New Revelation recieved by Bertha Dudde

Proclamations No. 1353 - 1442

Please take special notice of the fact that God’s Words addressed to us are non-denominational.

The contents of this publication by no means intends to attract members of any Christian religious affiliation nor to recruit members into any other religious affiliation.

Its sole purpose is to make the present-day Word of God accessible to all people.

Between 1937 and 1965 Bertha Dudde was permitted to receive and record 9030 individual proclamations on a daily basis.

The publication of the proclamations was made possible due to the active support of the many friends of God’s New Revelation.

May this Word of God become a blessing to many people. (Also see B.D. No. 4015)

Distribution of the proclamations is very much desired. Only complete and unaltered proclamations must be passed on. (Also see B.D. No 8899)

‘He that hath My commandments, and keepeth them, he it is that loveth Me .... and I will love him, and will manifest Myself to him ....’ John 14, 21

The Publishers, Hans-Willi Schmitz and Wilhelm Wegers

http://en.bertha-dudde.org/

Autobiography of Bertha Dudde

At the request of many friends Bertha Dudde wrote the following biography in 1953:

I have been writing messages received through the inner Word since June 15, 1937. In answer to the many requests of my friends I will give you a picture of my earthly life, a short explanation of what I received spiritually, and my own feelings about all this.

I was born April 1, 1891, the second oldest daughter of an artist of Liegnitz in Silesia, today's Poland. I had a normally peaceful childhood, with six sisters in our parent’s home. I learned the cares of life at an early age. The desire to make money to help my parents made me learn the trade of a seamstress. As the financial needs of my parents continued, so did the burden, and in this way I made myself useful.

My parents belonged to different denominations. Father was a Protestant - Mother a Catholic. We children were brought up in the Catholic faith but never experienced pressure or force to follow the practices of the church so that each child in later years was able to pursue their own chosen course.

I myself was religious but could not accept the doctrine of the Catholic system although I respected the church. I could not represent something on the outside that my inner conscience had not accepted. So I did not continue to attend church, heard little preaching and had no knowledge of the Bible. I did not read any religious books or scientific literature and did not join any other group or religious sect.

Anyone knowing the Catholic teaching knows what a conscious struggle one finds himself in when he wants to release himself from it. I was not spared from this either. But the question as to what is the Truth and where it is to be found, remained.

Often when I prayed the Lord's Prayer I would beseech the Lord to allow me to find His kingdom. This prayer was answered in June 15, 1937, as I prayed quietly and waited for the inner voice. In this attitude I persisted often, for a wonderful peace came over me and thoughts which came to my heart, not my head, gave me comfort and strength.

Still I did not know that these thoughts were given to me until, in a strange dream I experienced something which later proved to be the Truth and caused me to write down these thoughts.

So on a certain day as I listened inwardly a stream of words came to me, which I wrote down. This was the first message I wrote which started like this: "In the beginning was the Word, 'a Te-Deum' to the Creator of Heaven and Earth."

Then came doubt, …. did you write this by yourself? In short, I have wrestled, prayed and gone through many struggles, but again and again the words came to me like a stream, a wisdom, which made me tremble. Then God Himself took away my doubts. He answered me and I acknowledged Him as our Father, in His Word. My faith grew, doubt diminished, and I received and wrote daily.

The contents of the writings were beyond my understanding. Phrases, which I had never heard of or read about, strange and scientific expressions and references continually came to me. Then came unheard of expressions of the Heavenly Father's Love giving refuge and providing enlightenment to all the questions of life.

The Words came to me in the following manner: After sincere prayer and a short period of composure I listened inwardly. Thoughts then followed coming to my mind, clearly, distinctly, and the words flowed smoothly always three or four, one after another, like writing a radio announcement or a weather report, slowly so that I could easily keep pace, writing line after line.

Now I write the words in shorthand as a dictation without having any constructive or intellectual part in it. I am in no way in a 'trance', nor do I even form the sentences, but it comes to me one word at a time, neither do I understand the context while I am writing the words down.

After days, sometimes weeks, I transcribe the shorthand writings into longhand without changing or correcting a syllable. Each dictation takes about half an hour. I must stress that this could not happen forcibly or in a state of ecstasy. It all takes place simply and consciously, without any excitement or influence of my own will. I can interrupt myself at any time and finish the sentence after hours or days without reading the previous writing the dictated words continue again.

My will is under no compulsion, all that I desire is to serve God and do what His will wants me to do.

I can truthfully say that I was led into this Truth, and these concepts were, in every respect, foreign to me. It was only after years that I found confirmation of what I received when I came to know the writings of Jacob Lorber. No one can imagine my joy when I discovered the literature of Jacob Lorber; ‘The Great Gospel of John’ and ‘The Youth of Christ’. Then I understood that other people were also given the Word of the Lord, that God had spoken to His children at all times and that God will continue to do this in His endless love and mercy.

I found in Lorber's writings the same as was given to me. I often could not understand the Word that came to me, but in His love the Heavenly Father gave me the explanation. How wonderful are the innumerable manifestations in which the Father displays His exceedingly great goodness.

It became clear to me that my limited education due to lack of money, and my lack of time to read good books or visit performances, became my advantage. I was now able to concentrate on my work from early morning to late at night, and each day I received that precious spiritual Word without knowing for whom I received it.

It is because of my ignorance of the Bible and the Catholic doctrine that I accepted the Word from above without resistance. In my experience, an earnest Catholic or Protestant whose knowledge is rooted in dogmatic theories is too much bound to dogma to accept and embrace divine revelations without resistance.

Still, there are scientists at several faculties who earnestly discuss these divine teachings with increasing interest. Their interest not only concerns the irrefutable explanation of the origin of matter and the possibility of its dissolution, but also the principle of the wrong teachings of different religions, systems and confessions. In the messages I received, these errors are recorded and everyone is urged to give instructions concerning these doctrinal errors whenever there is an opportunity. But everyone is free to take the Lord's Word to heart or not. But whoever understands the spirit in the Father's Word and does not act accordingly increases the distance between himself and the Father even more. When he does not follow the warning Words of love he puts himself inevitably under the law. He will also, in the same measure, lack in grace by disregarding God's commandment of love.

In God's grace people are led anew to the Gospel, which emphatically points out the purpose of man's being. For the merciful love of God seeks to save all who still can be saved before the turning point comes. And it will come. The end-time which seers and prophets have proclaimed is now here. According to the revelations given to me, the Lord does not differentiate between His children. ‘Come ye all to Me’ sounds His call and blessed is he who hears His call and follows Him. God loves His children. He wants to make them all happy, even when they do not want to know Him.

Recorded November 22, 1953

Bertha Dudde

Bertha Dudde was permitted to leave her earthly shell on September 18, 1965 to return to the Father’s heavenly house.

Inhoud

1353 - Verlangen naar licht – Kennis – Waarheid

1354 - Het onderwerpen van de wil - Bevrijding van de geest

1355 - Werkzaamheid van het geestelijke – Onderrichtingen – Licht

1356 - Valse influisteringen – Waakzaamheid

1357 - Onderwijs – Bescherming tegen dwaalleren – De geest van God

1358 - Verlossingswerk – Geestelijke wedergeboorte

1359 - Eisen - Navolging van Jezus - Vergeving van zonden

1360 - Naastenliefde – Aardse en geestelijke nood

1361 - Afkeer van geestelijk voedsel – Hindernis

1362 - Kruisdood van Jezus

1363 - Godloochenaar

1364 - Een vrije keuze tussen materie en geest

1365 - Misbruik van de vrije wil – Afvalligheid van het geestelijke van God

1366 - Gods zendingen - Gods toelatingen - Satans werkzaam zijn

1367 - Maatregelen – Moraalleer – Opvattingen over wat goed is

1368 - En leid ons uit de bekoring - Het “Onze Vader”

1369 - Thessalonicenzen 2:13 – Verandering van de laatste zin – Gesprek daarover

1370 - Duivels werkzaam zijn – Zelfbeschikking – Opleidingsplaats

1371 - Medewerking van de wezens in het hiernamaals aan het lot

1372 - Aardse vreugden van een Godgezind mens

1373 - Geestelijk en lichamelijk voedsel

1374 - De juiste weg – Rooms-Katholiek

1375 - Menselijke bijzaken - Kerkbezoek

1376 - Ceremoniën - Kindschap Gods

1377 - Ceremoniën - Kindschap Gods

1378 - Vertroostingen – Gestapo

1379 - Vertroostingen

1380 - Ondraaglijke nood

1381 - Werp al uw zorgen op de Heer

1382 - De wil van de mens wordt beoordeeld, niet de daad - Arbeid aan de ziel

1383 - Begrip van het bovennatuurlijke

1384 - Het verlangen naar de goddelijke geest – Liefde – Licht en wijsheid

1385 - Stadium van de vrije wil van het grootste belang

1386 - Lotsbeschikking door de goddelijke wil – Garantie voor de grootste rijpheid

1387 - Poort naar de eeuwigheid – Velerlei graden – Lichtrijk – Duisternis

1388 - Nieuwe levensbeschouwing – Fundament – Basis

1389 - Begrijpen van de geestelijke leer – De zegen van geestelijke arbeid – Aardse behoeften

1390 - Kennis van het geestelijke is noodzakelijk – Bewust werken aan de voltooiing

1391 - Het geheim van het gemakkelijke leven op aarde

1392 - Genade van de belichaming als mens

1393 - Gebrekkig godsvertrouwen - Geloofszwakte

1394 - Het uiteindelijke doel van al het geschapene en opgewekte – Vereniging met God

1395 - Klinkend woord – Klankbodem – Instrument

1396 - Inkijk in het rijk aan gene zijde – Geestelijk schouwen en beschrijven

1397 - Innige Vaderliefde – Zorg om degenen die slap zijn – Middel

1398 - Catastrofe - Voorspelling

1399 - Liefde en barmhartigheid van God voor de zielen in de duisternis

1400 - Wederzijdse hulp van de wezens in het hiernamaals in de zorg om de dwalende zielen – Leed is een hulpmiddel

1401 - Wederzijdse hulp van de wezens in het hiernamaals in de zorg om de dwalende zielen – Leed is een hulpmiddel

1402 - Droefheid om de overledenen

1403 - De door de tegenstander gebonden wil

1404 - Onbekendheid met het werkzaam zijn van de heilige geest

1405 - Ontvangen van het goddelijke woord is een buitengewone genade

1406 - Gebrek aan deemoed – Verkeerd denken

1407 - Vernietigingswerk door mensenhand

1408 - Voortijdige verwoesting - Het vrij worden van het geestelijke

1409 - Gedachtegang van degene, die niet tot leven gewekt is – En geordende gedachten

1410 - Verzet tegen de goddelijke wil de oorzaak van de gebonden toestand

1411 - Eredienst – Verenigingen?

1412 - Wereldgebeuren zowel oorzaak als middel tot opheffing van de geestelijke nood

1413 - God is de liefde – Goddelijke bescherming in het aardse leven

1414 - Louteringsproces

1415 - Goddelijke vermaning – Pinksteren

1416 - Uitstorting van de heilige geest – Johannes 14, 13-26 – Pinksteren

1417 - Denkactiviteit - Hersenen - Beelden

1418 - Goddelijk ingrijpen - Voorspelling

1419 - Kracht van de heilige geest – Uitstraling van goddelijke liefde

1420 - Nieuwe generatie – Geestelijk tijdperk

1421 - Deemoed – Strijders van God – Gods wegen – Maaier

1422 - Geen enkele steen zal op de andere gelaten worden – Verkeerde wil

1423 - Juist denken – Verkleining van de afstand van God

1424 - Geestelijke verbindingen afhankelijk van de wil van de mens

1425 - Verharde harten

1426 - Het streven van de tegenstander om geestelijke verbindingen te verstoren

1427 - Plichtsvervulling – Vrijwillig of automatisch

1428 - Benutten van geestelijke stromingen – Herhalingen

1429 - Wil tot verlossing – Kwellen van de onderwereld

1430 - Christus pleitbezorger – Vergeving van zonden – Aanvaarden van het verlossingswerk

1431 - Dienen of strijden

1432 - God willen dienen – Mooie opdracht

1433 - Het wezenlijke in de vaste vorm – Materie

1434 - “En de wereld zal verlost zijn van alle zonden”

1435 - Gebrek aan kracht – Gebed – Verzuchting

1436 - Wereldgebeurtenis – Natuurlijke gebeurtenis

1437 - Het werkzaam zijn van de lichtwezens vóór het ingrijpen van God

1438 - Het geheim van de menswording – Het woord van God – Goddelijke Verlosser

1439 - Verschillende uitingen van de wil om te leven

1440 - Afval van God – Strijd van het licht tegen de duisternis

1441 - Zonde – Verzoening – Schepping – Wil – Verlossing

1442 - Levend geloof en vertrouwen in God

Verlangen naar licht – Kennis – Waarheid

B.D. 1353 from 25. maart 1940, taken from Book No. 23

Verlang naar helderheid van de geest, opdat ze u gebracht kan worden, opdat het licht uit de hemel u verlicht in de duisternis van het bestaan op aarde. En als het licht nu op u schijnt, ontwijk het niet, maar laat het bewust op u inwerken, opdat u zijn weldaad gewaarwordt en u steeds maar meer naar dit licht verlangt. En dan herkent u alles rondom u en in u. U ziet met verbazing de ene sluier na de andere vallen, in stralend licht en duidelijk onthult de schepping zich voor u, getuigend van Gods wijsheid en almacht en u zult wetend worden.

De meerderheid van de mensen wandelt nog in de diepste duisternis van de geest. Ze doen niets om deze toestand zonder licht te verbeteren. Ze zijn tevreden met een bestaan, dat hen alles onthoudt, wat licht en helderheid betekent. Ze verlangen er niet naar om met licht doorstroomd te worden. Ze gaan verder, zonder het werkzaam zijn van God rondom zich te herkennen. Ze gaan over donkere wegen, die hen niets bekendmaken over de heerlijke werken van de liefde en almacht van God.

Ze zien niets, omdat er bij hen geen licht schijnt, dat hen het werkzaam zijn van God laat zien. Ze weten niets van de liefde van God. Ze weten niets van het doel van de schepping. Ze zien geen verband tussen alle zaken, die het aardse leven voor hen aanschouwelijk maakt. Ze zien steeds alleen het aardse doel van alle dingen, maar niet het geestelijke. En dus bevinden ze zich in de duisternis van de geest. En dat betekent een stilstand van de geestelijke ontwikkeling en een onvoorstelbaar gebrek als het aardse leven beëindigd is.

U zult nooit de juiste weg vinden. U zult het doel nooit bereiken, omdat u in de duisternis de weg niet herkent en dus zal uw gang door het aardse leven u geen succes voor de ziel opleveren. U mag daarom niet werkeloos afwachten tot een lichtstraal tot u doordringt, maar u moet naar het licht reiken en op het geringste schijnsel letten en hem navolgen en dit lichtschijnsel zal steeds sterker worden. Hij zal spoedig een gangbare weg voor u verlichten en de nood van uw ziel zal dan opgeheven zijn, want nu hoeft u nooit meer te vrezen dat u verkeerd gaat of dat het licht zwakker zal worden.

Want degenen, die u eens het licht liet toekomen, zijn waakzaam, zodat het u daar nu nooit meer aan ontbreekt. En u zult bevrijd om u heen kijken en Gods heersen en werkzaam zijn altijd herkennen, waar u ook gaat. De goddelijke lichtdragers blijven altijd rondom u, want in hun liefde willen ze alle wezens het licht geven, hetgeen hen zo buitengewoon gelukkig maakt. Er moet alleen naar verlangd en dus gewillig ontvangen worden.

Het is de wil van Degene, Die u nu het licht belooft, dat u put uit de goddelijke genadebron, die Zijn liefde voor u geopend heeft. Want licht is kennis. Kennis van de goddelijke waarheid. En God Zelf biedt u deze waarheid in onbeperkte overvloed aan. Wie er dus naar verlangt om in het licht van de goddelijke genadezon te staan, zal mateloos goddelijke waarheid overgedragen krijgen en de waarheid zal vol kracht en macht zijn. De goddelijke liefde zal zich uiten en wat uit God is, moet ook kracht en licht in zichzelf zijn. En daarom betekent alle kennis van de goddelijke waarheid het wandelen in stralend licht.

De weg van het mensenkind is helder en duidelijk voorbestemd als het de goddelijke waarheid in zich opgenomen heeft. Het kind zal ziende worden en ook rondom zich een stralende helderheid verspreiden. En degenen, die eveneens goddelijke waarheid door het mensenkind in ontvangst willen nemen, zullen dit licht weer mogen ontvangen. Want wat God de Zijnen op aarde laat toekomen, is niet beperkt toegekend en daarom kan de mens aan de medemensen uitdelen. Daardoor zal het licht niet minder helder stralen, maar onmetelijke helderheid verspreiden, als er op het licht, dat uit de hemel komt en de mensen naar God terug moeten leiden, acht geslagen wordt.

Licht betekent hetzelfde als leven, maar onmiskenbaar betekent duisternis van de geest de dood. En degene, die in het licht staat, zal leven. En dit leven zal het kostelijkste betekenen, wat het schepsel van God geschonken kan worden. Het kind van God, dat de waarheid uit God in ontvangst genomen heeft en dus de gang over de aarde in het verlangen naar licht afgelegd heeft, wordt een onvergelijkbaar eeuwig leven beloofd. Want God Zelf, Die het licht, de waarheid en de liefde Zelf is, is werkzaam in hem geweest.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het onderwerpen van de wil - Bevrijding van de geest

B.D. 1354 from 26. maart 1940, taken from Book No. 23

Onderwerpt de wil van de mens zich aan de goddelijke wil, dan voltrekt zich de verandering in de ziel van de mens die de geest bevrijdt. Er is nu een verandering in het denken opgetreden. De wil die zich voorheen verzette tegen de Schepper is nu zacht en volgzaam geworden. De mens onderkent de wijsheid en liefde van de Schepper en hij weet dat altijd alleen de liefde van God elk gebeuren bepaalt. En dus schikt hij zich berustend in alles wat er over hem komt.

En nu is de geest vrij die voordien door de God weerstrevende wil werd belemmerd. Er voltrekt zich nu een verandering van de hele mens. Hij leeft nu in zekere zin in een sfeer die hem tot nu toe vreemd was. De geest in hem leert hem zijn ware vaderland kennen. En daar de wil van de mens geen hindernis meer is, is hij nu ook in staat zich van dit vaderland een voorstelling te maken. Want hij laat zich leiden door de geest die zich aan hem bekend maakt.

Ook de mens met een zwakke wil laat zich gemakkelijk leiden, zowel door een goede kracht als ook door een slechte kracht, maar de zwakheid van de wil draagt niet bij tot de totale bevrijding van de geest. Want steeds wordt de wilszwakte door vijandige macht benut en in God weerstrevende zin gesterkt. De mens moet in het volle bewustzijn zijn wil aan de goddelijke wil onderwerpen. Daartoe behoort ook een zekere wilskracht die zich juist op God richt, terwijl de zwakheid van wil de mens besluiteloos maakt, maar niet altijd voor God kiest.

De eigen wil aan God te onderwerpen zal steeds een zekere strijd vergen. Want de mens verlangt veel eerder dat wat tegen de goddelijke wil gericht is. Wil hij dus God dienen, Zijn wil vervullen en zich onvoorwaardelijk aan de goddelijke wil aanpassen, dan moet hij in voortdurende strijd gewikkeld zijn met zijn wensen, met zichzelf en alles wat bevorderlijk voor het lichaam lijkt. Maar deze voortdurende strijd met zichzelf, brengt hem ook dichter bij de overwinning. Als het hem gelukt is zijn wil geheel te overwinnen en alleen de goddelijke wil te aanvaarden, dan geeft de goddelijke liefde hem iets dat veel kostbaarder is dan wat hij heeft opgegeven. Hij glijdt langzaam van deze aarde in de sferen van het geestelijke. Hij ziet steeds meer de waardeloosheid in van al datgene wat hij opgaf en de kostbare schat die hij nu heeft opgegraven.

God zelf biedt hem iets aan wat aards niet op een andere manier verworven kan worden. Hij brengt hem goddelijke waarheid over, het diepste weten en het grootste vermogen van inzicht. En zo begint de mens als het ware aan een tweede leven dat aanmerkelijk afwijkt van het leven tot nu toe. Het aardse bestaan treedt op de achtergrond en voor het geestelijk oog van de mens onthult zich de liefde, wijsheid en almacht van God. De mens krijgt inzicht in het goddelijk werkzaam zijn en de zin en het doel van de schepping worden hem duidelijk. Want als de mens zijn wil heeft geofferd heeft hij het eigenlijke doel van het leven vervuld. Hij heeft ingezien dat zijn oorsprong in God ligt en weerstaat Hem nu niet meer, maar keert zich in het volle bewustzijn en in vrije wil naar Hem toe. Hij heeft zijn weerstand - die het wezen duizenden jaren heeft bewogen God te ontvluchten - opgegeven en tracht nu de uiteindelijke vereniging met Hem te bereiken. En dus is het onderwerpen van de eigen wil aan de goddelijke wil absoluut noodzakelijk voor de uiteindelijke verlossing van de ziel.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Werkzaamheid van het geestelijke – Onderrichtingen – Licht

B.D. 1355 from 27. maart 1940, taken from Book No. 23

De geest verblijft vrij vaak in de oneindigheid en wordt buitengewoon actief, voor zover hem iets geestelijks uit deze wereld bezorgd wordt, want de verbinding met geestelijke kracht verhoogt ook de drang om werkzaam te zijn. In onvoorstelbare werelden zijn ook onvoorstelbare krachten werkzaam. Het is zoals een geweldige, onmetelijke werkplaats met actieve arbeiders, die binnen de wil van de eeuwige Schepper hun toegewezen taken vervullen.

Als nu de geest van de mens zich naar de hoogte verheft, sluit hij zich ook bij de werkzaamheid van al het geestelijke aan. Hij wordt in zekere zin een schakel in de ketting van de talloze scheppende geesten. Het verblijf op aarde bestaat alleen nog puur lichamelijk, terwijl de geest vrij is en kan verblijven, waar het hem goeddunkt. Des te fijngevoeliger hij nu is, dat wil zeggen hoe gemakkelijker hij de scheiding van de aarde tot stand kan brengen, des te intensiever zal de geestelijke stroming, waar hij zich op richt, hem beïnvloeden.

De toestand van volledig los zijn is voor een mensenkind moeilijk tot stand te brengen, als de geestelijke kracht hem niet behulpzaam is en zich dus zo aan de mens opdringt, dat hij alleen in ontvangst nemen mag, wat hem geboden wordt, vooropgesteld dat de wil om in ontvangst te nemen, sterk is. Dit is dus een soort van geestelijke werkzaamheid, waarbij kennisgevingen geestelijk doorgegeven worden. Dit is in het bijzonder daar noodzakelijk, waar zulke kennis slechts gering aanwezig is, omdat het voor een wezen een onvoorwaardelijke vereiste voor de geestelijke rijpheid is. En dat is in de nabijheid van de aarde heel belangrijk, want de aardse mensen, van wie de zielen zich opwaarts ontwikkelen, ontbreekt het in hoge mate aan kennis van de goddelijke waarheid, zodat dus al het volmaakt geestelijke de mensen begeleidt en het haar voortdurende inspanning is om hun kennis te vergroten.

Geestelijk actieve mensen, dat wil zeggen mensen die hun innerlijke leven verzorgen en het aan het aardse leven van het lichaam vooropstellen, zullen zich daarom in gedachten vaak tot deze hoogte begeven en de kennis, die hen door hun begeleiders aangeboden wordt, in ontvangst willen nemen. En juist dit voortdurend onderwijzen van de mensen, die de kennis nodig hebben, is geestelijke werkzaamheid. De geest probeert de geest te vinden en zijn vertrouwen te schenken en voor zover het geestelijke zich in gemeenschappelijke arbeid versmolten heeft, is de kracht van het doordringen sterker en het wordt nu ook begrijpelijk, dat de volmaakte wezens nooit in passiviteit kunnen vervallen, zolang ze objecten vinden, die de werkzaamheid betreft. En dit zal altijd zijn, zolang de wereld bestaat.

Dit versmelten van geestelijke kracht door de wil van zowel de gever als ook de ontvanger moet dus resultaten opleveren, die weer alleen zuiver geestelijk van aard zijn. Die echter onvergankelijk blijven en dus de kennis, het geestelijke in zich, vergroten. Want kennis is geestelijke kracht, die dus doorgegeven kan worden. Kennis is licht, dat weer naar alle kanten zijn stralen werpt. Dus de werkzaamheid van de geest heeft weer een licht brengende uitwerking. En zodoende zal het begrijpelijk zijn, dat in het aardse leven slechts alleen de kennis van de goddelijke waarheid waardevol is. Want dit blijft alleen dan bestaan, in zoverre, dat het ook in het leven in het hiernamaals weer dat is, waar alleen naar verlangd moet worden en dus doorgegeven wordt.

De hoge vlucht in de oneindigheid zal elk wezen, dat naar de waarheid verlangt, hetzelfde opleveren. Juist deze goddelijke waarheid, die elk volmaakt wezen in zich draagt en dus als licht en kracht afgeeft aan degene, die hier naar verlangt. En daarom is de werkzaamheid van al het geestelijke van buitengewoon belang, want zonder dit zou het voor de geest in de mens niet mogelijk zijn om te putten uit de bron van de waarheid. Want alles, wat volmaakt is, is goddelijk en dus opent God Zelf de bron, opdat degene, die naar spijs en drank verlangt, zich daaraan laaft.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Valse influisteringen – Waakzaamheid

B.D. 1356 from 27. maart 1940, taken from Book No. 23

De inspanningen van de vrienden in het hiernamaals om vreemde influisteringen ver van u weg te houden, zijn vergeefs als uw wil deze influisteringen niet tegelijkertijd weerstaat. Degene, die de kennis van bovenaardse zaken voor jullie verborgen houdt, zolang jullie mensen de rijpheid van de ziel nog niet hebben, zal het tijdstip wel herkennen, wanneer jullie dit geboden mag worden. En daarom is de mens pas dan tot een beoordeling in staat, als zijn geest zich met het onderwijzende wezen in het hiernamaals verenigt. Het zijn onvoorstelbare ideeën, die de geest van de mens nadenkend laat worden en het verlangen naar opheldering zal u vervullen. Maar de geestelijke staat van de mens sluit een toereikende verklaring uit, als een geestelijk schouwen de mens niet in dat rijk binnenleidt.

U moet alle twijfel laten varen, als de Heer Zich aan u bekendmaakt, maar ook heel voorzichtig zijn met verklaringen van onvolmaakte geestelijke wezens. En u kunt dit onderzoeken en u dus met vertrouwen aan uw oordeel overgeven. Als het aangebodene u opgewekt en vreugdevol voorkomt, dan weet u dat de Heer Zelf u dit toe liet komen. Maar innerlijke onvrede, het gevoel van onzekerheid, een stille afweer of afwijzen van hetgeen aangeboden wordt, is steeds een stille waarschuwing van degenen, die u alleen de zuiverste waarheid willen geven en over al uw denken waken, zodat het niet verkeerd geleid wordt.

En daarom moet u de zuivere waarheid steeds scheiden van datgene, wat wel met de beste bedoelingen ontvangen, maar ongecontroleerd uit het rijk van het hiernamaals aangeboden werd. U moet niet geloven, dat het hiernamaals zich onthult aan die mensen, in wie het verlangen naar een verklaring zich alleen op het lot van de overledenen concentreert. De Heer in liefde dienen, betekent niet het loon en de verschrikkingen van het leven na de dood onthullen en dus door zulke beschrijvingen de mensen tot de juiste gang over de aarde te bewegen.

Als de mens in de liefde leeft, zal zijn geest zelf de wil van God bekendmaken, maar God laat niet toe, dat degenen, die nooit de drang naar de waarheid in zich bemerken, wederrechtelijk een blik in het leven in het hiernamaals mogen werpen. Dus de geest van degenen, die God waarachtig zoeken, zal alles wat God Zelf hen als waarheid wil laten herkennen, eigen maken, en wat in de mens alleen maar de geringste afwijzing veroorzaakt, zal dus van geen belang en zonder waarde zijn. In sprakeloze eerbied ten opzichte van het goddelijke woord blijven en aandachtig naar de innerlijke stem luisteren, waarborgt de zuiverste waarheid. Maar plaats datgene, wat jou van de andere kant aangeboden wordt niet binnen het bereik van jouw beschouwingen, opdat het de heldere blik niet vertroebelt en hinderlijk wordt voor het aanbieden van de zuivere waarheid.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Onderwijs – Bescherming tegen dwaalleren – De geest van God

B.D. 1357 from 27. maart 1940, taken from Book No. 23

De regelmatige uitwisseling van gedachten tussen geesten is een doorlopend onderricht van de mens, wiens kennis nog leemtes vertoont en die er ooit toe in staat moet zijn om eveneens onderwijzend in aardse kringen op te treden. De wereld in het hiernamaals is voor de mensen nog niet ontsloten, want slechts aan weinigen kon tot nu toe de zuiverste waarheid overgedragen worden.

De mens heeft zich weliswaar steeds ingespannen om de sluier, die daar door Gods wijsheid over uitgespreid is, weg te nemen en zaken te doorgronden, die zijn interesse golden. Aan deze inspanningen lag zelden het pure verlangen naar de zuivere waarheid, de drang om kennis te hebben van het werkzaam zijn van God, ten grondslag. Veel meer was een zekere aardse weetgierigheid de drijfveer voor zulke onderzoekingen en daarom zijn de uitkomsten niet altijd vrij van dwalingen.

Want de mens, wiens weetgierigheid in aardse aspiraties zijn grondslag heeft, komt makkelijk in het gevaar, dat het door de tegenstander gebruikt wordt voor de verspreiding van dwalingen. Want alles, wat de mensen graag horen, leggen de krachten van de tegenstander via de gedachten in het bewustzijn van de mensen. De gevolgtrekkingen of uitkomsten zullen dus steeds overeenstemmen met dat, wat de mens zich voorgesteld heeft. En deze denkbeelden zijn weer in meer of minder mate overeenkomstig de waarheid, al naargelang het verlangen naar de waarheid over geestelijke zaken in de mens overheersend of slechts minimaal aanwezig is.

Als er echter een constant verkeer met de geestelijke kracht ontstaan is, als het de mens door zijn levenswandel gelukt is om de goddelijke geest in zich op te wekken, zodat deze de mens nu onderwijst, dan veronderstelt dit opwekken van de geest van God in de mens al het diepste verlangen naar de waarheid. En het aanroepen van de goede geestelijke kracht, het gebed om de zegen en genade van God, beschermt het nu ontvangende mensenkind tegen elke dwaling. En daarom stemmen de resultaten van zulk regelmatig onderwijs over de waarheid hiermee overeen en hier kan nu gerust op gebouwd worden en elke gedachtegang kan hiervan uitgaan.

De mens loopt wel heel gauw het gevaar om te struikelen, dat wil zeggen dat hij rekening houdt met zijn verlangens. En deze verlangens kunnen ook af en toe een aards tintje aannemen. Maar dan zal de geest van God in de mens zich niet of met veel moeite uiten en daardoor het ontvangende mensenkind niet onmiddellijk weer op de juiste weg leiden. Maar nooit kan de geest uit God zich bewust in dwaling verliezen, en nooit zal de mens, die het erom te doen is God de Heer te dienen, om reden van eigenliefde zijn verlangen naar de waarheid opgeven en zich ertoe lenen om onwaarheden op te nemen en neer te schrijven. Want een mens, die voor zo’n taak gesteld is, is zich hier goed van bewust. Zijn streven betreft alleen het geestelijke welzijn van de medemensen en daarom weigert de geest uit God in de mens om dwaling in de wereld te brengen.

Dus daarom zal een zuiver geestelijke verbinding van de aarde naar het hiernamaals de zekerste bescherming tegen dwaalleren zijn. Want degene, die in deze verbinding staat, zoekt de waarheid en de gever is eveneens een drager van de waarheid, omdat de zoeker naar waarheid alleen een dergelijk persoon als leermeester aantrekt. Er vindt dus niets onwaarachtigs toegang tot deze kring, want het verlangen naar de waarheid zelf stelt de grenzen, die een onecht wezen niet kan overschrijden.

Zolang dus het streven van de mens, die onderwezen wordt, alleen God en de waarheid te dienen is, zolang de mens maar probeert om de goddelijke genade te ontvangen en daardoor lichamelijk en wat de ziel betreft te rijpen, zolang geen enkel succes hem ertoe brengt om aards gebruik te maken van de gaven, die hij ontvangen heeft, maar alleen de liefde voor God en de naasten het motief is, die hem ertoe brengt om deze verbinding met het hiernamaals tot stand te brengen, zo lang zal ook de Gever van datgene, wat de mens ontvangt, God Zelf zijn en elk resultaat zal dus de zuiverste waarheid zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verlossingswerk – Geestelijke wedergeboorte

B.D. 1358 from 28. maart 1940, taken from Book No. 23

Er vertoeft een hemelse vriend in jouw nabijheid en hij probeert geestelijk met je te communiceren. Alle gaven van de geest moeten in liefde aangeboden en ook in liefde ontvangen worden en hij streeft er nu naar om een goed, innig contact tot stand te brengen, opdat hij onbelemmerd kan communiceren. Hij is jou door de Vader gegeven als jouw begeleider voor de tijd op aarde en hij verzorgt jou alsmaar door. Aan zijn zorg heb je het te danken, dat jouw wil zich naar deze taak toekeerde. En nu probeert hij onvermoeibaar om jou er toe te brengen om te accepteren, wat jouw hart nog niet helemaal opgenomen heeft.

Je hebt weliswaar de wil, maar het ontbreekt je nog aan begrip voor één van de belangrijkste geloofsleringen, die slechts tot nu toe een vage indruk op je gemaakt heeft, maar die in alle diepte beseft moet worden. De Heer laat je nu een bericht toekomen van de met jou innig verbonden leermeester in het hiernamaals.

De toestand van een wezen dat niet bevrijd is, is duister. Want verlossing is bevrijding uit de duisternis. Verlossing is bevrijding van de geest uit de boeien en verlossing is geestelijke wedergeboorte. Alle schuld op aarde drukt de mens neer tot een belast wezen. Elke zonde kluistert de mens steeds meer aan de aarde, aan hetgeen verbannen is. Maar Jezus Christus heeft de mensheid van de zondenschuld verlost. Dat wil zeggen, Hij hief de staat van de verbanning van de mensen op, Hij nam als het ware de verbanning op Zich en gaf Zichzelf daar als zoenoffer voor op door Zijn dood aan het kruis.

Het verlossingswerk is dus het grootste werk van barmhartigheid. Het werd de mens daardoor mogelijk gemaakt om de staat van verbanning door zijn wil te kunnen verlaten. Het werd aan hem overgelaten om zich hieruit te bevrijden of om eeuwig onder de druk van de zondenlast te leven. Zijn wil alleen was al voldoende om zich te verlossen uit elke boei en in lichtsferen binnen te kunnen gaan, terwijl de mens voorheen onmachtig was en de onmetelijke schuld, die op hem drukte, verder dragen moest, tot de goddelijke Verlosser Zich ook over deze zielen erbarmde en door Zijn dood hen ook de vrijheid gaf.

Maar nu verlangt de Christelijke leer een volledige bekentenis van de eigen schuld, voordat de genade van het verlossingswerk deze schuld kan delgen. De mens moet van tevoren zijn zondigheid beseft hebben. Hij moet zijn troosteloze toestand kennen om ook de goddelijke erbarming, die zich nu bereid verklaart elke zondenschuld te delgen, waard te kunnen worden. De mens moet in het besef van zijn zondenschuld om de genade van het verlossingswerk vragen en zich dus bewust in de kring plaatsen van degenen, voor wie de Heer aan het kruis gestorven is. Zijn ziel moet willen, dat ze vrij wordt en ze moet de hemelse Verlosser vragen om ook haar te aanvaarden. Ze moet in de toekomst in het besef van haar schuld met al het boze breken en een leven op een God welgevallige manier leiden. Ze moet om genade vragen en dus bewust aanspraak maken op het verlossingswerk van de Heer.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Eisen - Navolging van Jezus - Vergeving van zonden

B.D. 1359 from 28. maart 1940, taken from Book No. 23

De eisen die God nu aan de mensen stelt zijn heden dezelfde als ten tijde van het wandelen van Jezus op aarde. De Heer gaf Zijn bloed voor alle zondaren en Hij nam dus ook de zondeschuld van allen op zich. Ieder mens kwam de genade toe van het verlossingswerk als hij het als zodanig erkende. En hetzelfde verlangt de Heer nu nog. De goddelijkheid van Jezus moet erkend worden en de oneindige liefde van God voor de mensen, dat Hij alle zondeschuld van hen teniet heeft gedaan met Zijn bloed. De gave Gods, de delging van de zondeschuld, was een onverdiend geschenk dat alleen de overgrote liefde Gods de mensen aanbood. Maar dit geschenk kan nooit meer worden toebedeeld aan de mens die het bewust afwijst.

De mens moet zijn onwaardigheid inzien. Hij moet zich ervan bewust zijn, hoe diep hij door zijn zonde gezonken is en hoe ver hij zich van de eeuwige Godheid heeft verwijderd. Hij moet in het besef van zijn onwaardigheid de Vader in de hemels om erbarmen smeken, Hem zijn onwaardigheid bekennen en ter wille van het verlossingswerk en ter wille van de overgrote liefde van Jezus om bevrijding van zijn zondeschuld vragen in het diepste geloof in Jezus Christus, de goddelijke Verlosser. Als de mens Hem nu al zijn zonden beschrijft, als hij klein en nederig wordt voor de erbarmende liefde van God, als hij nu in diepste deemoed om genade smeekt en zich en zijn zondeschuld aan de eeuwige Rechter overlaat voor een vonnis, dan zal de Heer genade voor recht laten gelden. Hij zal ter wille van Zijn Zoon alle schuld tenietdoen en zich vol erbarmen tot dit kind wenden, dat bewust om de genade van het verlossingswerk heeft gebeden en besloten heeft Jezus na te volgen. Want wie ter wille van Jezus begeert verlost te worden, die zal er ook naar streven, zijn levenswandel te vormen naar de wil van de Heer. Hij zal aan de goddelijke Verlosser een voorbeeld nemen, hij zal proberen Hem na te volgen en het verlossingswerk zal voor hem niet alleen een daad van eenmalige vergeving van de zonden zijn, maar de aanleiding voor een volledig nieuw leven. Alle schuld zal van hem zijn afgenomen en met haar zal ook de macht van de tegenstander gebroken worden, ooit een grote invloed uit te oefenen op zo’n mens, die zich bewust aan de Heer en Heiland ten geschenke gaf doordat hij in de kring van diegenen trad voor wie de Heer Zijn leven gaf.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Naastenliefde – Aardse en geestelijke nood

B.D. 1360 from 29. maart 1940, taken from Book No. 23

De zuiverste, meest onbaatzuchtige naastenliefde te beoefenen, is onnoemelijk waardevol voor de ontwikkeling van de ziel. Deze beoefening op aarde levert al een hogere rijpheidsgraad op en de ziel herkent bij het overlijden de zegenrijke weg, die ze afgelegd heeft. De mens moet steeds bereid zijn om te dienen en te geven. Hij moet steeds het welzijn van de medemensen voor zijn eigen welzijn zetten. Het moet voor hem de grootste drijfveer zijn, die hem aanzet tot een werkzaamheid, die het welzijn van de medemens betreft. Hij moet aan zijn lichaam en ziel denken, hem in aardse nood behulpzaam zijn en zijn geestelijke nood voor alles proberen op te heffen.

In het aardse leven de liefde te beoefenen, is de voornaamste opdracht voor de mens en is de ware navolging van Jezus. Want ze omsluit alles, wat God van hem verlangt. Want de mens, die liefhebbend werkzaam is, zal zachtmoedig en geduldig zijn. Hij zal ook vredelievend en barmhartig zijn, want als hij zijn medemensen liefheeft, zijn al deze deugden hem eigen, want de liefde is goddelijk en dus ook veredelend voor het karakter van de mens. Als de mens nu aan de gebrekkige toestand van de ziel van een dwalend mens denkt, zal hij medelijden hebben en zijn werkzame hulp actief laten worden. Hij zal geven, wat het de ander ontbreekt en hem in de waarheid binnenleiden, want zijn waarnemingsvermogen laat hem steeds het juiste vinden om de nood van zo’n onwetende ziel succesrijk te beïnvloeden.

Zich bekommeren om het zielenheil van de medemens is het grootste werk van barmhartigheid, want het bespaart deze het onuitsprekelijke leed, dat een onvolmaakte ziel in het hiernamaals wacht. En steeds moeten geduld en liefde werkzaam zijn, want dit werk gaat moeizaam en ze vereist daarom de grootste liefde en het grootste geduld, als er succes geboekt moet worden.

De weg omhoog gaat enkel via de liefde. De liefde kan nooit uitgeschakeld worden, want God is de liefde. God zoeken zonder in de liefde te staan, zal zonder succes blijven, want de eeuwige liefde laat zich juist alleen maar door actieve naastenliefde vinden. Maar juist op die liefde wordt zo weinig acht geslagen en de toestand van de ziel van de mensen is daarom zo zwak, dat de grootste nood voor deze zielen onvermijdelijk is.

En als de ziel deze nood in het hiernamaals bespaard moet blijven, moet de mens nog op aarde gekweld worden, opdat de liefde in hem tot ontplooiing komt. Opdat de één het aardse lot van de ander draaglijk probeert te maken en daardoor de nood van de ziel verminderd wordt. Want de ziel heeft andere middelen voor haar welbevinden nodig, dan het lichaam. De ziel komt alleen de werken van liefde ten goede. Haar zal alles, wat het lichaam zich ten gunste van de medemensen ontzegt, omhoog helpen. En daarom zullen de mensen er steeds op bedacht zijn hun eigenliefde te onderdrukken en alles, wat hen begeerlijk lijkt, de mensen toe te laten komen.

En als de mens de rijpheid van zijn ziel nastreeft, zal hij niet verzuimen de medemens rijpheid van de ziel te bezorgen, doordat hij hem bereidwillig en blijmoedig van zijn kennis omtrent de waarheid afstaat, doordat hij hem onderwijst over God, Zijn eindeloze liefde en barmhartigheid en van de eigenlijke aardse opdracht van de mens. En als het hem gelukt is een ziel uit de duisternis te redden, heeft hij zich waarlijk beziggehouden met de naastenliefde en dit levert hem het kostelijkste loon op, want de geestelijke nood onder de mensheid is veel groter dan de lichamelijke nood. En oefen je daarom in de liefde, opdat je verlossend op aarde werkt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Afkeer van geestelijk voedsel – Hindernis

B.D. 1361 from 29. maart 1940, taken from Book No. 23

Er worden enorme hindernissen voor de ziel gelegd, als de mens een afkeer van geestelijk voedsel heeft. Hij stapelt het bolwerk, die hij toch af moet breken, steeds hoger op en de levendige interesse in al het aardse laat de steeds grotere verwereldlijking zien, terwijl er aan de ziel maar karig gedacht wordt.

Zulke mensen brengen het verreweg grootste deel van hun leven in passiviteit van de geest door, want ze besteden al hun denken slechts aan hetgeen tastbaar voor hen is en ze blijven daar met uiterste hardnekkigheid aan vasthangen, er niet aan denkend, dat alles met hun scheiden van deze wereld een einde neemt. De zorg voor het zielenheil noemen ze nutteloos en vruchteloos, of ze sluiten zich aan bij het schijngeloof en de schijngodsdienst en zijn van hun onfeilbaarheid overtuigd, zodat ze geloven geen onderricht meer nodig te hebben. En wat hun nu aangeboden zou kunnen worden voor hun ziel, laten ze onopgemerkt voorbijgaan.

Dit bedrukt de ziel en ze verdooft zich met zelfgekozen vreugden, waaraan geen enkele geestelijke waarde toe te kennen is. En zo zal het uur van de dood komen en hiermee het besef de grootste genade afgewezen te hebben, die de Heer de mensen toe liet komen. Dit besef is uiterst bitter, want het gebeuren laat zich nooit ongedaan maken en dus is de ziel ook achteraf geen graad van rijpheid te bezorgen, als de tijd op aarde niet gebruikt werd, voor zover het mogelijk was.

De Heer leidt elk mens in de nabijheid van het goddelijke werkzaam zijn. Steeds is de mens zelf de beslisser of hij deze gelegenheid benut en dus geestelijk rijper wordt of er daarentegen geen enkele notie van neemt en dus geestelijk op hetzelfde niveau blijft staan. En als de mensen erover zouden willen nadenken, dat ze als het ware onvoorbereid het hiernamaals zullen binnengaan en ze dan denken aan de vele dagen, die hen geestelijke vooruitgang hadden kunnen opleveren, als ze maar bereidwillig geweest zouden zijn, dan zouden ze nu alle wilskracht moeten aanwenden om alle mogelijkheden te benutten. Want het is moeilijk om in te halen, wat de mens op aarde verzuimd heeft, al wordt de ziel ook in het hiernamaals nog mogelijkheden gegeven om naar boven te klimmen. Maar het is nooit mogelijk om deze volmaaktheid in de korte tijd te bereiken, die het aardse leven een gewillig kind op kan leveren.

Alleen voor degene, die er voortdurend naar streeft, dat wil zeggen, degene, die eerst aan zijn ziel denkt, voordat hij iets aan zijn lichaam doet, zal het mogelijk zijn om al op aarde een zeer hoge trede te bereiken, hetgeen in het hiernamaals een onvoorstelbaar lange tijd duurt. Want het aardse leven is een genade voor de mens. Het werd hem verleend voor de volledige verlossing van de ziel, maar ze wordt niet altijd zo gebruikt, dat de mens gelijk na zijn sterven in het lichtrijk binnen kan gaan, dat ongekende gelukzaligheden belooft.

Wat de mens op aarde niet wilde horen, zal hij in het hiernamaals moeten aanvaarden, als hij niet als onvolmaakte geest werkeloos op de onderste trede wil blijven en op de barmhartigheid van lichtwezens of op het gebed van de nog op aarde verblijvende mensen aangewezen wil zijn. En dit is het lot van degenen, die afwijzen, wat hen van boven aangeboden wordt en geen enkele aanstalten maken om de toestand van hun zielen te verbeteren, want ze staan voor een schier onoverkomelijke opdracht, als voor hen eindelijk het inzicht komt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Kruisdood van Jezus

B.D. 1362 from 30. maart 1940, taken from Book No. 23

Met alle innerlijkheid zich de kruisdood van Jezus voor te stellen is zo oneindig zegenrijk voor de ziel die opwaarts streeft. Het was het moment van de grootste lichamelijke zwakheid en geestelijke sterkte. Jezus zag Zijn einde komen en Zijn geest vertoefde al bij de Vader, maar de grootste pijnen dwongen het lichaam nog naar de aarde en de ziel leed bovenmatige kwellingen wegens de duisternis van hen die de schuld hadden aan Zijn dood. Het leed van de Stervende aan het kruis was onuitsprekelijk en alleen een diepgevoelige ziel is in staat zich bij benadering de vernederingen voor te stellen die het leed van Zijn ziel vergrootten. Hij vernam uit de diepte der hel de bitterste verachtingen. Zijn lichaam was uitgestoten, de hele wereld was donker en zonder licht en de grootte van de zondeschuld lag als een ontzaglijke last op Zijn schouders. Hij droeg deze last en zond de woorden omhoog: "Vader, vergeef hen." Zijn ziel was liefde, vurigste opofferende liefde voor al deze mensen die schuld hadden aan Zijn onuitsprekelijk lijden. Hij dronk de kelk tot op de bodem, Zijn lichaam werd zwakker, tot uiteindelijk de ziel zich losmaakte en zich verhief naar de Vader.

De dood van Jezus aan het kruis is van zo onvoorstelbaar grote betekenis voor de mensen, en toch krijgt dit grootste werk van liefde en barmhartigheid zo weinig aandacht. Alleen de in de liefde vaststaande mens is in staat de volle omvang hiervan te beseffen, maar voor de mensen zonder liefde is de dood van Jezus onbetekenend, want hun ontbreekt elk gevoel daarvoor, welk offer Jezus Christus heeft gebracht in overgrote liefde. Want de goddelijkheid van Jezus, de in Hem in alle volheid wezenlijk aanwezig zijnde Geest Gods, heeft zich in het uur van de dood van Hem teruggetrokken en de mens Jezus volbracht deze daad tot verlossing van de mensen uit alle zondeschuld. Bijgevolg heeft de mens geleden. Het uur van de dood werd zonder enige verlichting door Hem ondergaan. Het lichaam en de ziel leden onvoorstelbare smarten, want alleen zo kon het verlossingswerk worden volbracht, opdat het leed van de mensheid minder werd. Alleen zo kon alle zondeschuld teniet worden gedaan, dat overgrote Liefde het leed droeg, wat deze zondeschuld noodgedwongen als gevolg had.

De wereld heeft bijna geen begrip meer voor dit grootste werk van liefde van een Mens. Ze gaat er achteloos aan voorbij, ja, ze tracht het waardeloos te maken doordat ze het niet meer betekenis toekent dan de daad van een idealist, wiens motieven pas later omschreven werden zoals nu de christelijke leer het doet. Daarmee wordt echter juist de verlossing van de mens in twijfel getrokken. De verlossingsgedachte wordt verworpen en Jezus Christus dus alleen als een wereldhistorisch persoon erkend, evenwel een geestelijke samenhang van Zijn dood met de gehele mensheid wordt ontkend. En dit geheel verkeerde denken van de mensen heeft het nodig gemaakt dat de Heer zich wederom bekommert om de mensen, dat Hij hun de zuivere waarheid overbrengt opdat het geloof in de verlossing door Jezus Christus niet onder de mensen verloren zal gaan, maar in hen weer levend zal worden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Godloochenaar

B.D. 1363 from 31. maart 1940, taken from Book No. 23

De geest van de mens, van wie de verwijdering van God zo duidelijk aan de oppervlakte komt, zinkt in een ontzaglijke diepte. Hij heeft het aardse bestaan op zich genomen om een eindeloze gang door de vorm te besluiten en dit wordt pas achteraf begrepen, omdat het hem er eenmaal aan ontbreekt om God te willen vinden en herkennen. En zijn wil zal steeds alles ontkennen, wat God doet herkennen en bevestigen.

Daarom is zijn gang over de aarde slechts een overgang naar een nieuwe vorm van de gebonden toestand, tot levenloosheid in het hiernamaals. Deze gang wordt eveneens gebruikt door alle krachten, die God willen dienen om zijn denken te veranderen, om de onnoemelijk kwellende gang door alle materie, de vernieuwde weg ter opvoeding, te verhinderen en de ziel naar de juiste bestemming te leiden.

Maar in het hiernamaals zal deze inspanning veel zwaarder zijn, omdat de duistere toestand een verharding van de eigen wil tot gevolg heeft en elke poging betreffende deze wil mislukken kan. Alleen het gebed van een mens op aarde kan hem voor de laatste ondergang behoeden, omdat dit merkbaar tot zijn bewustzijn komt en het de eerste en enige gelegenheid kan zijn om hem op andere gedachten te brengen.

Op aarde is er in zekere zin een kracht in zijn ziel aanwezig, die hem dwingt om zich te verzetten tegen al het goddelijke en die haar begin heeft in het rijk van de duisternis. Ze versterkt hem in het gevoel van de eigen verwaandheid. Ze laat zijn gedachten steeds die richting nemen, die weer tot God afwijzende uitkomsten leiden. Ze neemt hem zo gevangen, dat alle tegenkrachten zonder effect blijven, omdat de eigen wil deze kracht weerstaat en deze kracht zich schikt.

Daarmee is de tegenwerping, waarom God de mens precies zo en niet anders geschapen heeft, weer ongegrond. De mens heeft het recht op zelfbeschikking en het recht om zijn denken te bepalen en iedereen wordt de mogelijkheid geboden om zijn denken te veranderen. Maar de eigen wil moet daarbij werkzaam zijn. Als deze echter sterker is en dus niet bereid om het huidige denken aan een onderzoek te onderwerpen, dan is elke inspanning van de goede geestelijke kracht zonder succes.

Het godsbegrip van zo’n mens is als het ware uit zijn denken geëlimineerd, want het erkennen van een macht, waaraan hij zich moet onderwerpen, bevalt hem niet. In zijn verbeelding is de schepping het resultaat van een kracht, die willekeurig ook de mensen liet ontstaan als product van steeds gelijkblijvende natuurkrachten, maar die geen enkele diepere bestemming aan deze levende wezens toekennen.

Dus hij kijkt in zekere zin naar de tijd op aarde zonder een plan te hebben. Zonder één of ander doel in wereldse zin, dus om het eigenmachtig onder de knie te krijgen, is hij afhankelijk van de intelligentie van elk ander mens. En daarom zal al het streven van zo’n mens slechts wereldse verbeteringen betreffen. Hij probeert een zeker welzijn te bevorderen en noemt dit een beoefenen van liefde. Deze liefde betreft echter slechts de lichamelijke behoeften, weliswaar steeds geleid door het motief van het verhogen van het eigen welbevinden. Want alleen dat alles, wat de gang door het aardse leven draaglijk maakt, lijkt hem waardevol. En hij gelooft weer, dat de mens zelf de verbetering van het aardse bestaan teweeg kan brengen door ten opzichte hiervan een juiste houding te hebben.

Maar in hoeverre de verkeerde geestelijke instelling de beweegreden van een moeilijker aards leven is, onttrekt zich aan zijn kennis. Dat wil zeggen dat hij het niet wil begrijpen. Deze concessie zou van hem toch ook een andere levenswandel vereisen, wat weer niet overeenstemt met zijn wereldse verlangens en zijn denken. En zo’n mens blijft met de ontwikkeling van zijn ziel ver achter, want alle beproevingen, alle leed en alle overige hulp, die hem toegezonden wordt, levert geen ommekeer in het verkeerde denken op, zolang de drang naar de waarheid geen meester over hem wordt en hij zich niet bewust wordt van de vergankelijkheid van al het aardse. Pas dan zou het mogelijk zijn, dat de wil ook gewilliger en minder afwijzend wordt.

Daarom moet een strijden en bidden voor zulke zielen niet ophouden, want zolang de mens op aarde verblijft, kan hem hulp verleend worden en het kan in ontvangst genomen en benut worden, terwijl hem in het hiernamaals elke kracht daartoe ontbreekt en alleen het gebed van de mens hem verlichting geven kan, als zijn wil niet naar boven verlangt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Een vrije keuze tussen materie en geest

B.D. 1364 from 31. maart 1940, taken from Book No. 23

Kies tussen materie en geest. Neem een besluit over de staat van verbannen zijn of de staat van vrijheid. Dit besluit zal u niet zwaar vallen, als u het inzicht hebt en probeer dus eerst tot het juiste inzicht te komen. En als u daar de wil toe hebt, onthoudt de eeuwige Godheid u zeker niet het juiste inzicht. Want als u maar zou willen, dat uw denken juist was, als u maar steeds het ware en rechtvaardige zou nastreven, dan zou u ook inzicht hebben en dus ook heel goed in staat zijn om uw keuze tussen de materie en de geest te maken. Want al het materiële trekt u omlaag, omdat de materie deel is van het kwaad. De materie is alles, wat ver verwijderd is van God. Terwijl de geest zich naar de hoogte verheft, omdat hij uit God is.

Als u dus het geestelijke zoekt, dan bent u aan de zwaarte van de aarde onttrokken, u nadert uw eigenlijke bestemming. Materie en geest zijn tegengesteld aan elkaar. Het ene moet door het andere overwonnen worden en dat betekent bevrijding, dus leven of verdoemenis, dus de dood. Als de geest de materie overwint, dan heeft hij zich geheel en al uit deze boeien verlost en is hij vrij. Maar als de materie de overwinnaar is, dan is het geestelijke voor onnoemelijk lange tijd gebonden. Het is in de macht van de tegenstander, die de bevrijding uit de materie wil verhinderen en steeds alleen de toename van de materie nastreeft.

En dus kan nooit tegelijkertijd aan beide gevolg gegeven worden. De geest kan zich niet bevrijden en tegelijkertijd de materie toegedaan zijn, want steeds betekent het leven van de één, de dood van de ander. En daarom is het volkomen onmogelijk, dat een mens, die nog naar aardse goederen streeft, zich tot geestelijke rijpheid ontwikkelt, want het verlangen naar dat, wat als materie allemaal onrijps in zich bergt, kan onmogelijk vervuld worden als tegelijkertijd het geestelijke in de mens tot rijpheid moet komen, want dit geestelijke kan zich pas ontwikkelen, zodra de boeien verbroken zijn. En alle materie vormt de boeien, dus alles wat onontwikkeld geestelijks in zich bevat.

De materie is dus de schil, die eerst opengebroken moet worden, opdat de kern vrij komt. Wie de schil niet opoffert, kan niet bij de binnenste vrucht komen en derhalve moet ook het omhulsel van de geest eerst opengebroken worden. Dat wil zeggen dat al het aardse verlangen opgeofferd moet worden, opdat de geest nu ongehinderd de vlucht naar de hoogte kan ondernemen.

En dit is de moeilijkste beslissing voor de mensen. Bewust het ene opgeven om het andere te kunnen ontvangen. Hij ziet enkel de schijnbare waarde van het materiële en geeft daar iets eindeloos kostbaars voor op. Hij kent het voordeel van het geestelijk ontwaken niet. Hij weet niet van het geestelijke succes van een ziel, die de wereld en haar goederen veracht en er daarom ook niet naar streeft.

Maar als zijn verlangen naar de waarheid hem ook het juiste inzicht gebracht heeft, zal zijn streven nu alleen nog maar de toename van geestelijke goederen betreffen, want hij leert nu om de materie te verachten en probeert ijverig opwaarts te gaan, want niets houdt hem op aarde tegen. Zijn geest verheft zich en de geest, die dus bevrijd is, zal het ook lukken om zich geheel te scheiden van alles, wat hinderlijk voor hem was bij de opwaartse gang. De mens heeft in vrije wil de beslissing genomen. De materie betekent niets voor hem, dus hij heeft geheel en al overwonnen. De geest is bevrijd en kan in lichte sferen binnengaan.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Misbruik van de vrije wil – Afvalligheid van het geestelijke van God

B.D. 1365 from 1. april 1940, taken from Book No. 23

De mensen wijzen vaak een wijze en rechtvaardige Schepper af, omdat het onuitsprekelijke leed op aarde hen niet in een veroorzaker hiervan, Die de liefde Zelf moet zijn, wil laten geloven. En ze denken er niet over na, in hoeverre de mensen zelf de veroorzakers van alle leed en kwellingen zijn. De aanleiding van dit alles is steeds in de eigenlijke oorzaak te zoeken en de mens moet hier ook eenmaal beseffen, dat zowel het leed, alsook haar uitwerkingen de gevolgen zijn van een geheel verkeerde richting van de wil.

Steeds moet de wilsvrijheid als eerste in aanmerking genomen worden. Zonder deze vrije wil zou de mens niet dat zijn, wat hij zijn moet: een wezen, dat vanuit zichzelf volmaakt kan worden om eens net als God te kunnen scheppen en werken. Hij zou een gericht wezen zijn, niets meer dan een dier, waarbij de wil van de Schepper de uitvoering van zijn activiteit bepaalt. Het wordt dus in de eerste plaats uitgesloten, dat de wezens volmaakt op de wereld gezet zouden kunnen worden, maar ze moeten zich eerst tot dat vormen, wat hun bestemming is. En daarom kan de vrije wil ook niet van het wezen afgenomen worden. Hij kan alleen maar beïnvloed worden om zo of zo te handelen.

Dat de mensen nu de vrije wil op een voor hen heel schadelijke manier misbruiken, dat ze de vrije wil gebruiken om zich steeds verder van God te verwijderen, in plaats van Hem te naderen, is doorslaggevend voor alle begeleidende verschijnselen van hun aardse leven. Ze zouden dit leven heel makkelijk tot een draaglijk, weinig smartelijk leven kunnen maken, wanneer ze hun wil goed zouden gebruiken. Want het is hun enige taak om de scheiding van God te overbruggen, de verwijdering van Hem te verminderen, God opnieuw te naderen, van Wie ze zich verwijderd hebben, toen de geest zich van de oorspronkelijke geest losmaakte.

Al het geestelijke, wat uit God voortgekomen is, had een vrije wil. Het had zich in het allereerste begin in verwaandheid van God gescheiden. Het moet zich echter weer met de Schepper van alle dingen, met de oorspronkelijke geest, de Oerkracht herenigen. En dit is, omdat hem de vrije wil gelaten moet blijven, niet anders mogelijk, dan via de weg van het lijden, de gebonden toestand, want alleen lijden vermindert de verwaandheid. Leed is onvrijheid en het besef van onvrijheid maakt deemoedig. Het wezen kan niet anders tot zijn voltooiing komen dan in de diepste deemoed. Dus moet het wezen, dat zich machtig en heersend waande en zich tegen God, als het uitgangspunt van al het licht, verzette, onderdrukt worden tot de diepste deemoed om dan de weg omhoog met gemak af te kunnen leggen.

En de wereld is minder deemoedig en minder verlangend naar de hulp van God dan ooit. Ze staat meer dan ooit in de macht van degene, die de afvalligheid van al het geestelijke van God veroorzaakt heeft. En al het geestelijke verzet zich in grote mate tegen God, doordat de mensen Hem bewust verloochenen en in liefdeloosheid alle eisen van de tegenstander vervullen, maar geen acht slaan op het gebod van de liefde, dat weer vervuld moet worden, als de vergeestelijking, die het wezen pas dat maakt, wat het volgens de goddelijke beschikking moet zijn, van de mensen zich moet voltrekken.

En dus werd de wil misleid en deze verkeerde wil moet nu goed gevormd worden en dit is alleen nog maar mogelijk door lijden, omdat alle andere pogingen tot een verandering zonder resultaat bleven. Maar Gods liefde en barmhartigheid wil de mensen niet aan hun zelfgekozen lot overlaten. Want Zijn wijsheid herkent werkelijk wat nuttig is voor de voltooiing van de ziel van de mens.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Gods zendingen - Gods toelatingen - Satans werkzaam zijn

B.D. 1366 from 1. april 1940, taken from Book No. 23

De mens slaat te weinig acht op het gebeuren om zich heen en hij is er op geen enkele manier van te overtuigen dat alles naar wijs plan zich aanpast aan de wereldordening, dus alles zo moet gebeuren zoals het komt, ofschoon de wil van de mens vaak de rechtstreekse oorzaak is. Er moet verschil worden gemaakt tussen wat God volgens Zijn wil zendt en Gods toelatingen van datgene wat de wil van de mens zelf heeft veroorzaakt. Dit is de mensen zo moeilijk begrijpelijk te maken, dat God nooit Zijn goedkeuring kan geven als de mens maatregelen treft die tegen Zijn wil in gaan. Maar daar Hij weer de vrije wil van de mens niet hindert, moeten nu die maatregelen die het onmiskenbare werk of de invloed van de boze zijn, zo worden vormgegeven door God, dat ze toch nog in zeker opzicht voor de ziel van de mens een goed gevolg kunnen hebben. En dit laat het denken van de mensen weer als resultaat opleveren, dat het de wil van God zal zijn als werken die onmiskenbaar de invloed van de boze verraden, hele volkeren in nood en ellende storten. Als God zoiets niet zou toelaten en dus de veroorzakers van het leed en de nood onbarmhartig wilde verdelgen of onschadelijk maken, dan zou de mens elke mogelijkheid zijn ontnomen goed en kwaad te onderscheiden. Want alleen het goede zou zich dan moeten handhaven, terwijl al het kwade meteen verdelgd zou worden. Dus laat God de kwade macht uitrazen en beschermt Hij steeds maar de zijnen ertegen dat ze aan deze macht zijn overgeleverd, doordat Hij alle onheil van hen afwendt. En al mogen daarom de kwade krachten werken zonder ophouden, de gevolgen van dit werkzaam zijn zullen steeds worden afgezwakt. De mens zal er steeds zijn voordeel voor de ziel uit halen wanneer hij de slechte krachten voldoende weerstand biedt en God daartoe om bijstand vraagt. Want als God Zijn liefde er niet tegenover zou willen stellen, zouden de verzoekingen van de tegenstander waarlijk buitengewoon groot zijn en zou de mens heel gemakkelijk het onderspit kunnen delven in de strijd daartegen.

Maar zo is elk gebeuren door God toegelaten, opdat het werkzaam zijn van de tegenstander herkenbaar is en de mens het zal leren verafschuwen. Maar dan moet de mens ook zijn eigen onmacht inzien, als hij gelooft alles in het leven door eigen kracht de baas te kunnen. De mens heeft de genade van God nodig en hoe onheilspellender van buitenaf de gebeurtenissen op het mensenkind afkomen, des te eerder zal hij kunnen vragen om genade. En dus is ook het meest ernstige gebeuren in geestelijke zin in het voordeel van de ziel.

Het aards bestaan zal alleen die mens waarlijk de baas worden, die elk gebeuren als Gods beschikking beschouwt en er zich berustend in schikt, steeds de goddelijke hulp verlangend als het hem onoverwinnelijk toeschijnt, en daardoor in nauwste verbinding met God blijft. Het werkzaam zijn van de satan zal zich bijgevolg niet altijd zo kunnen uiten zoals het bedoeld is, veeleer zal God de Heer ook daar belemmerend ingrijpen en de gevolgen afwenden of afzwakken, want zou Zijn macht zich niet ook over zulke kwade krachten uitstrekken, dan zou waarlijk alles op aarde en in het heelal al vernietigd zijn. Want de drang van de boze om te vernietigen is ontzaglijk, maar tegenover de goddelijke wil staat hij machteloos. De Heer laat echter zijn werkzaamheid toe voor zover het de algehele ondergang van de mensheid kenschetst. En let de mens op het gebeuren om zich heen, dan zal hij inzien hoe ver het werkzaam zijn van de satan reikt. En hij zal het leren verafschuwen, als er maar een vonk van de goddelijke geest in hem sluimert. Dus kan ook de laagste daad weer teweegbrengen dat de mens de weg naar God vindt en, in het besef van de verachtelijkheid van het kwade, de handen smekend opheft tot God om bevrijding van zo’n macht. En God zal zo’n gebed verhoren en dan heeft juist het werkzaam zijn van de satan aanleiding gegeven tot de terugkeer naar God. Dus een gebeuren tegen Gods wil, door de duivelse macht verzonnen, is toegelaten om de mens weer de weg naar God te laten vinden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Maatregelen – Moraalleer – Opvattingen over wat goed is

B.D. 1367 from 2. april 1940, taken from Book No. 23

Het gaat voor jullie mensen om het oplossen van zulke belangrijke vraagstukken, dat alle dingen uiteengezet moeten worden, omdat alles in een bepaalde samenhang met elkaar staat. Niets van wat een mens doet, is onbelangrijk, als het effect hiervan met de ziel in verbinding gebracht kan worden. En iets kan dus schijnbaar goed zijn voor het welzijn van de mens, of het kan, menselijk gezien, onbelangrijk en toch voor de ontwikkeling van de ziel uiterst belangrijk zijn.

En juist nu ontaarden alle wantoestanden op een zodanige manier, dat de ziel in het ergste gevaar verkeert. Zonder scrupules wordt het voortleven van de ziel buiten beschouwing gelaten. Er wordt steeds alleen maar voor het aardse bestaan en zijn verbetering gezorgd en daardoor wordt de ziel steeds meer schade berokkend.

Het is een toestand, die een ingrijpen van goddelijke zijde noodzakelijk maakt, en dit kan alleen op zo’n manier gebeuren, dat de mensen de nutteloosheid van hun streven duidelijk gemaakt wordt, dat alle succes, dat ze tot nu toe behaald hebben met betrekking tot de vermeerdering van aardse goederen, binnen korte tijd broos geworden is. Ze moeten beseffen, hoe onstandvastig en waardeloos alles is, wat de inhoud van hun leven tot nog toe was, opdat ze hun hart daarvan losscheuren en iets nastreven, wat blijvende waarde heeft en dus onvergankelijk is.

Want elke waarschuwing om het wereldse streven te verminderen en alle zorg op de ziel te richten, is vergeefs, dus alleen een vreselijk vermanende en waarschuwende roep kan nog succesvol zijn. En dit is de enige hulp, die de ziel nog geboden kan worden. En bovendien moet ook de geest naar het inzicht in dit streven, dat onvermijdelijk tot de volledige ondergang van de menselijke ziel leidt, geleid worden.

Dit zijn de onverantwoorde maatregelen, die alles aangaan, wat geestelijke opheldering betekent en dus een einde maakt aan het streven van de geest. Deze maatregelen, die van heel verschillende aard zijn, hebben zo’n effect, dat de mens er steeds ijveriger op let om de aardse verplichtingen te vervullen en in dezelfde mate verwaarlozen ze de ziel. Deze maatregelen zijn dus tegen de eisen gericht, waar de ziel voor de opwaartse ontwikkeling voor geplaatst is, zodat degene, die deze maatregelen in acht neemt, nooit zo aan de ziel kan denken, zoals het bevorderlijk voor haar is.

De mens wordt in een uiterst gevaarlijke toestand gebracht, waar hij enerzijds de wereldse bepalingen moet nakomen, maar anderzijds gehoor zou willen schenken aan de stem van God en hij moet nu dus kiezen tussen het gebod van God of de mens. En dit zal hem uiterst deprimeren, als hij tenminste nog aan zijn ziel denkt. En alleen de Heer Zelf kan hem in deze nood helpen en hij mag dit vertrouwen op goddelijke hulp niet verliezen, anders zou elke bescherming hem in deze tijd kunnen ontbreken.

Jullie zullen deze woorden leren begrijpen als van jullie geëist wordt, wat jullie de grootste nood van het hart brengt, als jullie zwak zijn in het geloof, maar jullie je nog niet volledig van God gescheiden hebben. Het vervullen van deze geboden gaat volledig tegen de leer van Christus in. Een volledig nieuwe moraalleer zal het denken van de mens nog meer misvormen, en dat, wat een uiterst schadelijk effect voor de ziel heeft, zal de mens toegestaan worden.

En juist die grote nood van de ziel geeft God aanleiding tot geweldige veranderingen van de huidige levensomstandigheden, want dan is er nog de hoop aanwezig, dat de mens de wil van God herkent en ernaar streeft om die wil te vervullen, terwijl de mensheid dus alleen nog de wil van de heersers van de wereld herkent en hun verlangen vervult.

Het gevaar schuilt vooral daarin, dat zelfs degenen, die nog in het geloof staan, zich ideeën over wat goed is eigen maken, die geheel tegen Gods rechtvaardigheidszin ingaan. Dat ook in hen het beoordelingsvermogen al verzwakt is. Dat ze niet meer in staat zijn om te herkennen wat goed en verkeerd is en dat ze zich daarom positief opstellen ten opzichte van een handelen, dat geheel en al hun afschuw tevoorschijn zou moeten roepen.

Zo’n mens is nu dubbel geboeid. Hij moet eerst tegen volledig misvormd denken strijden, voordat hij aan zijn eigenlijke zielenarbeid kan beginnen. En talloze mensen verkeren in dit gevaar. En God wil hen op een buitengewone manier te hulp komen, opdat ze hun onrijpe geestelijke toestand nog herkennen, zolang ze nog op aarde verblijven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

En leid ons uit de bekoring - Het “Onze Vader”

B.D. 1368 from 2. april 1940, taken from Book No. 23

En leid ons niet in verzoeking. U hebt de zonde altijd te vrezen, want ze ligt voortdurend op de loer. En daarom moet u waakzaam zijn en niet vergeten te bidden. U moet God herhaaldelijk aanroepen, opdat Hij u beschermt tegen elk gevaar voor de ziel. De listen en het bedrog van de vijand moet men vrezen. Hij kronkelt zich in elke vorm dichter om het mensenkind heen om zijn invloed te laten gelden. En steeds zal hij de zonde zodanig vorm geven, dat het de mens lokt en hij alle goede voornemens vergeet.

En daarom moet u waken en bidden. Waakzaam zijn, opdat hij u niet te slim af is en bidden om kracht, om hem te kunnen weerstaan. En als u tot God Zelf uw toevlucht neemt, dan zal Hij uw vertrouwen belonen en Zichzelf bereid verklaren u te beschermen. En Hij zal verhinderen dat de tegenstander verder zijn intriges tegenover u realiseert. En als de wil van de mens sterk is, dan zal de tegenstander verliezen. En dit brengt hem ertoe om het opnieuw te proberen onder een andere vlag.

En daarom spreekt de Heer: "Vraag Mij om hulp, Ik wil ze u geven." Alleen al de gedachte, die u vragend omhoog zendt, zal een muur rondom u oprichten, die de vijand niet kan afbreken. Want God laat wel de tegenstander de vrijheid zijn macht te gebruiken om daardoor ook de wil van de mens op te wekken weerstand te bieden, maar als de goddelijke Heiland eveneens wordt aangeroepen om een mensenkind te redden en als u dus in geest en in waarheid uw handen opheft, dan zult u altijd op Zijn hulp kunnen rekenen, want Hij Zelf heeft u gezegd hoe u bidden moet.

Hij zal u sterken en kracht geven om weerstand te bieden, maar Hij zal ook de verzoekingen van de vijand van u afwenden. Want dat is de wil van de Vader, dat u het gebed gebruikt dat Hij u Zelf heeft geleerd. Het omvat alle vragen die bijna uitsluitend het zielenheil gelden. Als u deze vragen innig aan de Vader in de hemel voorlegt, zal Hij u bedenken overeenkomstig uw waardigheid. En streef er dus naar de goddelijke genade waard te worden, opdat ze in u overvloeit en u dus de kracht uit God in ontvangst kunt nemen.

En de Heer belooft u Zijn hulp. Benut deze daarom en dank de Schepper van hemel en aarde voor Zijn oneindige liefde en goedheid, die zorg draagt voor ieder mens. En de invloed van de tegenstander wordt steeds geringer. Hij zal het voortdurend strijden moe worden en u opgeven als hij geen resultaat merkt. Dus zult u "verlost zijn van alle kwaad."

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Thessalonicenzen 2:13 – Verandering van de laatste zin – Gesprek daarover

B.D. 1369 from 3. april 1940, taken from Book No. 23

Alleen de innerlijke verbinding met de hemelse Vader zal jullie in de waarheid binnenleiden en kennis van de goddelijke wijsheden opleveren. Als deze verbinding tot stand gebracht is, kan steeds alleen maar dezelfde waarheid de mens toegestuurd worden, want de geest werkt niet verschillend, maar moet steeds de zuivere waarheid opleveren. Dus zullen allen, die zich aan God de Heer onderwerpen, ook dezelfde geest moeten hebben, want de geest van God leidt hen naar de waarheid en geeft hun ook allemaal hetzelfde inzicht hierin. Wie ernaar streeft om in verbinding te treden met de Gever van de waarheid, moet derhalve ook hierin onderwezen worden en daarom zullen de mensen, die zich met volledige overgave tot God Zelf keerden om zich niet te vergissen, ook overeenstemmen in hun opvattingen.

Maar vaak probeert alleen het menselijke verstand het woord, dat God door een zichtbaar teken van Zijn werkzaam zijn de mensen toe liet komen, te verklaren. De aanhangers van de goddelijke leer kiezen dan een uitdrukkingsvorm, die gemakkelijker voor hen is en ze hebben ook niet de bedoeling om het woord te willen veranderen, maar de betekenis hiervan kan anders worden, als ze niet eveneens door de geest van God verlicht waren. Wat de mens alleen puur verstandsmatig doet, zal zelden vrij zijn van vergissingen. Maar de bijstand en hulp van God gevraagd te hebben, verzekert alle voornemens en is ook de krachtigste waarborg voor welslagen.

De verbeteringen (geen vervalsingen) hoeven dus geen valse leringen te zijn, hoewel ze de betekenis versluieren. De mens hoeft daardoor niet in dwaling gebracht te worden, het ontbreekt hem alleen aan begrip voor die gang van zaken, die juist buitengewoon veelbetekenend voor het aardse leven is, voor het uitstorten van de heilige geest en diens zichtbare werkzaam zijn. Het werkzaam zijn van de heilige geest wordt veel te weinig herkend en dat is ook de aanleiding voor de veranderde woorden, die uit onwetendheid over deze veelbetekenende gang van zaken voortkwam, echter zonder anderzijds een dwaalleer te zijn.

De Heer beschermd Zijn woord, opdat het niet misvormd wordt en Hij geeft ook iedereen, die ernstig instemt de meest volledige kennis en opheldering, zodat het juiste niet verborgen blijft en Hij brengt degenen samen, bij wie de goddelijke wil boven alles gaat, opdat ze de zegeningen van het goddelijke woord genieten en de wil van de Vader duidelijk voor hen wordt. Want degene, die de wil van God probeert te vervullen en zich dus niet aan het werkzaam zijn van de goddelijke geest onttrekt, zal het woord van God in zijn diepste wijsheid begrijpen. De geest van God leidt hem de zuiverste waarheid binnen en laat hem ook elke dwaling herkennen, want God, als de waarheid Zelf, wil steeds weer de leugen van de waarheid scheiden en voor de mens op aarde het zuivere, onvervalste woord toegankelijk maken. Daarom laat Hij dit woord opnieuw aan de mensen toekomen en beschermt het tegen elke fout.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Duivels werkzaam zijn – Zelfbeschikking – Opleidingsplaats

B.D. 1370 from 4. april 1940, taken from Book No. 23

Het is als een ononderbroken ketting, het is als een eindeloze opeenvolging van gebeurtenissen, die het duivelse werkzaam zijn laat herkennen en dus ook de geketende toestand, waarin de mensheid zich bevindt. Elke gedachte, elke handeling verraadt de invloed van het kwaad en dit heeft een reusachtige uitwerking op de zielen, die niet in staat zijn zich uit deze boeien te bevrijden.

En zo brengen ook deze duivelse werken een volledige ontwrichting van het geloof tot stand, omdat de mens zelf geen tegenstand biedt. Het is buitengewoon troosteloos te zien, hoe alles, wat aan God doet denken, opgegeven wordt. Hoe het geloof in de goddelijke Verlosser meer en meer verdwijnt en hoe alle denken en streven van de mensheid alleen maar dat betreft, wat deel is van de duistere macht.

De geloofsleren zijn voor de mensen al begrippen uit de wereld van de fantasie. De mens voelt zich verheven boven deze leren. Hij leeft zijn aardse leven en al het geestelijke is ongewenste ballast. En zo is het onvermijdelijke, dat de kracht van God tegenover de duivelse krachten komt te staan, zodat deze kracht van God de activiteiten van Satan een halt toeroept. Zonder goddelijke hulp zou het geestelijke verval voortschrijden en ten slotte tot de volledige ondergang leiden, maar de Vader in de hemel denkt aan de weinigen, van wie de wil nog niet besloten heeft. Degenen, die Hem nog niet voorgoed opgegeven hebben.

En om deze weinigen te redden, laat Hij een gericht over de aarde komen, dat onvoorstelbaar in zijn gevolgen is. Hij wil de mensheid nog eenmaal Zijn almacht bekendmaken. Hij wil hun gedachten naar Hem leiden, opdat ze Hem aanroepen en Hij hen helpend bij kan staan. Hij wil Satan nog die zielen ontworstelen, die nog niet geheel aan Hem ten prooi gevallen zijn, zodat de mensheid niet geheel verloren gaat. Het is een geweldig gebeuren, dat al dit bewerkstelligen moet en het is enkel van de wil van de mens afhankelijk, hoe hij dit gebeuren op zich in laat werken. Het kan zijn bevrijding betekenen, maar ook zijn uiteindelijke gevangenschap in Satans macht.

Opnieuw wordt het aan de mens overgelaten om te kiezen tussen goed en kwaad. Te kiezen tussen licht en duisternis. En God stelt hem alle middelen ter beschikking, zodat hij herkent, wanneer hij maar wil. De onveranderlijk wet van de zelfbeschikking kan niet naar believen ongedaan worden gemaakt. Ook nu moet de mens zelf over zijn toekomstige lot beslissen. Hij moet door zijn wil zelf bekendmaken, welke weg hij wil gaan: naar boven of naar beneden. Enkel de eeuwige Godheid kan hem zo te hulp schieten, dat Ze hem de vergankelijkheid laat zien van dat, wat hij tot nog toe nastreefde.

En zo kan een schijnbaar werk van vernietiging van onmetelijk voordeel zijn voor de ziel van de mens, zodra hij zich nog op het juiste moment van de aardse goederen afwendt en in plaats daarvan geestelijke goederen nastreeft. Een enorme verandering in het gewone leven kan ook een ommekeer van het denken teweegbrengen en dit is de laatste mogelijkheid om de hele mensheid weer op te richten en haar het geloof in God weer te laten vinden.

Het streven van huidige tijd gaat zover, dat het elk geloof totaal uit wil roeien. Maar omdat het aardse leven alleen maar met het doel gegeven werd, dat de mens zichzelf en zijn ziel door het geloof zou ontwikkelen, moet hem ook het leven afgenomen worden, als hij dit eigenlijke doel niet vervult. Want een aards leven zonder geloof heeft alleen maar een neerwaartse ontwikkeling tot gevolg. En noodgedwongen zal het gevolg van zulke dwalingen van de hele mensheid zijn, dat Gods almacht en werkzaam zijn zichtbaar worden om nog te redden, wat gewillig is en totaal te vernietigen, wat zich geheel in de macht van Satan bevindt. Want de aarde is een opleidingsplaats van de geest. Maar waar ze niet als zodanig herkend wordt, zullen de wezens ook niet langer op haar mogen verblijven, want ze beroven zichzelf van deze genade.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Medewerking van de wezens in het hiernamaals aan het lot

B.D. 1371 from 4. april 1940, taken from Book No. 23

Alleen degene, die zich onbezorgd aan de leiding van de hem verzorgende geestelijke wezens overgeeft, zal de kracht van deze wezens op allerlei manieren gewaarworden. Er wordt op een bepaalde manier meegewerkt aan het lot van elk individueel mens. Ze spannen zich in hun liefde in om het bestaan op aarde aangenaam voor de mensen op aarde te maken. Maar ze moeten zich steeds aan de goddelijke wil aanpassen en kunnen niet eigenmachtig het lot veranderen of verbeteren, want ze moeten steeds aan de onrijpe toestand van de ziel van de mens denken en hun enorme liefde zou in grote mate ongeschikt zijn om de aardse mensen dat te ontzeggen, waar ze naar verlangen.

Ze proberen de mensen echter een vervangingsmiddel te bieden voor dat, wat de goddelijke wijsheid hen ontzegt. Dit is nu zo te begrijpen, dat de geestelijk volmaakte zich weliswaar aan de wil van God onderwerpt, echter in zoverre rekening houdt met de wil van de mens, dat het hem tijdens het aardse bestaan elke mogelijke hulp verleent. Vooral dan, wanneer de mens zich onderdanig in de goddelijke wil schikt. Want nu is het voor het aardse leven niet meer nadelig, als hij het besef heeft, dat alles goddelijke beschikking is en het de mens dus op de een of andere manier tot zegen strekken moet. (Onderbreking)

Vertaald door Peter Schelling

Aardse vreugden van een Godgezind mens

B.D. 1372 from 5. april 1940, taken from Book No. 23

De geestelijke wezens in het hiernamaals staan in de innigste verbinding met de mensen en zijn dus op de hoogte van elke opwelling van het hart. En het is nu hun taak om elke opwelling, die op God gericht is, zo veel mogelijk te versterken, alsook daar belemmerend in te grijpen, waar de opwellingen van het hart tot een terugval van God zouden kunnen leiden. Alleen dat is doorslaggevend en dus bepalend voor het lot. Wanneer alle gedachten van de mens op aarde voor God welgevallig zijn, zal ook de levensloop met de diepste verlangens overeenstemmen, want het is niet meer de wereld, waarnaar verlangd wordt, maar God, dus kan ook de rustige weg tijdens het aardse leven niet belemmerend meer zijn voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel.

Deze geestelijke wezens hebben nu de taak om te onderzoeken in hoeverre aardse vreugden nog belemmerend voor de mensen zouden kunnen zijn en derhalve leiden ze de afzonderlijke gebeurtenissen al naar gelang de grootte van het verlangen naar God. Wat dit verlangen zou kunnen verminderen of beperken, moet het mensenkind net zo lang onthouden blijven tot de wil tot God al het andere in het hart uitschakelt. God Zelf is de liefde en dus moet ook de diepste liefde van de mens God betreffen.

Alle aardse verlangens moeten de vereniging met God tot doel hebben. Alleen dat, wat deze vereniging met God bevordert, moet nagestreefd worden. Daarna heeft al het menselijk aardse verlangen aan betekenis verloren en het kan dan ook niet meer verkeerd zijn voor God. En bij een opwaarts strevend mens zullen de wezens in het hiernamaals alles weten te verhinderen, wat de definitieve vereniging met God in gevaar zou kunnen brengen, want het verlangen naar werelds geluk is slechts schijngeluk, ook als het voor korte tijd begerenswaardig lijkt voor de mens.

Als hij nu geheel en al overwonnen heeft, dus zich de vereniging met God als het enige begerenswaardige ten doel gesteld heeft, dan brengt dit ook een versoepeling van de aardse beperkingen met zich mee. Er wordt de mens veel gegeven, waar hij voorheen hartstochtelijk naar gestreefd heeft, hetgeen hem echter heel wijs ontzegd werd. Maar nu is er voor het mensenkind geen enkel gevaar, dat de scheiding van de Vader tot gevolg zou kunnen hebben. En dus hoeft het aardse leven van de God gezinde mens absoluut niet zonder vreugde te zijn, als deze vreugden niet meer het opwaartse streven in gevaar brengen, dus niet voor zichzelf gezocht worden.

Maar als het gevaar nog niet geheel overwonnen is, dan zorgen de wezens in het hiernamaals ervoor dat het verlangen van de mens eerst gezuiverd wordt en dat al het aardse verlangen gedood wordt, opdat de ziel niet het gevaar loopt om te oppervlakkig te worden. Maar degene, die God ernstig zoekt, heeft geen gevaar te duchten als hij al zijn wegen aan God overgeeft en Hem om Zijn leiding vraagt. Dan zal hij juist geleid worden en het doel bereiken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geestelijk en lichamelijk voedsel

B.D. 1373 from 7. april 1940, taken from Book No. 23

De behoeften van het lichaam en van de ziel zijn geheel afwijkend van elkaar. Het lichaam heeft voor zijn instandhouding deze voedingsstoffen nodig, die weer uit het gebied van het aardse weggenomen worden. Het aardse moet dus met het aardse gevoed worden om te kunnen bestaan, dat wil zeggen dat het de goddelijke wil is, dat het aardse lichaam van de mens in zekere zin ook afhankelijk is van de hem ten dienste staande scheppingen van God, die daarmee weer hun aardse taak, dat ze het menselijke lichaam tot instandhouding dienen, vervullen. De mens kan zich dus nooit eigenmachtig vrij maken van deze anders onbeduidend lijkende scheppingswerken. Hij heeft deze onvermijdelijk nodig en verkeert dus in een zekere afhankelijkheid van alles, wat aan de instandhouding van zijn aardse leven bijdraagt.

En dit is wijs ingericht door de eeuwige Schepper. Hij heeft daarmee de verbinding tussen al het geestelijke tot stand gebracht. Alles in de schepping is nodig en bijgevolg is er niets zonder doel. Het geestelijke in elke scheppingswerk dringt zich steeds aan het geestelijke van diegene op, die het dienen moet. En de verbinding van al het geestelijke is steeds met de bevrijding uit de oude vorm verbonden. Dus betekent het dienen van het geestelijke ook diens verlossing. Het versmelten van het geestelijke van de ene en de andere vorm betekent ook een toegenomen werkzaamheid, dus een dienstbaar zijn van dit scheppingswerk aan de mensen, die het nodig hebben. Het lichaam van de mens heeft heel veel zaken in zijn leven nodig en al deze zaken moeten hem toegevoerd worden met het oog op de innerlijke structuur of ook om het uiterlijke omhulsel tot zijn bescherming te dienen. De schepping van God is in alles, wat de mens in zijn aardse bestaan nodig heeft, voorzien.

De materie wordt vooral elke geestelijke substantie ontnomen, zodra ze door een levend wezen als voedsel, dus tot instandhouding van de uiterlijke vorm, opgenomen wordt. Deze geestelijke substantie voegt zich nu aan het geestelijke van het levende wezen toe, zodat het geestelijke na een bepaalde tijdsduur weer de rijpheid bereikt om in een andere vorm over te gaan, die weer grotere taken aan het wezen oplegt. De toename van het geestelijke door het samensmelten van individuele wezens en het uitrijpen hiervan door op een door God gewilde manier te dienen is te allen tijde het doel van de gang door alle scheppingswerken.

En in het laatste stadium als mens moet nu eveneens het lichaam, de uiterlijke vorm, en de ziel, het geestelijke in de mens, bedacht worden met de toevoer van geestelijke substantie, met de voltooiing als doel. En weliswaar komt nu hetgeen door het lichaam opgenomen is, niet beiden, zowel het lichaam als de ziel, meer ten goede, maar ligt het weer aan de wil van de mens of tegelijkertijd ook de ziel geestelijk voedsel ontvangt. En deze voeding moet jullie weliswaar naast de zuiver lichamelijke voeding aangeboden worden en er moet ook bij het in ontvangst nemen van het laatste, tegelijkertijd aan de ziel gedacht worden, opdat deze naast de instandhouding van het lichaam, ook de toename van geestelijke substantie dient.

De ziel van de mens kan dus op tweeërlei manieren bedacht worden. Het geestelijke kan in de vorm door een rechtstreeks in ontvangst nemen van natuurlijke spijs en drank buitengewoon toenemen. En dit toegenomen geestelijke kan weer door de toevoer van geestelijke spijs, door het woord van God, een buitengewone hoge graad van rijpheid bereiken, zodat de uiterlijke vorm nu haar laatste doel bereikt heeft, dus het geestelijke zoiets niet meer nodig heeft voor de opwaartse ontwikkeling, maar het doel, dat haar voor de aardse levensloop gegeven werd, bereikt heeft en dus zonder enige uitwendige keten opvliegt naar de lichte hoogte.

In het laatste stadium van de ontwikkeling kan buitengewoon veel bereikt worden. Maar steeds is de vrije wil daar de aanleiding toe, omdat het nu de taak van de mens zelf is om zijn ziel, al het geestelijke in hem, te vormen. Maar ook het resultaat van het streven is buitengewoon waardevol, want het betekent het totale vrij worden uit de vorm.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De juiste weg – Rooms-Katholiek

B.D. 1374 from 7. april 1940, taken from Book No. 23

Jullie moeten er niet om strijden, welke wegen de juiste zijn voor God, als jullie maar de wil hebben om tot God te geraken. De goddelijke wil laat jullie het brood uit de hemel toekomen, steeds waar u ernaar verlangt. En de ziel van degene, die het brood uit de hemel opneemt in zijn hart, zal ook gevoed worden en dit geestelijke voedsel zal hem tot eeuwig heil strekken. Het nauwe contact met de goddelijke Heiland en Verlosser tot stand te brengen is het enige kenteken van de kerk van Christus en dus zal iedereen een volgeling van Christus en een aanhanger van Zijn leer zijn, die de Heiland maar erkent, Hem liefheeft en zich voor eeuwig met Hem verbindt.

En hij kan nu op verschillende manieren daar geraken, waar het licht van het inzicht voor hem schijnt. Alleen moet hij juist als eerste de verbinding met God tot stand brengen, want het is zijn enige doel in het aardse leven zich met de eeuwige Vadergeest te verenigen. Dus deze mensen, die in alle ernst God zoeken, zullen ook tot Hem geraken, ofschoon ze verschillende wegen gaan, want ze zien aan het einde van hun weg steeds de goddelijke Heer en Heiland en ze streven Zijn stralende gestalte tegemoet.

Anderzijds is er geen bepaalde weg, die de zekerheid geeft, dat die tot het doel leidt, als hij alleen maar vanwege een traditie betreden wordt, maar waar niet bewust hevig naar de stralende gestalte verlangd wordt. Doordat dit pad zich eindeloos lang zal uitstrekken, zal het steeds lijken alsof het steeds weer naar het beginpunt terugleidt, omdat het juiste doel nog niet is herkend. Eenieder houdt de weg, die hij gaat voor de alleen juiste en deze kan ook voor individuen de juiste weg zijn, als hij maar juist betreden wordt om uiteindelijk de eeuwige Godheid te naderen. Elke weg wordt door dit verlangen begaanbaar en elke weg leidt tot het doel.

Maar er mag nooit ontkend worden, dat vaak grote kracht verspild wordt aan een totaal onbelangrijk voldoen aan eisen, die op geen enkele manier nuttig zijn voor de verbinding met God en die daarom beter gebruikt zou kunnen worden. Dat aan het eigenlijke doel van het aardse leven, juist de vereniging met God, te weinig gedacht wordt. Daarentegen wordt met het grootste gewicht gevolg gegeven aan volledig onbelangrijke, door mensen uitgevaardigde geboden. Maar naar de eigenlijke opdracht, de vereniging met God, wordt niet gestreefd. Maar ook wordt zo’n verdiepen in de grootste liefde en genade van God in twijfel getrokken.

En zo blijft dus steeds alleen het verlangen naar de Heer doorslaggevend, dus of het mensenkind op het juiste spoor zit, maar niet de verschillende geestelijke richtingen, die allen dit verlangen naar God niet uit hoeven te sluiten. Maar als jullie vanuit boven een helder onderricht gegeven wordt, doen jullie er goed aan deze aan te nemen, want ze leidt jullie op de best begaanbare weg het eeuwige vaderland tegemoet en jullie zien de stralende gestalte van de Heiland duidelijk voor je, zodat jullie deze weg moedig en onbevreesd bewandelen, overeenkomstig de goddelijke wil en jullie lopen niet het gevaar te verdwalen, want de Heer en Heiland komt jullie Zelf tegemoet en door Zijn hand geleid, bereiken jullie zeker het doel.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Menselijke bijzaken - Kerkbezoek

B.D. 1375 from 8. april 1940, taken from Book No. 23

Alles wat op God wijst moet de mens resultaat opleveren, als hij het opvolgt of gebruikt.

Het moet naar God leiden, echter alleen onder de voorwaarde, dat het een levend navolgen is van al datgene wat wordt verlangd. Maar niet elke vorm leidt tot succes. De ene mens zal alleen gemakkelijker het doel bereiken, de andere moeilijker, en wel doordat de laatste zich een weg zal kiezen, die uitermate moeilijk begaanbaar is, terwijl de andere weg gemakkelijker is, maar eveneens een blijmoedig dienen van God kan zijn. Dus de mens onderwerpt zichzelf dus aan voorwaarden, die hem van God uit niet gesteld zijn. Het is leerzaam kennis te nemen van de afzonderlijke leren, die als menselijke bijkomstigheid aan de leer van Christus werden toegevoegd. Het is ten eerste het verplicht gestelde kerkbezoek, dat niet altijd bevorderlijk is voor de geest, maar ook geestdodend kan werken. Het is een buitengewoon onjuiste mening, dat de mens zich daardoor meer op God richt. Het gevaar ligt veel meer voor de hand, dat, wat het diepste innerlijke beleven moet zijn, voor hem tot een mechanisch handelen wordt. De mens die zich werkelijk inspant, zoekt God overal. Weliswaar zal het kerkbezoek hem niet schaden, maar hij kan het contact met God te allen tijde en overal vinden en heeft daartoe geen bijzondere plaats nodig. Het zou derhalve alleen nodig zijn, om het woord Gods te horen, als het anders voor de mens niet toegankelijk is gemaakt en dit vindt alleen de volledige goedkeuring van God, zolang juist alleen de overdracht van het goddelijke woord doel is van het kerkbezoek. Alle andere ceremoniële handelingen zijn min of meer door mensen eraan toegevoegde bijkomstigheden en motiveren nu het begrip godsdienst, ofschoon het dienen van God heel anders is op te vatten dan het bijwonen van zulke handelingen, die met de eigenlijke arbeid aan de ziel niets van doen hebben. Het is volkomen irrelevant en onbelangrijk, of en in hoeverre de mens zich voegt naar de bepalingen, die voorwaarde zijn om bij de rooms-katholieke kerk te horen. De kerk, die Jezus Christus op aarde heeft gesticht, heeft op zich niets met uiterlijkheden van doen. Ze kan wel, ondanks uiterlijkheden, in haar diepste grondbeginselen worden herkend en dus hoeven deze uiterlijkheden geen hindernissen te zijn, de echte leer van Christus te onderkennen en daarnaar te leven, maar omgekeerd horen deze uiterlijkheden er niet noodzakelijkerwijs bij om een ware christen te zijn naar Gods wil. Het is niet moeilijk in te zien, dat juist de vele vormen de mensen afstoten en Jezus Christus heeft zeker niet het binnengaan in de eeuwige gelukzaligheid afhankelijk gemaakt van het vervullen van die door de mensen uitgevaardigde geboden, zoals daar zijn: regelmatig kerkbezoek en het bijwonen van handelingen, die eveneens een door mensen in elkaar gezet theatraal spel vormen, zonder enige waarde en invloed op de ziel van de mens. De mensen moeten bedenken, dat de Heer op aarde een tegenstander was van uiterlijkheden; dat Hij niets heeft gedaan om Zijn woord doeltreffend te bekrachtigen, met uitzondering van wonderdaden, die Zijn goddelijkheid aan de mensen moesten bewijzen. Maar nooit heeft Hij iets volbracht, dat die handelingen nu zou kunnen rechtvaardigen of op één of andere manier motiveren. Integendeel, het zijn slechts door mensen ingevoerde formaliteiten, zonder enige diepere zin dan juist die, die de mensen eraan toeschreven. En dat kan nooit overeenstemmen met Gods wil, dus kan het ook nooit van de mensen worden gevraagd als bewijs van het naleven van de leer van Christus.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Ceremoniën - Kindschap Gods

B.D. 1376 from 8. april 1940, taken from Book No. 23

De Wil van God is dus genegeerd en daaruit is een wantoestand ontstaan, die het geloof ernstig in gevaar brengt. Maar weinig mensen begrijpen de kern en deze weinige vervullen wel de voorgeschreven geboden, maar zijn tegelijkertijd zo met de Heer verbonden, dat ze uit deze verbinding de kracht putten, die ze echter toeschrijven aan het vervullen van die geboden. Deze verkeerde opvatting schaadt weliswaar zijn ziel niet, maar ook zonder uiterlijk herkenbare ceremoniën kan de mens die kracht toevloeien, als zijn hart alleen maar de aaneensluiting met God zoekt en er de weg voor baant. Terwijl de ceremoniën zonder innige aaneensluiting helemaal geen zegen als gevolg zullen hebben.

Verder is het belangrijk eens een standpunt in te nemen met betrekking tot de vraag over het kindschap Gods. Volgens dogma heeft alleen de katholiek er recht op, zich een kind Gods te mogen noemen. Dit is een totaal verkeerde opvatting, die door niets is te motiveren. Wie het zich eraan gelegen laat liggen, onverdroten aan zich te werken en dus streeft naar volmaaktheid, wie steeds maar zichzelf en zijn handelen aan een streng onderzoek onderwerpt, wie voortdurend probeert de goddelijke Wil te vervullen, die neemt het kindschap Gods serieus en deze beschouwt de Vader als Zijn kind. Maar nooit zijn plichten en hun vervulling zo waardevol als een blijmoedig dienen van God in alle wilsvrijheid. Dwang laat nooit de eigen wil aktief worden.

Het vervullen van de geboden in een toestand van dwang is niet bijzonder verdienstelijk voor God, maar de geringste vrijwillige overgave aan Zijn Schepper is uitermate bevorderlijk voor de vooruitgang van de ziel van de mens. En dus heeft God wel steeds de mensen met Zijn Wil in aanraking laten komen, maar Hij heeft nooit bevolen plichtmatig Zijn Wil te vervullen, want voor Hem is het alleen van waarde, wanneer de mens zichzelf overwint en uit liefde tot God van alles op zich neemt. Want nu pas buigt de wil van de mens zich en streeft hij bewust naar de verbinding met de Vader in de hemel. Nu pas wordt de weg gebaand voor de verhouding van het kind met de Vader. De mens doet zijn best, de Vader in de hemel gehoorzaam te zijn gelijk een kind. Het kind heeft zijn Vader lief en probeert Hem plezier te doen en zichzelf zo te vormen, dat de Vader het vol Liefde aan Zijn Hart drukt en aldus streeft de mens bewust naar het kindschap Gods.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Ceremoniën - Kindschap Gods

B.D. 1377 from 9. april 1940, taken from Book No. 23

U moet aan diegenen denken, die steeds hun best doen goed en rechtvaardig te zijn en toch niet bij een bepaalde geloofsrichting horen. Hun wil is gericht op God, dus op het goede. Het ontbreekt hen alleen aan het juiste inzicht. Dit moet evenwel in het diepst van het hart ontwaken en - evenals bij hen - ook bij ieder, die lid is van een bepaalde geloofsrichting. Dit innerlijke inzicht is absoluut noodzakelijk voor ieder mens. Zonder dat baat hem het naar buiten herkenbare geloof niets. Maar omgekeerd brengt het innerlijke inzicht ook zonder dit de juiste verhouding van de mens tot God tot stand; de verhouding van het kind tot de Vader. En dit moet als eerste worden nagestreefd. Op grond van de geloofsleer van een kerk kan deze eis wel gemakkelijk begrepen en ook vervuld worden, maar het niet behoren bij een bepaalde kerk sluit ditzelfde niet uit. Het is nu ook wel begrijpelijk, dat deze verhouding tot de Vader eerst tot stand moet worden gebracht om van kindschap Gods te kunnen spreken en dat het behoren bij deze of gene kerk dit laatste niet garandeert, maar alleen het diepe innerlijke gevoelen van het hart doorslaggevend is.

Het begrip “behoren bij” kan heel rekbaar zijn, maar kan onmogelijk afhankelijk worden gemaakt van louter uiterlijkheden, zoals daar zijn: het vervullen van de geboden, die mensen aan de goddelijke geboden hebben toegevoegd, de regelmatige kerkgang, het sjabloonachtige gebed (naar een vast model) en het bijwonen van een handelling, die alleen symbolische waarde hebben kan, voor zover de diepste verbondenheid met de Vader ze geen levende vorm geeft. Het is echter aanzienlijk meer waardevol, wanneer de mens niet onder de indruk van zulke uiterlijkheden naar God verlangt, want deze zal het dichterbijkomen bij de Vader gemakkelijker lukken. Hij zal zich in kinderlijk vertrouwen aan Hem overgeven. Hij zal tevoren niet zoveel barrières hoeven neer te halen, die voor zijn geestelijke oog zijn opgeworpen door de starre leer van alle onbegrijpelijke handelingen, die in de mens pas het gevoel van afstand tot God laten rijpen, dat niet zo gemakkelijk is te overwinnen; dat God pas via omwegen te bereiken zou zijn, terwijl toch de innerlijke gedachte aan Hem en het verlangen naar Hem de sterveling reeds de genade van Zijn liefdevolle genegenheid oplevert en uitsluitend het meest innerlijke gevoelen de scheiding van de Vader verkleint of vergroot, maar geen uiterlijke handelingen, waaraan het innerlijke gevoel ook kan ontbreken.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vertroostingen – Gestapo

B.D. 1378 from 9. april 1940, taken from Book No. 23

De hemelse Vader laat jou niet in zielennood als jouw gebed gelovig en vol vertrouwen tot Hem doordringt, want het is Zijn wil dat jouw geloof sterk wordt en jij onbevreesd elk gevaar onder ogen ziet. En dus geeft de geest uit God jou het volgende: laat alles maar op je afkomen en vrees niet. Er zal niets gebeuren, wat tegen de goddelijke wil ingaat, want de Heer beschermt altijd Zijn woord en geeft het niet aan de vernietiging prijs.

Er zal wel van alles geprobeerd worden om het goddelijke werkzaam zijn te ontkennen, maar een natuurlijke verklaring zal ook niet gevonden worden. En daarom is elke inspanning van de kant van de tegenstander zonder succes. De sleutel tot de oplossing en de innerlijke overtuiging voor de definitieve afwijzing ontbreekt.

De profetische gave zal erkend worden en zonder bezwaar zal ook de inhoud als waarheid aangenomen worden door degenen, die ernstig met een onderzoek beginnen. En verlaat je dus getroost op Gods wijze leiding en geef je aan Zijn bescherming over. Er zijn weerstanden die overwonnen moeten worden om weer andere zielen in staat te stellen om het werkzaam zijn van God te laten zien.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Vertroostingen

B.D. 1379 from 10. april 1940, taken from Book No. 23

Beschouw alles, wat je overkomt, als een beschikking van God en hecht er geen bijzondere waarde aan, want dit is weer alleen een middel tot het doel. Er heeft hier reeds een onderzoek naar plaats gevonden, dat veelzeggend is en daarmee is onuitsprekelijk veel gewonnen. Jou zal onverdiend leed overkomen, maar in zoverre draagbaar, dat jou moed en kracht van boven gegeven wordt. En deze dagen zullen een geestelijke vooruitgang voor jou betekenen en daarom niet zonder succes zijn. En er zullen tekenen en wonderen geschieden.

De goddelijke leiding zal voor jullie allen zichtbaar zijn, als jullie kennisnemen van Zijn woord. Wat geschreven staat, namelijk dat de Heer Zelf onder diegenen, die gelovig zijn, verblijft, zal zich vervullen. En jullie harten zullen jubelen en juichen en jullie zullen om Zijnentwil alles verdragen. De dag, die jullie Zijn gelaat vol goedheid en zachtheid laat zien, is niet ver meer weg. En het beeld van de Heer zal zich diep in het hart ingraveren, en dit is jullie kracht.

Voortaan blijven jullie van elke zwakgelovigheid gevrijwaard en jullie verlangen er alleen maar naar om de Heer te dienen en Zijn liefde te verkrijgen. En dus zullen jullie bereidwillige strijders van de Heer zijn en alle ongemakken, die daaruit voortvloeien, op je nemen. En de Heer zal jullie met grote kracht zegenen en jullie zullen in Zijn naam werkzaam kunnen zijn.

En dat zal jullie ook sterker maken tegenover de wereld en ze zal letten op het teken van boven. Zo menigeen, die tot nu toe om het buitengewone lachten, zullen nadenkend worden. En dit zal het begin zijn van het zichtbaar werkzaam zijn van de Heer op aarde. En er zullen nog vele tekenen en wonderen volgen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Ondraaglijke nood

B.D. 1380 from 10. april 1940, taken from Book No. 23

Nog een geruime tijd en er gaat een bijna ondraaglijke nood over de aarde. Dit is het begin van een tijdvak, waarin de mens zich weer meer van zijn eigenlijke bestemming bewust wordt. Want deze nood laat hem de weg naar God vinden, maar laat hem ook bij Hem vertoeven in toekomstige tijden. En deze nood zal zich uiten in heel verschillende vorm, maar steeds zullen hogere krachten de oorzaak zijn. De mens zal dus nooit in staat zijn uit eigen kracht de nood af te wenden of te verminderen. En dus vinden de mensen de weg naar God daardoor eerder dan voorheen. En de Heer brengt de mens Zijn Woord over, opdat hij in deze tijd een houvast zal hebben, opdat hij door dit Woord zal worden gesterkt en er voor zichzelf kracht uit haalt voor de tijd van de zware beproevingen.

En weer moet worden gezegd, dat alleen daar, waar het goddelijke Woord in ontvangst wordt genomen, waar het licht uit de hemel schijnt, er ook een duidelijk merkbare verlichting van de aardse nood te zien is. De mens zal voor zichzelf zijn toestand van lijden kunnen verkleinen, als zijn wil gericht is op God. Dit is de voornaamste en uiteindelijke reden, dat God een dergelijke nood over de aarde laat gaan. En er zal geen land van verschoond blijven. Alle mensen zullen leed moeten doorstaan, omdat de zin en het doel van het lijden de terugkeer naar God is; omdat de gedachten, die God hebben losgelaten, zich weer op Hem moeten richten.

Maar de Heer belooft Zijn bescherming aan diegenen, die Hem liefhebben. En als het geloof aan deze belofte sterk is, komt de mens niet beschadigd aan lichaam en ziel uit alle ellende tevoorschijn. De Vader in de hemel Zelf bekommert Zich om dit kind. En Hij leidt het door alle gevaren heen. Het is nu duidelijk zichtbaar, dat alleen het zich naar God keren redding brengt uit de ergste nood. Maar niet alle mensen onderwerpen zich aan de Wil van God. Niet alle mensen trekken de consequenties en verkleinen de afstand tot God. Hun wil is veelmeer in versterkte mate gericht op het terug verkrijgen van aardse goederen en het herstellen van de oude toestand waarin ze leefden.

En dus heeft de grote nood die mensen geen verandering van hun denken gebracht. Het verlangen naar materie, naar het kwaad, is beduidend sterker geworden. De gedachte aan God is echter minimaal of helemaal uitgeschakeld. Zulke mensen kennis te willen laten maken met het Woord Gods is zonder succes. Ze kunnen niet anders van de vergankelijkheid van aards bezit worden overtuigd. En waar het totale verval van gehele landstreken dit niet duidelijk genoeg tot hen kon laten doordringen, is elke aanwijzing tevergeefs.

De hang naar de materie is groter en zal op aarde nauwelijks kunnen worden overwonnen. Maar wederom kan het verlangen hiernaar niet tegelijkertijd een verlangen naar God en Zijn Woord teweegbrengen. Bijgevolg zal de mens afwijzend staan tegenover dit laatste. En deze toestand is heel wat troostelozer dan tevoren, omdat ook het laatste hulpmiddel heeft gefaald en de mens niet in zijn vrije wil belemmerd kan worden. Dit zijn de zielen, die de satan geheel in zijn macht heeft. Alleen het gebed voor zulke mensen kan een veranderende invloed uitoefenen, voor zover diepe liefde voor die ongelukkige mensen hen graag uit de nood van de ziel wil bevrijden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Werp al uw zorgen op de Heer

B.D. 1381 from 11. april 1940, taken from Book No. 23

Werp al uw zorgen op de Heer. En als u bang bent, denk dan aan Zijn dood aan het kruis. Hij nam in Zijn enorme liefde uw leed op Zich. Hij stierf voor uw leed, opdat deze minder zou worden, want Zijn liefde voor u bewoog Hem ertoe om Zichzelf over te geven om u te verlossen.

En deze liefde wil u nu ook weer behoeden voor leed en pijn, als u aan Hem denkt en Hem smeekt Zich over u te ontfermen. En kijk dus vol vertrouwen naar boven en vertrouw al uw zorgen toe aan Zijn hart, want Zijn macht is groot en Zijn liefde nog groter en als Zijn liefde u vastpakt, is Zijn wil voldoende om u te bevrijden. Vrees en twijfel daarom niet, wees gelovig en moedig. Weet dat de Heer Zelf bij u is, als u Hem door uw gedachten roept. Weet dat Hij uw gebed verhoort en Zijn hand beschermend over u uitstrekt, als vijandelijke machten u schade zouden willen berokkenen.

En uw geloof zal alle gevaar uitbannen. Uw geloof zal u laten zegevieren en uw geloof geeft u kracht. Want God is. En God is liefde. De liefde helpt u, want ze is sterker dan de tegenstander. En waar u moeten lijden, doet u dat voor de Heer. U stelt u aan Hem ter beschikking en Hij kiest u tot Zijn werktuig. Uw lijden moet weer liefde en geloof voortbrengen. Het moet dode zielen opwekken. Uw leed moet als het ware aanleiding zijn tot opheldering voor degenen, die dwalen en niet weten.

Maar als u de Heer uw leed voordraagt, staat Hij u bij en verandert uw leed in diepe liefde en u neemt het kruis van Christus geduldig en blij op u. U draagt het kruis voor de Heer en helpt verlossen. U bent wegbereider geworden en leidt zielen uit de duisternis naar het licht. U vergroot het aantal van degenen, die weten en brengt daarvoor een offer, doordat u lijdt ter wille van Jezus. En dat zal u tot zegen strekken, want talloze mensen lijden gebrek door geestelijke nood. Hen te helpen is een werk van liefde en als het alleen maar door leed te bereiken is en u neemt dit leed op u, dan is dit een werk van liefde ten bate van de dwalende mens. En de Heer laat u alle genaden toekomen. Hij geeft u kracht, versterkt uw geloof en maakt u tot een ijverige vertegenwoordiger van de goddelijke waarheid.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De wil van de mens wordt beoordeeld, niet de daad - Arbeid aan de ziel

B.D. 1382 from 12. april 1940, taken from Book No. 23

De aandrang van het hart is beslissend voor het handelen van de mensen. En elke daad zal daarom de mens kenschetsen, welke gezindheid in hem aanwezig is. Het is echter van belang dat de mens ten uitvoer kan brengen wat hij van plan is. Maar vaak wordt hem dat op de een of andere manier belet. Steeds blijft zijn wil dan de maatstaf van zijn gezindheid, niet dat wat hij realiseert als dit laatste niet in overeenstemming is met zijn wil. De mens kan dus wel gedwongen onder een of andere beïnvloeding een goede daad verrichten. Deze daad kan hem echter niet worden aangerekend, omdat ze niet vanuit zijn innerlijk gevoel werd geboren en omdat hij ze zonder deze dwang nooit zou hebben verricht. Evenals omgekeerd de wil om een goede daad te verrichten die niet kan worden uitgevoerd als goede daad wordt aangerekend. En zo oordeelt de Heer ook hier weer in strengste rechtvaardigheid. Hij kent de harten van de mensen. Hij kent elke opwelling, elke gedachte, en voor Zijn ogen kan niets verborgen blijven.

Als u mensen zich nu overgeeft aan het geloof dat alle goede gedachten worden beoordeeld als volbrachte daad, dan zal dit uw denken veredelen. U zult beginnen u steeds rekenschap te geven van uw meest innerlijke gevoelens, van alle woorden en gedachten. U zult zelfs elke goede daad met kritische ogen bekijken en u steeds afvragen of ze helemaal in overeenstemming was met uw denken. En dat is arbeid aan de ziel. Het voortdurend zichzelf observeren, het voortdurend streven opwaarts te gaan en zich een buitengewoon sterk ontwikkeld waarheidsgevoel eigen maken, dat alles is bewuste arbeid aan de ziel.

De mens moet zich op de eerste plaats opvoeden tot liefde, doordat hij zich steeds beijvert de medemens te helpen. Hij moet een zeker geestelijk overwicht hebben op alles wat hem te slim af zou kunnen zijn en hem iets liet volbrengen wat niet overeenkomt met de innerlijke drang van zijn hart. Hij moet dus, als een verkeerde invloed hem tot schijnbare vervulling van zijn levensloopbaan zou willen aansporen, zijn hele wil hier tegenover stellen en gehoor geven aan de innerlijke stem die hem zijn juiste levenswandel voorschrijft. Hij moet dus door zijn wil om God te dienen tot elke goede daad worden aangezet. Hij moet zich eraan gelegen laten liggen dat willen en handelen steeds met elkaar in overeenstemming zijn. Dat dus nooit de daad afwijkt van de wil, maar dat wil en daad zich steeds in dezelfde richting bewegen en nu zijn innerlijk voortdurend gevormd wordt, tot de wil helemaal één is geworden met de goddelijke wil en de daad waardevol is voor God.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Begrip van het bovennatuurlijke

B.D. 1383 from 16. april 1940, taken from Book No. 23

De onbewuste toestand van vooringenomenheid tegen al het bovennatuurlijke is vaak de oorzaak van blind door het aardse leven gaan. Want begrijpelijkerwijs kan steeds pas een zekere kennis de weg verlichten. Maar deze kennis moet eerst weer door onderzoek verkregen worden. Maar alles wat buiten de aarde ligt, moet weer met gebruikmaking van deze krachten, die bovennatuurlijk genoemd worden, onderzocht worden. Deze krachten mogen dus niet uitgeschakeld worden, maar het werkzaam zijn van zulke krachten moet erkend worden.

De verbinding met zulke krachten moet nagestreefd worden om in het aardse leven helderziend te worden. En dat vereist een zekere toewijding. Maar het vereist tevens ook de wil van de mens om zich met het geestelijke te verbinden. Want dit streven heeft niets gemeen met het willen hebben van aards bezit. Degene, die bovennatuurlijke dingen probeert te doorgronden, zal geen aards voordeel verwachten of op het oog hebben, maar enkel en alleen aan zijn ziel denken. Hij zal zichzelf bovendien aan deze krachten toevertrouwen en daardoor erkennen, dat deze wetend zijn en dus elke lering van hen aan willen nemen. Hij zal de superioriteit van deze krachten opmerken en zichzelf aan hen onderwerpen. En nu kunnen de krachten in het hiernamaals hun gehele invloed op een zo’n bereidwillig mensenkind uitoefenen.

Een zich zo aan deze krachten overgevend mensenkind moet dus in geestelijk opzicht ver in het voordeel zijn. Want hij vertoeft in zekere zin aan de bron van alle kennis. En ofschoon veel hem ook nog onverklaarbaar lijkt, laat hij toch al het bovennatuurlijke gelden en hij heeft het diepste begrip voor geestelijke waarheden.

Maar al te vaak vermengen de verkeerde en de goede opvattingen over het bovennatuurlijke zich. En dat is er de oorzaak van, dat alleen daar, waar men de wil heeft om datgene wat juist is te laten gelden, het juiste begrip te vinden is. Daar is de wil om de waarheid te vinden aanwezig en overeenkomstig daarmee is ook de geest in de mens werkzaam. En als deze geest hem nu wijst op hetgeen buiten het aardse bestaat, dan herkent de mens ook zulke aanwijzingen als waarheid en begrijpt nu ook veel eerder het werkzaam zijn van geestelijke krachten in het hiernamaals. En nu lijkt het niet meer bovennatuurlijk voor hem, maar natuurlijk.

Pas nu is het bovennatuurlijke voor hem de verklaring voor alles, wat tot nog toe onbegrijpelijk was. En hij voelt het, dat hij pas nu in de waarheid staat, omdat hij zich aan deze krachten overgeeft. Pas nu lijkt alles hem zinvol en de toestand van vooringenomenheid tegen het bovennatuurlijke maakt plaats voor de toestand van de meest volkomen instemming hiermee. Hij heeft nu een grens overschreden, waarvan hij geloofde, dat hij niet gerechtigd was om te overschrijden of waarvan hij eenvoudigweg niet wilde toegeven dat het bestond.

Hij is dus naar een ander rijk, dat zijn denkvermogen tot nog toe niet wilde bevatten, gegaan. Hij zwerft nu in alle richtingen door dit rijk. Hij gaat steeds weer naar nieuwe gebieden, die vreemd voor hem zijn en waarvan de bestudering hem bekoort. En dit laat hem vrolijk worden in zijn aardse leven. Want nu pas is de zin van het aardse leven begrijpelijk voor hem. Pas nu kent hij zijn opdracht en dit alles geeft hem een verhoogde levenslust, omdat het bovennatuurlijke nu niet meer gescheiden is van wat zijn gevoel begrijpt.

Pas de geestelijke verbondenheid met het leven buiten de aarde, het erkennen ervan, laat de mensen zich bewust verdiepen in de meest veelvoudige vraagstukken, terwijl van tevoren al deze vraagstukken onopgemerkt bleven of als onoplosbaar afgedaan werden, als ze echt in het hart van de mens opdoken, maar de mens meestal helemaal niet beroert, want hij verspilt zijn gedachten niet aan hetgeen hem onbelangrijk lijkt. En degene, die vooringenomen is tegen dat, wat voor hem niet tastbaar of zichtbaar is, zal daarom totaal niet onder de indruk zijn en onwetend blijven. Hij verspert voor zichzelf de weg tot elk besef, want het laatste is zonder geestelijke kracht niet te vinden.

Maar geestelijke kracht is iets, wat voor de mensen onzichtbaar en ongrijpbaar is. Geestelijke kracht is onafhankelijk van de aarde en haar wetten. Geestelijke kracht is met de zintuigen van de mens niet op te merken, maar altijd door het hart in ontvangst te nemen. Ze is dus nooit door peinzen te doorgronden. Ze is bovennatuurlijk. Ze behoort tot dat rijk, dat eindeloos is, dat meer is dan de aarde. De geestelijke kracht is de levensstroom, die alles wat bestaat, doorstroomt. Die van God uitgaat en naar alles, wat de schepping van God is, geleid wordt. En de aarde is slechts een deeltje van de totale schepping. Het moet dus begrijpelijk voor de mensen zijn, dat deze aarde geen doel en eindbestemming tegelijk kan zijn. Dat het doel van de wezens die de aarde bewonen veeleer een andere wereld moet zijn. Een wereld, die hun zinnen nog niet kunnen bevatten, die dus bovennatuurlijk is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het verlangen naar de goddelijke geest – Liefde – Licht en wijsheid

B.D. 1384 from 17. april 1940, taken from Book No. 23

In alle eenvoud verlangen naar de goddelijke geest en luisteren naar wat hij u bekendmaakt en dit in uw hart opnemen, gewillig alles in acht nemen, wat hij u gebiedt te doen en God de Heer bedanken voor Zijn grote genade, opdat Hij u Zijn woord waardig acht. Zo moet u uw leven op aarde doorbrengen en het zal welgevallig zijn voor God. Alleen degene, die steeds louter acht slaat op de instructies van boven en geen stap alleen zet zonder goddelijke bescherming gevraagd te hebben, weet op de juiste manier te leven. Want hij wordt door de Heer geleid en werkelijk met zekerheid en op de juiste weg het vaderland tegemoet.

En als u naar de goddelijke geest verlangt, is uw aardse bestaan licht en helder, want u kent het doel hiervan. Uw denken zal geordend zijn, u zult naar het juiste streven, u zult alles beginnen en beëindigen met God, want u herkent immers God en leeft tot Zijn welgevallen. Dus is uw wil de wil van God. U hebt zich aan de goddelijke wil onderworpen. En zo nadert u de eeuwige Godheid en het aardse leven brengt u de uiteindelijke bevrijding.

Maar u zult niet vrijkomen, als u de geest uit God hoont, als u de boeien niet losser maakt en de geest in u geen bevrijding brengt. Want de goddelijke geest kan zich nooit uiten, als de mens zijn geest niet de vrijheid geeft. Het licht kan alleen maar schijnen, als het ontstoken wordt en de goddelijke geest kan alleen maar tot de mens spreken, als er acht op zijn stem geslagen wordt, dus als de geest in hem ontwaakt is.

Geest moet naar geest streven, dat wil zeggen, dat de mens zich voor de leer van Christus in moet zetten en haar na moet leven. Hij moet in liefde werkzaam zijn, dan verbindt zijn geest zich met de goddelijke liefdesgeest. En hier komt een vereniging uit voort, die eeuwig duurt, want de nu tot uiting komende liefde in de mens maakt alle boeien van de zich in hem bergende goddelijke geestvonk los en deze dringt nu zijn uitgangspunt, de liefdesgeest van eeuwigheid af, tegemoet.

En zo is elke onderneming in staat om van nu af aan verlossend te werken. Dat wil zeggen, dat de gewekte geest van God de mensen aanspoort tot het naleven van de Christelijke leer en omdat deze leer het gebod van de liefde voor God en de naasten boven alles zet en liefde steeds verlossend werkt, moet dit zich in het geestelijke leven kenbaar maken en wel op zo’n manier, dat de vereniging van geestelijke kracht in overdrachten, in wijze onderrichtingen tot uiting komt en waar gever en ontvanger elkaar zoeken. Waar zowel de gever, alsook de ontvanger bereidwillig is tot uitwisseling van geestelijk kracht, waar de ontvanger liefde geeft en daardoor weer in toegenomen mate liefde ontvangt en wel in de vorm van kennis.

Dit streven van geest tot geest is dus buitengewoon winstgevend voor de mens. Want enkel daardoor kan hij iets ontvangen, wat hem anders niet geboden kan worden. Al het geestelijke is toegankelijk voor de mens, als hij er maar naar verlangt. Maar steeds alleen maar via de weg van de liefde. Maar zonder liefde is de toegang versperd en als de mens zich nu wijsheden toe wil eigenen, dan zal hij steeds het goede afwijzen en het verkeerde zonder bezwaar aannemen, want zijn denken wordt nog gericht door de geest van de liefdeloosheid, die in hem aanwezig is.

Liefde, licht en wijsheid zijn onscheidbaar met elkaar verbonden en als de mens volgens de wil van God in de liefde actief is, zullen licht en liefde eveneens in hem zijn, want het ene is niet denkbaar zonder het andere. En degene, van wie het doen vol liefde is, zal steeds in liefde toenemen. Hij treedt met de uitoefening van onbaatzuchtige werken van liefde steeds meer in contact met het geestelijke, dat kennis heeft en waarvan de liefde enorm groot is, zodat het dus onbegrensd aan wijsheden uitdeelt aan een mensenkind, dat gewillig is om lief te hebben.

Als de mens dus in het helderste licht en het juiste inzicht wil staan, als hij de goddelijke waarheid onderwezen wil krijgen, dan moet hij zich alleen maar in de liefde oefenen en zijn geest omhoog sturen en alles, wat eveneens vol liefde en vol wijsheid is, zal zich aan het verlangende mensenkind openbaren. De bron van het leven zal zich openen en lafenis zijn voor degenen, die naar kracht en voedsel verlangen.

En zo moet het geestelijke in de mens proberen toe te nemen. Hij moet zijn aardse omgeving ontvluchten en zich aansluiten bij het geestelijke, dat het eeuwige vaderland al binnengegaan is. Het moet daar proberen te geraken, waar zijn eigenlijke vaderland is. De mens moet beseffen, dat niet het leven van het aardse leven het eigenlijke doel is en dus het juiste doel vervullen, de vereniging met het geestelijk volmaakte nastreven om zich eindelijk te kunnen verenigen met de Vadergeest van eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Stadium van de vrije wil van het grootste belang

B.D. 1385 from 20. april 1940, taken from Book No. 23

De eindeloze ruimte heeft eindeloze scheppingen nodig en elke schepping getuigt van het werkzaam zijn van God. Ze getuigt van Zijn almacht en wijsheid en Zijn onophoudelijke wil om lief te hebben. En alle scheppingen worden weer leven ingeblazen. Dat wil zeggen dat ze aan voortdurende veranderingen onderhevig zijn. Dus ze zijn onderhevig aan een zekere werkzaamheid, die nooit toelaat dat ze in hetzelfde stadium blijven. Er is niets in het scheppingswerk van God, wat zich niet opwaarts ontwikkelt, zolang het aan de goddelijke wil onderworpen is. Dit moet van tevoren erkend worden om zo goed het belang van het stadium te begrijpen, waar de vrije wil het wezen in staat stelt om zijn opwaartse ontwikkeling te bevorderen of achteruit te laten gaan.

Er moet aan gedacht worden, dat door onvoorstelbare lange tijden heen, de weg steeds naar boven ging. Dat de voortdurende verandering van de scheppingswerken voor een zich verder ontwikkelend wordingsproces zorgt en dat nu, na ondenkbaar lange tijd de vrije wil van de mens aanleiding kan zijn voor de hoogste voltooiing, alsook voor stilstand of achteruitgang van de geestelijke ontwikkeling. God geeft het wezen, na een eindeloos lange gang over de aarde met een gebonden wil, slechts een korte spanne tijds de vrijheid van zijn wil. En deze korte tijd is beslissend voor de eeuwigheid. Want ofschoon het wezen na de gang over de aarde ook in het hiernamaals nog de mogelijkheid heeft om de graad van rijpheid, die het binnengaan in lichtsferen vereist, te verwerven, het zal nooit de graad van volmaaktheid bereiken, die een goed gebruikte wil op aarde oplevert.

Het is dus buitengewoon belangrijk, hoe de wil op aarde gebruikt wordt. Of de vrijheid van de wil, die God aan het wezen geeft, voor een totale nadering tot God gebruikt wordt of het weer de materie nastreeft en het wezen naar alles verlangt, wat het in zekere zin reeds overwonnen had door de gang door alle scheppingswerken. Dit is enorm belangrijk, want het aardse leven als mens is de afsluiting van een ondenkbaar lange tijd durend verblijf van het wezen op de aarde.

Elke ontwikkelingsfase was een stap dichter bij de volmaaktheid. Het wezen heeft in elke vorm gediend en daardoor steeds met moeite die graad van rijpheid verworven, die de voorwaarde was voor de opwekking in de volgende vorm. Maar nu is hem met de laatste uiterlijke vorm als mens een zekere vrijheid gegeven, zodat hij deze vorm volgens eigen wil kan gebruiken. De mens kan zowel verder naar de hoogte streven, als ook de drang naar beneden in zich koesteren. Hij zal niet gehinderd worden in zijn voornemen. Maar de resultaten van zowel het goede, als ook het verkeerde streven, lopen ver uiteen. Het juiste gebruik van de wil levert de hoogste gelukzaligheid op, maar een verkeerde wil evenzo de diepste neergang. En elke staat moet op zich genomen worden na het sterven op aarde.

De ontwikkelingsmogelijkheden van het geestelijke wezen zijn weliswaar ook in het hiernamaals beschikbaar, maar nooit is zo’n gelukstoestand te bereiken, zoals die voor een op aarde goed strevend mens bij het sterven beschoren is. Want de aarde is er door de eeuwige Schepper toe uitgekozen om bereidwillige wezens de hoogste voltooiing te kunnen brengen. De aarde is onloochenbaar de plaats, waar de ziel van de mens gelouterd kan worden en waar ze zich van al haar afvalstoffen kan ontdoen.

Het verblijf op de aarde is dus voor het wezen van het grootste belang, omdat het eerst het verste van God verwijderd was en na de beëindiging van de aardse levensloop in de dichtste nabijheid van God kan zijn, als het wezen op aarde niet eigenzinnig de verwijdering van God weer vergroot. De lange weg heeft dus een zekere voltooiing van de geestelijke toestand gebracht, die in het laatste stadium nog verhoogd, maar ook verlaagd kan worden. Maar de voltooiing van het geestelijke in het aardse leven levert het wezen het vooruitzicht op het erfdeel van de Vader in de hemel op.

Degene, die in het aardse leven het kindschap van God verwerft, is dus een waarachtig kind van God. Dat wil zeggen dat de hoogste gelukzaligheid zijn erfdeel is, kunnen scheppen en vormen zijn hoogste genot is en een vertoeven in de nabijheid van God een onophoudelijke gelukstoestand is, terwijl de wezens, voor wie op aarde de toenadering tot God geen ernstig streven was, zich in het hiernamaals nog kunnen vervolmaken en eveneens nog zalig kunnen worden, maar ze kunnen nooit deze graad bereiken, die het wezen tot een kind van God vormt.

Altijd is het grote gevaar nabij, dat ook het hiernamaals het wezen geen verlossing brengt, wanneer zijn wil, net als op aarde, weerstand biedt tegen al deze krachten, die hem willen helpen. Het gevaar bestaat, dat de ontwikkeling achterwaarts gaat en dat de verwijdering van God steeds groter wordt. En dat het wezen de geketende toestand tenslotte steeds meer nadert, dus dat de gang over de aarde, die ondenkbaar lange tijd duurde, ook tevergeefs was. Dit moet dus door het wezen weer afgelegd worden en dit brengt hem weer de onnoemelijke kwellingen van het gebonden zijn.

Het is een onvoorstelbaar lijden, dat het wezen niet bespaard kan blijven, opdat het weer deze graad bereikt, die hem opnieuw de genade van de belichaming als mens oplevert. Want de uiteindelijke voltooiing is alleen maar door een bewust streven naar God te bereiken. In vrije wil moet het zich naar God toekeren en het kan nooit gedwongen geleid worden, omdat het anders niet de graad van het kindschap van God zou kunnen bereiken, die de meest toegewijde liefde en het diepste verlangen naar God als voorwaarde heeft en dit is weer alleen het resultaat van een volledig vrije wil.

Het wezen komt dus enerzijds de grootste verschaffing van de hemelse gelukzaligheid toe en anderzijds de mogelijkheid van het wegzakken in de diepste duisternis. En beide worden aan hem overgelaten. Hij kan zelf kiezen en dus kan zijn wil zelf beslissen, hoe het leven zich in de eeuwigheid ontwikkelt. Want het gaat steeds over de eeuwigheid. Zowel het leven in gelukzaligheid, als ook de toestand van het in de vorm gebonden zijn. Want dat laatste is qua tijd voor de mensen eveneens niet begrensd te noemen. Het verblijf in de vorm is voor menselijke begrippen eveneens eeuwig, ofschoon al het wezenlijke eens de uiteindelijke bevrijding tegemoet gaat.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Lotsbeschikking door de goddelijke wil – Garantie voor de grootste rijpheid

B.D. 1386 from 20. april 1940, taken from Book No. 23

Het is de wil van de Heer, dat alles wat leeft zich aan Zijn wet onderwerpt en er kan dus niets gebeuren, wat niet binnen de goddelijke wil valt, voor zover het over gebeurtenissen gaat, die noodlottig voor de mensen zijn met als doel het innerlijk bewust meemaken. Nooit kan de wil van de mens zich tegen de goddelijke wil verzetten. Nooit zal het hem lukken om dat, wat God bepaald heeft, te beëindigen of te veranderen, want dit ligt niet binnen zijn macht. De wil van de mens moet zich schikken, hij moet in zekere zin verklaren ermee akkoord te gaan, ook wanneer het niet met zijn wil overeenkomt, want deze dwang betekent voor hem de garantie, dat hij het hoogste doel kan bereiken. Dat betekent, dat alle mogelijkheden tot opwaartse ontwikkeling hem daardoor gegeven zijn. Maar of hij ze gebruikt, hangt alleen van zijn wil af.

Maar als de mens zelf zijn lot een vorm zou kunnen geven, dan zou deze garantie hem niet gegeven worden, want het ontbreekt hem aan elke kennis over wat zijn geest mist en in welke vorm hij bevrijd kan worden. Dus heeft God Zelf het lot van elk individu bepaald en het zo beschikt, dat er niet in strijd met Zijn wil gehandeld kan worden vanwege onbegrip of de wil om in opstand te komen. En zo toont de goddelijke Schepper met Zijn wetten de liefdevolste zorg voor Zijn schepselen. Zijn wijsheid herkent de staat van elk individu en Hij probeert iedereen door spelingen van het lot de grootst mogelijke hulpmiddelen te geven, die een geestelijke vooruitgang garanderen.

Dat nu vele mogelijkheden onbenut blijven, ligt niet aan de wil van de Schepper, maar enkel aan de mens zelf, als hij te weinig aandacht schenkt aan zijn zielenleven. Maar dit mens zou het leven ook in een andere vorm ten deel gevallen kunnen zijn. Hij zou het nooit gebruiken voor zijn zielenheil, dus mag hij ook nooit zijn onrijpe zielstoestand als het gevolg van zijn aards lot beschouwen. Want als God hem ook de vrijheid zou willen geven om dit lot zelf vorm te geven, dan zou hij op dezelfde trede blijven staan, omdat zijn wil niet naar de hoogte streeft.

Datzelfde geldt voor deze wezens, die met volledige beschikking van hun wil het hiernamaals bewonen en dus onafhankelijk zijn van alle zwaarte van de aarde. Ook hun is een bepaalde wet gegeven, waarvoor ze zich moeten buigen. Ze kunnen, als ze volmaakt zijn, enkel willen, wat God wil. En in onvolmaakte toestand zullen de wezens in het hiernamaals net als in het aardse leven, hun lot net zo ten deel vallen, zoals het het snelst aan de loutering, het inzicht en de vooruitgang van de ziel bijdraagt.

Opnieuw geldt dus enkel de goddelijke wil en opnieuw is het aan hen, dat wil zeggen hun wil, overgelaten zich aan de goddelijke wil ondergeschikt te maken of zich tegen deze wil te verzetten, maar nooit kunnen ze deze wil veranderen of hem zonder uitwerking laten zijn. Eén wil regeert alles. Alles, wat zich uit eigen beweging aan deze wil onderwerpt, wordt verlost, maar die wezens die de goddelijke wil willen bestrijden, zijn verdoemd. Want dit voornemen zal alleen met de ondergang eindigen.

Nooit en te nimmer kan de goddelijke wil uitgeschakeld worden. Zelfs daar, waar de wil van de mens aan het werk is om dingen tot stand te brengen, die in strijd zijn met de goddelijke wil, is het weer enkel de toelating van God om daardoor weer zielen redding uit de geestelijke nood te brengen, maar nooit zou iets kunnen gebeuren, wat geheel tegen Zijn wil zou zijn. Want Zijn wijsheid, liefde en almacht zijn bepalend voor alles, wat er gebeurt. En deze wijsheid, liefde en almacht zal steeds alleen maar willen, wat het beste is voor de door Hem geschapen wezens.

En daarom zal geen wezen zich tegen deze wil kunnen verzetten. Alleen de geestelijke ontwikkeling staat elk wezen vrij. Hier oefent de Schepper niet de geringste dwang op uit en daarom kan het wezen zijn vrije wil naar eigen goeddunken gebruiken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Poort naar de eeuwigheid – Velerlei graden – Lichtrijk – Duisternis

B.D. 1387 from 21. april 1940, taken from Book No. 23

De poort naar de eeuwigheid moet door elk mens gepasseerd worden. En evenzo moet elk wezen, dat de gang over de aarde eenmaal begonnen is, ook de belichaming als mens doormaken. Dus bijgevolg wordt al het wezenlijke er eens voor geplaatst om het aardse omhulsel af te doen en zonder lichaam naar het rijk aan gene zijde te gaan. Maar hoe verschillend kan deze overgang vanuit het aardse domein naar het eeuwige rijk zijn?

Deze overgang betekent voor het wezen niet altijd verlossing. Dat wil zeggen de bevrijding uit alle boeien, hoewel alle lichamelijke last van hem afvalt. Maar de boeien, die het nu voelt, kunnen veel meer belastend zijn dan het aardse omhulsel ooit voor het wezen was. Maar een uitermate vrijer, gelukbrengender toestand kan het voorafgaande aardse leven aflossen en het wezen kan van alle kwellingen, alle boeien en alle lijden ontheven zijn. Een op aarde in gebrekkigheid levend mens kan bijvoorbeeld het kostelijkste lot in het hiernamaals verwachten. En niets herinnert hem meer aan zijn aardse toestand, want zijn leven nu is licht, vrijheid en onzegbaar geluk.

Opnieuw verruilt zo menig mens een aards leven van zelfvoldane behaaglijkheid, vreugden en lichamelijke genietingen tegen een ellendig bestaan in het hiernamaals, waar het hem aan alles ontbreekt, wat hem het huidige leven draaglijk zou kunnen maken. En deze overgang is voor het wezen onnoemelijk bitter, wanneer het zijn eigen schuld inziet en zijn onbenut aards leven beseft, evenals de eindeloos lange gang over de aarde daarvoor.

Want nu duiken de herinneringen aan de vele voorstadia, die hij doorleefd heeft, op. En hoe meer hij zich hiervan bewust wordt, des te meer zal zijn toestand kwellen, terwijl het bevrijde wezen eveneens deze geestelijke ontwikkelingsgang bekijkt en God boven alles looft en prijst om Zijn goedheid en zorg, die hem zijn uiteindelijk vrij worden mogelijk maakte.

Zo zal de overgang naar het rijk aan gene zijde dus ondenkbaar vele geestelijke graden herkenbaar laten worden. Er zullen maar weinig wezens zijn, die in een stralende overvloed van licht ontwaken, maar van de duistere gedaanten zullen er onbeschrijflijk veel zijn en hun ontwaken zal vreselijk zijn. Want hun verblijfplaats is net zo donker en zonder licht als de toestand van hun ziel. Ze gaan die sfeer binnen, die overeenkomt met de staat van hun rijpheid. Ze hebben tijdens hun gang over de aarde nooit naar licht verlangd en hen is nu het lot ten deel gevallen, dat ze op aarde nagestreefd hebben.

Ze worden niet onrechtvaardig bedacht, maar ze ontvangen, waar ze naar verlangden. Ze zijn in een omgeving, die geheel en al dat vervult, waar hun geestelijke toestand aanspraak op maakt. Maar overeenkomstig zalig zijn degenen, die reeds op aarde naar het licht verlangden, want voor hen straalt het in alle volheid en kracht. Het geestelijke streven op aarde heeft nu in het hiernamaals effect, want de mens heeft van tevoren rijkdom verzameld, die nu zijn zalige toestand teweegbrengt.

Nu bestaat er geen ander onderscheid tussen de wezens dan de lichtsterkte. Maar wee het wezen bij wie het licht nog ontbreekt, die er nog nooit naar verlangde en er ook nu nog voor vlucht. Verdrukking, treurigheid, woede en duisternis is zijn lot en dit kan ook niet naar believen veranderd worden, zolang het verlangen naar licht in het wezen niet actief wordt. Het wezen moet lijden, dat wil zeggen dat het iets ontbeert, ofschoon zijn wil er niet naar verlangt. Het voelt de kwellingen van de duisternis en toch probeert het er niet aan te ontsnappen, omdat deze duisternis tegelijkertijd ook de wil belemmert. En dit door eigen schuld.

Pas het verlangen naar licht laat de wil werkzaam worden, maar zelden verlangt een wezen in het hiernamaals naar het licht, dat het op aarde afgewezen heeft. Het is het betreurenswaardigste, dat de instelling van de mens op aarde zich zelden in het hiernamaals verandert. Dat het wezen in dezelfde afwijzing volhardt voor een vaak onvoorstelbaar lange tijd. En dat het niet door dwang het inzicht gegeven kan worden. Maar dat de wezens nu ook niet de mogelijkheid hebben om iets, dat geestelijk rijp is, te zien, omdat ze diens overvloed aan licht in hun onvolmaakte toestand niet zouden kunnen verdragen. Dat hun dus weer geen zichtbaar bewijs geleverd kan worden, die hun verkeerde instelling zou kunnen veranderen. Want zo’n bewijs zou hen weer alleen maar richten. Dat wil zeggen hen onder dwang naar het inzicht leiden. In elke staat, hoe donker ook, moet het wezen zichzelf vrij proberen te maken. Het moet willen, dat het vrij wordt en pas dan zal het licht om zich heen bespeuren.

Maar alles wat in het volle licht staat, ziet en herkent de heerlijkheid van God. Het ziet zaken, die het tot dusverre niet kende. Het ziet de samenhang van de hele schepping. Hij heeft de kennis en is dus ook in de nabijheid van God, want God is het licht, dat al deze wezens verlicht. En dus is de toegang tot het leven in het hiernamaals steeds een scheiding tussen licht en duisternis. Een scheiding tussen de wezens, die naar God verlangden en degenen, die slechts de wereld en haar goederen kenden. De eersten verlangden bewust naar het licht en de laatsten naar de vorst van de duisternis. En derhalve krijgt iedereen, waar hij tijdens zijn gang over de aarde naar verlangde.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Nieuwe levensbeschouwing – Fundament – Basis

B.D. 1388 from 22. april 1940, taken from Book No. 23

De gevolgen van een verblinde levensbeschouwing zullen binnenkort zichtbaar worden. Het af willen wijken van de normale manier van leven, het afwijzen van goddelijke wetgeving, de tegennatuurlijke manier van doen van degenen, die opkomen voor de nieuwe levensbeschouwing, laat een nieuwe geestelijke richting herkennen, die een uitwerking met verstrekkende gevolgen zal hebben.

Want het valt niet te ontkennen, dat er een nieuwe tijd aangebroken is, die wezenlijk van het verleden verschilt. Er wordt weloverwogen een andere manier van denken nagestreefd, die echter een volledig verkeerde wereldorde als doel heeft, want dat, wat tot nog toe het geestelijk welzijn van de mensen diende, moet nu zo veel mogelijk uitgeschakeld worden, dus zo goed mogelijk voor de mensen ontoegankelijk gemaakt worden. Daarentegen wordt elke inhoudelijke vraag aan een grondige beantwoording onderworpen en bijgevolg moet het aardse in het menselijk leven worden beschouwd als dat, wat tot de grootste daadkracht aanspoort en wat als enig waardevolle nagestreefd moet worden.

De mens heeft van oudsher te weinig acht geslagen op zijn geest en steeds beheerste het aardse leven en alles wat nuttig was voor het lichaam zijn gehele denken. Maar God en Zijn werkzaam zijn werden nog steeds door de mensheid erkend. Maar nu maakt de geest zich steeds meer los van de eeuwige Godheid. De mens heeft zich met de gedachte vertrouwd gemaakt, dat een Godheid niet onvoorwaardelijk aanvaard hoeft te worden. Dat een afwijzen van de eeuwige Godheid niet het einde van het bestaan betekent.

De mens gelooft ook zonder deze Godheid de aardse weg te kunnen gaan en probeert zich dus vrij te maken van iets, wat hij tot nog toe als onvrijheid, als belemmering van zijn voelen beschouwd had. Hij probeert de draden te doorbreken, die hem tot nog toe ketenden aan een wezen, dat zijn lot bepalen zou. Hij probeert zich vrij te maken van datgene, wat hem in zijn diepste innerlijk in zijn Schepper laat geloven. De toestand om volledig onafhankelijk in het aardse leven te staan, lijkt hem begerenswaardiger. Hij zoekt noch hulp bij een hoger Wezen, noch de toenadering tot dit Wezen. Hij wil volledig vrij zijn van alles, wat hem zou kunnen overheersen.

Dus bouwt hij voor zichzelf een gebouw, dat de tot nog toe bestaande fundamenten ontbeert. En dit gebouw zal als een kaartenhuis ineenstorten. Hij beproeft zijn krachten op een werk, dat zonder goddelijke hulp niet kan blijven bestaan. Want alle gedachtegangen van een mens, die zo’n verkeerde geestelijke richting hebben, zijn verkeerd. Wat de mensen proberen te verwijderen, is juist dat fundament, die de solide bouw garandeert. Dat fundament moet er beslist zijn, als het hele bouwwerk moet kunnen blijven bestaan.

En er zal geen steen van dit fundament mogen ontbreken, dus ook een levensbeschouwing, die de eeuwige Schepper wil accepteren, als dat wat Hij is, als een Wezen, die het lot van elk afzonderlijk mens leidt en bestuurt. Die Zich belichaamde in Jezus Christus om Zijn schepselen te verlossen. Maar de oprichting van het gebouw zal de mensheid nooit tot zegen strekken, want het gebouw, dat de wereld nu wil oprichten, zal zonder fundering ineenstorten, want de Bouwmeester van eeuwigheid af laat niet met Zich spotten en laat niet aan Zich voorbijgaan. En al willen de mensen zich vrij maken van God en Christus, in de grootste hulpeloosheid zullen ze Hem roepen en, als God Zichzelf aan hen laat zien, zullen ze hun vergissing herkennen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Begrijpen van de geestelijke leer – De zegen van geestelijke arbeid – Aardse behoeften

B.D. 1389 from 24. april 1940, taken from Book No. 23

Alleen daar, waar ook de wil is om opheldering te krijgen, is het diepste begrijpen te verwachten. Want als de mens ernaar verlangt te weten, dan opent hij ook zijn hart voor degenen, die de kennis uitdelen. Hij doet moeite om grondig na te denken over hetgeen ontvangen is en hij zal nu ook in staat zijn om de waarheid van de dwaling te onderscheiden, want degene, die de mensen de waarheid toe wil doen komen, wil dat deze ingang vindt. Daarom zal Hij ook degenen, die naar de waarheid verlangen, het vermogen tot inzicht geven, de waarheid als zodanig te beschouwen en al het onware af te wijzen.

Als de mens nu probeert in het geestelijke gebied binnen te dringen, dan geeft hij daardoor zijn wil om zijn innerlijke leven te bevorderen te kennen. De scheiding van de materie begint. Ze houdt hem niet meer geheel gevangen, ofschoon ze ook nog niet geheel overwonnen is.

De enige opdracht in het aardse leven is de ziel te ontwikkelen. Dus als de mens acht slaat op alles, wat de ziel tot voordeel strekt, begint hij de opdracht serieus te nemen. Het is nu ook begrijpelijk, dat zo’n ziel van alle kanten hulp geboden wordt. Dat al het rijpe geestelijke zich bekommert om zulke zielen en daar opheldering geeft, waar ernaar verlangd wordt. Degene, die onverschillig en oppervlakkig het werk aan zijn ziel uitvoert, kan begrijpelijkerwijs ook niet zo met geestelijke kracht bedacht worden als een met al zijn zinnen naar volmaaktheid strevend mens.

Als het de mens eenmaal duidelijk is, dat zijn blijven op aarde niet eeuwig duurt, maar als hij ook de innerlijke zekerheid heeft, dat het leven van de ziel niet eindigt met de lichamelijke dood, dan zal ook de drang in de mens om een hogere graad van geestelijke rijpheid te bereiken sterker worden en hij probeert dan in geestelijke kennis binnen te dringen.

Het herkennen van het doel van zijn aardse leven veroorzaakt onwillekeurig een toenemende dadendrang. Want de wetende mens begint bewust aan zijn vervolmaking. De wetende mens tast niet meer in de duisternis, maar hij gaat met rasse schreden over een helder verlichte weg. Hij verlangt alleen naar licht, waarheid en kennis. En omdat hij ernaar verlangt, zal hij ook het volste begrip hebben voor al het geestelijke. Niets zal voor hem onbegrijpelijk zijn, niets is onverklaarbaar, maar voor alles, wat tot nog toe voor hem onbegrijpelijk was, zal hem de oplossing gegeven worden.

Het is de geestelijke honger, die zulke mensen ertoe drijft steeds dieper het geestelijke binnen te dringen en die toch steeds weer gestild wordt, omdat het de goddelijke wil is, dat voedsel en drank aangeboden wordt aan degene, die naar geestelijk voedsel verlangt. En daarom vertrekt geen mens die ernaar verlangt om naar de geestelijke waarheid geleid te worden, zowel op aarde als in het hiernamaals, met lege handen, want dit is welgevallig voor God.

Zoek, en u zult vinden. Klop, en er wordt voor u opengedaan. De Heer waarschuwt de Zijnen, die verbinding met Hem zoeken, steeds weer. Hij wil hen erop wijzen, dat ze niet vergeefs streven en dat aan hun verzoeken altijd voldaan wordt. Want Hij deelt onbeperkt geestelijke goederen uit en de mens, die de Vader in de hemel om opheldering bidt, om verlichting van zijn geest, zal nooit vergeefs een verzoek doen.

Het verlangen naar dat, wat van God is, naar geestelijke kennis zal altijd worden vervuld, maar aan het verlangen naar de materie zal van goddelijke zijde maar weinig worden voldaan, tenzij het laatste niet hinderlijk is voor het eerste. Zorg niet voor de natuurlijke behoeften van het lichaam, spreekt de Heer. En dit is weer een aanwijzing, dat slechts alleen dat van waarde is, waar de geest naar verlangt, want hetgeen het lichaam nodig heeft, wordt iedereen, die enkel aan zijn ziel denkt, toegestuurd.

De zegen van geestelijke arbeid strekt zich ook over het aardse leven en zijn verplichtingen uit. En degene, die zich geestelijk probeert te vervolmaken, zal minder te strijden hebben. Want deze herkent zijn opdracht en juist voor het komen tot dit inzicht is zo vaak een zware strijd in het aardse leven nodig. Dus deze strijd kan de mens nu bespaart blijven, als hij tot dit inzicht gekomen is. Als de mens uit eigen beweging voor zijn ziel zorgt, dan zorgt God voor zijn leven. Hij bedenkt hem met alles, wat nodig is en houdt hem ver weg van aardse zorgen, voor zover dit nuttig is voor de vooruitgang van zijn ziel.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Kennis van het geestelijke is noodzakelijk – Bewust werken aan de voltooiing

B.D. 1390 from 24. april 1940, taken from Book No. 23

De gang over de aarde vereist een bepaalde kennis van het geestelijke, want dit spoort zijn streven aan, zonder de mens er dwangmatig toe aan te zetten, dat hij zich veredelt. De onwetendheid van de mens sluit weliswaar niet uit, dat de mens zich ook geestelijk hoger ontwikkelt, alleen moet het wezen dan een buitengewoon verlangen naar God hebben en buitengewoon liefhebbend werkzaam zijn. Beiden moeten diep in hem sluimeren. Dat wil zeggen dat het wezenlijke in hem zich al van zijn oorsprong uit God bewust moet zijn en zich zonder enige kennis van het goddelijke wezen onbewust met God verbindt door de diepste liefde en dus niet anders dan goed kan zijn.

Maar dit vereist een tamelijk hoge graad van rijpheid, die uiterst zelden bij een aards wezen aanwezig is. Daarom zullen de mensen, bij wie het aan geestelijke kennis ontbreekt, meestal op een lage trede staan. Ze zullen steeds hun aardse bestaan als doel, maar niet als middel tot het doel beschouwen. Pas de kennis van het geestelijke verandert hun zienswijze en pas nu leven ze bewust op aarde. Bewust van hun opdracht en ook bewust van de gevolgen van een goed of een verkeerd aards leven. Hij maakt een onderscheid tussen een goed en een verkeerd aards leven en dat is het begin van het opwaartse streven.

Het zijn vaak zwaarwegende gedachten, die een ernstig strevend mensenkind wankelmoedig kunnen maken als ze niet van geestelijke zijde verdreven worden en de mensen een helder antwoord toegestuurd wordt. De mens gelooft enerzijds schuldenvrij te zijn en anderzijds drukt het gevoel van onwaardigheid hem weer naar beneden, dus hij erkent ook een bepaalde schuld. Zowel het eerste alsook het laatste zijn nu hindernissen op de weg naar het juiste inzicht.

Want degene, die zichzelf als onschuldig beschouwt, gebruikt de mogelijkheden, die zijn ziel geboden worden, niet. Hij voelt zich niet behoeftig, dus hij neemt hetgeen hem aangeboden wordt niet in ontvangst. En het gevoel van onwaardigheid maakt hem soms weer moedeloos en aarzelend. Hij durft niet te verlangen naar wat hem in alle overvloed ter beschikking staat. En zo moeten dus eerst die twijfels weggenomen worden.

Het mensenkind moet wel zijn nog lage geestelijke staat herkennen. Maar het geestelijk werkzaam zijn, dat hem door geestelijke leringen duidelijk gemaakt wordt, moet de eigen moedeloosheid wegnemen. Hij moet nu de geestelijke kracht opeisen en alles doen om deze genade waardig te worden, die er in het werkzaam zijn van de geestelijke krachten in het hiernamaals voor hem is. Als hij zijn hart opent voor deze leringen, die hem over het geestelijk werkzaam zijn opheldering geven, voelt hij ook direct de kracht en de hulp van die wezens en hij neemt deze bewust in ontvangst.

Maar degene, die volledig onwetend is, kan nauwelijks deze kracht gegeven worden, omdat hij zichzelf niet opent. Dus niet ontvangen wil. En naar al het goddelijke moet verlangd worden, omdat het zonder verlangen ernaar doen toekomen hiervan het wezen zou oordelen en hem een rijpheidsgraad zou bezorgen, die niet het resultaat van zijn vrije wil is. Maar om naar iets te verlangen, moet de mens er kennis van hebben en het moet hem dan vrijstaan erom te vragen of het af te wijzen. Daarom gaat de zorg van alle geestelijke wezens uit naar volledig onwetende mensen. Om hen in al het geestelijke in te wijden. Pas dan kan hij bewust aan zichzelf en zijn vervolmaking werken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het geheim van het gemakkelijke leven op aarde

B.D. 1391 from 25. april 1940, taken from Book No. 23

Let op de zachtste stem in u. Ze zal u de juiste weg wijzen en hoor dus de wil van de Heer en als u deze in acht neemt, wordt u kracht uit God toegestuurd.

Dit is het geheim van een gemakkelijk leven op aarde. Waar u zich steeds inspant aan de goddelijke wil te voldoen, daar zal ook geen aardse last knellen en daarom moet u ernstig onderzoeken in hoeverre u aan de wil van de Heer beantwoord hebt, als het aardse leven u nood en zorg brengt. U moet uw gedachten en uw handelen aan een ernstig onderzoek onderwerpen als het erom gaat in hoeverre ze met de goddelijke wil, Zijn aan u gegeven geboden, overeenkomen en u zult zo veel gebreken aan u ontdekken en u zult u moeten inspannen om deze uit de weg te ruimen. En het aardse leven zal gemakkelijker te dragen zijn, want God zegent iedereen, die gewillig is en acht slaat op Zijn geboden.

En Hij moet u deze druk steeds weer laten voelen, opdat u niet moe en onverschillig wordt om u te ontwikkelen volgens Zijn wil. Hij kent de toestand van uw ziel, Hij kent uw gebreken, Hij kan uw vrije wil niet belemmeren en Zijn zorg gaat uit naar uw geestelijke ontwikkeling. Hij kan u dus niet in geestelijke nood laten en moet u door aardse nood erop opmerkzaam maken, dat u in gevaar verkeert.

Al deze waarschuwingen komen voort uit liefde voor u en het is Zijn wil, dat u zich geheel aan Hem overgeeft. Dat u Hem aanroept om hulp en Hij u deze kan sturen door Zijn boden. Dat u alleen maar naar Hem verlangt. Dan bent u al geholpen en u zult het boze weerstaan en u aan de goddelijke wil onderwerpen en deze bestuurt en leidt u, als hij geen weerstand ondervindt.

Als de mens gemakkelijke aardse dagen ten deel vallen, verkeert hij ook in het gevaar geen acht te slaan op zijn opdracht. En God herkent dit gevaar en wil haar effectief het hoofd bieden en zo spant de goddelijke liefde zich voor u in, ook wanneer het er op lijkt, dat ze u verlaten heeft. Want God wil het verlangen in u vergroten. Hij wil dat u uw gedachten naar Hem stuurt, dat u in een vurig gebed Hem aanroept om Zijn hulp en uw gebed zal verhoord worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Genade van de belichaming als mens

B.D. 1392 from 25. april 1940, taken from Book No. 23

De belichaming van de wezens is een genade van een enorme betekenis en toch wordt het veel te weinig als zodanig herkend. En juist die onwetendheid is er de oorzaak van, dat de tijd van de belichaming in het laatste stadium, waar de mens verstand en denkvermogen gegeven werd om hierover na te denken en dus het voordeel uit het juiste denken te halen, niet goed gebruikt wordt.

Het is niet de eigen verdienste van het wezen deze rijpheidsgraad bereikt te hebben, die nu de belichaming als mens toelaat. Deze rijpheidsgraad is veeleer ook een genadeschenking van de goddelijke Schepper, Wiens liefde voor Zijn schepselen dezen weer naar Zich toe zou willen trekken. Het is deze buitengewoon grote liefde, die het scheppingswerk tot stand heeft gebracht, juist ter wille van de vele wezens, die zich door de schepping tot een bepaald niveau kunnen ontwikkelen.

Maar zonder goddelijke hulp zou dit niet mogelijk zijn. Daarom doet God het wezen Zijn gehele liefde toekomen, doordat Hij het in die toestand plaatst, zodat het zich tot de hoogste rijpheid kan ontwikkelen en het wezen zich voor dit doel als mens mag belichamen om nu alle middelen en toewijding van de kant van de eeuwige Godheid in ontvangst te kunnen nemen en het te kunnen gebruiken. God geeft de mens onbeperkt alles, wat hem omhoog helpt. Als mens kan het wezen elke hulp in ontvangst nemen, dus de goddelijke genadeschenking zal nooit ophouden of het wezen in beperkte mate toegestuurd worden, zolang het op aarde verblijft.

Weliswaar heeft de liefde van God het wezen al voor de tijd van de belichaming als mens verzorgd. Maar dit wezen had noch verstand, noch denkvermogen om de goddelijke liefde te kunnen herkennen, terwijl de mens door Gods genade in staat is om de eindeloze liefde van God te herkennen en dus ook de duidelijke genade begrijpt, die door de belichaming het wezen toegestuurd wordt.

Het is voor de mensen op aarde niet mogelijk om Gods liefde in haar gehele diepte te begrijpen, maar dat de mens zelfs maar in staat is te denken, is één van de grootste bewijzen van liefde van de Heer. Want het denken is al een teken van goddelijke kracht. Als het wezen in staat is om te denken, kan het zich in verbinding stellen met zijn Schepper. Als het deze verbinding nastreeft, dus in contact komt met het hoogste Wezen, kan het zich op aarde al tot het hoogste lichtwezen ontwikkelen. Dus God geeft hem Zelf de mogelijkheid om zich volgens Zijn wil te ontwikkelen.

En dat, dat God het wezen het hoogste aanbiedt, is een genadegeschenk van een ontzettende betekenis: de mogelijkheid om een kind van God te kunnen worden. En dat Hij hun daartoe alle middelen in de hand geeft. Dus het wezen steeds opnieuw genade verleent, enkel om deze terug te winnen en het voor eeuwig Zijn kind te kunnen noemen. Hij gaat in Zijn liefde zelfs zo ver, dat Hij de genaden ook degenen, die niet bewust naar deze genaden verlangen, aanbiedt, doordat Hij Zijn boden opdraagt licht te brengen, ofschoon niet naar dit licht verlangd wordt.

Deze genade is niet in zijn volle omvang te beseffen, want Hij geeft de mensen iets, dat het grootste verlangen vooropstelt. Hij wijst Zijn boden aan om dit verlangen in de mensen op te wekken en Hij is zichtbaar werkzaam om de onwetenden kennis te geven van Zijn eindeloze liefde. En dit werkzaam zijn is genade. Genade, die al degenen, die hun verstand en denkvermogen gebruiken om het doel van hun bestaan te doorgronden toegestuurd wordt. God is dezen met Zijn genade nabij, opdat de belichaming als mens hun de grootste verlossing brengt. Opdat de belichaming op aarde tot het hoogste doel leidt, tot de volkomen bevrijding uit de vorm.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Gebrekkig godsvertrouwen - Geloofszwakte

B.D. 1393 from 26. april 1940, taken from Book No. 23

Alleen in de steeds dezelfde blijvende gezindheid die op God is gericht, is de vastheid van het geloof gelegen. Het is onvermijdelijk dat de mens wankel wordt wanneer zijn gedachtegang zich van God verwijdert. Het geloof is steeds het gevolg van de diepe verbinding met Hem, want het saamhorigheidsgevoel maakt een wankel worden onmogelijk. Hoe inniger nu het hart voor de goddelijke Vader klopt, des te sterker en onwrikbaarder is het geloof. De innige verbinding van het kind met de Vader mag dus nooit worden verstoord. Want dan kan de mens ook ononderbroken goddelijke kracht toekomen en deze kracht uit zich eerst in een sterk geloof en blijmoedig bekennen van het geloof tegenover de medemensen en in een blijmoedige, optimistische levenshouding. Zijn blik is zuiver, zijn gedachtegang in overeenstemming met de goddelijke wil en al het doen en laten is eveneens door God gewild. Het kind zoekt de nabijheid van de Vader en dit levert hem ook volledige rust en zekerheid op, want al zijn gedachten zijn dan juist geleid. En voor een mens die naar God verlangt, zal elke scheiding van Hem voelbaar zijn. Want als hij eenmaal de geborgenheid aan het hart van de Vader mocht genieten, dan zal elke toestand van scheiding van Hem als kwelling worden ervaren.

Het ontbreekt hem aan zekerheid, aan overtuigingskracht en vertrouwen. Het ontbreekt hem aan geloof. Hij is zwak en zonder innerlijke vrede, want hij mist de nabijheid van de Vader.

En dit is vaak het gevolg van gebrekkig godsvertrouwen in aardse nood. Elke aardse nood moet vol vertrouwen aan de Vader in de hemel worden voorgelegd. Als echter de mens zich laat overmeesteren en, in plaats van zich des te inniger bij God aan te sluiten, de band losser laat worden die hem met de Vader in de hemel verbindt, dan zal ook de kracht minder worden. En dit zal een zwakheid van geloof tot gevolg hebben. U zult niets kunnen bereiken zonder God.

Met God houdt u stand in elke strijd, zonder God zult u bezwijken. Het aardse scheidt u steeds weer van God en toch is dit uw eigen schuld, want God gebiedt uw gedachten niet. Laat deze daarom niet van Hem afdwalen en zich op andere dingen richten, want dit zal u niet bevredigen. U zult zo lang in voortdurende onrust voortgaan, tot u de weg terug weer hebt gevonden.

Vertrouwen op God is geloof. En een gelovig mensenkind moet zich door niets aan het wankelen laten brengen. Het moet zich onvoorwaardelijk aan de Vader in de hemel overgeven. Pas dan zal het de kracht van het diepe geloof voelen en zonder zorgen al het moeilijke in het leven aanvaarden. Want steeds zijn het toetsstenen van het geloof, die de mens niet ten val mogen brengen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het uiteindelijke doel van al het geschapene en opgewekte – Vereniging met God

B.D. 1394 from 27. april 1940, taken from Book No. 23

Het is uw uiteindelijke bestemming om alles, wat er in de schepping is, te activeren, onophoudelijk in overeenstemming met de wil van God nieuwe dingen te scheppen en te vormen. En dit zal voor u gelukzaligheid betekenen. U zult in het hoogste genot zwelgen en stralend licht zal uw lot zijn. Want pas nu bent u in staat de grootsheid van de eeuwige Godheid te beseffen. Pas nu bent u zo, zoals het de wil van de Vader is. Wordt volmaakt, zoals uw Vader in de hemel volmaakt is.

Wat nu zichtbaar voor u wordt, is de hoogste gelukzaligheid, want de Vader onthoudt Zijn ware kinderen niets. U zult u dus in een toestand bevinden, die alles in zich insluit. De zuiverste liefde en dus licht en kracht in de hoogste mate. Dat wil zeggen kennis en macht in een mate, zodat niets meer voor u onuitvoerbaar of onvolmaakt kan zijn. En denk nu aan de wil van de goddelijke Schepper en dat u deze wil eveneens in u draagt en u dus geheel naar eigen goeddunken scheppen en vormen kan.

Zodoende verkeert het wezen in een toestand, waarin het aan God gelijk is. Het heeft zich geheel verenigd met God. De vereniging heeft plaatsgevonden. Het is geen afzonderlijk wezen meer, maar het is geheel met God versmolten. Maar het bewustzijn, het denken van een afzonderlijk wezen blijft en juist dit verhoogt de gelukzaligheid. De vereniging van eindeloos veel wezens in de toestand van rijpheid betekent een toename van geestelijke kracht. En het afzonderlijke wezen is daardoor in staat het ongelooflijkste tot stand te brengen. Het kan dus altijd de kracht uit God gebruiken en het zal steeds binnen de wil van God werkzaam zijn, maar steeds volgens eigen denken en goeddunken.

De vereniging met God, de vereniging met geestelijke kracht is geen beperking van de eigen wilsvrijheid. Alleen is bij een volmaakt wezen de wil niet anders, dan de goddelijke wil. Want alles heeft in de liefde zijn oorsprong. Elk scheppingswerk is in de zuiverste liefde ontstaan, want het wezen kan pas scheppende werkzaam zijn, als het zich volledig tot liefde gevormd heeft. Dus alle scheppingen zijn uit de liefde voortgekomen en alles, wat in de liefde zijn oorsprong heeft, moet goddelijke wil in zich dragen, omdat God immers de liefde Zelf is.

Zo moet alles, wat met God verenigd is, ook dezelfde wil hebben, want goddelijke liefde is het basiselement van alles, wat geschapen is. Onvoorstelbare gelukzaligheden moeten daarom voor het geschapen nieuwe wezen en de voor dit wezen nuttige scheppingen opgewekt worden, want de liefde brengt alles voort en de liefde is de belichaming van gelukzaligheid.

En er is goddelijke wijsheid voor nodig om weldoordacht alle scheppingen vorm te geven. Maar ook licht en kennis is het volmaakte wezen eveneens eigen, want anders zou het wezen niet volmaakt kunnen zijn. De vereniging met God heeft het wezen dus volmaaktheid gebracht en het werkt nu wel eigenmachtig, dat wil zeggen in overeenstemming met zijn gedachten en gevoelens. Maar het wezen ontvangt licht en kracht, dat wil zeggen wijsheid en macht, gezonden door de goddelijke Schepper. Het voert dus de wil van God uit voor de eigen gelukzaligheid, omdat dat zijn eigenlijke bestemming is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Klinkend woord – Klankbodem – Instrument

B.D. 1395 from 27. april 1940, taken from Book No. 23

Er moet in zekere zin een klankbord beschikbaar zijn, als de toon hoorbaar moet weerklinken. En evenzo verhoudt het zich met de innerlijke stem, die altijd pas dan hoorbaar is, als de mens ontvankelijk is voor de fijne klank van de goddelijke stem. Eerst moet het instrument, het menselijke hart, als het ware de toon weergeven, die de goddelijke Meester Zelf laat klinken en waarvan de intense vurigheid en aangename klank het menselijke hart raakt. En al naargelang het instrument nu verzorgd wordt, des te lieflijker is de klank, die aan hem ontlokt wordt. En derhalve kan elk mensenkind het klinken van het goddelijke woord horen, als het maar bereidwillig zijn hart opent en ernaar verlangt om de goddelijke stem te horen.

En toch zal het maar heel zelden zijn, dat God op deze manier tot de mensen kan spreken. Want niemand verlangt er ernstig naar om van het goddelijke aanbod gebruik te maken, want de mens heeft niet het verlangen om te horen, wat de eeuwige Schepper hem overdragen wil. En zonder verlangen is het weer onmogelijk om de goddelijke waarheid toegankelijk voor hem te maken.

En bijna alle mensen bevinden zich momenteel in zo’n toestand. Ze konden het woord van God horen en het kan wel op de directe weg door hen in ontvangst genomen worden of ook door overdracht, als de mens zelf niet in staat is om zijn hart bekwaam te maken om op te nemen. En de mens is dan niet bekwaam, wanneer zijn wil het hart er niet toe brengt om als klankbord te dienen. Dat wil zeggen om bereidwillig en blij aandachtig te luisteren, totdat de stem in het hart van de mens klinkt tot onbeschrijflijke vreugde van de luisteraar.

Want God zal met iedereen, die Zijn stem wil horen, spreken. Hij zal in het hart van elk mens de gave leggen om zowel berichten door middel van gedachten als ook klinkende woorden op te nemen en ze naar de hersenen te leiden, waar ze nu eerst verstandsmatig verwerkt worden en ze dus nu de mens toegestuurd worden, hetzij als heldere gedachten, hetzij als diepgevoelde woorden, die niets anders beogen dan licht en waarheid aan de mensen op aarde te brengen, voor zover deze gevraagd worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Inkijk in het rijk aan gene zijde – Geestelijk schouwen en beschrijven

B.D. 1396 from 28. april 1940, taken from Book No. 23

Het ligt aan de wil van de mens om te zorgen voor een inkijk in het rijk, dat anders gesloten voor hem is, omdat het buiten al het aardse bestaat. Hij moet enkel zichzelf eveneens buitenaards instellen. Hij moet dat, wat buitenaards in hem is, de geestelijke vonk, die God hem, als deeltje van Zichzelf, in het hart gelegd heeft, daarheen sturen, waar zijn eigenlijke vaderland is. Het geestelijke in hem streeft het geestelijke buiten de aarde tegemoet en dit geestelijke leidt het en voert het de eeuwige heerlijkheid binnen.

De geest in de mens kan dus alles bekijken en niets blijft voor hem verborgen. Maar het is niet altijd mogelijk om hetgeen de geest gezien heeft voor de ziel van de mens toegankelijk te maken. De ziel moet eerst haar denken als het ware zo ontwikkeld hebben, dat ze in staat is om hetgeen haar aangeboden is op te nemen. Ze moet eerst naar het geestelijke verlangen, voordat ze acht slaat op het aardse.

En daar hoort een sterke wil van de mens bij en een diep verlangen naar geestelijke indrukken. Maar als beide beschikbaar zijn, dan bestaan er voor de mens geen grenzen. Hij kan zijn blik in dit land, dat onvoorstelbaar is in zijn heerlijkheid, laten zwerven. Alle aardse begrippen, zoals dwang, begrenzing en onvolmaaktheid vallen weg.

Wat zich aan de ogen van degene, die geestelijk schouwt, aanbiedt, is in de meest volledige harmonie, de voortreffelijkste lijnen, onbeschrijflijk in zijn kleurschakeringen, licht en zwierig en niet aan de nauwe grenzen van het aardse leven gebonden. Alles is licht en helder en niets onharmonisch verstoort het bekoorlijke tafereel. Het is een harmonische vrede en toch niets doods. Alles ademt leven en liefde. Het is van een onvergelijkbare schoonheid en het zijn de meest afwisselende indrukken, die de geest uit God aan zijn ziel zou willen geven, maar die met menselijke zinnen niet bevat kunnen worden.

Daarom is het buitengewoon moeilijk om het geziene te beschrijven, want het voorstellingsvermogen van de mens is te gering om zich overeenkomstig de waarheid een beeld te kunnen vormen. Maar wat de geest eenmaal gezien heeft, blijft in hem en hij bezoekt steeds weer nieuwe streken om nieuwe indrukken te verzamelen. Het lukt hem af en toe wel om dit op de ziel over te brengen. En dit steeds dan, wanneer het verlangen ernaar in de mens zo sterk geworden is, dat hij de aarde volledig vergeet. Dan is het scheiden van de lichamelijke boeien gemakkelijker en de bekwaamheid om geestelijke beelden op te nemen, groter.

Het zijn onvoorstelbare heerlijkheden, die het menselijke oog nooit zou kunnen zien, omdat glans en pracht het zouden verblinden en alleen een zeer hoge rijpheidsgraad laat een bewust schouwen verdragen. De mens moet elke binding met de aarde verloren hebben, dan is het voor hem mogelijk om al tijdens het bestaan op aarde een blik in deze sferen te werpen.

Maar om de mensen een inkijkje te kunnen geven in deze heerlijkheden, geeft God Zijn boden opdracht om het voorstellingsvermogen in enige mensen op te wekken om het door hen geestelijke geziene en hetgeen aan de ziel overgedragen is bij benadering beeldend te kunnen beschrijven, opdat het verlangen naar deze heerlijkheden opgewekt en vergroot wordt. De schoonheid van de vormen, de lichtende kleurenpracht, de veelzijdigheid van het scheppingswonder zijn echter niet te beschrijven, want de gewaagdste fantasieën kunnen in de verste verte niet met deze heerlijkheden wedijveren.

En dus is het slechts beperkt mogelijk om dit aan de mensenkinderen bekend te maken. En alleen het diepste verlangen ernaar verwijdert de sluier, die over alles uitgespreid is, zolang het wezen nog aan de aarde toebehoort. Maar voor degene die ernstig streeft, is het mogelijk om ook deze sluier op te lichten en bewust in het rijk aan gene zijde te kijken. Maar dan is zijn heengaan van deze wereld ook niet ver meer weg.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Innige Vaderliefde – Zorg om degenen die slap zijn – Middel

B.D. 1397 from 28. april 1940, taken from Book No. 23

Woorden zijn niet in staat om uit te drukken met welke liefde de Vader in de hemel voor Zijn kinderen zorgt. Hij is voortdurend om Zijn schepselen bezorgd en Hij wil steeds alleen maar hun liefde verkrijgen, opdat ze tot Hem komen en tot in alle eeuwigheid bij Hem blijven.

En Zijn zorg betreft in het bijzonder degenen, die zich onbezorgd mee laten drijven op de stroom van de tijd, die ongeacht het grote gevaar zich bij deze stromingen aansluiten en de vaste bodem onder hun voeten verliezen: het geloof in God, Die voor hen houvast en ondersteuning in het aardse leven is. Hun wil is noch naar het goede, noch naar het kwaad toegekeerd. Ze zoeken het kwaad niet, maar ze bieden er ook geen weerstand tegen, als ze er mee geconfronteerd worden. Ze hebben zich ook niet duidelijk van het goede afgekeerd, maar ze houden zichzelf ook niet bezig met werken van liefde. Ze zijn noch heet, noch koud, maar ze zijn zonder elke eigen drang om werkzaam te zijn. En dus hebben ze geen doel voor ogen en hun leven is leeg en zou nutteloos geleefd zijn, als de Vader in de hemel hen niet in hun trage rust zou willen storen.

Deze mensen moeten vaak heel hard getroffen worden, voordat ze hun kalmte verliezen en naar een ander denken streven. Alleen de diepste eenzaamheid en het smartelijkste leed zijn in staat om een indruk op deze zielen achter te laten en vaak is daar slechts ook alleen maar woede of verbittering het resultaat van. Want ze sluiten hun ogen en oren voor het lijden van de medemensen en niets wekt, wat dit betreft, hun medelijden op.

Dus moet God op een manier de aandacht trekken, die nood en narigheid voor de mens betekent. Want Zijn innigste liefde wordt niet herkend en de mens vindt in zijn zorgeloosheid de weg naar Hem niet meer terug. En de weg, die hij gaat, brengt hem op een dwaalspoor. Onuitsprekelijke ellende zal de mensen, die in de nood van de tijd de hand van God nog niet herkennen, daarom treffen. Onuitsprekelijk leed, dat ze zelf zullen voelen.

En de Heer zal wachten tot de roep uit het hart van de mens tot Hem doordringt. En het uur, waarin de mens de weg naar God vindt, zal gezegend zijn en een geestelijk ontwaken zal het gevolg van dit lijden zijn. Want nu pas begint hij te streven en aan zijn ziel te denken. Want hij drijft niet meer willoos in de maalstroom van het leven, maar hij heeft vaste bodem onder de voeten. Hij is gelovig geworden en zoekt God nu altijd en overal.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Catastrofe - Voorspelling

B.D. 1398 from 28. april 1940, taken from Book No. 23

Er is onverdeelde aandacht nodig om volgende bekendmaking in ontvangst te kunnen nemen: De goddelijke Wijsheid heeft een gebeurtenis voorzien, waarvan de uitwerkingen ontzaglijk zijn. Er is voor de dichtstbijzijnde tijd al een catastrofe op komst, die door aardse macht noch kan worden tegengehouden, noch afgezwakt. Er zullen ontelbare geestelijke wezens in actie komen en in goddelijke opdracht het binnenste der aarde in beroering brengen. De aarde zal splijten en er zullen watermassa’s losbarsten. Er zal zich een vernietigingswerk voltrekken van catastrofale omvang en dit zal onnoembare ellende brengen over de mensheid, die daar door wordt getroffen. En dit gebeurt binnen de kortst mogelijke tijd.

Een klein poosje nog waant u mensen zich machtig en veilig voor gevaar. U beschouwt alleen het wereldgebeuren om u heen en meent u geborgen en buiten gevaar. Maar u vergeet, dat er een Macht gebiedt over alles, in, op en boven de aarde. En daar u Hem vergeet, die alles regeert naar Zijn Wil, zal Hij zo door de krachten der natuur tot u spreken. En u zult Hem moeten horen, want u zult Zijn Stem niet kunnen ontvluchten. Aan de onderrichtingen van boven schenkt u geen aandacht. Het leed op de aarde verandert uw denken niet, maar de goddelijke stem kunt u niet overstemmen, want Ze is sterker dan alle lawaai van de wereld. En daarom wordt u dit tevoren verkondigd, opdat u de Heer herkent als Zijn Stem zal weerklinken.

De wereld zal er echter niets van willen horen. Ze zal zuiver aards de grote nood proberen tegen te gaan, maar goddelijk werkzaam zijn steevast ontkennen. En velen zullen zich bij dit standpunt aansluiten en dus alleen de ellende zien, maar er niet de goddelijke Wil in erkennen, Die terwille van de genezing der mensheid hele landstreken aan de vernietiging prijsgeeft.

En dit zal de tijd aankondigen, dat een onverdiende plaag een land zal treffen en dat dit land in de ergste benauwdheid geraakt. En als aards geen redding meer mogelijk lijkt, treedt God Zelf als Bemiddelaar op en draagt de elementen der natuur op in te grijpen in aardse maatregelen. En wat zich tevoren groot waande zal klein worden. Want het zal zijn kracht en macht nodig hebben om op te richten wat verwoest is. Het zal de mensen nodig hebben om zijn eigen land te herstellen, dat, vroeger bloeiend, nu verwoest en braak ligt en veel arbeidskrachten nodig heeft.

En dit zal de tijd zijn, dat de mens zich bezighoudt met andere vragen dan voorheen. Want wie deze tijd overleeft staat waarlijk in Gods gunst. Hij heeft getuigenis afgelegd, dat hij zich met de Heer heeft verbonden. Hij zond zijn gedachten in grootste nood op naar de Vader in de hemel en de Vader verhoorde het gebed van een mens, die Hem herkende en in zwaarste nood de weg naar Hem vond. Want Hij zendt al de moeilijkheden alleen maar over de mensheid, opdat ze het geloof in God terugvindt. En zo moet Hij nu ook het volledig onderdrukte geloof met geweld weer overeind helpen, doordat Hij de mensen Zijn Almacht bewijst en de wereld toont, dat Hij de Heer is over hemel en aarde.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Liefde en barmhartigheid van God voor de zielen in de duisternis

B.D. 1399 from 29. april 1940, taken from Book No. 23

“Ach, dat ik duizend getuigen zou hebben om de goedheid van de Heer te loven en te prijzen. Zo klinkt het in de rijen van de hemelse heerscharen, want de liefde en goedheid van God zijn eindeloos. En zo buigt Hij zich in grote barmhartigheid naar alle wezens en daalt Hij af in het rijk van de duisternis en probeert verlossing te brengen aan de daar smachtende zielen. En Zijn liefde wijst hen de weg naar boven. Hij bedenkt hen onophoudelijk met Zijn genade en stuurt hen Zijn boden, de dragers van het licht, opdat ook in hen het verlangen naar het licht actief wordt. Hij komt hen met alle liefde en genade tegemoet en predikt hen het Evangelie. Hij eist niets meer van hen dan liefde. Ze moeten in de eeuwigheid alleen inhalen, wat ze tot nog toe verzuimd hebben aan het geven van liefde. En ze zullen van alle kwellingen verlost worden.

En in de diepste diepte zijn er zielen, die nog liefde in zich dragen, die enkel tot nog toe de tegenpool van God betrof. Deze liefde om te keren, de wezens tot actieve hulp te bewegen, is de voortdurende inspanning van alle lichtwezens, die volgens de wil van God leven. En Gods wil is verlossing, geen verdoemenis. En zo schijnt Zijn straal van genade ook in de uiterste duisternis en Zijn liefdeskracht probeert zielen, die bereid zijn om te ontvangen, op te wekken en als ze geen weerstand bieden, worden ze de weldaad van de liefde gewaar en ze worden weekhartig en toegevend. En ze verlangen naar licht. Hun wil wordt actief. En zo bevrijden ze zich na een lange strijd van de duisternis en streven ze naar het licht.

De lichtdragers kennen elk streven van zo’n ziel en proberen hier rekening mee te houden, deels ondersteunend, deels vertragend. Want zo’n ziel kan niet aan zichzelf overgelaten blijven. Ze is nog krachteloos en vaak aarzelend. Ze moet zachtjes en behoedzaam daarheen geleid worden, waar ze in zichzelf sterk en gewillig is. En Gods enorm grote liefde bedenkt elke ziel overeenkomstig haar gevoelens, want Hij probeert elke terugval te verhinderen. Hij wil, dat ook deze ziel Zijn grote liefde en barmhartigheid in zichzelf ervaart en zich eveneens indeelt in het getal van degenen, die Hem loven en prijzen. Hij denkt met voortdurende zorg aan elke afzonderlijke ziel, dat ze tot de hoogte geraakt, dat ze licht ontvangt en haar Schepper in een steeds lichtere omgeving herkent.

Ze moeten Hem liefhebben, niet vrezen. Ze moeten naar Zijn genade verlangen en Hem bereidwillig dienen. Ze moeten eveneens liefde ontvangende en liefde gevende wezens worden, die een aandeel hebben aan het grote verlossingswerk in het hiernamaals en weer zielen omhooghalen naar het licht. Dit is een werk van liefde en kan nooit op een andere manier volbracht worden dan door de diepste, meest onzelfzuchtige liefde. Want alleen de liefde verlost en God laat in Zijn eindeloze liefde geen wezen aan de duisternis ten prooi vallen. En daarom moet alles wat Hem dient, verlossend werkzaam zijn. Dat wil zeggen liefde geven aan al degenen, die een duistere geest hebben, want elke vonk liefde verlicht de geest van degene, die een duistere geest heeft en alleen de liefde is in staat de duisternis te verdrijven. Alleen de liefde is het licht, dat naar boven wijst. En enkel de liefde geeft de kracht om de weg naar boven te betreden.

En daarom daalt u, die bereidwillig is om lief te hebben, af in de duisternis en probeert daar zielen te verlossen. Breng het licht bij degenen, die zich in de duisternis bevinden en blijf steeds in de liefde, want liefde is kracht en dit is, wat het wezen ontbreekt en daarom moet u het wezen deze liefde bezorgen, opdat ze ook naar de hoogte opklimt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wederzijdse hulp van de wezens in het hiernamaals in de zorg om de dwalende zielen – Leed is een hulpmiddel

B.D. 1400 from 29. april 1940, taken from Book No. 23

Diepe genegenheid verbindt de geestelijke wezens met elkaar. En steeds is de één voor de ander bereid om, als het erop aankomt, door actieve medewerking niet verloste zielen redding te brengen, want al het rijpe geestelijke staat in de liefde en kan niet anders, dan liefde voor elk wezen te voelen. Als nu een wezen in het hiernamaals zijn beschermeling op aarde in geestelijk opzicht hulp wil brengen, zijn er onmiddellijk veel geestelijke wezens bereid om zich om deze aardse mens te bekommeren en er begint een wedijveren om diens ziel.

Er zijn vaak onbeschrijflijk veel hindernissen te overwinnen, die geduld en doorzettingsvermogen van de wezens in het hiernamaals vereisen. En in de tijd, waarin ze proberen een dergelijke ziel te winnen, doen ze alle denkbare moeite om een geestelijke verbinding tot stand te brengen. Het zijn vaak vergeefse pogingen, totdat het lukt om zo’n mens tot het aannemen van de hun toegezonden gedachten te bewegen. Er wordt hier ook heel vaak van menselijke zijde tegen gestreden, doordat al het geestelijke uitgelachen en belachelijk gemaakt wordt. Maar niets mag een wezen ervan weerhouden om onvermoeibaar haar pogingen te vervolgen. En ze doet dat met de vreugdevolste toewijding, als het erom gaat de wezens, aan wie de zorg voor de mensen toevertrouwd is helpend bij te staan, want de liefde van dit wezen drijft haar tot zulke hulp.

En elk succes brengt in zekere zin veelvoudige vreugde in het hiernamaals teweeg, want deze wezens kennen het onbeschrijflijke leed van een niet verloste ziel. En als nu hun het evangelie pas in het hiernamaals onderwezen moet worden, zal hun weerstand niet minder zijn, vooraleer ze tot inzicht gekomen zijn. Daarentegen kan het aardse leven in relatief kort tijd een bekering tot stand brengen, wanneer deze wezens in het hiernamaals geen gelegenheid onbenut laten. En de enorme liefde van deze wezens voor elkaar en de liefde voor de mensen staat er weer borg voor dat ze dit doen.

Wat ze onderling kunnen doen om elkaar te ondersteunen in de geestelijke arbeid voor de aan hen toevertrouwde mensenkinderen, dat vervullen ze graag en met blijdschap en zo dienen ze elkaar in liefde. En de kracht van deze liefde verspreidt zich over de mensen, zodat er zich af en toe een plotselinge verandering in hen voltrekt. Dat ze zich vaak zonder enige oorzaak in geestelijke vragen verdiepen en dus gehoor schenken aan de influisteringen uit hiernamaals en zo dus de inspanningen van dit wezen succesvol zijn.

Want de werken van liefde overwinnen de hevigste weerstanden. Alleen moet de arbeid met volhardingsvermogen en geduld uitgevoerd worden en daarvoor staat de grote liefde borg, die in al deze wezens aanwezig is, want ze hebben voor elk mens de zorg, dat hij tot inzicht komt. En deze zorg laat hen onvermoeibaar werken en actief zijn om hen geestelijk dichter bij het rijk van God te brengen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wederzijdse hulp van de wezens in het hiernamaals in de zorg om de dwalende zielen – Leed is een hulpmiddel

B.D. 1401 from 30. april 1940, taken from Book No. 23

Zo werkt het geestelijk volmaakte zonder ophouden voor de verlossing van het onvolmaakte en steeds is de liefde de drijfveer, want de staat van rijpheid van dit wezen heeft ook weer een werkterrein nodig. En dit zoeken ze zowel op aarde als ook in het hiernamaals. Want de nood van de niet verloste zielen is onbeschrijflijk groot en kan zonder daadkrachtige hulp niet verzacht worden. Daarom zal het ijverigste streven van de wezens in het hiernamaals zijn om zich in verbinding te stellen met de noodlijdende zielen. Maar dat is vaak moeilijk en zonder succes. Het mag echter niet opgegeven worden, om welke reden in deze wezens een overvloed aan geduld en liefde aanwezig moet zijn om niet te verslappen in hun werk.

Een kleine aanwijzing op de eeuwigheid kan af en toe voldoende zijn om de zielen tot nadenken te stemmen. En dan is de verbinding tot stand gebracht, want nu kunnen de gedachten door de vrienden in het hiernamaals overgedragen worden op een wezen, dat over de eeuwigheid nadenkt. Maar als het wezen louter van materiële gedachten vervuld is, zowel op aarde als ook in het hiernamaals, dan zal zo’n aanwijzing ongehoord wegsterven. Het wezen leeft steeds alleen in het heden en denkt niet aan de troosteloze toestand in de eeuwigheid.

Zulke wezens zijn buitengewoon hardnekkig en ze moeten zich door lijden en kwellingen van hun toestand bewust worden. En ook dan wijken de lichtwezens niet van hun zijde, zonder herkend te worden door de arme ziel, maar steeds tot hulp bereid. Daarom zijn de wezens op aarde ook voortdurend omgeven door lichtdragers, die hun gedachtegang graag naar het geestelijke zouden willen laten wenden. Maar vaak wordt hun liefde geweerd, hun hulp afgewezen en de mens blijft in dezelfde toestand, wat hem een deerniswekkend lot in het hiernamaals oplevert.

En in het besef van deze komende nood, wijken de wezens niet van de zijde van de aan hen toevertrouwde mensen, zolang deze nog op aarde verblijven. Ze zijn ook vaak aanleiding tot aardse nood en kwellingen, als ze geen andere uitweg vinden om de ziel te helpen. Ze zijn aanleiding tot mislukkingen, de grond ingeboorde hoop en teleurstellingen van allerlei soort, die echter slechts steeds het doel hebben om de mensen het nutteloze van hun aardse streven voor ogen te houden en hun denken in andere banen te leiden. Ze beseffen de waardeloosheid van al datgene, wat de mens nastreeft en omdat hun niet geestelijk opheldering gegeven kan worden, omdat dit stellig afgewezen wordt, moeten de mensen vaak gedwongen dat opgeven, wat ze nastreven.

Deze taak is niet gemakkelijk voor de in volmaaktheid staande wezens, want hun gevoel is liefde. En liefde wil steeds vervullen en geven, ze wil gelukkig maken en vreugde geven. En nu moet ze nemen van en leed veroorzaken bij de mensen, wie hun liefde geldt. Maar het leed, dat hen eens wacht, is veel groter en om dit af te wenden van hun beschermelingen, grijpen ze vaak vernietigend in het aardse leven in.

De uiteindelijk verlossing van zulke wezens is alleen door leed te bereiken, als de liefde in hen niet ontwaakt, wanneer ze het leed van hun medemensen zien. Dit kan in een mum van tijd een ommekeer van hun denken bewerkstelligen. Vaak brengt eigen leed geen besef met zich mee, maar de kwellingen van de medemensen te moeten aanzien, stemt de mens tot nadenken en brengt hem dichter bij het inzicht. En dan is het gevaar voor zo’n ziel voorbij, want het hart van degene, die in staat is om lief te hebben, is niet verhard en de invloeden van de wezens in het hiernamaals zijn niet zonder succes.

En zo kan het leed niet van de mensheid weggehouden worden, zolang ze het inzicht nog niet heeft, dat ze op aarde leeft om zich te ontwikkelen voor de eeuwigheid. Pas het lijden brengt deze gedachten dichter bij haar en het is het enige hulpmiddel voor degenen, die voor de zielen vechten.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Droefheid om de overledenen

B.D. 1402 from 30. april 1940, taken from Book No. 23

U moet bezorgd zijn om de levenden, maar niet treuren om diegenen die de Heer tot zich roept als de tijd is gekomen. En dus zult u zich moeten voegen naar de goddelijke wil en troost zoeken bij de Heer. Want God is liefde.

Hij zendt u geen kommer en droefheid, opdat u zult lijden, maar omwille van uw ziel die door het leed rijp moet worden. En als u een mens verliest die u lief en dierbaar is, zal uw smart worden verminderd als u denkt aan het lijden en sterven van Jezus aan het kruis. Ook u neemt het leed op uw schouders als u het draagt voor de Heer.

En omwille van de mensheid verdroeg de Heer het leed, maar u draagt het voor diegene naar wie uw liefde uitgaat als u het berustend en ter wille van de Heer draagt. Klaag daarom niet en roep de ziel niet terug naar de aarde, als ze het aardse dal heeft verlaten, want voor haar heeft het uur van de vrijheid geslagen en alle last van het aardse bestaan is van haar afgevallen. En dit moet u tot troost zijn, dat de liefde Gods oneindig is, dat deze liefde van Hem het leven beëindigt als de tijd is gekomen, daar Hij haar tot zich roept in Zijn rijk.

De weg op aarde was niet gemakkelijk en nu de ziel zich losmaakt van de aarde, zou u niet droevig moeten zijn, want ze verwisselt het aardse leven voor een leven vol van vrede in de eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De door de tegenstander gebonden wil

B.D. 1403 from 1. mei 1940, taken from Book No. 23

Het geketende wezen heeft steeds de wil om zich te bevrijden, zolang het zijn boeien als dwang ervaart, want het is zich dan nog bewust, dat het zich in een toestand bevindt, die niet met zijn eigenlijke bestemming overeenkomt. Het verlangt naar een andere toestand dan de huidige. Het herkent zich dus nog als een gebonden wezen en het streeft naar de vrijheid. Het zal nu alleen nog maar de drang hebben om zijn toestand te verbeteren en dus ook zijn wil gebruiken om zich vrij te maken.

Terwijl een wezen, dat volledig in de macht van het kwaad is, niet het verlangen heeft om zich daaruit te bevrijden. Het houdt zijn toestand voor vanzelfsprekend. Het is zich van zijn eigenlijke bestemming niet bewust. Zijn wil is niet vrij en het voert steeds alleen uit, wat de duistere macht hem opdraagt. Deze toestand is hierom zo troosteloos, omdat hij de wil geboeid houdt, wat een herkennen van de toestand moeilijker maakt of het zelfs geheel uitsluit.

De mens is in deze toestand heel tevreden. Hij leeft voor zijn aardse doelen, hij ervaart noch dwang, noch onvrijheid. Hij is niet door het gevoel bezield zich te moeten verzetten tegen de macht, die hem dwingt, want deze macht laat hem in het aardse leven de volste vrijheid, vervult zijn aardse begeerten en laat hem in een tevreden toestand. Deze toestand laat helemaal geen nastrevenswaardige verandering de moeite waard lijken. De wil is dus gebonden. De tegenstander heeft deze geheel bemachtigd.

En daarom is de strijd om zulke zielen buitengewoon moeilijk. Want de wil van de mens moet zich naar God toekeren, pas dan kan hem hulp tegemoet gestuurd worden door God. En de mens verlangt steeds naar datgene, wat voor hem duidelijk en begerenswaardig is, wat hij aards kan vastpakken.

Maar het loochenen van God is iets zuiver geestelijks en kan pas dan gevoeld worden, als aards bezit niet meer nagestreefd wordt. Maar het laatste kan alleen zo worden bereikt, dat de macht van de tegenstander zichtbaar voor de mens aan het wankelen gebracht wordt. Dus de materie, het bezit, aan de mens als vernietigbaar bewezen wordt. Dat hij beseft, dat datgene, waarnaar zijn hart verlangen draagt, aan de vernietiging ten prooi kan vallen, als een hogere macht dat wenst.

Er moet hem dus een hogere macht getoond worden. Een macht, die tegenover zijn verlangen geplaatst is. Een macht, die vernietigen kan, wat hij voor zichzelf opgebouwd heeft. En hij moet zich aan deze hogere macht willen onderwerpen vanuit het besef, dat ze het ware doel is, waarvoor de mens vanaf het begin geplaatst is. Pas dan begint de wil van de mens zich aan de macht van de tegenstander te ontrukken en nu zal hem hulp van boven toegestuurd worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Onbekendheid met het werkzaam zijn van de heilige geest

B.D. 1404 from 1. mei 1940, taken from Book No. 23

Het werkzaam zijn van de goddelijke geest blijft voor de mensen onbegrijpelijk, zolang ze er zelf niets aan doen om de geest in zich op te wekken. Ze kunnen zich niet voorstellen, dat in de mens een bekwaamheid verborgen is, die slechts ontwikkeld hoeft te worden om nu successen te behalen, die op een natuurlijke manier niet behaald zouden kunnen worden. En toch zou iedereen zichzelf gemakkelijk het bewijs kunnen verschaffen, als de ernstige wil in hem actief zou worden om dit werk van de geest te beproeven. Het resultaat, dat de mensen het bewijs zou leveren, is zo buitengewoon waardevol, dat geen moeite te veel zou zijn en de poging niet geschuwd zou mogen worden.

Maar de mens zal zelden zijn gehele wil inzetten om zoiets te doorgronden, want het verlangen naar de waarheid is te weinig overheersend en dus verlangt de mens er ook niet naar om te weten en schenkt hij te weinig aandacht aan buitengewone zaken. Hij staat ook te ver van de liefde af, want liefde en het verlangen naar de waarheid zijn niet zonder elkaar in te denken.

Degene, die in de liefde staat, is door de goddelijke geest gegrepen en moet dus ook de waarheid zoeken, terwijl de mens, wiens hart niet door de liefde beroerd wordt, er ook geen verlangen naar koestert om het onverklaarbare te doorgronden. Hij ontvlucht veeleer de waarheid en alles, wat daarheen zou kunnen leiden. Want omdat hij zelf niets goddelijks ervaart, dus als hij niet in de liefde werkzaam is, zoekt hij God ook niet, hij zoekt het licht niet. Hij verlangt niet naar kennis, hij wil noch opheldering, noch waarheid. En daarom is het goddelijke werkzaam zijn voor hem iets totaal onbegrijpelijks.

En daarom zullen er hier maar weinigen over onderricht worden en weliswaar moeten zij hun geest al opgewekt hebben, omdat anders voor hen het werkzaam zijn van de goddelijke geest in de mens een leeg begrip zou zijn. En hier komt weer uit naar voren, hoe weinig deze kostbare gave gevraagd wordt en hoe zelden ze daarom uitgedeeld kan worden, want de kracht van de heilige geest zal zich nu over hen, die zich aan God in eigendom geven, uitgieten, want hun wezen zal liefde zijn. Ze zullen naar de waarheid verlangen en om de kracht uit God vragen en hun denken zal nu goed geordend zijn, want de geest van God giet zich uit over elk mensenkind en dus werkt de geest uit God op een zichtbare manier. En het zichtbare resultaat is een ver boven de menselijke capaciteiten uitspringende kennis, een opgaan in het geestelijke en de gave van het vooruitzien binnen de goddelijke wil.

Degene, die het werkzaam zijn van de goddelijke geest niet erkent, zal ook over deze voorspellingen twijfels hebben. Het is hem immers niet bekend dat de geestelijke kracht het denken van de mens voor dwaling behoedt en dat dus het mensenkind, dat zich aan het werkzaam zijn van de goddelijke geest overgeeft, niets in ontvangst nemen kan, wat tegen de goddelijke wil in gaat. Dat dus aan deze voorspellingen het volste geloof geschonken kan worden, zolang de mens naar goddelijke kracht verlangt en het werkzaam zijn van de goddelijke geest niet ontkent.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Ontvangen van het goddelijke woord is een buitengewone genade

B.D. 1405 from 2. mei 1940, taken from Book No. 23

Het is een buitengewone genade om het woord van de Heer te mogen ontvangen. Het geeft de mens op aarde ook buitengewone kracht om opwaarts te streven. Als hij opgevolgd wordt, ondersteunt de geringste aanwijzing de ziel in haar ontwikkeling. En er blijven haar zoveel momenten van twijfel of geloofszwakte bespaart, die een mens, die de innerlijke verbinding met God niet echt vindt, moet overwinnen. Want het ontvangen van het woord is steeds vooral het gevolg van de diepste verbondenheid met de hemelse Vader.

En de Vader zal die kinderen, die in alle vertrouwelijkheid tot Hem komen en wier behoefte het is om op de meeste kinderlijke manier met Hem om te gaan, steeds dienovereenkomstig bedenken. Steeds is de sterkte van het verlangen naar God de maatstaf, waarmee de kracht uit God hem ook toegemeten wordt. En naarmate hij inniger met God in verbinding treedt, kan de mens het ongelooflijkste tot stand brengen, want hem wordt ook ongelooflijke kracht toegestuurd. Het volledig “zich aan de Heer overgeven” zal een volledig-met-goddelijke-kracht-doordrongen-zijn tot gevolg hebben en dan is voor het mensenkind mogelijk, wat voor de medemensen onbegrijpelijk is.

Er is alleen de wil voor nodig om God te dienen en de medemensen te helpen om de buitengewone genade van het ontvangen van het goddelijke woord waardig te worden. Want deze wil getuigt ervan, dat de mens ernaar streeft om de geboden van God te vervullen, God de Heer boven alles lief te hebben en de naasten als zichzelf. Hij verlangt het woord als het ware tot redding van de zielen van zijn medemensen, hij herkent de geestelijke nood en wil haar opheffen, doordat hij de medemensen door opheldering zou willen beïnvloeden. En deze wil levert hem het goddelijke genadegeschenk op, want alles, wat God wil dienen is de Heer welkom, zowel op aarde, als ook in het hiernamaals.

Alleen het dienen in liefde brengt verlossing, ofschoon de strijd op aarde om de redding van dwalende zielen vaak zwaar is en de goede wil van de mens meestal op harde tegenstand stuit. De liefde van God betreft deze dwalende mensen onophoudelijk. En als de mens eveneens in de liefde staat en zich alleen aan de Heer als bemiddelaar ter beschikking stelt, kan de liefde van God door dit mens werken, zonder zich voor de mens als geloofsdwang te openbaren. Want het zou voor God wel gemakkelijk zijn om Zijn wil hoorbaar aan de mensen bekend te maken, maar het gevolg daarvan zou geen vrijwillig naar Hem verlangde, maar in vrees en blinde gehoorzaamheid Zijn geboden vervullende schepselen s gerichte wezens het kindschap van God zouden kunnen verkrijgen.hoorzaamheid Zijn geboden vervullende schepselen, die nooit azijn, die nooit als gerichte wezens het kindschap van God zouden kunnen verkrijgen.

Maar als God Zich van een bemiddelaar bedient aan wie Hij Zijn wil openbaart, als deze openbaringen de mensen nu enerzijds achterdochtig maken, maar hen anderzijds niet dwingen om ze als goddelijke openbaringen te accepteren, dan is de mens daardoor de wilsvrijheid gelaten. Geen enkele dwang maakt de mens onvrij, en dit is van het grootste belang. Elk mens moet uit eigen wil tot de Vader komen. Hij moet God zoeken, dan zal God Zich ook laten vinden en verwijzingen naar Gods eeuwige heerlijkheid worden de mensen voldoende geboden, zodat hij zijn gedachten naar de Schepper kan sturen en ook naar Hem verlangen kan.

Het bewustzijn om kracht uit God te kunnen ontvangen is iets buitengewoon heerlijks. Het verheft de mens boven de zwaarte van de aarde en zijn aardse leven is waarlijk een makkelijkere dan zonder het gebruikmaken van deze goddelijke kracht. Er zijn er dus vele geroepen. Iedereen heeft het recht op de mogelijkheid om de kracht uit God te benutten. Om zich met Hem in verbinding te stellen en dus drager van de goddelijke kracht te zijn. Maar weinigen zijn uitverkoren. Maar weinigen benutten het goddelijke aanbod en nemen de kracht bereidwillig in ontvangst door hun verlangen naar de Heer. En daarom kan God maar weinigen bedenken, die zich innig met Hem willen verbinden en in zekere zin hun instemming daardoor kenbaar maken om met Hem en voor Hem te willen werken.

God en de naasten dienen, dat is uw levenstaak, die u gemakkelijk en moeiteloos aankan, als u zich van de kracht van God bedient. En God geeft het aan iedereen, die het in ontvangst wil nemen. U kunt de genade, die jullie allemaal toekomt, die u alleen maar hoeft te benutten en die u ongelooflijke zegen oplevert, niet in zijn volle omvang overzien. Die u opwaartse ontwikkeling garandeert en u nog op aarde tot een lichtwezen kan vormen, als u haar als zodanig herkent en naar haar verlangt. En als het woord, dat u in kennis stelt van de goddelijke wil, u toegestuurd wordt, wordt u daarmee ook gelijktijdig de kracht toegestuurd om deze wil te vervullen.

U mag niet bezorgd zijn dat u niet uit kunt voeren wat God van u verlangt, want Hij is Zelf in het woord bij u. Hij versterkt en maakt u bekwaam om alles te doen, wat met Zijn wil overeenkomt. En daarom moet u zich zonder bedenkingen onderwerpen aan alles wat Hij van u eist. Want als u maar wil, lukt u alles, wat met de goddelijke wil overeenkomt. De mens, wiens wil alleen God betreft, die alleen Hem tegemoet streeft, is in staat om het ongelooflijkste te presteren. Want Gods wijsheid en liefde herkent zijn wil en geeft hem kracht voor zijn voornemen. En het woord, dat ontvangen is, zal steeds de grootste schenker van kracht zijn.

Wie dit in zich opneemt, zal de kracht voelbaar gewaarworden. Het zal zijn geloof versterken, zijn daadkracht zal actief worden en zijn wil zal zich voortdurend aan de goddelijke wil onderwerpen. En derhalve zal de mens in staat zijn om op aarde al voor zichzelf en voor zijn medemensen verlossend te werken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Gebrek aan deemoed – Verkeerd denken

B.D. 1406 from 2. mei 1940, taken from Book No. 23

Het is onuitsprekelijk moeilijk om de mensen hun verkeerde denken duidelijk te maken, als het hen aan innerlijke deemoed ontbreekt. Hun is niets duidelijk te maken, omdat ze ervan overtuigd zijn dat ze alles begrijpen en dat ze zich daarom niet willen laten onderwijzen. En toch zijn ze ver verwijderd van het juiste denken. En hoezeer hen toch ook meteen ongewone bewijzen geleverd worden, ze zetten zich daar met een lichtvaardigheid overheen, omdat een verdiepen onprettig voor hen lijkt. Want voor zichzelf moeten ze wel toegeven, dat hun levenswandel niet zo is, als het door God verlangd wordt. En elke bevestiging hiervan, waar ze voor vrezen, is onaangenaam voor hen om te horen.

Dit zijn de mensen, bij wie het aan de ernstige wil ontbreekt om tot de hoogte te geraken. Ze beschouwen het aardse leven en de vervulling daarvan als de eerste plicht en denken alleen in tijden van nood aan hun Schepper. Maar de juiste verering van God in het hart kennen ze niet en daarom herkennen ze ook het woord van God niet als dat, wat het is. Als een zending uit de hemel, in liefde aan de mensen aangeboden, die hun mateloos kracht en genade geeft, die hen nooit van tijd en kracht kan beroven, maar hen dit steeds toevoert.

Het valt wel te begrijpen, dat twijfel aan de waarachtigheid van deze woorden de mensen ongelovig kunnen maken en zij met een zekere voorzichtigheid zulke zendingen bekijken. Maar ze wijzen eveneens af om deze zendingen aan een ernstig onderzoek te onderwerpen en daarom kunnen ze ook niet juist oordelen en blijven ze ver weg van het goddelijke woord, waar het hen zo dichtbij gebracht wordt.

En alleen de grootste liefde en geduld kan het tot stand brengen, dat ook zij kennisnemen van de inhoud van de zendingen van boven. Ze zullen weliswaar ook nog steeds op afwijzing stuiten, maar als ze in overweging gegeven kunnen worden, kan toch een verandering van het denken het gevolg zijn. Bij zulke mensen gaat er nog een lange tijd voorbij, voordat ze de buitengewone genade beseffen en deze tijd is jammer genoeg voor de eeuwigheid verloren.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Vernietigingswerk door mensenhand

B.D. 1407 from 3. mei 1940, taken from Book No. 23

In het heelal is er niets verborgen voor de Heer. Er is geen scheppingswerk, dat niet in zijn fijnste bestanddelen door de eeuwige Schepper erkend en gewild was. Er is niets in het heelal, dat zich aan Zijn wil onttrekt. Er is niets willekeurigs. Niets, dat ontstaan zou zijn zonder de wil en het weten van de Heer. Er kan dus niets zijn ontwikkelingsgang gaan, zonder voortdurend door de eeuwige Schepper geleid te worden, omdat er zonder Zijn wil niets gebeurt en ook niets in strijd met de goddelijke ordening kan handelen. Want het totale scheppingswerk wordt door de wil van de Schepper bepaald en er heeft geen macht gezag over het kleinste, wat God geschapen heeft.

Het valt nu dus te begrijpen, dat elk voorval op aarde, zowel als ook buiten de aarde, zich overeenkomstig de wil van God afspeelt, in zoverre het in de natuur herkenbaar is. Dus voorvallen, die niets van doen hebben met de menselijke handelwijze, welke de vrije wil van de mens als voorwaarde hebben. Gods wil uit zich overal, in elke plant en elke bloem, in elk levend wezen, in elke natuurlijke gebeurtenis. In alles, wat zich in, op en boven de aarde afspeelt, waarbij de menselijke wil niet betrokken is.

De tegenstander kan zich echter niet aan de scheppingswerken testen. Ze is er helemaal niet bij betrokken, ofschoon het lijken mag alsof slechte krachten werkzaam zijn, voor zover vernietigingswerken of natuurcatastrofen het heersen van een grote macht laten herkennen. Deze tegenstander kan slechts de wil van de mensen beïnvloeden om zich middelen te verschaffen en zich dan hiervan te bedienen om eveneens vernietigend en verwoestend te kunnen werken.

Maar deze scheppingswerken ontstaan door de vrije wil door mensenhand. Ze zijn dus noch door God gewild, noch door God gezegend, omdat ze steeds alleen aan de inwerking van de kwade macht op de menselijke wil toe te schrijven zijn. Want God bedient zich niet van zulke middelen om te verwoesten. Zijn wil is voldoende en alle elementen zijn aan Hem onderworpen.

Maar nooit kan iets met Zijn wil overeenkomen, wat tegen Zijn geboden gericht is, zoals het leven of have en goed van de naasten schade te berokkenen of te vernietigen. Alles is door God geschapen en de menselijke hand moet niet in Zijn wil om te scheppen ingrijpen. Alles is door God gegeven en de menselijke wil moet niet verwoesten of bezit nemen van de medemensen.

Waar de verwoesting echter nodig is, is de kracht en macht van God waarlijk groot genoeg om aan de noodzaak te kunnen beantwoorden. En daarom zal Hij Zijn gelaat van elk werk van verwoesting afwenden, dat door mensenhand uitgevoerd wordt en dat de medemensen beschadigen moet. Het is Zijn wil, dat jullie elkaar liefhebben en dat de één zich inspant om de ander liefde te bewijzen. Jullie moeten alle onheil van elkaar afwenden, maar deze elkaar niet wederzijds berokkenen.

En wanneer de één het recht van de ander schendt, als hij hem dwingt om zich teweer te stellen, begaat hij de grootste zonde, want hij eerbiedigt het gebod niet, dat de Heer als eerste en enige aan de mensen gegeven heeft. Hij heeft noch God noch zijn naaste lief en gebruikt zijn wil om de tegenstander te dienen, die haat en liefdeloosheid zaait om de zielen te vergiftigen. Hij is in diens dienst getreden en zaait eveneens haat en liefdeloosheid onder de mensen.

De liefde van de Schepper liet alles ontstaan. De tegenstander zelf heeft geen enkele macht over de scheppingswerken van God, dus bedient hij zich van de vrije wil van de mensen om de goddelijke schepping te vernietigen. En God gebiedt de vrije wil van de mens niet, tot de tijd van rijpheid gekomen is. Tot het moment gekomen is, dat de Heer het doen en laten van de tegenstander een halt toeroept.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Voortijdige verwoesting - Het vrij worden van het geestelijke

B.D. 1408 from 3. mei 1940, taken from Book No. 23

Een grenzenloze verwarring van het denken, waaraan de hebzucht en heerszucht ten grondslag ligt, laat de wantoestanden hand over hand toenemen. En het gebod van liefde wordt totaal veronachtzaamd. De demon heeft zich van de wereld meester gemaakt, iedereen aast op bezit en schuwt geen list en gemeenheid om het te bereiken. Er is geen eerlijk streven, waarmee de mens zich bezighoudt, niets is er rechtmatig voor God en God kan nooit meer Zijn Zegen geven over datgene, wat de wereld nastreeft. Want de wereld streeft alleen naar aardse macht, een behaaglijk leven en bezit. En dit alles is aandeel van de boze en daarom bedient de mens zich ook alleen van de middelen van de boze, zoals daar zijn geweld, leugen, huichelarij en bedrog. Maar Gods Wil is elkaar in liefde te dienen, niets te eisen, niets af te dwingen, maar te vragen en te geven. De mensen moeten in vrede naast elkaar leven en hun aards bestaan gebruiken om voor hun ziel te zorgen. Maar hoe kan er aan de ziel worden gedacht, als de mens alleen maar leeft om aardse goederen te winnen? Hij wendt al zijn kracht aan om de materie te vermeerderen, die hij toch moet overwinnen, en hij onttrekt deze kracht aan de ziel, die ze nodig heeft voor haar positieve ontwikkeling.

De enorme nood van de ziel wordt nog vergroot door het wederrechtelijk in bezit nemen van aards goed, als het op onrechtmatige wijze wordt verworven. Want het geestelijke in die materie komt in opstand tegen de zielen, die er wederrechtelijk bezit van nemen. Want het geestelijke voelt al het onrecht en zijn verontwaardiging brengt als het ware de ziel van de mens in het nauw, ofschoon ze zich hiervan niet helder bewust wordt. Bovendien zal ook het onrijpe geestelijke, dat vrij werd bij gewelddadige verwoestingen, die niet door God gewild zijn, zich bij dit verontwaardigde geestelijke in de materie voegen en dus eveneens de ziel belasten. Daarom zal zich wederrechtelijk toegeëigend goed nooit zegen brengen aan diegenen, die het goddelijke gebod van liefde niet achtten en uit eigenbelang en hebzucht hiertegen zondigden.

God heeft aan elk scheppingswerk zijn tijd gesteld, om het geestelijke dat het in zich draagt tot rijpheid te brengen. Alle maatregelen van menselijke zijde, die uit egoïstische beweegredenen een gewelddadige voortijdige verwoesting ervan als doel hebben, zijn te veroordelen, want ze hebben een vrijworden van het geestelijke in onrijpe toestand tot gevolg, dat op de mensen een schadelijke uitwerking heeft, voorzover God de zijnen niet beschermt tegen de invloed ervan. In een bepaalde tijdsduur zal deze invloed merkbaar worden, tot het onrijpe geestelijke weer in een nauwe uiterlijke vorm is verbannen en dit het weer de mogelijkheid geeft rijp te worden. Maar de ziel van diegene, die van zoiets de schuld heeft door liefdeloosheid, zal hiervoor eens zwaar moeten boeten, want haar ontwikkeling is geremd en vaak zelfs helemaal op losse schroeven komen te staan. De tijd op aarde wordt niet door haar gebruikt om zich positief te ontwikkelen, integendeel, alleen tot vermeerdering van het aardse; tot vermeerdering van datgene, wat hem heeft vastgehouden door eindeloze tijden heen. De ziel verlost zich er niet van, veeleer begeert ze het weer opnieuw en dit is haar geestelijke achteruitgang.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Gedachtegang van degene, die niet tot leven gewekt is – En geordende gedachten

B.D. 1409 from 6. mei 1940, taken from Book No. 23

De gedachtegang van een mens, wiens geest nog niet tot leven gewekt is, beweegt zich meestal in gebieden, die zonder enige geestelijke waarde zijn. Hij zal nu beziggehouden worden door vragen, die doorgrond moeten worden, met als doel een verbeterd aards welzijn, want er zal steeds slechts dat in de sfeer van de werkzaamheid van zijn gedachten getrokken worden, wat één of ander aards voordeel belooft. En zaken, die een geestelijk beleven betreffen, zullen nooit het denken van een mens raken, die te midden van het aardse leven staat.

En dus zijn al deze gedachten uitsluitend de resultaten van een lichamelijke functie. Deze gedachten zijn er het bewijs van, dat vele duizenden mensen van nature een gave kunnen gebruiken, die hun door de Schepper gegeven werd, maar dat de resultaten overeenkomstig de vrije wil van de mens zijn. Dat deze de gave dus zuiver lichamelijk gebruiken kan en dat het dan juist ook zuiver aardse resultaten oplevert, terwijl een mens, wiens wil naar God verlangt, met geestelijke ondersteuning werkt. Dat wil zeggen, dat diens denkvermogen zich verbindt met geestelijke kracht en de resultaten begrijpelijkerwijs dus ook geestelijk moeten zijn.

De gedachten worden nu vanuit de geestelijk kant geordend. Ze komen niet meer willekeurig, maar ze zijn geheel aan het verlangen van de mens, voor wat betreft in welk gebied hij een kijkje wil nemen, aangepast. De gedachten, die in de mens actief worden, als hij zich met geestelijke vragen bezighoudt, kunnen zonder bezwaar aangenomen worden. Het bewust nastreven van en vragen om geestelijke kracht is de zekerste garantie voor voortaan juist geleide gedachten, voor waarheid en de diepste kennis. En omgekeerd kan met de volste overtuiging aangenomen worden, dat alle gedachten, die op de wereld gericht zijn, door de mensen zelf ontstaan en dus ook als menselijke dwaling doorgegeven worden.

En de goddelijke geest is er weer voor nodig om de waarheid van de leugen te kunnen scheiden. Elke wereldse gedachte is een hindernis om tot de waarheid te komen en daarom moet de goddelijke geest absoluut aan het werk zijn, als een zuivere scheiding tussen goed en kwaad, tussen waarheid en leugen, plaats moet kunnen vinden. En aan de andere kant verzekert de goddelijke geest het mensenkind het juiste denken. En het hoeft zichzelf niet angstig de vraag te stellen, in hoeverre zijn gedachten juist zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verzet tegen de goddelijke wil de oorzaak van de gebonden toestand

B.D. 1410 from 7. mei 1940, taken from Book No. 23

Aan het volledig vrij worden van het geestelijke uit de vorm moet een totale onderwerping van de wil voorafgaan, want het verzet van de wil tegen de goddelijke wil heeft het geestelijke de verbannen toestand opgeleverd. Derhalve moet deze staat door onderwerping opgeheven worden, dus het geestelijke moet verlost worden uit de vorm, die het ondenkbare tijden gevangen gehouden heeft. Dus is het in opstand komen tegen de goddelijke wil de oorzaak van de verbannen toestand geweest. Het geestelijke dat uit God voortgekomen is, heeft tegen zijn Schepper gezondigd, doordat het de goddelijke wil niet erkende en zijn eigen wil daar tegenover zette. En het heeft voor deze zonde gedurende eindeloze tijden moeten boeten door volledige onvrijheid.

Het heeft de weg in een zekere onvrijheid van de wil naar boven mogen gaan, tot de goddelijke liefde hem opnieuw de vrije wil gaf en het aan het wezen overliet om weer voor of tegen God te kiezen. En daarmee is het wezen de mogelijkheid gegeven om zich uit de verbannen toestand, die het gevolg is van zijn misbruikte vrije wil, te bevrijden, als het nu zijn wil goed gebruikt. En dit ‘juist gebruiken’ bestaat uit de volledige onderwerping van de eigen wil aan de goddelijke wil.

En daarom probeert de goddelijke liefde zich aan al haar wezens te kennen te geven, opdat het niet verloste geestelijke naar deze liefde verlangt. En de drang in zich gewaarwordt om met haar verbonden te zijn en zich nu onderwerpend aan de goddelijke wil inpast en elke tegenstand tegen God opgeeft. Het wezen zal dus net zo lang in de vorm verblijven, als dat zijn wil God niet volkomen belijdt en het is vrij, vanaf het moment van de onderwerping van de wil.

Want ofschoon ook het aardse leven nog niet beëindigd zou zijn, dan is de geest van dat ogenblik af aan toch vrij en kan het de vorm ontvluchten, zo vaak het hem behaagt. De geest uit God is niet meer in de vorm verbannen. Hij kan naar de hoogte streven, waar en wanneer hij wil, omdat zijn wil God gezocht en gevonden heeft. Omdat er geen gevaar meer is, dat het wezen de goddelijke wil niet in acht neemt en weer tegen God in opstand zou kunnen komen.

Het moment van bevrijding begint dus dan, wanneer het wezen zijn wil opgeofferd heeft, wanneer al het willen erop gericht is om zich met God te verbinden en wanneer de eigen wil zich onvoorwaardelijk aan de goddelijke wil onderwerpt. Het onderwerpen aan de goddelijke wil is dus het enige, wat het wezen na moet streven. (Onderbreking)

Vertaald door Peter Schelling

Eredienst – Verenigingen?

B.D. 1411 from 9. mei 1940, taken from Book No. 23

Zonder dwang van buitenaf kan een gemeenschap, van wie het enige streven is zich voor de mensen te laten gelden, zich niet vormen. Want waar dit voornemen de hoofdgedachte is, zal het sobere, eenvoudige streven God te dienen, nauwelijks tot zijn recht komen, want dit zal op de medemensen geen indruk maken, terwijl al het uiterlijk herkenbare in vergelijking hiermee voor de medemensen doeltreffend is en dus als alleen waardevol en succesrijk bekeken wordt. Maar hoe meer de mens zich aan uiterlijkheden prijsgeeft, des te meer onderwerpt hij zich ook aan de eisen van degenen, die leiders willen zijn en zich de taak gegeven hebben, aanhangers van hun eredienst, van hun uiterlijke godsdienst, te vinden.

Het is weliswaar onbegrijpelijk, maar helaas te vaak het geval, dat voor de mens de uiterlijke eredienst iets is, wat ze niet willen missen. Ze hebben bepaalde handelingen nodig, die hen pas in een verheven toestand brengen en ze zijn er moeilijk van te overtuigen, dat juist deze eredienst hen hindert bij de ware verbinding met God. Ze houden er met hardnekkigheid aan vast en uiteindelijk dienen ze alleen nog maar de eredienst, maar niet de eeuwige Godheid. Ze hebben er een uiterlijke bevestiging van nodig, dat ze bij een gemeenschap horen. Ze vormen een vertrouwde kring en richten een muur op tussen hen en buiten, want ze beschouwen de medemens alleen dan als hun gelijke, als hij zich aan dezelfde uiterlijke vorm onderwerpt en zich schikt naar de bepalingen, die in hun kring gelden.

En dit is van het grootste nadeel voor de menselijke ziel. De uiterlijke dienst heeft geen waarde voor de ziel. De mens kan elke bepaling nakomen, die door mensen uitgevaardigd werd. Het zal voor de rijpheid van de ziel niet in de geringste mate nuttig zijn, want er ligt een zekere dwang aan elke vervulling ten grondslag. Er wordt eerst iets van de mensen geëist, wat de weg naar God bemoeilijkt. Eerst wordt een gebod van de mensen vervuld, maar God wordt te weinig gezocht.

En daarom zal steeds een groep, waarvan de saamhorigheid naar buiten toe herkenbaar is, niet het juiste doel bereiken. Hij zal een lange tijd nodig hebben, voordat het wezen van de Godheid begrijpelijk voor hem is, want hij zal er steeds op letten, dat hij zichtbaar is in de openbaarheid. Hij zal geen verbinding zoeken met degenen, die ver van hun gemeenschap af staan, maar zich ver van hen weghouden of hij zal zijn streven steeds uiterlijk beter doen uitkomen. Want hij probeert zich sterker te doen gelden en zijn overwicht te bewijzen tegenover degenen, die niet met hem instemmen.

Degene, die gelooft de kennis te hebben, moet ook te midden van de mensen staan. Hij mag zijn kennis niet willen begrenzen tot de beperkte vereniging van individuen en zich afzonderen, dus een gemeenschap willen stichten, waarbij enkel degenen, die dezelfde kennis hebben, zich aansluiten. Hij moet veeleer dat, wat hij gelooft te bezitten, bereidwillig doorgeven. Hij moet proberen deze gemeenschap te vergroten, maar stil en zonder pracht en praal, zonder uiterlijke vormen en zonder dwang. Hij moet enkel dienen. Maar alleen de medemensen en niet de symbolische handelingen als waardevol beschouwen en uiteindelijk deze handelingen als kenteken van de leden van deze gemeente beschouwen.

Al het uiterlijke is alleen maar buitenkant, maar er moet naar de kern verlangd worden. De mensen moeten zich verenigen om God en de naasten te dienen. Dan zullen ze ook de ware kennis hebben en zegenrijk werkzaam zijn, hoewel ze geen uiterlijk herkenbare band aangeknoopt hebben. Ze moeten alleen maar van dezelfde geest zijn, zichzelf en hun waardeloosheid herkennen, proberen hun wezen te veredelen en de medemensen naar vermogen te helpen. Dan is het in waarheid een gemeenschap die de Heer dient en volgens Zijn wil leeft en handelt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wereldgebeuren zowel oorzaak als middel tot opheffing van de geestelijke nood

B.D. 1412 from 10. mei 1940, taken from Book No. 23

In het besef van de noodsituatie van een geestelijk gezonken mensheid zal het wereldgebeuren, dat zowel oorzaak als ook middel ter opheffing van deze noodsituatie is, ook begrijpelijk voor u zijn. Er is in dit opzicht een buitengewoon laag peil op te tekenen, als er van de kant van de mensen geen voorbereidingen getroffen worden om zich op een geestelijk leven, na het aardse sterven, voor te bereiden.

En de gevolgen van deze onverschilligheid zijn niet te overzien. Het is onverantwoord, als de mens zich niet inzet voor zijn zielenheil. Want zijn onverschilligheid heeft tot gevolg, dat zijn geestelijke bekwaamheden onontwikkeld blijven en de mens er dus op los leeft, zonder de geringste geestelijke vooruitgang te kunnen boeken en zijn leven is niet nuttig geleefd.

Daarentegen wordt de geestelijk strevende mens een natuurlijke schadeloosstelling geboden. Hij leeft zijn leven bewust en het zal dus ook niet zonder vreugde zijn. Alleen zijn deze vreugden anders gevormd dan die van de aards strevende mens. Hij vindt troost en innerlijke verheffing in het goddelijke woord. Hij vindt nu pas het juiste levensdoel en hem ontbreekt niets uiterlijks, omdat hij dit niet nastreeft. Hij bezit de innerlijke tevredenheid en schrikt niet van aardse nood, want hij verlangt naar iets anders dan aardse goederen. Dus het wereldgebeuren zal hem ook niet in die mate beroeren, dat het zijn innerlijke vrijheid verstoort. Dit wereldgebeuren zal er veeleer toe bijdragen, dat zijn geloof versterkt wordt.

Maar waar een zodanige instelling niet beschikbaar is, daar is het volledig geestelijke verval de oorzaak van het wereldgebeuren. De mens wil nooit het geestelijke erkennen. Hij stelt zich wel af en toe in verbinding met degenen die weten, maar louter uit eigenbelang. Hij hoopt slechts kennis te verkrijgen, die hij in aards opzicht goed kan gebruiken, maar hij denkt nooit aan zijn ziel. Hij gelooft om zonder voorkennis en een geestelijke instelling binnen te kunnen dringen in een gebied, dat echter werk aan zichzelf en werkzaamheid uit liefde als voorwaarde heeft. En deze opvatting is verkeerd.

Want wat hij nu aan ervaringen verzamelt, zal hem nooit zijn doel laten bereiken. Hij kan deze ervaringen niet benutten, hem ontbreekt de sleutel, die eerst het geestelijke gebied voor hem ontsluit. Hij ontvangt iets, wat niet begrijpelijk voor hem is en hij is daar dus totaal niet van onder de indruk. Hij zal datgene, wat ontvangen is, nu echter niet kunnen benutten, omdat geestelijk goed alleen dan begrijpelijk is, als het door het hart nagestreefd wordt. Dat wil zeggen dat de mens zichzelf waardig maakt voor de ontvangst.

De nood op aarde moet nu in de mens deze drang opwekken, die alleen het geestelijke nastreeft. De nood moet de mens zo vormen, dat geestelijke belangstelling in hem ontwaakt en de wens bij hem opkomt om zijn geestelijke kennis ter wille van de waarheid te ontwikkelen. Dan zal ook deze nood voor de mensen tot zegen zijn en de geestelijk lage stand zal opgeheven worden, want God beoogt slechts, dat de mens zijn aardse opdracht herkent en haar vervult.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

God is de liefde – Goddelijke bescherming in het aardse leven

B.D. 1413 from 11. mei 1940, taken from Book No. 23

God is de liefde en die liefde leidt u vaak op wonderbaarlijke wegen, opdat u tot Hem geraakt. En eens zult u Zijn liefde en Zijn wijze leiding herkennen en u zult Hem loven en Hem zonder ophouden bedanken en u zult Zijn naam in de meest zalige bewondering uitspreken en in enorme dankbaarheid aan de tijd op aarde denken. En de hemelse heerscharen zullen met lofgezang, dat voortdurend ter ere van God klinkt, instemmen. Deze goddelijke liefde zorgt voor u en geeft iedereen, wat bevorderlijk is voor zijn zielenheil.

En nu zult u begrijpen, dat u nooit zonder goddelijke bescherming bent. Zijn wil leidt jullie en Zijn zorg betreft enkel jullie, die Zijn schepselen zijn. In deze zekerheid kunt u zorgeloos door het aardse leven gaan, want elke stap is voor u uitgestippeld en door Zijn eindeloze liefde voor u bepaald. En als u maar uw blik tot Hem verheft, moet ook elke stap voor u tot zegen zijn. Deze moet de ziel vooruitgang brengen. Deze moet als het ware gezet worden om dat te worden, wat uw uiteindelijke bestemming is.

Want uw aardse leven is slechts een fase in de eeuwigheid. Het is de noodzakelijke gang, die van de ene trede naar de andere leidt. Het aardse leven kan niet overgeslagen worden, zoals hoegenaamd alles moet zijn, wat het is. Omdat de goddelijke Schepper het in Zijn wijsheid herkent als middel tot het doel. Als de enige weg omhoog, die een onvoorstelbare heerlijkheid betekent. En deze gang door het aardse dal is een daad van de grootste liefde en barmhartigheid, doordat deze gang de wezens, die enorm ver van God verwijderd zijn, alle mogelijkheden biedt Hem te naderen tot de uiteindelijke vereniging.

Geen enkel wezen kan eigenmachtig van het laagste peil tot de hoogste rijpheidsgraad geraken. Dat wil zeggen, dat zelfs de eindeloze liefde van God deze afstand tot God niet kan verminderen, omdat dit de hele goddelijke wijsheid, de goddelijke wet en de goddelijke ordening tegen zou spreken en dus niets volmaakts op zou kunnen leveren.

Elk wezen moet zichzelf opwaarts ontwikkelen en om die reden geeft de liefde van God hem elke denkbare gelegenheid. Ze wil het hoogste geluk voor het wezen toegankelijk maken en ze spant zich daarom onophoudelijk in om het wezen zo te vormen, dat het deelachtig kan worden aan dit geluk. En alles, wat het wezen nu tot zijn opwaartse ontwikkeling dient, is hem door de liefde van God toebedeeld. Alleen de goddelijke liefde laat het wezen lijden, want elk leed vermindert de afstand tot God. En elke nadering tot God betekent de gelukstoestand.

Daarom moet het wezen leed op zich nemen om tot geluk te komen. Het moet een beperkte tijd van gebonden zijn doormaken om voor onbegrensde tijd in vrijheid te kunnen leven. Het moet bovendien het scheppingswerk doorlopen hebben om goddelijke kracht opgenomen en dus zichzelf vermeerderd te hebben. Het moet de vereniging met geestelijke kracht nagestreefd hebben om door de vervulling eens gelukkig gemaakt te kunnen worden. Het wezen moet zijn oorsprong uit God herkend hebben, naar Hem terugverlangen en aan de voorwaarden voldoen, welke de vereniging met de eeuwige Godheid tot gevolg hebben. En zo spant de goddelijke liefde zich onophoudelijk in om alles, wat uit haar voortgekomen is, de bevrijding te brengen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Louteringsproces

B.D. 1414 from 11. mei 1940, taken from Book No. 23

Het louteringsproces, waaraan elke ziel blootgesteld is, zal zolang voortduren, totdat de gang over de aarde afgelegd is, want zolang deze aardse gang niet beëindigd is, is ook de ziel niet vrij van afvalstoffen en daarom ook niet waardig om het hoogste en zuiverste Wezen, de eeuwige Godheid, te naderen. Want elke onvolmaaktheid scheidt het wezen van God, Die toch de volmaaktheid Zelf is.

En derhalve moet eerst de volmaakte toestand bereikt zijn, voordat de versmelting met de eeuwige Godheid zich voor kan doen. Het wezen moet elke onzuiverheid afgedaan hebben. Het moet zonder tekortkomingen zijn. Het moet zich volledig gereinigd hebben en daartoe was de gang over de aarde absoluut noodzakelijk. Het was de enige mogelijkheid het wezen zo te vormen, zoals het sinds eeuwigheid zijn bestemming is. Tot een God gelijkend wezen. Tot een wezen, dat in liefde opgaat, dat in liefde dient en nu weer van zijn kant een missie uitvoert om onvolmaakte wezens naar volmaaktheid te leiden.

Zolang dit proces niet volkomen ten uitvoer gebracht is, kan de vereniging met God niet plaatsvinden. Maar God verlangt naar Zijn schepselen. De Vader wil Zijn kinderen winnen en daarom probeert Zijn eindeloze liefde de weg voor hen te verkorten. Hij stelt hen alle mogelijkheden ter beschikking om zich van de afvalstoffen te ontdoen. Hij geeft hun taken, waarvan de vervulling hen vooruitgang oplevert. Hij biedt hun hulpmiddelen aan, die eveneens in korte tijd een loutering bewerkstelligen en Hij laat het in het laatste stadium aan het wezen over om zich uit de onvrije toestand te verlossen. Hij geeft hem het vermogen om te beseffen. Hij verleent het wezen elke hulp en verlangt enkel de vrije wil van hem. Maar Hij belooft hem daarvoor in de plaats de meest vreugdevolle toestand in het hiernamaals.

En derhalve heeft juist de liefde van God Zelf ook deze toestand over de mensen afgekondigd, die het wezen aanleiding zou moeten geven tot het hoogste streven, als zijn wil eveneens de gebonden toestand zou willen ontvluchten. En God moet de mens weer leed toesturen om de wil om daaruit bevrijd te worden te stalen. Elk leed heeft alleen maar als doel het wezen naar God te laten verlangen, omdat pas dan de goddelijke genade in actie kan komen en zonder genade zou weer de kracht van de mens te gering zijn om zich te bevrijden en de wil wordt pas dan actief, als hij de zin en het doel van dat, wat hij nastreeft, herkent. Omdat de wil van de mens geëist wordt, moet hij door lijden en nood zo beïnvloed worden, dat hij zich daarheen wendt, waar de laatste verlossing hem wenkt, naar de eeuwige Godheid, Die in Haar liefde steeds probeert om de toestand van lijden van het wezen te verkorten.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Goddelijke vermaning – Pinksteren

B.D. 1415 from 12. mei 1940, taken from Book No. 23

Mijn geest moet u, die aan Mijn woord geen geloof schenkt, bekendmaken, dat u in de erge nood verkeert uw leven te verliezen. Mijn liefde biedt u hulp aan en u wijst deze af. Mijn liefde stuurt u het brood uit de hemel om u sterker te maken in de strijd tegen al het kwaad. Mijn liefde waarschuwt u en wil u naar het goede leiden. Mijn liefde geeft opheldering over het feit, dat u zich vergist en Mijn liefde wil u licht brengen.

En u slaat geen acht op deze liefde, u wijst haar af. U neemt geen kennis van Mijn woord. U verandert uw leven niet en gaat verder op de weg, die u op een dwaalspoor brengt. En u brengt daardoor uw leven in gevaar. U denkt er niet aan, dat u de weg naar de eeuwige ondergang tegemoet gaat. Want Ik kan u daar niet tegen beschermen, wanneer u er zelf naar verlangt. En uw handelen bewijst het, dat u ernaar verlangt. En al Mijn boodschappers spannen zich tevergeefs in u het juiste denken te leren. Uw weerstand wordt steeds sterker. U sluit de ogen en oren om de roep van boven niet te horen. U ketent uw geest en geeft hem niet de vrijheid en u zult daarom nooit wetend worden, want Ik kan met Mijn geest alleen die mensen bedenken, die hun hart openen en naar Mijn geest verlangen. Alleen hun kan ik de kracht doen toekomen en de wereld kan Mijn stem nooit horen.

Maar voor u, van wie het hart zich afsluit voor Mijn stem, zal ze luid en dreigend moeten klinken en schrik en ontzetting zal deze stem bij u teweegbrengen, als u ook aan de stem van de liefde geen gehoor wilt schenken. Als Mijn liefdevolle waarschuwingen ongehoord wegsterven, moet Mijn roep luid en hoorbaar klinken, maar tot uw ontzetting. Ik wacht nog slechts een korte tijd en probeer van tevoren nog degenen, die zich niet tegen Mij verzetten, te winnen. Maar het moment in niet ver meer weg en al Mijn engelen is opdragen om Mij te dienen.

Alles, wat in de liefde staat, is actief en probeert de mensen hulp te verlenen en overal, waar nood is, kloppen ze aan en proberen ze de gedachten naar Mij te leiden. En degenen, die bij Mij blijven, help ik met Mijn kracht en Mijn liefde. En hun lot is werkelijk beter, ofschoon het aards ondraaglijk lijkt, want ze hebben de weg naar Mij gevonden en Ik laat hen niet meer los. Want Mijn liefde probeert alle zielen, die nog niet geheel tegen Mij zijn, te redden uit de macht van het kwaad. En Ik zegen degenen, die in hun nood de weg naar Mij vinden, want ze zullen het eeuwige leven winnen, als ze het aardse leven verliezen. Ze zullen ingaan in het land van de vrede, waar alle nood van hen afgenomen is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Uitstorting van de heilige geest – Johannes 14, 13-26 – Pinksteren

B.D. 1416 from 12. mei 1940, taken from Book No. 23

Degene die Mijn wil vervult, is het, die Ik liefheb, want zijn liefde behoort Mij toe. En dus stuur Ik hem Mijn geest en ben Ik voortdurend bij hem. Want Mijn geest is de uitstraling van Mijn liefde, Mijn geest is wil en kracht tegelijk. Mijn geest is altijd en eeuwig de uitstroming van Mezelf en derhalve ben Ik bij degene, die naar Mij en Mijn geest verlangt. En hem verlaat Ik nooit, want hij gaf zich met zijn liefde aan Mij in eigendom en dus geef Ik Mij aan hem door Mijn woord.

Het hart van degene, die nu werkelijk vurig naar Mijn woord verlangt, verlangt naar Mij en dit verlangen getuigt van zijn liefde, dus kan Ik Zelf tot hem komen, omdat hij Mij innig liefheeft. Want Ik wil niet, dat hij eenzaam blijft. Ik wil bij hem zijn en hij zal Mijn nabijheid voelen. Ik wil, dat geen leed hem meer bedrukt. Ik wil hem in elke nood hulp verlenen en Mijn troost zal hem verkwikken, als hij deze nodig heeft. En daarom moet Mijn woord tot troost voor hem zijn, want Ikzelf spreek tot hem en ben in de geest bij hem.

En jullie allen, die over de aarde gaan, moeten naar Mijn geest verlangen. Want als jullie Mijn geest hebben, hebben jullie overwonnen. Als jullie naar Mijn woord verlangen, zoeken jullie de verbinding met Mij. En het levert jullie Mijn volkomen liefde op als jullie in innige verbinding met Mij staan. En jullie zijn in Mijn liefde geborgen. Jullie zijn niet eenzaam en verlaten, jullie zijn ook niet hulpeloos en zwak, maar jullie zijn sterk, als jullie Mijn geest hebben.

De uitstorting van de heilige geest is Mijn zichtbare teken, dat Ik jullie niet onbeschermd laat, als jullie om Mij en Mijn bescherming vragen. Ik heb jullie Mijn bescherming beloofd. Ik heb jullie verteld, dat de Vader, de Liefde, jullie niet aan jullie lot overlaat, als jullie Hem liefhebben, dat wil zeggen Zijn geboden onderhouden. En als jullie aan Mijn woorden geloof schenken en naar Mijn liefde verlangen, dan stuur Ik jullie Mijn geest, die jullie in de waarheid leidt.

Want jullie geloof en jullie liefde vormen jullie zo, dat Ik intrek kan nemen in jullie geest, dat Ik jullie in overvloed met Mijn genade kan bedenken, dat Ik in het woord bij jullie kan zijn en jullie onbeperkt kracht, troost en licht brengen kan. En dus zal Mijn geest jullie verlichten en jullie zullen bedacht worden met alle gaven van de hemel. Jullie zullen wetend worden. Jullie zullen in de volle waarheid staan en jullie weg over de aarde zal waarlijk geheel volgens Mijn wil zijn. Jullie zullen Mijn geboden onderhouden, omdat jullie Mij liefhebben.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Denkactiviteit - Hersenen - Beelden

B.D. 1417 from 13. mei 1940, taken from Book No. 23

Het denkapparaat van de mens lijkt op onbeschreven bladzijden zolang het niet in werking is, d.w.z. zolang het denkvermogen nog niet ontwikkeld is, dus de mens nog niet in staat is gedachten te formuleren.

In de tedere kinderjaren zijn de denkorganen nog niet in werking. En er is een bepaalde tijd voor nodig dat de menselijke hersenen indrukken van buiten in zich op beginnen te nemen. En dat geschiedt op de volgende manier.

Het menselijke oog geeft een waargenomen beeld door aan het denkapparaat van de mens - de hersenen. En deze beginnen dan hun eigen werk, doordat ze dit, aan de hersenen doorgegeven beeld, laten inwerken op een netvlies, gevoelig voor de fijnste gewaarwording. Dit neemt dat beeld op en nu ontstaan indrukken die men zich bewust is en als gedachten in de mens opduiken en in zekere zin de uitwerking naar binnentoe zijn van het beeld in de menselijke hersenen.

Elke indruk maakt zich dus kenbaar op het tot nu toe lege vlak van de hersenwand en kan, of voor lange tijden onuitwisbaar ingegrift zijn, of hij kan echter ook door nieuwe indrukken onherkenbaar worden en in het onbewuste verdwijnen, dus bij de mens niet meer in het bewustzijn komen.

Zolang de mens leeft, vormen zich steeds weer nieuwe lagen, die bestemd zijn nieuwe indrukken op te nemen en te weerspiegelen. Evenwel wordt die gevoeligheid met toenemende ouderdom steeds geringer. Daarom zullen zich de beelden niet meer zo scherp aftekenen tegen de ontvanglaag en bijgevolg de indrukken ook niet meer zo sterk aan het denkapparaat kunnen overbrengen, zodat dit zich uit in vergeetachtigheid, in zwakker bevattingsvermogen en in het afnemen van het opnamevermogen voor indrukken, waarvoor een zekere concentratie is vereist.

Dan werkt het denkapparaat nog maar langzaam, de indrukken van buiten zijn niet meer in staat een verhoogde activiteit teweeg te brengen. De beelden worden niet meer duidelijk op de hersenwand overgebracht en er treedt een stagnatie op in de gehele denkactiviteit. De mens zal zich niet meer gemakkelijk en zonder inspanning de afzonderlijke voorvallen in het bewustzijn kunnen roepen, omdat deze beelden onduidelijk en vervaagd zijn, maar de vroegere gebeurtenissen nog met nauwkeurigheid beschrijven kunnen omdat deze beelden nog steeds onuitgewist en helder in zijn bewustzijn aanwezig zijn en zelfs uit z'n vroegste jeugd aan het licht gebracht worden, omdat die heldere beelden duidelijk kunnen inwerken op het denkapparaat - en dus elk beeld in de vorm van gedachten tevoorschijn komt.

Het proces van het denkend bezig zijn is als 'n in de diepte duiken en iets naar de oppervlakte halen, als het om vroegere belevenissen gaat. Talloze beelden zijn in talloze blaadjes ingegrift. Al het vrije, onbeschrevene is bedekt door indrukken die het menselijke oog heeft doorgegeven, en talloze vlakken zijn door gedachten in de vorm van beelden bedekt - die door een van buitenaf binnenkomend beeld ontstaan waren.

De functie van de daartoe bestemde organen gedachten te "vormen" is dus een in zich afhankelijke activiteit, teweeggebracht door indrukken van buitenaf en uitgevoerd door de wil van de mens, deze of die beelden op zich in te laten werken.

Deze beelden behoeven ook niet altijd door het oog binnen te dringen, ook geestelijke beelden kunnen hetzelfde proces in werking zetten. Beelden, die de mens in zichzelf door zijn wil laat ontstaan, en die dan een daarmee samenhangende denkaktiviteit in werking stellen.

Deze organen worden dus eerst door de wil van de mens gestimuleerd actief te zijn, en dan nemen de gedachten die richting die aan de wil van de mens beantwoordt. Zuiver aardse interessen en aardse denkbeelden zullen begrijpelijkerwijs ook alleen zulke beelden aan de hersenwand doorgeven- en dan zal het denkend bezig zijn zich dus ook zo uiten dat zulke gedachten de mens beheersen die met de aardse voorstellingen overeenstemmen.

Altijd is de gedachtengang van de mens in overeenstemming met zijn wil. De wil bepaalt zijn gedachtenwereld. En daarom is de mens ook voor zijn gedachten verantwoordelijk, daar het hem vrijstaat zijn geestelijk oog beelden te verschaffen van welke aard dan ook. Alleen mag hij niet vergeten dat teveel aardse beelden het vermogen om indrukken op te nemen verminderen en dat het dus in zijn eigen nadeel is als, daaraan beantwoordend, het denkend bezig zijn geestelijk minder wordt, en hij zo tenlaatste niet meer in staat is geestelijke waarheden die overgebracht worden d.m.v. gedachten, op te nemen.

Dus zullen alle gedachten altijd dat uitdrukken wat de mens ten zeerste bezighoudt. Derhalve is de mens, die door de goddelijke Schepper met alle bekwaamheden - waartoe ook de aktiviteit van het denken behoort - is uitgerust, geheel verantwoordelijk voor al zijn gedachten, omdat het hem vrij staat deze naar zijn wil onder bewoordingen te brengen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Goddelijk ingrijpen - Voorspelling

B.D. 1418 from 14. mei 1940, taken from Book No. 23

Het is een vergeefse strijd, die de mensen tegen elkaar voeren, want ze zal tot geen bevredigend resultaat leiden. Het is door de Heer van hemel en aarde besloten, dat deze wordt beëindigd op een andere manier dan de mensen hopen. Dit einde zal echter onbeschrijfelijk zijn. Het gebulder van de strijd zal nog worden overstemd door de Stem van God, Die van boven klinkt. Ze zal een mateloze verwarring aanrichten onder de mensen, want geen menselijk bevel zal haar kunnen gebieden te stoppen en machteloos moeten de mensen over zich heen laten gaan, wat de Heer hen zendt.

En nu zal het aan ieder afzonderlijk blijven overgelaten, de Hand Gods te herkennen en zich eraan te onderwerpen, of zich te verzetten tegen het lot dat hem overkomt. Want het denken der mensheid moet met geweld op God worden gericht. En gezegend is hij, die deze weg vindt en God als Veroorzaker van al het gebeuren onderkent en zich aan Hem en Zijn genade aanbeveelt.

Doch van dezen zullen er weinige zijn, want de geest van de mensen is verblind. Hun hedendaagse voorlichtingen hebben hen het geloof doen verliezen aan een Wezen, Dat alles bepaalt op aarde. En in hun hoogmoedige instelling vinden ze moeilijk de weg naar God terug en deze geestelijke arrogantie is hun verderf. Alleen wie zich klein en machteloos voelt en God aanroept om hulp, zal zijn leven behouden, al offert hij het ook stoffelijk. Maar wie gelooft Gods hulp niet nodig te hebben, heeft zijn leven stoffelijk en geestelijk verspeeld. En als God hen toch nog het aardse leven laat, is dit alleen een daad van grootste barmhartigheid, opdat hij het inzicht toch nog op aarde zal verkrijgen. Want de Heer kent de harten. Hij kijkt in het verst verborgen hoekje. Hij onderkent elke opwelling en zal niet ten onder laten gaan, wat nog gered kan worden.

En wie temidden van de verschrikkingen God de Heer aanroept om hulp, in diens hart zal een wonderlijke rust komen. Hij zal het aardse leven ineens als waardeloos inzien, wanneer dit niet samengaat met een diep geloof. En dit inzicht laat hem nu gewillig prijsgeven, wat hem tevoren begerenswaardig toescheen. Hij vertrouwt zich gewillig toe aan de Heer en aanvaardt uit Diens Hand nu leven of dood. Hij geeft echter alleen zijn lichaam weg om in het hiernamaals te ontwaken ten leven. En dus is zijn heengaan van de wereld geen ondergang, maar de opstanding tot een beter leven.

De goddelijke Wil wijst ieder zijn plaats aan. Hij zal van de wereld wegnemen wiens tijd is beëindigd en Hij zal de wereld teruggeven wiens aardse bestaan nog niet is voltooid. Want wat gebeurt is niet willekeurig. Integendeel, alles is door Gods Wijsheid en Liefde bepaald.

Maar wie ook dan nog de Hand Gods niet herkent, diens ziel is in grote nood. Want voor haar is er geen middel tot verlossing. Ze heeft de verwijdering van God oneindig vergroot gedurende haar bestaan op aarde en stuurt weer aan op de gekluisterde toestand. Dus is haar gang over de aarde volkomen nutteloos, daar ze God niet onderkent. En terwille van dergelijke zielen laat God Zijn geweldige Stem weerklinken. Maar wordt er naar deze roep niet geluisterd, dan is het lot van deze ziel enkel eeuwige verdoeming.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Kracht van de heilige geest – Uitstraling van goddelijke liefde

B.D. 1419 from 15. mei 1940, taken from Book No. 23

Zonder voorkennis te hebben, neemt de mens, wiens geest goed geordend is, een verbazingwekkende hoeveelheid kennis als geestelijk eigendom in ontvangst en dit is een bewijs voor de werkzaamheid van vreemde geestelijke krachten. Deze schat kan echter niet opgegraven worden, als de wil om te ontvangen niet sterk is. Dus het volledig openen van het hart is de eerste voorwaarde. En de kracht uit God zal zich nu in een geopend vat uitstorten. Ze staat het mensenkind ter beschikking, als ze gevraagd en ontvangen wordt.

De kracht van de heilige geest is geen illusie, maar ze is iets werkelijk voelbaars, dat de mens zich eigen kan maken, als zijn wil daarop gericht is en zijn hart ernaar verlangt. Want de gedachten van de mens worden zo geordend, dat ze opgeschreven kunnen worden om tegelijkertijd op de mensheid overgedragen te kunnen worden. Al het geestelijke werkt doordringend. Het loopt nergens ten einde, maar plant zich voortdurend voort. Een kracht, die van God uitgaat en voortdurend tot leven wekkend werkt, wordt verder geleid.

Alles, wat mensenwerk is, heeft een einde, maar wat van God uitgaat, kan nooit een einde hebben. Wat van God uitgaat, gaat zijn weg via talloze wezens, kan altijd en overal ontvangen worden en moet steeds een tot leven wekkende uitwerking hebben. De kracht van de heilige geest geeft het woord van God aan de mensen. Dus moet het woord van God eeuwig duren. Het kan nooit en te nimmer vergaan, want het blijft eeuwig dat, wat het is, goddelijke kracht. De uitstraling van de goddelijke liefde, die pas dan overgedragen kan worden, wanneer er bewust naar verlangd wordt. En daarom kan de kracht van de heilige geest niet ontkend worden, want het bewijs van het werkzaam zijn is zichtbaar en onvergankelijk.

Alles, wat de geest uit God onderwezen heeft, is opgeschreven en dit werkt voortaan weer als kracht. Het wekt de mens op, die van zijn kant weer naar de goddelijk gave verlangt, die zijn hart opent en de uitstraling van goddelijke liefde in zich binnen laat dringen. Hij zal dezelfde kracht bespeuren, de gedachten van hem zullen eveneens goed geordend zijn, als hij bereid is om te ontvangen en in de liefde staat. Hij zal nu ook uit de bron van het leven kunnen putten en wijsheid en genade in zich opnemen.

En zodoende werkt het woord van God, dat opgenomen is door een mensenkind, dat bereidwillig is om op te nemen en in de liefde staat, steeds op dezelfde manier. Het geeft de luisteraar de kracht uit God, als hij het met een hongerig hart in ontvangst neemt. Maar het zal geen indruk op de mensen achterlaten, van wie de geest nog niet opgewekt is. Die noch om goddelijke kracht, noch om genade vragen, want in hen kan de geest uit God niet werkzaam zijn. Ze nemen de woorden op als holle klank en raken totaal niet onder de indruk.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Nieuwe generatie – Geestelijk tijdperk

B.D. 1420 from 15. mei 1940, taken from Book No. 23

Een nieuwe generatie zal de gevolgen van de huidige niet-geestelijke tijd aan den lijve ondervinden en deze generatie zal zich van haar opdracht bewust zijn en de draagwijdte van haar doen en denken beseffen. Ze beleeft het begin van een geestelijk tijdperk en zal zich moeten handhaven in een wereld van cynici en spotters. Deze wereld behoudt nog de overhand, want voordat de goddelijke waarheid zich een weg baant en zonder bezwaar door de mensheid aangenomen wordt, begint eerst de strijd tegen al het geestelijke.

Deze strijd heeft een duidelijke scheiding tot gevolg tussen degenen, die hun aardse levensdoel erkend hebben en degenen, die hierin slechts het verkrijgen van aardse goederen zien. De aarde zal niet meer uitsluitend materialisten herbergen, maar het geestelijke zal verzorgd worden, omdat de kracht van het inzicht in de mens tot uiting komt, dus ook het verlangen naar de waarheid overheersend is.

De mensen zijn door de tijdsverschijnselen nadenkend geworden. Het doel van het leven op aarde is voor hen niet volkomen duidelijk, als louter aards streven de levenstaak van de mensen zou moeten zijn. Dit is niet voldoende voor hen en daarom doen ze onderzoek. En omdat ze zich bewust of onbewust aan een hoger wezen overgeven, dus de opheldering niet bij de mensen, maar bij God, bij hun Schepper Zelf zoeken, valt hen ook de juiste verklaring ten deel.

En ze zullen naar het geestelijke leven streven, de waarheid herkennen en bereid zijn om te dienen. Ze zullen aardse goederen verachten, proberen zichzelf en hun omgeving te verlossen. Ze zullen hun aardse leven bewust leven en in de volste helderheid de verkeerde weg van degenen, die hen tegenwerken, herkennen. En de werkzaamheid van de wezens in het hiernamaals zal groot succes opleveren. De geestelijke staat van rijpheid zal hoger zijn, omdat de genade van God gebruikt wordt en de mensen in het gebed de kracht uit God vragen, zodat deze hen onbeperkt kan toekomen.

En daar, waar liefde is, zal vrede zijn. Een vrede van het hart, die zich niet aan het wankelen laat brengen door onvrede in de wereld. Het vertrouwen op goddelijke hulp zal elke bezorgdheid en angst ver van de mensen weghouden, het geloof zal sterk zijn en vanwege de liefde voor God zullen ze zelfs bereid zijn om nood en verdriet te verdragen, als het nuttig is voor het zielenheil.

Want de mensen hebben de ontzettende gevolgen van een niet-geestelijk leven gezien en zijn oorzaken beseft. Ze streven nu een opwaartse ontwikkeling van hun geest na. Ze beseffen de gevolgen van de verwijdering van God en proberen deze te verminderen. Ze gaan niet meer in de duisternis van de geest, maar gaan over wegen van licht in een innige verbondenheid met God.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Deemoed – Strijders van God – Gods wegen – Maaier

B.D. 1421 from 16. mei 1940, taken from Book No. 23

Degenen, die zich in deemoed buigen voor de Heer, worden door Hem aangenomen, want Hij deelt Zijn genade uit aan degenen, die zich aan Hem onderwerpen. En Hij buigt Zich liefdevol naar hen toe. Hij hoort het gebed van de benauwden, Hij hoort de zucht van de bedroefden en Hij wil hen bevrijden uit hun nood. Want een gelovig, deemoedig hart wekt Zijn welgevallen en derhalve verhoort Hij zijn smeken.

De wegen van de Heer zijn wonderbaarlijk. Hij leidt de harten, die voor Hem slaan, naar elkaar toe en als ze in innige liefde verbonden zijn, verlicht Hij hun geest in verkeert te midden van hen. Ze zullen in de waarheid staan, ze zullen het licht, dat hen verlicht, herkennen. Ze zullen de Heer in hun nabijheid gewaarworden en hun harten zullen jubelen en juichen vanwege het zichtbare genadebewijs van de goddelijke liefde. Want ze herkennen het genadebewijs en zijn vervuld van goddelijke kracht. En wat ze doen en zeggen, draagt de goddelijke wil in zich.

De ziel herkent de leiding van God en ze geeft zich bereidwillig over aan Zijn bescherming. En nu mag ze nooit meer bang zijn om niet te kunnen voldoen aan de wil van God, want met het inzicht wordt haar ook de kracht toegestuurd en spelenderwijs overwint ze alle hindernissen. En de Heer wil dus, dat jullie, die van gelijke geest zijn, elkaar vinden. Hij wil, dat jullie elkaar tot steun zijn, dat jullie je in het geloof met elkaar verbinden. Hij wil dat jullie elkaar trouw blijven tegen de vijand en in de geest van de Heer strijden.

Want Hij heeft bereidwillige strijders nodig. Hij heeft mensen nodig, die Hem toegenegen zijn, voor wie de leer van Christus niet slechts vorm, maar innerlijk leven betekent. Hij heeft mensenkinderen nodig, die gedienstig en uit liefde bereid zijn om elkaar te helpen in de zware strijd, die de wereld jullie nog bekendmaken zal. En Hij stelt voor Zichzelf Zijn leger samen en Zijn kleine schare zal succesvol voor de Heer strijden, want ze strijden met God en voor God.

De macht van God is werkelijk groot genoeg om de vijand te kunnen overwinnen, maar de tijd van rijpheid moet eerst gekomen zijn, voordat de maaiers aan het werk kunnen gaan. En daarom moeten jullie je voorbereiden op die tijd, wanneer de Heer jullie nodig heeft, opdat ten tijde van het oogsten, alles wat Hem dienen wil, er klaar voor is. Want er zijn waarlijk veel maaiers nodig, maar als God Zelf het werk leidt en bestuurt, zal het volbracht worden door de mensenkinderen, die ter ere van God willen dienen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geen enkele steen zal op de andere gelaten worden – Verkeerde wil

B.D. 1422 from 17. mei 1940, taken from Book No. 23

De ontvangst zal niet zonder verstoring zijn, zolang het mensenkind hier niet de gehele wil voor inzet. Een geruime tijd nog en dan vervult het woord van de Heer zich, Die toen zei: Er zal niet één steen op de andere gelaten worden. Alles zal in de chaos van de verwoesting getrokken worden, zowel geestelijk als ook aards beschouwd. Het zal voor allen, die ernaar verlangen om ordelijk te leven, een tijd van verschrikkingen zijn, want alles zal uit zijn gewone baan geworpen worden. En degene, wiens geest nog niet gewekt is, die niet ingezien heeft, dat alleen de vrede die van boven komt, ware rust kan brengen, die zal door de wereldse bedrijvigheid bezwaard worden. Het zal hem belemmeren en terneerdrukken.

En toch is deze tijd van lijden en van druk op de ziel sinds eeuwigheid bepaald. Ze is immers de enige mogelijkheid tot verandering van het verkeerde denken. En dus is alleen de menselijke wil er de aanleiding toe, dat deze noodsituatie verlicht wordt of tot een einde komt. Hij hoeft alleen zichzelf over te geven en de drukkende nood zal opgeheven worden, want wat de mens door zijn verkeerde wil veroorzaakt heeft, zal onmiddellijk veranderen, als deze verkeerde wil erkend en naar beste vermogen veranderd wordt.

De ziel van de mens neemt het de wil ooit bepaald niet in dank af, dat hij eerst aan het lichaam dacht en de ziel gebrek liet lijden. En het was dus de verkeerde wil van de mens, die niet herkende, dat er eerst aan de ziel gedacht moet worden, voordat het lichaam tot zijn recht komt. En deze verkeerde wil is nu de oorzaak van alle nood van die tijd.

De oorzaak moet dus erkend worden en dan moet de wil werkzaam worden om de nood van de ziel op te heffen. Hij moet proberen goed te maken, wat hij tot nu toe aan schulden gemaakt heeft. Hij moet een goddelijke relatie aangaan door een bewust streven naar God. Hij moet zich omvormen, dat wil zeggen al zijn denken en handelen in overeenstemming proberen te brengen met de goddelijke wil, die van hem eist, dat hij God liefheeft boven alles en zijn naasten als zich zelve. Als hij acht slaat op dit gebod, zal ook zijn geest opgewekt worden en hij zal duidelijk het doel en ook de zegen van het lijden herkennen, dat de wereld en ook hemzelf getroffen heeft.

Het is een erbarmelijke toestand, die de wereld nu geboeid houdt. De verkeerde wil wordt zo sterk zichtbaar en toch herkennen maar weinigen de oorzaak hiervan en daarom kan de nood niet van hen wijken tot het eigenlijke doel bereikt is, namelijk om de mensen tot andere gedachten gebracht te hebben. En daarom zal de komende tijd nog veel ellende onder de mensheid brengen, want de eeuwige Godheid wil deze mensheid niet aan het zelfgekozen lot overlaten.

En de inspanningen van alle bereidwillige hulpkrachten om deze vreselijke tijd te verkorten zijn enorm, doordat ze het denken van de mens proberen te beïnvloeden. Want de Heer van de hemel en de aarde zet alle geestelijke krachten in beweging om een actie op gang te brengen, die onvermijdelijk tot het juiste inzicht leiden moet, als de mens geen openlijke tegenstand biedt en Gods hulp en genade afwijst. Want Hij wil de mensheid helpen, zodat ze haar wil uit eigen beweging buigt en zich aan de goddelijke wil overgeeft. Dan is de tijd van nood geëindigd, want het vertrouwen in goddelijke hulp geeft deze het recht in te grijpen en de menselijke ziel wordt dan behoed voor het vreselijke gevaar van de ondergang.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Juist denken – Verkleining van de afstand van God

B.D. 1423 from 18. mei 1940, taken from Book No. 23

Weer de gedachten, die rondom u zijn, niet af. Weet, dat geestelijke wezens u onophoudelijk begeleiden. Dat ze proberen om u geestelijke kracht toe te voeren, dat ze u dat over willen dragen, wat goed, dus waarheid is. Dat ze uw gedachten zo willen leiden, dat deze u tot zegen strekken, want als u juist denkt, bent u door de goddelijke liefde gegrepen. Nu heeft de goddelijke liefde macht over u, terwijl de macht van de tegenstander over u gebroken is. En dit is onnoemelijk belangrijk voor het leven op aarde.

Juist te denken verkleint de verwijdering van God. Juist denken heeft tot gevolg, dat het wezen van de mens zich veredelt en God Zelf daarom steeds meer bezit van het wezen kan nemen, omdat het zichzelf aan Hem overgeeft. Want als zijn denken juist is, verlangt de mens naar God. Hij is door de liefde van God gegrepen en deze trekt het wezen onvermijdelijk tot zich, terwijl de verwijdering van God gebrek aan goddelijke liefde betekent.

Wanneer nu het denken van de mens zo beïnvloed wordt, dat hij niet anders kan, dan naar God te verlangen, dan is dit een teken, dat deze wezens, die hem die gedachten proberen door te geven, eveneens met God verbonden zijn, dat ze dus in de goede zin op de mensen proberen in te werken en dat daarom aan deze gedachten gewillig toegegeven kan worden, want ze zullen niet anders dan goed op de mensen inwerken.

Daarentegen verkeert de mens steeds in het gevaar verkeerd te denken, als het onderwerp van zijn gedachten niet God, maar de wereld is. Want de wereld is het rijk van het kwaad. De wereld is het rijk van degene, die probeert om de mensen van God te scheiden, die zijn macht probeert te vergroten en die de wil van de mens zo wil leiden, dat deze zich geheel en al alleen naar hem toekeert, dat wil zeggen dat hij al het wereldse uit het diepste van zijn hart begeert.

En dit verlangen is het toegeven, dat voor de mens de verwijdering van God goed is, dat hij daar niet onder lijdt, maar zich goed voelt en de nadering tot de tegenpool van God nastreeft. En de mens denkt dan verkeerd, hij geeft niet toe aan de invloed van de goede krachten, maar maakt gewillig aanspraak op de influisteringen van deze krachten, die in dienst van de tegenstander staan. Die dus eveneens verwijderd zijn van God en goddelijke liefde ontberen.

Hoe onnoemelijk belangrijk het is om juist te denken, blijkt hieruit, dat de werkzaamheid van de lichtwezens er onophoudelijk uit bestaat om het denken van de mensen in juiste banen te leiden, want juist denken betekent ook weten. Juist denken betekent in de waarheid te staan en juist denken verzekert de mens daarom ook het inzicht in al het goddelijke. En wie God juist herkent, verlangt ook naar Hem. Wie naar Hem verlangt, verkleint ook de afstand van God door juist zijn verlangen, want zijn wil keert zich bewust naar God toe.

En als dus de wil van de mens God betreft, is de ban gebroken, die gedurende eeuwigheden op het wezen gedrukt heeft. De mens heeft de levensproef op aarde doorstaan. Hij is uit vrije beweging naar God teruggekeerd. Hij heeft de verbinding met de tegenpool van God verbroken en is de innige verbinding met God aangegaan. Zijn denken is juist geweest. Hij heeft gewillig aan deze krachten toegegeven, die voor zijn verlossing werkzaam zijn, doordat hij hun gedachten opnam en op zich in liet werken en zich deze gedachten zo eigen maakte.

Want wat de mens denkt, bepaalt zijn handelen. Juist denken zal hem ook juist laten handelen en juist handelen is de vervulling van de goddelijke geboden. Daarom zal de mens, als zijn denken juist is, steeds de goddelijke geboden vervullen, want hij gebruikt de hem geboden geestelijke kracht op de juiste manier. Hij gebruikt haar om God en de naasten te dienen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geestelijke verbindingen afhankelijk van de wil van de mens

B.D. 1424 from 18. mei 1940, taken from Book No. 23

Het is onmiskenbaar, dat alleen daar geestelijke krachten bezig kunnen zijn, waar een directe verbinding met deze krachten tot stand gebracht wordt. Steeds moet de wederzijdse wil elkaar tegenkomen. In dit geval de wil om te geven en de wil om te nemen. Een gave, die niet in ontvangst genomen wordt, kan nooit haar doel vervullen. Dus geestelijke overdrachten, die noch verlangd, noch aangenomen worden, kunnen daarom niet binnendringen in het hart van een mens en blijven dus zonder werking.

Het contact, zonder welke een overdragen van geestelijke kracht niet denkbaar is, moet tot stand worden gebracht. Omdat nu zowel het geestelijk gevende wezen, als ook het aardse wezen in hun wil moeten overeenstemmen, maar het gevende wezen altijd tot het uitdelen van geestelijke gaven bereid is, is dus de overdracht hiervan alleen van de wil van het aardse wezen afhankelijk. En deze wil kan weer niet gedwongen worden om geestelijke gaven in ontvangst te nemen.

En zo is dit er de verklaring voor, dat zo weinig mensen via de gedachten onderwezen worden door geestelijke wezens. Dat zo zelden het werkzaam zijn van geestelijke kracht zichtbaar aan de dag komt en dat daarom dit werkzaam zijn steeds in twijfel getrokken wordt, ondanks het duidelijke bewijs, dat hierin bestaat, dat een mens zich kennis eigen gemaakt heeft zonder elk ander hulpmiddel dan de innerlijke verbinding met goede geestelijke krachten. Alleen de mens, die ontvangen wil, kan zich zulke kennis eigen maken, voor zover hij ook de voorwaarden vervult, die goddelijke geestelijke werken tot gevolg hebben.

Maar de voorwaarden alleen zijn niet voldoende voor het verwerven van de kennis als de wil om te ontvangen ontbreekt. Want de wil brengt eerst de verbinding tot stand. De wil stelt het aardse wezen in staat om te luisteren naar de hem onderwijzende stem. De wil opent zijn hart, hij verklaart zich bereid en pas nu stromen hem de gaven van de geest toe. Pas nu verbindt de goddelijke geest in de mens, de goddelijke geestvonk, zich met het geestelijk volmaakte wezen.

De geest streeft naar de geest. Het geestelijke in de mens probeert zich te vermenigvuldigen door de aaneensluiting met het eveneens geestelijke. Bijgevolg zal kennis en inzicht het gevolg van deze aaneensluiting met het geestelijke zijn, want het geestelijke zal proberen om de kennis aan de ziel door te geven. De ziel van degene, die zijn wil zo gevormd heeft, dat hij zich tot het ontvangen van de leringen van boven bereid verklaart, zal in vereniging met het geestelijke haar doel inzien. En nu zal het streven naar elkaar van de geesten geen hinder ondervinden, doordat ze de wil ertoe beweegt om innerlijk te luisteren.

Dat is geenszins een mechanische bezigheid, maar de wil moet steeds opnieuw zijn toestemming geven, als de geest van de mens zich wil verenigen met de geestelijke licht- en krachtdragers. De eenmalige wil is niet voldoende, maar elke in ontvangstneming van geestelijke kracht moet door de wil van de mens nagestreefd worden. En dat vereist weer kracht, die de mens alleen in het gebed kan vragen en die hem nu rijkelijk toegestuurd wordt. Het gebed om versterking van de wil, om kracht voor het vervullen van de goddelijke wil, zal steeds verhoord worden, want God Zelf wil de mensen de waarheid bezorgen, dus zal Hij ook elke mogelijke hulp aan de mensen toe laten komen, opdat zijn kennis en het juiste inzicht toeneemt.

Geen mensenkind hoeft te vrezen te zwak te zijn voor het in ontvangst nemen van het goddelijke woord, want wat hem ontbreekt, wordt hem door Gods liefde toegestuurd, als het daar maar innig om vraagt. En evenzo zal ook de wilskracht vergroot worden, als ze nuttig voor de mens is om recht te doen aan de goddelijke wil.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verharde harten

B.D. 1425 from 19. mei 1940, taken from Book No. 23

Verhardt uw hart niet en wees bereidwillig om aan iedereen te geven. En als u gevraagd wordt, denk er dan niet over na of u aan het verzoek wil voldoen, maar voldoe eraan, voor zover het in uw macht ligt. U moet zich steeds in de nood van anderen verplaatsen en er steeds aan denken om deze naar vermogen te verlichten. Dan oefent u zich in de liefde en deze liefde zal u eens vergolden worden, want ‘zoals u toemeet, zal u ook weer toegemeten worden’, spreekt de Heer.

De mens, die liefhebbend werkzaam is, is in de nabijheid van God en zijn geest wordt verlicht overeenkomstig zijn werkzaamheid in liefde. Want de liefde werkt bevrijdend, dus ze heft de duistere toestand op, die het gevolg is van de gebonden, niet-bevrijde toestand. Alles, wat in de zonde wandelt, moet bevrijd worden. En zonde is alles, wat in de liefdeloosheid zijn oorsprong heeft. Bijgevolg moeten werken van liefde de mensen zuiveren van de zondenschuld, omdat God Zelf de zonden van hen delgt, als ze inzien en om vergeving vragen.

Maar het beseffen van de zonde en de vraag om vergeving zal zonder werkzame liefde niet denkbaar zijn, want de ziel van een verhard mens beseft haar schuld niet. Ze huldigt de eigenliefde en dit is de grootste hindernis voor het beseffen van de waarheid. De mens wordt door de macht van het kwaad in zijn eigenliefde gesterkt en dus gevoelloos voor het lijden van de medemensen. En er is geen andere mogelijkheid voor de redding van zo’n ziel, zowel op aarde als ook in het hiernamaals. Zonder liefde kan ze niet vrij worden van de dwang, die haar kwelt. Ze moet zelf meehelpen om de toestand van andere wezens draaglijk te maken. Pas dan worden haar boeien losser en is de eerste stap naar zelfverlossing gedaan.

Wanneer de mensen er toch aan zouden willen denken, dat hun toestand van lijden groter moet worden, als ze de levensproeven, die de Heer iedereen oplegt, niet doorstaan. Wanneer ze zouden willen inzien, dat de ziel eerst geven moet, voordat ze ontvangen kan. Ze zal zelf de weldaad van de liefde gewaarworden, dus ze moet er ook aan bijdragen om andere niet verloste wezens hulp te brengen en dat zowel aards als geestelijk. De mens moet niet geloven, dat hij zelf uit de bron van erbarming kan putten, terwijl hij de medemensen dezelfde verkwikking ontzegt.

De geestelijke nood is heel groot en dus moet ook de lichamelijke nood voelbaar zijn, opdat de mens als zodanig de bitterheid hiervan gewaarwordt en erop bedacht is om het lijden zo veel mogelijk te verminderen. Maar het lijden zonder belangstelling te kunnen zien, getuigt van een verharde staat van de ziel, die nog heel erg ver verwijderd is van de verlossing.

Om zo’n ziel te redden, moet God gewelddadige middelen aanwenden en het lijden van deze ziel nog vergroten, opdat het hart in hem ontwaakt en de wil om helpend in te grijpen om dit grote lijden te verminderen in hem werkzaam wordt. Pas dan is de vonk van de goddelijke liefde in hem ontstoken en kan het een vlam worden, die zuiverend en verlossend werkt en alle slechte gevoelens in het hart verstikt. De liefde moet werkzaam worden in de mens, opdat het hem tenslotte bevrijdt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het streven van de tegenstander om geestelijke verbindingen te verstoren

B.D. 1426 from 19. mei 1940, taken from Book No. 23

Waar de geest van God aan het werk is, zijn begrijpelijkerwijs ook van God afgewende wezens werkzaam, doordat ze iets proberen te verwoesten, wat God de zielen toe zou kunnen voeren. En daarom zullen de demonische krachten gebruik maken van alle middelen, die hen ten dienste staan. Ze zullen in de eerste plaats proberen te verhinderen, dat het aan de mensen overgedragen geestelijk goed voor anderen toegankelijk gemaakt wordt. Ze zullen eerst een gevoel van afkeer of een zekere weerstand in hen opwekken, die echter door de kracht van het goddelijke woord zeer spoedig overwonnen wordt, als het de mens ernst is, als het om zijn zielenleven gaat.

Verder zal het de tegenstander lukken om de twijfelaars in een nog grotere twijfel te storten. En als dan het gebed om verlichting niet uit het hart komt, zal de mens deze twijfel nooit meester worden en zijn dus de intriges van de tegenstander gelukt. Maar nu zijn goddelijke krachten net zo ijverig aan het werk om die bedenkingen, die hen bekend zijn, teniet te doen en daarom bestrijden ze het optreden van de tegenstander heel scherp.

De kracht van de heilige geest werkt dus duidelijk en ze voorziet het mensenkind van de gave van het geestelijk schouwen, als het gehinderd zou worden bij het ontvangen en opschrijven van overdrachten via de gedachten. De geest uit God onderwijst de mensen om deze reden toch, zodat voor hen de weg naar God gemakkelijker, dat wil zeggen beter begaanbaar wordt gemaakt en daarom moet het woord ook verspreid worden.

Maar deze wezens, in wie het verlangen actief wordt om eigenmachtig hetgeen ontvangen is te vernietigen of de ontvanger het opnemen te verhinderen, worden gehinderd. God Zelf legt hen hindernissen in de weg, om hen het vernietigingswerk te belemmeren, want elke gave uit de hemel is onvergankelijk. Ze zouden dus nooit vernietigd kunnen worden. Echter kunnen geestelijke wezens, die willen vernietigen, gemakkelijk hun invloed uitoefenen op die mensen, van wie de wil sterk is en hun verwaandheid het niet toelaat om iets als waarheid aan te nemen, wat ze niet kunnen en willen aanvaarden. Dus zal de boze macht hen zo beïnvloeden, dat ze tegenstand bieden aan het door mensenmond doorgegeven goddelijk woord.

Maar dit zal zonder succes zijn. Want de goede geestelijke kracht is sterker en daarom worstelen goede en kwade wezens met elkaar. En het streven van de laatsten is slechts om de werking van het goddelijke woord af te zwakken en om de verbindingen, die tussen het mensenkind en de hemelse Vader bestaan, te verbreken, zodat de mens niet meer in staat is om de goddelijke waarheid te herkennen en dus ook het ontvangen woord afwijst.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Plichtsvervulling – Vrijwillig of automatisch

B.D. 1427 from 20. mei 1940, taken from Book No. 23

Alleen dat, wat uit vrije wil nagestreefd en uitgevoerd wordt, is van waarde voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel. Mensen kunnen aangespoord worden tot een leven, dat op zich overeenkomt met de wil van God. Maar deze mensen handelen slechts vanuit een zekere dwang. Wanneer hun eigen wil niet deelneemt, zijn de daden zinloos, dat wil zeggen, waardeloos voor God. Elke plichtsvervulling betekent wel een correct aards leven, maar geen bijzondere verdienste voor de eeuwigheid. Want dat, wat in de eeuwigheid gewaardeerd wordt, moet uit de vrije wil voortgekomen zijn.

Het is niet voldoende, dat bepaalde geboden vervuld worden, waaraan op aarde een grote betekenis toegekend wordt, maar die weinig of helemaal niets van de goddelijke wil in zich dragen. Het goddelijke gebod van de liefde te vervullen uit de meest innerlijke drang omsluit alles, wat bevorderend werkt voor de ontwikkeling van de ziel.

Er wordt vrij vaak van jullie geëist om automatisch het gebod van de liefde te vervullen. Jullie worden tot daden gebracht, die op zich wel overeenkomen met de wil van God, als ze in vrije wil uitgevoerd worden. De mens zal zich echter niet aan het geloof overgegeven hebben door de wil van de Heer vervuld te hebben en in werkzame naastenliefde op te gaan. Alleen zijn eigen wil is doorslaggevend en het wordt slechts gewaardeerd in hoeverre hij zich liefhebbend tot zijn doen gedrongen voelt.

En daarom wordt de mens, bij wie het innerlijke denken geheel niet overeenkomt met zijn uiterlijke handelingen, heel vaak, of door zijn medemensen eer aangedaan, of voor vroom aangezien. Een mens kan steeds slechts dat doen, wat volgens menselijke wetten van hem geëist wordt, maar zonder in verbinding te staan met God. Een zekere ambitie en de zucht naar erkenning is de drijfveer tot grotere plichtsvervulling, maar de ontwikkeling van de ziel wordt in twijfel getrokken, want alleen de diepste drang van het hart is doorslaggevend.

Wat de wereld eist, moet steeds tot een zekere graad van instandhouding van de wereldse macht dienen. Wordt het echter aan de mensen overgelaten, dan is het doel ook edeler. Want dan kan de eigen wil werkzaam worden. Dus hebben alle dwangmaatregelen, die de schijn van naastenliefde hebben, evenals de noodzakelijke vervulling van kerkelijke geboden slechts de minste waarde voor God, maar elk vrijwillig vervullen hiervan verhoogt de waarde.

Amen

Benutten van geestelijke stromingen – Herhalingen

Het zijn betrekkelijk grote moeilijkheden, waaronder een verbinding van het hiernamaals naar de aarde tot stand komt, als het ontvangende deel de geestelijke stromingen, die een gemakkelijke communicatie bevorderen, niet benut.

Onwelwillend zijn de stromingen dan, wanneer alle geestelijke krachten zich in overgrote liefde naar God toewenden en kracht uit God ontvangen. Wanneer de verbinding met het volmaaktste Wezen plaatsvindt en dus niets onvolmaakts de in het licht staande wezens mag naderen, omdat de krachtschenking uit God al het onvolmaakte uit zou wissen door de onvoorstelbare lichtintensiteit.

Het gebeuren van de overdracht van de goddelijke kracht op de onvolmaakte wezens vereist echter een omhulsel van het lichtwezen, want het is het geestelijk onrijpe in de mens, dat onderwezen wordt en dit kan niet zonder gevaar het stralende licht van de geestelijke onderwijzer verdragen. Maar elk onderwijzend wezen in het hiernamaals staat in het licht. In het hiernamaals wordt de taak van leraar niet aan onvolmaakte wezens gegeven.

Als dus nu de goddelijke lichtdragers het mensenkind onderwijzen, moeten ze hem omhuld naderen. Maar het ontvangen van goddelijke kracht laat het lichtwezen in de hoogste lichtintensiteit stralen. En het licht doordringt elk omhulsel. Bijgevolg moeten de wezens zich ver van het aan aarde gebonden wezen verwijderen. Het begrip ‘ver’ moet niet als een ruimtelijke verwijdering begrepen worden, maar de afstand moet vergroot worden. De geestelijke kracht, die het mensenkind toegestuurd wordt, moet verminderd worden. En dit komt nu in een moeilijke ontvangst van de boodschappen tot uiting, wat nog moeilijker wordt, als de ontvangende mens er niet met alle zinnen naar verlangt.

Maar omgekeerd kunnen de lichtwezens buitengewoon succesvol werken, als ze hun verwijdering mogen verminderen. Een kind, dat hongerig is naar ontvangst, kan in zekere zin dichter bij het licht staan. Het verlangen naar het licht laat een sterkere lichtintensiteit onschadelijk zijn en als de lichtdrager weer een overeenkomstig omhulsel heeft omgedaan, kan hij zich gemakkelijker met het geestelijke in de mens in verbinding stellen en dit wordt merkbaar door een ongehinderde ontvangst van het goddelijke woord.

En zo is de kracht uit God in staat om in verschillende sterkten te werken. Er zijn altijd bepaalde stromingen, die vaak herkenbaar zijn aan een sterkere wil om te ontvangen en het moeiteloos opnemen, waarop gelet moet worden. Maar om nu ook de goddelijke genade in stromen vol licht waardig te worden, moet de mens zijn gehele wil aanwenden om zich te veredelen. Hij moet alles mijden, wat de geest zou kunnen hinderen bij de vlucht omhoog. Hij moet zonder bedenkingen de aarde ontvluchten en zo de kracht uit God in versterkte mate in ontvangst kunnen nemen.

Nu probeert de goddelijke liefde het geestelijke naar de hoogte te leiden en daarom zijn de lichtdragers erop bedacht om de mensen zonder ophouden licht en kracht te geven, opdat het ontvangende mensenkind niet ontmoedigd wordt door een vergeefs ingespannen luisteren naar het woord uit de hoogte. Daarom zijn de wezens in het hiernamaals, die gedienstig zijn en bereidwillig om lief te hebben, aangewezen om de boodschappen te herhalen. Deze wezens kunnen slechts dat, wat hun opdracht is, overbrengen. Ze kunnen dus niet eigenmachtig iets aan de mensen geven, wat tegen de wil van de lichtdragers, dus tegen de goddelijke wil, zou zijn.

En zulke herhalingen worden dan steeds aangeboden, wanneer de goddelijke liefdesgeest zich verenigt met Zijn wezen. Tenzij de wil om te ontvangen of het verlangen naar zendingen van boven niet buitengewoon groot is. Maar een in de diepste liefde staand mensenkind, wiens hart naar goddelijke gaven verlangt, wordt in de lichtkring opgenomen, maar hij wordt tegen de buitengewone lichtintensiteit, die hem schade zou berokkenen, liefdevol beschermd.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Benutten van geestelijke stromingen – Herhalingen

B.D. 1428 from 20. mei 1940, taken from Book No. 23

Het zijn betrekkelijk grote moeilijkheden, waaronder een verbinding van het hiernamaals naar de aarde tot stand komt, als het ontvangende deel de geestelijke stromingen, die een gemakkelijke communicatie bevorderen, niet benut.

Onwelwillend zijn de stromingen dan, wanneer alle geestelijke krachten zich in overgrote liefde naar God toewenden en kracht uit God ontvangen. Wanneer de verbinding met het volmaaktste Wezen plaatsvindt en dus niets onvolmaakts de in het licht staande wezens mag naderen, omdat de krachtschenking uit God al het onvolmaakte uit zou wissen door de onvoorstelbare lichtintensiteit.

Het gebeuren van de overdracht van de goddelijke kracht op de onvolmaakte wezens vereist echter een omhulsel van het lichtwezen, want het is het geestelijk onrijpe in de mens, dat onderwezen wordt en dit kan niet zonder gevaar het stralende licht van de geestelijke onderwijzer verdragen. Maar elk onderwijzend wezen in het hiernamaals staat in het licht. In het hiernamaals wordt de taak van leraar niet aan onvolmaakte wezens gegeven.

Als dus nu de goddelijke lichtdragers het mensenkind onderwijzen, moeten ze hem omhuld naderen. Maar het ontvangen van goddelijke kracht laat het lichtwezen in de hoogste lichtintensiteit stralen. En het licht doordringt elk omhulsel. Bijgevolg moeten de wezens zich ver van het aan aarde gebonden wezen verwijderen. Het begrip ‘ver’ moet niet als een ruimtelijke verwijdering begrepen worden, maar de afstand moet vergroot worden. De geestelijke kracht, die het mensenkind toegestuurd wordt, moet verminderd worden. En dit komt nu in een moeilijke ontvangst van de boodschappen tot uiting, wat nog moeilijker wordt, als de ontvangende mens er niet met alle zinnen naar verlangt.

Maar omgekeerd kunnen de lichtwezens buitengewoon succesvol werken, als ze hun verwijdering mogen verminderen. Een kind, dat hongerig is naar ontvangst, kan in zekere zin dichter bij het licht staan. Het verlangen naar het licht laat een sterkere lichtintensiteit onschadelijk zijn en als de lichtdrager weer een overeenkomstig omhulsel heeft omgedaan, kan hij zich gemakkelijker met het geestelijke in de mens in verbinding stellen en dit wordt merkbaar door een ongehinderde ontvangst van het goddelijke woord.

En zo is de kracht uit God in staat om in verschillende sterkten te werken. Er zijn altijd bepaalde stromingen, die vaak herkenbaar zijn aan een sterkere wil om te ontvangen en het moeiteloos opnemen, waarop gelet moet worden. Maar om nu ook de goddelijke genade in stromen vol licht waardig te worden, moet de mens zijn gehele wil aanwenden om zich te veredelen. Hij moet alles mijden, wat de geest zou kunnen hinderen bij de vlucht omhoog. Hij moet zonder bedenkingen de aarde ontvluchten en zo de kracht uit God in versterkte mate in ontvangst kunnen nemen.

Nu probeert de goddelijke liefde het geestelijke naar de hoogte te leiden en daarom zijn de lichtdragers erop bedacht om de mensen zonder ophouden licht en kracht te geven, opdat het ontvangende mensenkind niet ontmoedigd wordt door een vergeefs ingespannen luisteren naar het woord uit de hoogte. Daarom zijn de wezens in het hiernamaals, die gedienstig zijn en bereidwillig om lief te hebben, aangewezen om de boodschappen te herhalen. Deze wezens kunnen slechts dat, wat hun opdracht is, overbrengen. Ze kunnen dus niet eigenmachtig iets aan de mensen geven, wat tegen de wil van de lichtdragers, dus tegen de goddelijke wil, zou zijn.

En zulke herhalingen worden dan steeds aangeboden, wanneer de goddelijke liefdesgeest zich verenigt met Zijn wezen. Tenzij de wil om te ontvangen of het verlangen naar zendingen van boven niet buitengewoon groot is. Maar een in de diepste liefde staand mensenkind, wiens hart naar goddelijke gaven verlangt, wordt in de lichtkring opgenomen, maar hij wordt tegen de buitengewone lichtintensiteit, die hem schade zou berokkenen, liefdevol beschermd.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wil tot verlossing – Kwellen van de onderwereld

B.D. 1429 from 21. mei 1940, taken from Book No. 23

De wil tot geestelijke verlossing is de drijfkracht achter een geordende levenswandel volgens de wil van God, want de mens, die zijn onvrije toestand beseft en ernaar verlangt om daarvan vrij te worden, zal ook besluiten om tegenstand te bieden aan de macht, die hem geboeid houdt. Hij doet nu bewust dat, wat niet overeenstemt met de wil van deze macht en hij zal omgekeerd weer in een dienende verhouding tot God treden. Er is een heel onmiskenbare helderheid in zijn denken, want de wil tot geestelijke verlossing trekt geestelijke krachten aan, die het denken van de mens nu zuiveren en hem kan zodoende de weg naar het vrij worden duidelijk gewezen worden.

Daarentegen zullen alle hulpkrachten van de boze macht zich eveneens inzetten om aan dit streven naar de hoogte een einde te maken. En ze zullen zich daartoe van alle middelen bedienen, want alles, wat zich aan hen ontrukt, betekent voor hen een verkleining, een afnemen van hun macht. Dus al het geestelijke, dat zich aan hen ontrukken wil, wordt nu lastiggevallen door wezens van de onderwereld. En deze verdrukking veroorzaakt een gevoel van angst, twijfel en innerlijke nood.

De slechte krachten beogen daarmee, dat de mens zich ter verheffing uit zijn bedrukte toestand door wereldse gedachten en vervulling van wereldse verlangens een compensatie verschaffen zal. En dan heeft de vijand vrij spel, want hij boeit de ziel van de mens nu opnieuw en het loskomen van zijn macht wordt steeds moeilijker. Stuurt het mensenkind in zo’n nood echter zijn gedachten naar boven met de vast wil om de strijd tegen deze macht voort te zetten, dan is het resultaat overeenkomstig groter, want de wil van de mens wordt gewaardeerd en hem wordt van goede geestelijke zijde kracht en goddelijke genade gegeven.

Het geestelijke keerpunt in het aardse leven van de mens is steeds het moment van het diepste contact met God. Want dit is tegelijkertijd ook het moment, waar de goede geestelijke kracht in actie komt. Van dat moment af aan strijdt de mens niet meer alleen tegen zijn aartsvijand, maar hij heeft de grootste steun te verwachten, als zijn wil zich naar God toegewend heeft.

Maar de mens moet steeds weer met de vijandelijkheden van de tegenstander rekening houden, die hem hindernissen van allerlei soort in de weg zal leggen om zijn weg omhoog te belemmeren of te bemoeilijken. En deze onmiskenbare invloed van de slechte kracht mag de wil van de mens om zich te bevrijden niet verzwakken. Hij heeft het tegengif bij de hand, het innige gebed tot God om kracht en genade. Want de Vader in de hemel verhoort zo’n gebed, omdat de liefde voor Hem en de wil tot vereniging met Hem het gebed naar Hem op laat stijgen, want als het kind naar de Vader verlangt, kan hij elke hulp verwachten.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Christus pleitbezorger – Vergeving van zonden – Aanvaarden van het verlossingswerk

B.D. 1430 from 22. mei 1940, taken from Book No. 23

Belijd uw schuld aan de hemelse Vader, opdat Hij u daarvan bevrijdt. Er is geen wet, die de liefde van God in twijfel zou kunnen trekken. Er is niets, wat door de mens niet te vervullen zou zijn, van wat God van hem verlangt. Als schuld u dus bedrukt en u hiervan bevrijd zou willen worden, hoeft u alleen maar uw gehele wil op de Vader te richten en zichzelf aan Hem en Zijn genade aan te bevelen. En Hij zal alle schuld van u afnemen, als het uw diepgevoelde wens is om daarvan bevrijd te worden. Want u hebt een machtige pleitbezorger bij God, Jezus Christus, Die immers uit liefde voor u uw zondenschuld op Zich nam en daarvoor gestorven is.

U hoeft alleen maar te vragen om Zijn liefde en Zijn steun, u dus bewust in de kring van degenen, voor wie de Heiland gestorven is, te plaatsen en u zult deelachtig worden aan de genaden van het verlossingswerk. U zult dankzij de wil van Jezus vrij worden van elke schuld. Alleen moet uw wil actief geworden zijn. U moet zelf de zonde als een last ervaren en wensen van haar bevrijd te worden. U moet de zonde verafschuwen en de wens tot bevrijding moet zo sterk in u zijn, dat u juist een beroep doet op de goddelijke liefde en genade van de Heiland en u zich laat bevrijden van elke schuld.

Deze wil is een aanvaarden van, een erkennen van het verlossingswerk. U gelooft dan in Jezus Christus, de Verlosser van de wereld. U wendt zich tot Hem en keert zich af van de veroorzaker van de zonde. U herkent dus het onrecht, dat u gedaan hebt. En het schuldig voelen, laat u deemoedig worden. Het laat u smeken om erbarming. U brengt de verbinding met de hemelse Vader tot stand in het besef, dat u tegen Hem gezondigd hebt. Dat u geen acht geslagen hebt op Zijn geboden en deze dus ook niet vervuld hebt.

U ervaart dit als onrecht. U bent niet meer arrogant of u van uw waarde bewust, maar deemoedig smeekt u de Vader om Zijn genade en barmhartigheid. En Hij verhoort uw gebed ter wille van Zijn Zoon. Hij neemt het zoenoffer aan, dat Jezus door Zijn dood aan het kruis voor u en uw zonde aangeboden heeft. En zo heeft Hij u verlost van alle zonden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Dienen of strijden

B.D. 1431 from 22. mei 1940, taken from Book No. 23

Wees gehoorzame dienaren van de Heer en daag de goddelijke rechtvaardigheid niet uit. Want als jullie de Heer verdriet doen, doordat jullie je verzetten tegen Zijn wil, moet Hij jullie op een andere manier tot dienen dwingen. Hij moet jullie ten deel laten vallen, wat overeenkomt met het niet in acht nemen van Zijn wil. Hij moet jullie laten strijden, waar jullie oorspronkelijk alleen maar hadden moeten dienen. Strijd is iets bruuts, iets slopends, terwijl dienen de toestand van de diepste toegenegenheid is. Als jullie je dus aan het dienen onttrekken, zullen jullie moeten strijden en er zal jullie zo menigmaal pijn ten deel vallen, die jullie door jullie wil om te dienen af kunnen wenden.

En de mensheid dient elkaar niet meer en daarom zijn ze met elkaar in strijd. Ze weigeren de goddelijke Heer te gehoorzamen en daarom is strijd hun lot. En als ze niet proberen om door dienen deze toestand op te heffen, zal de strijd tijden duren, want God is rechtvaardig en deze rechtvaardigheid moet jullie weer tot troost zijn en de belofte, dat elke toestand van lijden tot een einde komt, als het wezen zowel op aarde, alsook in het hiernamaals bereid is om te dienen. Dan moet ook de strijd, het lijden, eindigen.

En daarom moeten alle mensen het leed van de medemensen helpen dragen en dus dienen. En elke strijd zal ten einde komen, want God laat Zijn schepselen, van wie de harten in staat zijn om lief te hebben en die altijd bereid zijn om te helpen, niet door strijd te gronde gaan.

Dienen betekent dus gehoorzaam zijn aan de goddelijke wil. Dienen betekent ook een gebieder boven zich erkennen en de mens heeft genoeg te doen als hij aan de goddelijke wil voldoen wil. Maar hij zal dan ook bevrijd zijn van de strijd. Al het moeilijke zal hem slechts zo veel raken, als nodig is voor de verdere ontwikkeling van de ziel. Een mensenkind, wiens wil het is om de goddelijke Heer te dienen, dus gehoorzaam te zijn aan alles, wat de Heer van hem eist, zal volgens de goddelijke gerechtigheid bedacht worden.

Gods liefde is eindeloos en Hij wil dat Zijn schepselen in staat zullen zijn om deze liefde op te nemen. Daarom moeten ze eerst Degene, Die hen deze liefde wil doen toekomen, gehoorzamen. En als ze tegenstand bieden aan het liefdevolste Wezen en daardoor hun ongehoorzaamheid laten blijken, moet lijden en strijd het menselijke hart van tevoren zo vormen, dat het vurig naar de liefde van God verlangt en daarom gewillig leert gehoorzamen. Dat wil zeggen altijd voldoet aan de goddelijke wil

Amen

Vertaald door Peter Schelling

God willen dienen – Mooie opdracht

B.D. 1432 from 23. mei 1940, taken from Book No. 23

Het is een onvergelijkbaar mooie opdracht, die de mens zichzelf oplegt, als hij God wil dienen. Hij verklaart zich bereid tot de ontvangst van een buitengewone genade, die God verleent aan iedereen, die zich aan Hem ten dienste aanbiedt.

Hij heeft buitengewone kracht voor zijn werkzaam zijn op aarde nodig. Hij moet alle weerstanden overwinnen. Hij moet zich staande houden tegen alle oppositionele meningen. Hij moet verstandelijk alles kunnen weerleggen en dus zijn verstand ontwikkelen om op te kunnen komen voor dat, wat zijn hart als waarheid opgenomen heeft en nu doorgeven wil. Hij moet een grote liefde voor zijn medemensen bezitten om hen helpend bij te kunnen staan in de nood van hun ziel. Bovendien moet hij zijn aardse leven uitsluitend aan geestelijk werk wijden, zodra de gedachte om de zielen te helpen in hem tot leven is gekomen. Dit alles vereist grote kracht, die hem echter ook door God gegeven wordt.

Een helder, goed geleide drager van gedachten moet tegenstand bieden aan de verwarde geestelijke staat van de mensen en deze moet beginnen om de gedachtegang van de medemensen te veranderen en zo het voorbereidende werk verrichten, die de wezens in het hiernamaals hun arbeid makkelijker maakt om nu geestelijk op de mensen in te kunnen werken. De deur van het hart moet een beetje geopend worden, zodat de dragers van licht en wijsheid ingang vinden en nu van hun kant werkzaam kunnen zijn. En als de mens nu de gaven van boven goed gebruikt, wordt hem hierdoor grote kracht gegeven en hij kan zijn aardse taak makkelijk en zonder moeite aan.

En de mens verlost zich volledig uit de geestelijke nacht. Hij zal in staat zijn helder en scherpzinnig te denken. Hij zal tegenstand bieden aan alle tegenwerpingen, die hem van onwetende zijde toegeworpen worden, want hij zal altijd de dwalende mens herkennen, van wie de gedachtegang nog niet goed geleid kon worden, omdat zijn wezen en zijn wil elk waarheidsgetrouw onderricht afwees.

Het is begrijpelijk, dat elke geestelijke richting, die de goddelijke invloed ontbeert, verkeerd moet zijn. Want als de wezens, die kennis hebben, niet werkzaam kunnen zijn, is de weg vrij voor de dwalende geestelijke wezens, die het denken van de mens op een verkeerd spoor zetten. En het gevolg daarvan is, dat het hen aan elke kennis ontbreekt en dat ze er ook geen enkel verlangen naar hebben en het hun daarom ook niet geboden kan worden.

Als nu de wetende mens zich om zulke zielen bekommert en probeert hun denken naar bepaalde vraagstukken te sturen, die dan hun interesse opwekken, dan opent in zekere zin de wetende mens het deurtje van de hartkamer en een lichtstraal dringt door dit deurtje binnen in wat voorheen duisternis was. Deze lichtstraal kan een grote verandering teweegbrengen. Degene, die tot dusver dwaalde, kan de weldaad van het licht gewaarworden en het verlangen ernaar kan groter worden, dat dan altijd van boven voor hem vervuld wordt, zodat zijn gedachten nu geordend zijn en hij plotseling ook in staat is te herkennen, wat de waarheid is. Hij heeft nu van zijn kant de verbinding met de geestelijke wereld tot stand gebracht.

De mens, die zich bereidwillig ten dienste aan de Heer aanbood, heeft de taak ten opzichte van een dwalende ziel vervuld tot zegen van hem en de medemens.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het wezenlijke in de vaste vorm – Materie

B.D. 1433 from 23. mei 1940, taken from Book No. 23

Het essentieel wezenlijke in de schepping van God te herkennen, vereist een bepaalde kennis, want zonder deze kennis ziet de mens enkel de zogenaamde dode materie, maar niet het wezenlijke, dat deze materie in zich bergt. De schepping van God is überhaupt pas zichtbaar voor de mensen, als ze iets wezenlijks in zich bergt. Dus dat, wat voor de mens als materie zichtbaar is, is op geen enkele manier dood.

Alles leeft, ook de op zich levenloos lijkende vaste vorm. Alleen bevindt het daarin verborgene geestelijke zich nog in de laagste graad van rijpheid, dus tot een inactiviteit veroordeeld, zoals elk laag staand wezen inactief zal zijn en juist de verhoogde activiteit van een wezen of wat voor schepping dan ook verraadt een hogere staat van rijpheid. De uiterlijke vorm omsluit dus niets levenloos, maar een wezen, dat in zekere zin gedwongen inactief blijft, dat dus levenloos lijkt, omdat ze door haar lage graad van rijpheid nog niet tot gelukbrengende werkzaamheid toegelaten is.

Want actief zijn geeft een gelukkig makende toestand. Het vereist dus een zekere rijpheidsgraad. Hoe eerder nu het geestelijke in de vaste vorm gelegenheid gegeven wordt tot dienen, dus hem één of andere taak gegeven wordt, die een ander wezen tot voordeel strekt, des te eerder vervult het zijn bestemming en kan het nu zijn vaste vorm ontvluchten. En elke nieuwe uiterlijke vorm zal voor het wezen een iets lichtere dwangtoestand betekenen.

De ontwikkeling binnen de planten- en dierenwereld gaat echter aanzienlijk sneller voorwaarts dan die in de vaste vorm. Want om het geestelijke uit de vaste vorm te bevrijden, behoort telkens het gewelddadig kleiner maken, die nu of door de wil van God, dat wil zeggen op een natuurlijke manier, of door mensenhand gebeurt. Het eerste is planmatig in de diepste wijsheid besloten, zodat het geestelijke in deze vorm uitgerijpt is en dus vrij moet komen. Dit geschiedt door natuurrampen, die scheppingen van onnoemelijk lange levensduur binnen korte tijd volledig omvormen, zodat door vernietigingen hetgeen vroeger in de vast vorm gebonden was, vrijkomt.

In andere gevallen dragen de mensen er zelf aan bij om hetgeen gebonden is uit de vaste vorm te bevrijden, doordat ze bestaand materiaal om willen vormen en het voor dit doel kleiner maken, oplossen of het op een andere manier weer samenvoegen. Elk vernietigingswerk, waar weer een bepaald doel aan ten grondslag ligt, wat dus voor andere scheppingswerken voordeel betekent, heeft eveneens voor het wezen een gelegenheid tot dienen tot gevolg en is dus door God gewild. Dit veronderstelt, dat alles, wat nu door mensenhand ontstaat met Zijn goddelijke wil overeenstemt, dat wil zeggen dat er geen lage motieven aan ten grondslag liggen, zoals bijvoorbeeld een bij de naaste aangebrachte schade of alles, wat nadelig is voor mensen of voor de schepping.

Het vaker omvormen van dat, wat geestelijks in zich bergt, is alleen maar een grote zegen voor het wezen en wordt dankbaar door hem verwelkomd, als de nieuwe uiterlijk vorm één of ander nuttig doel dient. De vorm en dus ook het geestelijke in deze vorm dient nu en ook dit dienen levert hem weer een nieuwe vorm op en dat zo door, tot de vorm om het wezen steeds minder belastend wordt en de omvormingen steeds sneller optreden.

Deze ontwikkelingsgang van al het wezenlijke is voor de mensen vaak niet herkenbaar en er wordt daarom veel te weinig acht op geslagen. Maar als de mens zich de vele voorwerpen voorstelt, die de bestemming hebben om hem te dienen, wanneer hij er nu aan denkt, dat al deze voorwerpen geestelijk leven in zich dragen, wanneer hij zich tenslotte voorstelt, dat hij zelf deze gevangenschap al doorleefd heeft en eveneens eindeloos lange tijden de kwellingen en het gebonden zijn moest verdragen, dan zal hij elk scheppingswerk alleen maar met die gedachten bekijken. Maar hij zal ook meer aandacht aan zijn aardse leven schenken en dus ook de verantwoordelijkheid herkennen, die hij ten opzichte van zijn ziel draagt. Hij zal het geestelijke in de vaste vorm zoveel mogelijk de vrijheid bezorgen en zich ook inspannen om steeds God en zijn medemensen te dienen om zichzelf door dienen uit de laatste vorm te verlossen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

“En de wereld zal verlost zijn van alle zonden”

B.D. 1434 from 24. mei 1940, taken from Book No. 23

En de wereld zal verlost zijn van alle zonden. Zo heeft de Heer eens tot de mensen gesproken. Hij heeft de Verlosser verkondigd. Hij heeft de mensen de verlossing van alle schuld beloofd. En Jezus Christus heeft deze belofte vervuld door Zijn lijden en sterven aan het kruis. Maar hoe staat de wereld, dat wil zeggen de mensen zelf, tegenover deze verlossing? De Heer heeft alles gedaan om deze belofte te vervullen. Maar wat moet de mens doen om aan de goddelijke belofte deelachtig te kunnen worden?

Hij moet eerst de wil hebben om zich te laten verlossen. Hij moet dus door het erkennen van Christus als de Zoon van God en de Verlosser van de wereld tot diegenen willen behoren, die verlost worden door Zijn dood aan het kruis. Hij moet bereid zijn om de genaden van het verlossingswerk in ontvangst te nemen, zoals door vurig gebed een sterkere wil te krijgen, die alles uitvoerbaar laat worden, dus in de daad omgezet kan worden.

Voorheen was de wil door de macht van de tegenstander gebonden en er was geen middel om zich uit deze macht te bevrijden, want de mens was door zijn zondenschuld te zwak om tegenstand te bieden. De goddelijke liefde gaf zichzelf met dat doel over, dat de macht van de tegenstander gebroken werd, dus de wil van de mens zo sterk kon worden, dat ze zich uit deze macht kon ontrukken. Dus de wilskracht moet eens eerst gevraagd worden door het gebed.

En de mens moet zich tegelijkertijd tot een liefhebbend wezen vormen, wat eveneens nu pas mogelijk voor hem is door het liefdeswerk van de Heer. Want enkel door de liefde wordt de zonde uitgewist. Daarom moet de mens, die verlost wil worden van de zonde, in de liefde staan, dus eveneens door de straal van goddelijke liefde doordrongen zijn, die Jezus ertoe bewoog om Zich voor de zondenschuld van de mensheid op te offeren. De mensheid moet zich positief opstellen ten opzichte van het grote werk van barmhartigheid, de liefde van Christus inzien en zelf willen, dat hij in de kring van degenen mag staan, voor wie de Heer aan het kruis gestorven is. Hij moet het verlossingswerk erkennen en verlost willen worden.

Degene, die ter wille van Jezus een beroep doet op de barmhartigheid van God, die Jezus als middelaar tussen zichzelf en God om Zijn voorspraak smeekt, doet dus een beroep op de genaden van het verlossingswerk. Als u in Mijn naam de Vader vraagt, dan zal Hij het u geven. Ter wille van Zijn Zoon moet de hele zondenschuld gedelgd worden. Ter wille van Zijn Zoon wordt alle mensen vergeving van de zonde beloofd.

Degene, die dus gelooft in Jezus Christus, dat Hij de Zoon van God is, Die door Zijn dood aan het kruis de wereld verlost heeft van alle zonden, die zal ook door zijn geloof verlost worden. Want hij neemt de genade aan, die de Verlosser hem Zelf biedt. Hij laat zich door zijn wil verlossen. Hij aanvaardt het verlossingswerk. Hij erkent de enorm grote goddelijke liefde. Hij erkent zijn enorm grote schuld. Hij erkent zijn onwaardigheid en zijn machteloosheid om zichzelf daarvan te bevrijden. Hij heft smekend de handen op naar Christus en vraagt om erbarmen. En zo wordt hij vrijgemaakt van alle schuld.

Het liefdeswerk van de Heiland voor de mensheid kan pas dan in zijn grootte beseft worden, wanneer de mens zich zowel de hemelse gelukzaligheden, alsook het ontzaglijke lijden in het hiernamaals voorstelt, dus zowel de verloste, alsook de gebonden toestand. Wanneer hij zich voorstelt, dat alleen Zijn eindeloze liefde Jezus ertoe bewogen heeft onnoemelijke pijnen op zich te nemen om de zielen die pijnen in het hiernamaals te besparen.

Maar als Zijn liefde niet erkend wordt, dus het verlossingswerk van de Heer betwijfeld of geheel ontkend wordt, sluit de mens zichzelf uit van de kring van degenen, die de Heer verlost heeft door Zijn dood aan het kruis. Want als de Heer in Zijn liefde hem het heerlijkste genadegeschenk aanbiedt en hij wijst het af, is het zijn eigen schuld, wanneer hem in het hiernamaals onnoemelijk leed overkomt.

Zonder Jezus Christus kan geen enkel wezen verlost worden, als Christus Zelf deze wil niet verlost had, want de wil was zo lang gebonden, dat wil zeggen in de macht van satan. De verlossing vond plaats door de dood van Christus aan het kruis. De Heer stierf voor iedereen en daarom kan elke wil vrij worden van de macht van de tegenstander, maar zonder de verlossing is de macht van de tegenstander zo groot, dat de mens zich alleen nooit aan hem kan ontrukken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Gebrek aan kracht – Gebed – Verzuchting

B.D. 1435 from 25. mei 1940, taken from Book No. 23

Het ontbreekt de mensen vaak aan de kracht om te leven en het komt daar uit voort, dat ze te weinig naar de kracht uit God verlangen, dat ze proberen om alles vanuit zichzelf meester te worden, maar tegen sterke weerstanden is hun eigen kracht niet toereikend en daarom moeten ze daar, waar elke gebeurtenis uit voortkomt, hulp zoeken. Of nu nood en bezorgdheid door eigen schuld over de mensen komt, of God Zelf hun het leed ter beproeving stuurt, steeds moet om de kracht uit God gevraagd worden, als deze nood moet verdwijnen.

Maar de mens heeft dit inzicht, dat God Zich alleen door leed te kennen wil geven, zodat de mens aan Hem denkt en toevlucht tot Hem neemt, verloren. De wil is buitengewoon verzwakt, zodat hij zich vaak onverschillig en zonder tegenstand door de noodsituatie laat overheersen, in plaats van al het moeilijke te willen bestrijden en daartoe aanspraak te maken op de hulp van God. Als God om hulp gevraagd wordt, zal het hem lukken om zich te bevrijden, zowel uit de lethargie van de geest, als uit de gevangenschap van de ziel. Want de wil om zichzelf te bevrijden, zal sterk worden. Steeds moet eerst het ergste kwaad uit de weg geruimd worden. De wil moet weer vrij worden uit de macht van de tegenstander, die hem gebonden heeft, daarna zal hij zich weer overeenkomstig de wil van God uiten.

En de mens moet in zijn grootste nood weer vanuit zichzelf tot de Vader komen. Hij moet bidden, want alleen het gebed in de geest en in de waarheid dringt tot God omhoog en alleen dit gebed kan door God vervuld worden. De zucht om kracht kan in de ergste noodsituatie naar de Vader omhoog gestuurd worden. Hoe inniger en dringender deze zucht naar de hoogte stijgt, des te zekerder zal hij verhoord worden. Want God wacht op deze roep, die uit het hart komt. God wil, dat het kind op aarde de handen verlangend naar Hem uitstrekt. Hij wil, dat het kind zijn eigen zwakheid inziet en zich vol overgave aan de Vader in de hemel overgeeft. Dat hij ernaar verlangt om een beroep te doen op Zijn liefde en genade. Hij wil, dat het in elke nood naar Hem komt, want Hij is bereidwillig om Zijn kracht uit te delen, als ze maar verlangd wordt.

Neem God op in jullie hart. Besef, dat Hij in jullie meest directe nabijheid is en alleen wacht, tot jullie hart zich naar Hem toekeert. Zoek Hem niet in de verte, open jullie hart en hoor Zijn stem. Hij spreekt tot jullie als een liefdevolle Vader en zal jullie troosten, als jullie je nood aan Hem voorleggen, want Hij is immers de liefde en deze liefde wil jullie helpen, maar jullie moeten naar haar levende geest verlangen. Jullie moeten op elk moment, bij elke handeling en in elke levenssituatie om kracht uit God vragen. Jullie moeten God vragen om verlossing uit de nood, waar jullie zelf de oorzaak van zijn, doordat jullie ook voor de tegenstander macht ingeruimd hebben en daardoor werd jullie wil verzwakt. Vraag God innig om verlossing uit zijn macht en jullie zullen werkelijk niet vergeefs vragen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wereldgebeurtenis – Natuurlijke gebeurtenis

B.D. 1436 from 25. mei 1940, taken from Book No. 23

Laat alleen God maar heersen. Hij zal uw lot volgens Zijn wil leiden. En zo neemt het wereldgebeuren zijn loop. Het brengt vele zielen in aardse en geestelijke zin verlossing, ofschoon het werkzaam zijn van satan onmiskenbaar is. Maar God is overal, waar een gedachte naar Hem omhoog gestuurd wordt. En de nood en ellende is zo groot, dat de zielen zich vol verlangen tot God wenden en smeken om redding uit de nood. Het zijn vaak martelende uren, die aan de dood voorafgaan, maar zo menige ziel worstelt zich hier doorheen en vindt de juiste weg en dan is de gang over de aarde toch nog gezegend door het juiste inzicht.

De mens is nu in zekere zin alleen maar een middel tot het doel. Hij wordt zonder scrupules opgeofferd. Hij vervult zijn doel en geeft zijn leven op, omdat hij zelf machteloos is tegen de aardse macht. En zijn offer wordt door de hemelse Vader genadig aangenomen en zijn vroegtijdig beëindigd leven zal in het hiernamaals verrekend worden en zijn ziel wordt eveneens hulp verleend, als de rijpheid van de ziel nog niet bereikt is.

Maar degenen, die uit eigenbelang en hebzucht de oorzaak zijn van de ellende en de nood, zal nog grote nood ten deel vallen. Want het lijden van de medemensen schreeuwt naar de hemel om vergelding. Dit spreekt de Heer en Zijn woord is onherroepelijk. En dus bepaalt Hij, dat al het gekrakeel en alle strijd onbeslist blijft en dat de onnoemelijk offers tevergeefs gebracht zullen worden. Hij roept aan de activiteiten van degene, die grote macht heeft, een halt toe. Hij maakt een einde aan de strijd van de volkeren. Dit wordt op korte termijn voorzien.

Het werkzaam zijn van satan is zo duidelijk te herkennen, dat de Heer nu Zelf in zal grijpen om hem te beperken in zijn macht. En daar is waarlijk alleen Zijn wil maar voor nodig. En de constructie, die sterk en onwankelbaar leek, zal wankel worden. De geestelijke nood onder de mensheid is onnoemelijk groot. Ze moet er eerst door gestuurd worden, want de mensheid herkent in het wereldgebeuren niet het werkzaam zijn van de tegenstander, dus ze moet in het natuurgebeuren het werkzaam zijn van God leren herkennen.

En de mensheid herkent nog veel minder, dat de tijd gekomen is, waarvan de Heer op aarde vermelding heeft gedaan. Ze herkent noch het geestelijke verval, noch de dwingende noodzaak van een goddelijk ingrijpen. Ze leeft en vreest voor het vergankelijke einde en wandelt dus in de duistere nacht. In de diepste geestelijke duisternis.

En daarom wil God licht brengen. Hij wil Zelf tot de mensen spreken, maar niet met lieve, zachte woorden, maar Hij zal met een machtige stem tot hen spreken, opdat ze Hem herkennen en acht slaan op Zijn stem. Hij zal Zich zo uiten, dat degene, die gelovig is, Hem zal herkennen, maar voor de anderen zal ook deze stem geen bewijs zijn van de goddelijke almacht en wijsheid. Ze zullen hun oren sluiten en niets willen horen van een gewelddadige ondergang van duizenden en duizenden mensen.

En toch zullen ze het moeten horen. De hele wereld zal deze stem horen en vol ontzetting haar uitwerking merken, want God wil degenen die slapen, wakker schudden, de zwakken opschrikken en de sterken hun onmacht laten herkennen. Hij zal een gericht houden en geweld en onrechtvaardigheid vergelden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het werkzaam zijn van de lichtwezens vóór het ingrijpen van God

B.D. 1437 from 26. mei 1940, taken from Book No. 23

En het zal geschieden, dat een groot aantal lichtwezens naar de aarde afdalen om de mensen, die God toegenegen zijn, het tijdstip aan te geven, wanneer de aarde door Zijn toorn geteisterd wordt. Deze wezens zullen zich op de meest verschillende manieren uiten. Ze zullen het God-dienende mensenkind zo leiden, dat de kwelling hem ontgaat of het ook duidelijk tegen de ondergang beschermt. Het werkzaam zijn van deze wezens is overal te herkennen, waar men ernaar streeft het woord van de Heer, dat hen van boven aangeboden wordt, in ontvangst te nemen. Deze zullen met angstaanjagende helderheid de tekens herkennen, die het naderen van het gericht aankondigen.

Het werkzaam zijn van de wezens in het hiernamaals staat in het nauwste verband met de komende goddelijke zendingen, voor zover deze voor wat de natuur betreft zichtbaar worden. Als het de wil van de Heer is de mensen Zijn almacht te bewijzen, stelt Hij hen van tevoren in kennis en laat hen de keus gebruik te maken van de genadetijd, die Hij hen nog in Zijn grote barmhartigheid verleent.

Hij waarschuwt hen telkens weer en Hij maakt Zichzelf bekend. Hij laat dingen gebeuren, die tot geloof moeten leiden, als de mens bereidwillig is. Hij brengt hun Zijn woord nabij en onderwijst hen van tevoren over de noodzaak van het goddelijke ingrijpen, over de oorzaak hiervan en de mogelijkheden om het af te wenden. Hij maakt dus dit ingrijpen afhankelijk van de wil van de mens en is tot elke genadegave bereid, als deze gevraagd wordt.

En zodoende heeft Hij ook bereidwillige dienaren op aarde en ook in het hiernamaals nodig, die in samenwerking met elkaar deze genadegaven opnemen en overdragen, steeds gedragen door de gedachte te willen helpen in de grootste nood. En als het ingrijpen van God onafwendbaar geworden is en de tijd dus steeds dichterbij komt, waar de mensheid ter wille van de zielen een zware tijd opgelegd zal worden, is ook de geestelijke arbeid urgenter geworden en alle krachten van de hemel en de aarde stellen zich aan de Heer ter beschikking om eerst nog ophelderend werkzaam te kunnen zijn.

Vanuit het hiernamaals daalt onophoudelijk goede geestelijke kracht naar de aarde af en die zoekt allerlei soorten mensenkinderen, die bereid zijn om te ontvangen. Die de nood van de mensheid begrepen hebben en God en de naasten willen dienen. Zijn dienaren op aarde worden duidelijk tegen geestelijke en lichamelijke ondergang beschermd, want de Heer Zelf heeft hen gekozen om de genadegaven van boven door te geven. Ze staan onder Zijn bescherming. Hij leidt hun schreden, Hij geeft hun kracht en inzicht en vergroot hun wil om Hem te dienen.

Want Zijn zichtbare zorg laat hun liefde voor Hem steeds groter worden en ze verlangen steeds vuriger naar Hem. En dit verlangen trekt tegelijkertijd het goede geestelijke aan, want dit verlangen is in de liefde verenigd met de hemelse Vader. En zo werkt God Zelf, als de lichtwezens zich met de mensen in verbinding stellen. Hij daalt Zelf naar de mensen af en maakt hun Zijn wil bekend. Hij wijdt Zijn dienaren in Zijn plannen in, opdat zij er weer vermelding van maken aan de medemensen. Hij neemt dus als het ware Zelf contact op met de aarde en haar bewoners en verlangt naar hun wil. Want als deze Hem toebehoort, schrikt het mensenkind van niets meer, wat nu over de aarde komt.

Het is de taak van de lichtwezens om de harten van de mensen te bewegen de wil aan de Vader in de hemel te offeren. De innige verbinding met Hem wordt tot stand gebracht als het mensenkind zijn wil opgeeft en deze onvoorwaardelijk ondergeschikt maakt aan de hemelse Vader. Daarom moeten de lichtwezens zich via de gedachten kunnen uiten. Ze moeten hun inzicht en wijsheid proberen over te dragen en het mensenkind begrijpelijk te maken, dat de eigen wil zijn grootste hindernis is, zolang hij niet naar God streeft. En deze gedachten moeten de mens zolang toegestuurd worden, tot hij ze opneemt in zijn hart, ze met zijn verstand verwerkt en er nu positief tegenover staat of ze afwijst.

Deze geestelijke uitwisseling, de vragen van de mensen en de antwoorden van de geestelijke wezens zijn van het grootste belang in tijden, die aan een wereldramp voorafgaan, want als het doel en de bestemming van de schepping en het schepsel duidelijk is voor de mens, treedt er een geestelijke verandering in hem op. Hij wacht kalm het komende gebeuren af en stelt ook zijn gang over de aarde daarop in. Hij kan van zijn kant de medemensen weer opheldering geven, hen onderwijzen en voor de lichtwezens het voorwerk verrichten, dat voor de geestelijke beïnvloeding absoluut noodzakelijk is.

Daarom moeten de hemel en de aarde samenwerken aan de redding van dwalende zielen en ter bekrachtiging van hetgeen de lichtwezens via de gedachten op de mensen overdragen, zal God Zichzelf uiten, als de tijd hiervoor gekomen is. Hij zal de mensen die niet in Hem geloven Zijn almacht bewijzen, maar voor degenen, die Hem herkennen, zal Zijn liefde duidelijk zichtbaar zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het geheim van de menswording – Het woord van God – Goddelijke Verlosser

B.D. 1438 from 27. mei 1940, taken from Book No. 23

Om het geheim van de goddelijke menswording te begrijpen, moeten alle bronnen van wijsheid geopend worden. Het diepste geloof moet de mens bekwaam maken voor de opname van het goddelijke woord, opdat hem de zuiverste waarheid kan worden aangeboden en tegelijkertijd hiermee ook het begrip voor hetgeen zonder het innerlijke inzicht, voor de mensheid onbegrijpelijk blijft. Er is een in liefde voor God ontbrandend hart voor nodig om in het rijk van de mysteries binnen te dringen en alles wat bedekt is, ontsluiert zich nu pas voor de ogen van de mens, omdat er een bepaalde geestelijke rijpheid nodig is om in dit rijk binnengeleid te worden.

Degene, die nu nooit zijn hart ontsluit en zich tot het ontvangen van de goddelijke waarheid bereid verklaart, door zich voor te bereiden voor het in ontvangst nemen van deze waarheid, zal ook nooit opheldering verkrijgen over de vraag betreffende de menswording van Christus. Want de Heer heeft alleen aan diegenen, die met volle ernst het werk aan hun ziel aanpakken, de wijsheid voorbehouden. Want hen is het ernst met de opwaartse ontwikkeling van hun ziel. Ze streven bewust een hogere graad van rijpheid na en nemen dankbaar de onderrichtingen uit de hoogte aan.

Als God Zichzelf dus te kennen geeft in geschriften, die niets anders bevatten, dan wat de Heer Zelf op aarde onderwezen heeft, is nu die bron geopend, die de dorstende wandelaar lafenis, kracht en versterking biedt. Wat uit deze bron stroomt, is de zuiverste, puurste waarheid. Het is het levende water, dat uit de lendenen van degene, die ernaar verlangt om uit de bron van de waarheid te drinken, naar beneden stroomt. Degene, die zo lafenis gekregen heeft, zal plotseling de eindeloze liefde van God herkennen, die Zelf tot de mensen afdaalt om hen de meest volledige helderheid te brengen. Want de staat van onwetendheid is belastend voor de ziel. Maar als de ziel helder en duidelijk het inzicht heeft, is ze vrij en blij.

De Heer daalt nu in het woord naar de aarde af. Zijn woord is de schakel tussen Hem en de mensheid. Degene, die door diepe liefde de afstand tot God verkleind of overbrugd heeft, kan Zijn woord in ontvangst nemen.

Maar op een dag daalde de Heer Zelf naar de aarde af en begaf zich tussen de mensen. Hijzelf was de brug. Hij bood Zichzelf aan om de verbinding tussen de mensheid en God weer tot stand te brengen. Hijzelf ging de weg, die de mensen nu moeten gaan om tot God te geraken. Hij nam vlees en bloed aan. Hij probeerde als mens door de diepste liefde de brug naar de eeuwige Godheid te slaan. Hij overwon al het menselijke en streefde al het goddelijke na. Hij leefde in de zuiverheid van het hart en in dit zuivere hart kon God met Zijn overvloed intrek nemen. Hij gaf Zijn lichaam op, Hij gaf dit lichaam in handen van de macht van de tegenstander om hem als boetedoening aan God de Heer aan te bieden.

De mens Jezus streefde ernaar om God te dienen, ofschoon Hij het hoogste Wezen in Zich bevatte en Hij onbeperkt kon heersen. Hij wilde door dienen de wereld verlossen en de mensen laten zien, dat de mens zich alleen door dienen kan bevrijden van de zonde. Want dienen wekt liefde op en liefde is weer het bindmiddel, dat de nabijheid van God oplevert.

De geest van degene, die God innig, dat wil zeggen vanuit het hart, liefheeft, wordt ook door God onderwezen over de betekenis van de menswording van Christus. Maar ook alleen hem kan opheldering gegeven worden over het geheim van de menswording van Christus.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verschillende uitingen van de wil om te leven

B.D. 1439 from 27. mei 1940, taken from Book No. 23

De wil van mensen om te leven komt op heel verschillende manieren tot uiting. De mens heeft vaak te kampen met onvrede en allerlei soorten belemmeringen en dit zet zijn wil om te leven sterk onder druk. Evengoed worden anderen weer door een sterke wil om te leven gegrepen en dit toont zich in blijmoedigheid en vreugde in het leven.

Niet altijd hoeven goede of slechte omstandigheden bepalend te zijn voor zulke diverse uitingen van de wil om te leven, maar dit zijn meestal de opwellingen van de ziel, die zich beter of minder goed aan het aardse leven aanpast, maar in haar innerlijk haar dwangpositie op aarde, haar onvrije toestand in meer of mindere mate ervaart en dit komt dus in de wil of onwil om te leven tot uitdrukking.

Daarom moet zo menige ziel een heel harde strijd leveren, voordat ze verlost is, hoewel ze ernaar streeft om overeenkomstig de wil van God te leven. Ze moet zo nu en dan leed dragen, dat uiterlijk niet als zodanig herkenbaar is. Ze is aan buitengewoon sombere stemmingen blootgesteld, ze moet haar hele wilskracht inzetten om deze bedrukte stemmingen meester te worden.

Terwijl andere mensen weer weinig te lijden hebben van depressies van de ziel en alleen dan in een bedrukte stemming verkeren, wanneer ze met werkelijk leed en zorgen geconfronteerd worden. Maar ook zulke stemmingen overwinnen ze snel en ze zijn steeds optimistisch. Deze zielen voelen zich goed op de aarde. Maar ze laten zich ook gevangennemen door de bekoringen van deze wereld en verkeren vaak in het gevaar om hieraan ten offer te vallen.

De rijpheid van de ziel speelt hier nu ook een grote rol. Een mens met een grotere rijpheid vindt op aarde geen verheffing. Zijn ziel verlangt ernaar om weg te gaan, haar ware Vaderland tegemoet. Ze is zich weliswaar van haar vurige verlangen niet goed bewust, maar het leven op aarde is voor haar een kwelling en de onvrijheid drukt zwaar op haar. Zo’n mensenkind moet heel vaak de toevlucht nemen tot het gebed, omdat ze anders haar leven op aarde slecht verdragen kan.

Het moet steeds weer om kracht vragen voor de gang door het aardse dal en het moet in diep geloof ook al het moeilijke op zich nemen uit liefde voor de Heiland. De mensen moeten vastberaden het geestelijke nastreven, dan zal het aardse leven makkelijker voor hen te dragen zijn. Ze zullen zich geduldig schikken in elke beschikking van boven en het moment van de verlossing uit de boeien van het lichaam vurig verlangend tegemoet zien en de uittreding van de ziel uit het lichamelijke omhulsel zal een bevrijding zijn uit alle nood.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Afval van God – Strijd van het licht tegen de duisternis

B.D. 1440 from 28. mei 1940, taken from Book No. 23

Alles wat van God uitgegaan is, ontwikkelt zich net zo lang opwaarts, tot het weer met God verenigd is, want dit, wat van Hem uitgegaan is, is geestelijke kracht. Het is iets wezenlijks, dat oorspronkelijk bestemd was om binnen dezelfde wil te werken. Maar de wil van dit geestelijke was ongebonden. Het was, vanwege de goddelijke oorsprong, zonder enige dwang. En deze ongebonden wil was er de aanleiding voor, dat het geestelijke zich van God afzonderde, in het besef van zijn eigen macht, die God eveneens aan hetgeen uit Hem voortgekomen was toegewezen had. God hinderde de wil van het geestelijke, dat uit Hem was, niet, maar stelde grenzen aan het werkzaam zijn van dit geestelijke.

Talloze wezens kwamen voort uit de machtige wil van de kracht, die zich nu bewust tegenover God stelde. En ook deze wezens waren weer de uitstroming van goddelijke kracht, omdat ook deze opponent ontvanger van goddelijke kracht was. Alleen waren deze wezens nu door de drang bezield om tegen God en de goddelijke liefde te strijden, in plaats van naar de vereniging met Hem te verlangen.

En dus moest God een bondgenootschap met Zijn tegenstander sluiten om de kracht, die uit Hem stroomde, weer naar Zich terug te leiden. Hij moest hem weer de vrije wil laten en gaf hem de belofte om hem Zijn kracht te geven, maar hem tegelijkertijd de macht te ontnemen om de wil van de wezens te dwingen, die door deze kracht in het leven geroepen werden. Het moest aan deze wezens zelf overgelaten blijven om zich naar God of naar Zijn tegenstander te keren.

En nu begon er een worstelen om deze wezens, maar door beide zijden werd met andere middelen gestreden. Het licht streed nu tegen de duisternis. Want duister was alles, wat zich tegen God keerde, terwijl van God ononderbroken licht en liefde uitging. Het wezenlijke, dat geboren werd door de wil van de duisternis, werd binnen de stroomkring van de goddelijke liefde geleid. De overmacht van de God toegenegen wezens verspreidden zulk helder licht, dat dit licht voor de uit de duisternis voortgekomen wezens zichtbaar werd. En nu streden de wezens tegen elkaar. De lichtwezens probeerden de duistere wezens naar zich toe te trekken, terwijl laatstgenoemden de wezens van het licht kwelden en hen probeerden omlaag te trekken.

Deze voortdurende strijd was echter in zoverre zonder resultaat, omdat de lichtwezens nu in de diepte niet overeenkomstig hun overvloed van licht konden werken. Ze mochten de wezens niet in hun vrije wil hinderen, maar de tegenpool van God had deze wezens in zijn macht. En het lukt hem om al zijn voortbrengselen tegen de hele overvloed van licht op te zetten. De duisternis verzette zich tegen God Zelf, want de lichtwezens waren Zijn aanhangers. Het waren Zijn schepselen, die uit Hem voortgekomen en Hem toegenegen waren.

Dit in opstand komen tegen God was de zwaarste zonde en moest volgens de goddelijke gerechtigheid verzoening vinden. Het geestelijke van de duisternis moest boeten, omdat het zich tegen God, Die het hoogste wezen in de hoogste volmaaktheid is, verzette. En tegelijkertijd moest de tegenstander zelf overwonnen worden. En daarom liet God de schepping ontstaan en al het geestelijke, dat zich tegen Hem verzette, werd in deze schepping geketend. De vrije wil werd hem afgenomen.

De wezens, die God weigerden te gehoorzamen, moesten nu in een dienende toestand komen. Het wezen kon zich niet door zijn wil vrijmaken, maar was zo lang aan de goddelijke wil onderworpen, tot hem ter beproeving van zijn wil een genadevolle tijd van de belichaming op aarde verleend werd en hem nu opnieuw de vrije wil gegeven werd en nu werd het wezen nog eens voor de keuze gesteld om de weg naar God weer terug te vinden of weer de scheiding van God na te streven. En de wil van het niet-verloste wezen faalde. De invloed van de tegenstander was nog steeds zo sterk, dat hij de wil van het wezen in zijn belichaming lastigviel om hem toe te behoren. En de nood van dit wezen was ontzettend groot.

Toen erbarmde de eeuwige Godheid Zich opnieuw over Haar schepselen. Ze daalde Zelf af naar de gebonden wezens. God boeide de macht van de tegenstander, doordat Hij tegenover diens haat en liefdeloosheid Zijn eindeloze liefde zette en de mensheid dus verloste van haar kwelgeest. Zijn liefde was groter en sterker dan de haat, die de vrije wil van de mens onderdrukte tot aan volledige overgave. Hij overwon de dood, dat wil zeggen de machteloze toestand van de door de tegenstander geboeide wil. En dus werd het geestelijke dubbele verlossing gebracht.

Eens werd de macht van de tegenstander begrensd, zodat het wezen, dat naar God verlangde, niet onder de indruk van deze macht was. De tegenstander werd toch elke macht over de scheppingswerken ontnomen, zodat zijn macht alleen hierin bestaat, dat hij verzwakkend op de wil van de mensen in kan werken, maar dat deze werking volledig opgeheven kan worden, als de wil van de mens zich bewust naar God toekeert.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Zonde – Verzoening – Schepping – Wil – Verlossing

B.D. 1441 from 29. mei 1940, taken from Book No. 23

Het scheppingswerk van God is dus ontstaan om de vrije wil van het wezen, dat misbruikt werd, voor een zekere tijd te binden, zodat het wezen dus gedwongen is om iets te doen, wat tegen zijn wil ingaat. Dat het moet dienen, waar het eerst wilde heersen. Het wezen is in een toestand gedrongen, die zijn vrije wil nooit op zich genomen zou hebben. Het wezen wordt tot een activiteit gedwongen, die overeenkomt met de wil van God en de macht van de tegenstander kan niets aan deze toestand van de wezens veranderen.

Zijn macht werd dus al gebroken, toen God de schepping liet ontstaan. Daarom paste hij al zijn listigheden en valsheden toe om het wezen in het stadium van de vrije wil, in de belichaming als mens, toch weer aan zich te onderwerpen. En hij onderdrukte het wezen op een zo ongehoorde manier, zodat het, ook wanneer zijn wil naar God verlangde, te zwak was om deze wil uit te voeren, maar hij steeds weer in het vangnet van Satan verstrikt raakte en hij zich er door eigen kracht niet uit kon bevrijden.

En om ook deze zwakke toestand van de wezens, die toch in het oerbegin van Hem uitgegaan waren, op te heffen, om de wezens in hun wilskracht te versterken en hun tegelijkertijd het middel te brengen, dat hen van de boze macht vrij liet worden, daalde de Heer af naar de aarde. Hij gaf de tegenstander ook de macht over Zichzelf. Dat wil zeggen, over alles wat aards aan Hem was. Hij streed Zelf tegen de ergste vijand van al het goede. En Hij overwon hem. Hij brak de macht van de dood. Hij was sterker dan degene, wiens streven het is om alles aan het bereik van het licht te onttrekken en het rijk van de duisternis te vergroten. Hij brak diens macht en Hij wees de wezens een weg, die uit het rijk van de duisternis naar het rijk van het licht leidde.

Hij liet hem nu weliswaar de vrije wil en gaf de tegenstander ook macht over dit wezen, maar hij stelde het wezen echter een hoeveelheid genade ter beschikking, die zijn wil sterk kan laten worden en hem volledige bevrijding uit de macht van de tegenstander mogelijk maakt, als het wezen bewust een beroep doet op deze genadegave. Dus is het weer van de vrije wil van het wezen afhankelijk, voor welke zijde het kiest. Het kan nu ongehinderd de weg naar boven of naar beneden nemen. Alleen wordt hem, als het naar boven verlangt, ook de kracht gegeven om te kunnen voldoen aan zijn verlangen, terwijl het wezen voorheen krachteloos was en de wil door de tegenstander tot het uiterste verzwakt was, zodat dus het verlangen naar het licht steeds minder werd, dus de verwijdering van God steeds groter.

Door het scheppingswerk is het wezen voor de belichaming als mens gelegenheid gegeven om zich, al is het ook tegen zijn wil, opwaarts te ontwikkelen, zodat dus al een bepaalde staat van rijpheid bereikt is, wanneer het wezen zich dan als mens belichamen mag. De gang door de schepping heeft het wezen al dichter bij de Godheid gebracht. De afstand is niet meer zo eindeloos groot, als het ooit was. En daarom is ook de mogelijkheid groter, dat de gang als mens door het aardse dal het wezen op het laatst de bevrijding uit de macht van de tegenstander brengt. Als nu de genadeschenking, die God Zelf door Zijn verlossingswerk voor de mens toegankelijk gemaakt heeft, benut wordt, dan kan de laatste verlossing uit deze macht plaatsvinden en kan het wezen terugkeren naar Degene, van Wie hij uitgegaan is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Levend geloof en vertrouwen in God

B.D. 1442 from 29. mei 1940, taken from Book No. 23

Een levend geloof en een grenzeloos vertrouwen in God zijn absoluut noodzakelijk voor een makkelijk aards leven. De mens moet overtuigd zijn van de liefde en almacht van God, dan zal niets op de aarde hem aan het schrikken maken. Hij zal zich onvoorwaardelijk aan de hemelse Vader onderwerpen, want hij weet zich in Zijn liefde goed geborgen.

En daarom moet u erop bedacht zijn, dat uw geloof sterk is en u Hem vol vertrouwen elk verzoek voorlegt en u zult ook de zwaarste gebeurtenissen moedig tegemoet treden. Het geloof geeft u de goddelijke kracht, want door het geloof erkent u deze goddelijke kracht en door uw vertrouwen trekt u haar aan. Wat u van Gods liefde verwacht, is al voor u vervuld, voordat u het uitgesproken hebt, omdat immers het geloof in Zijn liefde en almacht in u aanwezig is.

Het rotsvaste geloof kan het onmogelijke mogelijk maken, want voor God is er geen ding onmogelijk en uw geloof is er als het ware de garantie voor, dat God Zijn almacht aan het licht laat komen. Want als een kind het volste vertrouwen in zijn Vader stelt, dan zal de Vader dit vertrouwen van het kind niet willen beschamen en Hij zal aan het verlangen van Zijn kind voldoen.

Het is in het aardse leven onuitsprekelijk belangrijk en waardevol om gelovig te zijn en vertrouwen te hebben, want beiden leiden naar een nauwe verbinding met de Vader in de hemel. Een gelovig mensenkind zal het contact met Hem gemakkelijk tot stand kunnen brengen en Hem kinderlijk vragend, met vertrouwen en zonder twijfel kunnen naderen. De juiste verhouding wordt dus gemakkelijk tot stand gebracht, hetgeen een voorwaarde is voor een genaderijk aards leven. Die mens zal in het voordeel zijn ten opzichte van degenen, die zonder geloof zijn en dus geen houvast hebben in de nood, die een bittere noodzaak is om het mensenkind de juiste verhouding tot de Vader te laten vinden, opdat het ook door Gods liefde gegrepen kan worden.

Het herkennen van de goddelijke liefde, wijsheid en almacht is voorwaarde om het aardse leven nu ook bewust te kunnen leven. Want het geloof is het erkennen van de almacht en wijsheid van God, terwijl de liefde van God erkend wordt door het diepe vertrouwen in God en de mens zich onvoorwaardelijk aan de goddelijke bescherming overgeeft, als hij gelovig is en nu zonder zorgen zijn aardse weg kan gaan, zich steeds beschermd weet door de eindeloze liefde en goedheid van God.

Amen

Vertaald door Peter Schelling