New Revelation recieved by Bertha Dudde

Proclamations No. 3180 - 3275

Please take special notice of the fact that God’s Words addressed to us are non-denominational.

The contents of this publication by no means intends to attract members of any Christian religious affiliation nor to recruit members into any other religious affiliation.

Its sole purpose is to make the present-day Word of God accessible to all people.

Between 1937 and 1965 Bertha Dudde was permitted to receive and record 9030 individual proclamations on a daily basis.

The publication of the proclamations was made possible due to the active support of the many friends of God’s New Revelation.

May this Word of God become a blessing to many people. (Also see B.D. No. 4015)

Distribution of the proclamations is very much desired. Only complete and unaltered proclamations must be passed on. (Also see B.D. No 8899)

‘He that hath My commandments, and keepeth them, he it is that loveth Me .... and I will love him, and will manifest Myself to him ....’ John 14, 21

The Publishers, Hans-Willi Schmitz and Wilhelm Wegers

http://en.bertha-dudde.org/

Autobiography of Bertha Dudde

At the request of many friends Bertha Dudde wrote the following biography in 1953:

I have been writing messages received through the inner Word since June 15, 1937. In answer to the many requests of my friends I will give you a picture of my earthly life, a short explanation of what I received spiritually, and my own feelings about all this.

I was born April 1, 1891, the second oldest daughter of an artist of Liegnitz in Silesia, today's Poland. I had a normally peaceful childhood, with six sisters in our parent’s home. I learned the cares of life at an early age. The desire to make money to help my parents made me learn the trade of a seamstress. As the financial needs of my parents continued, so did the burden, and in this way I made myself useful.

My parents belonged to different denominations. Father was a Protestant - Mother a Catholic. We children were brought up in the Catholic faith but never experienced pressure or force to follow the practices of the church so that each child in later years was able to pursue their own chosen course.

I myself was religious but could not accept the doctrine of the Catholic system although I respected the church. I could not represent something on the outside that my inner conscience had not accepted. So I did not continue to attend church, heard little preaching and had no knowledge of the Bible. I did not read any religious books or scientific literature and did not join any other group or religious sect.

Anyone knowing the Catholic teaching knows what a conscious struggle one finds himself in when he wants to release himself from it. I was not spared from this either. But the question as to what is the Truth and where it is to be found, remained.

Often when I prayed the Lord's Prayer I would beseech the Lord to allow me to find His kingdom. This prayer was answered in June 15, 1937, as I prayed quietly and waited for the inner voice. In this attitude I persisted often, for a wonderful peace came over me and thoughts which came to my heart, not my head, gave me comfort and strength.

Still I did not know that these thoughts were given to me until, in a strange dream I experienced something which later proved to be the Truth and caused me to write down these thoughts.

So on a certain day as I listened inwardly a stream of words came to me, which I wrote down. This was the first message I wrote which started like this: "In the beginning was the Word, 'a Te-Deum' to the Creator of Heaven and Earth."

Then came doubt, …. did you write this by yourself? In short, I have wrestled, prayed and gone through many struggles, but again and again the words came to me like a stream, a wisdom, which made me tremble. Then God Himself took away my doubts. He answered me and I acknowledged Him as our Father, in His Word. My faith grew, doubt diminished, and I received and wrote daily.

The contents of the writings were beyond my understanding. Phrases, which I had never heard of or read about, strange and scientific expressions and references continually came to me. Then came unheard of expressions of the Heavenly Father's Love giving refuge and providing enlightenment to all the questions of life.

The Words came to me in the following manner: After sincere prayer and a short period of composure I listened inwardly. Thoughts then followed coming to my mind, clearly, distinctly, and the words flowed smoothly always three or four, one after another, like writing a radio announcement or a weather report, slowly so that I could easily keep pace, writing line after line.

Now I write the words in shorthand as a dictation without having any constructive or intellectual part in it. I am in no way in a 'trance', nor do I even form the sentences, but it comes to me one word at a time, neither do I understand the context while I am writing the words down.

After days, sometimes weeks, I transcribe the shorthand writings into longhand without changing or correcting a syllable. Each dictation takes about half an hour. I must stress that this could not happen forcibly or in a state of ecstasy. It all takes place simply and consciously, without any excitement or influence of my own will. I can interrupt myself at any time and finish the sentence after hours or days without reading the previous writing the dictated words continue again.

My will is under no compulsion, all that I desire is to serve God and do what His will wants me to do.

I can truthfully say that I was led into this Truth, and these concepts were, in every respect, foreign to me. It was only after years that I found confirmation of what I received when I came to know the writings of Jacob Lorber. No one can imagine my joy when I discovered the literature of Jacob Lorber; ‘The Great Gospel of John’ and ‘The Youth of Christ’. Then I understood that other people were also given the Word of the Lord, that God had spoken to His children at all times and that God will continue to do this in His endless love and mercy.

I found in Lorber's writings the same as was given to me. I often could not understand the Word that came to me, but in His love the Heavenly Father gave me the explanation. How wonderful are the innumerable manifestations in which the Father displays His exceedingly great goodness.

It became clear to me that my limited education due to lack of money, and my lack of time to read good books or visit performances, became my advantage. I was now able to concentrate on my work from early morning to late at night, and each day I received that precious spiritual Word without knowing for whom I received it.

It is because of my ignorance of the Bible and the Catholic doctrine that I accepted the Word from above without resistance. In my experience, an earnest Catholic or Protestant whose knowledge is rooted in dogmatic theories is too much bound to dogma to accept and embrace divine revelations without resistance.

Still, there are scientists at several faculties who earnestly discuss these divine teachings with increasing interest. Their interest not only concerns the irrefutable explanation of the origin of matter and the possibility of its dissolution, but also the principle of the wrong teachings of different religions, systems and confessions. In the messages I received, these errors are recorded and everyone is urged to give instructions concerning these doctrinal errors whenever there is an opportunity. But everyone is free to take the Lord's Word to heart or not. But whoever understands the spirit in the Father's Word and does not act accordingly increases the distance between himself and the Father even more. When he does not follow the warning Words of love he puts himself inevitably under the law. He will also, in the same measure, lack in grace by disregarding God's commandment of love.

In God's grace people are led anew to the Gospel, which emphatically points out the purpose of man's being. For the merciful love of God seeks to save all who still can be saved before the turning point comes. And it will come. The end-time which seers and prophets have proclaimed is now here. According to the revelations given to me, the Lord does not differentiate between His children. ‘Come ye all to Me’ sounds His call and blessed is he who hears His call and follows Him. God loves His children. He wants to make them all happy, even when they do not want to know Him.

Recorded November 22, 1953

Bertha Dudde

Bertha Dudde was permitted to leave her earthly shell on September 18, 1965 to return to the Father’s heavenly house.

Inhoud

3184 - God laat de geloofsstrijd toe

3187 - Liefde is het beste wapen tegen het kwade

3191 - Het masker van de tegenstander

3195 - Lichtsferen - Verschillende lichtsterkte - Kindschap Gods

3196 - Slechte wil bepaalt het tijdsgebeuren

3199 - De innerlijke stem

3201 - Aanhanger van de christelijke leer moet in de liefde leven

3204 - Totale hervorming aards en geestelijk

3206 - Krachteloosheid in het hiernamaals = goddelijke Wet

3209 - Tekenen van de eindtijd - Geloofsstrijd - Chaos

3211 - Het levenslot is Gods wil

3215 - De gelukkig makende uitwerking van geestelijke gaven op ziel en lichaam

3220 - Weerlegging van de leer van de herbelichaming - Rechtvaardigheid

3221 - Erkennen van Christus - Zwakke wil - Demon

3226 - “Zoek eerst het rijk Gods”

3227a - Recht - Rechtvaardigheid - Rassen - Volkeren

3227b - Recht - Rechtvaardigheid - Rassen - Volkeren

3230 - Dienen of strijden - Het verschillende doel van het lijden

3232 - Vervulling van de voorspellingen

3238 - Aansporingen (Joh.14) - De woning in het hart

3240 - Leven - Opwekken van de goddelijke vonk in de mens

3244 - Zelfkennis - Arbeid aan de ziel Genade - Deemoed

3255 - Een nieuwe ontwikkelingsgang - Het verbannen van het geestelijke

3256 - Arme zielen - Berouw - Liefdevolle hulp

3257 - Behoed ons als we bekoord worden

3258 - Doel van het vroegtijdige sterven

3260 - Vroege dood - De barmhartigheid van God - Hoge ouderdom

3261 - Eindstrijd met of zonder JEZUS CHRISTUS

3264 - Nieuwe wonderen in de schepping van de nieuwe aarde

3266 - Geestelijke wedergeboorte - Genade

3272 - Het gebod van de naastenliefde - Eigenliefde

God laat de geloofsstrijd toe

B.D. 3184 from 9. juli 1944, taken from Book No. 42

De mensen zullen op zielsniveau door wereldse verordeningen in de grootste conflicten geraken en die tijd is niet ver meer. Zij zullen gedwongen worden openlijk een standpunt over hun geloof in te nemen en God laat dat toe omdat het nodig is dat de mensen zich bezighouden met de vraag die hun zielenheil betreft en waar zij tot nu toe geen aandacht aan besteedden. Hij laat toe dat zij door aardse macht verdrukt worden en in een noodtoestand geraken ter wille van hun geloof, opdat zij een duidelijk besluit nemen hoe ze tegenover hun geloof staan. Hij laat ieder mens zijn vrijheid, dat wil zeggen: door God wordt geen mens gedwongen Hem te erkennen als de innerlijke stem hem er niet toe beweegt God trouw te blijven en hij zich door deze stem innerlijk gedwongen voelt Hem voor de wereld te belijden.

God laat deze innerlijke waarschuwende en vermanende spreken waar nog twijfel heerst en de mens een zwakke wil heeft. Hij zal allen bijstaan die nog twijfelen. Hij zal hen gelovige mensen toezenden en door deze aan hun hart kloppen. Hij zal iedereen benaderen in het woord, in leed en in nood. Hij zal zich aan hen openbaren en als de mens van goede wil is God te erkennen en Zijn wil te vervullen, zal de mens ook weten hoe te beslissen, want de lichtwezens die hem begeleiden, zullen hem helpen en zijn gedachten in de goede richting leiden.

Veel mensen zullen echter ook wegwerpen wat voor hen het kostbaarste zou moeten zijn, namelijk het geloof in Jezus Christus als goddelijke Verlosser. Zij zullen zonder bezwaar voor de wereld kiezen en hun ziel in grote nood brengen. En dezen waarschuwt God eerst nog doordat Hij hen zelf tegemoet komt door Zijn werktuigen, doordat Hij ze de kracht van het geloof leert kennen en zodoende buitengewone bewijzen geeft die hen tot het geloof kunnen leiden als zij niet geheel weerspannig zijn tegenover God.

En daarom laat God de strijd tegen het geloof toe. Hij laat het vormen aannemen die de verdorvenheid der mensen kenmerkt, want Hij wil zich in deze tijd zelf openbaren opdat nog die mensen gered worden die een flinke aansporing nodig hebben om tot geloof te komen. Hij zal daarom de aardse macht niet hinderen als zij openlijk optreedt tegen de mensen die God belijden. Want nu worden de mensen gedwongen tot een beslissing en deze beslissing is bijzonder belangrijk voor de ziel. Zij bestemt immers het lot van de ziel in de eeuwigheid, of zij ten leven of ten dode ontwaakt wanneer zij van de aarde scheidt. En opdat de mensen tevoren nog de juiste beslissing nemen, tracht God hen tot inzicht te brengen.

Hij tracht hen te beïnvloeden door aardse en door geestelijke dienaren die hen bijstaan als zij niet weten wat ze moeten doen. Maar Hij zal hun wil niet dwingen, daarom is het noodzakelijk dat de mensen van aardse zijde uit tot een beslissing gedwongen worden en hun zo de vrijheid van handelen verzekerd is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Liefde is het beste wapen tegen het kwade

B.D. 3187 from 11. juli 1944, taken from Book No. 42

Het machtigste wapen van de mens tegen al het kwaad is de liefde. Wie de liefde heeft, hem staat God terzijde, omdat Hij in hem is en alles zich moet buigen voor Zijn macht. En het kwade vlucht voor dit wapen, of het laat zich overwinnen. Want de liefde is zijn heftigste tegenstander, waartegen het niet kan standhouden. De liefde maakt voor zich dienstbaar wat met haar in aanraking komt, als het niet duidelijk de liefde ontvlucht. En daarom zal steeds de liefde het beste wapen zijn voor de mens. Daarom zal hij steeds succesvol strijden en niet hoeven te vrezen als hij met dit wapen ten strijde trekt.

Dit zal ter harte moeten worden genomen in elke levenssituatie, bij elke onenigheid en vooral in de laatste tijd van strijd, daar er zelfs tegen de liefde zal worden ingegaan. Want de tegenstander Gods zal er geheel in het bijzonder op aandringen, dat ook het werkzaam zijn in liefde wordt onderdrukt en dus onuitvoerbaar wordt gemaakt. Hij zal de mens ertoe brengen geboden uit te vaardigen die remmend werken op het werkzaam zijn in liefde wat door God wordt gevraagd. Hij zal er niet voor terugschrikken de mensen datgene als onrecht te betitelen wat alleen overeenstemt met de wil van God. Hij zal liefdeloosheid eisen waar God het werkzaam zijn in liefde verlangt, omdat hij alleen dan kan zegevieren over de mensen, wanneer dezen de wapens van de liefde niet meer gebruiken. En dit betekent een groot gevaar voor de menselijke ziel, waar heel bewust tegen opgetreden moet worden.

En daarom spoort God de mensen aan om in liefde werkzaam te zijn. Hij stelt hun de zegen ervan voor de geest en de kracht die de mens zal creëren als hij ononderbroken in liefde werkzaam is. Hij mag zich niet van zijn stuk laten brengen door wereldse voorschriften en hij moet steeds alleen doen wat zijn hart hem ingeeft. Want zonder liefde zinkt hij weg in de duisternis en heeft de tegenstander zijn doel bereikt. De liefde is goddelijk en wie in de liefde blijft draagt God in zich. En hij zal geen macht hebben te vrezen, al bedreigt die hem in nog zo erge mate. Wie in de liefde blijft, diens diepste wezen biedt weerstand aan de eisen van de wereld die door de tegenstander van God wordt geregeerd. En deze weerstand kan niemand breken, want de kracht van de tegenstander is zwak en kan de kracht van de liefde niet evenaren. De liefde mag niet worden uitgebannen, daar het anders de totale ondergang betekent.

Alleen wie liefheeft zal leven, maar de liefdeloosheid heeft onvermijdelijk de dood van de ziel tot gevolg. En dit is het doel van de vijand, dat hij al het geestelijke, dat het licht tracht te bereiken, in de duisternis wil storten. Maar wie in de liefde leeft, tegen hem is hij machteloos. En wie in de liefde leeft, moet ook de liefde uitstralen op zijn naaste, opdat deze de kracht van de liefde beseft en er eveneens naar streeft, doordat hij de liefde beoefent, waar hem steeds gelegenheid voor wordt geboden.

Alleen wie zich heeft gevormd tot liefde, zal sterk zijn in de komende tijd. Niets zal hem angst aanjagen. Hij zal elke aanval met de liefde trachten goed te maken en hij zal een muur om zich oprichten die niemand kan afbreken. De liefde is de machtigste factor op aarde. Ze is de sleutel tot de wijsheid, ze is de brug naar het leven in het hiernamaals, ze is de waarborg voor de liefde Gods. En dus betekent ze licht en kracht en beide is leven; in alle wijsheid werkzaam te kunnen zijn tot in alle eeuwigheid. Alleen de liefde leidt naar het doel. Alleen de liefde geeft het geestelijke in de mens de oorspronkelijke staat terug. Alleen de liefde brengt hem dichter bij God en mag daarom nooit worden uitgeschakeld. En nooit mogen de mensen zich onderwerpen aan voorschriften die het in praktijk brengen van de liefde onderdrukken en die daarom steeds het werk zijn van diegene, die als tegenstander Gods geheel zonder enige liefde is en haar daarom bestrijdt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het masker van de tegenstander

B.D. 3191 from 16. juli 1944, taken from Book No. 42

De mensen laten zich verblinden door het masker van de tegenstander en ze onderkennen zijn intriges niet. En daarom wint hij overal terrein, want van God uit wordt hem geen paal en perk gesteld, zolang de mens zelf hem de macht over zijn wil toestaat. Maar deze macht gebruikt hij op elke manier, doordat hij naar steeds grotere begoochelingen grijpt om de mensen op dwaalwegen te leiden. Dezen zouden wel in staat zijn hem te doorzien, wanneer ze zouden streven naar recht en rechtvaardigheid. Maar een dergelijk streven ligt ver buiten hen en ieder heeft alleen zichzelf en zijn voordeel voor ogen en hij vraagt er niet naar, in hoeverre de naaste hetzelfde recht heeft. Het is de eigenliefde, waardoor de mens zich aan de tegenstander uitlevert en die hem tevens blind maakt en onbekwaam diens werkzaam zijn in te zien. Maar als de mens zichzelf niet verweert, zal hij een prooi worden van deze macht en verliest hij elke helderheid van denken. Want dat is het doel van de tegenstander van God, om het denken in de war te brengen, zodat de mensen steeds meer van God afvallen en zich uit eigen kracht niet meer aan zijn betovering kunnen onttrekken, dat hij woedt en ongeremd in het verderf trekt en daarbij weinig weerstand ondervindt, want de menselijke wil alleen is bepalend, maar deze is te zwak.

De tegenstander vertegenwoordigt de wereld en is bijgevolg de vriend van hen, die de wereld zijn toegedaan. Maar hij komt onder de dekmantel van vroomheid en daarom laten ze zich door hem misleiden. Hij spiegelt hen het goede voor en toch is zijn werkzaam zijn slecht, want hij zet de mensen aan tot liefdeloosheid, tot eigenbelang, tot het streven naar aardse goederen, tot een vergroot luxueus lichamelijk leventje. En dit alles is een achteruitgang van de ontwikkeling der ziel. Het is een buiten beschouwing laten van het eigenlijke levensdoel op aarde: het geheel rijp worden van de ziel. En de mensen beseffen het niet, want ze zijn aan die macht gebonden, die probeert hen van God te scheiden. Maar deze vijand der zielen heeft ook de Naam van God op de tong, hij doet zich vroom voor, opdat hij niet herkend zal worden en zijn list lukt hem en weet talloze mensen te fascineren. Doch wee degenen, wanneer zijn list bekend wordt, wanneer het masker valt en het ware gezicht tevoorschijn komt. Dan kunnen zij zich slechts moeilijk redden uit zijn macht, want ze hebben Hem opgeofferd, Die alleen Heer is over de hele schepping, Die de mens kan verlossen, wiens wil bereid is zich te laten verlossen.

Maar de list van de vijand is vooral, hen het geloof af te nemen aan de hulp van de goddelijke Verlosser, evenals aan Diens Godheid Zelf. En die blind zijn van geest, volgen zijn vaandel en scheiden zich gewillig van de Redder van hun zielen. Maar de mensheid onderkent de handelwijze van de duistere macht niet. Ze ziet licht waar diepste duisternis is, want ook dit is een begoocheling van de satan, dat hij licht voorspiegelt, waar donkere nacht is. En het ware licht ontvluchten ze en ze nemen de vermaningen en waarschuwingen niet aan, die hen van bevoegde zijde toekomen. Ze aanbidden een afgod, wiens macht waarlijk alleen daarin bestaat, de menselijke wil te verzwakken, maar die machteloos is, als deze wil zich naar God keert. En daaraan herkent u deze afgod, dat hij niets doet om in u het geloof sterker te maken in een Liefdevolle, Wijze en Almachtige God; dat hij weliswaar de Naam van God in de mond neemt, maar deze Naam niet tot zijn recht laat komen in een bewust aanroepen; dat hij de liefde buiten beschouwing zal laten en daarom van God, de eeuwige Liefde, ver verwijderd is, en dat hij Jezus Christus, de goddelijke Verlosser, niet erkent en daarom een openlijke tegenstander is van Hem, die de mensen, wier verlossing nodig is, opnieuw kluistert, als ze hem volgen en zich onder zijn vaandel scharen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Lichtsferen - Verschillende lichtsterkte - Kindschap Gods

B.D. 3195 from 22. juli 1944, taken from Book No. 42

In de geestelijke wereld zijn er veel onderverdelingen, veel graden van gelukzaligheid, die als stralingen van licht in de meest verschillende sterkten herkenbaar zijn en die overeenstemmen met de graad van rijpheid van de zielen.

Zodra het wezen, de ziel, het lichtrijk is binnengegaan, is geluk en gelukzaligheid haar deel, omdat het de uitstraling van Gods kracht in ontvangst kan nemen, wat altijd gelukzaligheid betekent, zelfs wanneer de ziel slechts in geringe mate kan worden bedacht in overeenstemming met haar rijpheid. Maar de gelukzaligheid neemt toe, beantwoordend aan het werkzaam zijn in liefde van het wezen, dat steeds een toenemen van zijn kracht, dus een vermeerderde doorstraling van de goddelijke liefde betekent.

En het wezen kan actief zijn zonder beperking. Het verkeert in een staat van leven, van vrijheid en voortdurende liefde, met voortdurende gebruikmaking van de kracht uit God, omdat de goddelijke kracht dit wezen aanhoudend toestroomt en het ontvangen van kracht een diep geluk in hem teweegbrengt. Maar het wezen is nu voortdurend actief. Het is weer werkzaam in liefde, doordat het de kracht verder leidt en ontelbare wezens daar gelukkig mee maakt en hun geestelijke vooruitgang bevordert en tegelijkertijd zichzelf tot steeds grotere volmaaktheid vormt, wat weer een vermeerderd schenken van kracht vanuit God tot gevolg heeft. En de lichtstralen die het wezen omgeven schitteren steeds meer.

Er bestaat geen begrenzing in het rijk van het licht. En lichtsferen zijn overal waar de wezens de graad van rijpheid hebben bereikt dat ze de goddelijke uitstraling in zich kunnen opnemen, dat ze doorstraald worden met Zijn liefdeskracht. Maar daar de volheid van de te ontvangen kracht beantwoordt aan de graad van rijpheid, zullen ook de lichtsferen verschillende lichtsterktes vertonen. Want hoe volmaakter het wezen is, des te dichter is het bij de eeuwige Godheid, die als Oer-licht een onvoorstelbare overvloed aan licht uitstraalt op al het wezenlijke.

Maar daar het volmaakte geestelijke geen begrenzing kent, kan zo het wezen steeds dichter bij de eeuwige Godheid komen, dus steeds verder vooruitgaan. Het kan de uitstraling van liefde rechtstreeks in ontvangst nemen en toch is het niet helemaal met Hem verenigd, wanneer het niet het kindschap Gods heeft bereikt. Want dit betekent algehele samensmelting met het Oer-licht. Het betekent onbeperkte ontvangst van kracht en dus hoogste gelukzaligheid.

Ieder wezen in het lichtrijk is onuitsprekelijk gelukkig en kan toch steeds nog dieper geluk voelen, hoe meer het zelf zijn liefde tot uitdrukking brengt en daardoor zijn ontvangst van licht en kracht vergroot. Maar grenzen kent het wezen dat zich eenmaal in het licht bevindt in het hiernamaals niet. En dit bewustzijn is juist zo buitengewoon gelukkig makend, dat het wezen kan streven naar steeds grotere volmaaktheid en dat de goddelijke liefde eveneens in haar uitstraling van kracht onbegrensd is.

Maar steeds is het ontvangen van kracht door God anders te beoordelen dan de definitieve aaneensluiting met Hem die het wezen het kindschap Gods oplevert. Want deze is één met God en zijn werk in het geestelijke rijk is een andere dan die van de lichtwezens. Ze zijn helemaal uit zichzelf scheppend en vormend bezig en bovenmate gelukkig, omdat dit werk de hoogste graad van liefde vereist en daarom hun gelukzaligheid vergroot in het onmetelijke.

Het binnengaan in het lichtrijk vindt dus al plaats zodra de ziel de rijpheid heeft verkregen die een doorstraling van licht toelaat. Maar dan zijn er ontelbare graden van volmaaktheid en bijgevolg ook ontelbare niveaus van gelukzaligheid. Daarom kan de ziel in steeds nieuwe lichtsferen binnengaan die alsmaar hoger worden. Want er is zijn geen grenzen aan datgene wat volmaakt is. De ziel zweeft steeds hoger. Ze komt dichter bij het Oer-licht en toch is ze niet volledig één met het Oer-licht als ze op aarde niet het recht van het kindschap Gods heeft verworven.

De aaneensluiting met God heeft ze echter gevonden vanaf het moment waarin ze de doorstraling van Zijn liefde ervaart, waarin ze zo gelouterd is dat ze stralen van kracht en licht in zich kan opnemen. Want vanaf nu heeft ze ook het eeuwige leven. Ze kan actief zijn, dus werkzaam in liefde, ze kan opstijgen in onmetelijke hoogten, ze kan licht en kracht van God in ontvangst nemen en door aaneensluiting met het geestelijke van dezelfde rijpheid dit vermenigvuldigen en onuitsprekelijk gelukzalig zijn.

Maar zoals de volheid van licht voor de mensen op aarde niet is voor te stellen, zo zijn er ook geen mogelijkheden om de gelukzaligheid te vergelijken van de wezens die de lichtsferen zijn binnengegaan. Want de mens is - zolang hij op aarde is - een onvolmaakt schepsel. Hij ziet en hoort alleen maar met de ogen en oren van het lichaam en kan zich de geestelijke wereld niet voorstellen waarin elke materie ontbreekt, die alleen geestelijk bestaat en bijgevolg ook alleen door het geestelijke in de mens - door de ziel - kan worden waargenomen en begrepen, maar ook alleen dan, wanneer de ziel een bepaalde graad van rijpheid heeft bereikt.

En daarom kan de mensheid zich geen voorstelling maken van het geestelijke rijk. Ze kan alleen geloven, en dit ook alleen maar dan, wanneer ze gewillig is en zich zal laten onderrichten zonder innerlijke weerstand. Maar ze kan er naar streven opheldering te verkrijgen en dan zal veel haar duidelijk worden. Want dan beginnen de eerste lichtstralen al uitwerking te hebben. En zoals op aarde van nu af aan een langzaam rijpen aan inzicht, aan licht - dat wil zeggen: aan weten van de zuivere waarheid - te herkennen is, zo neemt ook in het rijk hierna de ontwikkeling van het wezen toe. Het wordt steeds volmaakter. Het sluit zich steeds meer bij God aan, het is onuitsprekelijk gelukzalig.

Maar het kindschap Gods is een hogere graad van volmaaktheid en het brengt oneindige verrukkingen met zich mee. Het is het recht van hen die al op aarde met al hun geestelijke vermogens ernaar streefden bij God te komen, die Hem liefhebben met heel hun hart en Hem willen dienen in uiterst trouwe overgave, die toegedaan lijden en aardse noden op zich nemen, die proberen Zijn wil te volbrengen en voortdurend in liefde werkzaam zijn. Want ze trachten al op aarde zich aan de eeuwige Godheid aan te passen en daarom pakt de liefde Gods hen vast en effent voor hen de weg naar Haar. Maar op aarde is hun lot niet gemakkelijk. Ze moeten vele beproevingen doorstaan. Ze moeten op aarde taken vervullen die grote kracht vereisen en een vaste wil om bij God te komen. Maar de goddelijke genade staat deze zielen onmetelijk ter beschikking, zodat ze het doel bereiken als ze er maar naar streven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Slechte wil bepaalt het tijdsgebeuren

B.D. 3196 from 23. juli 1944, taken from Book No. 42

De wil om goed te doen geldt al als volbrachte daad, als de mens het uitvoeren ervan verhinderd wordt. En evenzo is de mens verantwoordelijk voor een slechte daad, die hij van plan was uit te voeren, zelfs wanneer hij ze niet uitvoeren kon. Hoe hij zich nu opstelt tegenover de handelingen van de medemensen - of afwijzend of instemmend - zo wordt zijn wil beoordeeld, waarvoor hij zich eens moet verantwoorden. En daarom bepaalt ook het denken en willen van de gehele mensheid, wat aan nood en ellende over de wereld gaat. Want zolang de mensen zich niet de goddelijke geboden - de geboden van liefde tot God en tot de naaste - tot richtsnoer voor hun levenswandel maken, zolang ze niet veroordelen wat tegen deze geboden ingaat, is hun denken evenzo te veroordelen als dat van de uitvoerenden. En onvermijdelijk is er een tijd te verwachten van moeilijke levensomstandigheden, die als opvoedingsmiddel door God wordt aangewend om het denken van de mensen te veranderen.

Want de wil, die zich door de gedachten kenbaar maakt, kenmerkt de geestelijke toestand waarin de mensen zich bevinden. En is deze zo laag, dat er groot gevaar bestaat voor een geestelijke ondergang, dan moeten er middelen worden aangewend, die dit gevaar tegengaan. De mens die zelf in de liefde leeft, zal ook alles veroordelen wat tegen de liefde ingaat. Maar is de mens liefdeloos vanuit zijn gehele instelling, dan stemt hij ook in met alle handelingen van de medemensen die slecht zijn, en hij is dan evenzo schuldig te noemen, alsof hij ze zelf zou hebben uitgevoerd.

Dus bepalen de mensen zelf het tijdsgebeuren. Ze bepalen de graad van lijden die hen wordt opgelegd. Ze bepalen de aard van de gebeurtenissen, omdat ze zo moeten worden getroffen, dat hun denken kan veranderen. En hoe harder ze zijn, des te gevoeliger en langer zullen ze lijden moeten, en in hun geestelijke blindheid geloven onverdiend gedupeerd te worden. En toch kunnen ze anders niet veranderd worden in hun denken, dan dat ze bij zichzelf bespeuren, wat ze hebben goedgekeurd bij hun medemensen.

Het verkeerde denken van de mensen vindt zijn oorsprong in liefdeloosheid. Er komt niets goeds uit voort. Integendeel, alleen maar slechte daden. En daarom betekent het steeds geestelijke achteruitgang.

Pas het inzicht, dat alleen de slechte wil de oorzaak is van wat de gehele mensheid treft, kan de mensen ertoe bewegen deze wil te veranderen en dus ook te streven naar een rechtvaardig denken. En dan pas kan de mate van leed en droefenis worden verminderd en kan de mensen een gemakkelijk lot op aarde beschoren zijn. Want het goede denken zal daarin tot uiting komen, dat ieder mens zijn naaste hetzelfde toewenst, waarop hij voor zichzelf aanspraak maakt.

De mens zal de medemens de liefde betuigen die God eist en zich bijgevolg aan de goddelijke geboden onderwerpen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De innerlijke stem

B.D. 3199 from 25. juli 1944, taken from Book No. 42

Luister naar de stem van het hart, ze zal u juist wijzen. De wil van de mens is vaak besluiteloos en dit laat zien dat hij wordt beïnvloed door verschillende geestelijke krachten die hem voor zich willen winnen. En dan moet de mens beslissen. Hij mag niet besluiteloos blijven, maar moet de wil een richting geven. En dan moet hij acht slaan op de innerlijke stem die hem raad wil geven om zijn wil goed te gebruiken. Deze stem zal des te duidelijker verneembaar zijn, hoe ijveriger hij is en de juiste weg wil bewandelen. Dan waarschuwt ze hem bij verzoekingen, ze versterkt zijn weerstand. Ze maant hem aan en uit zich steeds trouw wanneer de mens in gevaar is eigen wegen te willen gaan die niet helemaal overeenstemmen met de wil van God.

Maar bijna onhoorbaar zacht is ze bij diegenen die zonder bedenkingen door het leven gaan. Die zich er weinig van aantrekken wat juist en wat verkeerd is. En vaak wordt ze geheel tot zwijgen gebracht, omdat de mens niet luistert en het fijne stemmetje overstemd wordt door de stem van de wereld. Dan is de mens in groot gevaar. Hij moet zelf een beslissing nemen en zal zich veel meer laten overreden door de influisteringen van de krachten die van God afgekeerd zijn, en zijn handelen zal dienovereenkomstig zijn.

De mens die de wil heeft goed - dus in overeenstemming met Gods wil - te leven, wordt nooit zonder geestelijke bijstand gelaten. Hij wordt geleid. Zijn denken wordt gestuurd, dat wil zeggen: de wilsvrijheid wordt hem weliswaar niet beknot, maar de gedachten komen zo tastbaar dichtbij hem, dat hij ze moet aannemen, als hij zich er niet bewust van afwendt. En als zijn wil zwak is, spannen de geestelijke krachten zich extra in om hun gedachtegoed aan hem over te brengen.

Dan is het alleen maar nodig innerlijk aandachtig te luisteren. Dat wil zeggen: de mens hoeft alleen maar een stille samenspraak met zichzelf te houden en hij zal door middel van gedachten duidelijk worden onderwezen, wat hij doen en wat hij laten moet. Maar vaak volharden de mensen niet in deze korte innerlijke beschouwing. Hun gedachten snellen weg, nu eens hierheen dan weer daarheen. En het heeft zijn uitwerking in besluiteloosheid, in een aarzelen, zowel tegenover het goede als tegenover het kwade. En daarom wordt u steeds weer aangemaand aandacht te schenken aan de stem van het hart, opdat u duidelijk en vastberaden handelt en niet van de goede weg afwijkt.

Een besluiteloze wil is een goed aanvalspunt voor de tegenstander van God. Want dan begint zijn macht over deze en elke verzoeking stelt de wil voor de beslissing: voor of tegen. Maar slaat de mens acht op de innerlijke stem, dan hoeft hij niet lang te strijden. Hij zal de verzoeking weerstaan, omdat de goede krachten hem ook bijstaan, zodra hij hun aandacht schenkt en hun aanmaning opvolgt. Dan wordt ook zijn kracht vergroot, want zijn wil geeft de lichtwezens het recht om hem kracht te doen toekomen, terwijl de willoosheid hen daarbij hindert. Want tegen zijn wil in wordt de mens niet met kracht bedacht, ofschoon de lichtwezens in overgrote liefde bezorgd zijn om de ziel van de mens. Maar ook hun werkzaam zijn is onderworpen aan de goddelijke wet, die echter de vrije wil op de eerste plaats stelt.

Maar de innerlijke stem is alleen maar verneembaar voor degene die in vrije wil naar zijn innerlijk luistert. En daarom is ze nooit als dwang te beschouwen. Integendeel, ze kan gehoord of niet gehoord worden. Er kan gehoor aan worden gegeven en ze kan onopgemerkt worden gelaten, al naar gelang van de wil van de mens. Ze maant en waarschuwt maar zachtjes, ze is een hulp voor wie zwak zijn en een leider voor wie besluiteloos zijn. Ze zal zich nooit opdringen, maar alleen wie luistert hoort ze. Maar deze zal goed geleid zijn en hij zal zijn levensweg zorgeloos kunnen afleggen. Want als hij aan de stem van het hart gehoor geeft, weet hij ook dat hij goed handelt en leeft volgens de wil van God.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Aanhanger van de christelijke leer moet in de liefde leven

B.D. 3201 from 26. juli 1944, taken from Book No. 42

Iedere aanhanger van de christelijke leer moet zelf ernaar leven, daar hij anders weinig resultaat zal hebben bij zijn medemensen. De christelijke leer predikt de liefde, dus moet ook de aanhanger ervan in de liefde leven om vooralsnog volgelingen te vinden, omdat een goed voorbeeld tot navolging aanspoort. Dan echter moet hij ook de waarheid leren, en deze waarheid kan hij weer alleen ontvangen door de liefde, dat wil zeggen hij moet zelf liefdadig zijn om door God in de waarheid te worden onderwezen. Dan pas kan hij deze verder geven en als echte aanhanger van Christus Zijn leer verkondigen in de wereld. De christelijke leer van de liefde bergt derhalve de waarheid in zich. Ze is de enige weg die naar de waarheid en dus tot het inzicht voert, want op een andere manier dan door de liefde komt de mens nooit of te nimmer tot wijsheid, tot het geestelijk weten dat met de waarheid overeenstemt.

Alleen de liefde zal hem inleiden in dit weten en daarom moet de liefde als eerste worden geleerd en daarom is de leer van Christus de door God aan de mensen verkondigde leer en die kan daarom nooit als mensenwerk worden voorgesteld, want ze bevat goddelijke wijsheid die geen menselijke leer kan laten zien. Ze is heel eenvoudig en voor ieder mens begrijpelijk. Ze is ook aanvaardbaar en niet moeilijk na te leven voor degene die van goede wil is. En deze zal ook spoedig wetend worden zodra hij in de liefde leeft zoals de christelijke leer dit eist. En daaraan herkent men de leer van Christus, dat steeds maar weer de liefde wordt gepreekt, dat de mens wordt aangemaand tot zachtmoedigheid, vredelievendheid, geduld en barmhartigheid, dat dus steeds de liefde voor de naaste moet overheersen, wil de mens een God-welgevallige levenswandel leiden. En zodra hij hier zijn best voor doet, staat hij in het licht, dat wil zeggen in het inzicht van de zuivere waarheid.

Wil nu dus een aanhanger van Christus op aarde voor Zijn leer opkomen, dan moet hij eerst een leven in liefde leiden om nu met de uitwerking hiervan de medemensen het bewijs te leveren dat alleen de liefde tot de wijsheid leidt en dat dan de mens in het volle inzicht staat en hem ook alles begrijpelijk is wat zich in de wereld afspeelt, omdat hij oorzaak en uitwerking kan inzien en omdat hij weet dat een leven zonder liefde een verwoestende uitwerking heeft, de liefde echter alles behoudt en daarom niet kan worden uitgeschakeld. De aanhanger van Christus op aarde zal steeds het bewijs leveren dat hij wijs is, zodra hij zelf volgens Zijn leer leeft. En dan zal hij ze ook de medemensen zo kunnen aanbieden dat ze hun aannemelijk voorkomt en dan zal ze weerklank vinden en zich verspreiden, want dan spreekt ze voor zich.

Er kunnen daarom als aanhangers van Christus op aarde alleen zulke mensen in aanmerking komen, die zelf een leven in liefde leiden, daar het anders alleen dode woorden zijn die de medemens niet aan het hart gaan en die daarom ook niet aansporen tot liefdadigheid. Dan echter is er ook geen weten te verkrijgen, de mensen staan ver van de waarheid af. Ze kunnen wel naar het woord christen zijn, ze zijn het echter niet daadwerkelijk en dan zal die mensen ook het diepe inzicht ontbreken dat slechts alleen uit de liefde kan worden geboren.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Totale hervorming aards en geestelijk

B.D. 3204 from 29. juli 1944, taken from Book No. 42

De grootste veranderingen zijn op komst zowel in het aardse- als ook in het geestelijke leven, want de geestelijke omkeer die onafwendbaar is, vereist ook een algehele aardse omwenteling. Die betreft in de eerste plaats de scheppingen van de natuur, die een totale verandering moeten ondergaan, omdat zij in de tegenwoordige vorm niet meer voldoen aan het uitrijpingsproces van het geestelijke. Want dan moeten de geestelijke substanties welke verlangen naar een opwaartse ontwikkeling, deze weg in kortere tijd afleggen dan voorheen. En daarvoor hebben zij andere omhulsels nodig waarin zij dienend bezig kunnen zijn, al is het in gebonden toestand.

En deze verandering van de natuurscheppingen heeft ook een ingrijpende uitwerking op het mensengeslacht dat voor deze verandering de aarde bewoont. Er gaan tijden aan vooraf waarin geen orde meer bestaat, en het is een totaal ontbindingsproces wat ook de aarde betreft. De mensen zondigen tegen de goddelijke ordening, en zij zullen een sterke vernietigingsdrang verwezenlijken zodat er een chaos zal zijn die niet meer overtroffen kan worden. De mensen zijn dan alleen nog maar aards gezind, behalve de weinige die de goddelijke genade deelachtig worden, omdat zij er bewust om gevraagd hebben.

En omdat een overtreding tegen de goddelijke ordening uiteindelijk tot verwoesting moet leiden, is het duidelijk dat het bestaande, al wordt het niet vernietigd, toch veranderd moet worden, opdat er weer een orde tevoorschijn komt die absoluut nodig is voor de ontwikkeling van het geestelijke. De scheppingen in de natuur veranderen volgens de Wil van GOD, en het geestelijke dat zich tevoren als mens geheel van GOD verwijderd heeft, neemt deze natuurscheppingen als verblijf. En omdat de nieuwe verlossingsperiode van kortere tijdsduur is dan de voorafgaande perioden, zijn de scheppingen van zo'n hoedanigheid dat ze geheel afwijken van die op de oude aarde.

Ze zijn in zekere zin harder, dus dwingender, wat betekent dat het voor het daarin gekluisterde geestelijke een veel pijnlijker toestand is dan de weg op aarde voordien voor hen geweest is. Maar daardoor zal de wil die tegenstrijdig aan GOD is in kortere tijd gebroken worden, opdat het geestelijke daaruit bevrijd wordt en in andere scheppingen zijn ontwikkelingsgang kan voortzetten. Dus betekent het gehele veranderingsproces ook een totale ommekeer ten opzichte van het geestelijke. Er zal een tijd aanbreken waarin de tegenstander het opwaarts strevende geestelijke niet meer hinderen kan, want deze geestelijke substanties hebben de verzoekingen en beproevingen reeds doorstaan en hebben deze dus niet meer nodig. Zij staan in een graad van rijpheid waarin zij in vereniging met GOD tot licht- en krachtontvangers zijn geworden. Daardoor kunnen zij een zalig en vredevol bestaan voeren dat hun eigenlijk als een leven in de eeuwigheid beschoren is, maar dat zij echter al leiden op aarde, omdat er met hen een nieuw mensengeslacht begint dat voor de verdere ontwikkeling van het nog onrijpe geestelijke in de schepping noodzakelijk is. Ze moeten aardse opdrachten vervullen om het nog worstelende geestelijke opwaarts te helpen.

Zodoende is het een hemels paradijs op aarde, en zalig hij die als bewoner van de nieuwe aarde die paradijselijke staat mag beleven. Het zal een tijd van rust en vrede zijn, want de strijd tussen het Licht en de duisternis is tijdelijk voorbij. De duisternis is op te vatten als dat wat het verst verwijderd is van GOD, en het "Licht" betekent innigste nabijheid van GOD. Het van GOD ver verwijderde is gekluisterd, en heeft een bepaalde tijd nodig voor zijn verlossing. Terwijl de GOD toegewijden een ongestoord geestelijk leven verzekerd is, dat onvoorstelbaar mooi zal zijn voor de mensen die het einde van de oude aarde overleefd hebben. Want zij zijn in de bijzonder zware tijd GOD trouw gebleven, en kunnen nu die chaotische toestand verwisselen met een leven van diepe vrede in de goddelijke ordening.

De GEEST van GOD zal hen besturen en Zijn Liefde zal hen verzorgen. HIJ zal Zelf als VADER bij Zijn kinderen vertoeven door het Woord, maar ook zichtbaar. Een nieuwe verlossingsperiode begint na het afsluiten van het oude tijdperk dat zal eindigen bij het laatste gericht. En dat laatste gericht betekent hetzelfde als het oplossen van alles wat tot deze aarde behoort, nml. harde materie, de planten- en dierenwereld. Maar ook het mensengeslacht zal een totale verandering ervaren, zoals in GOD's Liefde besloten ligt en die Zijn Almacht tot uitvoering brengt, opdat al het van GOD afvallige geestelijke zijn weerspannige wil opgeeft en tot inkeer komt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Krachteloosheid in het hiernamaals = goddelijke Wet

B.D. 3206 from 30. juli 1944, taken from Book No. 42

Werkeloos blijft de ziel die geen kracht ontvangt. En deze werkeloze toestand kan niet anders verholpen worden dan door daden van liefde, waarvoor echter de wil bij de ziel ontbreekt wanneer zij zich in het hiernamaals in deze krachteloze toestand bevindt. Op aarde kan deze wil aangespoord worden door het Woord van GOD. Het kan de mens worden voorgesteld dat een werzaam zijn in liefde voor hem tot zegen is. En hij kan nu het Woord van GOD ter harte nemen, hij kan er over nadenken en uit eigen beweging besluiten werken van liefde te verrichten - want op aarde ontbreekt het hem niet aan kracht om dat wat hij wil tot uitvoering te brengen. En dan wordt de ziel geestelijke kracht gezonden en die ondersteunt haar in de ontwikkeling.

Maar anders is het in het hiernamaals waar de krachteloze ziel niets anders kan doen dan alleen willen. En het hangt er van af hoe deze wil is, of het wezen kracht krijgt toegevoerd. De ziel is dus in het hiernamaals afhankelijk van de hulp van rijpere wezens, terwijl de mens op aarde onafhankelijk van geestelijke krachten kan handelen al naar eigen goeddunken. Daarom mag de mens niet zorgeloos doorleven in de mening dat, als hij op aarde zijn doel niet bereikt, hij in het hiernamaals kan inhalen wat hij op aarde verzuimd heeft aan zijn ontwikkeling. Dit is een valse hoop die hem eens bitter zal berouwen, ofschoon de toestand in het hiernamaals niet geheel hopeloos blijft. Het zijn onuitsprekelijke kwellingen die de ziel door moet maken, en die zij op de aarde gemakkelijk kan voorkomen door serieus omhoog te streven.

Krachteloosheid is van onbeschrijfelijke troosteloosheid, het is een toestand die de ziel niet naar believen kan opheffen - daar zij op de liefde van andere wezens is aangewezen. En deze liefde is soms maar vaag te herkennen voor de ziel, en in overeenstemming met haar eigen liefde voor de zielen die evenals zij lijden.

Zodoende kan een liefdeloze ziel eeuwigheden in haar toestand van krachteloosheid moeten doorbrengen zonder dat een weldoend wezen haar nadert, als zij gestadig in eigenliefde volhardt. Als zij alleen aan zichzelf en aan haar lot denkt, en voor het lot van de zielen om haar heen geen medegevoel heeft. Haar kan volgens goddelijke wet niet anders geschonken worden dan zoals zij zelf aan andere zielen geeft, en haar eigenliefde is een belemmering voor de lichtwezens om haar te naderen en haar verlichting te brengen.

En omdat zij zelf niet bereid is te geven of te helpen, kan ook haar niet worden gegeven noch kan zij worden geholpen. En dat is het bitterste, dat de ziel nu ook niet het Woord van GOD kan worden overgedragen, dat haar uit haar geestelijke blindheid zou kunnen voeren. Want het Woord van GOD is licht en door haar liefdeloosheid is de ziel nog niet ontvankelijk voor licht. Op aarde daarentegen, wordt het Woord van GOD ook de liefdeloze mensen aangeboden - want dit is de genade die GOD aan de onverlosten op aarde geeft, die het kunnen aannemen of ook afwijzen al naar eigen goeddunken. Terwijl in het hiernamaals de genade van GOD alleen in zoverre dat wezen beroert, dat hem de keuze wordt gelaten te willen en liefdevolle gedachten in zich op te wekken, waarna hem dan evenzo kracht wordt gegeven.

Menige ziel is echter zo verhard dat zij niet in staat is liefdevolle gedachten te hebben, dan is het voor haar een ondraaglijke toestand die zij vanuit zichzelf niet kan beëindigen. Deze zielen zijn echter door andere lotgenoten omgeven aan wier lot hun liefde zich kan ontsteken - en daardoor kunnen zij voor zichzelf steeds een verbetering in hun eigen toestand tot stand brengen, zodra zij de liefde in zich laten ontluiken. Want reeds de zwakste wil om deze lotgenoten te helpen bezorgt hun kracht. En zodra zij aandacht schenken aan deze kracht worden zij ook actiever in het verrichten van liefdedaden, en de hulpverlening aan andere zielen geeft hun een innerlijk gevoel van blijdschap.

En dan is ook de toestand van krachteloosheid, de staat van volledige werkeloosheid overwonnen. Dan kan hun ook het Woord van GOD worden gebracht, d.w.z. wezens die onderwijzen kunnen in hun nabijheid komen en hun vertellen welke geboden GOD gegeven heeft en waarom deze vervuld moeten worden. Het onderwijzend werkzaam zijn van de lichtwezens moet nu beginnen opdat de onwetende zielen licht en kracht ontvangen, d.w.z. een kennis, die zij nu door kunnen geven in liefderijke zorg voor het lot van de lijdende zielen.

Maar eeuwigheden lang kunnen zulke krachteloze zielen gebrek moeten lijden. En toch is deze toestand gemakkelijk te voorkomen als de mens op aarde de gelegenheid gebruikt, om in een zekere rijpheid het hiernamaals in te gaan. Want dat verschaft hem licht en kracht en stelt hem in staat in het geestelijke rijk ook anderen gelukkig te maken.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Tekenen van de eindtijd - Geloofsstrijd - Chaos

B.D. 3209 from 2. augustus 1944, taken from Book No. 42

Het tijdstip van de geestelijke ommekeer mede te delen zou voor de mensheid niet bevorderlijk zijn, want een nauwkeurige kennis zou nadelig zijn voor de vrije wil. De mens zou zich dan gedwongen voelen zijn levenswandel te veranderen, wanneer die bestemde tijd zou aanbreken. Het is echter niet naar de wil van God dat de mensen weten wanneer dag en uur gekomen is dat Hij over hen zal rechtspreken. Zij hoeven alleen te weten dat het einde nabij is, en moeten aan de tekenen van de tijd het einde herkennen. Maar wanneer gelovige mensen Hem in gedachten om uitkomst vragen zal Hij hun ook antwoord geven, maar steeds zoals het voor hun zielenheil nuttig is.

Aan het laatste oordeel gaat de eindtijd vooraf, en gedurende deze eindtijd is er een korte tijdspanne die ook door een rigoureuze geloofsstrijd gekenmerkt is, zodra deze geloofsstrijd openlijk gevoerd wordt en men alle heimelijkheid van zich afzet en dan zelfs openlijk zonder consideratie tegen alle geestelijke pogingen ingaat. Zodra geboden en wetten uitgevaardigd worden die de mensen elk geestelijk streven verbieden, zodra men geen van de goddelijke geboden meer acht en een vervolging inzet tegen alle gelovige mensen. En zodra deze gelovigen geen recht meer wordt toegekend is de eindtijd de laatste fase ingegaan, en het laatste gericht kan dan iedere dag en elk uur verwacht worden.

Alvorens echter deze geloofsstrijd ontbrandt, zal de mensheid zich in een geestelijke en aardse chaos bevinden. Overal zal een achteruitgang te zien zijn wat dan ook in aanmerking wordt genomen. En deze achteruitgang wordt veroorzaakt door mensen die door satan beheerst worden, en zal zich openbaren in aardse vernietigingen, in liefdeloze maatregelen, in een aan God vijandige levenswandel, in opstand en verontwaardiging tegen de heersende macht en daardoor weer brutale onderdrukking door deze door beperking van vrijheid en ontduiking van recht en rechtvaardigheid. Deze gebeurtenissen zullen beginnen na een geweldige aardbeving die door Gods wil zal plaatsvinden om een volkerenstrijd te beëindigen, wat onmogelijk door mensen kan gebeuren.

Deze aardschok zal voor de mensen die daardoor getroffen worden een enorme verandering van hun levensgewoonten betekenen, een ellendige tijd van zelfverloochening en moeilijke levensomstandigheden. Aanvankelijk is deze tijd wel geschikt voor het verspreiden van het goddelijke woord, maar het zal geen bloei van een kerkelijk wereldse macht betekenen. De mensen zullen veel moeite doen te streven naar een verbetering in hun aardse levensomstandigheden, maar deze pogingen verenigen zich niet met een geestelijk streven. Ook niet met een geloof in een hogere Macht die hen tot verantwoording roept en met de goddelijke geboden die liefde eisen. Daarom zal alles aangevallen worden wat hinderlijk is om het vroegere leven van voorspoed te herstellen, daarom begint de geloofsstrijd niet lang na het ingrijpen van God dat het wereldgebeuren in andere banen leidt.

De gebeurtenissen zullen elkaar snel opvolgen, want de lage geestelijke staat van de mensen bespoedigt ze. En deze lage staat is te herkennen aan het handelen van de mensen, aan hun denken dat van de diepste verdorvenheid getuigt en handelingen voorbereidt die als satanisch aan te merken zijn. Ook hieraan kunnen de mensen reeds het tijdstip herkennen waarin het ingrijpen van God te verwachten is, want u zult aan het wereldgebeuren een tijdsbepaling hebben. U zult aan de handelingen waartoe de mensen in staat zijn, kunnen zien dat zij zich geheel van God verwijderd hebben. En dat zal ook duidelijk de mening weerleggen dat onder de mensheid weer een geestelijke opbloei te verwachten is. Weliswaar zullen de mensen die God trouw blijven hun innige verhouding met Hem versterken, zij vormen in waarheid Zijn "kerk" die zich door verdrukking en ellende heen staande zal houden, ofschoon dat maar een kleine kudde zal zijn, maar de aardse wereld verloochent God en bestrijdt alles wat voor Hem is, en deze geestelijke nood is kenmerkend voor het einde.

Geef daarom acht op de tekenen van de eindtijd. Geef acht op het gedrag van de mensheid, op haar afval van God en haar hang naar de wereld, als de mensen duidelijk onder de invloed van satan staan en naar hem luisteren. Als zij alles doen wat tegen de goddelijke geboden ingaat omdat hun niets meer heilig is, noch het leven van de medemensen noch hun bezittingen. Als de leugen triomfeert en de waarheid aangevallen wordt, weet dan dat het einde niet meer veraf is. U kunt dan de gebeurtenissen volgen zoals ze u verkondigd werden, want dit alles zal zich afspelen gedurende de tijd waarin een man in zekere zin de vernietiging bespoedigt. Hij zal het vernietigende principe huldigen en niet opbouwend maar vernielend bezig zijn. Met het einde van deze man is ook het einde van de wereld gekomen, dat wil zeggen: het einde van deze aarde in haar tegenwoordige vorm. Het is echter tegelijk ook het einde van de mensen die nu op de aarde leven en niet behoren tot hen die van God zijn. Dus weet u nu dat het niet lang meer zal duren, dat u geen lange tijd meer is gegeven en u kort voor het einde staat. U moet zich daarop voorbereiden en dus leven alsof elke dag de laatste is. U weet niet wanneer u opgeroepen wordt in het rijk hierna of dat u misschien het einde op deze aarde nog zult beleven.

Bent u echter nog nodig als "strijder" voor God in de geloofsstrijd voor het einde, dan zal God ook uw denken juist leiden en u zult beseffen dat deze tijd gekomen is. De tijd van het goddelijke ingrijpen door het ontketenen van de krachten der natuur, de tijd van de geloofsstrijd en het laatste gericht. God wil dat u de mensen hierop opmerkzaam maakt, daarom zal Hij ook uw geest verlichten en uw denken zo leiden dat u de waarheid kunt begrijpen. En wat u dan als waarheid begrepen hebt, zult u ook uitspreken tot uw medemensen en aan hen verkondigen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het levenslot is Gods wil

B.D. 3211 from 3. augustus 1944, taken from Book No. 42

Zoals God het beschikt heeft, zo gaat het wereldgebeuren zijn gang en dus verloopt ook voor ieder afzonderlijk mens het leven op aarde zoals het Zijn wil is. Niemand kan zijn lot ontvluchten. Hij kan alleen door vol vertrouwen te bidden bij God bereiken dat Hij hem helpt dragen als hij zelf te zwak is. En daarom kan de mens zijn lot geen andere vorm geven, ofschoon hij dit gelooft. Want zoals het komt, heeft God het voorzien sinds eeuwigheid en Hij zelf legt de mens de gedachten in het hart opdat hij juist dat doet wat overeenstemt met Zijn goddelijk plan.

De mens heeft wel zijn vrije wil, maar aardse gebeurtenissen moeten steeds worden beschouwd als Gods wil of toelating die volledig met het plan van eeuwigheid overeenstemmen. Want God kent sinds eeuwigheid de geestelijke gesteldheid van ieder mens. En zo overkomt de mens niets wat Zijn meest wijze wil niet als heilzaam beschouwt voor zijn ziel. Bijgevolg kan de mens uit zichzelf ook niets afwenden. Hij kan alleen weer door innig gebed de uitwerking op zijn lichaam vergroten als ze gunstig is, of afzwakken als ze droevig voor hem is. En daarom kan de mens zich vol vertrouwen aan het besturen en werkzaam zijn van God toevertrouwen, want zoals het komt is het goed voor zijn ziel. En de kracht van zijn geloof kan ook elk gebeuren aards draaglijk maken als de mens zich vol vertrouwen aan de hemelse Vader overgeeft en Hem alleen laat heersen. Hij kan geheel zorgeloos alles over zich heen laten komen, want er bestaat niets wat niet tevoren de toestemming van God zou hebben gekregen, dus als goed voor zijn ziel zou zijn bevonden en hem daarom opgelegd. En daarom hoeft de mens ook niets te vrezen. Hij hoeft niet bang te zijn voor wat komt. Zodra hij zich innig met God verbindt is zijn hele levensloop toch ook in overeenstemming met zijn instelling tegenover God.

En als hij dit inziet zal hij rustig en beheerst datgene tegemoet zien wat hem is beschoren, want hij weet nu toch ook dat alleen de liefde van God de reden is wanneer hem vreugde of leed overkomt. Want Hij weet van eeuwigheid welke middelen het mensenkind nodig heeft om zijn ziel te kunnen laten rijpen en Hij gebruikt deze middelen. Onherroepelijk komt alles zoals Hij het heeft bepaald zonder dat de mens het uit eigen kracht kan veranderen. Daarom zijn alle zorgen die de mens zich over zijn toekomst maakt onnodig. Want hij kan deze niet verbeteren als het voor hem niet bevorderlijk is. Ze hoeft echter ook niet erger te zijn wanneer het geloof van de mens zo sterk is dat hij in innige verbinding blijft met God. Want Zijn wil zal steeds geschieden in de hemel en op aarde. Tegen Zijn wil kan de mens zich niet verzetten en Zijn wil is waarlijk de meest wijze en daarom ook altijd goed.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De gelukkig makende uitwerking van geestelijke gaven op ziel en lichaam

B.D. 3215 from 8. augustus 1944, taken from Book No. 42

De zaligheid van het ontvangen wordt voor de mens lichamelijk niet zo buitengewoon voelbaar zolang het aardse bestaan nog zijn eisen aan hem stelt en hij dus de lichamelijke zintuigen en gedachten niet geheel kan uitschakelen. De ziel leeft dan in zekere zin een verdeeld leven, dat pas tot zijn recht komt wanneer geen aanspraak wordt gemaakt op het lichaam. Dan voelt ze het geluk van de verbinding met God. Dan is ze ook in staat in die mate ontvankelijk te zijn, dat ook het verstand begrijpt wat de geest aan de ziel overbrengt. Dan zal ook de ziel in liefde ontbranden en de behoefte hebben werkzaam te zijn, omdat dan de kracht van de liefde haar doorstroomt. Toch blijft de ziel niet onaangeraakt door de werking van geestelijke gaven, al bespeurt ze ook niet bewust het gelukkig makende gevoel. Ze neemt een weten op dat haar bij blijft en dat plotseling bovenkomt als ze dit weten nodig heeft. Ze wordt in zekere zin voortdurend gespijzigd en de geestelijke voeding bevordert haar groei, haar rijp worden en dus haar positieve ontwikkeling. Want elke overdracht is een toevoer van kracht die gewild in ontvangst wordt genomen, al is het ook niet met steeds dezelfde bekwaamheid om te begrijpen. De ziel kan zich niet steeds zo afzonderen van haar aardse omgeving, van een sfeer die weinig geschikt is voor een alleen maar geestelijk leven. Maar als ze met de wil om de waarheid te ontvangen en God te dienen, de verbinding met God tot stand brengt, dan wordt haar de genadegave toegestuurd, en een goddelijke gave zal steeds haar uitwerking hebben zodra haar geen weerstand wordt geboden.

Maar de mens moet er in alle ernst naar streven zich zoveel mogelijk van de aarde los te maken. Hij moet zijn geloof zo sterk trachten te maken dat de wereld met haar eisen totaal geen indruk op hem maakt, in het vertrouwen dat God alles zo zal beschikken, zoals het goed is. En hij moet zich des te intensiever aan de geestelijke arbeid overgeven, dan zal hij ook spoedig zuiver lichamelijk het gelukkig makende gevoel bespeuren, omdat de kracht uit God hem moet verkwikken zodra ook het lichaam zich aan haar uitwerking overgeeft. De levenswandel van de mens draagt er wel toe bij in hoeverre het lichaam al dan niet betrokken is bij het in ontvangst nemen van de gaven van boven.

Het naleven van het goddelijke woord draagt de zegen in zich. Het volgen van het woord van God maakt het lichaam en de ziel stil, rustig en vredig. En dan moet elke geestelijke gave in het gevoel van de geestelijke gemeenschap met God ook een gevoel van geluk teweegbrengen. Want de onrust, de wereldse zorgen, het gebrek aan innerlijke vrede belasten het lichaam, zodat het niet kan deelnemen aan het ontvangen van de geestelijke gaven, zodat dus alleen de ziel ontvangt en dit lichamelijk niet of slechts weinig voelbaar is. Maar deze beproevingen blijven de mens niet bespaard, want hij moet zelf proberen ze te doorstaan. Hij moet er ijverig tegen vechten van het lichaam afhankelijk te zijn. Hij moet steeds weer een poging doen zich los te maken van alle aardse gedachten. Hij moet zijn toevlucht nemen tot de hemelse Vader, Hem zijn nood voorleggen en geheel en al naar Zijn stem luisteren, want alleen Hij kan aardse nood uitbannen, Die ze ook toelaat om de harten van Zijn kinderen te winnen.

De opgave die God op aarde aan de mens stelt is nooit onvervulbaar zodra de mens daarvoor God om bijstand vraagt. Dan zal elke tevoren onontwarbaar schijnende knoop gemakkelijk los te maken zijn. De mens zal slagen in elke arbeid. Hij zal het leven aankunnen, want hij komt in de eerste plaats zijn geestelijke opdracht na, hij brengt de verbinding met God tot stand. God heeft de mensen aardse hulp beloofd en Zijn beloften gaan in vervulling, maar aan de geestelijke vorming van zichzelf moet hij uit eigen aandrang werkzaam zijn. En hij doet dit zodra hij zich vaak in zichzelf terugtrekt en samenspraak houdt met de Vader in de hemel, zodra hij Hem om geestelijk voedsel vraagt en zich zal laten onderrichten in deemoedige overgave aan Hem. En de kracht uit God zal nooit zonder uitwerking wegstromen, maar steeds de ziel ten goede komen, echter pas voelbaar wanneer ook het lichaam zich volledig aan Hem overgeeft en geen acht slaat op de wereld. Wanneer het samen met de ziel de vereniging met de geest in zich nastreeft en dus zijn eigenlijke taak op aarde probeert te vervullen: de materie te overwinnen en zich aan te passen aan de eeuwige Godheid, Die het zal onderrichten door het innerlijke woord, opdat hem het bereiken van het doel gemakkelijk zal vallen en hij volmaakt zal worden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Weerlegging van de leer van de herbelichaming - Rechtvaardigheid

B.D. 3220 from 14. augustus 1944, taken from Book No. 42

Een helder licht wordt u gegeven, als u de wil hebt het te laten stralen. Een tijd van chaos verwart ook het denken van de mensen, het denkvermogen wordt zwakker en ze kunnen geestelijke waarheden niet meer als zodanig herkennen, waarom een voortdurend toesturen ervan nodig is en dit mensen vraagt, die bereid zijn deze te ontvangen, waardoor geestelijk weten aan de zoekenden kan worden overgebracht. Zo’n onderrichting kan nu verschillende keren plaatsvinden. Ze kan een weten vervolledigen dat al aanwezig is, ze kan als een geheel nieuw weten worden aangeboden als de mens tevoren onjuiste gedachten had, maar ze kan ook als weerlegging van verkeerde leren een gebied duidelijk maken waarover nog onduidelijkheid heerst onder de mensen. Maar steeds is de voorwaarde, dat de op God gerichte krachten het geestelijke gedachtengoed aan de mens overbrengen, die als opnamevat van de goddelijke Geest zich bereid verklaart God te dienen door het verbreiden van de waarheid. En aan deze voorwaarde is voldaan, zodra innig gebed om het toesturen van de zuivere waarheid aan elk geestelijk onderricht voorafgaat.

Alle goede geestelijke krachten hebben maar één doel: het op de aarde belichaamde wezenlijke met God te verenigen, dat wil zeggen het daartoe behulpzaam te zijn. Maar een geestelijke vereniging bestaat alleen maar in de staat van licht, dat wil zeggen in de toestand van inzicht, dat het gevolg is van een leven in liefde. Om deze staat te bereiken is de mens het aardse leven gegeven, waarin hij zijn vermogens kan vormen, die bij het begin van zijn belichaming slechts zwak ontwikkeld zijn, maar die al naar gelang zijn wil een positieve of ook negatieve ontwikkeling kunnen doormaken. Zijn levensloop geeft hem volop gelegenheid tot deze ontwikkeling, maar ze hangt niet af van meer of minder ontwikkelde gaven van het verstand; slechts alleen van de wil tot het goede, van de instelling tegenover God en dus van het werkzaam zijn in liefde - het streven zich bij God aan te sluiten door goede werken. Slechts alleen daardoor kan de mens een zo hoge graad van geestelijke ontwikkeling bereiken, dat hij al op aarde in een stadium van licht binnengaat, dat wil zeggen dat hij inzicht verkrijgt. Dan heeft de aanpassing aan God al plaatsgevonden en deze toestand verzekert de ziel van de mens bij zijn sterven de toegang tot het lichtrijk, in sferen waar ze aan het verlossingswerk van Christus kan deelnemen, waar ze in staat is andere zielen weer wijsheid en licht te verschaffen, doordat ze liefde onderricht en dus verlossend bezig is. Deze graad van volmaaktheid kunnen dus de mensen gemakkelijk bereiken, die slechts de wil hebben het goede te doen en de verbinding met God tot stand brengen door innig gebed.

Dat de mensen bevattingsvermogens hebben die verschillend zijn, dat ze meer of minder intelligent zijn, is totaal niet bepalend voor deze wil tot het goede. Want de liefde doet de geestvonk in de mens ontwaken. Maar de liefde wordt in het hart geboren en ze kan uitermate aktief zijn in een mens, wiens verstandelijk vermogen aanzienlijk onderdoet voor die van een ander mens. En zelfs waar het licht, het weten van de waarheid, niet bijzonder voor de dag komt gedurende het leven op aarde, kan de ziel bij het binnengaan in het rijk hierna omgeven zijn door licht. Dat wil zeggen, het inzicht kan bliksemsnel over haar komen en een overvloedig weten kan haar nu in staat stellen, ijverig in liefde werkzaam te zijn in het hiernamaals.

En daarom zijn de bedenkingen ongegrond, dat een minder ontwikkeld verstandelijk denken afbreuk zou kunnen doen aan het rijp worden van de ziel, dat dus iedere ziel eens de gelegenheid zou moeten worden geboden, gevorderde lichamelijke vermogens te benutten, om een grotere rijpheid te verkrijgen op aarde. Weliswaar kunnen zulke zielen op aarde uitermate zegenrijk werkzaam zijn, voor zover ze hun buitengewone verstandelijke vaardigheden in dienst stellen van de medemens, om aan hem geestelijk weten over te dragen en hem daardoor aan te sporen tot verhoogde werkzaamheid in liefde, maar evenzo kan een mens zonder speciale stimulering de liefde tot hoogste ontplooiing brengen en deze mens zal ontegenzeglijk de hoogste rijpheid bereiken. Maar zijn denken kan helemaal ongecompliceerd zijn, het hoeft geen grotere wijsheid te laten zien en toch wordt hij gestuurd in zijn denken en handelen door goede geestelijke krachten, die hem bedelen naar zijn bevattingsvermogen en hem voortdurend aansporen om meer werkzaam te zijn in liefde, om zijn vereniging met God te bereiken. Want de liefde is het eerste, uit haar wordt pas de wijsheid geboren en deze wijsheid is het aandeel van de ziel, zodra ze het geestelijke rijk binnengaat. Maar de liefde kan een eenmalige belichaming op aarde volledig tot ontplooiing brengen, omdat de liefde in elke situatie van het leven, in elk levenslot, in elke lichamelijke en geestelijke gesteldheid, beoefend kan worden, omdat dit alleen tot voorwaarde heeft, dat de goddelijke vonk in de mens wordt ontstoken en tot de hoogste vlam wordt aangewakkerd en dit kan de in zijn denken meest primitieve mens, als hij maar de wil heeft goed te zijn. Maar het inzicht in goed en kwaad heeft hij in zich, omdat beide krachten - goed en kwaad - om zijn ziel strijden en dus zijn denken door beide geestelijke krachten wordt beïnvloed en díe krachten de zege over hem behalen, naar welke zijn vrije wil zich toekeert.

Hoe echter zijn wil beslist, is tot op zekere hoogte afhankelijk van zijn geloof, van zijn instelling tegenover God en het verlossingswerk van Christus, als hij daarover kennis bezit. Jezus Christus stierf de dood aan het kruis voor de zwakken, die uit zichzelf niet in staat waren, de wil om goed te doen op te brengen. Maar niemand moet menen sterk te zijn. Ofschoon hij grote geestelijke vermogens kan bezitten, heeft hij toch de genade van het verlossingswerk nodig, de door Jezus Christus gekochte sterke wil, om zich tot lichtwezen te kunnen ontwikkelen gedurende zijn aardse leven. En daarom heeft Jezus Christus de genoegdoening verschaft, opdat allen zalig kunnen worden, die van goede wil zijn.

De mensheid is in haar geestelijke ontwikkeling wel erg achtergebleven en ze schenkt helemaal geen aandacht aan mogelijkheden om vooruit te gaan. Dit is een onmiskenbaar verkoelingsproces, die echter zijn oorzaak heeft in de vrije wil van de mens en waarvoor hij zich ook moet verantwoorden. Bijgevolg kan de mens voor iets, wat door eigen schuld heeft plaatsgevonden, geen gunst verwachten. Maar het zou een gunst zijn, wanneer hij de door eigen schuld verzuimde of veronachtzaamde ontwikkeling naar believen in zou kunnen halen in een hernieuwde belichaming op aarde. Want hij heeft zijn vrije wil niet op de juiste wijze gebruikt, waartoe hij echter in elke levenssituatie in staat was, door het verlossingswerk van Christus, Die de overmacht van Zijn tegenstander op de wil van de mensen heeft gebroken, door Zijn dood aan het kruis. Er is daarom voor een hernieuwde levenswandel op aarde van een onvolmaakte ziel geen reden, die op goddelijke rechtvaardigheid zou kunnen berusten, want als de mens heeft gefaald, ondanks het toesturen van genaden, kan hij niet naar believen aanspraak maken op een herhaling van een belichaming op aarde, om tot dezelfde graad van rijpheid te komen, die een mens met goede wil gedurende zijn leven op aarde kan bereiken, maar moet hij de veruit moeilijkere weg omhoog in het hiernamaals afleggen, als een rechtvaardige compensatie voor zijn verkeerde wil.

De mensen hebben wel verschillende inzichten, verschillend weten en verschillende aardse capaciteiten. En dit doet hen vaak tot de verkeerde opvatting komen, dat het rijp worden van de ziel zich voltrekt in overeenstemming met deze capaciteiten. Maar er wordt dan buiten beschouwing gelaten, dat alleen het aktief zijn in liefde doorslaggevend is, dus alleen het werkzaam zijn in liefde de positieve ontwikkeling bevordert. Maar liefde kan ieder mens beoefenen, want daartoe is alleen maar de wil van de mens nodig. Dit is een drang in het hart, die in geen enkel verband staat met een bepaalde graad van kennis of een bijzonder ontwikkelde verstandelijke werkzaamheid. Dat de verkoeling van de liefde begrijpelijkerwijs ook een beperkt weten tot gevolg heeft, is onbetwistbaar en daarom openbaart zich ook in het bijzonder de duistere geestelijke toestand, omdat die het bevolg is van liefdeloosheid, waarvoor de ziel zich daarom moet verantwoorden. Van een hogere ontwikkeling kan pas dan worden gesproken, wanneer de ziel zich met de Geest heeft verbonden, wanneer ze dus de liefde beoefent en daardoor de Geestvonk in zich tot leven wekt, die nu voortdurend blijft werken, dat wil zeggen de ziel aanspoort tot het voortdurend werkzaam zijn in liefde. Bijgevolg is zonder het werkzaam zijn in liefde een stilstand in de ontwikkeling te zien, of zelfs bij duidelijke liefdeloosheid een achteruitgang. Maar ieder mens staat dezelfde mate van genade ter beschikking en hem zijn dezelfde gelegenheden gegeven voor het rijp worden van zijn ziel. Benut hij nu deze niet en schenkt hij ook geen aandacht aan de genaden, zodat ze bij hem niet werkzaam kunnen worden, dan moet hij ook volgens goddelijke rechtvaardigheid de gevolgen op zich nemen, dat wil zeggen hij moet in het hiernamaals zelf met de toestand klaarkomen, waarin hij uit eigen schuld, dus verdiend, is terechtgekomen.

Het zou dan in zekere zin een onrechtvaardigheid zijn, wanneer diegene, die geen gebruik heeft gemaakt van de grote genade van de belichaming ten behoeve van het heil van zijn ziel, nog een keer dezelfde gelegenheid zou worden geboden, in te halen, wat hij heeft verzuimd. Dit zou een onrechtvaardigheid zijn tegenover diegenen, die hun leven op aarde helemaal benutten, terwijl ze niet op hun lichaam letten, onder afzien en voortdurende onthouding van de vreugden van de wereld. Niet het diepere weten is beslist nodig, maar het werkzaam zijn in liefde. En daarom kan ook de meest onwetende mens zich positief ontwikkelen, als hij maar werkzaam is in liefde, want het weten wordt hem toegestuurd, zodra hij het nodig heeft voor zijn medemensen, of hij het geestelijke rijk binnengaat. Want dan kan hij de zielen in het hiernamaals gelukkig maken met zijn weten, dat nu bliksemsnel aan hem wordt overgedragen, opdat hij als lichtdrager in liefde weer werkzaam kan zijn in het geestelijke rijk.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Erkennen van Christus - Zwakke wil - Demon

B.D. 3221 from 15. augustus 1944, taken from Book No. 42

De demon woedt en zal zich van de zielen der mensen steeds meer meester maken en de mensen verweren zich niet. Ze zijn zonder verantwoordelijkheidsgevoel. Hun wil is tot de boze geneigd en hun denken en handelen beantwoordt aan deze wil en dus koersen ze zelf naar de afgrond, ze versnellen het ontbindingsproces en bijgevolg hun eigen ondergang. Ze kunnen weliswaar als geestelijke wezens niet vergaan, maar worden van de vrijheid van wil beroofd omdat ze deze misbruikten gedurende de tijd van hun gedeeltelijke vrijheid. En dit misbruik van de wil is het gevolg van de wilszwakte die de tegenstander Gods gebruikt om hem op verkeerde wijze te beïnvloeden. De wilszwakte echter, die dus de aanleiding tot het volledige verval en de geestelijke ondergang is, is alleen uit te bannen door het erkennen van Jezus Christus en Zijn verlossingswerk.

De wereld echter wijst Hem af. Zelfs wanneer ze Hem nog letterlijk erkent, zelfs wanneer de mensen zich als aanhanger van Christus aanduiden, zijn ze er ver van verwijderd het verlossingswerk te begrijpen, en nog veel minder doen ze een beroep op de genaden van het verlossingswerk, dat de mens een versterkte wil opleverde, hem dus ook kracht zal doen toekomen om het kwade te weerstaan. Christus en Zijn verlossingswerk onderkennen betekent op de hoogte te zijn van de betekenis van het door Jezus geleefde liefdeleven en nu, om de genaden van het verlossingswerk te kunnen ontvangen, ook hetzelfde liefdeleven te leiden, dus te weten dat alleen de liefde kan verlossen en daarom Jezus Christus en Zijn verlossingwerk alleen erkend wordt door mensen die besluiten tot dit liefdeleven. Dit weten ontbreekt de mensheid, wederom omdat ze ook de liefde ontbreekt. En het gevolg daarvan is een uiterst verzwakte wil, die tot weerstand tegen de kwade macht niet in staat is.

De wereld kan de demon niet weerstaan omdat ze zelf de kracht verspeelt door het afwijzen van Christus. Christus en Zijn verlossingswerk moet erkend worden, daar anders de wereld haar ondergang tegemoet gaat zodra ze van Hem op de hoogte is. En het weten over Jezus Christus is op aarde verbreid. Het aannemen van Zijn leer bestaat echter niet alleen in het belijden door woorden, maar in een leven in liefde. Waar de mensen onder elkaar in liefde werkzaam zijn, daar is het ware christendom en in deze mensen zal ook de wil sterk zijn naar boven, tot het licht te komen. En de kracht om de kwade te weerstaan zal hun worden toegevoerd, want de werken van liefde dragen deze kracht in zich en maken de mens er deelgenoot van. Deze doen dus een beroep op de genaden van het verlossingswerk, hoewel het ze aan kennis ontbreekt van het lijden en sterven van Christus aan het kruis. Hebben ze echter deze kennis, dan zullen ze ook Jezus Christus onherroepelijk erkennen, daar in hen de liefde leeft en deze de eeuwige Liefde herkent Die in Jezus Christus belichaamd was.

Maar de wereld heeft deze liefde niet in zich. De mensen welke de wereld toebehoren houden alleen van zichzelf en daarom leveren ze zich uit aan de tegenstander van God. Ze wijzen Jezus Christus af omdat Hij hun de naastenliefde predikt. Hun wil is verhard zoals hun hart, maar de harde wil geeft zich tot bezit aan degene die hem verderven wil. De mens is tot slechte daden dadelijk bereidwillig, maar heeft voor goede daden geen enkele wilskracht, want deze kan alleen de liefde voortbrengen. Goede werken echter zijn een naleven van de liefdesleer van Christus, bij goede werken voegt zich het innige gebed om kracht, en de aanhanger van Jezus staan de genaden van het verlossingswerk ter beschikking.

Een aanhanger van Jezus echter is ieder mens die in de liefde leeft, die dus Hem navolgt en Zijn werkzaam zijn in liefde op aarde erkent. Deze zal het werkzaam zijn van de kwade kunnen weerstaan en hij zal een steeds sterkere wil opbrengen als de laatste tijd is gekomen. Hij zal ook voor de wereld belijden dat hij tot de kerk van Christus behoort en hij zal standhouden wanneer de satan in alle hevigheid zal woeden. Zijn kracht ontvangt hij van God zelf en deze zal waarlijk volstaan om degene te bedwingen die zijn ziel wil verderven.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

“Zoek eerst het rijk Gods”

B.D. 3226 from 20. augustus 1944, taken from Book No. 42

Zoek eerst het rijk Gods en u zult het aardse leven kunnen afleggen zonder zorgen over datgene wat het lichaam nodig heeft. Want dit alles zal u ten deel vallen zoals de Heer het heeft beloofd. Want slechts één ding is belangrijk: dat u zorgt voor het leven van de ziel. Dan zal God Zelf de zorg over uw lichaam en zijn behoeften overnemen. Maar zodra u het geloof in deze belofte verliest, zult u voor uzelf moeten zorgen. En daardoor raakt u in de vangnetten van de vijand, die zich inspant u nu deze zorgen als het belangrijkste voor te stellen en die u ervan af wil houden aan uw ziel te denken. En nu loopt u het gevaar materialistisch te worden, uw denken en handelen alleen in te stellen op het verkrijgen van de materie, in voortdurende zorg om het lichaam het rijk Gods te verwaarlozen en uiteindelijk alleen nog puur aards voort te leven zonder rekening te houden met het heil van uw ziel.

Slechts één doel heeft God u voor uw leven op aarde gesteld, dat uw ziel zich positief ontwikkelt. En om dit doel te bereiken, zult u zich moeten losmaken van de materie. U zult niets mogen begeren dan dat wat voor uw ziel dienstig is. En u kunt zich ook in vol geloof van alle zorgen vrij maken, als u denkt aan de belofte van Christus, want Zijn Woord is waarheid. En zoekt u op de eerste plaats het rijk Gods, dan vervult u Zijn wil en dan zorgt God ook voor u. Het streven van de mensen geldt echter meestal de instandhouding van een goed leventje voor het lichaam, en wel in overdaad, zodat het geestelijk streven op de achtergrond raakt en er begrijpelijkerwijs geen geestelijke vooruitgang kan worden behaald. En dit is het gebrek aan vertrouwen op de Liefde van God die alles in stand houdt wat Hij heeft geschapen.

Met het geloof en het vertrouwen op de hulp van God kan de mens vrij van elke aardse zorg worden. Hij kan gemakkelijk en onbezorgd door het aardse leven gaan, zodra hij nu maar elke zorg aan zijn zielenheil besteedt, zodra hij heel bewust naar het geestelijke rijk streeft, zodra hij probeert in alles de wil van God te vervullen en dus tracht het rijk Gods te bereiken. Maar het geloof daarin is onder de mensen bijna niet meer te vinden. En daarom brengen ze voor zichzelf een leven vol van zorgen en moeiten teweeg. Ze laden zich een last op hun rug die God de Heer hun beloofd had te dragen als ze hun levenstaak nakomen, hun geestelijk welzijn voorrang geven boven het welzijn van het lichaam.

God onderhoudt de gehele schepping. Hij zorgt ononderbroken voor het bestaan ervan. En alles ontwikkelt zich naar Zijn wil. En evenzo geldt Zijn zorg het hoogst ontwikkelde schepsel, de mens, en zijn aards bestaan is net zo gewaarborgd als dat van de gehele schepping. Toch heeft God het afhankelijk gemaakt van de wil van de mens. Hij heeft hem een voorwaarde gesteld waarvan de vervulling hem een zorgeloos bestaan oplevert. Maar nemen de mensen deze voorwaarde niet in acht, dan hebben ze een moeilijk leven op aarde, omdat ze de zorg van God voor het lichaam kwijtraken.

Ter wille van de ziel is de mens het leven op aarde gegeven en dus moet de ziel als eerste worden bedeeld. Haar moet worden toegevoerd wat ze nodig heeft voor haar geestelijke rijpheid en dit is alleen uit het geestelijke rijk te halen en te ontvangen. Daarom moeten steeds de gedachten van de mens op het geestelijke rijk zijn gericht, want het aardse rijk biedt de ziel niet de voeding die haar ontbreekt. Het aardse rijk vervult alleen de behoeften van het lichaam en deze moet de mens zich gelovig en vol vertrouwen door God laten schenken, zoals Hij het heeft beloofd. En hij moet des te meer naar het geestelijke rijk streven, dat hem niet wordt geschonken, maar in overeenstemming met zijn verlangen geeft waar de ziel om vraagt.

Werp daarom alle zorgen op de Heer. Hij zal ze van u afnemen, hoe inniger u de vereniging met Hem nastreeft, hoe meer uw ziel zich losmaakt van het aardse en alleen gehecht is aan dat wat haar de vereniging met God oplevert. En in Zijn zorg zult u waarlijk geborgen zijn. Het zal u aan niets ontbreken, want Hij is vol van Liefde en Macht. Hij kan u bedenken en Hij zal u bedenken als u maar op Hem, op Zijn rijk aanstuurt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Recht - Rechtvaardigheid - Rassen - Volkeren

B.D. 3227a from 20. augustus 1944, taken from Book No. 42

Het is een hele natie onwaardig als ze zich geen rekenschap geeft van haar denken en handelen. Een volk moet onberispelijk zijn in zijn handelwijze tegenover de naaste die onderdaan is van zijn natie. Maar het moet tegenover andere naties ook het gebod van de naastenliefde vervullen, al moet dit niet zo worden opgevat, dat het handelen en denken betrekking heeft op afzonderlijke leden. Veeleer moet al het meevoelen en willen tegenover een ander volk rechtschapen en fatsoenlijk zijn. Het moet niet het rechtvaardige gevoel laten ontbreken, dat wil zeggen niet het andere volk iets betwisten waar een volk zelf aanspraak op maakt. Er moet recht en rechtvaardigheid heersen tegenover alle mensen. En het behoren tot een bepaald ras of bepaalde natie moet niet bepalend zijn voor de handelingen die tegenover hen worden uitgevoerd.

God heeft geen beperking opgelegd, toen Hij het gebod van de naastenliefde aan de mensen gaf. Want iedere medemens moet als broeder worden beschouwd. Als schepsel van God tegenover wie ook een broederlijk gevoel moet worden gekoesterd. En daarom moet de mens deze beperking zelf niet invoeren. Hij moet niet menen tegenover bepaalde mensen gerechtigd te zijn hen uit te kunnen sluiten van naastenliefde. Hij moet zonder onderscheid het gebod van de naastenliefde beoefenen en zich dus ook rekenschap daarvan geven als hij dit gebod veronachtzaamt. En daarom moet het hem duidelijk zijn in hoeverre zijn denken en handelen met de goddelijke geboden overeenstemt.

Hij kan het niet naar believen en eigen goeddunken verschillend beoordelen. Hij kan niet tegenover de één zondigen en geloven gerechtigd te zijn om te zondigen, omdat hij meent zich in een andere kring te bevinden, bepaald door het toebehoren aan een ras of volk. Voor God bestaat er dit bepalen van grenzen niet. Voor God zijn alle mensen gelijk. En recht en onrecht blijft steeds overal recht en onrecht. Het is niet toelaatbaar dat de mens zichzelf rechten toekent die hij de medemens ontzegt. En als het denken van de mensen zo op een dwaalspoor raakt, dat ze geloven in hun recht te staan ook bij onrechtvaardig handelen, dan is de mens al diep gezonken in zijn geestelijke ontwikkeling. Want hij plaatst dan het aardse leven hoog boven het laatstgenoemde, daar hij anders niet een denken zou kunnen verdedigen dat is voortgekomen uit het streven naar eigen voordeel.

Wat de mens voor zichzelf verlangt, moet hij onomstotelijk ook de medemens toekennen. En nooit mag hij eigen wetten bedenken, wanneer hij niet beducht wil zijn, dat ook hij van God uit niet zo bedacht wordt zoals hij het wenst, maar hem wordt toegemeten naar de maat waarmee hij zelf heeft gemeten.

Vertaald door Gerard F. Kotte

Recht - Rechtvaardigheid - Rassen - Volkeren

B.D. 3227b from 22. augustus 1944, taken from Book No. 42

De aarde omvat de meest verschillende volkeren en rassen die ook in hun graad van ontwikkeling meestal verschillend zijn. Maar van God uit is geen volk het recht gegeven een onder hem staand volk te onderdrukken of het van zijn rechten te beroven. Wel moeten ze opvoedkundig invloed uitoefenen, als ze op een hogere geestelijke trede staan. Ze moeten de zwakke volkeren bijstaan tegen de sterkere onderdrukkers. En nooit moet een behoren bij een bepaald volk hen ervan weerhouden, hun menselijke plichten jegens de medemensen te vervullen.

Want steeds moeten ze zich voor ogen houden dat alle mensen Gods schepselen zijn en dat het de mens nooit toekomt, bepaalde medemensen uit de gemeenschap der volkeren te stoten of hen in het nauw te brengen en in armoede te storten. Want daar moeten ze zich eens voor verantwoorden. En ze zullen geoordeeld worden zoals ze zelf hun oordeel hebben geveld. Wie hard en liefdeloos was tegen zijn medemensen, ongeacht tot welke stam deze behoren, die zal ook alleen maar hardheid en liefdeloosheid oogsten. Hij zal geen erbarmen aantreffen en een mild oordeel mag hij nooit verwachten, want hem geschiedt naar zijn gezindheid, naar zijn wil en zijn daden.

En daarom moet de mens zichzelf steeds rekenschap geven of hij rechtvaardig is in zijn denken en handelen. Maar de rechtvaardigheid eist gelijke rechten voor allen, zonder onderscheid. Zodra de eigenliefde sterk is, verzwakt het gevoel van rechtvaardigheid. Dan eist de mens gewetenloos voor zichzelf op, wat van de naaste is. En als dit denken hele volkeren beheerst, zal er nooit vrede zijn op aarde. Want de sterke zal het zwakke onderdrukken, of gelijke sterken zullen elkaar wederzijds leed en ellende berokkenen en aan de nood zal geen einde komen. Geen liefdeloze handeling wordt gerechtvaardigd door de bedenking dat tegenover andere rassen of volkeren andere wetten gelden, dat die niet de menselijke consideratie te eisen hebben, die een mens van dezelfde stam wordt toegekend.

Voor God zijn alle mensen gelijk. Voor God geldt steeds dezelfde wet: bemin je naaste als jezelf. En een naaste is ieder mens, zonder er rekening mee te houden bij welk volk hij hoort. En zolang het denken van hele volkeren gegrepen is door de misvatting, andere rechten te hebben dan andere volkeren, zal ook de ongerechtigheid de overhand nemen. Er zal een toestand van voortdurende strijd onder de mensen zijn. Vijandelijkheden zullen steeds weer nieuw voedsel vinden. Er zullen steeds slechtere gedachten en daden worden geboren. Want aan het goddelijke gebod van de naastenliefde wordt geen aandacht geschonken. En dit leidt tot handelingen die zondig zijn.

Steeds moet bij zichzelf en bij het eigen verlangen de maatstaf worden gelegd: wat de mens voor zichzelf wil, moet hij ook de medemens niet onthouden, daar anders de onrechtvaardigheid steeds zal toenemen en daaruit een toestand die ook het denken van de mensen verwart. Ze zullen het vermogen verliezen, te oordelen wat recht en onrecht is, omdat ze zelf zich ervan ontdoen, omdat ze zelf niet juist en rechtvaardig willen denken.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Dienen of strijden - Het verschillende doel van het lijden

B.D. 3230 from 24. augustus 1944, taken from Book No. 42

In het stadium van wilsvrijheid hoefde het schepsel de tegenstander van GOD niet te vrezen als hij maar in de liefde zou willen gaan. Dan heeft het hem overwonnen, omdat de tegenstander van GOD geheel machteloos is tegen de liefde. Dus zou de mens zich ook vrij kunnen maken van verzoekingen en verleidingen, want deze hebben geen invloed op hem, zodra hij werkzaam is in de liefde. Maar dit laatste is afhankelijk van de vrije wil van de mens en daarom is de mens zelf de beweegreden van zijn bestaan op aarde, dat of voortdurende strijd is of dienende liefde. GOD ziet in het hart van ieder en HIJ laat over de mens dat komen wat hij nodig heeft, zoals HIJ echter ook hem gebrek laat lijden die Zijn hulp, Zijn troost en Zijn bemoedigende woorden niet nodig heeft omdat hij innerlijk tegen HEM is, dus geen liefde beoefent, die blijk geeft van zijn naar GOD gekeerde wil.

LIEFDE en GOD zijn EEN en bijgevolg is een liefdevol mens ook met GOD verbonden en moet de tegenstander GOD's de baas zijn. Is de mens gewiliig werkzaam te zijn in dienende naasteniiefde, dan zal hij niet zo in het nauw worden gebracht door de verzoekingen van de wereld, hij heeft deze in zekere zin al overwonnen, wat echter niet uitsluit dat hij leed moet dragen, omdat leed niet alleen de mensen tot GOD moet brengen wier wil nog van GOD is afgekeerd, maar omdat het ook de mensen die er naar streven bij GOD te zijn, moet louteren. Maar het leed wordt in deze twee stadia verschillend ervaren.

De eerste verzet zich daar nog tegen, omdat hij zich nog niet wil buigen onder een Macht, Die hem beperkt in de genietingen van het leven. Hij zoekt de wereld nog en voelt elk leed als een benadeling, als een gebrek om van het leven te genieten, en dus als een dwang die hij niet wil erkennen. En er kan zeer veel leed voor nodig zijn voor hij zich heeft overgegeven, en zo'n strijd is het werk van de vijand, die nog steeds de mensen tracht te winnen met de wereld en haar vreugden, die hem dit alles voor ogen houdt om zijn begeerten ernaar te versterken en hem dus van GOD af te brengen.

Is echter de mens werkzaam in de liefde, dan dient het leed hem alleen nog tot voltooiing, tot het rijp worden van zijn ziel, dan heeft de tegenstander van GOD weinig macht over hem, dan wendt hij zich af van de wereld en door het leed sluit hij zich steeds dichter bij GOD aan.

Dit onderscheid moet worden onderkend wanneer het verschil van het lijden wordt overwogen, wanneer goede en slechte mensen daardoor worden getroffen, mensen die nog totaal van GOD zijn afgekeerd en degenen die het leed schijnbaar niet meer nodig hebben om HEM te vinden. Steeds heeft het leed een ander doel, maar het eigenlijke doel is de volledige vereniging met GOD. Het grootste gevaar voor de mens is de hang naar de wereld en zijn (eigen) liefdeloosheid, want dan is hij nog helemaal in de macht van degene die hem te gronde wil richten. En dan heeft hij strenge opvoedingsmiddelen nodig om te veranderen. Pas wanneer de hang naar de wereld afneemt, kan de liefde in hem ontbranden en dan pas kan het leed andere vormen aannemen, maar hem niet helemaal bespaard blijven zolang de ziel niet volledig van haar afvalstoffen is ontdaan.

Daarom is het beoefenen van de naastenliefde doorslaggevend voor de graad van zijn ontwikkeling het is doorslaggevend voor de diepte van het leed, want waar de liefde beoefend is, dus waar GOD Zelf is, daar zal ook het leed makkelijker te dragen zijn, omdat de mens de uitstraling van kracht van GOD kan ontvangen en hem derhalve niets terneerdrukt. Hij hoeft niet meer te strijden, veeleer alleen maar te dulden en te wachten op de hulp van GOD, DIE elk leed van hem afneemt als de tijd ervoor daar is.

Dienen of strijden moet de mens en wel beantwoordend aan zijn wil en het in staat zijn van hem, om lief te hebben. Het dienen zal hem licht vallen, het strijden echter grote kracht eisen wil hij het niet moeten afleggen tegen de macht die alles aanwendt om zijn ziel in de duisternis te trekken en die zolang invloed heeft op de mens, zolang hij zonder liefde voortgaat, omdat hij dan ook nog ver van GOD is verwijderd. Pas de liefde maakt hem vrij van deze macht, pas de liefde maakt hem sterk, want de liefdevolle mens is verbonden met GOD en betrekt van HEM zijn kracht om de tegenstander van GOD te overwinnen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vervulling van de voorspellingen

B.D. 3232 from 25. augustus 1944, taken from Book No. 42

Alle mensen stel Ik in kennis van het aanstaande einde, want ook Mijn tegenstanders maak Ik opmerkzaam, opdat ze eens niet kunnen zeggen, dat het voor hen verborgen was gebleven. Maar als ze hun oren sluiten, als ze wat hun oor treft in de vorm van profetieën bespotten of uitlachen, dan zijn Mijn waarschuwingen en aanmaningen tevergeefs. Want Ik dwing geen mens om te geloven. Doch dezen zullen worden verheven, als het einde nabij is en ze toch hun verkeerde denken en ook hun hopeloze toestand inzien.

De mensheid wil niets meer aannemen wat haar uit het geestelijke rijk wordt aangeboden. Ze is zo aards gezind, dat haar elk gevoel voor geestelijke lering ontbreekt. Maar Ik kan de mensen niet meer bieden dan wat ze bereid zijn aan te nemen. Ik kan ze niet door openlijke wonderen dwingen om te geloven, omdat het Mijn schepselen zijn, die oorspronkelijk in volledige vrijheid van wil werkzaam waren en dus door een dwang om te geloven hun vrijheid helemaal zouden verliezen en dus onvolkomen bleven tot in alle eeuwigheid.

Ik kan Me alleen door de mond van mensen uiten en moet het aan hen overlaten of ze Mijn Woord willen herkennen door een absoluut verlangen naar de waarheid en onbaatzuchtige werkzaamheid in liefde. Want nu zal Mijn Woord voor hen klinken en ze herkennen de Schenker van het Woord in elke aanmaning en waarschuwing, en dus komen ze het ook na.

Maar welk een willoosheid beheerst de mensen juist tegenover deze geestelijke bekendmakingen. Ze nemen niets serieus en geloven, dat God de gebeurtenissen zo zal leiden, zoals het overeenstemt met hun wil en hun berekening. En hoe weinig doen ze daarom aan de vorming van hun wezen.

En het ogenblik zal komen, zonder dat ze voorbereid zijn op het nabije einde. Ze volgen alleen het wereldgebeuren en trekken daaruit hun conclusies. Maar Ik zal ze laten schrikken en hun tonen, dat Ik de wereld regeer en dat Ik waarlijk zo beslis, zoals het voor de mensen dienstig is. En alles zal zich afwikkelen overeenkomstig Mijn plan van eeuwigheid, zoals Ik het u mensen bekend maak door Mijn dienaren op aarde.

En de mensen zullen nu moeten inzien, dat Ik alleen op hun welzijn bedacht was, dat Ik ze redden wilde en alleen maar weerstand bij hen vond. Want de wil tot God verbindt hun zielen met Mij. Maar de wil tot Mij geeft hun ook het begrip voor Mijn Woord, voor Mijn handelen en werkzaam zijn in de laatste tijd voor het einde.

En dan pas zal er aan Mijn Woord gehoor worden gegeven, wanneer er nog tijd is. Want wat Ik aankondig gaat letterlijk in vervulling, omdat Ik door de Geest een weten naar de aarde zend, dat geheel en al overeenstemt met de waarheid. En daarom moet alles worden vervuld, wat Ik u mensen lange tijd tevoren heb verkondigd, opdat u daaraan herkent wanneer het einde nabij is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Aansporingen (Joh.14) - De woning in het hart

B.D. 3238 from 31. augustus 1944, taken from Book No. 42

Uw hart moet rein en vlekkeloos zijn als u Mij daarin wilt opnemen. En dus moet u uw best doen edeler te worden en alleen goede gedachten in u te hebben, elke onedele opwelling moet ver van u blijven. U moet elkaar in vreedzaamheid en liefde bejegenen, geen wrok of haat in u laten bovenkomen. U moet steeds hulpvaardig zijn en uw kracht gebruiken om in de liefde te werken. U moet herhaaldelijk verzonken zijn in gebed en ook de gestorvenen gedenken. U moet barmhartigheid beoefenen en in alle geduld de zwakheden van de medemensen verdragen en niet willen uitblinken, veeleer in deemoed en zachtmoedigheid dienstbaar zijn waar u maar een werk van liefde kunt verrichten. Want dan alleen gaat u op Mij lijken, wanneer u zich inspant Mij in alles na te volgen, wanneer u voortdurend aan uzelf werkt en alle fouten en zwakheden aflegt. Dan kan Ik bezit nemen van uw hart en in u wonen en werkzaam zijn.

Dit is al een bovenmatig grote gelukzaligheid op aarde, want als Ik zelf bij u ben, bestaat er geen nood meer, geen aards leed en geen smart. Want uw lichaam voelt niets meer, alleen voor de wereld schijnt het nog gevoelig ter wille van de mensen die een hoge graad van rijpheid, die mijn tegenwoordigheid toelaat, nog niet vatten. En dus ben Ik ook niet duidelijk te herkennen, maar het mensenkind dat aan de voorwaarden heeft voldaan om te genieten van mijn tegenwoordigheid, voelt mijn nabijheid en is bovenmate gelukzalig. Het hoort Mij en is gelukkig met mijn stem.

En ieder mens kan zich dit geluk verschaffen als hij ijverig naar volmaaktheid streeft, als hij alles doet om mijn welgevallen te verwerven en zijn hart vormt tot liefde. Want dan trekt hij Mij onvermijdelijk tot zich en neem Ik mijn intrek in zijn hart en ga nooit meer van hem weg. Als u echter gebreken hebt en u niet inspant die kwijt te raken, werpt u een hindernis op voor Mij en mijn werkzaam zijn en dan blijf Ik eeuwig onbereikbaar voor u.

U zult ernstig moeten willen en van Mij de kracht vragen om de wil te realiseren en u zult alles moeten doen om vooruit te gaan in uw ontwikkeling. U zult uzelf moeten onderzoeken en uw fouten bestrijden, u zult in het goede moeten wedijveren en er steeds naar streven u te vervolmaken, dan zal mijn liefde u bijstaan en kracht zal u toestromen. Uw streven zal resultaat hebben, u zult Mijzelf kunnen opnemen in uw hart en dit betekent gelukzaligheid al op aarde en eeuwige vereniging in het geestelijke rijk.

Want de vereniging met Mij neemt alle aardse noden van u weg. Ze maakt u vrij en vol van kracht, ze ontheft u van uw gebondenheid aan de aarde en er wordt in u een weten ontsloten dat u gelukkig maakt en aanspoort tot het uiterste werkzaam te zijn in liefde. Want mijn stem weerklinkt dan aanhoudend in u en Ik onderricht u en leid al uw wegen, uw daden, uw gedachten en uw wil. Doch Ik dwing u niet, maar uw hart, Mij vrijwillig aangeboden, heeft dezelfde wil in zich, het heeft zich geheel onderworpen aan mijn wil en daarom kan de mens niet anders meer denken en willen. En dit is de grootste zaligheid, één te zijn met mijn wil.

Streef daarom met alle ijver deze vereniging met Mij na, werk aan uzelf en vorm u tot liefde opdat Ik in alle volheid bij u kan zijn, opdat Ik mijn intrek kan nemen in uw hart en u niet meer eenzaam en verlaten bent, opdat mijn liefde u gelukkig kan maken en mijn kracht u kan toestromen, opdat u de weg over de aarde niet meer alleen zult gaan, maar in Mij een vaste Begeleider hebt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Leven - Opwekken van de goddelijke vonk in de mens

B.D. 3240 from 2. september 1944, taken from Book No. 42

De goddelijke geestvonk in de mens is het eigenlijke leven van hem en daarom kan van wedergeboorte pas worden gesproken wanneer de Geest in de mens is opgewekt, wanneer deze zijn bezigheid kan beginnen en dus het geestelijke leven aanvangt.

De mens is dan wedergeboren in de Geest, want zijn aardse geboorte is pas dan zinvol en beantwoordend aan het doel geworden, wanneer de geestelijke wedergeboorte heeft plaatsgevonden. De goddelijke geestvonk is door de ziel van de mens (bewust) erkend, zelfs wanneer de mens verstandelijk de beide begrippen ziel en geest nog niet van elkaar kan onderscheiden.

Want de eenwording van de Geest met de ziel is een gebeurtenis die zich voltrekken kan zonder dat de mens als zodanig daarvan op de hoogte is, want deze kennis wordt hem pas overgebracht als de vereniging tussen ziel en Geest zich heeft voltrokken. Want dan pas kan de Geest de ziel opheldering daarover verschaffen wat de eenwording van de Geest met de ziel betekent en dan pas streeft de ziel naar steeds innigere vereniging met haar Geest en ontvangt het rijkste weten van hem.

En nu pas leeft de mens, dat wil zeggen hij benut zijn weten en zal nu bewust werken voor het rijk Gods, hij is ijverig bezig het verkregen weten te verbreiden en de medemensen het weten over te brengen.

Leven is voortdurende bezigheid. Aards leeft de mens weliswaar ook, zonder de goddelijke vonk in zich te hebben opgewekt, dat wil zeggen hij is aards bezig en zal dus voor zijn aardse leven werkzaam zijn, voor zijn lichaam en voor aardse doelen, maar dit is niet het ware leven, het leven dat blijft bestaan, het leven waarvan Jezus Christus heeft gesproken, dat Hij heeft beloofd aan degene die in Hem gelooft. Want het ware leven is het leven van de Geest, dat onvergankelijk is en waarvan het verkrijgen het doel van het aardse leven is. Pas wanneer de Geest in de mens gewekt is tot leven, dan is het doel van het aardse leven vervuld. En deze wedergeboorte van de Geest is het meest nastrevenswaardig, omdat het de ziel van de mens onuitsprekelijk voordeel oplevert.

Wat de aarde biedt is onbestendig en alleen het lichaam van nut, maar nooit de ziel. Wat de Geest de ziel echter biedt, is haar verkwikking en lafenis. Het is haar voedsel, dus kracht om te leven. Het is kostelijk goed dat niet meer kan vergaan, dat gelukkig maakt en tot vlijtige bezigheid aanzet en daarom het levenselixer kan worden genoemd, omdat nu de dood nooit meer mogelijk is, die tevoren de ziel heeft bedreigd en ook onvermijdelijk haar deel zou zijn, als de geestelijke wedergeboorte niet zou hebben plaatsgevonden. Het vleselijke lichaam is de omhulling die de goddelijke vonk in zich draagt en van de vrije wil van de mens hangt het nu af of hij het omhulsel openbreekt, of hij ernaar zal streven het goddelijke in zich tot leven te wekken.

En als nu de ziel, de draagster van de wil, zich naar de goddelijke Geest toekeert, doordat ze de omhulling zoekt te doordringen, doordat ze zich zelf vrij maakt van alle aardse verlangens, van ondeugden en slechte gewoonten, als ze door liefdadigheid probeert de omhulling op te lossen, zal de goddelijke geestvonk in beweging komen. Hij zal contact maken met de ziel van de mens, hij zal haar helpen zichzelf te overwinnen. Hij zal haar voortdurend raadgevingen en onderrichtingen toefluisteren en hij zal de ziel nu leiden zodra ze zich door hem laat sturen.

En nu neemt de goddelijke vonk in de mens de leiding over, en deze is waarlijk juist. Nu staan de Geest en de ziel niet meer in tegenspraak met elkaar, maar ze streven verenigd hun doel na. Ze sturen op het eeuwige vaderland aan en laten het lichaam, de aarde en al het aardse buiten beschouwing, hoewel de mens nog op aarde vertoeft. De mens is levend, zelfs wanneer hij onverschillig tegenover het aardse staat, want zijn Geest leeft en is onophoudelijk werkzaam. De mens werkt alleen nog voor het geestelijke rijk, voor het rijk Gods. Hij zal aan zichzelf werken en aan de medemensen, hij is onophoudelijk actief, want de geestvonk in hem zal hem nooit tot rust laten komen, tot werkeloze rust die verderfelijk is omdat die dezelfde betekenis heeft als de dood, een toestand die kwellend is in de eeuwigheid en daarom moet worden gevreesd als het ergste lot dat de ziel van de mens beschoren kan zijn. Maar is de Geest levend geworden, dan is er eeuwig geen dood meer. Want de Geest is onsterfelijk en hij zal ook de ziel tot zich trekken in het eeuwige leven, in de eeuwige heerlijkheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Zelfkennis - Arbeid aan de ziel Genade - Deemoed

B.D. 3244 from 4. september 1944, taken from Book No. 42

Het grootste gevaar is er wanneer de mens opgaat in zijn eigen welbehagen, wanneer hij meent vergevorderd te zijn en zichzelf en de ontwikkeling van zijn ziel niet doorziet. Want dan ontbreekt het hem aan deemoed, die hij echter tegenover GOD moet betonen, wil hij Zijn genade ontvangen om verder te kunnen rijpen. Alleen wie zich klein waant, streeft omhoog, alleen wie zich zwak voelt, vraagt om kracht en als hij zeer deemoedig de hemelse VADER in het gebed tegemoet treedt, kan hem die kracht worden toegestuurd.

De mens moet voortdurend aan zichzelf werken en dat kan hij alleen als hij zichzelf beziet als gebrekkig, als hij zich van zijn fouten en zwakheden bewust is en probeert zich ervan te ontdoen. Elke trede naar de volmaaktheid moet moeizaam worden bevochten, want tegen z'n fouten en zwakheden te strijden vergt strijd tegen zichzelf, tegen z'n begeerten, z'n hang naar de wereld, naar de materie, tegen z'n kwade driften, die de ziel het vrij laten van de geest bemoeilijken.

En deze strijd is niet makkelijk, zolang het lichaam nog eisen stelt die belemmerend werken op het rijpen van de ziel. Vooreerst echter moet de mens zichzelf doorzien, hij moet weten wat GOD wil en in hoeverre zijn wil nog tegen de Wil van GOD gericht is. Hij moet weten dat GOD een volledige verandering tot liefde verlangt, dat er geen slechte gedachte in de mens opduiken en er dus geen slechte daad mag worden begaan, dat elke opwelling in het menselijk hart goed en gevoelig moet zijn, dat alle ondeugden moeten worden bestreden en de mens zichzelf tot zachtmoedigheid, vreedzaamheid, geduld, barmhartigheid en deemoed moet vormen.

Hij moet steeds acht slaan op zichzelf en hij zal zeker weer zwakheden en fouten vinden als hij de arbeid aan zichzelf serieus neemt. Hij zal geen welgevallen vinden in zichzelf, zolang hij op aarde vertoeft, want hij zal op aarde niet zo volmaakt worden, dat hij niets meer op zichzelf zou hebben aan te merken. Hij moet streven naar volmaaktheid zolang hij leeft en hij zal dit alleen maar doen zolang hij zich van zijn onvolmaaktheid bewust is - door strenge zelfkritiek en de vaste wil opwaarts te gaan.

En dus moet hij in diepste deemoed leven en zichzelf en zijn werk gering achten en des te inniger om het toesturen van genade vragen, opdat de Kracht uit GOD tot hem komt en hem in staat stelt aan zijn ziel te werken, want: "aan de deemoedige geeft GOD Zijn genade".

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Een nieuwe ontwikkelingsgang - Het verbannen van het geestelijke

B.D. 3255 from 15. september 1944, taken from Book No. 42

De gang van de ontwikkeling van het geestelijke wordt afgebroken door de goddelijke wil.

Wat oneindige tijden lang in voortdurende positieve ontwikkeling was en nu aan het einde faalt, dat wil zeggen stilstaat of achteruitgaat in de ontwikkeling, dat wordt verhinderd verder achteruit te gaan en weer opnieuw gekluisterd. Want een teruggang of stilstand van ontwikkeling kan alleen in de toestand van de vrije wil plaatsvinden, terwijl de gebonden wil steeds een positieve ontwikkeling betekent. Weliswaar in de toestand van moeten, echter ook in verstrekkende mate aangepast aan de wil van het wezenlijke, die voor God te allen tijde zichtbaar is. Het binden van de vrije wil eist nu weer nieuwe uiterlijke vormen die in overeenstemming zijn met de hardheid van de weerspannige wil en nu weer het geestelijke in zich moeten bergen dat opnieuw begint met de ontwikkelingsgang. Er kan in Gods eeuwige ordening en wetmatigheid alleen een positieve ontwikkeling zijn waar Zijn wil werkzaam is. En alleen de vrije wil van de mens kan deze ordening omvergooien. Tot op zekere hoogte grijpt God niet in de vrije wil van de mens in. Hij laat hem de volledige vrijheid, hoe hij de laatste belichaming op aarde benut voor zijn geestelijke ontwikkeling. Bestaat echter het gevaar dat elke positieve ontwikkeling wordt tegengegaan, zodat ook het geestelijke dat op God aanstuurt in de toestand zonder licht wordt meegesleurd, dan stelt de goddelijke wil hier paal en perk aan doordat Hij het geestelijke dat in strijd met Zijn wil handelt, van zijn vrije wil berooft, doordat Hij het weer kluistert in de meest vaste vorm om het elke mogelijkheid te geven voor de verandering van zijn weerspannige wil. Deze verandering moet onherroepelijk eens plaatsvinden, al gaan daar ook eeuwigheden overheen. Want elke beslissing moet in vrije wil plaatsvinden. En de vrije wil stelt steeds een stadium van vrijheid voorop, waarin het geestelijke zich weer als mens kan belichamen. Voor het wezenlijke dat deze vrije wil steeds weer op de verkeerde manier actief laat worden, verlopen er eeuwigheden. En daarom moeten het steeds zwaardere en moeilijkere taken worden opgelegd, opdat het eindelijk zijn weerstand tegen God zal opgeven en zich in de toestand van de vrije wil op Hem zal richten.

Begrijpelijkerwijs zal daarom steeds aan het einde van een ontwikkelingsperiode een buitengewoon sterk woeden van het van God afgekeerde geestelijke beginnen, omdat het merkt dat het spoedig van zijn macht is beroofd en omdat het nu probeert ook het lichtvolle in zijn macht te krijgen, omdat het meent daardoor de macht van God te verkleinen. En deze strijd met het licht neemt kort voor het einde zulke vormen aan, dat alleen een gewelddadige ingreep van God het lichtvolle beschermt. Want de macht van de tegenstander is door de vrijwillige ondersteuning van de mensheid ontzettend sterk geworden en dit betekent steeds het einde.

Want God ontneemt hem de macht, zodra de strijd tegen het licht onverholen aan het licht komt, zodra de mensen die streven naar het licht, gedwongen zullen worden zich naar de duisternis te keren. Dan is de strijd van de satan gericht tegen God zelf en dan vindt hij in Hem zijn Meester.

Het kluisteren in de vorm berooft al het duistere geestelijke van elke kracht en macht. Het kan nu in geen enkel scheppingswerk naar eigen wil werkzaam zijn. Integendeel, het moet nu volgens Gods wil actief zijn. Het moet dienen in de toestand van moeten en daardoor de gang van de positieve ontwikkeling afleggen. Het moet in eindeloos lange tijd weer de toestand van rijpheid bereiken, die het de laatste belichaming oplevert op aarde: als mens, met gebruikmaking van de vrije wil. Zolang alleen de goddelijke wil bepalend is, is er geen achteruitgang. En dus moet het wezenlijke rijpen zolang het in de gebonden wil is, ofschoon ook de sterkte van de zich verzettende wil de uiterlijke vorm en bijgevolg ook de mate van de kwellingen van het gebonden zijn bepaalt. Pas wanneer God Zijn wil van het wezenlijke terugtrekt - in zoverre dat Hij het de vrijheid van zijn wil geeft en het dus over zichzelf kan beslissen - is er het gevaar dat de positieve ontwikkeling een stilstand of een achteruitgang doormaakt, en dit weer tot de grenzen die God heeft gesteld.

Dan breekt Hij voor het wezenlijke de gang van de ontwikkeling af en moet dit nu opnieuw beginnen in een nieuwe aardperiode die weer voor zijn definitieve verlossing is bestemd, als die in het laatste stadium juist wordt gebruikt. Want alleen het volmaakte kan vrij worden van zijn uiterlijke vorm. En alleen door een juist gebruik van zijn wilsvrijheid kan het geestelijke in de mens volmaakt worden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Arme zielen - Berouw - Liefdevolle hulp

B.D. 3256 from 15. september 1944, taken from Book No. 42

Als u, mensen het aardse leven beëindigd hebt en in het geestelijke rijk bent ingegaan, dan komt de tijd van uw bestaan op aarde u slechts als een ogenblik voor, zodra u de herinnering aan vroeger gegeven wordt van de oneindig lange tijd vóór uw belichaming als mens. Dan beseft u ook de grote genade die het laatste stadium van uw ontwikkeling voor uw ziel is geweest, en gezegend hij die ze benut heeft en aan wie ze het ingaan in het lichtrijk mogelijk maakte, die zich geen verwijten hoeft te maken dat hij de genaden van het aardse leven onbenut voorbij liet gaan. Want het berouw in het hiernamaals is dubbel pijnlijk, omdat de ziel inziet dat zij niets meer goed kan maken van wat zij op aarde heeft nagelaten of verzuimd. Als de ziel ziet welke onvoorstelbare kwellingen het onbenutte aardse leven haar heeft opgeleverd en hoe gemakkelijk daarentegen het korte leven als mens was, dat zij in dit opzicht niet heeft gewaardeerd.

Het berouw over een verkeerd geleefd leven op aarde is zo pijnlijk en deprimerend voor de ziel, dat zij alleen daardoor al ontzaglijk boet en haar pijnlijke toestand verergert. Maar het leven op aarde met zijn vele mogelijkheden om zich te vervolmaken is nu voorbij, en de ziel moet de gevolgen die in overeenstemming zijn met haar leven op aarde, op zich nemen. Zij moet nu in het hiernamaals de ontwikkelingsgang voortzetten, maar met veel grotere moeilijkheden dan op de aarde - zodra haar de toegang tot het lichtrijk nog is ontzegd.

U mensen weet niet hoe arm zo'n ziel is die nog in de duisternis verwijlt en welk een met haar meelijdende liefde zij nodig heeft als men haar wil helpen, en u allen moet zich over zulke zielen erbarmen. U moet hun liefde geven, anders zouden ze eeuwig niet verlost kunnen worden omdat zij alleen te zwak zijn, omdat alleen de liefde hun kracht geeft en de zielen deze liefde verwachten van de mensen en er om smeken.

Want het geestelijke vol van licht kan pas dan deze zielen bijstaan, als zij zich bereid verklaren ook andere zielen te helpen. Om echter deze wil tot helpen in hen op te wekken moet eerst hun wil gesterkt worden, en dat bewerkstelligt alleen de kracht die de liefde van de mensen op aarde hun doet toekomen.

Onverloste zielen, dus zulke die het aardse leven niet benut hebben of geheel zonder geestelijk streven op aarde geleefd hebben, zijn in de grootste nood, omdat zij totaal krachteloos zijn en een volledig verzwakte wil hebben. Deze zielen bij te staan is een van de grootste liefdewerken die de mens verrichten kan. Hij moet voortdurend voor deze zielen bidden en moet hun in gedachten voorhouden dat zij liefhebbend werkzaam moeten zijn, ook in het hiernamaals. Hij moet hun steeds en steeds weer de liefde verkondigen en met hen spreken in gedachten, hij moet hun kracht geven door liefde, die door deze zielen als weldadig wordt ervaren omdat het hun staat van lijden verzacht. En die zielen zullen de mensen daar eeuwig voor bedanken die hen uit hun ellendige toestand verlossen door hun liefdevolle hulp.

Zodra zijzelf deel kunnen nemen aan het Verlossingswerk, zodra zij andere zielen hun leed kunnen verzachten door het brengen van geestelijke kennis, die zij zich eerst moeten verwerven door hun wil tot helpen, is ook hun grootste nood opgeheven en hun berouw vermindert in dezelfde mate als hun wil om te helpen zich vergroot. Want nu ziet de ziel in dat zij in het geestelijke rijk nodig is en haar ijver laat haar het eeuwige leed vergeten. Zij streeft ernaar geestelijke goederen te verzamelen om ze weer uit te kunnen delen. Zij heeft zich een nieuwe werkkring geschapen en probeert nu in te halen wat zij op aarde heeft verzuimd, nml. liefde te geven. En nu zet de ziel haar ontwikkelingsgang in het geestelijke rijk voort dankzij de hulp die het liefderijk gedenken van de mensen op aarde haar opgeleverd heeft, waar zij eeuwig dankbaar voor is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Behoed ons als we bekoord worden

B.D. 3257 from 16. september 1944, taken from Book No. 42

Behoed ons in bekoring en verlos ons van het kwade

Leid ons als we bekoord worden, zo moet u altijd bidden, wanneer de wereld u van uw geestelijk streven dreigt af te brengen en u in gevaar bent een prooi te worden van de prikkels ervan. Want dit is een verzoeking die over u komt om uw wil te sterken, het is een verzoeking waaraan u altijd bent blootgesteld, omdat uw weerstand moet worden beproefd en die u echter steeds kunt doorstaan als u onder GOD's hoede vlucht, als u HEM aanroept om kracht om te weerstaan. De tegenstander tracht u steeds weer van GOD te vervreemden en zijn middelen zijn gevaarlijk, want ze zijn aangenaam voor de zinnen van de mens en daarom vraagt het steeds een strijd van de ziel hem te weerstaan. Maar GOD's hulp is voor u ook zeker, als u zich aan HEM toevertrouwt en om Zijn leiding vraagt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Doel van het vroegtijdige sterven

B.D. 3258 from 16. september 1944, taken from Book No. 42

Voortdurend wordt de mensen het vergaan van aardse zaken voor ogen gehouden en steeds worden ze geconfronteerd met de dood wanneer talloze mensen vroegtijdig overlijden. Ze staan machteloos tegenover de gebeurtenissen die leed en ellende over de mensen brengen. Maar hun instelling veranderen ze niet en ze denken ook niet over de eigenlijke oorzaak van het lijden en het vervroegde sterven van mensen na.

Daarom neemt het leed steeds meer smartelijke vormen aan. De mensheid zal vol ontzetting het komende wereldgebeuren op de voet volgen en verstijven van schrik over de omvang van de rampspoed die over hen losbreekt. Want ze wil niet anders, de mensen raken immers helemaal niet onder de indruk van de ellende van deze tijd en trekken er geen voordeel uit voor hun ziel.

En daarom gebruikt God de sterkste middelen om hen wakker te schudden uit hun slaaptoestand. Want of ook de mensen lichamelijk lijden of door wereldlijke zaken, hun zielen blijven er onaangeroerd door. Zij blijven onverschillig tegenover de slagen van het lot, daar zij anders zouden proberen zich te veranderen vanuit het besef dat hun geestelijke houding de aanleiding is van het toegenomen leed op aarde.

En daarom moeten ook zoveel mensen vroegtijdig sterven, omdat een langer blijven leven hun zielen eerder tot nadeel dan tot voordeel zou zijn. Zij zouden hun geloof geheel verliezen en alleen nog maar aan hun aardse bestaan denken. Daarom laat God het ook toe dat zo talloze mensen het lichamelijke leven verliezen ondanks hun gebrekkige staat van voltooiing, om een negatieve ontwikkeling te verhinderen. Om hun nog de mogelijkheid te geven in het hiernamaals tot voltooiing te komen, want de toestand op aarde blijft voor hen niet verborgen en zij kunnen ook het verdere verloop volgen en tot het inzicht komen dat de mensen zelf schuldig zijn aan het grote aardse leed door de verwaarlozing van hun zielenheil, door ongelovigheid, door een verkeerde levenswandel en door liefdeloos denken.

Ook kunnen de mensen die God reeds vroegtijdig wegroept van de aarde in het aangezicht van de dood nog tot inzicht komen, ze kunnen zich nog innig met God verbinden, ze kunnen door groot verdriet nog gelouterd worden. En dan heeft dat voor hen een verhoogde graad van rijpheid tot gevolg, wat een langer leven op aarde hun niet zou hebben opgeleverd. In dat geval is een vervroegd sterven voor hen nog een zegen.

En hoe groot het lijden op aarde ook is, het is alleen maar een middel om zielen te winnen, maar door weinig mensen als zodanig ingezien. De grootte van de nood moet hen de weg tot God doen vinden, die iedere nood afwenden kan en ook afwenden zal, als de mens gelovig Zijn hulp blijft verwachten.

Waar echter ook deze grote nood zonder resultaat blijft, waar de mensen Hem vergeten en daardoor in het grootste gevaar verkeren geheel op de afgrond aan te sturen, daar beëindigt God zo menig aards leven en Hij laat onmenselijk schijnende rampspoed toe. Want Hij denkt steeds aan de zielen van de mensen en tracht deze te redden, ofschoon het lichaam daarbij vergaat. Want niets is verkeerd wat Hij doet, maar alles is goed en tot zegen van de ziel van de mens.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vroege dood - De barmhartigheid van God - Hoge ouderdom

B.D. 3260 from 18. september 1944, taken from Book No. 42

Het hangt van de wil van God af in welke graad van geestelijke rijpheid de mens wordt teruggeroepen uit het aardse leven in het geestelijke rijk. Dit is ook een schijnbare onrechtvaardigheid die de opvatting van de mensen kan versterken, dat God bepaalde mensen uitgekozen zou hebben om zalig te worden, terwijl andere weer door Zijn wil moeten wegkwijnen in een ver van God verwijderde staat. En toch is deze mening geheel onjuist. Want ook hier is de goddelijke liefde en wijsheid aan het werk, die altijd de wil van de mens kent en daarom het leven dan beëindigt, wanneer een hogere ontwikkeling op aarde twijfelachtig is.

In de gebonden toestand, vóór de belichaming als mens, was er alleen een ononderbroken opwaartse ontwikkeling, tot het wezen die graad van rijpheid bereikt heeft die deze laatste belichaming toelaat. Nu echter bepaalt de vrije wil van de mens zelf en dan kan de opwaartse ontwikkeling wel verder gaan, maar evenzo kan een stilstand of achteruitgang intreden. En weer komt het er op aan of de mens als zodanig zijn aanvankelijke graad van geestelijke rijpheid reeds verhoogd heeft en dan pas in gevaar komt dat hij in zijn ontwikkeling blijft steken, of dat hij op een gelijk peil blijft staan als in het begin van zijn belichaming en er dan een achteruitgang te vrezen is. Dan is het steeds een daad van Gods barmhartigheid, wanneer de mens sterft als hij op het hoogtepunt van zijn ontwikkeling op aarde is gekomen, dat wil zeggen wanneer de liefde van God hem ervoor bewaart nog verder af te glijden of een verder leven voor zijn ziel onbenut te laten. Want hoe meer hij de tijd van genade van zijn belichaming in beslag neemt zonder ze te benutten, des te groter wordt zijn schuld.

Een mens kan in zijn jeugd zijn weg omhoog gaan en dan zijn streven beëindigen, en zijn tot nu toe verkregen ontwikkeling gaat dan niet verder. Dan roept God hem weg en geeft hem in het hiernamaals verdere mogelijkheden zich te voltooien. De mens kan echter ook in latere jaren pas zijn wil veranderen en zijn nog gebrekkige ontwikkeling kan dan een plotselinge hoge vlucht nemen, en zodoende kan hij een hogere graad van rijpheid bereiken ofschoon hij voorheen een lange tijd voorbij liet gaan zonder aan zijn ziel te denken. Dan wordt hem door God een lang leven geschonken, want God zag de wil van de mens al sinds eeuwigheid en Hij heeft daarmee in overeenstemming diens levensloop bepaald. Want elk menselijk lot is door de liefde en wijsheid van God overwogen, maar nooit van Gods willekeur afhankelijk.

God zou geen mens de mogelijkheid tot uitrijpen op aarde ontnemen, als deze bereid zou zijn die te benutten. Doch op Zijn genade wordt zeer weinig acht geslagen en de mensen zijn ook niet bereid aanwijzingen die daarmee in verband staan aan te nemen. En omdat God sinds eeuwigheid weet welke mensen bijzonder afwijzend tegenover Hem staan, omdat Hij ook weet wanneer de mens de hoogste graad in zijn ontwikkeling op aarde bereikt heeft, is ook de duur van zijn aardse leven sinds eeuwigheid vastgelegd. En deze tijden zijn geheel verschillend van duur, zoals de goddelijke wijsheid het als doeltreffend en succesvol ziet. God zal echter nooit een leven op aarde voortijdig beëindigen, dat de mens nog een hogere rijpheid belooft. Want altijd maar weer bekommert Gods liefde zich erom dat de mens op aarde de hoogst mogelijke voltooiing bereikt. En nooit zou Hij de mens een mogelijkheid onthouden die nog een uitrijpen tot gevolg zou kunnen hebben. Doch Hij kent sinds eeuwigheid elke opwelling van de menselijke wil. En Hij behoedt de ziel vaak voor een totale teruggang, dat wil zeggen voor een neerwaartse ontwikkeling, die zou plaatsvinden als Hij dat aardse leven niet beëindigt.

Daarom zal degene die voortdurend opwaarts streeft een hoge leeftijd bereiken, zoals omgekeerd een hoge ouderdom steeds nog van een langzame ontwikkeling omhoog blijk geeft, ook al is dat voor de omgeving niet zichtbaar. Een lang leven op aarde is altijd een genade, maar ook een leven van korte duur is een blijk van de liefde van God die steeds aan het werk is, ook al kan de mens haar niet altijd herkennen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Eindstrijd met of zonder JEZUS CHRISTUS

B.D. 3261 from 19. september 1944, taken from Book No. 42

De gelovige christen, d.w.z. de mens die in het volle geloof in de goddelijke Verlosser en Zijn werk, leeft op aarde, zal in de komende geloofsstrijd grote verlichtingen bemerken, want de genaden van het Verlossingswerk zullen hem duidelijk toestromen, d.w.z. de sterkte van de wil en dus ook de kracht om de tegenstander te overwinnen, evenals bij al datgene wat in de geloofsstrijd aan maatregelen ten uitvoer wordt gebracht tegen de gelovigen. Het geloof in CHRISTUS is het sterkste wapen en de vrees voor de vijand zal verre van ieder blijven die diep en vast in HEM gelooft. Want Zijn bescherming en Zijn Liefde omvat de zijnen, de mensen die HEM trouw zijn en alle wederwaardigheden op zich nemen terwille van Zijn Naam. En HIJ zal hen helpen, ook in aardse nood en benauwenis. HIJ zal hun doen toekomen wat ze voor hun lichaam nodig hebben.

HIJ zal hun de kracht geven om vol te houden, HIJ zal hun Zijn Woord doen toekomen, rechtstreeks of door tussenpersonen en HIJ zal ook de ontvangers van het Woord beschermen en hun de gave verlenen om te spreken, die hun steeds en overal het pad zal effenen als de aardse macht hen ter verantwoording roept. En dagelijks en op elk ogenblik zal HIJ met Zijn hulp klaar staan en hen door alle gevaren van ziel en lichaam heenleiden.

Maar hun die het geloof in CHRISTUS ontbreekt, zal de geloofsstrijd veel last bezorgen. Dit zijn de mensen die niet helemaal ver van GOD af staan, die wel geloven in een hogere Macht, voor Wie ze zich eens moeten verantwoorden, die deze Macht ook erkennen, doordat ze vrezen om GOD te verloochenen, maar die met CHRISTUS geen band hebben, die Zijn Verlossingswerk in twijfel trekken, die dus CHRISTUS als Verlosser van de wereld en als ZOON van GOD loochenen. Dezen zullen in erge nood geraken als ze een beslissing moeten nemen, want de kracht zal hun ontbreken alles te verdragen wat tegen de gelovigen wordt ondernomen. En hun zielenood zal toenemen als ze de kracht van het geloof van de christenen zien en toch niet met overtuiging in JEZUS CHRISTUS kunnen geloven vooraleer ze in het weten over de betekenis van het verlossingswerk zijn doorgedrongen.

En daarom zullen zij die in CHRISTUS geloven de taak hebben hen te onderwijzen en hen in liefde te helpen om in JEZUS CHRISTUS te geloven. En daarom worden, door het Woord GOD's van boven, steeds weer mensen tot het juiste inzicht gebracht en zodra ze de wil hebben hun medemensen te helpen, zullen ze ook de gave verleend krijgen te kunnen spreken als de nood van de tijd en van de mensen dit vereist. Want het geloof in JEZUS CHRISTUS is in de eindtijd niet terzijde te schuiven. HIJ alleen geeft de mensen de kracht vol te houden en zonder vrees de strijd aan te gaan. Maar deze strijders voor CHRISTUS zullen niet worden overwonnen, ondanks de grote macht van de tegenstander, want JEZUS CHRISTUS Zelf leidt Zijn leger en HIJ voorziet het waarlijk van de beste wapens die een garantie zijn voor een volledige overwinning, ofschoon de schare van Zijn strijders klein is en erge haat wordt toegedragen door de tegenstander.

Maar wie zonder JEZUS CHRISTUS deze strijd aangaat, zal gevaar lopen omvergeworpen te worden, hij zal niet bij machte zijn weerstand te bieden en het kleine geloof in GOD dat hij bezit, te behouden, hij zal wankelmoedig worden door de hardheid van het leven dat de diep gelovige mens op zich moet nemen. En uiteindelijk zal hij afvallen, want hij is helemaal krachteloos zodra hij geen aanspraak maakt op de genade van het verlossingswerk. Maar daarom moet hij in HEM kunnen geloven, hij moet zich in vol geloof met JEZUS CHRISTUS verbinden en HEM omwille van Zijn erbarmende Liefde vragen om kracht en genade.

Het zal een zware strijd zijn voor de gelovigen, maar niet zonder hoop, want waar GOD strijdt is de zege. Maar GOD en CHRISTUS zijn EEN. En tot dit geloof, tot dit inzicht moet u, mensen uw medemensen helpen te komen, u die door GOD Zelf onderwezen zult worden, opdat het voor u makkelijk zal zijn ophelderend werkzaam te zijn waar nog diepste onwetendheid heerst.

Dat is uw missie waartoe GOD u heeft geroepen en die u steeds maar weer moet uitvoeren, opdat de laatste strijd succesvol mag zijn voor vele mensen die het diepe geloof nog missen. Want GOD heeft erbarming met iedere ziel die HEM geen weerstand biedt en daarom zendt HIJ haar Zijn boden tegemoet opdat haar hulp te beurt valt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Nieuwe wonderen in de schepping van de nieuwe aarde

B.D. 3264 from 22. september 1944, taken from Book No. 42

In elke afzonderlijke ontwikkelingsperiode wordt het geestelijk wezenlijke zolang gebonden gehouden, tot het de rijpheid bereikt heeft die nodig is voor de laatste belichaming als mens. En zo begint dit weer met de kluistering in de harde materie wanneer het in de ontwikkelingsfase daarvoor als mens gefaald heeft, om nu weer door de steen- planten en dierenwereld de weg te gaan tot de staat als mens. Het geestelijke daarentegen dat in het afgelopen tijdperk dat laatste stadium nog niet bereikt heeft, maar door de vernietiging der aarde door GOD is vrijgeworden, wordt gekluisterd in de uiterlijke vormen overeenstemmend met de graad van rijpheid. Dat wil zeggen, de onderbroken weg van ontwikkeling wordt voortgezet in de nieuwe ontwikkelingsperiode op de nieuwe aarde.

Daarom zal ook de nieuwe aarde weer van de meest verschillende scheppingen voorzien zijn, in werkelijk geheel nieuwe, van de oude aarde afwijkende aard. En zo voltrekken zich weer nieuwe wonderen in de schepping, die de mensen die als eerste de nieuwe aarde mogen bewonen ook als wonderen voor de geest komen, als bewijs van GOD's Heerlijkheid en als bewijs van Zijn Liefde, Wijsheid en Almacht. Want wat de nieuwe aarde te zien zal geven zal de mensen ten zeerste verwonderen, en in bewondering zullen zij GOD loven en prijzen, HEM liefhebben en HEM van harte dank zeggen.

En het wezenlijke gaat nu voorwaarts in zijn ontwikkeling. Maar het in de harde materie gekluisterde voelt zijn boeien als grote kwelling en tracht die te verbreken. En al naar gelang de sterkte van zijn wil zal het gelukken, of zijn pogen zal geheel vergeefs zijn. Maar GOD houdt rekening met de wil van het wezenlijke, want de materie op de nieuwe aarde is zeer vast en hard, opdat de wil van het daarin gebonden geestelijke gebroken wordt, en het wezenlijke zijn weerstand tenslotte opgeeft. En daardoor wordt bij de geringste verandering van wil de vorm soepeler, d.w.z. dat de vaste materie op de nieuwe aarde buitengewoon hard, maar ook weer zeer bros is. Zij kan daarom ook gemakkelijk uiteenspringen of barsten, zodra GOD's Wil het bevrijden uit deze gevangenschap voorzien heeft. Evenzo zijn ook de andere scheppingen van kortere levensduur; want er moet een snelle verandering van al wat geestelijk is plaatsvinden. Wat ook wel mogelijk is maar ook weer van de bereidwilligheid tot dienen van het geestelijke daarin afhankelijk is. Dus zal het wezenlijke sneller de laatste omvorming als mens kunnen bereiken dan in de huidige ontwikkelingsperioden, wanneer zijn wil niet helemaal weerspannig is aan GOD.

En daarom zullen de eerste mensen op de nieuwe aarde wonder op wonder beleven. Het zal een diepe indruk op hen maken, zodat de liefde tot GOD in hen steeds groter wordt omdat zij door deze liefde zich steeds inniger met HEM verbinden en in Zijn genade leven. Maar voor dezen zijn ook de wonderen begrijpelijk. Zij weten dat het tekenen zijn van GOD's overgrote Liefde, Die het geestelijke winnen wil voor Zichzelf, en het elke mogelijkheid biedt om hun wil te wijzigen. En voor een lange tijd zal het zo blijven, tot al het in begin nog gekluisterde in de planten- en dierenwereld het stadium van belichaming als mens bereikt heeft. Daarna zal meer en meer het begrip voor het wonderlijke in de goddelijke schepping bij de mensen verdwijnen. De lust naar de materie zal weer de overhand krijgen, en daardoor zal de invloed van satan weer sterker worden door het eigen begeren naar dat wat het nog onrijpe geestelijke in zich bergt.

En dan zal de verbinding met GOD weer afnemen. De strijd tussen Licht en duisternis zal weer sterker worden die in het begin rusten kon, omdat alles wat in vrije wil de aarde bewoonde met "Licht" doorstroomd was. Want de ontwikkelingsweg van het wezenlijke blijft in elke periode hetzelfde. Het geestelijke moet zich zolang in de vaste vorm ophouden tot het gewillig is de weg van dienen te gaan door de scheppingswerken heen, wat een minder sterk gekluisterd zijn inhoudt. En dan moet het hierin dienen tot het een bepaalde rijpheid verkregen heeft. Een staat waarin het in vrije wil dienen moet maar er niet toe gedwongen wordt zoals dat in de voorstadia het geval was. Dan mag het niet falen, omdat anders de gehele vorige weg vruchteloos afgelegd is. Want de vrije wil van de mens beslist of dit zijn laatste belichaming op aarde is, of dat hij weer door de gezamenlijke schepping heen moet gaan. (=geen reïncarnatie = opm.v.d.uitg.) Want in dit laatste stadium keert hij zich naar het Licht of laat zich door duistere krachten gevangen nemen, zodat hij weer in de harde materie gekluisterd moet worden voor eeuwig lange tijden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Geestelijke wedergeboorte - Genade

B.D. 3266 from 23. september 1944, taken from Book No. 42

De begenadiging van de geestelijke wedergeboorte is een bewijs dat de vrije wil juist is gebruikt. Want niet de goddelijke wil bewerkstelligt deze wedergeboorte, daar anders wel geen mens in de duisternis van geest bleef, omdat God ieder van Zijn schepselen lief heeft en deze Liefde nooit bekoelt. De geestelijke wedergeboorte is echter een teken van vooruitgang. Ze is een stap omhoog naar de volmaaktheid en deze kan alleen in vrije wil worden bereikt.

Toch is de geestelijke wedergeboorte een daad van genade. Dat wil zeggen: de goddelijke genade heeft hem teweeggebracht, want zonder genade is de mens niet in staat ook maar één stap verder te komen op de weg naar volmaaktheid. Dus heeft de vrije wil de goddelijke genade die de mens ter beschikking staat, op de juiste wijze benut. Hij heeft ze op zich in laten werken. De vrije wil heeft ze begeerd en in ontvangst genomen en de uitwerking van de goddelijke genade is de geestelijke wedergeboorte.

Wedergeboren in de Geest kan dus alleen diegene zijn, die bewust zijn wil op God heeft gericht, die op Hem aanstuurt en met Hem in verbinding treedt door innig gebed en die zich daarom opent voor de ontvangst van Zijn genadegave - van Zijn Woord en met het Woord van Zijn kracht. En bijgevolg is de opwekking van de Geest in de mens een begenadiging, een zichtbaar worden van de goddelijke Liefde, die zich nu aan de mens door Zijn Geest openbaart. Zonder de wil van de mens komt de opwekking van de Geest niet tot stand, tenzij de ziel is gebonden door sterke macht van de satan die haar beheerst tegen haar wil.

Dan kan God de macht van de satan breken en de Geest in de mens bevrijden zonder diens bewuste toedoen, daar hij in een dergelijke bezeten toestand van zijn vrije wil is beroofd. Toch heeft de ziel dan al een zekere rijpheid en is niet meer weerspannig tegen God. Dus zodra de mens weer over zijn wil kan beschikken, keert hij zich ook naar God. Dan openbaart de genade Gods zich nog duidelijker, omdat gelijktijdig met de opwekking van de Geest een ziekengenezing verbonden is die steeds als genadegeschenk van God moet worden gezien.

Maar heeft de geestelijke wedergeboorte plaatsgevonden, dan moet de wil van de mens voortdurend actief blijven. De mens moet voortdurend om toevoer van genade vragen. Hij moet zich voortdurend voor deze genade openstellen en ze benutten. Want het opwekken van de Geest betekent eigenlijk een voortdurende ontvangst van datgene, wat de Liefde Gods de mens doet toekomen om de volmaaktheid te bereiken. En dit alles is genade, maar steeds pas dan door de mens in ontvangst te nemen, wanneer hij er zich in volledige vrije wil voor openstelt.

De vrije wil vraagt om de genade, de vrije wil neemt ze in ontvangst, de genade wekt de Geest tot leven en de werkzaamheid van de Geest is weer het overbrengen van genadegaven. Want al het goddelijke, als het voor de mens toegankelijk wordt gemaakt, is genade, omdat de mens in zijn lage toestand van rijpheid niet waardig is met goddelijke gave in aanraking te komen. Doch de Liefde Gods schenkt geen aandacht aan de onwaardigheid van de mens en verleent hem goddelijke gave, zodra de mens gewillig is deze aan te nemen.

De wil wordt getoond door het gebed en door werken van liefde. Want dit laatste is de rechtstreekse verbinding met God die de mens de genade versterkt oplevert. Is de mens geestelijk wedergeboren, dan is dus de genade Gods bij hem werkzaam geworden en dan blijft de mens ook in Zijn genade. Want de Geest stuurt en leidt hem nu en spoort hem aan voortdurend werkzaam te zijn in liefde, met als gevolg dat hem voortdurend de genade Gods toestroomt. En daarom kan iemand die geestelijk is wedergeboren niet meer vallen. Hij kan zich niet meer van God verwijderen, omdat de goddelijke genade dit verhindert, de Liefde Gods die de mens vasthoudt en voortdurend verzorgt.

De mens verdient waarlijk niet de overdaad van genade die hem ter beschikking staat. Want hij is, zolang hij op aarde vertoeft, niet zo goed en volmaakt, dat hij met recht aanspraak zou kunnen maken op de genade. Maar hij kan het worden wanneer hij de genade benut. Want deze is het hulpmiddel dat de mens ter beschikking staat om volmaakt te worden. Alles wat er toe bijdraagt dat de mens zich positief ontwikkelt, kan genade worden genoemd.

En zo is ook het leed een genade, dat bij juist gebruik oneindig veel zegen kan brengen en de ziel verzekert van geestelijke vooruitgang. Ook de mens wiens Geest tot leven is gewekt, die dus geestelijk is wedergeboren, moet leed op zich nemen. Want het leed moet hem geheel rijp laten worden en moet hem louteren, omdat geen ziel - ook niet van de geestelijk wedergeborene - al zo helder en rein is dat ze geen louteringsproces meer nodig zou hebben. En daarom is ook het leed als genade te beschouwen, zoals alles wat ook de geestelijk gewekte helpt zich positief te ontwikkelen. Want de grootst mogelijke rijpheid op aarde te verkrijgen, moet het doel zijn van degene die geestelijk is wedergeboren.

Doch zonder de genade Gods kan hij het doel niet bereiken. Maar met Zijn genade is hij tot alles in staat. Maar God laat hem vrij welke hoeveelheid genade hij wil verwerven, welke mate van genade hij vraagt en hij ontvangen wil door zich open te stellen. Maar de geestelijk wedergeborene zal niet verslappen in het gebed om toezending van genade. En daarom zal hij voortdurend op God aansturen en door Zijn Liefde worden vastgepakt, die hem nu nooit ofte nimmer meer zal laten vallen, maar zijn ziel onophoudelijk helpt opwaarts te gaan.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het gebod van de naastenliefde - Eigenliefde

B.D. 3272 from 27. september 1944, taken from Book No. 42

Door het gebod van de naastenliefde moet aan de eigenliefde een halt worden toegeroepen, want deze is de dood van de ziel. Van zichzelf houden mag de mens maar in geringe mate. Dat wil zeggen, dat hij inzoverre zorgvuldig met het genadegeschenk van God moet omgaan, dat hij zijn leven beschermt tegen moedwillige schade en alles doet wat dit leven in stand houdt, omdat het hem niet nutteloos is gegeven. Zodra hij echter bovenmate van zichzelf houdt, komt hij het eigenlijke levensdoel van zijn leven niet na. Want eigenliefde veredelt de mens niet, integendeel, ze trekt hem omlaag. Maar de naastenliefde moet onvermijdelijk de eigenliefde kleiner maken en wel in dezelfde mate als de liefde tot de naaste wordt beoefend. En daar de mens de mogelijkheid heeft, om op de meest omvangrijke manier naastenliefde te beoefenen, zal deze de eigenliefde spoedig veelvoudig kunnen overtreffen. Maar er is steeds een overwinning voor nodig, om aan de naaste goed te doen, wanneer de liefde in het hart van de mens nog niet tot een heldere vlam is ontstoken. En daarom heeft God het gebod van de naastenliefde gegeven, want de mens, die de liefde in zich heeft, heeft het gebod niet nodig.

Waar echter de eigenliefde nog de overhand heeft, moet de mens door de geboden worden aangespoord tegen deze eerste te strijden. Hij moet er in zekere zin aan gewend raken zichzelf minder aandacht te schenken terwille van de medemensen. Dwingt hij zichzelf tot werkzame naastenliefde - al is het in het begin ook zonder innerlijke drang - dan zal toch spoedig in hem de liefde ontbranden en hij verricht dan de werken van liefde uit innerlijke aandrang om te helpen en blij te maken. En dan wordt de eigenliefde kleiner en toch bewijst hij aan zichzelf het grootste werk van liefde, want hij redt zijn ziel, maar zonder zelfzuchtige gedachten, want hij werkt in liefde terwille van de liefde en het goede. En dus groeit in hem ook de liefde tot God, die in de liefde tot de naaste tot uitdrukking komt. Want God beminnen met heel je hart wil zeggen: Zijn geboden nakomen. En Zijn geboden vragen liefde. Liefde voor alles wat God heeft geschapen, echter op onbaatzuchtige wijze, want de eigenliefde zoekt alleen eigenbelang en is derhalve geen goddelijke liefde. En als de mens de eigenliefde niet bestrijdt, zal hij voortdurend achteruitgaan in de ontwikeling, want de goddelijke liefde blijft hem dan vreemd. Maar alleen deze brengt hem verlossing.

De eigenliefde wil alles bezitten, maar ze zoekt alleen aardse goederen en verhindert derhalve de ontwikkeling van de ziel, want alleen hij die geeft zal ook mogen ontvangen. Wie echter van zichzelf meer houdt dan van de naaste, zal ook niets willen uitdelen en daarom ook niets kunnen ontvangen. Maar daar God uitmeet, beantwoordend aan de wil van de mens om te geven, moet de mens door geboden eerst worden aangezet om te geven. En zoals hij nu de geboden nakomt, zo wordt hij ook door God bedacht. En daardoor wordt hij langzaam opgevoed tot liefdadigheid, die dan ook steeds onbaatzuchtiger kan worden, hoe meer de mens de eigenliefde bestrijdt. En dan pas beseft hij ook de zegen van de naastenliefde, omdat ze hem des te gelukkiger maakt, hoe meer ze aandrang van het hart is. En des te meer ontwaakt de mens ten leven, terwijl de eigenliefde hem doemt, de geestelijke dood te sterven. De liefde moet worden beoefend, wil de Geest in de mens levendig worden. En daarom gaf God hem de geboden, want de mens is voortdurend in gevaar, zich te verliezen aan de vijandige kracht, als liefde voor zichzelf de overhand heeft, terwijl hij steeds dichter bij God komt, hoe meer hij zichzelf prijsgeeft, dus de eigenliefde overwint. Want de liefde voor de naaste levert hem de onverdeelde Liefde van God op, Die hem vastpakt en Zich met hem verbindt en hem tot het gelukkigste wezen maakt op aarde en eens in de eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte