzetten en geen onderrichting aannemen, waarvan ze denken, dat die uit het rijk der duisternis komt.

En zo strijdt het licht met de duisternis. Toch wordt het licht niet als licht herkend, zolang het ernstige streven naar de waarheid niet onder de mensen baan breekt en hen nu de schellen van de ogen vallen en ze inzien, dat ze alleen maar aan dwaalleren geloof hebben gehecht. En dan is er nog tijd voor al die mensen, die menen tegenover God onbeduidend en onwetend te zijn, want de genade zal hun worden verleend om tot inzicht te komen, omdat ze hun wil er nu niet meer tegenover stellen, maar begerig de waarheid aannemen, die ze nu ook als waarheid herkennen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Geest en lichaam proberen de ziel te winnen

B.D. 2532 from 1. november 1942, taken from Book No. 33

Geest en lichaam hebben dat ene gemeenschappelijk, dat ze de ziel willen bezitten. Dat ze deze vorm trachten te geven, maar op verschillende manieren. Het lichaam probeert de ziel aangepast aan de wereld te vormen, omdat het zelf de wereld voorkomt als het enige dat waard is om naar te streven, en het dus zijn verlangen probeert over te dragen op de ziel. De geest daarentegen heeft een ander doel dat waard is om naar te streven. Hij wil het geestelijke rijk verdienen en hij tracht de ziel in overeenstemming met dit rijk vorm te geven. Hij tracht haar dus te vormen op een andere manier, volgens goddelijke wil. Dus staat de goddelijke wil het verlangen van het lichaam in de weg.

Het lichaam streeft naar de materie. De geest daarentegen is volledig onttrokken aan de materie. Zijn willen en streven geldt alleen de aanpassing aan de eeuwige Godheid. Hij kent alleen één verlangen: de aaneensluiting met God en de eeuwige staat vol van licht. Dus probeert hij ook de ziel te bewegen zich bij zijn verlangen aan te sluiten. Hij tracht haar ertoe te brengen hetzelfde te willen. Hij trekt de ziel in zekere zin naar zich toe en maakt haar bijgevolg los van de wereld, wat voor het lichaam het opgeven van zijn wensen betekent, dus een overwinnen van de materie, de wereld die het tegenovergestelde is van de geestelijke wereld.

Lukt het de geest de ziel te winnen voor het geestelijke rijk, dan heeft de ziel de proef van haar aardse leven doorstaan. Want dit betekent een toekeren van de wil naar God en een afkeren van diegene die heer van de wereld is. Het lichaam behoort weliswaar nog toe aan deze wereld, doch als het zich aansluit bij het verlangen van de ziel, dus gewillig toegeeft als deze zich met de geest wil verenigen, zijn ook de geestelijke substanties waaruit het lichaam bestaat, rijp voor de volgende vormverandering en ze leggen de ontwikkelingsgang in de vorm aanzienlijk sneller af, omdat ze hun weerstand hebben opgegeven. De geest in de mens heeft het lichaam overwonnen en dit heeft zich overwonnen verklaard.

Het lichaam heeft de ziel aan de geest toevertrouwd, dus de geest heeft geheel bezit genomen van de ziel. De ziel heeft zich verenigd met de geest en nu wordt al het denken, voelen en willen alleen door de geest bepaald. En het moet dus juist zijn, want de geest is een deeltje van God en hij zal de ziel er steeds toe brengen dat te doen en te denken, wat overeenstemt met de wil van God. En dit is de staat waar de ziel naar moet streven: in vereniging met de geest God tegemoet treden en de aaneensluiting met Hem nastreven, om in het aanschouwen van God de eeuwige gelukzaligheid te zoeken en te vinden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

"IK zal komen als een dief in de nacht"

B.D. 2534 from 2. november 1942, taken from Book No. 33

De mensen slaan geen acht meer op de tekenen van de tijd. Niets lijkt hun ongewoon en elke gebeurtenis accepteren zij zonder er over na te denken. Voor deze mensen zijn ook de aankondigingen van de op handen zijnde natuurcatastrofe niet geloofwaardig, want zij achten de tijd nog niet gekomen die in de schrift is vermeld. Zij nemen geen enkele verklaring aan, omdat voor hen de gedachte onaangenaam is dat de mensen van de huidige tijd de rouwenden zullen zijn. Daarom willen zij in het komende niet geloven en zullen daarom verrast en onvoorbereid zijn, als de aangekondigde dag is gekomen. Juist voor hen gelden de Woorden die de HEER eens sprak: "IK zal komen als een dief in de nacht", want zij zullen zich in de diepste geestelijke sluimering bevinden en hebben geen voorbereidingen getroffen. Hun zielen zullen zich in grote nood bevinden als zij worden opgeroepen van de aarde. En zij zullen ook nauwelijks nog tot GOD kunnen roepen, omdat de grootte van het onheil hen van elk denkvermogen berooft.

GOD's Liefde laat echter niets komen over de mensen zonder ze van te voren er van in kennis te stellen, en HIJ waarschuwt ze al een lange tijd van te voren. Maar HIJ dwingt de mensen niet aan deze voorspellingen te geloven. Wie echter deze aankondigingen in acht neemt, voor die zal het niet moeilijk zijn te geloven. En wie met GOD is verbonden, die voelt ook de vermaningen van GOD in 't hart en wordt dan ook zelf opmerkzaam op de tekenen van de tijd. Hij doet dan ook zijn best in de genade van GOD te leven, d.w.z. hij zal om deze genade vragen en zich dan overgeven aan de barmhartigheid van GOD.

Nog maar een korte tijd scheidt u, mensen van deze gebeurtenis, en die tijd moet u goed benutten opdat u het rustig kunt afwachten. U mag uzelf ook niet vleien met de gedachte dat u al volmaakt bent en dus geen erbarming nodig hebt. U moet uzelf ootmoedig toevertrouwen aan de Liefde van GOD, en er altijd aan denken dat uw laatste uur gauw kan komen. En u moet luisteren naar vermaningen, wanneer de vertegenwoordigers van GOD u Zijn Woord brengen. U moet weten dat het uur niet ver meer af is en u moet u daarom paraat houden. En GOD's Liefde en Zijn barmartigheid zal u ook bijstaan in uren van nood.

HIJ zal aan u denken zoals u aan HEM denkt. HIJ zal u het leven laten behouden als het voor uw ziel dienstig is, of u wegnemen van de aarde in een beter hiernamaals, als u daarvoor waardig bent.

Wee echter degenen die dit uur onvoorbereid tegemoet gaan en daarbij hun leven verliezen, hun lot in het hierna zal waarlijk niet gemakkelijk zijn. En juist daarvoor wil GOD de mensen bewaren, door hun aan te kondigen wat komende is en om hen tot een ommekeer te bewegen, als hun levenswandel niet is naar Zijn Wil. Want anders zullen zij door het komende gericht overvallen worden en HIJ bewijst zo weer de woorden van de Heilige Schrift: "IK zal komen als een dief in de nacht, daarom waak en bid".

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het doel van de schepping is de aanpassing aan God

B.D. 2540 from 6. november 1942, taken from Book No. 33

Het laatste doel van de schepping is de daaruit voortvloeiende toenadering tot God.

God probeert alles weer naar zich toe te leiden wat eens als kracht van Hem uitging, doch voortdurend onder Zijn wil staat. De wil van het wezenlijke in de schepping is nog tegen Hem gericht en pas wanneer het zijn wil voor de goddelijke wil buigt, heeft de aanpassing aan God plaatsgevonden en is het doel van de schepping vervuld. De aanpassing aan God heeft weer het eeuwige leven tot gevolg, dat een staat is van eeuwigdurende volheid van licht en kracht. Een staat van geluk en eeuwige heerlijkheid die Gods grote liefde het oorspronkelijk had toebedacht, maar die ook een zekere graad van volmaaktheid vooropstelt, die het wezenlijke door eigen wil moet hebben bereikt. Gods scheppingswerken geven het wezenlijke rijkelijk de gelegenheid tot volmaaktheid te komen. En Gods liefde laat het nooit zonder ondersteuning, maar ook de eigen wil van het wezenlijke moet onvoorwaardelijk actief worden. Het wezenlijke moet zelf beslissen en bijgevolg een proeftijd doormaken, waarin hem elke vrijheid is gegeven en het dus ook in wilsvrijheid kan beslissen welk einddoel het begerenswaardig toeschijnt. Want ondanks Zijn overgrote liefde dwingt God geen enkel wezen om Hem toe te behoren. Integendeel, Hij laat het de volledige wilsvrijheid, maar tracht toch Zich aan hen te openbaren, opdat hun wil voor Hem kiest, om hun een leven in heerlijkheid te verzekeren. Want Zijn liefde wil niets verloren laten gaan wat in Hem zijn oorsprong had. En Zijn wijsheid ziet het juiste en enige middel in dat aan het doel beantwoordt, dat Zijn wil en Zijn kracht tot iets zichtbaars liet worden.

Hij schiep de hemel en de aarde voor de definitieve verlossing van het geestelijke dat door zijn vroegere opstand tegen God zelf tot onvrije wezens was geworden, opdat het nu zijn vrijheid weer terug kan krijgen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Geloof aan de Onsterfelijkheid van de ziel is nodig om aan zichzelf te werken

B.D. 2544 from 10. november 1942, taken from Book No. 33

De mensen moeten er zich duidelijk van bewust worden, dat het aardse leven alleen middel tot het doel is, maar nooit doel op zichzelf. Pas dit inzicht spoort hen aan om te streven het doel te bereiken terwille waarvan de mens op aarde leeft. Bijgevolg moet hem het geloof aan een voortleven van de ziel na de dood worden overgebracht, de onsterfelijkheid van de ziel moet hem met redenen worden omkleed, ofschoon deze de mens niet kan worden bewezen. Er moet hem een weten worden ontsloten dat hem de onsterfelijkheid begrijpelijk maakt zodat het hem makkelijk valt, ook zonder bewijs te geloven.

Dan pas beschouwt hij de aarde als middel tot het doel en stelt zijn hele leven in op het voortleven na de dood. Pas deze gedachte laat hem dan de aardse goederen met andere ogen bekijken, want hij leert nu de vergankelijkheid ervan te beoordelen en hij richt zijn aandacht op zaken die voor eeuwig blijven bestaan. En wat hij dan doet, brengt hij in verband met het leven hierna.

Zodra de mens er aan gelooft dat het leven niet ophoudt met de dood, denkt hij erover na van welke aard het leven na de dood mag zijn, hij stuurt dus zijn Geest ten hogen, d.w.z. in regionen die woonplaats zijn van de ziel na beëindiging van het leven op aarde. En in deze regionen wordt hem dan uitsluitsel gegeven, en wel d.m.v. gedachten, zodat de mens nu in volle overtuiging zichzelf als een pelgrim op aarde beschouwt, wiens levensloop spoedig beeindigd is en tracht hij deze korte tijd op aarde vruchtbaar te benutten.

Het geloof aan de onsterfelijkheid is bijgevolg onvermijdelijk onontbeerlijk, wil de mens aan de arbeid aan zijn ziel beginnen, zoals echter ook dit geloof de mens verhindert het leven alleen zuiver werelds te leven. Maar een onweerlegbaar bewijs is niet te leveren over het voortleven van de ziel. Dit is ook een leerstuk dat nooit bewezen kan worden, echter door ijverig nadenken tot de diepste overtuiging kan uitgroeien, zoals al het geestelijke niet te bewijzen valt, opdat de vrije wil van de mens niet wordt begrensd en het geloof niet wordt afgedwongen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het zich losmaken van aardse goederen - Ontberingen

B.D. 2551 from 15. november 1942, taken from Book No. 33

Maak u los van de banden van de wereld en u zult het grootste succes kunnen boeken, want wat de wereld u biedt is maar van korte duur, maar dan ziet u uw onvolkomenheden in, u die alleen voor de wereld hebt geleefd en geen ander succes hebt te melden dan werelds in aanzien te hebben gestaan. Een leven op aarde in beperkte omstandigheden, een leven in eenvoud en bescheidenheid kan u daarentegen geestelijke goederen van onnoemelijke waarde opleveren. U zult u altijd moeten voorhouden dat de aarde slechts een korte voorbereidingstijd is voor het eigenlijke leven in de eeuwigheid. U zult eraan moeten denken dat u niets van de aardse goederen mee naar boven zult kunnen nemen, dat aanzien en roem nietig zijn met het oog op de dood, dat aards weten waardeloos is in de eeuwigheid.

Verder zult u eraan moeten denken dat het lichaam vergaat en hiermee de genoegens die het begeerde. Alleen de ziel blijft over, wier toestand in overeenstemming is met het streven naar geestelijk goed op aarde. En gaat u op aarde in uiterste bescheidenheid voort en denkt daarbij aan uw ziel, dan bent u meer dan rijk te noemen bij het binnengaan in het hiernamaals, want nu pas heeft het leven op aarde effect. En deze toestand heeft een eeuwigheidsduur zodra hij een staat van licht is, maar hij betekent eindeloze kwellingen voor de ziel die op aarde geestelijk streven heeft nagelaten en alleen aardse successen, een luxe aards leventje en aardse rijkdom nastreefde.

Zolang de wereld u nog lokt, zolang u van haar succes verwacht, zal dit steeds gebeuren ten koste van de ziel. Maar waar de ziel ernstig streeft naar en worstelt om volmaaktheid, daar sterft het verlangen naar de wereld weg. Waar de ziel God zoekt en wil leven tot genoegen van Hem, daar blijven de vreugden van de wereld onopgemerkt. Dit is het juiste leven op aarde, ofschoon de mens zijn plicht moet vervullen, dat wil zeggen zijn levenskracht ten nutte van de medemensen moet gebruiken, zoals het de goddelijke wil is. Want God heeft iedere mens zijn taak opgelegd voor het leven op aarde, waarvan de vervulling bijdraagt tot het verkrijgen van de rijpheid van de ziel, als liefde tot de naaste de drijfveer is en de mens gewillig is zichzelf en zijn kracht in dienst van de naaste te stellen. Maar vergroot levensgenot verkleint het succes van de ziel, want geestelijk streven zal de wereld onopgemerkt laten. Maar wereldse vreugden maken geestelijk streven onmogelijk. En daarom kies en beslis wat u kostbaar dunkt: aards bezit, rijkdom en aanzien en een eeuwig leven zonder licht, of een onopgemerkt leven op aarde in eenvoud dat u benut om uw ziel te vormen om dan vol licht binnen te kunnen gaan in een hiernamaals dat u voor alle kommer en gebrek overvloedig schadeloos stelt.

De mensen denken alleen aan de tegenwoordige tijd en ze trachten alles uit het heden te halen, en toch gaat het leven op aarde snel voorbij en staan ze voor de eeuwigheid, die ze zichzelf tot een heerlijke zouden kunnen vormen als ze het heden, de tijd op aarde, niet zo hoog zouden waarderen. Probeer u daarom vrij te maken van dat wat de wereld u biedt. Want het is zinloze begoocheling, het is vergif voor uw ziel en een voortdurende hindernis voor uw werk aan de ziel. Zoek alleen God in deze wereld, opdat u Hem hebt gevonden als u in die wereld binnengaat die voor uw ziel pas het eigenlijke leven betekent. Want God is uw gelukzaligheid en Zijn liefde omvat u die om Zijnentwil aan de goederen van de aarde geen aandacht schenkt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Rusten de doden?

B.D. 2553 from 16. november 1942, taken from Book No. 33

Het geloof dat de zielen rusten na het sterven is alleen in zoverre waar dat de onrijpe zielen in een geheel werkeloze toestand verkeren, omdat het hun aan kracht ontbreekt. Dat is echter geen toestand van weldadige rust maar een toestand van kwelling, van gebonden zijn en onmacht - en daarom geen toestand om naar te verlangen.

De zielen in het hiernamaals mogen pas werkzaam zijn bij een bepaalde graad van rijpheid, waarin hun gedurig kracht wordt gegeven om werkzaam te kunnen zijn. Dan echter gebruiken zij ook die kracht zonder beperking. Daar hun werk niet aan aardse materie gebonden is, moet het ook anders zijn dan de werkzaamheden op aarde. Het kan daar ook niet mee vergeleken worden, want in het geestelijke rijk zijn er geheel andere voorwaarden die een bezig zijn toelaten of vereisen. Het is een gestadig onderrichten en overdragen van geestelijke kennis, het is een zuiver geestelijk proces dat de gevende ziel geluk en zaligheid bereidt - en de ontvangende ziel haar kwellingen vermindert en haar ook geschikt maakt kracht te ontvangen.

Het is wel een dienen in liefde, alleen slechts zolang met aardse werkzaamheden te vergelijken als de zielen zich in hun duistere toestand nog op de aarde wanen. Waarin zij zich door hun begeerten hun omgeving zelf scheppen in hun verbeelding. En in overeenstemming met dit idee, menen ze zich met liefdadigheid bezig te moeten houden. Maar hoe helderder het in hen wordt, des te meer verwijderen zij zich van de aarde, en dan is hun activiteit niet meer aan de aardse materie gebonden, ook niet meer in hun verbeelding.

En in een zuiver geestelijk overdragen van ontvangen kennis bestaat nu de arbeid van deze zielen in het hiernamaals, in het geestelijke rijk. Iedere ziel die gewillig is te geven en die zelf ook kracht ontvangt, heeft aan haar toevertrouwde beschermelingen op de aarde of in het hiernamaals aan wie zij zich met liefdevolle zorg onvermoeid wijdt. Door middel van gedachten moet zij trachten deze beschermelingen met de waarheid vertrouwd te maken. Zij moet het denken beïnvloeden en hun dus ook duidelijkheid verschaffen, zonder daarbij de wil van die zielen te dwingen. En dat vereist een onuitsprekelijke geduld en liefde, want het zijn twee geheel geïsoleerde wezens die tegenover elkaar staan en die geheel vrij kunnen denken en handelen. En daarom mag het juiste denken niet onder dwang worden overgedragen, wil het nog niet ontwikkelde geestelijke niet gehinderd worden evenzo een hoge graad van rijpheid te verkrijgen.

De geestelijke kennis moet de nog onwetende zielen zo aangeboden worden dat het zonder weerstand wordt aangenomen, en het verlangen opwekt naar meer. Het ontvangende wezen moet dus geheel vrij hieraan de voorkeur geven, want pas dan werkt de overgedragen kennis als een kracht en maakt ook gelukkig.

En dit werk om kennis over te dragen kan alleen in liefde gedaan kan worden, want het is meestal heel heel moeizaam. Maar de toestand van een tot niets doen gedoemde ziel is zo betreurenswaardig dat de lichtwezens onvermoeid trachten die zielen te helpen, zodat ze bereid zijn tot de meest moeilijke arbeid om deze zielen uit hun toestand te verlossen. Anderzijds verhoogt het echter hun zaligheid als hun werken in liefde succesvol is, want deze werkzaamheden breiden zich onvoorstelbaar uit omdat elk ontvangend wezen zijn kennis weer doorgeeft, in een nu ontwaakte drang evenzo de zielen die in duisternis verkeren te helpen en zo verlossend bezig te zijn.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Ontstaan en vergaan - Dood - Het binnengaan in het geestelijke rijk

B.D. 2554 from 17. november 1942, taken from Book No. 33

Leven en sterven, ontstaan en vergaan, dat is de eeuwige kringloop volgens Gods wijze plan. Pas de geestelijk verlichte mens wordt dit grote geheim duidelijk, dat in deze eeuwige kringloop zijn oplossing vindt. Wat is, moet vergaan om weer te ontstaan. En steeds weer worden de dingen nieuw gevormd, omdat een eeuwig bestaan in de materiële wereld niet mogelijk is. En wat is, moet vergaan, omdat het nog onvolkomen is. En het moet weer opnieuw ontstaan om volmaakter te worden. Want alleen het uiterlijke omhulsel valt uiteen. Maar wat het omhulsel bevat is iets geestelijks, dat wil zeggen iets onvergankelijks, dat het omhulsel ontvlucht om een nieuw omhulsel te bewonen. En dit geestelijke moet volmaakt worden.

Dit ligt aan al het ontstaan en vergaan ten grondslag. En daarom kan niets in de materiële wereld onveranderd blijven, want deze bevat niets volmaakts, daar ze toch alleen ontstaan is om het onvolmaakte de mogelijkheid te bieden volkomen te worden. Heeft het geestelijke de graad van volmaaktheid bereikt, dan kan het de materiële wereld, de aarde, verlaten en binnengaan in het geestelijke rijk. Ontstaan en vergaan is dus noodzakelijk voor de positieve ontwikkeling van het geestelijke en daarom moet al het vergaan verwelkomd worden en al het worden en ontstaan de mensen gelukkig maken.

Het vergaan van welke vorm dan ook betekent een overwinnen hiervan voor het daarin zich bevattende geestelijke, en overwinnen is een zege.

Is de mens tot dit inzicht gekomen, dan maakt hem niets meer bang. Dan ziet hij ook de dood alleen als brug naar het geestelijke rijk. Want nu verlaat het geestelijke, de ziel, haar laatste omhulsel om onbezorgd het geestelijke rijk binnen te kunnen gaan. Maar één ding moet vooraf zijn gegaan: een bewust streven naar de rijpheid van de ziel gedurende het aardse bestaan. Zodra de blik van de mens omhoog is gericht, zodra hij op de hoogte is van de zin en het doel van de belichaming op aarde, streeft hij bewust opwaarts. Hij wil volmaakt worden zodra hij God heeft erkend en zijn herkomst en zijn doel weet. En voor hem betekent de dood een overwinnen van de laatste vorm op aarde, die de ziel nu definitief ontvlucht en bijgevolg ook de materiële wereld. Het omhulsel vergaat, maar het geestelijke ontwaakt tot een nieuw leven, tot een leven dat eeuwig duurt. Maar de mensen kunnen ook een leven leiden, zonder zich bewust te zijn van het doel ervan, en dit uit eigen schuld, zodra ze de materie al te zeer waarderen en daardoor elke geestelijke gedachte in zich verstikken, die hun bewust zou maken van hun eigenlijke taak op aarde. Dan gebruiken ze hun laatste uiterlijke vorm niet meer met het doel de ziel rijp te laten worden. En dan is de dood het einde van hun ontwikkelingsgang op aarde. En de positieve ontwikkeling in alle andere scheppingen ondervindt in deze laatste fase van het aardse leven stagnatie, de ontwikkeling komt tot stilstand.

En dan is het binnengaan in het geestelijke rijk geen ontwaken tot eeuwig leven, maar een toestand van de dood. Een toestand van levenloosheid is het huidige lot van de ziel. Aan het ontstaan en vergaan op aarde is voor dit geestelijke een einde gekomen. Het is alle stadia doorgegaan in een gestadige positieve ontwikkeling, doch in het stadium als mens heeft het gefaald. Het heeft zelf de ontwikkeling onderbroken, omdat dit stadium het de vrije wil had opgeleverd en de mens de vrije wil misbruikte. En het binnengaan in het geestelijke rijk moet voor hem dan begrijpelijkerwijs grote kwellingen en ontgoocheling betekenen, want alleen het volmaakte heeft recht op de eeuwige gelukzaligheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Onbegrip tegenover de voorspellingen - Noodzaak

B.D. 2555 from 18. november 1942, taken from Book No. 33

Slechts weinig mensen begrijpen de ernst van de tijd en aan weinige kan daarom het komende geloofwaardig worden gemaakt. Zolang ze maar hun lichamelijk welzijn nastreven, zullen ze ook alleen maar aan die gebeurtenissen aandacht schenken die daarmee samenhangen en een ommekeer van het wereldgebeuren, teweeggebracht uit geestelijke urgentie, niet kunnen en willen begrijpen. Want geestelijke beleven is hun vreemd en elk wijzen daarop houden ze voor onbetekenend en onbelangrijk, zo niet helemaal onjuist. Dezen nu het komende gebeuren te willen aankondigen, zal weinig succes hebben. En toch moeten ook zij worden gewaarschuwd, opdat niemand geheel onwetend de dag zal meemaken. Want wat ze nog niet willen geloven, kan hun plotseling geloofwaardig voorkomen en hen ertoe aanzetten hun denken op God te richten en Hem aan te roepen in de nood.

Voor de mens zijn geestelijke gedachten lastig, daar ze het aardse leven alleen maar benadelen. Bijgevolg verwerpt hij ze als ze opduiken en daarom kan hij ook niet tot inzicht komen. Zodra de medemens hem wil onderrichten en hem een geestelijke gave overbrengen, wijst hij deze af of schenkt hij geen aandacht aan de gave. En zo zal hij de tijd niet benutten, die hem nog van het grote natuurgebeuren scheidt. En het zal hem verrassen en volledig in de war brengen.

En toch kan hij niet anders worden geholpen, dan dat hem van de grote omwenteling melding wordt gemaakt, ofschoon hij niet geheel ontvankelijk is of gewillig om op te nemen. Want al de zekerheid, dat de voorspelling vervuld wordt, kan de mens plotseling tot inzicht brengen.

Gods Liefde komt iedere mens tegemoet en Hij stuurt iedereen Zijn aanmaningen en waarschuwingen. Want Hij is op de hoogte van de zwakheid van de mensen en Hij wil hen helpen als ze in nood zijn. Maar meestal willen de mensen zich niet laten helpen, omdat ze geloven niet in nood te zijn. En toch is hun nood onnoemelijk groot, want ze hebben geen enkele innerlijke verbinding met God. Ze hebben zich van Hem verwijderd en daarom luisteren ze niet naar Zijn Stem, Die door mensenmond tot hen spreekt. Ze herkennen hem niet als Stem van God en hij zal ook niet werkzaam in hen worden, omdat ze zich voor zijn werking afsluiten.

Elke dag is een verloren dag, als ze die op aarde doorbrengen zonder acht te slaan op het geestelijke. En van deze dagen zijn er niet veel meer, want de grote aardse nood is nog niet ten einde. En de mensheid staat voor een nog grotere, die onafwendbaar is terwille van de geestelijke ontwikkeling der mensen. Vele mensen zullen daarbij hun leven verliezen en hun mogelijkheid om zich op aarde te vormen wordt beëindigd. En God wil hen helpen, zolang er nog tijd is. En Hij stuurt hen Zijn dienaren en plaatsvervangers, opdat ze in Zijn Naam spreken en hen aansporen aan hun ziel te denken en te streven naar positieve ontwikkeling. En als ze daarnaar luisteren, zullen ze het komende gemakkelijker verdragen, omdat ze beseffen, dat niets, wat over de aarde komt, zin- en doelloos is en dat de geestelijke ontwikkeling het uiteindelijke doel is van het aardse leven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Een hart dat bereid is te ontvangen - Goede Herder

B.D. 2561 from 26. november 1942, taken from Book No. 33

De geringste bereidwilligheid Mij te dienen, beloon Ik met Mijn Liefde. Want als u uw wil aan Mij overgeeft, pak Ik u vast en nooit kunt u nu verloren gaan, want u hebt Mij uw bereidwilligheid kenbaar gemaakt voor Mij werkzaam te zijn. En wat u nu ook begint, het moet overeenstemmen met Mijn wil en derhalve ook Mijn welgevallen krijgen. Ik dwing geen mens, maar Ik geeft u de vrijheid. En zoals u beslist, zo zult u door Mij worden bedacht. Ik zal bij u zijn, zodra u bij Mij wilt zijn.

U alleen bepaalt de mate van Mijn Liefde. Want als u zich openstelt, stroomt ze u toe. Zodra u uw hart gereed maakt om te ontvangen, neem Ik het in bezit. Maar u zult Mij niet onvoorbereid kunnen opnemen, omdat Ik niet kan vertoeven in een hart dat voor Mij niet sneller gaat kloppen. Ik word naar u toe getrokken, maar evenzo zult u ook op Mij moeten aansturen. Ik richt geen barrières op als u er voor uzelf geen bouwt. Ik ben er steeds voor u, maar u zult Mij moeten roepen, omdat Ik u anders niet kan bedenken. Maar verlangt u naar Mij, dan bent u verzekerd van Mijn Liefde, omdat Ik u liefheb vanaf het allereerste begin.

Laat Mij in uw hart wonen en doe alles om dit doel te bereiken. Want dan bent u machtig en vol kracht. U bent wijs en staat in het licht, want Ik Zelf doorstroom u met Mijn licht en Mijn kracht. En dan bent u van alles op de hoogte en u bent tot alles in staat, omdat Ik het ben die u vervult met Zijn Geest, die dus door u werkzaam is.

Als u aan Mijn Woorden geloof schenkt en ernaar streeft Mij in uw hart op te nemen, dan zult u de aarde met haar noden gemakkelijk overwinnen. Want u streeft nu uw eigenlijke bestemming na. U streeft naar de aaneensluiting met Hem, van wie u zich eens heeft afgescheiden. En Ik ondersteun u in dit streven. Ik geef u kracht, opdat u niet verflauwt. Ik verlicht u de weg naar Mij, opdat u niet verdwaalt. En Ik Zelf kom u tegemoet en trek u aan Mijn Hart. En dan gaat u de weg omhoog samen met Mij en zult u het doel moeten bereiken.

Ik Zelf zoek naar Mijn schaapjes die de weg kwijt raken. En Ik haal ze terug van de afgrond, want Ik ben de goede Herder, die zich bekommert om Zijn schapen. Ik laat ze niet aan hun lot over, maar Ik klim achter ze aan als ze zich van de kudde hebben verwijderd en gevaar lopen te verdwalen.

Want Mijn Liefde omvat al Mijn schepselen en geen enkel wil Ik ten onder laten gaan in de maalstroom van de wereld. Maar pas wanneer ze Mij herkennen, sturen ze met dezelfde liefde op Mij aan. En dan pas kan Ik Mijn intrek nemen in het hart, wanneer de mens zich heeft voorbereid Mij op te nemen door een levenswandel in liefde, wanneer het zijn wil is Mij voor altijd te dienen en wanneer hij Mij van deze wil blijk geeft door zijn medewerking aan de verlossing van hen die dwalen op aarde. Hem wil Ik zegenen en bij hem wil Ik Mijn intrek nemen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte