New Revelation recieved by Bertha Dudde

Proclamations No. 1520 - 1623

Please take special notice of the fact that God’s Words addressed to us are non-denominational.

The contents of this publication by no means intends to attract members of any Christian religious affiliation nor to recruit members into any other religious affiliation.

Its sole purpose is to make the present-day Word of God accessible to all people.

Between 1937 and 1965 Bertha Dudde was permitted to receive and record 9030 individual proclamations on a daily basis.

The publication of the proclamations was made possible due to the active support of the many friends of God’s New Revelation.

May this Word of God become a blessing to many people. (Also see B.D. No. 4015)

Distribution of the proclamations is very much desired. Only complete and unaltered proclamations must be passed on. (Also see B.D. No 8899)

‘He that hath My commandments, and keepeth them, he it is that loveth Me .... and I will love him, and will manifest Myself to him ....’ John 14, 21

The Publishers, Hans-Willi Schmitz and Wilhelm Wegers

http://en.bertha-dudde.org/

Autobiography of Bertha Dudde

At the request of many friends Bertha Dudde wrote the following biography in 1953:

I have been writing messages received through the inner Word since June 15, 1937. In answer to the many requests of my friends I will give you a picture of my earthly life, a short explanation of what I received spiritually, and my own feelings about all this.

I was born April 1, 1891, the second oldest daughter of an artist of Liegnitz in Silesia, today's Poland. I had a normally peaceful childhood, with six sisters in our parent’s home. I learned the cares of life at an early age. The desire to make money to help my parents made me learn the trade of a seamstress. As the financial needs of my parents continued, so did the burden, and in this way I made myself useful.

My parents belonged to different denominations. Father was a Protestant - Mother a Catholic. We children were brought up in the Catholic faith but never experienced pressure or force to follow the practices of the church so that each child in later years was able to pursue their own chosen course.

I myself was religious but could not accept the doctrine of the Catholic system although I respected the church. I could not represent something on the outside that my inner conscience had not accepted. So I did not continue to attend church, heard little preaching and had no knowledge of the Bible. I did not read any religious books or scientific literature and did not join any other group or religious sect.

Anyone knowing the Catholic teaching knows what a conscious struggle one finds himself in when he wants to release himself from it. I was not spared from this either. But the question as to what is the Truth and where it is to be found, remained.

Often when I prayed the Lord's Prayer I would beseech the Lord to allow me to find His kingdom. This prayer was answered in June 15, 1937, as I prayed quietly and waited for the inner voice. In this attitude I persisted often, for a wonderful peace came over me and thoughts which came to my heart, not my head, gave me comfort and strength.

Still I did not know that these thoughts were given to me until, in a strange dream I experienced something which later proved to be the Truth and caused me to write down these thoughts.

So on a certain day as I listened inwardly a stream of words came to me, which I wrote down. This was the first message I wrote which started like this: "In the beginning was the Word, 'a Te-Deum' to the Creator of Heaven and Earth."

Then came doubt, …. did you write this by yourself? In short, I have wrestled, prayed and gone through many struggles, but again and again the words came to me like a stream, a wisdom, which made me tremble. Then God Himself took away my doubts. He answered me and I acknowledged Him as our Father, in His Word. My faith grew, doubt diminished, and I received and wrote daily.

The contents of the writings were beyond my understanding. Phrases, which I had never heard of or read about, strange and scientific expressions and references continually came to me. Then came unheard of expressions of the Heavenly Father's Love giving refuge and providing enlightenment to all the questions of life.

The Words came to me in the following manner: After sincere prayer and a short period of composure I listened inwardly. Thoughts then followed coming to my mind, clearly, distinctly, and the words flowed smoothly always three or four, one after another, like writing a radio announcement or a weather report, slowly so that I could easily keep pace, writing line after line.

Now I write the words in shorthand as a dictation without having any constructive or intellectual part in it. I am in no way in a 'trance', nor do I even form the sentences, but it comes to me one word at a time, neither do I understand the context while I am writing the words down.

After days, sometimes weeks, I transcribe the shorthand writings into longhand without changing or correcting a syllable. Each dictation takes about half an hour. I must stress that this could not happen forcibly or in a state of ecstasy. It all takes place simply and consciously, without any excitement or influence of my own will. I can interrupt myself at any time and finish the sentence after hours or days without reading the previous writing the dictated words continue again.

My will is under no compulsion, all that I desire is to serve God and do what His will wants me to do.

I can truthfully say that I was led into this Truth, and these concepts were, in every respect, foreign to me. It was only after years that I found confirmation of what I received when I came to know the writings of Jacob Lorber. No one can imagine my joy when I discovered the literature of Jacob Lorber; ‘The Great Gospel of John’ and ‘The Youth of Christ’. Then I understood that other people were also given the Word of the Lord, that God had spoken to His children at all times and that God will continue to do this in His endless love and mercy.

I found in Lorber's writings the same as was given to me. I often could not understand the Word that came to me, but in His love the Heavenly Father gave me the explanation. How wonderful are the innumerable manifestations in which the Father displays His exceedingly great goodness.

It became clear to me that my limited education due to lack of money, and my lack of time to read good books or visit performances, became my advantage. I was now able to concentrate on my work from early morning to late at night, and each day I received that precious spiritual Word without knowing for whom I received it.

It is because of my ignorance of the Bible and the Catholic doctrine that I accepted the Word from above without resistance. In my experience, an earnest Catholic or Protestant whose knowledge is rooted in dogmatic theories is too much bound to dogma to accept and embrace divine revelations without resistance.

Still, there are scientists at several faculties who earnestly discuss these divine teachings with increasing interest. Their interest not only concerns the irrefutable explanation of the origin of matter and the possibility of its dissolution, but also the principle of the wrong teachings of different religions, systems and confessions. In the messages I received, these errors are recorded and everyone is urged to give instructions concerning these doctrinal errors whenever there is an opportunity. But everyone is free to take the Lord's Word to heart or not. But whoever understands the spirit in the Father's Word and does not act accordingly increases the distance between himself and the Father even more. When he does not follow the warning Words of love he puts himself inevitably under the law. He will also, in the same measure, lack in grace by disregarding God's commandment of love.

In God's grace people are led anew to the Gospel, which emphatically points out the purpose of man's being. For the merciful love of God seeks to save all who still can be saved before the turning point comes. And it will come. The end-time which seers and prophets have proclaimed is now here. According to the revelations given to me, the Lord does not differentiate between His children. ‘Come ye all to Me’ sounds His call and blessed is he who hears His call and follows Him. God loves His children. He wants to make them all happy, even when they do not want to know Him.

Recorded November 22, 1953

Bertha Dudde

Bertha Dudde was permitted to leave her earthly shell on September 18, 1965 to return to the Father’s heavenly house.

Inhoud

1520 - Verlichting van de geest – Niet kunnen bidden

1521 - Moment van innerlijke beschouwing

1522 - Voedsel voor de ziel – Geestelijke kost

1523 - Aansporing om te strijden voor de Heer

1524 - Lage zielentoestand – Onbegrip

1525 - Goddelijke rechtvaardigheid

1526 - Geestelijk keerpunt – Strijd tegen God

1527 - De smalle weg en de brede weg

1528 - Houding ten opzichte van de vraag over de goddelijkheid van Jezus

1529 - Werkzaamheid van de lichtwezens vereist de diepste kennis

1530 - De almacht van God – Zichtbaar teken

1531 - Voorspelling

1532 - Het in acht nemen van het goddelijke woord – De werkzaamheid hiervan

1533 - Wereldse successen – Verloren tijd

1534 - Wanneer heeft het Woord GOD's geen effect?

1535 - Het onderwerpen van de wil aan de goddelijke wil

1536 - Het vrij worden

1537 - Helder moment – Straal van inzicht

1538 - Toedracht van de catastrofe

1539 - Doel en reden van de bekendmakingen – Het zuivere woord van God

1540 - Het overschrijden van de grenzen van zijn macht (tegenstander)

1541 - Verschillende levensomstandigheden onbelangrijk voor de opwaartse ontwikkeling

1542 - Woorden van de Vader - Terugkeer naar het vaderhuis

1543 - Opduiken van gedachten – Opnamevermogen

1544 - Wetten die in strijd zijn met de goddelijke leer – Totale vernietiging hiervan

1545 - Hindernis – Naastenliefde

1546 - Overwinnaar van de dood – Eeuwige heerlijkheid – Verkeerde wil

1547 - Brood uit de hemel

1548 - Beoordeling van raadselachtige gebeurtenissen – Tijdelijke inbeslagname

1549 - Gebruikte goddelijke kracht – Misbruikte kracht

1550 - Hypergevoelige fijngevoeligheid – Gelijkmoedigheid

1551 - Ergernissen – Ontucht – Ongeloof

1552 - Het streven van de tegenstander is vernietigend

1553 - Goddelijke liefde – Groot genadegeschenk – “Ik geef jullie niet, zoals de wereld geeft” – Misleiding

1554 - Openlijk belijden – Krachtig optreden zonder schroom

1555 - Grondig overdenken van hetgeen ontvangen is – Geestelijk eigendom

1556 - Liefhebben en lijden voor de medemensen

1557 - Het juiste doel – Zelfbeschikkingsrecht van het wezen

1558 - Verbinding van de hemel naar de aarde

1559 - De poort naar de eeuwigheid kan al voor de dood worden doorgegaan

1560 - Werkzaam zijn van de geest

1561 - Hindernis – Geestelijk werkzaam zijn – Verwaandheid of ongeloof

1562 - Het vaste geloof verzekert onbegrensde macht – Wetmatigheid

1563 - Rijkdom en armoede in het hiernamaals

1564 - Geheugen

1565 - De stem van het geweten

1566 - Goddelijke genade opeisen en afsmeken

1567 - Het belijden van JEZUS CHRISTUS voor de wereld Goddelijke bescherming

1568 - Grove materie – Vorm – Substantie

1569 - Met het verstand onderzoeken – Gelovigen en ongelovigen

1570 - Directe uitstraling – Genadegeschenk

1571 - Zelfverlossing – Liefde – Het opgeven van de wil

1572 - Geweldige omwenteling als gevolg van een verkeerd leven

1573 - Ras – Innerlijk leven

1574 - Het doel heiligt de middelen

1575 - Rechtvaardigheid – De ondergang van de wereld – Nieuwe aarde

1576 - Woorden van de Vader – Vooruitkijken naar het jongste gericht

1577 - Gods zegen voor het werk – Goede en slechte hulp

1578 - Vermaning tot zachtmoedigheid, vredelievendheid en liefde

1579 - Kennis zonder liefde is een dood goed

1580 - Het inwerken van de leugenvorst op het denken van de mensen

1581 - Sleutel tot kennis – Poort – Geloof – Poortwachter

1582 - De kracht van de geest

1583 - Het niet erkennen van het uitgaan uit God – Saamhorigheidsgevoel

1584 - Een waarschuwing van een vader uit het hiernamaals aan zijn kinderen

1585 - Genade - Geestelijk schouwen - Gelukkig makende staat

1586 - Schepping

1587 - Reïncarnatie - Geestelijk schouwen

1588 - Het wezen van de liefde

1589 - Over hen die onvrijwillig voortijdig zijn gestorven - Hiernamaals

1590 - Innerlijke beschouwelijkheid – Vrije uren – Zelfbeschouwing

1591 - Geestelijk keerpunt – Strijd tegen Christus

1592 - Materie – Dienen – Misbruiken van de vrije wil

1593 - Onderwerpen van de wil – Genade – Geestelijke en aardse kennis

1594 - De komende tijd van lijden Het doel van de aankondiging

1595 - Vervullen van de geboden van de naastenliefde zonder liefde

1596 - Samenwerking van degenen, die geestverwanten zijn – Het woord van God

1597 - Verschillende openbaringen – Waar is waarheid?

1598 - Geloof en vertrouwen in God – Toezending van God

1599 - Vrees van de wezens in het hiernamaals voor het doorzettingsvermogen voor dit werk

1600 - Het overdragen van geestelijke waarheden in het hiernamaals

1601 - Overvloed aan kracht in de goddelijke liefde – Verklaring van de schepping

1602 - Gemoedstoestanden - Depressies - Blijk van liefde

1603 - Verstand, rede en vrije wil – Vooroordelen – Verantwoordelijkheid

1604 - Aardse zorgen – Ontbrekend geloof en vertrouwen

1605 - Levend water – Woord van God

1606 - Bemiddelaar tussen de wereld en God – Waarschuwing

1607 - Dode en levende materie – Vernietigingswerk – Rampen

1608 - Goddelijke ordening – Chaos – Naar de zegen leiden

1609 - Onderzoeken met en zonder Gods hulp – Waarheid

1610 - “Word als kinderen” - Kinderlijk geloof

1611a - Vrije wil noodzakelijk voor de verlossing – (Zelfverlossing)

1611b - Genademiddelen – Gebed en liefdadigheid

1612 - Verbindingen van het hiernamaals naar de aarde – Direct en via de gedachten

1613 - Uitroeiing van valse leringen – Tegenstand – Gebed

1614 - Hoe Christus Zijn leer predikte – Werk van God – Mensenwerk

1615 - Het proces van het overdragen – De gave van het schrijven is een genadegave

1616 - God, de oer-eeuwige kracht – Het oer-eeuwige licht – Lichtdrager

1617 - Toestand in het hiernamaals van de ziel die nog aan de materie hangt

1618 - De ziel en de geestvonk in de mens

1619 - Komt allen tot Mij - Ik geef u niet zoals de wereld geeft

1620 - Uren van eenzaamheid Noodzakelijke scheiding van de wereld

1621 - Rechtvaardigheidszin

1622 - Strafgericht - Tijd van vrede - Gebroken macht van de tegenstander

1623 - Het leven in het hiernamaals is een regelmatig actief zijn en geen rusttoestand

Verlichting van de geest – Niet kunnen bidden

B.D. 1520 from 14. juli 1940, taken from Book No. 25

Wanneer de mensen zich voor zouden willen stellen, dat ze elk probleem op zouden kunnen lossen met gebruikmaking van goddelijke kracht, de verlichting door de heilige geest, en dat ze zich allemaal in die toestand kunnen brengen, wanneer hen het eraan gelegen is om het werkzaam zijn van de goddelijke geest te beproeven. Alleen de ernstige wil is nodig, dan zal de mens aan alle voorwaarden voldoen, welke de verlichting van zijn geest tot gevolg hebben.

En daarom moeten de mensen niet God de schuld geven, Die hen zogenaamd in de duisternis van de geest laat gaan. Het is werkelijk Zijn wil om de mensheid het licht te brengen, maar tegen Zijn inspanningen wordt voortdurend weerstand geboden en de mens kan niet gedwongen in de lichte geestelijke staat gebracht worden. Maar anderzijds is het ook niet mogelijk om zonder die innerlijke verlichting God goed te herkennen en zodoende kan de mens noch opheldering gegeven worden over Diens liefde en almacht, noch over Zijn werkzaam zijn en heersen in het scheppingswerk.

En de mens zal onwetend blijven, zolang hij zich niet in een innig gebed aan de kracht overgeeft, waaruit hij zelf voortgekomen is. Maar de uitwerking is in geestelijk opzicht vreselijk als de mens niet meer bidden kan. De gang over de aarde blijft voor hem zonder resultaat, want zijn eigen kracht is niet voldoende voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel en hij doet geen beroep op de goddelijke kracht.

Elk schijnbaar succes in het leven is dus de schenking van kracht van de tegenstander, die de instelling van de mensen gebruikt om hen nu van zijn kant te geven en hun denken nu volkomen te misvormen. Hij zal nu niet meer in staat zijn om zichzelf geestelijk op een hogere trede te brengen, want de wil daartoe ontbreekt hem volledig. Zijn aardse leven en de vervulling daarvan is voor hem voldoende. Hij gebruikt alle ontvangen kracht alleen in aardse zin en voelt zich innerlijk superieur boven de wetende mensen, want de tegenstander versterkt zijn gevoel van eigenwaarde en laat in hem geen gevoel van zwakte opkomen.

En het is moeilijk om het evangelie voor zulke mensen te prediken. Het is moeilijk om hun het verkeerde denken duidelijk te maken, omdat ze, ondanks de diepste duisternis van de geest, denken zelf in het licht te staan en in verwaandheid elke onderrichting afwijzen. Slechts een gewelddadige schok van het denken tot nu toe kan nog een succes opleveren en dit wordt met pijn en moeite alleen maar veroorzaakt door buitengewone gebeurtenissen, die hem in de grootste lichamelijk nood brengen en hem als het ware dwingen om een hoger wezen om hulp aan te roepen, wanneer de verwijdering van God niet al zo groot is, dat hij deze verbinding niet meer door het gebed tot stand kan brengen. Deze is verloren. Maar degene, die God nog om hulp vraagt, kan van zijn geestelijke en lichamelijke nood bevrijd worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Moment van innerlijke beschouwing

B.D. 1521 from 14. juli 1940, taken from Book No. 25

De innerlijke beschouwing moet aan elke verandering van het wezen voorafgaan. De mens moet zichzelf en zijn handelen vaak aan een onderzoek onderwerpen. Hij moet zich bezighouden met al zijn taken en kritisch kijken in hoeverre hij aan de goddelijke eisen voldoet. Deze zelfbeschouwing zal hem ook de tekortkomingen laten herkennen en als hij het ernstig meent met de arbeid aan zijn ziel zal het hem aanzetten om zich steeds volmaakter te vormen.

De innerlijke controle is een bepaalde controle, die zowel zijn denken, als ook zijn handelen betreft. Hij zal, als hij niets ontziend kritiek op zichzelf uitoefent, ook zijn onwaardigheid beseffen en in nauwe verbinding met zijn Schepper treden en hij zal in deemoedig gebed God om erbarmen en genade vragen en dus krijgt hij nieuwe kracht voor de arbeid aan zichzelf. Want vanuit zichzelf zou de mens nooit tot volmaaktheid kunnen komen, omdat zijn kracht zonder de hulp van God te gering is. Maar het is hem verzekerd, dat God alleen van de mens eist, dat hij om de hem toekomende genade vraagt, waarmee de mens toegeeft, dat hij naar God verlangt.

Als de mens nu vaker zichzelf en zijn leven beschouwt met het oog op de opwaartse ontwikkeling van de ziel, dan zal hij ook de afstand tussen hem en God herkennen. Hij zal ernaar streven om deze afstand te verkleinen en, als hem daartoe de kracht ontbreekt, deze van God vragen. En alleen zo gaat hij voort op de weg van de opwaartse ontwikkeling. Slechts zo is het mogelijk om in een steeds nauwere verbinding met de hemelse Vader te komen, want hij zal spoedig geen weg meer gaan, zonder Hem om Zijn zegen en Zijn kracht gevraagd te hebben en hij zal nu waarachtig de verhouding tussen het kind en de Vader tot stand brengen, dat dan ook een buitengewone krachtschenking tot gevolg heeft.

En daarom eist God van jullie, dat jullie je altijd rekenschap geven van hoe jullie gang over de aarde is. Dat jullie niet gedachteloos en zonder verantwoordelijkheidsgevoel erop los leven, maar steeds aan jullie ziel denken. Hij wil, dat jullie bij alle aardse activiteiten Hem niet vergeten. Dat jullie steeds tijd vinden om het geestelijke in jullie te verzorgen. Hij wil, dat jullie niet enkel aan het lichaam denken, maar ook de ziel een vrij uurtje schenken, dat voor de vormgeving van jullie ziel nodig is. Een vrij uur, die jullie de verbinding met jullie Heer en Heiland oplevert, waarin jullie schatten voor de eeuwigheid verzamelen. Hij wil, dat jullie dan ernstig bij jezelf te rade gaan, wiens welzijn voor jullie belangrijker is. Het welzijn van het lichaam of van de ziel. En als jullie nog te ijverig aan het lichaam denken, moeten jullie om kracht vragen, overeenkomstig de goddelijke wil leven om jullie te kunnen ontwikkelen. En het uur van de innerlijke beschouwing zal bevorderlijk zijn voor jullie zielenheil, want jullie ontvangen kracht voor een nieuw streven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Voedsel voor de ziel – Geestelijke kost

B.D. 1522 from 14. juli 1940, taken from Book No. 25

Zuiver geestelijke kost is het voedsel voor de ziel, dat jullie alleen van boven gegeven kan worden. Ze is een genade van God, welke de mens niet in zijn volle omvang beseffen kan, want Hij geeft de mens als het ware iets, dat het niet verdient. Hij geeft hem liefdevolle middelen voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel. Hij stelt hem alles ter beschikking, waardoor de mens tot volmaaktheid kan komen. Hij stort in overvloedige mate de goddelijke genade over het mensenkind uit om de weg omhoog gangbaar voor hem te maken en daarom onderwijst Hij de mensen. En dit onderricht is het brood van de hemel, het geestelijke voedsel voor de ziel.

De mens heeft voor de instandhouding van het lichaam eveneens voedsel nodig en deze wordt hem door Gods goedheid voortdurend gegeven. Maar het voedsel welke de ziel nodig heeft, is van een andere aard. De ziel kan alleen maar geestelijk bedacht worden, omdat ze immers de vereniging van geestelijke kracht is, die dus een geestelijke oorsprong heeft. Deze zielenkracht moet iets toegevoerd worden wat bovenaards is, wat aan het geestelijke rijk ontnomen is en alleen met geestelijke ogen waarneembaar is voor de ziel.

En zo wordt de ziel nu voorzien van voedsel, dat aan de toename van het geestelijke bijdraagt. De ziel, die voorheen naar het aardse toegekeerd was, wordt in zekere zin vergeestelijkt. Want als de ziel louter aards bedacht wordt, lijdt ze gebrek en ze lijdt verschrikkelijk onder haar behoeftigheid. Als haar echter geestelijk voedsel gegeven wordt, dan is haar toestand vrijer. (onderbreking)

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Aansporing om te strijden voor de Heer

B.D. 1523 from 16. juli 1940, taken from Book No. 25

U mag niet wankel worden, als de zwakte van het ogenblik u overvalt. Altijd is de Heer tot hulp bereid en Hij schenkt u kracht en sterkte. Hij geeft u de moed om voor Hem te strijden.

Er zal zoveel tegenstand aan de dag komen en het zal u de moed doen verliezen, maar God kent elke angstige opwelling van het hart en Hij grijpt in als de tijd daarvoor gekomen is. Want Zijn wil regeert over alles en Hij bekommert zich in het bijzonder om de mens, die zich ondergeschikt maakt aan Zijn wil. En deze maakt Hij Zijn wil bekend, Zijn geest vervult hem en Zijn woord stroomt naar hem toe en geeft hem kracht voor een toegenomen werkzaam zijn voor de grootste geest van de hemel en de aarde.

En het is uw opdracht, dat u Zijn wil aan de hele wereld bekendmaakt. God wil door u tot de wereld spreken. Hij wil, dat van Zijn macht en wijsheid vermelding gemaakt wordt. Hij wil, dat de mensen zich in gedachten tot Hem wenden om nu direct op hen in te kunnen werken.

U, die drager van het goddelijke woord bent, laat u niet van de wijs brengen door twijfels of tegenwerpingen van degenen, die aanhangers van de wereld zijn. Elke stap die u zet, is voor u uitgestippeld en elk woord dat u spreekt, wordt u in de mond gelegd. En als u de Heer blijmoedig dienen wil, zal ook elk woord succes hebben en dus gezegend zijn.

Het lichtje moet ontstoken worden in de harten van degenen, die nog in de duisternis wandelen en laat dus uw licht schijnen, opdat het schijnsel de mensen aantrekt en ze er nu zelf naar verlangen om in het licht te staan. En als u in de liefde en met geduld uw plicht vervult, zult u succes hebben en degene, die eerst al het geestelijke afwees, zal nadenkend worden. Hij zal een buitengewone kracht herkennen en zich hier verlangend naar toekeren en ze zal hem nu ook toestromen, als hij hier innig naar verlangt.

En zo is het werk van allen die willen dienen nodig om de grootste nood van de ziel te beïnvloeden. Elke ziel is dankbaar als haar de reddende hand toegestoken wordt en zodoende moet u haar uw liefde voor de naaste bewijzen, doordat u hem te hulp komt, omdat hij die hulp dringend nodig heeft. Zijn wil is te zwak, dus moet u uw wil gebruiken en werkzaam zijn. En als u de zegen hiervoor vraagt, zult u niet tevergeefs strijden. God Zelf zal u terzijde staan en, door Hem geleid, zal alles wat u onderneemt goed komen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Lage zielentoestand – Onbegrip

B.D. 1524 from 16. juli 1940, taken from Book No. 25

Wanneer de staat van de ziel zo gering is, dat ze de liefde van God niet meer herkent, dan is het bewijs gegeven, dat ze ontzettend karig bedacht werd en haar niets ter versterking, wat ze nodig had, aangeboden werd. De mens heeft ongelooflijk weinig begrip voor al het geestelijke. Hij raakt niet onder de indruk, want al zijn denken betreft louter het aardse leven. Maar de ziel wordt niet erkend en dus ook niet bedacht.

Het gehele voelen van de mens draait om puur aardse doelen. Daarom is de ziel gedwongen om het lichaam te dienen, doordat al het denken, voelen en willen slechts de instandhouding van het lichaam dienen mag en de ziel onuitsprekelijk lijdt, omdat dit maar weinig nuttig voor haar is.

De innerlijke vrede, het bewustzijn van goddelijke afkomst te zijn, het verlangen naar de vereniging met God, dat de ziel zo onnoemelijk gelukkig zou maken, ontbreekt haar volkomen. Ze is als een onderdrukte dienares en moet nu steeds alleen doen, wat het lichaam verlangt en steeds verder verschuift het eigenlijke doel, de vereniging met God. Want omdat het lichaam haar geheel voor zichzelf opeist, wordt ze steeds wereldser en verliest ze elke verbinding met God en dat is haar ondergang en haar verderf.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Goddelijke rechtvaardigheid

B.D. 1525 from 17. juli 1940, taken from Book No. 25

Provoceer de goddelijke rechtvaardigheid niet. De Heer van de hemel en de aarde is oneindig lankmoedig, geduldig en barmhartig. Hij ziet het gedrag van Zijn mensenkinderen en dit gedrag heeft absoluut niet Zijn goedkeuring en toch geeft Hij hun steeds nog tijd om zich te veranderen, want Zijn liefde voor Zijn schepselen is grenzeloos.

Zijn rechtvaardigheidsgevoel is echter net zo sterk. Hij kan degenen, die in strijd met Zijn wil leven, niet het eeuwige leven geven. Hij moet al Zijn schepselen recht laten wedervaren. En steeds weer probeert Hij hen nog op het juiste pad te brengen. Steeds weer stelt Hij het tijdstip van de afrekening uit. Elke goede menselijke opwelling benut Hij om de mensen het verkeerde van hun levenswandel voor ogen te houden en Zijn liefde uit zich onophoudelijk tot degenen, die Hem niet herkennen.

Hij probeert ook bij hen het begrip op te wekken voor het geestelijke leven. Hij probeert hen op de meest natuurlijke manier te hulp te komen om hun het geloof terug te geven. Hij stuurt hun Zijn boodschappers, opdat ze hun gedachten aan zullen sporen tot activiteit, en dit in geestelijke betekenis, zodat ze voor hun zielen zorgen.

Maar ook Zijn lankmoedigheid bereikt eenmaal haar einde en Zijn rechtvaardigheid moet zich nu uiten. Want Hij laat niet toe, dat er de spot met Hem gedreven wordt en er niet op Zijn gaven van boven gelet wordt. Hij moet de mensen, die Zijn bestaan willen ontkennen, stevig aanpakken. Hij moet het hun bewijzen, dat Hij bestaat. Want Hij kan het niet toelaten, dat de mensheid al Zijn liefde afwijst en Hem geheel uit het leven elimineert.

De mensen vergissen zich geweldig en toch denken ze er niet aan, dat het hen aan besef ontbreekt. Dat ze bij geestelijke vragen geen oordeelsvermogen bezitten. Maar ze schrikken er niet voor terug om te oordelen. Ze hebben kritiek op de zendingen van God. Ze geloven, dat ze ten onrechte moeten lijden en ze nemen daarom een houding tegen de eeuwige Godheid aan, die hen in elk geval niet past.

En God kijkt nog steeds met volle liefde en goedheid op de dwalende mensen neer. Maar het moment zal komen, dat de goddelijke toorn zichtbaar zal worden. Het moment zal komen, waar alle arrogantie aan het wankelen gebracht wordt. Waar de arm van God maar al te duidelijk herkenbaar zal zijn en waar de mensen, die Hem vandaag nog lasteren, door ontzetting gegrepen worden. En dat zijn er ongelooflijk veel. Ze wezen de reddende hand af, dus ze moeten de straffende hand te voelen krijgen en goed voor degenen, die nu de hand van God herkennen en zich voor Zijn toorn buigen.

God kan degenen, die tegen Hem ingaan, niet ongestraft laten. Zijn liefde en goedheid zijn wel oneindig, maar Zijn rechtvaardigheid ook en deze noopt Hem om Zich nu duidelijk kenbaar te maken en alles te verwoesten, wat Zijn liefde afgewezen had.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geestelijk keerpunt – Strijd tegen God

B.D. 1526 from 17. juli 1940, taken from Book No. 25

De bereidheid van het hart voor het goddelijke woord is zo gemakkelijk tot stand te brengen, wanneer de mens in een innig gebed met de hemelse Vader volhardt en om Zijn zegen vraagt. De geringste afleiding van buiten zal het anders bereidwillige mensenkind in een staat van onoplettendheid brengen, maar als diens gedachten zich los willen maken, dan is slechts een innige roep naar de Vader nodig en zijn geest zal sterker worden, opdat hij zich verbindt met de Vadergeest. En dan stroomt de kracht ongehinderd naar hem toe.

De mens getuigt van het goddelijke werkzaam zijn, als hij hetgeen hem toegestuurd wordt aan de medemensen probeert over te dragen en dus in de naam van de Heer spreekt. Hij kan aan de verheerlijking van de goddelijke naam onuitsprekelijk veel bijdragen, als hij er niet voor terugschrikt om bij elke gelegenheid vermelding te maken van het werkzaam zijn en de heerschappij van de eeuwige Godheid, want de wereld is zonder enige kennis hieromtrent, omdat ze niets meer gelooft.

En het zal gebeuren dat niemand het meer zal wagen om over God en Zijn eniggeboren Zoon Jezus Christus te spreken. En de weinigen die nog geloven, zullen uitgestoten worden en men zal proberen hen te verhinderen om de geestelijke rijkdom te verspreiden. Men zal niets onbeproefd laten om de kennis van goddelijke waarheden uit te roeien. En niemand zal het wagen om er tegenin te gaan, want ze vrezen voor degenen, die machtig zijn. En toch moet in deze tijd heel erg ijverig gewerkt worden, opdat de leer van Christus in het geheim verspreid wordt. De verdienste van degene, die de naam van de Heer openlijk belijdt, zal voor de Vader werkelijk groot zijn, want hij strijdt voor de zielen van de medemensen en lijdt ook voor hen, wanneer de Vader in de hemel dit wil.

En het formele zal zich zal zich nu scheiden van de levende aanhangers van de leer van Christus. Want wat daar vorm is, zal niet tegen deze maatregelen standhouden en dus zal elke vorm opgeofferd worden. Men zal zich daar makkelijk van scheiden en wat overblijft is slechts een op zich onevenwichtig gebouw zonder innerlijkheid.

Maar de tijd van degene, die waarachtig in Christus leeft, is gekomen. Hij sluit zich opgewekt aan bij de schare van de strijders van Christus. Zijn geest is vrij, dus hij vreest de verbanning van het lichaam niet. Hij spreekt voor Christus, omdat Christus Zelf door hem spreekt. Hij is niet bedeesd meer, want hij herkent God en de waarheid, dus hij vreest de wereld en haar heersers niet. En er gaat een grote kracht van hem uit, die allen gewaarworden, die van dezelfde geest zijn. Ze zullen zich verenigen en een coalitie vormen en niet meer werelds lijden, maar steeds een gebod zien in de ijverigste zielenarbeid, die ze moeten vervullen, ofschoon ze bedreigd worden met aardse straf.

En nu zal er dus veel zaad opkomen, want de mensheid bevalt de geestloze tijd niet. Ze wordt het wereldse gewoel moe en ontbeert het woord, dat van God getuigt. En zodoende zoekt ze het en zal het ontvangen door de mond van degene, die de Heer onderwezen en uitgezonden heeft te midden van deze hongerende mensen. En het woord zal succes hebben. Het zal de mensen aansporen, van wie het verlangen naar God aanleiding is, dat God in het woord tot hen komt.

En de strijd om de opperheerschappij zal ontbranden. De geestelijke wereld strijdt nu tegen de niet-geestelijke wereld. Er zal geboden en verboden worden. Door de wereldse macht zal het opvolgen van hun wetten geboden worden en al het door God gewilde en al hetgeen God benadrukt zal verboden worden. Er strijden nu twee tegenstanders. Opnieuw strijdt de duisternis tegen het licht, maar het licht zal schijnen en de duisternis doordringen en degene, die in vermetelheid probeert het licht uit te doven, zal verblind worden.

En dit is het geestelijke keerpunt, die degenen, die de geestelijke nood van de huidige tijd herkennen en zich voor het geestelijke welzijn van de medemensen inzetten, mee zullen maken. Want dezen zijn de Heer welkom als strijders. Hij stelt Zijn leger samen en maakt het klaar voor de strijd. Ze zullen strijden met het zwaard van de mond, want de Heer zegent hen en geeft hun kracht en sterkte om te strijden voor Zijn naam.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De smalle weg en de brede weg

B.D. 1527 from 18. juli 1940, taken from Book No. 25

Kies de weg, die u naar het eeuwige vaderland leidt. Het is weliswaar smal en lastig en u moet uw volledige kracht gebruiken om niet af te dwalen naar de brede weg, die wel vreugden en genoegens biedt, maar u naar een ander doel leidt. En hoewel de weg ook smal en vol ontberingen is, u staat toch een Begeleider terzijde, Die u kracht geeft, u ondersteunt en u zeker over alle gevaren van het leven geleidt, als u Hem maar roept en naar Zijn hulp verlangt.

De brede gangbare weg biedt onophoudelijk genoegens en faciliteiten van allerlei aard. En daarom wordt hij betreden door degenen, die moeiten en lasten vermijden en het aardse leven aangenaam willen maken. Maar deze weg zal nooit naar de hoogte leiden. De mens, die over de brede weg gaat, zal voortdurend de aarde aanhangen en in het grootste gevaar verkeren, dat hij in de diepte eindigt. De vreugden van het leven nemen zijn gehele denken in beslag. Zijn denken en voelen worden oppervlakkig en hij heeft plezier in heel aardse, waardeloze rommel. Hij geeft zich over aan de verlangens van het lichaam en is de zonde met alle zinnen toegedaan. En zo’n levenswandel kan nooit naar de hoogte, maar moet tot het verderf leiden.

Alle kracht, die God de mens voor de instandhouding van zijn leven doet toekomen wordt verspild aan nutteloze ondernemingen. De ziel omkleedt zich met een steeds dichter omhulsel, in plaats van deze op te lossen en zich te bevrijden uit de boeien, die het aan de aarde vastketent. En dat kan alleen maar de achteruitgang voor de menselijke ziel betekenen, maar niet tot een opwaartse ontwikkeling leiden, terwijl de smalle weg zeker naar de hoogte leidt, hoewel het ook over doornen of onoverwinnelijk lijkend struikgewas voert.

Want de ziel herkent aan het einde van de weg Degene, Die haar vervulling is. Hij stuurt haar Zijn licht tegemoet, zodat ze niet door de duisternis gaat, maar alle gevaren herkent, die ze weet te omzeilen. Hij geeft haar kracht en versterking door Zijn lichtende gestalte. Hij strekt de handen uit naar degene, die worstelt en steunt hem, als hij dreigt te vallen. Maar aan het einde van de weg wacht de ziel de welverdiende rust en deze rust is onvoorstelbaar kostelijk, zodat geen moeite of tegenspoed te groot was, gemeten aan deze heerlijkheid, terwijl de wandelaar op de brede aardse weg zijn vreugde en ontspanning al genoten heeft en leeg eindigt, als hij bij het doel aanbelandt.

Want hij heeft een ander doel nagestreefd. Hij heeft nooit aan het einde van de weg gedacht, maar hij heeft alle genoegens aan het aardse leven ontlokt en moet nu in de grootste nood gebrek lijden, want de ontzeggingen, die nu zijn lot zijn, raken hem veel pijnlijker, omdat hij vol begerigheid aan zijn aardse leven denkt en hij zijn zonden en verlangens niet meer vervullen kan. Want hij heeft het aardse leven niet benut voor het welzijn van zijn ziel. Hij heeft zichzelf niet kunnen overwinnen om een klein offer te brengen, maar met volle teugen genoten. En de vervulling van het aardse leven betekent kwellende ontzeggingen in het hiernamaals, die niet eigenmachtig beëindigd kunnen worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Houding ten opzichte van de vraag over de goddelijkheid van Jezus

B.D. 1528 from 18. juli 1940, taken from Book No. 25

Het is de mens altijd vrijgelaten om zich bevestigend of ontkennend in te stellen betreffende de vraag over de goddelijkheid van Jezus. Maar nu zullen de gevolgen van zijn instelling eveneens tegenovergesteld zijn. Het grootste geestelijke succes of de diepste duisternis, dat wil zeggen de meest volledige mislukking in geestelijk opzicht. Alleen deze vraag is doorslaggevend voor de geestelijke staat van de mens, als hij zijn aardse leven beëindigt. Als hij bevestigend staat ten opzichte van de goddelijkheid van Jezus, dan heeft hij ook zijn leven bewust geleefd. Dat wil zeggen, dat hij de kracht en de genaden van het verlossingswerk willens en wetens aangenomen heeft, wat echter onmogelijk is, als hij afwijzend staat ten opzichte van deze vraag.

Alleen God kan kracht uitdelen en steeds alleen de mens, die God erkent, kan in ontvangst nemen. Maar de goddelijke Verlosser heeft door Zijn dood aan het kruis voor de mensen het recht verworven om in directe verbinding te kunnen treden met God Zelf en daardoor dus onbeperkte kracht te kunnen vragen en ontvangen. En deze kracht bevordert de opwaartse ontwikkeling. Het gebruikmaken van het genade- en verlossingswerk is ook de garantie voor het bereiken van een mate van rijpheid van de ziel.

Degene, die geen aanspraak maakt op deze genade, die zowel het verlossingswerk als ook de goddelijke Verlosser Zelf ontkent, moet begrijpelijkerwijs ook op een lage geestelijke trede blijven staan, want het ontbreekt hem aan kracht. Zijn wil is nog door de tegenstander geboeid en zijn macht over hem is zo groot, dat hij uit eigen kracht niet vrij kan komen. Maar de enige hulp wijst hij af en hij aanvaardt niet eens, dat er een Helper is. Hij staat dus nog steeds daar, waar de mensen stonden voor het neerdalen van de Heer. Hij is in het geheel een prooi geworden van de tegenstander en zijn wil is te zeer verzwakt om zich tot God te wenden. En als hij ook de wil zou hebben, dan is de macht van de tegenstander over hem nog niet gebroken en zijn worstelen zou daarom tevergeefs zijn.

Daarom is in de eerste plaats het geloof in de goddelijke Verlosser nodig en de wil om een positieve instelling ten opzichte van Zijn verlossingswerk te hebben. Pas nu wordt hem de kracht toegestuurd, die hem in staat stelt om aan zichzelf en zijn ziel te werken. Talloze malen kan de zelfveredeling aangepakt worden, maar zonder het geloof in Jezus Christus als de Zoon van God en Verlosser van de wereld zal de mens steeds weer terugvallen in zijn zwakheden en fouten, want het ontbreekt hem aan de hulp, die hem helpt om succes te hebben tegen de vijand. Die als het ware met Zijn bloed de ziel van de mens losgekocht heeft van de macht van de tegenstander, haar dus aan diens invloed onttrokken heeft.

Voor een gewillig, naar God toegekeerd mens, die in God leeft en dus in Jezus Christus God Zelf herkent, is de verdere levensweg zo uitgestippeld, dat hij niet meer verkeerd kan gaan. Hij bereikt zeker de hoogte, want de tegenstander kan hem geen hindernissen meer in de weg leggen. Zijn macht is gebroken door de liefde van de Heer, Die Zichzelf voor de mensen opofferde, opdat de weg naar boven voor hen makkelijker werd en het voor hen mogelijk is om zich zo te ontwikkelen, dat ze als ware kinderen van de Vader in de hemel het aardse leven verlaten en nu verlossend werkzaam kunnen zijn in het hiernamaals.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Werkzaamheid van de lichtwezens vereist de diepste kennis

B.D. 1529 from 19. juli 1940, taken from Book No. 25

Alles, wat in God zijn oorsprong heeft, is voor het eeuwige leven bestemd. Want God is leven, licht en waarheid, dus moet datgene, dat uit Hem voortgekomen is, eveneens leven, als het in het licht en in de waarheid staat. Want leven betekent werkzaam zijn en alleen de wetende mens kan overeenkomstig de wil van God werkzaam zijn. De werkzaamheid in het eeuwige leven vereist de diepste kennis van alles, wat in het scheppingswerk van God bestaat. Het wezen moet in de goddelijke wijsheid binnengedrongen zijn. Hij moet overal kennis van hebben en alles herkennen. Hij moet dezelfde kennis hebben om hetzelfde te kunnen scheppen. Gebrek aan kennis is een hindernis voor het vervullen van de opdracht, die hem als lichtwezen opgedragen is.

Talloze wezens kwamen voort uit een macht, die God tegenstreefde. Al deze wezens moeten in de voor hen bevorderlijke vorm geleid worden. Ze moeten door ontelbare veranderingen en over ontelbare wegen gaan. Steeds bestuurd en geleid door de goddelijke wil, die weer door God dienende lichtwezens uitgevoerd wordt. En al deze lichtwezens moeten kennis hebben om de goddelijke wil te kunnen vervullen.

De werkzame wil van het afzonderlijke wezen komt pas in zijn belichaming als mens tot zijn recht. Niet steeds streeft deze wil naar datgene, wat hem het eeuwige leven oplevert. Dus moet ook deze wil weer geleid worden door volmaakte wezens, die van de gang door alle scheppingswerken weten en nu overeenkomstig in kunnen werken op de mens, zodat hij zijn wil in een vorm gebruikt, die het eeuwige leven garandeert. Er is een strijd om zulke wezens, die zich opwaarts ontwikkelen, die echter alleen maar succesrijk gevoerd kan worden, omdat het lichtwezen kennis heeft van zowel het stadium als mens, alsook de voorstadia het beste kent en nu komt zijn inwerken op de wil van de mens hiermee overeen.

Alles wat op aarde leeft, is ondergeschikt aan een voortdurende begeleiding van deze lichtwezens. Elk scheppingswerk is in zoverre aan de lichtwezens toevertrouwd, als deze onafgebroken op het geestelijke in hem inwerken, doordat ze het tot werkzaamheid, tot dienen aanzet en ze het wezen er dus voortdurend toe aanzetten om zich opwaarts te ontwikkelen. De wil van het lichtwezen is, omdat deze toch volmaakt is, ook de wil van God en daarom is elk scheppingswerk ondergeschikt aan de inwerking van de goddelijke wil. Alles in de schepping moet die werkzaamheid verrichten, die overeenkomt met de wil van God, omdat de aandrijvende kracht niets anders dan de goddelijke wil is.

Alleen in het bestaan als mens kan diens vrije wil zich tegen de goddelijke wil richten en dus ook een duizenden jaren durend proces van opwaartse ontwikkeling tenietdoen, wanneer hij de vrije wil misbruikt en nu niet meer dient, maar weer wil heersen tegen Gods wil in. Dan voldoet het wezen niet om in het hiernamaals eveneens als scheppend wezen binnen te kunnen gaan, want hij heeft het laatste stadium niet benut om de kennis over goddelijke waarheden binnen te kunnen dringen.

Zijn toestand is zonder licht. Het kan dus nooit tot een activiteit leiden, die in de grootste mate licht, dat wil zeggen kennis, vereist. Het wezen op aarde heeft niet de volmaaktheid nagestreefd en kan nu derhalve ook niet zo werken, zoals het Gods wil is. Het wezen blijft nu ook in het hiernamaals zonder licht, tot het zelf naar licht verlangt en nu hetgeen op aarde verzuimd was in het hiernamaals inhalen kan, maar waartoe het nu de grootste kracht nodig heeft, die hem nu door de in het licht staande wezens gegeven moet worden.

Dit is eveneens een activiteit van deze lichtwezens, die de diepste kennis van de goddelijke waarheid vereist, omdat de lichtwezens nu onderwijzend optreden en alles moeten weten om alles bekend te kunnen maken. De taken van de wezens in het hiernamaals zijn zo veelzijdig en ze zijn allemaal gebaseerd op de diepe kennis over God en zijn heersen en werken in de hoogste volmaaktheid. Pas de kennis daarvan stelt een wezen in staat om dat uit te voeren, wat zijn hoogste bestemming is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De almacht van God – Zichtbaar teken

B.D. 1530 from 21. juli 1940, taken from Book No. 25

De onbeperkte macht van de Allerhoogste wordt, gezien het optreden van de mensheid, in twijfel getrokken en daarom zal God de Heer Zich moeten uiten, opdat de mensen Hem weer herkennen en Hem leren vrezen, waar ze Hem eigenlijk lief zouden moeten hebben. Maar om Hem te herkennen, moeten de mensen in Hem geloven en dit geloof moet opgewekt worden door de zichtbare tekenen van Zijn kracht en Zijn macht.

De mensen, die Zijn liefhebbende hand niet herkennen, moeten Zijn straffende hand voelen en nu in de nood aan een hoogste Wezen denken en Deze om erbarming vragen. En zodoende verschijnt Hij zichtbaar in de wolken van de hemel, dat wil zeggen, dat Hij in de nabijheid van de aarde is. Hij zweeft als een wolk omlaag naar de aarde. En Hij geeft de aarde dauw en regen. Hij opent de bron van de waarheid, Hij doordrenkt de dorstige aarde met Zijn woord, opdat degenen, die aan Hem denken, kracht en lafenis toegestuurd wordt, opdat ze sterk zijn, als Hij Zich zichtbaar uiten wil.

Hij zal komen op de wolken van de hemel. De mensheid gelooft daar niet in, want ze herkent Hem niet. Ze is blind en niet bereid om te geloven. Ze let niet op de voortekenen. Ze wijst alles af, wat tot het herkennen van de waarheid zou kunnen leiden. En als de Heer nu Zijn macht tot uitdrukking wil brengen, is daar ook de noodzaak voor gegeven, want waar een macht niet erkend wordt, moet ze zich in haar sterkte uiten en dit staat binnenkort voor de deur.

De mensen horen de stem van hun Heer niet meer. Ze letten enkel nog op de stem van de wereld en zodoende moet eerst het geloof in de wereld, in de aardse macht aan het wankelen gebracht worden. Er moet een gebeurtenis plaatsvinden, waar de aardse macht geheel faalt, waar dus de mensen de machteloosheid van deze macht, die ze tot nog toe vreesden en waaraan ze gehoorzaamden, herkennen. Ze moeten inzien, dat deze macht niet de geringste verandering of verbetering van hun toestand bewerkstelligen kan en ze nu in hun nood hun gedachten naar een macht toewenden, die boven al het aardse staat. Ze streven nu door het gebed de verbinding met deze macht na.

Het denken van de mensheid is misleid en er moet daarom iets gebeuren, wat de mensen aanleiding geeft tot een ander denken. Ze worden als het ware tot een ander denken gedrongen, waar God, dat wil zeggen een boven alles staande macht, het middelpunt is en dat is niet anders meer mogelijk dan door een gewelddadige, natuurlijke gebeurtenis met een onvoorstelbare uitwerking.

De mensen zullen tegenover ongekende moeilijkheden staan. Ze zullen zich er vol ontzetting van bewust worden, dat aardse hulp onmogelijk is. Dat ze in een toestand verkeren, waar weermiddelen niet werken. Dat ze aan de elementen overgeleverd zijn en ze zich berustend moeten schikken. Dat wil zeggen, hun lichamelijke eind verwachten of een beroep doen op goddelijke hulp, God in een innig gebed aanroepen, dus een macht boven zich erkennen, Die de mensen nog redding kan brengen in deze nood. Dan pas is de ban gebroken. Dan pas is het mogelijk, dat de kracht van God tot uiting komt en naar de mens toevloeit, hem of nu het aardse leven veiligstelt of hem in het volste besef vanuit het aardse leven naar het hiernamaals over laat gaan, wat gelijk staat met de opwekking tot leven.

Het aardse leven is niet de hoogste vervulling, maar slechts een middel tot het doel. Maar als het doel op aarde bereikt is, dan kan het leven zonder bezwaar opgegeven worden, want dan is de binnenkomst in het hiernamaals enkel een moment van losmaken van de zwaarte van de aarde. En ofschoon de nood van de mensen ook ondraaglijk lijkt, ze is de laatste mogelijkheid voor de mensen om zich op hun eigenlijke levensdoel te bezinnen. Ze is het laatste middel om de almacht van God en de waardeloosheid van aardse goederen te herkennen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Voorspelling

B.D. 1531 from 21. juli 1940, taken from Book No. 25

Door de ethergolf zal de wereld een bericht toegestuurd worden over een bijna ongelooflijke gebeurtenis, die elke voorstelling overtreft. De mens zal geen inschatting kunnen maken. Het ene bericht zal het andere in reusachtigheid overtreffen. Het zal zijn, als was het de hel op aarde met de Satan te midden van de mensen. En een tijdje zal het erop lijken, alsof de wereld aan zijn einde geraakt is en de Heer alles verwoest, wat er leeft. En dat is de tijd, waar zelfs de Zijnen aan het wankelen gebracht dreigen te worden en de Heer heeft medelijden met hen en Hij geeft het gebeuren een andere wending.

Hij rust degenen, die God in liefde willen dienen, met een bijzondere kracht uit en Hij draagt hen op om de elementen, die hen bedreigen, te gebieden en voor hen zal het gebeuren draaglijk zijn. Ze zullen kracht putten uit het goddelijke woord. Ze zullen tot het inzicht gebracht worden, dat dit ingrijpen van God nodig is voor het zielenheil van de medemensen. En ze zullen van hun kant alle kracht en alle wil aanwenden om de lijdende aardse broeders en zusters te helpen en de Heer zegent deze inspanningen.

Hij geeft Zijn dienaren grote kracht, want het is Zijn macht, die bekend gemaakt moet worden. Het is Zijn wil, die uitgevoerd wordt en het zal nu duidelijk worden, dat het Gods stem is, die van boven klinkt en dat niemand zich aan deze stem kan onttrekken. Dat een ieder het horen zal, ook wanneer hij Gods woord niet erkent of wanneer hij meent kennis te hebben. En er wordt niet gelet op uiterlijkheden en er worden ook geen uiterlijkheden nagestreefd, want in zo’n nood begint de mens de grootte van Degene, Die alles over de aarde laat komen, te herkennen. De mens wordt klein en de grootte van God groeit tot in het oneindige.

De Heer zal de schare van degenen, die Hem willen dienen, vergroten, want Hij laat Zich duidelijk herkennen en jubelen en juichen zullen degenen, wiens rijpheidsgraad het toelaat, dat de Heere Zich openbaart en Zich zichtbaar uit, want deze weten, dat in vervulling gaat, wat geschreven staat. Maar ze weten nu ook, dat ze zonder gevaar zijn, als ze geloven. En omdat ze geloven, jubelen ze hun Heer en Verlosser toe. Want nu is het moment gekomen, dat de Heer de wereld Zijn macht en grootheid bewijst.

En de tijd, waarvan de Heer op aarde vermelding gedaan heeft, is niet veraf meer: de tijd van de geestelijke omwenteling. De tijd van de wederkomst van Christus.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het in acht nemen van het goddelijke woord – De werkzaamheid hiervan

B.D. 1532 from 22. juli 1940, taken from Book No. 25

Schrijf het volgende op: De woorden die van boven gegeven zijn, moeten dankbaar in ontvangst genomen en in het hart overwogen worden om nu ook als kracht werkzaam te zijn. Wat opgeschreven is, moet nu werkzaam zijn. Het moet de gedachten van de mensen aansporen en hen ertoe aanzetten om overeenkomstig dit woord te leven. En nu zal ook het werkzaam zijn van het goddelijke woord gewaar te worden zijn, doordat het de mensen veredelt, hen in liefde opvoedt en hen tot een streven naar God brengt, naar het licht en de waarheid.

Het woord van God in ontvangst te nemen alleen is niet genoeg. De mens moet nu alles omzetten in de daad en dat vereist kracht, waar hij om moet vragen. Zodoende is steeds weer het gebed nodig om het goddelijke woord in acht te kunnen nemen, want de kracht van de mens is ontoereikend, maar neemt mateloos toe, als dit gevraagd wordt. De wil van de mens is voldoende om God te dienen en zichzelf voor het in ontvangst nemen van het goddelijke woord voor te bereiden om deze genade waardig te worden.

Maar nu moet de gehele wil ingezet worden om hetgeen ontvangen is tot geestelijk eigendom te maken. Dat wil zeggen dat het hart en het verstand werkzaam zijn om het aangebodene in zich te laten werken en tegelijkertijd moet de wil sterk zijn om Gods wil, die de mens bekendgemaakt wordt, te vervullen. Dus moet dat, wat God geeft, ook gebruikt worden, opdat de zegen hiervan zichtbaar kan worden. En er zijn zoveel mogelijkheden om het goddelijke woord op je in te laten werken. De wil is steeds de voorwaarde om gevolg te geven aan wat God verlangt.

En naargelang nu deze in de daad omgezet wordt, zal de mens ook de zegen en de kracht gewaarworden als een toegenomen wil om God te dienen, een groter vermogen tot inzicht en een blijmoedig dienen van de naaste, die zijn hulp nodig heeft. Het woord van God wordt pas dan bewust in ontvangst genomen, wanneer het tot geestelijke eigendom gemaakt is en nageleefd wordt. De kennis alleen, zonder in de daad omgezet te worden, is niet voldoende.

God wil dat Zijn geschenk met een diep dankbaar hart ontvangen en nu niet achteloos terzijde geschoven wordt. Maar de mensheid hoort het woord wel, maar laat het onopgemerkt voorbijgaan. En zodoende ontbreekt het jullie ook aan de kracht om het goddelijke te herkennen. De kracht van het goddelijke woord kan dus ook niet werkzaam worden en de mensheid kan daarom niet de waarheid bewezen worden van wat God als belofte de mensheid toe liet komen. Maar de gelovige mens, die volgens het woord van God leeft, zal ten volle de zegeningen hiervan aan zichzelf ervaren.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wereldse successen – Verloren tijd

B.D. 1533 from 22. juli 1940, taken from Book No. 25

De mensen zijn in een ontzettende dwaling verward geraakt. Ze herkennen de tuchtroede, waarmee over hen gezwaaid wordt, niet. Ze zijn verblind en hebben geen goed oordeel over de demon, die hen beheerst. En het is de sluwheid van het kwaad om zich te omhullen met de schijn van rechtvaardigheid. Dit is zijn wapen, dat werkt bij degenen, die zelf zonder valsheid zijn. Want hun hart gelooft niet in zulke intriges van de tegenstander en ze proberen daarom alle bewijzen te weerleggen. En er zullen nog ergere aanwijzingen nodig zijn om deze verblinde mensen ziende te maken.

De wereld ziet enkel de wereldse resultaten, maar ze denkt er niet aan, hoe onuitsprekelijk arm de mensen op dit ogenblik zijn. Ze denkt er niet aan, welke ontzettende gevolgen zo’n geestelijk beroerde tijd veroorzaakt. En omdat het hen aan inzicht ontbreekt, doen ze niets om uit de troosteloze toestand te komen. Ze leven zonder aan hun einde te denken. Ze verheugen zich over elk aards succes en proberen dit succes aan hun buitengewoon bekwaam zijn toe te schrijven.

Maar als ze de troosteloze toestand in geestelijk opzicht zouden beseffen, dan zouden ze deze nooit goedkeuren, maar proberen deze te herstellen. Maar hun kracht is te gering. Ze moeten met zichzelf strijden om tot een zuiver beoordelingsvermogen te komen. Menselijke aanwijzingen zijn niet voldoende, als God niet Zelf op menigvuldige manieren tot hen spreekt. Pas dan zal het licht in hen worden en in volle ontzetting zullen ze zich afwenden van degene, die hun denken langzaamaan verwarde, die zelf al het goede streven van een mens voor zichzelf en in zijn voordeel gebruikt.

Pas het geestelijk beleven maakt het aardse leven waard om te leven, terwijl de mens voorheen hongerde naar geestelijke bevrijding, maar dit kan pas dan plaatsvinden, als hij afwijzend staat ten opzichte van de wereld en zich niet door de mammon of andere aardse misleiding laat betoveren.

De mensen moet eerst de leringen van God gegeven worden. Pas dan beginnen ze al het wereldgebeuren rondom zich met andere ogen te bekijken en pas nu is het mogelijk, dat ze een gezond oordeel vormen en dat ze nu leren verachten, wat ze tot dusverre vereerden. Dat ze proberen zich los te maken van zijn invloed en zich nu gelovig smekend tot de Heer wenden om bevrijding van de boze macht. Pas dan zal de geestelijke staat van de mensen omhoog gaan en het gevaar van een volledige ondergang van de mensheid opgeheven zijn, want nu werkt de goddelijke kracht weer, omdat ze vragen en het hun dus ook ter wille van het heil van de ziel gegeven wordt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wanneer heeft het Woord GOD's geen effect?

B.D. 1534 from 23. juli 1940, taken from Book No. 25

Onuitsprekelijk verkeerd is het, de toezendingen van boven slechts inzoverre aandacht te schenken, dat alleen maar het buitengewone van hun ontstaan in aanmerking wordt genomen, echter van een zich innerlijk verdiepen geen sprake is. Dan is het Woord GOD's zonder effect, er worden weer alleen aardse problemen aangeroerd en slechts hierover uitsluitsel verlangd, maar de eigenlijke betekenis van de goddelijke zending wordt niet begrepen.

Zeer weinig mensen zijn bereid voor GOD te kiezen en het aardse prijs te geven en daarom zullen er ook maar weinige de kracht van het goddelijke Woord bij zichelf bespeuren, want hun kan alleen maar iets worden overgebracht wat zij zelf innig begeren. En begeren kunnen ze wederom de kracht uit GOD eerst dan, wanneer hun door het Woord GOD's de Liefde van GOD begrijpelijk werd en ze dan wensen met deze Liefde verbonden te zijn.

Maar zolang de toezendingen van boven de mensen deze goddelijke Liefde niet aanschouwelijk maken, zullen ze ook het verlangen naar GOD niet opwekken, dus de kracht uit GOD niet bewust vragen. Maar de mensen die steeds alleen maar het aardse gebeuren beschouwen, trachten ook in de zo buitengewone bewijzen van goddelijke Liefde alleen maar een oplossing van aardse problemen te vinden, maar geestelijke problemen roeren ze niet aan en zo kan ook de geest geen kracht toestromen, wat echter het eigenlijke doel van de bekendmakingen van boven moet zijn.

Het blijft daarom steeds alleen een zuiver wereldlijke aangelegenheid voor zulke mensen en het buitengewone is voor hen spoedig niets buitengewoons meer, ze nemen er kennis van maar trekken er geen bijzondere conclusies uit. En zo is ook dit genadegeschenk zonder bijzondere uitwerking op hun denken gebleven omdat het verlangen naar GOD in hen niet ontwaakt is en het aardse leven nog al te zeer op de voorgrond van hun denken staat.

Zulke mensen staat nu een buitengewone krachtbron ter beschikking, die toch onbenut wordt gelaten. GOD Zelf biedt hun Zijn hele Liefde aan doordat HIJ tot hen komt en Zich zichtbaar bekend maakt, doch met dichte ogen en oren gaan de mensen eraan voorbij en laten het kostelijkste dat hun geboden wordt onaangeroerd.

En zo kan GOD de mensen steeds weer bewijzen willen geven van Zijn Liefde, Macht en Wijsheid, er wordt geen aandacht aan geschonken of ze worden alleen maar zuiver aards gezien en beoordeeld, de goddelijke kracht wordt echter niet begeerd, dus ook niet ontvangen. En zo beroven de mensen zichzelf van een middel dat hen moet helpen bij de positieve ontwikkeling van de ziel, omdat ze niet aan hun ziel denken, integendeel steeds alleen hun lichamelijk welzijn op het oog hebben en daarom geen acht slaan op datgene wat alleen de ziel voordeel oplevert.

Ze gaan aan een genadegave voorbij en gaan hun aardse weg verder in onwetendheid, terwijl hun bij een goede wil het rijkste weten zou worden overgebracht, dat hun zonder het zelf te verlangen, niet kan worden toegestuurd.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het onderwerpen van de wil aan de goddelijke wil

B.D. 1535 from 23. juli 1940, taken from Book No. 25

Degene, die zich aan de goddelijke wil onderwerpt, zal niet hoeven te vrezen niet aan de goddelijke eisen te voldoen. Want hij heeft al zijn vroegere verzet opgegeven. Hij heeft zich aan de macht toevertrouwd, Die hem geschapen heeft. En hij wordt nu door deze macht liefdevol verzorgd, zodat een terugval niet meer te vrezen valt, want de goddelijke wil zal op zo’n mensenkind overgaan en het zal nu denken, handelen en willen in overeenstemming met de goddelijke wil. Het verlangen om Gods toestemming te krijgen voor alles wat hij nu doet, beschermt hem tegen de zonde, want alles, wat tegen Gods wil in gaat, is zonde. Zonde is alles, wat de tegenstander de mensen ingeeft.

Maar een mens, die zijn wil bewust aan God geeft, is aan de invloed van de tegenstander ontsnapt en zal nu steeds dat doen, wat God welgevallig is. En daarom is de onderwerping van de eigen wil de eerste opdracht van de mens. Wanneer hij zijn goddelijke Schepper zijn wil teruggeeft, wanneer hij zich vrijwillig binnen Zijn ban begeeft, dus de goddelijke wil bij al het handelen en denken vooropzet, dan moet hij onvoorwaardelijk dat uitvoeren, wat Gods wil is. Hij kan nu nooit eigenmachtig handelen, maar hij verwacht de leiding van God en onderwerpt zich dus voortdurend aan Diens wil.

De mens zal dit nu in het hart gewaarworden. Hij zal zich gedrongen voelen tot alle doen en laten en als hij nu aan deze drang van het hart toegeeft, zal hij steeds de goddelijke wil vervullen. Hij zal duidelijk en zeker zijn aardse weg gaan. Hij zal niet angstig zijn en de moed verliezen, maar steeds vastberaden en moedig alles uitvoeren, wat zijn hart hem voorschrijft. En deze stem van het hart is de goddelijke stem.

De mens, die naar God verlangt, zal ook steeds zijn eigen wil opgeven, omdat hij zich niets meer aanmatigt, maar in alle deemoed zijn afstand van God herkent en nu naar niets anders meer verlangt, dan deze afstand te verkleinen en hij zou nu alles willen doen, wat met de goddelijke wil overeenkomt. En als de mens wil, wat God wil, wordt hij vrij.

Hij moet nu onvermijdelijk de juiste weg gaan, want God Zelf schrijft hem deze weg voor en hij verzet zich hier niet tegen. En nu kan de goddelijke genade hem toegestuurd worden. Hij zal in alles de liefde van God herkennen en deze liefde willen verwerven, zich haar waardig betonen en zich inspannen om zo te leven, zoals het God welgevallig is. Want hij wil naar God en deze wil levert hem ook de liefde en genade van de hemelse Vader op en Zijn voortdurende zorg voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het vrij worden

B.D. 1536 from 24. juli 1940, taken from Book No. 25

Het vrijkomen uit de vorm betekent een onbeschrijflijke opluchting voor het wezen, want het wordt op geen enkele manier gehinderd en het wordt niet meer door tijd en ruimte beperkt. Het moet nu weliswaar overeenkomstig zijn staat van rijpheid binnen de grenzen van deze sfeer blijven, die nu zijn verblijfplaats is. Het kan echter naar believen binnen deze sfeer werken, is aan geen enkele dwang onderhevig en kan steeds alleen volgens zijn drang tot werkzaamheid, die buitengewoon actief is, leven. Er zijn geen belemmeringen of deprimerende momenten, die het wezen zouden kunnen bezwaren, maar alles rondom het wezen is licht en helder en vrij.

De toestand van zo’n wezen is dus buitengewoon gelukkig makend, want alles wat het geluksgevoel zou kunnen verminderen, is ver van hem verwijderd. Het is aan het rijk van het verleden ontrukt. Het raakt het wezen slechts in de herinnering en het verstoort niet in het minst de lichtvolle toestand. Het onuitsprekelijke lijden, dat de onvolmaakte wezens nog te dragen hebben, brengt in de lichtwezens louter de vurigste liefde teweeg, maar de drijfveer om hen te helpen, wordt niet meer als leed ervaren.

Vrij van de uiterlijke vorm te zijn, is daarom een volledig vrij worden van lijden en allerlei kwellingen, die een nog onvolmaakt, gebonden wezen moet dragen. Daarom is het vrij worden uitermate zaligmakend voor het wezen. Het is als het ware de stap uit het rijk van de onvolmaakte wezens in het rijk van de voltooide wezens.

Het zijn twee werelden, die volledig van elkaar gescheiden zijn en die toch in de nauwste verbinding met elkaar staan, omdat alle bewoners van de ene wereld eens deel uit moeten maken van de andere wereld en omdat het enige streven van de bewoners van de eerste wereld moet zijn om deze te verlaten om bij de bewoners van de andere wereld opgenomen te worden.

Want alleen deze tweede wereld biedt de heerlijkheden van God. En enkel een volledig vrij geworden wezen kan deze in alle pracht zien en alleen een voltooid wezen is in staat de eindeloze pracht in zich op te nemen. Terwijl al hetgeen gebonden is, niet in staat is om zulke pracht te zien, want de vorm die het wezen nog omsluit, vertroebelt het vermogen om inzicht te krijgen en vertroebelt de geestelijke blik. De ziel is door haar omhulling niet in staat om dat, wat in zo’n mate gelukkig makend is, dat zo’n geluk ook enkel door een vrij geworden wezen gedragen kan worden, te herkennen.

Dus kan een onvolmaakt wezen niet onrechtmatig een blik werpen in de heerlijkheden van God, want het zou het nooit kunnen begrijpen en ervaren, hoezeer het ook te midden van deze heerlijkheden geplaatst zou worden. Het zou ook de lichtintensiteit niet verdragen en zou bijgevolg hierin moeten vergaan.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Helder moment – Straal van inzicht

B.D. 1537 from 24. juli 1940, taken from Book No. 25

Een helder moment kan de mens opheldering brengen en zijn eerdere opvattingen veranderen. En dit is een heel bijzondere genade van de Heer, Die Zijn kracht in alle overvloed naar een mensenkind, dat naar de waarheid verlangt, leidt en voor hem de weg via bange vragen en twijfel verkort. En dit vereist een diepe liefde voor God. De mens moet deze genade waardig zijn en dit dan door zijn levensloop bewezen hebben, ofschoon deze levensloop op een verkeerd denken berustte.

De meest innerlijke aandrang van de mens kan het goede betreffen. Hij kan steeds het juiste doen en toch niet in de waarheid staan, maar zijn wil is goed en naar God toegekeerd en daarom grijpt de goddelijke liefde hem en zendt hem een straal ter innerlijk inzicht. En plotseling is hij ziende geworden. Zijn geest is ontwaakt en laat hem, hetgeen hij niet begrepen had, in het juiste licht zien. En met een van dankbaarheid vervuld hart neemt hij de goddelijke genade in ontvangst, want hij herkent haar als zodanig. Hij is zich van de grote genade bewust en looft de Heer zonder ophouden. Want hij kent ook het gevaar, waaraan hij ontsnapt is.

Het licht is zoals een bliksemschicht ontstoken en zijn liefde voor God is ontvlamd. Het werkelijk grootste genadegeschenk is de kern van de waarheid gevonden te hebben, want in de waarheid te staan, betekent ook met God verbonden te zijn, omdat God Zelf de waarheid is. En God gevonden te hebben, laat het hart van degene, die God gezocht heeft, sneller slaan.

De waarschijnlijkheid van een totale overgave aan God ligt voor de hand. Er wordt echter door God nooit het geheel afzien van aardse plichten geëist, maar de mens kan nu des te ijveriger zijn aardse opdracht vervullen, maar innerlijk nauw verbonden met God ijverig streven naar het geestelijke doel en op beide gebieden buitengewoon productief zijn. En dus werkt de goddelijke genade duidelijk voor zo’n mens. Zijn geest wordt vrij en streeft opwaarts en op aarde vervult hij ook nog zijn plicht.

Maar heerlijk is zo’n levenswandel, die in het besef van de goddelijke wijsheid geleid wordt. Onbeschrijflijk gelukzalig en succesrijk, want hij is ook in staat om overtuigend te spreken en zijn kennis met de medemensen te delen. Pas nu leeft hij het leven bewust in de genade van God en hij herkent zijn Schepper van eeuwigheid en Diens wil, die hij nu probeert te vervullen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Toedracht van de catastrofe

B.D. 1538 from 25. juli 1940, taken from Book No. 25

De leraren uit het hiernamaals doen steeds op dezelfde manier hun best voor je en trachten je licht ontvankelijk te maken, maar niet altijd is je hart gewillig om op te nemen en dan ontstaan er zulk soort hindernissen die het opnemen bemoeilijken. Onverdeelde opmerkzaamheid moet aan de gaven van de hemel worden betoond en alle aardse gedachten moeten worden vermeden, dan komen de gedachten van de vrienden uit het hiernamaals gemakkelijk binnen. De goddelijke liefde zendt je boden tegemoet, die je willen sterken in de wil om te ontvangen. Ze brengen je een kennisgeving die je op een begrijpelijke manier de toedracht beschrijft van de catastrofes die zullen beslissen over dood en leven van ieder afzonderlijk.

Heel weinig mensen schenken aandacht aan de voortekenen van de komende tijd. Ze verwonderen zich wel over afwisselingen en onregelmatigheden die in de natuur zijn op te merken, maar stappen daar toch lichtvaardig overheen. Ze zien daarin geen uiting van de goddelijke wil, maar alleen een toevalligheid. En dus zullen ze aanvankelijk ook aan de verschijnselen geen aandacht schenken als het natuurgebeuren in aantocht is. Door windhozen zullen de mensen eerst opmerkzaam worden gemaakt op naderbij komend onweer. Dit zal zo plotseling komen dat mens en dier in grote nood zijn, want ze zijn nauwelijks in staat de hevige storm weerstand te bieden, maar dit zal pas het begin zijn.

Met kleine tussenpozen zullen heftige aardschokken te bespeuren zijn en de hemel zal verduisterd worden. Een gebulder van donderslagen zal te horen zijn en dit is zo vreselijk dat onder mens en dier paniek uitbreekt, dat ze hun behoud zoeken in de vlucht, doch de duisternis hindert ze. De nood wordt steeds groter, het gebulder steeds luider, de aardbevingen worden steeds heftiger. De aarde opent zich en enorme watermassa's breken zich baan uit het binnenste van de aarde. En waarheen het oog ook kijkt of zou mogen zien is er water en duisternis en een onbeschrijflijke chaos bij de mensen die hun toestand inzien en in de grootste benauwenis zijn. De dagen ervoor zullen zo stralend zijn dat de mensen zijn bevangen door een zekere zorgeloosheid. En de ommekeer zal dan zo plotseling komen dat niemand in aards opzicht voorzorgsmaatregelen kan treffen. Maar deze zouden ook volkomen nutteloos zijn, want geen aardse macht weerstaat deze elementen. Alleen de gelovige mens wordt nu de goddelijke almacht gewaar en hij vertrouwt zich toe aan zijn Schepper. En of zijn hart ook bang is en beeft, hij wacht geduldig tot er hulp tot hem komt, want hij zendt zijn gedachten omhoog naar Hem.

Wie de zin en het doel van het leven heeft begrepen, weet dat nu het uur van de beslissing is gekomen voor ieder mens. En hij zal trachten geestelijke hulp te brengen waar dit maar mogelijk is, hij zal degenen die ongelukkig zijn troosten en hen op God wijzen, hij zal helpen doordat hij een lichtje doet ontbranden in diepste duisternis. Want God zal diegenen de mogelijkheid geven om voor Hem te werken die Hem hebben herkend en Hem hun diensten aanbieden. Een rijk arbeidsveld zal hun worden toegewezen en het zaad zal op goede bodem vallen, want God spaart die acht op Hem slaan of in de grootste nood de weg naar Hem vinden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Doel en reden van de bekendmakingen – Het zuivere woord van God

B.D. 1539 from 25. juli 1940, taken from Book No. 25

Met verenigde inspanning zal het lukken om de christelijke leer weer in alle zuiverheid voor de mensen toegankelijk te maken, want de Heer stort Zijn geest op allerlei manieren uit en Hij verlicht degenen, die Hem willen dienen. En daarom zullen zij kennis hebben en ze zullen goed weten te onderscheiden, wat met de waarheid overeenkomt en wat aan menselijke leringen aan de leer van Christus toegevoegd werd.

En als bereidwillige mensen zich in dienst van God stellen, worden ze ook voor een opdracht opgeleid, waarvan ze zichzelf soms nog niet goed bewust zijn. Ze zijn tot overdragers van het goddelijke woord voorbestemd en moeten de mensen, die in dwaling vastgeraakt zijn, die verkeerde leringen als waarheid aannamen en voor wie de weg naar boven daarom moeilijker werd, nu opheldering verschaffen.

Geen mens zal zich af willen sluiten voor een overtuigende verklaring van de goddelijke wil, alleen streven de mensen heel vaak niet de zuivere waarheid na en is de verwijzing naar Gods liefde en almacht vergeefs, als de mens niet de wil heeft om over God en Zijn werkzaam zijn opheldering te krijgen. Het verlangen en het zoeken naar God zijn voorwaarden, waardoor Hij Zich laat vinden en Hij zich bekend maakt door woorden van liefde.

Maar als de menselijke wil volledig onberoerd blijft, zal het hem volkomen onverschillig zijn, dat de leer van Christus een zuivering nodig heeft en hij zal noch het doel, noch de reden van de goddelijke bekendmakingen herkennen. Hij zal vooral slechts spottend lachen over de goedgelovigheid van de mensen. En zijn eigen gedachtegang is helemaal verkeerd.

Maar de zuivere leer zal zich verspreiden en dit is des te zekerder, omdat het goddelijke woord, dat zuiver en onvervalst is, van boven komt. “Mijn woord zal in eeuwigheid niet vergaan”. God spreekt door Zijn woord, door dat, wat oorspronkelijk door God gegeven was en Hij brengt dit woord door Zijn kracht tot leven. Dus zal het daar werken, waar het gelovig en als een geschenk uit de hemel aangenomen wordt.

De leer van Christus is onbetwistbaar door de mensen misvormd. Het kon dus in haar huidige vorm onmogelijk werken. Bijgevolg moet de leer weer dat worden, wat ze oorspronkelijk was. En dit beoogt de Heer door het opnieuw bekendmaken van Zijn leer, want alleen deze zuivere leer kan het resultaat opleveren, dat de mens edel en goed wordt, zich bewust met God verbindt en van deze verbinding het grootste nut heeft. God Zelf geeft Zijn kinderen het woord. Hij brengt de verbinding tot stand en maakt Zichzelf door het woord kenbaar aan degenen, die Hem liefhebben.

Maar waar menselijke dwaling is, daar moet God de mensen mijden, want Zijn zuiverheid kan niet daar zijn, waar de geest van de leugen actief is. Daarentegen is de leugen alles, wat puur mensenwerk is, want de mens dwaalt, zolang hij zich niet met God verbindt om van Hem Zelf de zuivere waarheid in ontvangst te nemen. En daarom is het nodig, dat de mensen de waarde van deze bekendmakingen herkennen. Dat ze de zin en het doel van het aardse leven herkennen en dat hun nu een middel geboden wordt om zinvol en doelgericht het aardse leven vorm te geven en zich overeenkomstig de wil van God te vormen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het overschrijden van de grenzen van zijn macht (tegenstander)

B.D. 1540 from 26. juli 1940, taken from Book No. 25

Ontelbare wezens kwamen voort uit de macht, die God tegenstreeft. Maar de kracht komt uit God, want ook deze macht is de ontvanger van goddelijke kracht. Hij eiste zijn recht op om volgens zijn wil te scheppen, omdat hij door God met alle gaven uitgerust was, dus door God Zelf als een volmaakt wezen geschapen werd. En al deze gaven, die een volmaakt wezen eigen waren, gebruikte hij voor de afvalligheid van God. Hij gebruikte al zijn vaardigheden op een manier, die tegen God gericht was.

De wil van God zou weliswaar voldoende zijn om alles, wat door deze macht ontstaan was, te vernietigen, maar dat was niet Zijn wil. Wat uit Hem komt, moet tot in alle eeuwigheid blijven bestaan en weer worden, wat het oorspronkelijk was: een binnen de goddelijke wil werkende kracht.

Er is de tegenstander van God voor zijn werkzaam zijn een vastgestelde tijd toegekend, waarin hij alle macht kan ontplooien. En hij gebruikt deze periode op de uitvoerigste manier. Hij probeert alles te verwoesten wat goddelijk is, wat reeds op de weg naar het licht begint te gaan. Hij laat zijn invloed gelden, waar hij maar de geringste weerklank vindt. Hij werkt met listen en lagen om deze wezens, die zich aan hem willen ontrukken, weer in zijn macht te krijgen. Hij schuwt niet terug voor machtsgrepen, als het maar tot het doel, om hetgeen uit hem voortkwam afkerig te maken van de eeuwige Godheid, leidt.

Hij schrikt er niet voor terug om geheel openlijk stelling te nemen tegen God, omdat hij ernaar streeft om zijn wezens alles te ontnemen: het geloof in een God, in een macht, Die alles beheerst en waaraan alles, wat bestaat, onderworpen is. Hij werkt dus bewust tegen God. En strijdt dus met een middel, dat hem niet door God gegeven werd. Want de wezens moeten van de eeuwige Godheid weten en uit eigen wil beslissen of ze voor of tegen deze Godheid zijn. Maar als de kennis over God hun onthouden wordt, blijft er voor hen geen andere beslissing meer over, dan de weg naar hem: de tegenstander van God.

En dit streeft de tegenstander na. Hij strijdt dus met een middel, dat volledig tegen de wil van God gericht is, zodat de rechtvaardigheid van God de tegenstander in de uitvoering van zijn voornemen moet hinderen. Want de tegenstander overschrijdt nu de grenzen van zijn macht. Hij grijpt wederrechtelijk in de goddelijke wet in en meet zichzelf een recht aan, dat het nooit toekomt. En God laat hem grote vrijheid. Hij tast immers de vrije wil van deze tegenstander niet aan, ofschoon het gemakkelijk voor Hem zou zijn om hem te vernietigen.

Maar Hij verhindert, dat de wezens geheel zonder kennis van het hoogste Godwezen zijn, want dit zou tot een volledige afvalligheid van God leiden. Daarom moeten de wezens opnieuw tot kennis over een alles beheersende macht komen. Ze moeten de machteloosheid van degene, die hun heer wil zijn, herkennen. Ze moeten dus weer voor de keuze gesteld worden, een besluit te nemen om voor de ene of voor de andere macht te zijn. Ze moeten beide machten kennen om een beslissing te kunnen nemen. Maar hen mag niet de kennis van de hoogste macht ontnomen worden, zoals het nu de wil van de tegenstander is om de uiteindelijke zege te kunnen behalen.

Daarom zal zijn arrogantie de tegenstander een geweldige tegenaanval opleveren. Er wordt een tegenactie ondernomen door God, die de tegenstander geweldig zal hinderen bij zijn voornemen. Talloze wezens zullen de eeuwige Godheid herkennen en naar Haar willen streven. En hun zal ook de kracht toegestuurd worden om zich vrij te maken van een macht, die de uiteindelijke afvalligheid zou willen bereiken.

De tegenstander zal zelf geboeid worden. Hem wordt de macht ontnomen, dat wil zeggen, dat het beperkt wordt, zodat hij niet meer in die mate kan werken als tot nog toe, omdat hij de hem toestromende kracht misbruikte en zich een macht toe-eigende, die hem niet door God verleend was. Dat hij zich aanmatigt om openlijk tegen God Zelf te strijden, is de aanleiding tot het nu voor de hele wereld zichtbaar wordende ingrijpen van God, Die het vreselijke gevaar van de volledige afvalligheid van God van de uit Hem en Zijn kracht voortgekomen wezens af wil wenden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verschillende levensomstandigheden onbelangrijk voor de opwaartse ontwikkeling

B.D. 1541 from 26. juli 1940, taken from Book No. 25

Het is voor de menselijke ziel onbelangrijk, welke levensweg ze op aarde af moet leggen, want elke weg is geschikt om de ziel overeenkomstig de wil van God vorm te geven en het zal er alleen maar om gaan in welke proportie de genademiddelen gebruikt worden. Elk mens heeft er recht op om deze genademiddelen te gebruiken, maar niet elk mens gebruikt het goddelijke aanbod.

En het is werkelijk zonder invloed op de opwaartse ontwikkeling van de ziel of de mens een makkelijke of een moeilijke strijd in het leven op aarde heeft. Het is alleen belangrijk, hoe zijn houding tot God is. En de juiste houding ten opzichte van God kan hij in elke levenssituatie vinden, want deze is niet van uiterlijke omstandigheden afhankelijk.

Al het denken van de mens wordt door uiterlijke of innerlijke ervaringen beïnvloed. Als de mens nu acht slaat op alle ervaringen, wordt ook zijn denken gestimuleerd en wordt hij beïnvloed door wezens, die kennis hebben, zodat hij zelf wetend kan worden en zijn gedachten meer en meer naar het eeuwige streven.

En dit zal in een zeker geloof herkenbaar zijn, die aanzienlijk sterker kan zijn bij mensen, die in behoeftige omstandigheden leven dan bij degenen, die zich verheugen in een zekere aardse welvaart. Voor hen hoeft de welvaart geen hindernis te zijn, maar de aardse armoede kan heel vaak geestelijke successen opleveren, die onvergankelijke goederen betekenen.

Het is wijs door God ingesteld, dat de mens in elke levenssituatie weerstand ondervindt. Het lijden, dat elk mens opgelegd is, kan het wezen in meer of mindere mate veredelen. (Onderbreking)

Vertaald door Peter Schelling

Woorden van de Vader - Terugkeer naar het vaderhuis

B.D. 1542 from 28. juli 1940, taken from Book No. 25

Word als kinderen opdat u binnen kunt gaan in mijn rijk. Geef u vol vertrouwen over aan uw Vader in de hemel en laat Hem zorgdragen en Zijn liefde zal u de weg op aarde gemakkelijk maken. En daarom gaat naar u allen de aanmaning uit, aan Mij te denken op al uw wegen, want alleen als u Mij zult roepen, kan Ik u zo bijstaan dat u mijn hulp herkent en alleen dan kan Ik uw zorgen van u afnemen. Het is een verre weg die u moest gaan en die nu door het leven op aarde beëindigd moet worden. Wilt u nu aan het einde van de weg geheel met Mij verenigd zijn, dan zult u tevoren al vurig moeten verlangen naar mijn aanwezigheid. U zult als kinderen naar de Vader moeten verlangen, u zult mijn nabijheid van ganser harte moeten begeren en het moet uw diepste behoefte zijn met mij te verkeren in geest en in waarheid.

U zult nooit mogen geloven dat Ik onbereikbaar ben voor een van mijn aardse kinderen. U zult met een rotsvast vertrouwen altijd en overal mijn liefdevolle zorg moeten verwachten en u zult daarom met elk verlangen naar Mij moeten komen opdat Ik u mijn vaderliefde ten deel kan laten vallen en u, onmondige kindertjes, evenzeer kan behoeden en met zorg omringen. Want u bent in waarheid mijn kinderen naar wie Ik verlang. Ik verlang vurig naar uw terugkeer in het vaderhuis. Ik laat niets vallen wat van Mij is en mijn Geest in zich draagt. Ik leef en lijd met u mee en Ik verlang er sterk naar dat u vrij wordt. En als u Mij nu uw hart schenkt, geeft u Mij het recht de ketenen van u los te maken, want u biedt Mij uw wil aan en dit betekent vrij worden uit de macht van diegene die de schuld heeft aan uw afval van Mij. En het moment van het vrij worden uit zijn macht is het ogenblik van de vereniging met Mij, want Ik trek ieder wezen aan mijn hart dat zich uit vrije wil losmaakt uit deze macht, dat naar Mij verlangt en Mij erkent als zijn God en Vader, opdat het eeuwig zal verblijven in mijn nabijheid.

Er gaat een zacht ruisen door de hele wereld. Mijn liefde tracht alle wezens tot zich te leiden. Ze herkent de gewillige mensenkinderen en trekt ze naar zich toe. Want Ik onderricht mijn boden, dat ze diegenen kracht overbrengen die van goede wil zijn en deze krachtstroom wekt hen op. Hij maakt als het ware de aan de aarde gebonden wezens los en stelt ze in staat de zachte stem te vernemen die de uitdrukking is van mijn liefde voor hen en die overal klinkt waar het hart de stem vernemen wil en zich dus door mijn liefde wil laten doorstromen.

Ik bedenk de mijnen onophoudelijk. Ik laat deze stroom niet opdrogen, zolang ze ernaar verlangen. En Ik zal nooit of te nimmer het gelovige vertrouwen van mijn kinderen op aarde beschamen doordat Ik hen zonder bijstand laat als ze deze nodig hebben en Mij aanroepen om hulp. En wie mijn liefde begeert, diens hart zal haar voelen. Want Ik zal bij hem zijn en werkzaam zijn in hem en door hem. Want dit is mijn gave, dat Ik diegenen met kracht vervul die zich geheel en al op Mij richten, opdat ze in het leven op aarde al de verrukking van de vereniging met Mij gewaarworden, en alleen nog streven naar de vervulling van hun vurigste verlangen, voor eeuwig met Mij verenigd te zijn.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Opduiken van gedachten – Opnamevermogen

B.D. 1543 from 28. juli 1940, taken from Book No. 25

Uit de overvloed aan gedachten stijgt steeds deze gedachte naar de oppervlakte, die zich aan de wil van de mens aanpast. Dat wil zeggen dat de wil er zelf de oorzaak van is in welke baan het denken van de mens zich beweegt. Het menselijke brein zit vol indrukken. Ze proberen allemaal het bewustzijn van de mens binnen te dringen. Maar de wil geeft de voorkeur aan een bepaalde gedachte en op deze gedachte wordt nu voortgeborduurd of het wordt ook afgewezen, al naar gelang de menselijke geest in verbinding treedt met de geest van God, voor zover geestelijke resultaten nagestreefd worden.

Het moet geenszins zo begrepen worden, dat de mens alleen maar zulke gedachten zou kunnen hebben, zoals hij ze louter als mens nastreeft. De geest uit God kan nu ook actief werkzaam zijn, doordat hij ook de uiterlijke indrukken op de mens in laat werken, zodat elk van de opgenomen gedachten van betekenis kan zijn, voor zover de mens geestelijke kennis nastreeft en dus ook opheldering verlangt. Terwijl bij een aardsgezind mens alleen het denkapparaat als zodanig in werking treedt, dus de antwoorden op de gestelde vraag onbelangrijk zijn, omdat ze de geestelijke vooruitgang van de mens niet dienen.

Elke vraag kan geestelijk gesteld en ook geestelijk beantwoord worden, zoals dezelfde vraag ook een puur aards antwoord kan vinden. En zo is de bron, waaruit de mens wijsheid gegeven kan worden, onuitputtelijk, want de geest uit God zal deze wijsheid voortdurend uitdelen, want de goddelijke wijsheid is onbegrensd. Het hangt er slechts van af, in hoeverre de menselijke ziel zich gevormd heeft, om dat, wat de geest haar gaf, op te kunnen nemen. Ze moet zich in een staat gebracht hebben, dat ze de fijnste roerselen van de geest gewaarwordt en het zachtste klinken van de stem van het hart in zich hoort. De geest uit God wil steeds geven en onderwijzen, maar de ontvangers zijn niet altijd zo nauwlettend ingesteld, dat ze de zachtste roerselen horen.

De mens moet zijn oor bereidwillig voor de wereld sluiten. Hij mag in zichzelf geen ruimte aan aardse gedachten geven. Hij mag niets vreemds als verstoring binnenlaten, maar hij moet enkel en alleen acht slaan op zijn innerlijke opwellingen, die geestelijk veroorzaakt zijn, dus door de geest in de mens aan de ziel gegeven kunnen worden.

Aanvankelijk is deze stem in het hart van de mens niet gemakkelijk verstaanbaar en het vereist grote opmerkzaamheid en het uitschakelen van elke aardse gedachte. Maar de mens kan uiterst gemakkelijk tot een moeiteloos in ontvangst nemen van geestelijke boodschappen komen, wanneer hij ernaar streeft om al het aardse denken uit te schakelen en er alleen naar verlangt om door de goddelijke geest onderwezen te worden.

De wereld met alles wat haar aankleeft verstoort de innerlijke verbinding met de zuiver geestelijke gever van de goddelijke waarheid, dus de ontvangst zal moeilijk of ook geheel beëindigd worden, zolang aardse vraagstukken de mensen nog beroeren en deze niet volledig uitgeschakeld kunnen worden op het moment, dat er een overdracht van geestelijke vraagstukken plaats zal vinden.

Het is bijzonder belangrijk, dat alle prikkels van de wereld gemeden worden als de ziel geestelijk gesteund moet worden en de kennis van de mens over geestelijke waarheden toe moet nemen, want elke aardse afleiding is hinderlijk, omdat ze de ziel van de mens onbekwaam maakt om de geestelijke stem te horen en op andere manieren de goddelijke wijsheid niet zo aan de mensen gegeven kan worden, dat ze zonder twijfel opgenomen wordt. En daarom moet de scheiding van de wereld volledig plaatsgevonden hebben, als het mensenkind een blik wil werpen in de wonderen van de goddelijke schepping, die hem anders onthouden blijven volgens het wijze raadsbesluit van de Heer.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Wetten die in strijd zijn met de goddelijke leer – Totale vernietiging hiervan

B.D. 1544 from 29. juli 1940, taken from Book No. 25

Het gewetenloze handelen en werkzaam zijn van degenen, die God niet erkennen, zal grote gevolgen hebben. Hun streven is het volledig loskomen van dat, wat tot nog toe al het denken en handelen bepaalde. Ze erkennen de wet niet, waaraan het geloof in God, in Jezus Christus als Gods Zoon en Verlosser van de wereld ten grondslag ligt. Ze creëren hun eigen wet en alles wat als middel tot het doel dient, is goed, ongeacht of het overeenkomt met het gebod van de christelijke naastenliefde.

En zo wordt het gebod van de naastenliefde uitgeschakeld en onder de dekmantel van onbaatzuchtigheid worden maatregelen getroffen, die verstrekkende gevolgen hebben en weliswaar in zoverre, als de mens de verbinding met God verliest, omdat hij aan de rechtvaardigheid van Hem begint te twijfelen.

God laat de mensen echter het vrije recht om zelf te beschikken over dat, wat aards is, zolang dat, wat van God is, niet aangetast wordt, zolang de goddelijke leer, die van Hem en Zijn almacht, liefde en wijsheid getuigt, niet zo aangevallen wordt, zodat elk geloof in God verdwijnt. Want het geloof in God en het daaruit ontwakende vertrouwen zal alles helpen overwinnen, wat als aardse nood over de mensen komt en zulke bepalingen, die aards weliswaar een smartelijke uitwerking hebben, vereisen nog niet de tegenmaatregelen van God.

Maar zodra het geloof in God met geweld vernietigd wordt, zodra ze beogen de leer van Christus totaal te vernietigen, wordt de wilsvrijheid van de mens enerzijds op een verschrikkelijke manier misbruikt en anderzijds geweld aangedaan, want het is de zwaarste overtreding tegen God om dat, wat Hij ons Zelf gegeven heeft af te doen als onwaar en waardeloos. En het is net zo’n overtreding met ernstige gevolgen voor de medemensen om hen te verbieden of voor te schrijven wat hun eigen wil zou beamen noch ontkennen.

En daarom laden allen, die iets waardeloos willen laten ontstaan en de mensheid van de waarachtig goddelijke leer, die Jezus Christus gegeven heeft, beroven, het gericht op zich. Want dit betekent een geestelijke achteruitgang van een enorme omvang. Dit betekent een chaos in geestelijk opzicht, die onherroepelijk het ingrijpen van God vereist, als Hij de mensen van de huidige tijd niet ten prooi wil laten vallen aan de eeuwige ondergang. Want de door de mensen uitgevaardigde wetten druisen tegen de goddelijke ordening in. Ze hebben een verwoestende, dus geen opbouwende uitwerking. Hieraan ligt noch het geloof in God, noch de vervulling van Zijn geboden ten grondslag en daarom voldoen ze ook niet aan de goddelijke wil en alles, wat zich openlijk tegen God keert, zal vernietigd worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Hindernis – Naastenliefde

B.D. 1545 from 30. juli 1940, taken from Book No. 25

Het is een tijd van innerlijke strijd, die de naar God strevende mens moet doormaken, opdat zijn wil sterk wordt en hij definitief besluit om voor of tegen God te zijn. Want zonder strijd kan niets verworven worden en wat moeiteloos te bereiken is, heeft maar weinig waarde. Maar de goddelijke gave, het eeuwige leven, is zo eindeloos kostbaar, dat geen moeite te groot zou moeten zijn, vanwege hetgeen het bezit hiervan belooft.

Maar weinig mensen gebruiken hun gehele wil om stand te houden tegen alle onaangename zaken van het leven en toch met de grootste overgave God te dienen en voor hen zal de volharing tot zegen strekken, want tegelijkertijd wordt de wil en de liefde voor God gestaald. De kracht van degene, die over hindernissen heen tot God wil komen, zal ook toenemen en, wat hij eerst voor onoverkomelijk hield, zal hem spoedig makkelijk lijken. Alleen worstelen of dienen kan u bij het doel brengen, maar waar u bereidwillig dient, zal de strijd makkelijk voor u worden of het zal u geheel bespaard blijven.

Maar soms wordt u slap in het dienen en moet u dus strijden tegen tegenspoed en hindernissen, die u niet bespaard kunnen blijven, omdat anders het gevaar van een stilstand op kan treden, die heel nadelig voor de ziel zou zijn. Wat moeilijker bereikbaar voor de mensen is, spoort hen vaak tot de grootste activiteit aan en dit is het doel van zulke onaangename zaken. Dat u niet moe wordt of stilstaat, maar vastberaden de opwaartse gang voortzet. En dat u om kracht vraagt, opdat het u gegeven kan worden voor het overwinnen van alles, wat hinderlijk voor u is op de weg naar boven.

Het gebod van de naastenliefde vereist vaak een opoffering van wat voor de mens begerenswaardig is. Hij moet bereidwillig op kunnen geven, wat hij zelf bezit en waar de naaste gebrek aan heeft. Dit moet hij met vreugde in het hart weggeven. Hij moet er zijn mooiste aardse opdracht in zien, dat hij steeds geeft, wat zijn naaste vreugde schenkt. Dan zal hij hetzelfde aan zichzelf ondervinden. Het zal hem gegeven worden. Hij zal in ontvangst nemen, wat de Heer Zelf hem biedt, hetzij aards of geestelijk.

Steeds zal God uitdelen aan degene, die zelf aan zijn naaste uitdeelt. En als het hart dus deelgenoot is van het geven, zal het hart ook mogen ontvangen. Aardse en geestelijke gaven, in liefde aangeboden, zullen aardse en geestelijke successen opleveren. Onbeperkte geestelijke successen en aards loon, voor zover dit voor de ziel nuttig is. Dus de mens zal, als de liefde voor de naaste hem tot geven aanleiding geeft, zichzelf nooit beroven. En daarom zou er nooit nood en bezorgdheid op aarde voorkomen, als elk mens zijn naaste liefdevol zijn hulp zou verlenen, want God Zelf zegent elke daad van liefde.

Het besef, dat alleen de liefde bevrijdend voor de mensheid is, ontbreekt hem echter. De eigenliefde is sterk ontwikkeld en deze weerhoudt de mensen er weer van de naastenliefde te beoefenen, dat slechts dan van waarde is, als ze zonder enig eigenbelang beoefend wordt. Maar meestal zal de mens aan zijn eigen welzijn denken en, omdat hij dus niets doet om Gods zegen en Zijn liefde te verwerven, door lijden en nood op het verkeerde van zijn denken en handelen, op zijn verzuim gewezen moeten worden en dus nood en leed veroorzaken. Want de liefde verlost, maar de liefdeloosheid bindt de mens en houdt hem vast in de boeien van de tegenstander.

Maar God Zelf kan een liefdeloos schepsel niet naderen en de goddelijke gave kan hem nooit aangeboden worden. Daarom lijdt de mens gebrek, die alleen zijn eigen ik liefheeft en geen acht slaat op zijn hulpbehoeftige naaste, want hij kan niets anders ontvangen, dan wat hij geeft.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Overwinnaar van de dood – Eeuwige heerlijkheid – Verkeerde wil

B.D. 1546 from 31. juli 1940, taken from Book No. 25

Degene, die naar het leven streeft, naar het leven, dat God beloofd heeft aan degenen, die hem liefhebben, het leven in alle heerlijkheid in de eeuwigheid, zal een overwinnaar zijn van de dood. Want hij heeft de dood door waarheid overwonnen, want zijn leven is nu licht. Maar dood is duisternis, dood is passiviteit van de geest. Dood is volledige machteloosheid en in gevangenschap van de boze macht.

En als God het eeuwige leven belooft aan degenen, die Hem liefhebben en Zijn geboden onderhouden, dan zou het wel gemakkelijk moeten zijn om Zijn wil te vervullen, want Hij geeft het heerlijkste als beloning. Hij biedt alles, wat uit Hem komt. Hij biedt Zichzelf, Zijn licht en Zijn kracht, Zijn liefde, wijsheid en almacht aan degenen, die volmaakt zijn, zoals de Vader in de hemel volmaakt is. En dit is het heerlijkste genadegeschenk van God. Het wezen mag onverdiend iets in ontvangst nemen, wat zo buitengewoon heerlijk is. Wat leven is en leven geeft. En God eist als tegenprestatie niets meer, dan de wil van degene, die naar de eeuwige heerlijkheid verlangt.

De misbruikte wil heeft de scheiding van God veroorzaakt, dus moet de juiste wil weer herenigen, wat gedurende eindeloze tijden gescheiden was van God. Maar de wereld met haar bekoringen is het grootste gevaar voor de nog besluiteloze wil. Hij ziet enerzijds wel de eeuwige heerlijkheden, maar nog ver weg en hij wendt zich daarom liever naar de bereikbare aardse heerlijkheden, die voor hem begerenswaardig lijken te zijn en de sterkste prikkeling op zijn zinnen uitoefenen.

En bijgevolg gebruikt hij zijn wil verkeerd en sluit voor zichzelf de deur naar deze heerlijkheden, die het eeuwige leven betekenen, af. En hij vervult de goddelijke geboden niet, want zijn hart hangt nog aan de materie. Het probeert deze te vermeerderen en zal begrijpelijkerwijs niet in staat zijn om zich daarvan te scheiden, doordat hij opoffert, de naasten onzelfzuchtige liefde geeft en dus de goddelijke geboden vervult. Hij heeft de eigen wil niet opgegeven en kan dus ook niet deelachtig worden aan de genade. Hij kan niet deelachtig worden aan dat, wat God belooft aan degenen, die Hem meer liefhebben dan al het aardse, die alleen Zijn wil proberen te vervullen en geen acht slaan op de wereld en haar bekoringen.

Voor hen zal zich een wereld van ongekende heerlijkheid ontsluiten. Ze zullen onvoorstelbare gelukzaligheden ontvangen. Ze zullen met volle teugen genieten van verrukkingen, die voor de mens onbegrijpelijk zijn, zolang hij nog op aarde is. Ze zullen in waarheid kinderen van God genoemd kunnen worden, want ze zijn net als Hij werkzaam. Dat wil zeggen dat de goddelijke wil hen doorstroomt en dat alles, wat ze doen, uit zichzelf doen, in overeenstemming met de goddelijke wil uit Zijn wijsheid en kracht doen. Hun loon zal weergaloos zijn, want niets op aarde kan bij benadering de gelukzaligheden beschrijven, waarvan een volmaakt wezen genieten mag. Want de Heer heeft Zelf op aarde gezegd: “Geen menselijk oog heeft ooit gezien en geen menselijk oor heeft ooit gehoord, wat Ik bereid heb voor degenen, die Mij liefhebben”.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Brood uit de hemel

B.D. 1547 from 1. augustus 1940, taken from Book No. 25

Wat de Heer Zelf jullie in Zijn liefde aanbiedt, is het brood des levens. Deze liefde bereidt jullie voedsel voor jullie ziel, die haar alles bezorgt wat ze nodig heeft voor haar gang over de aarde. En wie van dit brood eet, zal voor eeuwig leven.

Met liefdevolle zorg denkt de Heer van de hemel en de aarde aan deze tijd, die op het aardse leven volgt en omwille van deze tijd laat Hij de mensen het brood uit hemel toekomen, opdat de ziel zich daaraan laaft en hier kracht uit haalt om de laatste hindernissen te kunnen overwinnen. Want voor het verstand van de mens is het leven na de dood nog een goddelijk geheim. Hij kan zich er nog geen idee over vormen welke opdrachten hem te wachten staan en de kennis hierover moet hem eerst gegeven worden, voordat hij deze opdracht kan vervullen.

Maar de kennis hiervan is het voedsel voor de ziel. Daarom is de kennis het brood uit de hemel en de kennis daarvan is ook de kracht om aan de eisen te kunnen voldoen om eens tot elke taak toegelaten te worden. En al het geestelijke verlangt naar het voedsel van boven, zodat het door de geestelijke aanvoer in zichzelf vermeerderd wordt. En als de mens geestelijk bewust is, is dit voedsel uit de hemel voor hem het enige dat begerenswaardig is. Hij ontvangt overeenkomstig zijn verlangen en hoeft niet voor beperkingen te vrezen.

En toch zal de mens voortdurend moeten strijden tegen de macht, die het verlangen in hem probeert te verzwakken, want dit is het grootste gevaar. De mens wordt gegeven, waar hij naar verlangt, maar zonder verlangen kan hem zo’n gave niet gegeven worden en daarom moet degene die wil ontvangen, erop bedacht zijn om het innerlijke verlangen aan te wakkeren. Hij moet zich het heerlijke doel voor ogen houden. Het vereist veel kracht van hem om dat bereiken. Hij moet nu naar deze kracht verlangen ter wille van dit hoge doel. Verder moet hij God om Zijn hulp vragen, zodat hij het niet aflegt tegen de tegenstander, want die werkt enorm hard om de wil van de mens te verzwakken.

Maar het brood uit de hemel eenmaal bewust in ontvangst te hebben genomen, laat de wil naar boven sterk worden, zodat de kracht van de tegenstander zonder effect is, want God zegent het brood uit de hemel met Zijn kracht en hier tegenover is de tegenstander machteloos. En dat moet voor jullie mensen een stimulans zijn om met het gehele hart naar het voedsel uit de hemel te verlangen. Ze geeft jullie toch de kracht om weerstand te bieden, een groter verlangen en een rijke kennis van het goddelijke werken en heersen in Zijn schepping. Ze maakt het opstijgen naar de hoogte, die zonder de toevoer van kracht door God niet voor elkaar te krijgen is, gemakkelijker.

Verlang naar niets vuriger dan naar dit voedsel en verkwik jullie hier altijd mee, dan zullen jullie gesterkt door het aardse leven gaan. Jullie wijsheid zal toenemen. De liefde in jullie zal toenemen, want wat jullie uit liefde aangeboden wordt, moet weer liefde in jullie opwekken en dus duizendvoudige vrucht dragen, want degene, die het brood uit de hemel uit de handen van God in ontvangst mag nemen, zal het ook door willen geven en daarom zal de liefde toenemen. Het zal elk mens aansporen om het kostelijke, wat hij zelf ontvangt, door te geven en deze aansporing komt voort uit de liefde, die actief wil zijn.

En dus zal alles wat uit de liefde geboren is, weer liefde opwekken. De kracht uit God wordt overgedragen en doorgegeven aan allen, die naar het brood uit de hemel verlangen, het mogen ontvangen en dit weer aan de medemensen door willen geven. Want wat van God uitgaat, zal nooit opdrogen, maar voortdurend een bron blijven, die voor elke dorstende wandelaar lafenis en verkwikking is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Beoordeling van raadselachtige gebeurtenissen – Tijdelijke inbeslagname

B.D. 1548 from 1. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het werkzaam zijn van de goddelijke geest kan niet weerlegd worden, ofschoon het niet begrepen kan worden. De mens kan weliswaar in onbegrip voor een gebeurtenis staan en dus uit een gebrek aan kennis iets af willen doen als fantasie of inbeelding, maar nooit kan een mens, wiens beoordelingsvermogen sterker ontwikkeld is, het werkzaam zijn geheel weerleggen, want hij stuit op krachten, die hij voor zichzelf niet kan verklaren en daarom ook zonder enige scrupules zal ontkennen.

Het is de overtuiging van de mensheid, dat elke geestelijke gebeurtenis opgehelderd kan worden. Dat dus nergens de menselijke kennis onvoldoende is. En deze overtuiging sloot vanaf het begin af aan uit, dat er een andere dan een verstandsmatige verklaring voor raadselachtige gebeurtenissen gezocht zou moeten worden. Daarom zal de mens nu ook verstandmatig willen doorgronden, waar zulke geestelijke resultaten tot stand komen.

Maar hij zal nooit in staat zijn om deze resultaten te weerleggen, want dan zou hij zichzelf moeten verdiepen in vraagstukken, die zonder geestelijke hulp onoplosbaar voor hem zijn. Hij kan dus slechts het ontstaan zelf verklaren, bevestigend of afwijzend, maar nooit hetgeen ontstaan is. Want dit onttrekt zich aan zijn beoordeling.

Degene, die zichzelf en alles om zich heen alleen met aardse ogen bekijkt, heeft er ook geen zin in om vraagstukken die buiten het aardse liggen te ontraadselen, dus kan hij ook niet oordelen. Maar degene, die een beetje in contact treedt met het bovenaardse, doordat hij zijn gedachten soms af laat dwalen in voor hem onbekende gebieden, die zal ook steeds een vragende instelling hebben ten opzichte van de oneindigheid en degene, die vraagt, is terughoudend met zijn oordeel.

Alleen degene, die zelf geestelijke kennis heeft, kan oordelen en diens oordeel zal steeds bevestigend zijn, want hij herkent het goddelijke werkzaam zijn, omdat de geest in hem zich met dezelfde geestelijke kracht buiten hem in verbinding stelt en dus het inzicht hetzelfde moet zijn, omdat er maar één waarheid is, die God Zelf geeft aan degenen, die naar Zijn geest verlangen. Wanneer door de wereld wordt erkend, dat niets kan worden bewezen in de tegenovergestelde zin van wat aan wijsheden de aarde van boven toegestuurd wordt, zullen dergelijke wijsheden niet worden afgewezen.

Wordt echter de beoordeling aan onbekwame mensen overgelaten, dan ondervindt het werk een tijdelijke inbeslagname, die echter ook door Gods wil toegelaten is om een bepaalde kring ertoe te brengen om zich daar uitvoeriger mee bezig te houden. Maar de Heer beschermt Zijn werk, ook al lijkt de menselijke macht groter en alle hoop verloren. Want de Heer heeft Zijn plan en al het menselijke woeden is tot niets in staat, als het tegen Zijn goddelijke wil in gaat.

De tijd van de scheiding zal spoedig komen. De tijd van het losmaken van datgene, wat de mens liefheeft. En omdat hij het niet vrijwillig opgeeft, neemt de Heer het met geweld. En aan deze tijd gaan gebeurtenissen vooraf, zodat duidelijk wordt, wat de Heer van plan is. De mensheid moet er kennis van nemen en God zal dit bewerkstelligen, ofschoon ook op een andere manier dan verwacht wordt. Want God herkent zowel het gevaar als ook de zegen van de onwetendheid en de kennis.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Gebruikte goddelijke kracht – Misbruikte kracht

B.D. 1549 from 2. augustus 1940, taken from Book No. 25

Degene, Die in Zichzelf leven en kracht is, legt dit leven en deze kracht ook de mensen in de borst en Hij rust hen uit met vaardigheden, die van Zijn liefde en wijsheid getuigen. Hij blijft in voortdurende verbinding met hen door de schenking van deze kracht, waar het leven van de mens uit voortkomt. Derhalve is dat, wat de mens die God in zich draagt geeft, eveneens kracht. Want door zijn vaardigheden is hij in staat om op één of andere manier deze kracht zo te gebruiken, dat het de medemensen tot nut strekt, voor zover hij de liefde beoefent. Maar hij kan dan die kracht, die hem toegestuurd wordt, ongeacht of hij deze waard is ook op een God tegenstrevende manier gebruiken, wanneer hij haar gebruikt voor het ontstaan van zaken, die de naaste zowel aan lichaam als aan ziel schade toebrengt. Want dan staat deze kracht niet meer voor leven, maar voor de dood.

Goddelijke kracht in ontvangst te mogen nemen, is een gebeurtenis, die zich voortdurend herhaalt. Want er gaat geen seconde voorbij, waar de krachtstroom uit God ophoudt en hij kan voortdurend leven opwekkend gebruikt worden, wanneer het streven van de mens steeds het goede betreft. Dan heeft deze kracht een opbouwende werking, en geen verwoestende. En als nu deze kracht uit God gebruikt wordt voor de opbouw van dat, wat dreigt in te storten, wanneer door deze kracht tot stand gebracht wordt, dat het begrip weer van de achteruitgang naar de hoogte geleid wordt, dan werkt deze kracht waarlijk leven opwekkend.

Steeds weer moet er aan de nood van degene, die eveneens uit God is, maar zich niet bewust is van zijn leven opwekkende kracht, gedacht worden. Hij gebruikt niet, wat hem aangeboden wordt en dat betekent stilstand van het geestelijke in zich. Of hij gebruikt het op een verkeerde manier en dat betekent achteruitgang.

Het leven, dat de mens op aarde gegeven werd, blijft juist door deze schenking van kracht in stand. Deze kracht mag niet onbenut blijven, maar ze mag ook niet misbruikt worden. Ze wordt bij elke activiteit door de mens gebruikt en als de activiteit door God gewild is, dan wordt de kracht dus volgens de bedoeling van God gebruikt. Maar misbruikte kracht is een zonde voor God, want misbruikte kracht is elke onderneming, die zich tegen de wil van Gods wet richt, dus elke daad, die de liefde voor God en de liefde voor de naaste ontbeert.

En daarom is het in het aardse leven van elk individueel mens de taak om opbouwend deel te nemen aan het goddelijke scheppingswerk, als ook aan het geestelijke, dat de goddelijke schepping leven geeft. Dat wil zeggen zich met zijn kracht in te zetten voor alles, wat voor de ziel bevorderlijk is. Want dit moet de grootste zorg van de mens zijn. Als de mens de hem door God gegeven kracht gebruikt om geestelijke opbouwend werkzaam te zijn, benut hij deze kracht op een God welgevallige manier en hij zal nu verregaande ondersteuning vinden, want er komen nu krachtstromen bij elkaar, die voor buitengewone werken zorgen.

Er wordt nu een bouw voortgezet, waarin God Zelf de grondsteen gelegd had, doordat Hij elk mens de bekwaamheid gaf om te herkennen, wat met de goddelijke wil overeenkomt. Alles, wat opbouwend werkzaam is, zal leven, want hij gebruikt de kracht uit God op een Hem welgevallige manier en dus zal ze hem nooit ontnomen worden en hem zal een onophoudelijk leven ten deel vallen met een voortdurend in ontvangst nemen van goddelijke kracht en een voortdurend gebruik volgens Zijn wil.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Hypergevoelige fijngevoeligheid – Gelijkmoedigheid

B.D. 1550 from 3. augustus 1940, taken from Book No. 25

Er moeten eindeloze moeilijkheden overwonnen worden en er is een buitengewoon sterke wil voor nodig om zich te wijden aan een taak, die van het grootste belang is. En zo’n taak moet uitgevoerd worden door een mens, die zich daar met de volste overgave toe bereid verklaart. Die bereid is om de hindernissen te bevechten en voor wie de goddelijke wil boven alles gaat. En God rust zulke bereidwillige mensen nu uit met Zijn kracht, opdat ze niet ontmoedigd worden en dus vrolijk en vrij op kunnen komen voor het buitengewone van wat ze ondervinden.

Waar de mens dus een opdracht krijgt en zijn eigen wil opgeeft, dat wil zeggen zich aan God overgeeft, leidt God nu elke stap naar het juiste inzicht. En daar hoort ook een hart bij, dat tegen elke bestorming standhoudt. Daarom zal zo’n hart ook niet hypergevoelig mogen zijn, zodat het niet onder de bestorming van de op hem inwerkende gebeurtenissen zal bezwijken of zich angstig trillend in beschouwingen verliest, die voor het vervullen van de opdracht hinderlijk zouden kunnen zijn. De mens leeft in een bepaalde gelijkmoedigheid verder of hij wordt aan het wankelen gebracht door dat, wat het aardse leven hem laat zien.

Beiden kunnen voor enige tijd door God gewild zijn, want ook de gelijkmoedigheid kan bevorderlijk zijn als er tegelijkertijd kracht van de mens verlangd wordt, want gelijkmoedigheid is geen onverschilligheid. Gelijkmoedigheid is slechts een minder sterke fijngevoeligheid, maar het hoeft geen liefdeloosheid te zijn.

Om nu een taak te kunnen vervullen, die altijd een heldere blik en een zuiver denken vereist, moet ook het gevoelsleven goed in evenwicht zijn om de verschillende stromingen in zich gewaar te kunnen worden en ze dientengevolge overeenkomstig de goddelijke wil te kunnen gebruiken. Want elke taak wordt zo uitgevoerd, zoals het Gods wil is, voor zover de mens zijn wil aan de goddelijke wil onderwerpt. Daarom moet ook het gevoelsleven van een mensenkind, dat zich aan God onderwerpt, zo gevormd zijn, zoals het voor de uitvoering van de taak, die hij gekregen heeft, goed is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Ergernissen – Ontucht – Ongeloof

B.D. 1551 from 3. augustus 1940, taken from Book No. 25

U leeft in een wereld van ergernissen en u moet geweldig oppassen, dat ze u niet ten gronde richt. U slaat geen acht op het valse geestelijke rondom u, dat het masker draagt van degenen die rechtschapen zijn en dat uw verderf kan zijn, als God u geen bescherming biedt.

De begeerlijkheid onder de mensheid neemt de overhand. Er is een onnoemelijke ontucht in alle klassen en de zuivere geest wordt verdrongen. Hij vindt geen plaats, waar hij zich kan vestigen om door de mensen te werken. En er is geen hulp voor de mensheid, als ze zichzelf niet helpt en haar lusten definitief probeert te bestrijden. Want de mens moet eveneens aan zichzelf werken en hij mag zich niet aan achteloosheid overgeven, als hij zijn ziel geen onvoorstelbare schade toe wil brengen.

Hoe meer het ongeloof de overhand neemt, des te minder slaat de mens acht op de goddelijke wet. Voor hem is het leven iets vanzelfsprekends geworden, zodat hij het niet voor mogelijk houdt, dat het hem afgenomen zou kunnen worden en hij probeert ten volle van dit leven te genieten en verwijdert zich steeds verder van God. Het aardse leven, dat hem gegeven werd voor de vereniging met Hem, voor het volkomen vrij worden en voor de bewuste arbeid aan zijn ziel is pas dan waard om te leven als het benut wordt.

Maar zolang de aardse prikkel nog werkzaam is, kan het werk aan de ziel moeilijk aangepakt worden, want een strevend kind heeft niets meer aan aardse successen op deze wereld. Maar aardse successen zijn voor een niet-geestelijk mens wel nastrevenswaardig, maar niet voor een door de goddelijke geest doordrongen mens.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het streven van de tegenstander is vernietigend

B.D. 1552 from 4. augustus 1940, taken from Book No. 25

Van een in liefde voor God ontbrandend mens zal een stroming uitgaan, die onmiddellijk tot in de ziel van degene, die eveneens in God leeft, doordringt. Maar deze ziel zal ook aan een tegenstroming blootgesteld zijn. En het grote gevaar is dat alles wat slecht is, zich eveneens in zichzelf vermeerdert en werkt, maar steeds tot schade voor de ziel. De mens moet God om meer bescherming vragen, opdat de omgang met mensen zijn ziel geen schade oplevert. Degene, die God in alle liefde, ontzag en deemoed dient, zal elke boze invloed gewaarworden en zich door het gebed daartegen weten te beschermen.

Maar nooit moet de mens zich zo sterk wanen, dat hij deze bescherming niet nodig denkt te hebben, want de tegenstander is sterk en er altijd op bedacht om elke stroming te vernietigen en deze verbinding van de aarde naar het hiernamaals, alle draden van de mens naar God, kapot te scheuren. Alleen waar de wil zo sterk is, dat hij onophoudelijk naar God verlangt, geeft ze het intrigeren op.

En daarom moet de mens zich voortdurend aan geestelijke bescherming toevertrouwen, zodat hij ook op momenten waar zijn eigen wil zwakker is, beschermd wordt, opdat hij op het juiste moment gewaarschuwd wordt door zijn geestelijke vrienden, die nu als het ware met hem meestrijden. Er wordt veel te weinig een beroep gedaan op deze hulp en daarom is de strijd op aarde soms behoorlijk zwaar, ook voor een naar God toegekeerd mensenkind. Want het verlangt te weinig naar de kracht uit God, waarvan de overdragers deze geestelijke vrienden zijn.

Maar als de mens zich in vol geloof aan de bescherming van deze binnen Gods wil werkende lichtwezens overgeeft, dan mag de mens ook voortdurend kracht in ontvangst nemen, want al het volmaakte dat in de liefde staat, deelt de kracht, die hem zelf door de goddelijke liefde toegestuurd wordt, onbeperkt uit. En zo wordt de tegenstander zijn werkzaam zijn bemoeilijkt. Zijn macht wordt als het ware beknot, doordat deze zonder effect is tegenover de mens, die zulke kracht in ontvangst wil nemen.

En dit is waarlijk nodig in een tijd, waarin al het geestelijk werkzaam zijn ontkend wordt. Als de mens zich willoos aan deze stromingen die van de tegenstander uitgaan, dus slechts een vernietigend resultaat nastreven, overgeeft dan begeeft hij zich willoos binnen deze macht en zijn denken zal binnen de kortste tijd verkeerd worden geleid. Zijn vermogen om te beseffen wordt verzwakt, zijn tegenstand zal afnemen en hij neemt onvoorwaardelijk aan, wat hem door deze macht ingefluisterd wordt en wat geheel indruist tegen de wil van God.

Jullie zijn dan gebonden schepselen en het zal jullie aan kracht ontbreken om jullie uit de gebondenheid te bevrijden, terwijl het verlangen naar God, het zich overgeven aan goede geestelijke wezens, het willen ontvangen van goede geestelijke kracht vrijmaakt van elke dwang en dan het licht van het inzicht jullie op al jullie levenswegen verlicht. Want God is eenieder, die maar naar Hem verlangt, nabij.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Goddelijke liefde – Groot genadegeschenk – “Ik geef jullie niet, zoals de wereld geeft” – Misleiding

B.D. 1553 from 4. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het kostelijkste geschenk van God is Zijn overvloedige liefde, die Hij alle mensen aanbiedt om hen gelukkig te maken. De goddelijke liefde grijpt al Zijn schepselen, ze slaat geen wezen over, alleen de mate van de stralen van liefde zijn verschillend en afhankelijk van de afstand tussen het wezen en God. De kracht van de op God gerichte wil bepaalt de mate van Gods liefde voor de mens, en dus betekent naderen of afstand nemen van God toegenomen of verminderde liefde. Dus de mens kan zichzelf aan het grootste geschenk deelachtig maken of zich hiervan beroven, als zijn levenswandel overeenkomstig de wil van God is of hem volledig tegenstreeft.

De mens vindt de vervulling van zijn verlangen op aarde in de goddelijke liefde, want er trekt een wonderbaarlijke vrede in het hart van degene, die door de liefde van God gegrepen is. Hij verlangt niets anders, dan in deze goddelijke liefde te kunnen blijven. Hij verlangt naar God en verlangt naar niets werelds. De liefde van God komt op zo’n manier tot uiting, dat de mens altijd meer en meer naar God verlangt. De goddelijke liefde ontsteekt bijgevolg de liefdesgloed voor God in het hart van de mens.

„Ik geef jullie niet, zoals de wereld geeft” Het is een andere vervulling, die de mens gelukkig maakt. De mens verlangt niet meer naar aardse vreugden, maar zijn verlangen is zuiver geestelijk en ook de vervulling hiervan. En toch maakt het de mensen onnoemelijk gelukkig en het is niet te vergelijken met aards geluk. Want het is immers God Zelf, Die Zich aan de mensen openbaart, want God is de liefde.

Door de liefde van God gelukkig gemaakt te worden, betekent Hemzelf in zich te mogen dragen en daarom moet de mens ernaar streven steeds slechts dat te doen, wat hem de goddelijke liefde oplevert, omdat dit voor hem de gelukzaligste toestand garandeert. Talloze aardse vreugden mogen hem nastrevenswaardig lijken, ze zijn slechts bedrieglijke lichten in vergelijking met de goddelijke liefde. Ze zullen net als bedrieglijke lichten uitdoven en niets achterlaten, terwijl de goddelijke liefde nooit kan vergaan, als ze eenmaal het mensenkind gegrepen heeft, want wat God geeft, is onvergelijkbaar kostelijk en onvergankelijk.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Openlijk belijden – Krachtig optreden zonder schroom

B.D. 1554 from 5. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het vereist een heel bijzondere toewijding aan God om zich als Zijn belijder in te zetten en voor de wereld getuigenis af te leggen van Zijn liefde en almacht. Niet iedereen is in staat om de angst voor de aardse macht meester te worden. De mens wordt aarzelend en angstig en zijn geloof wordt wankel, zodra er gevaar voor hem dreigt van de zijde van de mens. Hij kan weliswaar bereidwillig zijn, maar hij heeft niet de innerlijke kracht en zal daarom in erge innerlijke conflicten komen, zodra wetmatig opgetreden wordt tegen alle ijverige belijders van de christelijke leer.

Er zijn buitengewoon onrustige tijden te verwachten en zo menig mens zal zich gedrongen voelen om het goddelijke woord te verkondigen. Om de mensheid te informeren over zijn verkeerde levenswandel. En dit zal hen scherpe berispingen van de zijde van de aardse macht opleveren en de mens zal alleen nog in alle geheim voor God kunnen werken. Want hij waagt zich niet meer in de openbaarheid.

En toch zal enkel op deze manier een succes te boeken zijn, want enkel een krachtig optreden is in staat te overtuigen van wat hij verkondigt over de waarheid. En dus zal de mens zonder schroom en vrees over God en Zijn werkzaam zijn moeten spreken. Hij zal vrij naar buiten toe moeten spreken voor wiens naam hij strijdt. Hij zal in volledige openbaarheid ter zake moeten komen. Hij zal slechts alleen God hoeven te vrezen en zich ongeacht het aardse gevaar vol ijver in moeten zetten voor Jezus Christus als Verlosser van de wereld. Want het geestelijke staat volledig los van al het aardse.

Er zijn steeds geweldige schokken nodig om de mensen in staat te laten zijn om de goddelijke leer op te nemen. Ze worden daardoor nadenkend en nemen navenant gemakkelijker de leer aan, die van goddelijke oorsprong is en die onveranderlijk blijft bestaan. De mensen, die voor de verspreiding van het goddelijke woord zorgdragen, zullen Zijn zegen hebben. God Zelf zal hen leiden in de slag, in de strijd, die de verspreiding van de goddelijke leer betreft. En waar God Zelf legerleider is, daar eindigt de strijd ook steeds met een overwinning. Want Hij geeft kracht aan degenen, die voor Zijn naam strijden en zij zullen met overredingskracht spreken, alles verkondingen ter ere van God en geen moeite schuwen om de goddelijke leer te verspreiden, opdat de mensheid tot inzicht komt en God nog op het laatste moment om inzicht vraagt.

En deze tijd van strijd zal nog vele offers kosten. De mens zal eerst alles afwijzen, maar degene, die voor het inzicht in de waarheid kracht uit God vraagt, zal deze ook in overvloedige mate ontvangen. Want zulke mensen betalen hun dankbaarheid uit en ze offeren zich op voor de vele ongelukkigen, die steeds alleen maar de vreselijke ellende zien, maar niet het succes in geestelijk opzicht. En daarom moet de kracht uit God nu juist bijzonder ernstig gevraagd worden en de mens moet het geloof in zichzelf sterk laten worden, opdat hij aan de strijd deel kan nemen en dus ook in liefde voor de goddelijke Heer en Heiland werkt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Grondig overdenken van hetgeen ontvangen is – Geestelijk eigendom

B.D. 1555 from 6. augustus 1940, taken from Book No. 25

U werd verstand gegeven om te herkennen wat het doel van het leven en wat uw bestemming is. En als u nu om verlichting bidt, zult u nooit iets anders dan de waarheid kunnen ontvangen, alleen moet juist de wil om in de waarheid te staan u ook bekwaam maken om deze te ontvangen.

Als u nu goddelijke gaven toegestuurd wordt en u die verstandsmatig tot uw geestelijke eigendom wil maken, moet u hetgeen ontvangen is goed overdenken en dus de door de Schepper aan u gegeven vaardigheden gebruiken en nu goed nadenken over de voor- en nadelen van wat u gegeven werd, net zo lang tot u zich met volle overtuiging in kan zetten voor hetgeen u geboden werd. Dat wil zeggen, tot de waarachtigheid hiervan ontwijfelbaar voor u is. En wat u nu zelf als waarheid erkent, zult u gemakkelijk door kunnen geven aan de medemensen.

Er kan dan van een gedachteloos aannemen van hetgeen geboden is geen sprake zijn, want de mens zou niet in staat zijn om iets te beschrijven, wat hij zich niet eerst tot geestelijk eigendom gemaakt heeft. En de mens kan zich alleen dat tot geestelijk eigendom maken, wat hij, ofschoon met het hart ontvangen, toch eerst met zijn verstand verwerkt heeft, omdat het anders niet bij hem blijft hangen en dus ook een doorgeven hiervan onmogelijk zou zijn. Voor het ontvangen, bijvoorbeeld het neerschrijven van hetgeen door God overgedragen is, is de wil om Hem te dienen voldoende. Maar voor het verspreiden van de goddelijke gave moet hetgeen ontvangen is verstandsmatig overdacht worden.

Als de ontvanger nu onderwijzend werkzaam wil zijn, dan moet hij beslist alles, wat hij ontvangen heeft, tot geestelijk eigendom maken. Hij mag dus nooit het ontvangen voldoende laten zijn, want dit is pas dan van waarde, wanneer het door het nadenken daarover levend wordt, wanneer het nu van zijn kant weer tot leven aanspoort, dat wil zeggen dat alles wat in de daad omgezet moet worden ook in de daad omgezet wordt. Elke les is, zolang ze alleen maar op papier staat, zonder leven. Pas wanneer ze door het hart gegrepen en door het verstand verwerkt wordt, is ze levend. Dat wil zeggen, dat zij nu tot een activiteit aanspoort, die overeenstemt met hetgeen opgenomen is.

Wat God de mensen op aarde aanbiedt, zal steeds de vervolmaking van de ziel dienen, omdat het enige doel van het aardse leven de opwaartse ontwikkeling is. Daarom zal alles wat aangeboden wordt steeds de vrije wil van de mens stimuleren, maar hem niet dwingen. “Je kan het, wanneer je het wil”. Elk mens moet zich deze woorden voorhouden. Hij moet er dus zelf iets aan doen. Hij moet zich bereid verklaren om de goddelijke genadegave aan te nemen, doordat hij zijn denken erop concentreert en hij nu pas waarachtig het teken van de goddelijke liefde in ontvangst neemt, als het hart en het verstand, dat, wat ontvangen is, verwerken en hij nu pas een geestelijke schat zijn eigendom noemen mag.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Liefhebben en lijden voor de medemensen

B.D. 1556 from 6. augustus 1940, taken from Book No. 25

De mens moet liefhebben en lijden, opdat hij vrijkomt uit iedere boei. Want de liefde verlost hem en in leed vindt de mens de weg naar God. Hij bevrijdt zich dus van de duistere macht en verbindt zich bewust met God als hij alle leed draagt voor de Heer. Jezus Christus nam alle leed en alle zondenschuld op Zijn schouders en gaf de mensheid daardoor de vrijheid van de geest terug. Als de mens nu hetzelfde doet, als hij ook in liefde het leed van de medemensen op zich neemt of hem helpt te dragen, zal de toestand van lijden beëindigd worden en wordt de mens dus in een zekere vrijheid geplaatst, want hij zal nu naar believen kunnen regeren en heersen.

Elke dwangtoestand is verbonden met belemmeringen, die deze werkzaamheid schaden. De vrije toestand is daarentegen gelukkig makend, omdat aan de drang tot werkzaamheid nu geen grenzen gesteld zijn. En daarom moet nagestreefd worden, dat de mens zichzelf in deze vrije toestand brengt, dat hij zichzelf door de liefde bevrijdt, doordat hij het leed van de medemensen beïnvloedt en meehelpt het te dragen.

Liefde en leed belichamen voor ons het lijden en sterven van Jezus aan het kruis. Alleen Zijn enorme liefde speelde het klaar om met vol bewustzijn de zondenschuld op Zich te nemen. Alleen de liefde nam bereidwillig het leed van de mensen op zich. Want de liefde van de Heiland was buitengewoon groot. De goddelijke Verlosser had medelijden met de mensheid en daarom nam Hij vlees en bloed aan om erkend onder de Zijnen werkzaam te zijn.

Hij wist van de geboeide toestand van de mensen en probeerde hen te helpen, doordat Hij voor hen leed en hen in Zijn eindeloze liefde tot Zich probeerde te leiden. Hij bracht hen door Zijn dood aan het kruis de geestelijke vrijheid en zodoende verloste Hij hen uit de gebonden toestand, die voorheen het lot was van degenen, die wel moeite deden voor een beschaafde levenswandel, maar te zwak waren om zich te kunnen ontworstelen aan de macht van de tegenstander. En hier dacht de Heer aan in Zijn liefde en stierf voor hen de bitterste dood aan het kruis om hen de vrijheid terug te geven, doordat Hij leed voor de mensheid.

En zo zal diegene aan het verlossingswerk deelhebben, die in liefde aan het leed van de medemensen denkt en dit leed bereidwillig en berustend op zich neemt om dat te ontlasten, wat ervoor bestemd is om het grootste leed te dragen. Steeds in liefde acht slaan op de naasten en diens lijden proberen te verminderen zal het grootste loon opleveren. Het goddelijke verlossingswerk wordt in zekere zin voortgezet, want het moment, dat voor de mens de grens getrokken wordt, is nog niet gekomen. Hij kan nog werkzaam zijn zonder onvrij te zijn. Hem is zowel de liefde als ook de genade van God in het hart gelegd of voor hem toegankelijk gemaakt, opdat hij liefhebbend werkzaam kan zijn en de goddelijke genade hem ook het lijden laat leren kennen, dat zijn wil aanspoort om hulpvaardig werkzaam te zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het juiste doel – Zelfbeschikkingsrecht van het wezen

B.D. 1557 from 7. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het begin van al het bestaande is God en God moet ook het doel zijn van alles wat bestaat. Als het wezenlijke uit God een ander doel kiest, namelijk de tegenpool van God, dan is dit zijn ondergang. Het is zijn geestelijke ondergang, ofschoon het wezen steeds weer de gelegenheid geboden wordt de juiste weg in te slaan, de weg die naar het juiste doel leidt. Maar er zitten dan eindeloze tijden tussen de kwellingen en het geboeid zijn en deze mogelijkheden, die de toestand van definitieve verlossing op kunnen leveren.

Het is op generlei wijze een geweldsdaad, waardoor het wezen weer met God als zijn Schepper verenigd wordt, maar het wezen heeft het zelfbeschikkingsrecht en kan streven naar het doel, dat hij wenst. Het wordt niet gedwongen, maar steeds enkel geestelijk beïnvloed en dit weliswaar tegelijkertijd door goede en slechte wezens, zodat het nu voor de beslissing geplaatst is aan welke invloed het zich wil overgeven. En dus is zijn eigen wil doorslaggevend.

Als nu de eigen wil verzwakt is, bestaat het grootste gevaar, dat niet het juiste doel nagestreefd wordt, maar dat het wezen zich steeds weer van God verwijdert. Dus de slechte krachten hebben de overhand gekregen, het wezen van God vervreemd en naar henzelf toe laten keren. Het wezen zelf kan niet van schuld vrijgesproken worden, omdat het geen gebruik maakt van de kracht, die de tegenstand licht voor hem had gemaakt. Het vroeg niet om de kracht, die hem ter beschikking stond en dus verloor het. En het was voldoende onderwezen door het woord van God, dat het de kracht uit God moest gebruiken voor de definitieve bevrijding. Maar hij veronachtzaamde dit woord en het is dus niet vrij van schuld.

Het wezen moet dus ook zelf bijdragen aan de verlossing, doordat het zijn eigen wil opgeeft en zich onderwerpt aan God als zijn Schepper. Want als het dat doet, geeft hij er zijn toestemming voor, dat God Zich om hem bekommert en hem nu hulpvaardig bijstaat, zodat het zijn uiteindelijke aardse opdracht vervult. Zonder opgave van de eigen wil zou het een zekere dwang van God zijn, als Hij het wezen naar zijn uiteindelijke doel leidt. Om volmaakt te worden hoort de eigen wil onder de goddelijke wil geplaatst te worden, want pas dan kan God zich uiten en het wezen nu duidelijk leiden, want het wil immers dan dat, wat goed is en naar God leidt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verbinding van de hemel naar de aarde

B.D. 1558 from 7. augustus 1940, taken from Book No. 25

Gezamenlijk werkzaam zijn zal grote successen opleveren. En zo verbinden de hemel en de aarde, het hiernamaals en deze zijde zich met elkaar om God te dienen en een werk te laten ontstaan, dat duurzaam zal zijn en de menselijke herinnering te boven gaat. En wat ontstaat door het samenwerken van krachten van deze zijde en het hiernamaals is van God en getuigt van God en het is dus onvergankelijk, omdat wat van God is, niet kan vergaan. Alles wat God dient, ontvangt de kracht uit God en moet nu ook binnen de goddelijke wil werkzaam zijn. En het is Gods wil om alles wat uit Hem voortgekomen is in de waarheid te onderwijzen en elk middel dat Hij gebruikt, moet daarom onvermijdelijk naar de waarheid leiden.

Maar de waarheid is onvergankelijk en onveranderlijk, dus altijd en eeuwig dezelfde. En steeds zal de bereidwillig onwetende gegrepen worden door degenen die weten en die bereid zijn om te dienen. Steeds zal, wat kennis heeft, zich in volle liefde over de onwetenden ontfermen en zo de waarheid verspreiden overeenkomstig de wil van God. En zo zullen de hemel en de aarde zich nu met elkaar verbinden. Dat wil zeggen dat het onwetende mensenkind gewillig luistert naar de influisteringen van de wetende wezens uit het lichtrijk. Er zal mateloos waarheid uitgedeeld worden en dit zal eeuwig blijven bestaan, omdat ze toch geestelijke kracht is, dus de uitstroming van goddelijke liefde.

En de hele wereld zou kennis kunnen hebben en wetend kunnen zijn, als ze maar bereidwillig zou zijn. Maar waar de wil van de mens zich afkeert, daar kan de goddelijke kracht niet werkzaam zijn en zich ook niet uiten. Het hart moet onvoorwaardelijk voor de geestelijke toevoer geopend zijn en dit vereist ook de wil van de mens om de waarheid in ontvangst te nemen. De inspanningen van de wezens in het hiernamaals zijn enorm en hun gehele liefde betreft de mensenkinderen, van wie de toestand nog duister is. Dat wil zeggen dat het hen aan de wil ontbreekt.

Als er nu een brug geslagen wordt van het lichtrijk naar de aarde door een mensenkind dat God wil dienen, is het nu aanzienlijk makkelijker om ook de onwetenden kennis te geven van de onvermoeibare werkzaamheid van deze lichtwezens. En als eerst eenmaal deze kennis er is, kunnen de wezens ook werkzaam zijn, doordat ze de aanwezige kennis opnemen en geestelijke opheldering geven, voor zover er hiernaar verlangd wordt. Dit verlangen hoeft niet steeds bewust te zijn. De mens kan ook onbewust vragen stellen, dus zich uiterlijk afwijzend opstellen en toch innerlijk naar de waarheid verlangen en nu gegrepen worden door degenen, die de waarheid uitdelen.

En het is buitengewoon waardevol, dat de mensen überhaupt een aansporing gegeven wordt, die hen aanleiding geeft tot denken of vragen over onopgeloste vraagstukken. Want er kan alleen dan op zulke mensen ingewerkt worden, als ze na vragen in de gedachten hun hart openen en het antwoord dus toegang verlenen. De lichtwezens geven onverdroten en onbeperkt, maar alleen dan, wanneer het geschenk gevraagd wordt. Bewust of onbewust.

Het stille vragen in gedachten is een onbewust vragen om kennis, maar het gebed is een bewust begeren van de waarheid. Het bewust begeren vereist een diep geloof. Het onbewust begeren zal meestal uit een ongelovig hart van de kant van mensen komen, die wel zouden willen weten, maar niet kunnen geloven wat hun door de medemensen hierover onderwezen wordt. Het gelovige mens valt het gemakkelijk om het hoogste Wezen om opheldering te vragen, Dat hem dit geven kan. Daarentegen staat de ongelovige volledig geïsoleerd in de grootste duisternis. Voor hem is alles vol geheimen en toch kan hem ook opheldering gegeven worden, als zijn gedachten blijven hangen bij vragen, die de eeuwigheid betreffen.

De brug van de aarde naar het hiernamaals is echter iets, dat voor de meeste mensen onbegrijpelijk is. Er wordt hier dan zelfs geen acht op geslagen, wanneer zichtbare gebeurtenissen het bewijs van zo’n verbinding geleverd hebben, want de mens wil niets laten gelden, wat de sluier op zou kunnen lichten, die over het voortleven na de dood uitgespreid is. Als de mensen zouden willen zien, zou de sluier van hun ogen vallen, maar het geheimzinnige is hen liever. Ze schuwen het licht en voelen zich beter in de duisternis van de geest.

En als de mens niet naar opheldering verlangt, kan dit hem niet toegestuurd worden. Daarom wordt elke gelegenheid benut om de mensen tot piekeren te bewegen, want pas dan kan de werkzaamheid van de volmaakte lichtwezens beginnen, doordat ze alle opgeworpen vragen proberen te beantwoorden, vooropgesteld dat de mens gewillig is om het ontvangen antwoord, dat hem door het hart gegeven wordt, nu te overdenken. Want de wil om in de waarheid te staan, is de eerste voorwaarde om hem deze te geven en een gewillig mens zal ook alles makkelijker aanvaarden, omdat de goddelijke kracht hem toegestuurd wordt, voor zover hij de waarheid zoekt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De poort naar de eeuwigheid kan al voor de dood worden doorgegaan

B.D. 1559 from 8. augustus 1940, taken from Book No. 25

Voor wie de poorten naar de eeuwigheid opengaan, diens aardse bestaan hoeft niet per se beëindigd te zijn, want hij kan ook in dit leven al inzage mogen nemen in het rijk dat buiten het leven op aarde bestaat. Hij kan overal van op de hoogte zijn, zonder te zijn onttrokken aan het aardse bestaan. Want de mens kan nog op aarde een toestand van rijpheid verwerven, die hem een blik in het eeuwige rijk toestaat. Zich met dat rijk buiten de aarde en de bewoners ervan te kunnen verbinden, is er een bewijs van dat de poorten naar de eeuwigheid niet steeds pas met de lichamelijke dood worden doorgegaan, maar dat er voor vele mensenkinderen helemaal geen barrières bestaan die hun het binnengaan in het rijk van de eeuwigheid beletten. Ze leven op de aarde en zijn toch eveneens in die sferen thuis, omdat de goddelijke Geest in hen elke hindernis overwint en overal te allen tijde aanwezig kan zijn. Hij verblijft dus in het rijk van het eeuwige, ook dan, wanneer het lichaam nog op de aarde wordt vastgehouden. Zo’n mensenkind zal ook geen angst hebben voor de dood, de lichamelijke dood die de mensen schrik aanjaagt. Het zal uitgerust zijn met kennis van het eeuwige leven, zodat het alleen maar sterk verlangt naar het ogenblik waarop het elke band met de aarde kan opgeven. De geest zal in zijn ware vaderland zijn intrek nemen. Hij zal nu voortdurend daar zijn, waar hij gedurende zijn bestaan op aarde slechts voor enige tijd kon vertoeven en dus als het ware alleen dan binnen kon komen in die gebieden, wanneer de wil van de mens dit toeliet. Nu echter kan hij voortdurend daar zijn waar zijn vurig verlangen op aarde hem heen liet dwalen. En dus heeft de mens dan de verschrikking van de dood overwonnen, wanneer hij bewust gedurende zijn bestaan op aarde in dit gebied probeerde binnen te dringen, dat de verblijfplaats is van al het geestelijke na het beëindigen van het leven op aarde. Hij is niet bang meer voor het onzekere van het voortleven hierna en hij beschouwt het voortleven ook niet als iets twijfelachtigs. Hij weet zeker en dat betekent dat hij ook het werkzaam zijn van de lichtwezens herkent en zich aan deze lichtwezens overgeeft, juist omdat hij de gevolgen van zijn onwetendheid beseft en zichzelf wil bevrijden uit een onwaardige toestand die zijn lot op aarde is, voordat hij aan zichzelf werkt om de verbinding met het geestelijke in het hiernamaals te kunnen aangaan. De mens wiens geloof hem de goddelijke liefde en barmhartigheid liet inzien en die naar deze liefde en barmhartigheid verlangde, staat er veel beter voor, want ze viel hem al op aarde ten deel.

Het mensenkind mocht schouwen in een gebied dat getuigenis aflegt van de oneindige wijsheid van de Heer. Het mocht zelf geestelijk weten uitdelen op aarde en dus de barrières neerhalen die de mensen op aarde scheiden van deze lichtwezens. Het mocht al op aarde de poorten naar de eeuwigheid doorgaan.

Want het nam iets in ontvangst, wat rechtstreeks werd aangeboden door die wezens, die dit lichtrijk bewonen. En dus verliest de dood alle verschrikkingen voor die mensenkinderen, die alleen God willen dienen en in dienst van God ware overwinnaars van de dood werden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Werkzaam zijn van de geest

B.D. 1560 from 10. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het zij u gezegd, dat de geest van God zich verenigt met eenieder van jullie, die Hem willen dienen. Er lopen momenteel, door de wirwar van menselijke verwikkelingen, talloze draden, die zich tot een stevig weefsel zullen samenvoegen en deze verbindingen van het hiernamaals naar de aarde zijn enorm belangrijk, want ze zijn in staat de mensen, die zoekende zijn en God willen erkennen, opheldering te geven. Maar ook alleen voor dezen zal het licht worden, want God Zelf is het eeuwige licht en de eeuwige waarheid. En wie God zoekt, moet Hem vinden en hem zal dus helder licht en de zuiverste waarheid toegestuurd worden.

Het is een keerpunt in het aardse leven, als God Zelf de mens nadert in de vorm van licht en waarheid. Hij biedt hem een genadegeschenk aan, dat van Zijn onmetelijke liefde getuigt. Hij wil het verlangen naar opheldering in de mens opwekken om hem dan mateloos kennis uit te kunnen delen, dat zonder verlangen hiernaar niet aan hem gegeven kan worden en Hij wil de geestelijke toestand van de mens daardoor op een hoger niveau brengen.

Maar nu weigert het menselijke verstand iets als waarheid aan te nemen, omdat het het goddelijke werkzaam zijn in liefde niet begrijpen wil. Want het herkent God niet als een God van liefde. Het kent niet de almacht van de goddelijke liefde. Het weet niet van het verlangen van de Vader naar Zijn kinderen, naar Zijn schepselen, die uit Hem voortgekomen zijn. Het weet ook niet van de nood van deze schepselen, die voor zichzelf een toestand scheppen, die hen onvoorstelbare kwellingen en leed in het hiernamaals op zullen leveren en de liefdevolle zorg van Degene, Die immers de liefde Zelf is.

En daarom wil het ook niet het werkzaam zijn van God begrijpen, want het kan de liefde van God enkel ervaren met een liefhebbend hart en dus moet het eerst zichzelf tot liefde proberen te vormen, voordat het de goddelijke liefde herkennen en begrijpen kan. En er is geen bewijs, dat deze liefde duidelijker aan de dag laat komen, als de vrije wil niet aangetast of de geloofsvrijheid niet beperkt mag worden. Want alles wat nog overtuigender de wil van God bekend zou willen maken, is een gevaar voor de mens, die nu, onder een bepaalde invloed staand, berekenend zou kunnen willen handelen. Dat wil zeggen dat het hem aanleiding zou kunnen geven om zich nu anders te gedragen ten opzichte van God, dan hij uit vrije wil zonder duidelijk bewijs zou doen.

En dus zou het innerlijke leven niet omgevormd, maar weer volgens de uiterlijke vorm vervuld worden, omdat het zichtbare bewijs een ander gedrag niet meer toelaat. Want de innerlijke verandering van zijn ziel moet uit liefde voor God aangepakt worden, maar niet ter wille van een aards voordeel in een gedwongen toestand. Een geloof, dat nooit zelf behaald werd, maar dwangmatig door buitengewone verschijnselen, die dus sterk afbreuk doen aan de vrije wil van de mens. En dit zou geen volmaakt worden tot gevolg kunnen hebben, want om volmaakt te worden is de vrije wil absoluut noodzakelijk.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Hindernis – Geestelijk werkzaam zijn – Verwaandheid of ongeloof

B.D. 1561 from 11. augustus 1940, taken from Book No. 25

De geest in u gebiedt u niet, maar hij laat het geheel aan uw wil over of u ernaar verlangt zijn geestelijke kracht gewaar te worden of dat u er geen acht op wenst te slaan. Uw deel kan het helderste licht en kennis van alles in de schepping zijn, van het werkzaam zijn van de zalige geestelijke wezens, van de voordelen van de verbindingen met het hiernamaals, van de eindeloze liefde, wijsheid en almacht van God. Het kan ook de diepste duisternis van de geest zijn. En u kunt kiezen zoals u wilt. Er is geen macht die u dwingt haar toe te behoren. Maar in het hiernamaals strijden goede, maar ook boze wezens om uw ziel, om uw vrije wil, zodat deze zich naar hen toekeert.

Als u dus de volste vrijheid om te kiezen gelaten wordt, moet u aan de andere kant opheldering gegeven worden over de verantwoordelijkheid, die op uw beslissing rust. Het moet u op het hart gedrukt worden, dat u zelf uw toestand in het hiernamaals schept door uw levenswandel op aarde. En daarom geeft God u Zijn woord. Dat wil zeggen dat Hij u door Zijn woord in kennis stelt van de enorme verantwoordelijkheid van de mens en de ontzettende gevolgen van een verkeerd gebruikte wil.

Hij kan dit alleen maar doen via de weg van werkelijk diepgelovige mensen, die zich aan God ten dienste aanbieden en zich geheel ondergeschikt maken aan de wil van de Heer. Hij geeft hun overvloedige kennis, opdat ze uit kunnen delen aan degenen, die God zoeken. Hij geeft hun de gave van vooruitzien, opdat de mensen de waarheid van dat herkennen, wat hun bekendgemaakt wordt. Hij geeft hun inzicht in de werkzaamheid van de geestelijke wezens om hen aan te sporen tot de ijverigste arbeid aan de ziel. Maar Hij zal u nooit dwingen om deze uitingen van Hem aan te nemen, als u niet bereidwillig bent, u door de geest zelf te laten onderwijzen.

Maar aan het flauwe lichtschijnsel, dat van elk goddelijk werkzaam zijn in liefde uitgaat, moet u herkennen dat de gever God Zelf is. Er is een verbinding van de hemel naar de aarde, zelfs wanneer die jullie mensen, die blind door het aardse leven gaan, niet duidelijk bewezen kan worden. Want alles wat volmaakt is en dus in de liefde staat, wil op grond van deze liefde het nog onvolmaakte helpen. De liefde is immers het enige, wat jullie verlossen kan en daarom zetten de lichtwezens in het hiernamaals het verlossingswerk voort, juist omdat jullie mensen het op aarde verzuimen om uzelf te verlossen door de liefde.

En ze komen jullie zo veel mogelijk tegemoet. Ze kennen jullie gebrekkige geestelijke toestand en ze hebben medelijden, omdat ze jullie niet willen laten lijden, maar jullie het lijden niet kunnen besparen ter wille van jullie zelf. Als het hen gelukt is het werkzaam zijn van de goddelijke geest in de mens begrijpelijk voor jullie te maken en jullie oren en harten te openen voor de waarheden van boven, begint de geest uit God in jullie zelf te werken en hij vergeet niemand, die zich niet zelf aan het werkzaam zijn door ongeloof of geestelijke verwaandheid onttrekt. Want beiden zijn zichtbare bewijzen van het werkzaam zijn van de tegenstander, die eveneens alles in het werk stelt om de wil van de mens te bemachtigen. Om alles te verwoesten wat God opbouwt. Want al het volmaakte worstelt weliswaar om de zielen, maar dwingt hen niet.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het vaste geloof verzekert onbegrensde macht – Wetmatigheid

B.D. 1562 from 11. augustus 1940, taken from Book No. 25

Niets is onuitvoerbaar, als je een rotsvast geloof hebt. De macht van Degene, die u geschapen heeft, is onbeperkt. Al Zijn wezens zijn ontstaan uit deze macht en de Schepper kan Zijn macht net zo in Zijn schepselen leggen, voor zover deze de wil hebben om met God en voor Hem te werken. Wat de mens zich nu voorneemt, zal hem lukken. Hij vertrouwt zich volledig aan God toe, verricht schijnbaar alle handelingen uit eigen beweging, maar wordt door God geleid, zodat hij dus alleen maar uitvoert, wat de wil van God is. En de goddelijke wil zal nooit anders zijn dan de wil van een zich aan God wijdend mensenkind, want deze wil is alleen maar zo lang iets eigens, onafhankelijks, als de mens bewust gelooft in staat te zijn om alles de baas te kunnen worden.

Als hij echter in deemoed en zwakheid zichzelf, dat wil zeggen zijn wil, aan God overgeeft, is deze wil nu eigendom van God en Hij bestuurt en leidt hem nu volgens Zijn goddelijke raadsbesluit. En bijgevolg moet alle denken en handelen nu overeenstemmen met de wil van God, als de mens de aandrang van zijn hart volgt. Dat wil zeggen dat hij uitvoert, wat zijn wil hem voorschrijft.

Want hij geeft nu in zekere zin zijn lichaam op, opdat God Zich hiervan bedient en dus door hem werkt. Hij wordt nu geheel door goddelijke kracht vervuld. Voor hem is niets onmogelijk, wat hij ook onderneemt. Het is de goddelijke geest, die de mens nu leidt, ofschoon alles aan hem aards lijkt en hij zich geheel aan aardse wetten aanpast. Want God werkt altijd binnen de grenzen van de wetmatigheid om niet door buitengewone gebeurtenissen de mensen tot geloof te dwingen. Maar er zal een krachtstroom naar de aardse mensen toevloeien, die hen hetgeen hen onoverwinnelijk lijkt met gemak laat overwinnen.

Maar het geloof moet sterk zijn. Een mens die zich niet in het volle geloof aan God toevertrouwt, opent zijn hart ook niet voor de hem binnenstromende kracht. Zijn ongeloof of lichte twijfel is een hindernis en zo kan God niet volgens Zijn wil in de mens werken. Om echter het diepste geloof het zijne te kunnen noemen, moet de mens innig en voortdurend smeken, dat God Zich in Zijn heerlijkheid openbaart. Dat Hij zich met erbarmen naar hem over buigt en daar helpend ingrijpt, waar het mensenkind dreigt te falen.

En God verhoort het gebed van de zwakken des te eerder, naarmate het mensenkind zich deemoediger en hulpelozer aan Hem overgeeft. Hij laat een smekend mensenkind niet in de nood van de ziel en Hij zal het geloof van dit kind op het juiste moment sterker laten worden, want Hij is machtig en Hij wil dat de mensheid in Zijn macht zal geloven en daarom bewijst Hij deze macht, doordat Hij door Zijn dienaren tot de mensen spreekt en ook door daden werkt. Dus Hij draagt Zijn macht over op iedereen, die Hem trouw toegenegen is en met vreugde zijn wil aan Hem onderwerpt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Rijkdom en armoede in het hiernamaals

B.D. 1563 from 12. augustus 1940, taken from Book No. 25

Alleen dat, wat het stempel van de liefde draagt, is onvergankelijk. Want alleen wat in liefde geboren is, zal door tijd en eeuwigheid blijven bestaan. En daarom is het nutteloos iets op te willen bouwen, wat niet met het gebod van de liefde overeenstemt, want dit zal onvermijdelijk tot een einde komen en de kracht die God aan elk mens geeft, wordt misbruikt, als ze alleen maar gebruikt wordt voor handelingen, die elke liefde ontberen. Welk aards succes daar ook uit voortvloeit, het heeft geen blijvende waarde. Het gaat de weg van al het aardse: het vergaat.

En alleen een in liefde ontstaan werk is onverwoestbaar, want ofschoon ook het uiterlijk van zo’n werk schijnbaar vergankelijk is, alles wat in liefde gedaan wordt, heeft eeuwigheidswaarde. Het zijn de goede daden, die jullie in de eeuwigheid navolgen. Alleen die worden maar gewaardeerd, als al het aardse van de mens afgevallen is.

En pas nu kan de ziel van rijkdom of armoede spreken, want liefde en licht zijn één en degene, die op aarde in de liefde gewerkt heeft, wordt omgeven door een stralend licht. Hij herkent. Hij weet. Voor hem is plotseling de grote betekenis van het aardse leven en de gevolgen van een liefdevolle of liefdeloze gang over de aarde duidelijk en hij beseft dat alleen de liefde het enig verlossende in het aardse bestaan is.

Wat de mens zich aan aardse rijkdom verschaft, is een doen toenemen van dat, wat op aarde overwonnen moet worden. Hij heeft voor zijn stadium als mens al alle materie overwonnen. Dat wil zeggen zich bevrijdt uit elke vorm, weliswaar in een gedwongen toestand. En op aarde moet hij in een vrije toestand hetzelfde doen. Maar de hang naar het aardse is een verlangen naar dat, wat hij eerder al overwonnen had en dus een achteruitgang.

Maar tegelijkertijd is een verlangen naar bezit een gebrek aan liefde, want een liefhebbend mens wil geven aan degene, die hij liefheeft. Maar dit mens houdt alleen maar van zichzelf en van dat, wat hem tot voordeel strekt. Daarom is het een verkeerde liefde, die nooit een verlossende uitwerking heeft, die de mens als met ketenen aan de materie bindt. En dus betreffen alle zorgen alleen maar zijn lichaam, maar niet die van zijn ziel en aardse rijkdom moet zich in het hiernamaals in grote armoede veranderen, omdat alle liefde op aarde deze rijkdom betrof.

Maar aan de andere kant hoeft aardse rijkdom geen hindernis te zijn om liefhebbend werkzaam te zijn, voor zover hij het bereidwillig weg zal geven om de nood en de zorgen van de medemensen uit te bannen. Als het hart er niet verlangend aan hangt, maar hij dat, wat God hem gegeven heeft in liefde voor de medemensen gebruikt.

Al het denken en doen moet in de liefde geboren zijn. Dan heeft het op aarde de rijkste zegen tot gevolg en in het hiernamaals een leven in licht en gelukzaligheid.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geheugen

B.D. 1564 from 12. augustus 1940, taken from Book No. 25

De herinnering aan alle voorstadia van het ontwikkelingsproces zou de mensen gedwongen aanleiding geven tot de juiste levenswandel en dus een volmaakt worden onmogelijk maken, want al het volmaakte is goed uit eigen beweging, terwijl een gedwongen wezen altijd iets onvolmaakts is, omdat het immers eigenlijk anders is. Dat wil zeggen tegen zijn wil dat werd, wat hij nooit vrijwillig nagestreefd zou hebben.

Maar elke voorkennis schakelt de vrije wil uit, want het wezen moet dan dat nastreven, wat het voor een herhaling van de staat van lijden in de gebonden vorm behoedt. Voor hem blijft er geen vrije beslissing meer over. Hij kan niet meer kiezen tussen het goede en het kwade. Hij moet het goede doen, zonder goed te zijn. Hij moet dan liefde geven zonder liefde te ervaren. Hij zal alles doen om maar de eindeloos lange weg voor de belichaming als mens niet meer af te hoeven leggen.

Daarom nam God de mensen het geheugen af en zette hen wat dit betreft in volledige onwetendheid in het leven. Als Hij hun nu daarover opheldering geeft, gebeurt dit uit enorme liefde, maar alleen deze mensen, die al uit eigen beweging het goede nastreven, nemen hier nota van, want voor hen is het weten daarom zonder gevaar.

Maar juist deze opheldering wordt overal als ongeloofwaardig afgewezen, waar de mens nog geen beslissing genomen heeft. Juist de leer van de verandering van de ziel in haar afzonderlijke substanties door elk scheppingswerk zal als volledig onaannemelijk afgewezen worden. Ze wordt niet geloofd en dat betekent daarom voor de mensen ook geen bedreiging van de vrije wil, want ze veranderen hun levenswijze op grond van zulke ophelderingen niet in het minst, omdat ze deze zonder meer ontkennen.

Maar aan de andere kant spoort deze leer de mensen aan, van wie de wil al op God gericht is, want voor hen is ze enkel de leerzame verklaring voor alle scheppingen, die Gods grote liefde, wijsheid en almacht laat herkennen en er dus alleen maar aan bijdraagt het geloof te versterken en God liefde, eer en ontzag te schenken.

En daarom moet deze leer met de grootste voorzichtigheid doorgegeven worden en ze moet zoveel mogelijk verborgen blijven voor degenen, die moeite hebben om God te belijden. Want als voor dezen op grond van andere niet te weerleggen leringen de waarheid van de goddelijke openbaringen geloofwaardig gemaakt zou worden, bestaat het gevaar dat ze alleen maar vanwege de gevolgen hun leven veranderen. Dat ze dus in zekere zin alleen maar een gevaar vermijden, omdat het hun schade berokkent, maar niet uit innerlijke aandrang het boze vermijden en het goede doen.

De mens moet goed zijn, ter wille van het goede. Hij moet zich uit liefde voor God veredelen, omdat hij uit het diepste van zijn hart naar Hem verlangt. Als dit het motief is van zijn opwaartse ontwikkeling, zal juist deze leer hem pas het licht brengen, want pas nu zal veel begrijpelijk voor hem worden, wat tot nog toe onverklaarbaar voor hem was, zonder echter zijn vrije wil te belemmeren.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De stem van het geweten

B.D. 1565 from 13. augustus 1940, taken from Book No. 25

U hebt geen zekerder teken voor dat wat goed is, dan de stem van het geweten, de stem van het hart die u waarlijk de juiste weg wijst. U wordt vaak door deze stem gericht op datgene wat God welgevallig is. En als u eens niet goed weet wat u moet doen, denken of spreken, dan hoeft u alleen maar in alle innigheid God aan te roepen en Hij zal het u bekend maken, zodat elke twijfel, elke besluiteloosheid verdwijnt en u zich helder bewust bent van uw handelen. Elke verkeerde gedachte brengt onbehagen in u teweeg. En elke goede gedachte zal u blij laten worden.

Want steeds spant al het goede geestelijke zich in om door middel van gedachten datgene aan u over te brengen wat u moet doen of laten. En als u dit overgebrachte gewillig aanneemt, wekt het in u ook het gevoel van innerlijke tevredenheid, terwijl het omgekeerde in u een gevoel van onbehagen doet ontstaan, om u zo van de innerlijke stem bewust te laten worden. Het aandringen van de geestelijke vrienden op een goede daad, is vaak de beweegreden dat deze daad nu ook wordt uitgevoerd. Want de mens alleen is te zwak van wil, als hij niet wordt aangespoord het goede te doen. En als hij de innerlijke stem maar gehoor schenkt, zal hij goed geleid zijn.

Het inzicht in wat goed is, zal voor hem eveneens komen als hij juist wil handelen. Want zijn wil die op God gericht is, wijst volhardend af wat verkeerd is, omdat deze wil immers de krachten aantrekt, die weten wat goed is, en dezen hem nu naar waarheid onderrichten. Weliswaar spannen de vijandige krachten zich net zo in, hun invloed te doen gelden, maar ze hebben alleen resultaat wanneer de mens willoos of onverschillig is, dus aan elke geestelijke inwerking gevolg geeft, totaal onnadenkend of goede of slechte krachten hem onderrichten. Daar hebben de slechte krachten gemakkelijk spel, hoewel nadien de stem van het geweten verwijtend klinkt en de mens de innerlijke tevredenheid ontneemt.

Als nu hier nog aandacht aan wordt geschonken, bestaat de mogelijkheid dat de goede geestelijke krachten dan invloedrijker kunnen werken. Maar zulke stille verwijten binnen in het hart, leiden er gemakkelijk toe dat de mens ze probeert te overstemmen, dat hij er geen aandacht meer aan schenkt en dus het geweten afstompt en niet meer luistert naar de fijne stem in zichzelf. En dat is uiterst nadelig voor de ziel.

Want de mens komt er nu maar moeilijk toe, te besluiten goede daden te verrichten, daar zijn kracht daar te gering voor is. En daar hij door de stem van het geweten niet wordt aangespoord om weerstand te bieden, zoekt hij ook niet zijn toevlucht tot God, die alleen wilskrachtig kan maken en hem geestelijke kracht tot hulp zendt. Als echter de mens gevolg geeft aan de stem van het geweten in hem, als hij zich aan alles houdt wat de stem hem zegt te doen of te laten en tenslotte na elke vraag aan de eeuwige Godheid luistert naar deze stem, dan zal hij waarschijnlijk geen andere weg gaan dan de weg die tot het inzicht voert.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Goddelijke genade opeisen en afsmeken

B.D. 1566 from 14. augustus 1940, taken from Book No. 25

Vraag om de goddelijke genade en roep Gods zegen over u af en uw gehele levenswandel zal overeenkomen met de wil van God. U zult alles uit kunnen voeren wat u wil, want u doet dan alles met goddelijke hulp. En als u zich nu vol overgave aan de Vader in de hemel toevertrouwt, leidt Hij u aan Zijn hand en u kunt er zeker van zijn, dat u uw doel bereikt.

De goddelijke genade is de uitstroming van Zijn liefde. Hij kent uw nood en de zwakte van uw wil. Hij kent uw opdracht en als u nu bereid bent om uw opdracht te vervullen, laat Hij u niet alleen strijden, maar Hij helpt u, doordat Hij uw wil sterker maakt en u kracht toe doet komen. En daarom moet u nooit verzuimen om de goddelijke genade af te smeken, want God wil bij iedere onderneming aangeroepen worden. Maar zonder gebruik te maken van de goddelijke genade kan uw weg niet naar boven leiden, want wat u ook doet, alles zal dan alleen maar overeenstemmen met het aardse verlangen, maar geen geestelijk succes opleveren.

Maar uw aardse leven is u alleen maar gegeven, opdat u de verbinding zoekt met God. Als u om Zijn genade smeekt, dan geeft u zich vol vertrouwen aan Hem over en u zoekt dus de verbinding met Hem. En dan moet uw weg onvermijdelijk naar de hoogte leiden. Dan is de eindeloos lange gang over de aarde niet nutteloos geweest, want deze weg heeft het wezen dichter bij God gebracht. En het is des te dichter bij God, naarmate het inniger om Zijn hulp vraagt, want de innige vraag stelt een innige verhouding voorop. De juiste verhouding van het kind tot de Vader.

Nu is de scheiding tussen het wezen en God overwonnen, wanneer het kind de handen om hulp smekend uitstrekt en de Vader om Zijn genade en liefde smeekt. Alles zal hem nu makkelijk lijken en niets lijkt onuitvoerbaar, want God Zelf bekommert Zich om het voornemen en geeft het mensenkind de kracht het aan te kunnen. Daarom moet u niets beginnen zonder de zegen van God te vragen, opdat uw moeite niet tevergeefs is.

Het is iets kostbaars om in de goddelijke genadezon te mogen staan, want het leven zal u buitengewoon makkelijk lijken, omdat God voortdurend bij u is en u leidt. Hem tegemoet. Smeek onophoudelijk om Zijn genade en bewijs Hem daardoor uw verlangen naar Hem en u zult zorgeloos uw levensweg kunnen gaan, want God Zelf leidt u en helpt u overwinnen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het belijden van JEZUS CHRISTUS voor de wereld Goddelijke bescherming

B.D. 1567 from 14. augustus 1940, taken from Book No. 25

Wie JEZUS CHRISTUS belijdt diens leven is in GOD's Hand, ook al verklaart de wereld en haar gezag hem de bitterste strijd. Reeds van het uitspreken van de goddelijke Naam gaat al kracht uit, en de Liefde van de Heiland zegent allen die zich aan HEM overgeven, d.w.z. die in HEM geloven, HEM beminnen en Zijn geboden onderhouden.

Slechts weinig mensen echter nemen het leven van JEZUS tot richtsnoer van hun leven. Wie zich echter de moeite geeft in alles de Heer na te volgen, die zal ook spoedig inzicht verkrijgen en zal de goddelijke Heiland en Verlosser niet meer willen opgeven. Zijn Liefde openbaart zich zo indringend dat in de mens het verlangen naar de Hemelse VADER steeds toeneemt. Het is als een gestadige regen die het uitgedroogde aardrijk drenkt met Zijn onontbeerlijk woord dat van Boven tot de mensen op aarde gebracht wordt. En dat woord spoort nu de mensen steeds aan HEM aan te nemen DIE door de wereld verloochend wordt.

De mens die GOD's kracht duidelijk ervaart moet zich ook voor dat woord inzetten, hij moet frank en vrij spreken over alles wat de Heer Zelf op aarde geleerd heeft. De mens moet alles doen om vooreerst het menselijke hart geschikt te maken de waarheid aan te nemen die de mensen van Boven wordt overgebracht.

Eens heeft de Heer Zelf gezegd: "Wie MIJ voor de mensen belijdt die zal ook IK belijden voor Mijn VADER". Dus heeft CHRISTUS de mensen geboden voor Zijn Naam op te komen, opdat hij dan eveneens de goddelijke bijstand ervaart als hij de hulp van de VADER in de Hemel begeert.

Wie voor de goddelijke Naam opkomt zal in de komende strijd tegen CHRISTUS betrokken worden, want men zal trachten de mensen elke herinnering aan HEM en Zijn werken op aarde te ontnemen. Men zal de mensen met harde straffen dreigen die ten doel hebben het verdwijnen van het geloof in JEZUS CHRISTUS als Verlosser der wereld. De mens zal serieus moeten strijden om stand te kunnen houden tegen al deze influisteringen van kwaad gezinde krachten, en alleen de mens die zich voor JEZUS CHRISTUS inzet en in gelovig gebed de Heer zijn noden en zorgen toevertrouwt en HEM om bescherming en kracht vraagt, zal sterk en vrij zijn. Want dat belooft de Heer al zijn strijders, als zij HEM als de Goddelijke Heer en Verlosser belijden voor de mensen.

Hier zal de goddelijke Macht duidelijk bewijzen dat Ze sterker is dan aardse macht, en ze zal waken over ieder aards kind, onverschillig in welke gedaante het de Heer en Heiland belijdt. Daarom behoeft de mens niet bezorgd te zijn dat het aardse gezag hem zou kunnen vervolgen om hem schade te berokkenen, omdat hij een aanhanger is van het ware christendom. JEZUS CHRISTUS kan nooit uit de wereld van haat en liefdeloosheid verdrongen worden, ook al wordt de strijd openlijk gevoerd. Maar wie zijn aardse leven liefheeft diens hart zal angstig kloppen en hij zal makkelijk de geboden van het wereldlijk gezag in acht nemen, dus zijn Heer en Heiland verraden terwille van aards succes.

Maar wie de dood niet vreest zal vrijmoedig de Naam belijden van HEM Die de wereld verlost heeft van de zonden, zelfs als hij er voor moet boeten door de aardse macht. De VADER in de Hemel houdt echter Zijn Handen beschermend over dat aardse kind, en dan zal het voor de tegenstander lijken alsof bovenmenselijke krachten tegen hem strijden. Hij zal aan de kalmte, die ondanks dreigingen onmiskenbaar is, de kracht van het goddelijke Woord en de liefdevolle zorg van de VADER in de Hemel herkennen, DIE de zijnen beschut als zij HEM maar belijden voor de wereld.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Grove materie – Vorm – Substantie

B.D. 1568 from 15. augustus 1940, taken from Book No. 25

De grove materialisatie van oorspronkelijk geestelijke substantie is niet te vermijden, zolang er een uiterlijke vorm nodig is om het geestelijke in deze vorm tot dienen te dwingen. Het geestelijke is in ongebonden toestand ook een vrij wezen, dat over zichzelf beslissen kan. Zodra echter dit geestelijke met een omhulsel omgeven wordt, wordt het gehinderd in zijn zelfbeschikking. Het wordt juist door een stoffelijk omhulsel geboeid, die het nu binnen een bepaalde tijd moet overwinnen om daar weer uit bevrijd te worden.

Al het stoffelijke rond de geestelijke substantie is verdicht geestelijks, dus eveneens geestelijke substantie in zichzelf. Dat wil zeggen voortgekomen uit de alles scheppende macht, maar door goddelijke wil tot vorm geworden, die onrijp geestelijks in zich moet herbergen. Want alles, wat uit God voortgekomen is, is geestelijke substantie. Alleen de rijpheidsgraad van deze substantie is verschillend en zodoende valt er een onderscheid te maken tussen het zich in de vorm bevindend geestelijks en het geestelijke, dat tot vorm geworden is.

Het geestelijke in de vorm is door de goddelijke wil al zo ver ontwikkeld, dat het zijn verblijf in de verschillende vormen vaak af mag wisselen, terwijl het geestelijke, dat tot vorm geworden is nog aan het begin van zijn opwaartse ontwikkeling staat. Het nog onontwikkeld geestelijke maakt het nu het al rijper geestelijke mogelijk de hem opgelegde taak te vervullen. Dit geestelijke dient daardoor, doordat het ook hem helpt te dienen. En zo ontwikkelt zich alles in de schepping voorwaarts.

Het grove materiaal lijkt voor de mens vergankelijk, maar is in zijn substantie net zomin vergankelijk als het geestelijke, dat door het stoffelijke omhulsel omsloten is. Want het vergaat schijnbaar in het niets, maar maakt zich in werkelijkheid alleen maar los uit zijn substantie, wanneer het zijn eigenlijke opdracht vervuld heeft.

Men onderscheidt dus een vluchten van het geestelijke uit de vorm en een vervluchtigen van de vorm zelf. Het uit de vorm vrijgekomen geestelijke zoekt naar gelang haar staat van rijpheid een nieuw omhulsel, terwijl de vorm zelf zich oplost in haar oorspronkelijke substantie en net zo lang weer een vluchtig element is, tot het zich weer door Gods wil tot een nieuwe vorm verdicht.

De grove materie is dus dientengevolge niets anders dan iets geestelijks, dat overeenkomstig de wil van God voor de mensen op aarde zichtbaar wordt. Dat dus die vorm aanneemt, die God voor hem bestemd heeft en die zo lang vorm blijft, als de goddelijke wil deze nodig heeft voor het in de opwaartse ontwikkeling bevindend geestelijke. De vorm is zichtbaar, zolang het geestelijke zijn taak nog niet goed vervuld heeft, maar het wordt onzichtbaar, als de opdracht vervuld is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Met het verstand onderzoeken – Gelovigen en ongelovigen

B.D. 1569 from 16. augustus 1940, taken from Book No. 25

Met hoe meer overgave de mens zich aan de zorg van God toevertrouwt, des te gemakkelijker zal zijn aardse leven zijn, want het is de wil van de Vader in de hemel, dat er altijd aan Hem gedacht wordt. Alleen zo kunnen jullie de kracht uit Hem in ontvangst nemen, die hij onbeperkt toe laat komen aan degene, die deze begeert. De mens onderzoekt vaak, waar een enkele vraag om opheldering uitsluitsel zou kunnen geven en toch zal hij ondanks verwijzingen naar onderricht van boven hier geen beroep op doen, omdat hij niet gelooft. En bijgevolg zal hij dwalen, want de juiste kennis zal hij zonder geloof niet vinden.

Het resultaat van de gelovige mens zal steeds van die van de ongelovige afwijken. Het zijn twee verschillende grondbeginselen, die ook verschillende resultaten opleveren. Nooit kan hetzelfde resultaat verwacht worden, wanneer ook de wil om te onderzoeken actief werkzaam is. Dat wil zeggen dat hij alleen maar zuiver verstandsmatig één of ander geestelijk vraagstuk op wil lossen.

Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen een mens, die het geloof afwijst en een mens, die nog zoekend en zwak in het geloof is, maar die tot geloven bereid is, als hetgeen hem onderwezen wordt, hem acceptabel lijkt. Deze mens vraagt, maar de ander beweert. Hij stelt verstandsmatig een leer samen en is volledig overtuigd van de waarheid hiervan. Hij heeft daarvoor echter niet in de geringste mate gebruik gemaakt van de goddelijke kracht, dus kan het resultaat ook geen goddelijke waarheid zijn, want de mens die niet aan God vraagt, is geenszins geheel zonder invloed van geestelijke kracht, maar de tegenstander leidt hem nu en steeds met een werkzaamheid, die tegen God gericht is. Daarom laat deze tegenstander ook niet toe, dat het menselijke denken zich nu in de waarheid bevindt, maar ze zal alles doen om het denken te verwarren.

Het verlangen naar de waarheid is ook meestal niet de beweegreden van zijn onderzoeken, maar het vooruitzicht op aards succes spoort hem ertoe aan om zijn verstand te gebruiken. Hij zoekt dus, bewust of onbewust, geen verbinding met wetende krachten, maar hij brengt zuiver verstandsmatig de resultaten van andere onderzoekers samen en stelt een nieuw beeld samen. Hij haalt de wijsheid niet bij de eeuwige Wijsheid Zelf, maar hij maakt zich de gedachtegang van andere eveneens dwalende zielen eigen en het eindresultaat moet onvermijdelijk ook dwaling zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Directe uitstraling – Genadegeschenk

B.D. 1570 from 16. augustus 1940, taken from Book No. 25

De directe uitstraling van goddelijke kracht te mogen ontvangen, betekent een onvoorstelbare genade voor de mensen. Dit is een geschenk, dat ver boven de verdienste van een mens uitgaat, want door God waardig bevonden te worden om aangesproken te worden, is iets wat zo gelukkig maakt, dat het menselijk niet de begrijpen valt. Die het hoogste en meest volmaakte Wezen is, Die de hemel en de aarde geschapen heeft, Die regeert over alles wat er is, buigt zich naar een mensenkind over en uit Zich aan hem.

Dit is een genadegeschenk, die onmiskenbaar voldoende is om een mensenkind tot een volmaakt wezen te vormen, want de kracht van God wordt hem gegeven en deze kracht uit God is tot alles in staat, dus kan ze ook een mens, die van goede wil is, volledig omvormen en diens opwaartse ontwikkeling bevorderen. En kracht uit God is elk woord, dat het mensenkind toegestuurd wordt door Gods enorme liefde, want wat van God komt, kan niets anders zijn dan Zijn uitstraling en als God kracht uitstraalt, wint het met deze kracht bedacht wezen aan geestelijke substantie.

Het neemt dus iets uit Gods hand in ontvangst, wat aan toename van zijn wezenlijkheid bijdraagt. Het geestelijke uit God verbindt zich met het geestelijke in de mens en dit komt zo aan het licht, dat het verlangen naar het zuiver geestelijke versterkt wordt en hier wordt gevolg aan gegeven door een toegenomen aanvoer van geestelijke kracht. Naar buiten is zo’n toestroom van kracht niet erg zichtbaar, maar het wezen van de mens, zijn denken en voelen vergeestelijken zich steeds meer en pas dan vervult de mens het doel van zijn aards leven, wanneer al zijn zorgen louter de opwaartse ontwikkeling betreft.

Dat een mens met zo’n buitengewoon genadegeschenk bedacht wordt, wordt hierdoor verklaard, dat dit mens geen enkel aards voordeel zocht in de verbinding, die hij zelf uit eigen beweging aanknoopte. Voor zover er één of andere berekening aan zo’n verbinding ten grondslag ligt, komt dit nooit en te nimmer tot stand. Maar omdat de wil tot God de reden was en de onderwerping van de eigen wil aan de verbinding tussen de hemel en de aarde voorafging, greep de goddelijke, vaderlijke goedgunstigheid Zijn schepsel in Zijn onuitsprekelijke liefde en trok het naar Zich toe.

En omdat God kracht in Zichzelf is, moest de goddelijke kracht dus voortaan in dit mensenkind overvloeien en op de hiervoor genoemde manier op dit kind inwerken. Het kan nu niet anders dan de wil vervullen van Degene, Die immers nu pas overvloeit naar al het geschapene, wat zich met Hem verbindt. De mens moet nu in zekere zin de goddelijke uitstaling van kracht in zichzelf gewaarworden, doordat alles in hem aandringt op vereniging met Degene, Die Zelf kracht is.

De wil van de mens moet zich steeds ijveriger op God richten. Het geestelijke in de mens en het geestelijke daarbuiten moeten naar elkaar streven, want al het geestelijke is kracht uit God, die weer naar Hem, van Wie het uitgegaan is, terugverlangt. Daarom moet de uitstraling van goddelijke kracht ertoe leiden, dat de mens haar weldaad bij zichzelf bespeurt en weer de definitieve vereniging met de Schenker van kracht nastreeft.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Zelfverlossing – Liefde – Het opgeven van de wil

B.D. 1571 from 17. augustus 1940, taken from Book No. 25

Er kan geen verlossing zijn voor een wezen, dat zich niet aan de goddelijke wil onderwerpt. Weliswaar worden hem ook voortdurend aanwijzingen toegestuurd en het aandacht schenken hieraan, kan het naar de juiste weg leiden, wanneer het zich niet openlijk verzet. Er is geen andere mogelijkheid voor de zelfverlossing, dan door de onderwerping van de eigen wil, omdat deze toch de afval van God veroorzaakt heeft. Zolang het wezen zich verzet, zolang het gelooft sterker te zijn, zich dus nog weerspannig zou willen uiten, is een vrij worden uit de vorm onmogelijk.

Er leidt geen andere weg naar God, dan zich door te dienen te vormen tot een lichtwezen. En dienen in liefde is een zich bewust onderwerpen aan Degene, Die de eeuwige liefde Zelf is. De dienende mens zal steeds iets doen wat de medemensen tot zegen dient. Hij zal proberen de nood te verminderen, helpen het leed te dragen en hij zal zich inspannen om het lot van de medemens te verbeteren en zal steeds klaar voor hem staan.

En dit alles vereist liefde en bijgevolg zal hij dit werk met God verrichten, want al het handelen in liefde moet hem met de eeuwige liefde Zelf verbinden, omdat God Zelf in elk werk van liefde aanwezig is. En waar God is, heeft geen andere macht ruimte of macht. Zodoende is de mens van deze macht verlost, als hij maar met God verbonden is.

En met God verbonden te zijn, betekent alles doen, wat God hem voorschrijft te doen. Het betekent zijn eigen wil geheel op te geven en alleen de wil van God te laten gelden. Het betekent verder geheel en al in de goddelijke wil op te gaan. Alles uit te voeren, wat aan de zelfverlossing bijdraagt. Voor het lichaam en de ziel van zijn naasten te zorgen en God in de diepste liefde en deemoed te dienen.

Het zal het wezen vaak niet gemakkelijk vallen om te dienen, waar het liever zou heersen, maar de liefde voor God is de drijfveer voor elke dienst en deze liefde geeft hem kracht. Want als de mens in liefde voor God ontbrandt, grijpt de goddelijke liefde het mensenkind net zo en het kind wordt deze liefde gewaar door een toenemend verlangen naar Hem. En het dient steeds vrolijker, naarmate het door de liefde met God verbonden is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geweldige omwenteling als gevolg van een verkeerd leven

B.D. 1572 from 18. augustus 1940, taken from Book No. 25

Een geweldige omwenteling van jullie gewone leven zal het gevolg zijn van jullie verkeerde levenswandel, die niet overeenkomt met de wil van God. Jullie beschouwen niets, wat jullie naar God zou kunnen leiden, als belangrijk, maar wel alles, wat jullie van Hem verwijdert. Jullie denken steeds alleen maar aan wereldse voordelen en verliezen daarbij elk vermoeden van de waarde van een juist denken en het diepe geloof in God. Het doel dat jullie nastreven, heeft niets met God te maken. Jullie hebben daarvoor werkelijk geen geloof in Hem nodig en jullie kunnen dus niet juist denken, want jullie denken leidt niet naar het eeuwige leven.

Maar Jezus Christus zegt: “Wie in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven”. Het enige levensdoel is om voor het eeuwige leven te zorgen. Juist te denken betekent voor dat doel te leven, de opdracht uit te voeren en alles te doen, wat bevorderlijk is voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel.

De levenswandel van degene, die zichzelf een ander doel stelt, is enkel maar een verkeerde, want zijn denken is verkeerd, dus niet door God, maar door Diens tegenstander geleid. En dat vereist tegenmaatregelen van de zijde van God, opdat de mens zich bewust wordt van zijn verkeerde denken en probeert zijn verdere levenswandel te veranderen.

Maar een verandering van zo’n verkeerd denken brengt een gebeurtenis tot stand, die zo ongewoon is, dat het niet onopgemerkt blijft. Het moet alle gemoederen prikkelen. Het moet zelfs onverschillige mensen aanleiding geven tot nadenken. Hij moet in ieder geval hard getroffen worden. Dat wil zeggen dat zijn huidige opvattingen daardoor een erge slag te verduren moeten krijgen. Hij moet nu proberen in verbinding te treden met dat, wat hij tot nog toe als niet aantoonbaar afgewezen heeft. Hij moet God zoeken, opdat hij Hem vindt en aan Zijn genaden deelachtig wordt.

Jullie kunnen je deze gebeurtenis niet voorstellen, want het neemt alles wat jullie bezitten van jullie af. Jullie zullen niets meer van jezelf mogen noemen, dan het geloof in God, als jullie dat hebben. Maar dit is meer waard dan al het aardse bezit, want wie God echt innig smeekt om Zijn zorg, die zal Hij dit ten deel laten vallen en Hij zal de Zijnen zichtbaar uit de nood leiden, die de gebeurtenis over de mensen brengt.

Het leven met zijn gerieflijkheid is voorbij. Nu wordt het mensenkind geconfronteerd met de ernst van het leven, waartegen het volledig opgewassen kan zijn als het God maar om hulp smeekt en moedig de strijd tegen de nood en bitterheid van het bestaan aanbindt. Alleen dat, wat de eeuwigheid betreft, is van waarde. Maar al het andere kan weggenomen worden, omdat het alleen maar hinderlijk is voor het wezen, dat te zwak is om uit eigen beweging de weg te gaan, die naar boven leidt. Maar God helpt allen, die naar Hem roepen, want Zijn liefde laat niet ten onder gaan, wat de wil naar boven in zich draagt. Hij zal deze wil sterken en jullie mensen kracht geven om te overwinnen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Ras – Innerlijk leven

B.D. 1573 from 18. augustus 1940, taken from Book No. 25

Er worden zo eindeloos veel vragen opgeworpen in een tijd van een zich geestelijk vrijmaken en steeds betreffen deze vragen een nog weinig onderzocht gebied, namelijk het innerlijke leven van de individuele mens. Want het is voor iedereen duidelijk, dat het innerlijke leven van elk mens verschillend is en men probeert daar nu een verklaring voor te vinden. Want het ontbreekt de mens aan elk inzicht.

Ze gaan er met een overtuiging, die geen tegenspraak duldt, ertoe over om de innerlijke vorming van de mens in verband te brengen met de bouw van het lichaam. Ze gaan er dus van uit, dat een bepaald menselijk ras ook hetzelfde gevoel moet hebben. Dat dus het innerlijke leven raciaal bepaald is. En deze opvatting geeft nu aanleiding tot alle mogelijke vragen.

De rassenleer, waar alle theorieën tegenwoordig op zijn gebaseerd, zijn slechts in zoverre terecht als ze de uiterlijke verschijning, het aanzien, de aard, belichten, dat dus een bepaald ras ook aan bepaalde uiterlijke kenmerken te herkennen is. Maar nooit heeft het ras één of andere invloed op het innerlijke gewaarworden van de mens en alleen dat is in geestelijk opzicht doorslaggevend. En dus hebben juist de meeste verschillende rassen een bepaalde overeenkomst in hun gevoelsleven, dus neemt men nu aan dat het ras invloed heeft op het innerlijke leven.

En dit is niet juist. Want het gevoelsleven, dat in de ziel zijn oorsprong vindt, wordt door elk mens zelf gevormd. Als in dezelfde rassen door de Schepper hetzelfde gevoelsleven gelegd zou zijn, zouden de verschillende volksstammen dus overeenkomstig dezelfde aard hebben. Elke handelswijze zou dan zijn oorzaak hebben in het ras van de mens en dus ook dienovereenkomstig beoordeeld worden. En bijgevolg zou God de verschillende mensen steeds de vorming van hun gevoelsleven voorschrijven en de mensen zouden dan niet anders kunnen zijn, dan het hen door het behoren tot een bepaald ras door God toebedeeld zou zijn.

Een opwaartse ontwikkeling zou dus niet in aanmerking komen en net zomin zouden de mensen tot verantwoording geroepen kunnen worden. Maar ze krijgen het verblijf op aarde niet toegekend om zich juist door hun ras naar buiten toe hetzelfde te vormen, maar het gevoelsleven moet elk mens, het doet er niet toe tot welk ras hij behoort, zelf verzorgen en er dus zelf aan bijdragen om zich geestelijk opwaarts te ontwikkelen.

Al het uiterlijke van de mensen zal ook alleen maar betrekking hebben op het aardse leven, respectievelijk deze door het ras verbonden mensen zullen alle karakteristieke eigenschappen behouden, geheel om het even of de innerlijke instelling voor of tegen God is. Alleen bij zuiver wereldse vragen is een overeenkomst van de gedachten aan te treffen. Maar bij geestelijke vragen zal het denken van elk individueel mens anders zijn en de instelling ten opzichte van God zo totaal verschillend, dat het behoren tot een bepaald ras nooit tot de slotsom kan laten komen, dat de mens gedwongen is om overeenkomstig zijn ras te denken.

En dit zet nu een verkeerde opvatting recht, die tot nog toe weinig onderzocht werd. Er werden verkeerde conclusies getrokken, ook wanneer de uiterlijke vorm van de mensen schijnbaar tamelijk gelijksoortig was. Het gevoelsleven staat hier volledig van geïsoleerd. Om dit overeenkomstig de goddelijke wil vorm te geven, moet de mens zich geestelijk bezighouden. Hij kan zijn karakteristieke eigenschappen niet in verband brengen met zijn geestelijke opdracht. Hij moet net zo worstelen als een mens, die tot een ander ras behoort, als hij zijn ziel in de toestand wil brengen, dat God daar welgevallen aan heeft en Hij hem opneemt in Zijn rijk.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het doel heiligt de middelen

B.D. 1574 from 19. augustus 1940, taken from Book No. 25

U, die de medemensen aanleiding geeft om in strijd met de christelijke leer te handelen en dit door dwangmaatregelen probeert door te zetten, laadt een grote verantwoordelijkheid op zich. Want nu treft niet hen, maar uzelf de straf, waar u schuld aan hebt.

De mens, die gedwongen wordt, heeft geen macht meer over zijn wil en kan dus ook niet ter verantwoording geroepen worden. Maar u, die deze wil aan u onderworpen hebt, moet de gevolgen dragen en voor uw onrechtvaardigheid boeten. De eigenlijke handeling wordt dan niet zo veroordeelt als de aanstichter van zo’n handeling. Dus u mag niet geloven, dat u de medemens er ongestraft toe mag brengen om zo’n kwade handeling te verrichten, zonder daar zelf voor ter verantwoording geroepen te worden.

En het zal nu begrijpelijk voor u zijn, dat een onrecht niet goedgekeurd kan worden, omdat het zogenaamd tot nut zal strekken. Dat dus het grondbeginsel “Het doel heiligt de middelen” nooit door God erkend wordt, maar dat zo’n opvatting volledig verkeerd is. Elk slecht werk kan alleen maar slechte gevolgen hebben, dus uit een slechte daad kan nooit één of ander voordeel voor de mensen ontstaan, dat hen geestelijk ten goede komt. Aardse voordelen vallen weliswaar niet te ontkennen, maar nooit en te nimmer zullen ze Gods toestemming of zegen krijgen.

Derhalve moeten allen, die voordeel uit zo’n slechte daad halen, ook de gevolgen van de slechte daad op zich nemen. Ze moeten het grootste leed dragen, als ze het onrecht, dat ze veroorzaakt hebben, weer goed willen maken. Want voor elke schuld moet boete gedaan worden en het is veel beter om nog tijdens het aardse leven voor een schuld boete te doen, dan deze naar het hiernamaals mee te nemen en daar kwellingen te moeten verdragen, die deze schuld aflossen.

Wat vanwege dit grondbeginsel – het doel heiligt de middelen – tot schuld werd, wat als zogenaamd voordeel uit zulk handelen voortgekomen is, zal ook nooit gezegend worden of geestelijk nut voor de mens opleveren, want God keurt geen maatregelen goed, die in strijd zijn met het gebod van de naastenliefde en schijnbaar aan een edel karakter ontsproten willen zijn, maar die in werkelijkheid duidelijk het werkzaam zijn van de tegenstander verraden. En de daarvoor verantwoordelijke mens zal, net als allen die zijn voornemen goedkeuren, tot rechtvaardiging geroepen worden, omdat dit het grootste onrecht is voor God.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Rechtvaardigheid – De ondergang van de wereld – Nieuwe aarde

B.D. 1575 from 19. augustus 1940, taken from Book No. 25

Er bestaat geen mogelijkheid om zich aan de goddelijke rechtvaardigheid te onttrekken, als God tot het algemene strafgericht besloten heeft. Want dan is de tijd gekomen, die bekendgemaakt is in woord en geschrift. En de mensen, die niet in de goddelijke rechtvaardigheid wilden geloven, zullen zich moeten verantwoorden. Ze zullen zich nu realiseren, dat alleen de rechtvaardige mens genade vindt bij God, maar dat het lot van de onrechtvaardige de verdoemenis is.

En dit strafgericht zal onverwachts komen. Er zullen wel veel profetieën aan voorafgaan, die het voornemen van God aankondigen. Er zullen nog velen de gelegenheid geboden worden om zich tot God te wenden en hun zonden vol berouw aan Hem te bekennen. God zal hun de hand reiken en hen van de rand van de afgrond terugtrekken, maar onvermijdelijk zal het moment komen, dat de gehele mensheid zich tegenover het vreselijke geplaatst ziet, het moment van de vermeende ondergang van de wereld, die echter nooit een ondergang van de wereld in de zin van het woord is, maar enkel een ondergang van de huidige wereld, dat wil zeggen de mensheid, die slechts puur wereldsgezind is en God niet meer erkent.

En deze ondergang zal een volledige omvorming betekenen van wat mensen onder aarde verstaan. Er zal op het aardoppervlak niets onveranderd blijven en dus zal alles, wat schijnbaar sinds ondenkbaar lange tijden vol macht en kracht was, aan het verval prijsgegeven worden. De aarde moet ophouden te zijn, wat ze op dit moment is, namelijk de plaats waar alleen het materialisme heerst en waar niemand God en Diens werkzaam zijn erkent. Want de aarde moet het opleidingsstation van de geest zijn, maar ze is de plaats geworden, waar enkel aan het lichaam, maar niet aan de geest gedacht wordt en dus heeft ze haar doel volledig gemist.

En God vernietigt daarom alles, wat zijn missie niet beseft en het tegendeel van dat nastreeft, wat zijn doel is. En dit is een niet meer te veranderen gebeurtenis, die volgens de goddelijke gerechtigheid zo komen zal, zoals het geschreven staat: er zal geen steen op de andere blijven.

Maar er zal ook een volledig nieuwe tijd aanbreken. De nieuwe aarde zal bevolkt worden door mensen, die geestelijk op een hogere trede staan en deze mensen zullen zich verzamelen als overlevenden van een gebeurtenis, die onvergetelijk zal zijn en die hun de grootte en almacht van God duidelijk bewezen heeft.

Want God neemt hen van de aarde weg om hen weer naar de nieuw ontstane aarde te leiden, opdat ze de basis van een nieuwe gemeenschap vormen, opdat zij, die in het volle geloof staan, nu volgens de goddelijke wil handelen en werkzaam zijn op aarde. Dat wil zeggen in het rijk van de vrede, dat God de Heer nu voor Zichzelf geschapen heeft en dat Hij bevolkt met de Zijnen, die Hem trouw waren en zich Zijn liefde waardig betoonden. Want Zijn goddelijke rechtvaardigheid zal eenieder belonen, zoals het hem toekomt. Degenen, die God dienen en Hem liefhebben, worden het leven gelaten en Hij zal degenen, die God nooit erkenden en dus vergeefs op aarde wandelden, van de wereld wegnemen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Woorden van de Vader – Vooruitkijken naar het jongste gericht

B.D. 1576 from 20. augustus 1940, taken from Book No. 25

Uw leven moet liefde zijn en alles wat u doet en denkt, moet liefde bevatten. Dit is de grote opdracht, die u voor het leven opgelegd werd en waarin u zich in moet spannen om deze opdracht te vervullen. En daarom zal het streven van de tegenstander zijn om u zo vaak mogelijk ten val te brengen. Hij zal alles doen om de liefde in u te verstikken en de slechte gevoelens, haat en liefdeloosheid in u te voeden. Want het is zijn bedoeling om dat, wat zich door de liefde verlossen wil, weer vast te binden en in zijn macht te krijgen.

En daarom moet u worstelen, opdat u de zege behaalt. U moet tijdens gevaarlijke momenten aan de Heiland denken, Wiens leven louter liefde was, Die voor alle onrechtvaardigheid moest lijden en toch steeds in dezelfde liefde bleef. En als u zwak dreigt te worden, bidt dan en u zult door de goddelijke liefde, die de Heiland bewoog om voor u te sterven, kracht ontvangen.

Grote gebeurtenissen staan kort voor de deur en het is een enorme opdracht, die u, Mijn dienaar op aarde, nog te vervullen hebt. Ik wil uw geest verlichten, opdat u ziende wordt en de tekenen herkent. Ik wil u door een visioen de dag en het uur bekendmaken. Ik wil uw kracht doen toenemen en uw liefde voor Mij groter doen worden, zodat u voor Mij werkzaam bent. U hebt niets te vrezen en mag wachten op de dingen, die over de aarde zullen komen. Want Mijn geest is steeds bij u en laat u horen en zien, wat voor de anderen verborgen blijft.

U zult het gericht van de jongste dag vooruitzien, u zult in verbinding staan met de krachten in het hiernamaals, die u bovennatuurlijke kennis geven en u zult Mij dus tot een bereidwillig werktuig worden, want Ik heb u en uw wil nodig. U moet de weg voor Mij bereiden, u zult van tevoren de mensen ervan in kennis stellen, dat Ik u ervoor bestemd heb om Mijn woord bekend te maken. Ik heb uw wil nodig, opdat u alleen uitvoerder van Mijn wil bent en daarom zult u dan ook het duidelijkst herkennen en vooruitzien, wat u te wachten staat.

Ik neem deel aan elke stap die u zet. Ikzelf ben het, Die u gebied dat te doen, wat u begint. Ik ben in het spreken, handelen en denken steeds bij u en als u iets ziet, is het Mijn wil, want u moet daarover spreken en kunt dat nu met volle overtuiging doen, als Ik het innerlijke zien voor u ontsloten hebt. En let er daarom op, wat de geest in u, u bekend zal maken. Luister naar de stem van het hart en sla acht op elke opwelling. En laat u niet van de wijs brengen door bedenkingen. Laat u niet hinderen, wanneer het erom gaat Mijn wil te vervullen. Neem deel aan al het lijden, want de Heer zal uw zinnen hiervoor ook scherpen.

De liefde veredelt en laat u volmaakt worden en in een bepaalde staat van rijpheid zult u kunnen horen en zien, wat voor de liefdeloze mens verborgen blijft. En het is Mijn wil, dat u opkomt voor dat, wat u gezien hebt. Want u moet uw kennis doorgeven, opdat het door degenen, die bereidwillig zijn, aangenomen wordt. Wie het niet aanneemt, blijft verder in de geestelijke duisternis. Pas het gebeuren zelf zal hem achterdochtig maken.

Maar wie met heldere geest op de komende tijd wacht, die zal aan de verschrikkingen ontsnappen, want Ik ken de Mijnen. Ik laat nood en ellende aan hen voorbijgaan, omdat ze Mij herkenden. En Ik neem nauw deel aan de nood van elk mens en Ik ben bereid alles van hen te dragen, zoals ten tijde van Mijn gang over de aarde, zodra ze maar smekend hun handen tot Mij omhoogsteken en Mij hun lijden toevertrouwen. En er zal veel leed over de aarde komen om de mensen ertoe te brengen hun handen smekend naar Mij omhoog te steken.

En daarom stel Ik al van tevoren de mensheid in kennis en alle mensen op aarde wordt deze waarschuwing toegestuurd om niet traag te worden in het werk en allen, die een bereidwillig hart en een geopend oor hebben, Mijn woord bekend te maken, want ze zullen buitengewone dingen beleven en moeten daarom gewapend zijn en al het buitengewone als Mijn wil en Mijn zending beschouwen en altijd om kracht vragen om succesrijk voor hun ziel uit deze zware tijd tevoorschijn te kunnen komen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Gods zegen voor het werk – Goede en slechte hulp

B.D. 1577 from 21. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het welslagen van elk werk is steeds afhankelijk van Gods zegen en God zal het werk zegenen, wanneer het in geloof in Hem en vertrouwen op Hem begonnen en voltooid zal worden.

Het is geenszins aan te nemen dat menselijke intelligentie het succes van een werk verzekert. Veeleer is de intelligentie ook al het werkzaam zijn van geestelijke krachten in het hiernamaals en wel goede krachten, als aan het werk een gedachte met daarin het geloof in God voorafgegaan is of ook slechte krachten, als de mens zich in zijn verwaandheid in staat voelt om een moeilijk werk alleen aan te kunnen.

Er zijn ook vaak goede geestelijke krachten aan het werk zonder dat de mens bewust om de zegen van God vraagt en wel dan, wanneer de mens nog niet het inzicht heeft, maar verder goed denkt en een goed karakter heeft. Hem wordt dan ook van boven de kracht toegestuurd om zijn gedachten naar boven te leiden en hem van de zegen van God bewust te laten worden, opdat hij de verbinding met God bewust nastreeft en geen werk meer begint zonder het gebed om Gods zegen.

Terwijl andersom geestelijk slechte krachten bezit van mensen nemen, omdat hun denken meer met deze krachten overeenkomt en de invloeden hiervan zonder tegenstand in ontvangst genomen worden. En het gevolg van zulke slechte invloeden zal zijn, dat de mens steeds arroganter wordt en hij zich van zijn waarde bewust wordt. Dat hij gelooft alles uit eigen kracht te kunnen bolwerken en er nooit aan denkt om Gods zegen voor een werk te vragen. En dus zijn steeds bij elk werk deze geestelijke krachten werkzaam, die overeenkomen met het denken van de mens.

Het succes van zijn werk zal steeds afhankelijk zijn van zijn innerlijke instelling ten opzichte van God, want ofschoon een werk schijnbaar aards succes oplevert, dat zonder Gods zegen behaald werd, zal ze steeds juist enkel aards succes opleveren, maar de mens zal zich door zulk werk in de macht van slechte krachten begeven. Dat wil zeggen dat ze zijn denken en zijn gezindheid steeds meer gevangennemen. Ze verschaffen hem vele aardse voordelen, maar ze trekken de ziel omlaag en vergroten dus de verwijdering van God.

Er moet niets zonder God begonnen worden, als de aardse arbeid succes voor de ziel op moet leveren. Dan zal ze ook in aards opzicht gezegend zijn en de mens zal moeilijke opdrachten met gemak kunnen vervullen, omdat de goede geestelijke krachten zich om deze arbeid bekommeren en het welslagen ervan garanderen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Vermaning tot zachtmoedigheid, vredelievendheid en liefde

B.D. 1578 from 21. augustus 1940, taken from Book No. 25

De ziel van de mens verkeert in het voortdurende gevaar zich te verliezen, zolang ze nog gevoelens koestert, die de liefde ontberen. Het is onmiskenbaar moeilijker om opwaarts te gaan, wanneer met de driften van de duisternis rekening gehouden wordt. Wanneer de liefde verdrongen wordt door haat. Wanneer door boze gevoelens al het goede in de mens gesmoord wordt en de mens zijn hart verhardt.

De mens moet er steeds naar streven om de zwakheden van de medemens met geduld te verdragen. Hij moet zich tot zachtmoedigheid en vredelievendheid opvoeden. Hij moet proberen onedele gevoelens in liefde te veranderen en steeds alleen maar aan zijn ziel te denken, die hij door liefdeloosheid in het grootste gevaar brengt en haar ontwikkelingsgang belemmert.

En weer is het geboden om een beroep te doen op de hulp van goede geestelijke wezens, want deze wezens staan de mens voortdurend ter zijde en wachten op de roep van de mens, die hen helpend in laat grijpen, als de mens niet alleen de kracht vindt om de verleidingen te weerstaan. De mens geraakt door zijn wankelmoedigheid heel vaak in situaties, die zijn weerstandsvermogen moeten stalen en hij faalt heel vaak. Want hij doet geen beroep op de kracht, die hem aangeboden wordt.

Hij heeft geen wilskracht om het goede te doen en zodoende nemen slechte krachten direct zijn wil in bezit en hun invloed is vaak verwoestend, want ze wekken in de mensen gevoelens op, waarop duidelijk de stempel van de onderwereld gedrukt is. Ze verwoesten wat de goede geestelijke wezens opgebouwd hebben. Ze maken de mensen onwillig en proberen hen ongeschikt te maken voor hun opdracht op aarde, doordat ze hen onwaardig voor de goddelijke genade proberen te maken.

En dit betekent voor de mensen een achteruitgang van een ongehoorde betekenis, die onder alle omstandigheden verhinderd moet worden, want het opstijgen uit de diepte is aanzienlijk moeilijker, als de mens zich eerst boven bevond. De weg omhoog wordt steeds makkelijker, maar als er vanuit de diepte begonnen moet worden, is er een uiterste krachtinspanning nodig en dit ontbreekt de ziel vaak, als ze eenmaal de kracht kwijtgeraakt is.

En daarom moet u zich hoeden voor de valstrikken van de satan, want hij legt u allemaal hindernissen in de weg, opdat u struikelt en van de juiste weg afwijkt. En zodoende brengt u de ziel in het grootste gevaar, want ze wordt het pijnlijk gewaar, als ze weer in de diepe regionen terechtkomt, waaruit ze zichzelf moeilijk kan bevrijden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Kennis zonder liefde is een dood goed

B.D. 1579 from 22. augustus 1940, taken from Book No. 25

Dat, wat jullie mensen wetenswaardig lijkt, proberen jullie je verstandsmatig eigen te maken en jullie jagen een doel na, dat echter beslist niet belangrijk hoeft te zijn, voor zover jullie kennis nastreven, die geen bijzondere waarde heeft voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel.

Het licht moet voor de mens schijnen. Dat wil zeggen dat hij kennis moet hebben van goddelijke wijsheden, van Zijn eindeloze liefde, van Zijn heersen en werkzaam zijn in het heelal en Zijn schepping. Deze kennis moet ertoe bijdragen God te herkennen, Hem lief te hebben en Hem vanuit dit inzicht en de liefde voor Hem met volledige wil te dienen. Het hele streven van de mens moet zijn zich met de innige liefde van een kind aan God te wijden en alles te doen, wat God van Zijn mensenkinderen verlangt.

Kennis te hebben, betekent wandelen in het licht. En dit is een enorm grote genade, die de mens zich eerst door zijn levenswandel moet verwerven en waar hij om moet vragen door een innig smeken tot God. Ze komt elk mens toe, maar de mens moet zijn deel doen om de goddelijke genade te mogen ontvangen.

Derhalve moet hij zich eerst vormen. Dat wil zeggen zijn ziel zo vormen, dat hem de goddelijke genade gegeven kan worden. Dat wil zeggen dat de ziel een bepaalde staat van rijpheid moet hebben om nu onderwezen te kunnen worden, dus wetend te worden.

De mens kan nooit geestelijke kennis in ontvangst nemen, zolang zijn ziel niet zo gevormd is, dat ze in staat is om kennis van de goddelijke wijsheid in ontvangst te nemen. En de ziel is daar net zo lang niet toe in staat, als ze nog buiten de liefde staat. Ze kan wel schools kennis in zich opnemen, dus zich door een verstandsmatig denken kennis eigen maken, maar deze kennis heeft geen enkele invloed op de opwaartse ontwikkeling van de ziel. Het is denkwerk, dat niets met het ontwaken van de goddelijke geest in de mens van doen heeft.

Wat het verstand in zich opgenomen heeft, hoeft niet in tegenspraak te zijn met de waarheid en toch is het een dood goed, zolang niet tegelijkertijd de liefde in de mens actief wordt. Alleen door het beoefenen van onbaatzuchtige naastenliefde wint het leven en pas dan staat de mens in het licht, want nu straalt dit licht naar alle zijden uit. De in liefde werkzame mens zal zijn kennis door willen geven en het ook doen, want in hem is de drang om zijn licht te laten schijnen. In hem is de drang om de medemensen deel te laten hebben aan de kennis, die hen gelukkig maakt.

En God legt ook het juiste inzicht in dat, wat waarheid en wat leugen is, in een liefhebbend mens. Hij zal dus de juiste kennis hebben en de waarheid goed van de leugen weten te onderscheiden, terwijl de mens, die enkel puur verstandsmatig geestelijke wijsheden in zich opneemt, alles zonder oordeel als waarheid in ontvangst neemt wat hem schools gegeven wordt, want de geest uit God geeft hem dit niet, maar mensen geven door, wat ze op dezelfde manier in ontvangst genomen hebben. En er bestaat het grote gevaar, dat ze niet in staat zijn om mensenwerk te onderscheiden van zuiver goddelijke zendingen, maar dat ze ook voor geen enkel onderwijs toegankelijk zijn, maar enkel en alleen de waarheid daar zoeken, waar echter geen garantie voor de zuivere waarheid gegeven is.

Want als de geest uit God aan het werk is, mag elke twijfel verdwijnen. Maar waar de kennis alleen door verstandelijke arbeid verworven werd, kan de waarheid met recht in twijfel getrokken worden. Alleen dat, wat God Zelf de mensen op aarde geeft, is boven alle twijfel verheven, want God is de waarheid en degenen, die hun hart op God richten en om Zijn geest bidden, zullen dan ook door God onderwezen worden en in de waarheid staan.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het inwerken van de leugenvorst op het denken van de mensen

B.D. 1580 from 24. augustus 1940, taken from Book No. 25

Kijk naar het gedrag van de mensheid. Ze wordt door de leugengeest beheerst en deze richt onnoembare verwarring aan. Steeds meer zal het menselijke denken zich verwijderen van de waarheid, want de mens neemt de leugen denkbeeldig aan en hij heeft geen eigen beoordelingsvermogen om haar als zodanig te herkennen, en bijgevolg wordt het gevoelsleven van de mens ook op dwaalwegen geleid.

En het is nu begrijpelijk, dat de omhulling om het geestelijke in de mens steeds dikker wordt, dus de mens zich steeds meer en meer van de waarheid verwijdert, daar de geest in hem zich niet uiten kan, d.w.z.: de ziel niet in staat is geestelijke waarheid op te nemen.

Zodra het denken van de mens een verkeerde richting inslaat, klinkt de stem van de geest in hem steeds zachter en wordt ten laatste niet meer vernomen. Het gevolg daarvan is: een mensheid die in totale onwetendheid verkeert, die geheel andere doeleinden nastreeft dan haar oorspronkelijk gesteld werden. En de aardse levenswandel is derhalve geheel zonder succes, want zolang de mens in dwaling leeft, kiest hij de kant van die macht waarvan hij zich moet losmaken.

En nu gebruikt de macht die aan God vijandig is de wil die naar haar gekeerd is en zet het menselijk wezen aan tot handelingen die tegen God gericht zijn, om iedere verbinding met Hem te vernietigen en de mens geheel onderdanig aan zich te maken. En deze toestand is onder de mensheid nu duidelijk te herkennen. Het aardse leven wordt geheel onafhankelijk van God geleefd. Zelden wordt er nog gedacht aan Hem uit Wie alles is voortgekomen, of iedere gedachte die het geestelijke betreft wordt angstig geheim gehouden. God wordt niet meer openlijk beleden, wanneer er tenminste nog aan Hem gedacht wordt. Dit alles zijn zichtbare tekenen van de activiteit van de aan God vijandige krachten, want hun invloed is des te sterker, hoe krachtlozer de mens is.

En omdat de mens zich steeds meer van de eeuwige Godheid verwijdert, wordt ook zijn kracht steeds geringer om de kwade invloed te weerstaan. Daarentegen wordt hem nu de kracht toegestuurd van die macht die tegen God is en deze steunt hem in al zijn aards streven.

Het aardse succes is dus steeds gewaarborgd juist door deze kracht. En wederom draagt het aardse succes er nog toe bij zich geheel van God los te maken, want de mens heeft geen goddelijke kracht meer nodig, dus roept hij God ook niet aan, maar hij ontkent Hem. En dat is steeds de bedoeling van de tegenstander, de mensen totaal van het denken aan God af te brengen, want dan heeft hij hen geheel in zijn macht. Hij is overwinnaar geworden over het wezen, aan wie het vrij stond aan wie het de overwinning verlenen wilde. Het heeft gekozen voor de tegenstander en zodoende zijn aardse weg totaal verkeerd afgelegd.

Maar God laat deze wezens niet vallen. Hij wil hen het bewijs leveren dat al het aardse - dat waard is nagestreefd te worden - ook aan Zijn Macht is onderworpen, dat Hij het vernietigen kan als dat overeenstemt met Zijn Wil. Het is geenszins een doelloos vernietigen van dat wat de mens begerenswaardig lijkt, maar dit werk van vernietiging zal geestelijk gezien ook van het grootste voordeel zijn voor talloze wezens. Doch de mensen die de diepe betekenis hiervan niet inzien worden er het diepst door getroffen, want zij raken alles kwijt wat voor hen tot nog toe de inhoud van hun leven betekende. En nu staan zij opnieuw voor de beslissing: datzelfde weer na te streven, of de vergankelijkheid ervan te onderkennen en zich nu onvergankelijke goederen te verzamelen.

Want op het moment van de vernietiging verliest de tegenstander aan macht. En als de mens diens onmacht beseft is de mogelijkheid gegeven dat hij inziet dat er een andere Heer boven hem staat en dat hij zich naar Hem toekeert.

Aardse goederen zijn een deel van de kwade macht, want ze bergen het onverloste geestelijke in zich. En de mens moet niet verlangen naar dat, wat hem zelf tot verblijfplaats is geweest door eeuwigheden heen. Hij moet niet dat nastreven, waarvoor hij eindeloos lange tijden nodig had het te overwinnen. En zo moet hem kennelijk de waardeloosheid ervan bewezen worden, opdat hij zich daar van afkeert en zich keert tot dat, wat na hem, na zijn leven op aarde komt. Hij moet het aardse opgeven en het geestelijke begeren, dan overwint hij ook de laatste vorm en bevrijdt hij zich uit iedere keten.

Het geestelijke echter is iets, dat bestaan blijft, en het behoort derhalve in het rijk van de waarheid. Het aardse daarentegen is vergankelijk, dus behoort het toe aan het rijk der duisternis, de leugen, want het bevat alleen dat onrijpe geestelijke dat de waarheid niet inziet en daarom verbannen werd. En zo kan de mens nooit in de waarheid staan, zolang hij aardse goederen begeert en de vorst van de leugen macht verleent, juist door dit verlangen.

En hij zal zolang door de leugen beheerst worden als hij nog aardse goederen nastreeft. En hij zal verkeerde gedachten hebben, want de vorst van de leugen tracht het eerst op het denken van de mens in te werken, om hem helemaal van de waarheid af te brengen. En daarom is de toestand van de mensen een uitermate bedenkelijke en die kan alleen worden opgeheven als God Zelf de macht van Zijn tegenstander breekt, doordat Hij aards bezit vernietigt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Sleutel tot kennis – Poort – Geloof – Poortwachter

B.D. 1581 from 24. augustus 1940, taken from Book No. 25

De niet-onderzochte geestelijke kracht is de ontbrekende sleutel tot kennis. En deze geestelijke kracht valt weer niet te bewijzen, maar ze kan enkel door het geloof bevestigd worden. Maar de gelovige mens zal ook het bewijs kunnen leveren. Dat wil zeggen dat voor hemzelf de uitingen van de geest het bewijs zijn, terwijl de ongelovige mens ook een duidelijk werkzaam zijn van de geest ontkennen zal en daarom nooit tot het inzicht kan komen.

Er is hier een grens getrokken door Gods wijsheid. Degene, die deze grens in het geloof overschrijdt, heeft ook de sleutel tot de kennis gevonden. Maar de ongelovige moet er genoegen mee nemen geen kennis te hebben, voor zover hij de kennis niet aannemen wil, die de gelovige mens hem geeft.

Het geloof is dus de poort en aan gene zijde van deze poort is de geest uit God werkzaam. Maar degene, die niet door deze poort naar binnen wil gaan, zal de goddelijke geest en zijn kracht nooit gewaarworden, want hij ontzegt zichzelf de toegang tot dat, wat van God getuigt. Hij zal ook nooit het werkzaam zijn van de geest verstandsmatig kunnen onderzoeken. En juist dat maakt dat de ongelovige, die alles afwijst wat hij geloven moet, bewezen wil hebben.

Het geloof vraagt niet naar bewijzen. Hij aanvaardt overeenkomstig het gevoel in het hart. Wat voor de gelovige mens onbegrijpelijk lijkt, bewijst hij met Gods liefde, wijsheid en almacht. Hij erkent God en zodoende zoekt hij niet meer naar bewijzen, maar hij vindt in het wezen van de eeuwige Godheid de bevestiging van dat, wat hij geloven moet. En het gevoel van het hart geeft hem hier nauwkeurige richtlijnen voor en zodoende komt de geest van God tot uiting, doordat hij het hart ertoe brengt om dat, wat hem aangeboden wordt, aan te nemen of af te wijzen. En de geest uit God onderwijst het hart werkelijk goed. Dit hart zal precies de waarheid van de leugen weten te onderscheiden en dus de juiste kennis hebben.

Maar er is de mens, wiens wil zich niet van de sleutel tot de kennis bedient, nooit opheldering te geven. Hij staat voor een gesloten poort, die ondoordringbaar is en niet het minste doorkijkje toestaat. En hij kan op geen enkele andere manier in het gebied achter de poort komen en de poortwachter zelf, het geloof, moet de deur voor hem openen of deze zal voor eeuwig voor hem gesloten blijven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De kracht van de geest

B.D. 1582 from 25. augustus 1940, taken from Book No. 25

Vergroot jouw kennis, doordat je een beroep doet op de kracht van de geest. Denk eraan, dat je onbegrensd ontvangen kunt en doe een beroep op deze genade, want eens zul je zalig zijn als je kennis hebt en jouw aardse bestaan heeft je waarachtig succes opgeleverd, omdat jouw toestand bij het sterven niet zonder licht is. Want licht is kennis.

Je kunt dus de graad van licht zelf bepalen door jouw wil om licht, dat wil zeggen kennis, te ontvangen. Als je nu door God buitengewoon begenadigd bent om kennis in ontvangst te kunnen nemen, direct of door het aanhoren van het direct ontvangen woord, dan zul je deze genade wel herkennen en alles doen om deze genade waardig te worden. Want God brengt Zijn liefde zichtbaar tot uitdrukking en kiest daarvoor degenen uit, die zich aan Hem aanbieden om deze genade te ontvangen en het uit willen delen.

En het is de eerste voorwaarde, dat de mens zich enerzijds voor een goddelijk werkzaam zijn bereid verklaart en anderzijds voor zijn daaruit voortvloeiende taak. Want de kracht, die uit God op de mens overvloeit, mag nu niet opdrogen, maar moet doorgegeven worden. Dat, wat vanuit God ontvangen is, moet alles opwekken wat daardoor getroffen wordt. God Zelf moet dus ervaren en erkend worden als de Schenker van deze kracht en Zijn geschenk moet dankbaar in ontvangst genomen worden.

De geestelijke staat van de mens wordt nu steeds lichter en helderder, want door de kracht van de goddelijke geest vervluchtigen alle afvalstoffen rondom de menselijke ziel. Ze is steeds makkelijker in staat om de goddelijke stem in zich te horen, die daar licht en kracht uitdeelt en ze kan nu in een directe verbinding komen met de gever van de waarheid. De kracht van de geest moet erkend worden om tot de gever van de waarheid te geraken. De mens moet zichzelf, dat wil zeggen zijn hart, openen en deze kracht toegang verlenen, pas dan kan ze aan en in hem werkzaam zijn en successen boeken, die anders nooit behaald zouden kunnen worden.

De bereidwilligheid om deze kennis nu door te geven, zal de mens er nu ook toe in staat stellen om de onwetende mens tot een wetende te vormen, want het is de wil van de goddelijke Schepper om alles wat uit Hem voortgekomen is naar een toestand van licht te leiden. Daarom is het ook Zijn wil, dat dit licht, dat naar het individu toegestuurd wordt, tot ver in de omtrek schijnt en dat de weg voor allen, die nog in de duisternis wandelen, daardoor licht en helder verlicht wordt. Het is Zijn wil dat de duistere toestand op aarde door lichtdragers opgeheven wordt, die steeds weer hun lichtschijnsel de duisternis in sturen en allen de weldaad van het licht toe zouden willen laten komen.

Want enkel degene, die dit lichtschijnsel volgt, zal de juiste weg op aarde gaan. Hij zal op aarde al kennis hebben en dus bij het sterven gebieden van licht binnen kunnen gaan, waar de goddelijke geestelijke kracht nu ongehinderd werkzaam kan zijn en het wezen de uitstraling van goddelijke liefde onophoudelijk ontvangen kan.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het niet erkennen van het uitgaan uit God – Saamhorigheidsgevoel

B.D. 1583 from 25. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het goddelijk wezenlijke in de mens is onlosmakelijk met de oerkracht versmolten. Dat wil zeggen dat het nooit en te nimmer geïsoleerd kan bestaan, maar zichzelf tijdelijk als niet verbonden met de oerkracht beschouwt. Maar dit sluit niet uit, dat de verbinding toch bestaat. De tijdelijke scheiding van God is dus een door het wezen zelfgeschapen toestand, die door hemzelf ook weer opgeheven kan worden. Het ligt dus alleen maar aan de wil om de zelfgeschapen toestand te veranderen en zichzelf als toebehorend aan de eeuwige Godheid te voelen.

En zo is dus de scheiding van of vereniging met het hoogste Wezen afhankelijk van de wil van de mens. Want zijn wil brengt de juiste of de verkeerde verhouding tot stand. Zijn wil brengt de toenadering of verwijdering van God teweeg, ofschoon het wezen zich niet geheel van God verwijderen kan, omdat ze uitstroming van de goddelijke wil om lief te hebben is. Een scheiding van God is dus onmogelijk, want alles wat door God geschapen is, blijft in de nauwste verbinding met God, ofschoon het zijn verhouding tot God niet erkent.

Tijdens een moeilijk moment kan het gescheiden gevoel uitgedoofd worden en het saamhorigheidsgevoel buitengewoon sterk in het bewustzijn treden en dit is dan enorm belangrijk voor het wezen, want het heeft zijn oorsprong herkend en zich naar Degene, Die zijn Schepper is, toegekeerd.

Het goddelijk wezenlijke in de mens streeft nu naar hetzelfde wezenlijke buiten zichzelf en de vereniging met hetzelfde geestelijke vindt plaats en door de vereniging met geestelijke kracht wordt het wezen steeds inniger met de eeuwige Godheid verbonden en wordt de scheiding, die eigenlijk nooit bestaan heeft, dus overbrugd. De geestelijke afstand werd enkel door het wezen zelf geschapen, door het niet willen erkennen van de oorsprong uit God.

God Zelf heeft het wezenlijke bij een bepaalde staat van rijpheid de vrijheid van de wil gegeven en ook de bekwaamheid om zijn oorsprong te kunnen herkennen. Maar er is niet steeds de garantie gegeven, dat het wezen deze bekwaamheid gebruikt, zich daarom verwijderd waant van God en zich in deze staat van verwijderd zijn van God goed voelt. Dan is het wezen wel nog steeds dezelfde als voorheen, de uitstroming van de goddelijke wil om lief te hebben en dus onlosmakelijk met God verbonden, maar het herkent zichzelf niet en gelooft nu alleen uit eigen kracht de weg op aarde te kunnen gaan.

Er bestaat dan enkel het gevaar, dat het gehele aardse leven voorbijgaat, zonder dat het wezen zich bewust wordt van de geestelijke verwijdering van God. En dan wordt deze verwijdering niet minder, maar ze blijft net zo lang bestaan tot het wezen in God zijn begin en einde ziet. Tot het wezen het inzicht gekregen heeft, dat het onscheidbaar met de eeuwige oerkracht versmolten is en dit besef brengt de grootste gelukzaligheid in hem teweeg.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Een waarschuwing van een vader uit het hiernamaals aan zijn kinderen

B.D. 1584 from 27. augustus 1940, taken from Book No. 25

De kracht van een ziel wil zich aan jou bekendmaken en vraagt je om een luisterend oor: Het is ongelooflijk moeilijk om verbinding te krijgen met mijn dierbaren, omdat ze deze verbinding niet voor mogelijk houden en daarom vraag ik je om hun kennis te geven van het volgende:

Ik heb de onvoorstelbare genade om mij te mogen uiten. Om mijn kinderen de verantwoordelijkheid van het aardse leven zeer nadrukkelijk bekend te maken en ik zou jullie willen waarschuwen om dit niet onbenut voorbij te laten gaan. Ik vrees onuitsprekelijk voor jullie zielen en zou jullie graag geestelijk willen benaderen, maar zonder jullie hulp kan ik het niet, want ook jullie wil moet bereid zijn om naar mij te luisteren.

Jullie kunnen altijd met mij in verbinding treden, wanneer jullie maar je gedachten bij mij laten vertoeven en luisteren naar wat ik jullie in de gedachten bekendmaak. Want jullie kunnen je taak op aarde pas dan uitvoeren, wanneer jullie God belijden en eerst Hem dienen, voordat jullie de menselijke geboden belangrijk gaan vinden.

Een bijzondere situatie is er de aanleiding voor, dat ik jullie naderbij mag komen. Ik wil jullie voor een lot behoeden, dat jullie echter onvermijdelijk tegemoet gaan als jullie geen geloof schenken aan mijn woorden.

Het is geen gemakkelijk lot, dat degenen wacht, die hun Heer Jezus Christus verraden, doordat ze zich bij een geloofsrichting aansluiten, die Hem wil ontkennen. Dezen moeten onuitsprekelijk lijden en ik kan me niet van de gedachte vrijmaken, dat jullie, mijn dierbaren, hetzelfde lot zouden moeten delen, wanneer jullie aards leven eens beëindigd is. Jullie brengen jezelf in het grootste gevaar door een verkeerd denken en jullie moeten God Zelf om hulp vragen, zodat Hij jullie gedachten goed stuurt. Dat Hij jullie inzicht in de waarheid geeft. Jullie moeten alles doen om jullie zielen voor te bereiden op het hiernamaals.

En sla acht op de woorden, die jullie van boven toegestuurd worden. Verwerp deze woorden niet, maar neem ze op in jullie harten. Probeer enig begrip voor deze mededeling te krijgen en neem daarmee een grote zorg over jullie zielenheil, waar ik voor vrees, van mij af. Ik ben voortdurend in jullie nabijheid en wil jullie met raad en daad bijstaan. Jullie moeten alleen bereid zijn om naar mij te luisteren. Dat wil zeggen dat jullie je gedachten naar mij moeten sturen en bij mij moeten blijven en ik zal dan net als op aarde met jullie spreken.

Dit buitengewone voorrecht is mij ten deel gevallen, omdat jullie geen aanstalten maken om tot het juiste inzicht te komen en ik voor jullie zielen vrees. Laat mij niet om jullie bezorgd blijven, mijn dierbaren, en neem gelovig deze woorden in ontvangst, waarmee ik jullie te hulp wil komen, want jullie verkeren in het grootste gevaar.

Jullie zullen mij en de waarachtigheid van deze woorden herkennen, wanneer ik jullie mijn naam noem: Ernst Leopold.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Genade - Geestelijk schouwen - Gelukkig makende staat

B.D. 1585 from 27. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het is als een openbaring wanneer de mens de goddelijke genade op zich laat inwerken, wanneer hij op de stromingen van de goddelijke Geest naar binnen in zijn hart acht slaat en alle gebondenheid aan de aarde van hem afvalt.

De ziel maakt zich los uit de keten van het lichaam en neemt geestelijke gave van boven in ontvangst. Ze schouwt in het geestelijke rijk, ze leeft in een andere wereld en wat ze ontvangt is levend, volwaardig geestelijk goed. Het is haar voeding en daarom onontbeerlijk voor haar geestelijk welzijn.

En zo blijft het ‘t heerlijkste op de aarde in deze genade te leven en als de mens daar verlangen naar heeft, heeft hij de moeilijkheden van het aardse leven overwonnen, want hij geeft deze kostelijke gave nooit meer op voor aardse vreugden. Hij zal er nooit meer afstand van willen nemen, als hij eenmaal kennis heeft genomen van het rijk van licht. De weg op aarde tevoren is ondanks aardse vreugden zonder licht geweest, want nooit brachten deze hem totale vervulling van zijn verlangen. Nu echter is ook al het leed voor hem draaglijk geworden, want de liefde van de Vader in de hemel heeft hem duizendvoudig schadeloos gesteld en hem veel meer heerlijkheden geboden dan de aarde hem ooit bieden kan.

En toch streven maar heel weinig mensen naar deze kostbaarste gave. Hun zielen moeten daartoe een graad van rijpheid hebben bereikt die hun de heerlijkheden bewust laat ondervinden, want een nog zeer aards gezinde ziel ontbreekt het vermogen tot diepere gevoelens voor geestelijke heerlijkheden. Het geestelijke rijk zou haar duidelijk kunnen worden ontsloten, doch ze zou er weinig van waarnemen, omdat de dichte omhullingen, welke de ziel nog omringen, haar de inzage in het geestelijke rijk beletten.

En zo kunnen alleen die mensen deze gelukkig makende toestand beleven, die hun omhullingen al hebben opgelost, die nu door fijngevoelig ervaren in staat zijn geworden ook dat te herkennen wat hun lichamelijke ogen niet zien.

Dit vermogen kan zich tot het helderste zicht ontwikkelen, het kan de ziel mogelijk zijn door al het materiële heen alleen het geestelijke te schouwen en dus zal niets haar meer geheim zijn. Ze zal het meest verborgene aanschouwen en met een wetend hart zal die mens in het leven staan, die zijn ziel zo heeft gevormd dat haar geestelijk oog alles waarnemen en aan de mens overbrengen kan.

Welk een genade een zo bewust zich verdiepen in het geestelijke rijk voor de mens is, dat zult u pas begrijpen als u zelf dit rijk bent binnengegaan, zonder enige omhulling, stralend en in innigste liefde voor uw Schepper ontbrandend, Die het heerlijkste voor u heeft bereid en het al Zijn kinderen wil doen toekomen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Schepping

B.D. 1586 from 28. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het heelal is in zijn ontstaan net zo min te verklaren als dat de mensen het WEZEN van de eeuwige GODHEID begrijpelijk kan worden gemaakt, zolang ze zelf nog niet het rijk van het Licht zijn binnengegaan. Want wat u gewaarwordt in de schepping is uiterlijk, naar buiten toe, wel materie, maar in z'n diepste grond geestelijk, d.w.z. Kracht uit GOD, die zich heeft verdicht tot vorm. Het verdichten van kracht tot vorm is echter een proces waarvan in het aardse leven geen vergelijkbaar iets te vinden is en zal daarom voor de mensen onverklaarbaar blijven, want kracht is iets geestelijks, vorm daarentegen iets vergankelijks. Dat iets geestelijks veranderen kan in iets aards zichtbaars gaat het menselijk bevattingsvermogen te boven en is daarom aan de mensen ook niet begrijpelijk te maken.

GOD's Liefde is Kracht - Zijn Wil is Kracht - en deze Liefdewil nam vorm aan. Dus is elk scheppingswerk goddelijke Wil die tot vorm is geworden. Het is verder 'n tot vorm geworden goddelijke Gedachte. Wat GOD denkt en wil, gebeurt, en bijgevolg plaatst HIJ al Zijn Gedachten als daad in het heelal. Zijn schepping is Kracht die van Hem uitging, die gestalte heeft aangenomen volgens Zijn Wil. En er gaat geen seconde voorbij waarin de goddelijke Wil om te vormen niet aktief is, er gaat geen seconde voorbij waarin geen nieuwe scheppingen in het heelal gezet worden, want de Kracht van Zijn Liefde is onophoudelijk bezig. En al het geschapene wordt ononderbroken met Zijn Liefdekracht gevoed. Bijgevolg is ook dat wat door GOD geschapen is onvergankelijk, ofschoon het van uiterlijke vorm verandert en schijnbaar vergaat. Niets kan er in het heelal verloren gaan of vergaan tot niets, want alles is goddelijke Kracht, dus onvergankelijk. Elke schepping is ontstaan juist door deze Kracht en kan nooit meer vernietigd worden. Als dus de mens schijnbaar een werk van vernietiging ten uitvoer brengt, keert zijn vrije wil zich tegen de Wil van GOD. GOD trekt zijn Wil van de uiterlijke vorm van Zijn scheppingswerk terug, en deze vorm houdt schijnbaar op te bestaan, maar is alleen voor het oog van de mens onzichtbaar, tot GOD Zijn Liefdewil opnieuw tot vorm laat worden. Daarbij is het motief van de verwoesting door menselijke wil doorslaggevend in hoeverre zoiets tegenover GOD onrecht is.

Wat GOD echter geschapen heeft buiten de aarde is onaantastbaar voor 'n GOD vijandig gezinde macht. Alleen maar datgene is aan een tijdelijke verandering onderworpen - deels door goddelijk willen, deels door menselijk willen - wat met de aarde in contact staat. Maar het zijn juist deze werken van de schepping die de mens niet begrijpen kan en wier ontstaan hem laten piekeren.

Alleen de aarde bevat wezens waarin de vernietigingsdrang aanwezig is, terwijl alle scheppingen buiten de aarde niet onderworpen zijn aan de wil van onrijpe wezens om te vernietigen. Het schijnbare vernietigingswerk heeft echter tot gevolg dat goddelijke Kracht niet altijd wordt erkend als oersubstantie van de schepping. Het heeft tot gevolg dat aan de Almacht van GOD getwijfeld wordt, het heeft tot gevolg dat men het ontstaan van deze scheppingswerken zuiver aards tracht te verklaren, dat men de scheppende Kracht van een wezenlijke GODHEID probeert te loochenen en deze Kracht graag zou willen vervangen door de aan de mens geloofwaardig schijnende oernatuurkracht, die onafhankelijk is van een bestaand WEZEN en in zichzelf bepalend is. Elke bouw volgens plan van het gehele scheppingswerk zou dan echter op losse schroeven komen te staan indien een WEZEN, DAT onovertrefbaar is en het alomvattend begrip van Almacht, Liefde en Wijsheid, bestreden wordt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Reïncarnatie - Geestelijk schouwen

B.D. 1587 from 29. augustus 1940, taken from Book No. 25

Kijk naar de sterren aan de hemel, aanschouw het firmament en laat uw gedachten dwalen in het oneindige heelal, dat scheppingswerken bevat in een onvoorstelbaar aantal. De mens is tegenover deze scheppingswerken slechts een nietig schepsel. Zo lijkt het wel en toch is de hele schepping ervoor bestemd, om het wezen eerst op het verblijf op aarde als mens voor te bereiden. De hele schepping is dus in zekere zin voor de mensen het middel tot het doel. De scheppingswerken moesten eerst het geestelijke tot een bepaalde rijpheid brengen, opdat het dan kon verblijven in het vlees en in dit stadium zijn gang over de aarde mocht beëindigen. Dit was een oneindig lange weg op aarde, die echter nu een einde neemt, ongeacht hoe de vorming van de ziel zich heeft ontplooid, of ze zich in een toestand van hoge of lage rijpheid aan het einde van haar leven op aarde bevindt. Het wezen heeft zijn taak op aarde vervuld, maar met welk resultaat verandert niets meer aan het feit, dat de gang over de aarde nu definitief is afgelegd, als de lichamelijke dood de ziel van het lichaam scheidt.

Nu gaat de ziel binnen in het rijk hierna, dat nu voor haar het rijk van het licht kan zijn, maar ook een verblijf zonder licht, als het aardse leven niet werd benut. Het zou nu een daad van oneindige wreedheid zijn, als de ziel eeuwigheden lang in haar troosteloze toestand werd gelaten, wanneer haar geen enkele gelegenheid meer werd geboden, het op aarde verzuimde te kunnen inhalen, als de vrije wil ervoor heeft beslist het verblijf zonder licht te verwisselen voor regionen met meer licht. En dus wordt de ziel ook in het hiernamaals gelegenheid geboden zichzelf te bevrijden. Het wordt aan haar overgelaten, een werkkring voor zichzelf te zoeken, die haar dezelfde mogelijkheden biedt haar ziel positief te ontwikkelen, net als op aarde, of ook elke zodanige mogelijkheid af te wijzen en te blijven in de toestand zonder licht. God heeft ontelbare scheppingen juist met het doel van de verdere ontwikkeling van zulke onvolmaakte zielen doen ontstaan, ver verwijderd van menselijke kennis en ook nooit verstandelijk te doorgronden.

En wanneer er dus van een reïncarnatie wordt gesproken, is dit wel juist, echter zal deze nooit plaatsvinden op dezelfde aarde, welke de ziel van de mens eens heeft vrijgelaten. De scheppingen Gods bevatten allemaal wezens, welke er nog naar streven opwaarts te gaan. Pas de volmaakte wezens, de wezens van het licht, hebben geen scheppingswerken meer nodig voor hun taak of gelukkigmakende bezigheid. Slechts zolang het wezen nog gebonden is, dat wil zeggen, zich nog niet heeft losgemaakt van de materie, is zijn verblijfplaats een door God zichtbaar in het heelal geplaatste schepping, al naar gelang de toestand van zijn rijpheid, echter steeds buiten de aarde, want het verblijf hierop is met de lichamelijke dood ten einde. De goddelijke scheppingen zijn in zo ondenkbaar veel variaties ontstaan, dat al het onvolmaakte wezenlijke overeenkomstig zijn toestand van rijpheid de mogelijkheid heeft, voortdurend aan zich te werken en het werk van de zelfverlossing, dat op aarde werd begonnen of nagelaten, voort te zetten of ermee te beginnen. Het zal er steeds om gaan, hoe sterk de wil van deze wezens is bij het licht te komen, in hoeverre dus het wezen ernaar verlangt de huidige toestand en de omgeving te ontvluchten om in sferen met meer licht te komen. Alleen is de onbenutte tijd op aarde in zoverre niet meer in te halen, daar alleen het verblijf op aarde in juist gebruikte wil het wezen de graad van kindschap Gods oplevert, wat op een andere manier niet meer mogelijk is, ofschoon de verlossing uit de duisternis en het binnengaan in lichtsferen voor het wezen eveneens een onvoorstelbare toestand van geluk is, alleen zijn de taken van deze wezens andere, dan die van de ware kinderen Gods.

Wanneer nu door geestelijk schouwen de mensen een kijkje nemen in het werkzaam zijn van worstelende en ook verloste wezens, dan zijn ze toch niet in staat de graad van licht te beseffen en nog veel minder de verblijfplaats te herkennen, waarin de zielen zich nu ophouden. Het zijn dus de werkzame zielen voor zover ze verlangen opwaart te gaan en deze werkzaamheid wordt per abuis voor aardse werkzaamheid gehouden. Dus daaruit wordt de verkeerde gevolgtrekking gemaakt, dat deze wezens zich weer op aarde bevinden. Er zijn geen wezenlijke kenmerken, die de huidige verblijfplaats karakteriseren; de geestelijk schouwende ziet meer de eigenlijke werkzaamheid van de wezens dan hun omgeving en deze omgeving is voor de schouwende slechts vaag te onderscheiden. Ze stemt ook overeen met de toestand van licht van het wezen en is bijgevolg geheel verschillend, echter steeds aan de toestand van rijpheid en het verlangen van het wezen aangepast. Als dus het wezen nog erg aan de aarde is gebonden, dat wil zeggen nog met al zijn zinnen aan de aarde en de goederen ervang hangt, dan zal ook de omgeving zulke vormen aannemen, want het wezen schept zich deze omgeving zelf, beantwoordend aan zijn begeerten. Daarom kan de ziel wel in aardse landstreken vertoeven, zonder echter nog met de aarde verbonden te zijn. De omgeving zal zich aanpassen aan zijn verlangen en toestand van rijpheid, doch steeds slechts in zijn denkbeelden, die echter de geestelijk schouwende voor werkelijkheid aanziet en die daarom abusievelijk gaat denken, dat deze wezens weer naar de aarde terugkeren en zich dus weer mogen belichamen op aarde.

Nooit kunnen onvolmaakte wezens zich eigenmachtig terugplaatsen op de aarde, als ze de weg over de aarde in ondenkbaar lange tijden hebben afgelegd en nu als mens met de dood van het lichaam het bestaan op aarde hebben afgesloten. Wat ze nadien te verwachten hebben - in rijpe of onrijpe toestand van de ziel - is een geestelijk beleven geheel buiten de aarde, want het hele heelal laat scheppingen zien, die er weer voor bestemd zijn, het geestelijke in het universum te vormen, opdat het zich van alles kan bevrijden, wat het geestelijke nog belastend omvat. En als het leven op aarde het wezen deze verlossing niet heeft gebracht, moet het door Gods verdere scheppingen gaan, opdat het eindelijk het licht zal bereiken en in de nabijheid van Gods eeuwige gelukzaligheid kan genieten.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het wezen van de liefde

B.D. 1588 from 30. augustus 1940, taken from Book No. 25

De essentie van al het geestelijke is de liefde. Het is een in het gevoelsleven tot uiting komende kracht, die al naar sterkte en diepte verschillend gelukkig maakt. Het is een gevoel, dat verbinding zoekt met het door haar gegrepen object. Dat alles naar zich toe zou willen trekken, omdat de samensmelting onuitsprekelijk gelukkig makend is. Er bestaat geen innigere verbinding dan de samensmelting in liefde. Er bestaat geen kracht, die sterker is dan de liefde. De liefde is de hoogste vervulling en het summum van alle gelukzaligheid. Want de liefde is goddelijk. Ze is de stroom, die het heelal onophoudelijk doorstroomt om onophoudelijk hetgeen zich wil verwijderen, op te rapen en samen te smelten, zodat het hier onuitsprekelijk gelukkig door wordt.

De liefde is in zichzelf onveranderlijk. Maar ze kan als voorwerp van haar verlangen dat kiezen, wat van God verwijderd is. En dan is het een verkeerde liefde, die het kwaad betreft, die dus de samensmelting zoekt met dat, wat zich van God verwijderd heeft. Het is hetzelfde gevoel, dat zich uit, maar het onderwerp van dit gevoel is een andere pool, het is de vijandige kracht. En zodoende kan de liefde zich op de ene of op de andere pool richten en het richten op de ene zal steeds het afkeren van de andere betekenen.

De liefde is dus als het ware een gevoel, die zijn oorsprong heeft in God. Die in het heelal uitgezonden wordt en nu weer zowel de aaneensluiting met zijn Schepper kan zoeken, alsook met Diens tegenpool, die eveneens de krachtuitstraling uit God, de liefde, nodig heeft om te kunnen heersen en machtig te kunnen zijn. Elke schenking van liefde aan juist deze kracht vergroot deze kracht. Elke terugkaatsing naar het punt van waar het vandaan kwam, vermindert de kracht van de tegenstander en vergroot de goddelijke kracht.

Alles wat door de liefde met elkaar verbonden is, stroomt onstuitbaar terug naar het punt, waar de liefde van uitgegaan is. En omdat de liefde iets geestelijks is, iets wat niet grijpbaar is, maar alleen door de ziel te bespeuren valt, moet het uitgangspunt ook iets geestelijks zijn. Iets ondoorgrondelijks, niet waarneembaar voor de lichamelijke zintuigen.

Maar als deze door de ziel gevoelde liefde aan aardse zaken verspild wordt, doordat ze verbinding zoekt met aardse goederen, dat wil zeggen met de materie, die toebehoort aan het rijk van de duisternis, dan zoekt ze dus tegelijkertijd verbinding met de heer van de duisternis. Ze verwijdert zich van haar uitgangspunt. Ze verlangt naar de tegenpool van God en zodoende is het een verkeerde liefde, die de samensmelting zoekt met al het geestelijke, dat in strijd is met God.

De liefde voor bezit, voor aards geluk, voor het aardse leven en voor alle materie is zo’n verkeerde liefde, die niet naar God leidt, maar naar Diens tegenstander. En de samensmelting met dit, wat door haar verlangd wordt, brengt ook een onvolmaakt geluksgevoel teweeg, dat tijdelijk is en alleen maar een schijngeluk betekent voor het wezen, dat zulke liefde voedt, terwijl de zuiver goddelijke liefde, die het geestelijke betreft, al op aarde en eens in het hiernamaals onverstoorbaar geluk veroorzaakt, dat eeuwigheden trotseert. Want deze liefde leidt naar God, Die de liefde Zelf is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Over hen die onvrijwillig voortijdig zijn gestorven - Hiernamaals

B.D. 1589 from 31. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het onverdiende noodlot van hen die tegen hun wil ten offer moesten vallen aan onrechtvaardig optreden van met haat vervulde volkeren, zal niet ongewroken blijven, want er moet rechtvaardige vergelding plaatsvinden wanneer zielen, door de schuld van mensen, vóór de hun toegestane tijd van genade van de belichaming op aarde worden omgebracht en dus niet zo rijp kunnen worden als bij een lange levensduur mogelijk is. Het is een onverdiende verkorting van het leven op aarde, die hun weliswaar bevrijding brengt uit de vorm, maar die hen in een onrijpe toestand het hiernamaals laat binnengaan. De ziel kan nu alleen maar naar haar toestand van rijpheid worden bedeeld: ze moet de sferen binnengaan die overeenkomen met haar graad van rijpheid. Maar het is duidelijk dat zo'n beëindiging van het menselijk leven vanuit een zekere dwangpositie zijn genoegdoening moet krijgen, want er kan niets ongewroken blijven wat onrechtvaardig is voor God. Want het is niemand toegestaan over het leven van een medemens te beschikken. Maar van de andere kant moet aan de ziel van de mens de mogelijkheid worden gegeven, de op aarde onderbroken eigen verlossing in het hiernamaals voort te kunnen zetten. En daarom wordt juist aan diegenen die voortijdig uit het leven zijn heengegaan, een rijk arbeidsveld in het hiernamaals toegewezen, zodat hun wil alleen goed hoeft te zijn om overeenstemmend met het aardse leven de toestand van hun ziel te verbeteren. Wordt de ontwikkelingsgang van de ziel door andermans schuld onderbroken, dan staan voor het wezen in het hiernamaals de meest ondenkbare mogelijkheden open om toch nog de toestand van rijpheid te kunnen bereiken, wanneer slechts de wil hieraan beantwoordend actief is en het wezen naar God verlangt.

Toch is juist bij iemand die voortijdig uit het leven is heengegaan het gevaar zeer groot dat de ziel zich niet kan losmaken van de aardse sfeer, daar ze deze heeft verlaten voordat ze de hang naar de materie, naar alle aardse vreugden, kon overwinnen. En het gevaar is zeer groot dat ze de gelegenheden in het hiernamaals niet benut omdat ze nog te zeer aan de aarde is gebonden, maar zij zelf haar wil moet opofferen, net als in het leven op aarde, om nu de gang van de positieve ontwikkeling te kunnen gaan. Haar wil kan ook nu niet met geweld naar omhoog worden gericht. Het staat de ziel vrij, net als op aarde, zich uit eigen aandrang naar omhoog te wenden, of ook naar de diepte, ofschoon talloze lichtwezens zich voor zo'n ziel inzetten.

Diegenen echter, die de schuld hebben aan het vroege sterven van een mens, zal het leven in geestelijk opzicht weinig resultaat opleveren, want ze maken door deze schuld de omhulling van hun eigen ziel dikker en de bevrijding uit zo'n omhulling is uiterst moeilijk, dus zal de mens onuitsprekelijk moeten strijden, wil hij zich van deze grote schuld bevrijden. En de toestand van zijn ziel zal een zeer lage zijn als ook hij het leven op aarde verlaat, en in het hiernamaals zal hij zijn schuld bitter moeten bekopen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Innerlijke beschouwelijkheid – Vrije uren – Zelfbeschouwing

B.D. 1590 from 31. augustus 1940, taken from Book No. 25

Er is een zekere beschouwelijkheid nodig om naar de innerlijke stem te kunnen luisteren, want te midden van het aardse gewoel uit ze zich niet, dat wil zeggen dat ze voor de mens niet waarneembaar is. Alleen de mens die zich terugtrekt in zijn innerlijke leven zal haar kunnen horen, omdat ze juist alleen maar diep in het hart klinkt. Zodoende is het, om tot verbinding met het geestelijke te komen, absoluut noodzakelijk dat de mens zijn innerlijke leven ontwikkelt en deze in overeenstemming probeert te brengen met de wil van Degene, Die hem het leven gaf.

Een innerlijk leven volgens Gods wil kan onvoorstelbare resultaten opleveren, want dit garandeert de toegang tot geestelijke kennis. Het ontsluit voor de mens de poort naar het leven buiten de aarde. Van buitenaf is de mens niet in staat om deze gebieden binnen te dringen, maar als hij de weg via zijn innerlijke leven, via de gedachten en gevoelens, die diep in het hart wortelen, neemt, dan gaat hij goed en zal hij het juiste doel bereiken.

De mens moet heel vaak een dialoog met zichzelf aangaan en zichzelf en zijn handelen aan zelfkritiek onderwerpen en hij moet steeds het beste willen, dan zal hij zich overeenkomstig de wil van God ontwikkelen. Maar hoe meer de buitenwereld hem hindert om momenten van inkeer in zichzelf te hebben, des te moeilijker zal het hem lukken om in verbinding te treden met de geestelijke wereld, want elk beschouwelijk moment is als het ware al de samensmelting met geestelijke wezens, die zijn gedachten nu proberen te beïnvloeden en die zich juist tijdens zulke innerlijke zelfbeschouwingen kunnen uiten via de innerlijke stem van degenen die horen. Deze wezens kunnen zich alleen maar door de fijnste geestelijke trillingen kenbaar maken, dus deze trillingen moeten in de diepste stilte ontvangen worden, omdat ze anders niet gevoeld kunnen worden en zonder effect aan de ziel van de mens voorbijglijden.

Hoe makkelijker jullie in staat zijn om je van de aarde te scheiden en naar de geestelijke verbinding verlangen, des te helderder hoorbaar zal de stem in jullie klinken en daarom moeten jullie alles doen om je ver weg te houden van aardse belevenissen, die jullie van de innerlijke zielenarbeid, van beschouwelijke vrije uren, waarin jullie geestelijk zoeken, af kunnen houden. Jullie zullen onmiskenbaar meer successen kunnen boeken, dan jullie aards zouden kunnen bereiken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geestelijk keerpunt – Strijd tegen Christus

B.D. 1591 from 31. augustus 1940, taken from Book No. 25

Het tijdperk van geestelijk verval moet voor een tijdperk van geestelijke opbouw wijken en de mensheid staat nu voor een geestelijk keerpunt. Ze is weliswaar niet genegen om deze tijd als gekomen te beschouwen, maar alle tekenen kondigen aan, dat een nieuwe tijd zich laat herkennen. Er zal eerst een strijd beginnen tegen al het geestelijke en het resultaat van die strijd zal zijn, dat de mens zich nader met vraagstukken bezighoudt, die tot nu toe niet bijzonder op hem drukten.

Zodra men de mens iets ontnemen wil, wordt er eerst op gelet en dan wordt er ook om diens bezit gestreden. En zo zal nu ook de strijd tegen Christus en Zijn leer vormen aannemen, zoals de mensheid het niet voor mogelijk houdt. En er zullen zich twee partijen vormen, die tegen elkaar strijden. De ene zal alles willen vernietigen, wat van Jezus Christus getuigt, maar op hard verzet stuiten bij de weinige trouwe aanhangers van de Heer.

Deze, en dat zijn er weinig, zullen zich verenigen en in de geest van God werkzaam zijn om de hele mensheid een getuigenis te geven van de kracht van het woord, dat nu van de hand gewezen moet worden. En de mensen die de waarheid zoeken, zullen zich overeenkomstig hun gevoel uitspreken voor degenen, die Jezus Christus in het hart dragen en van deze zijde zal ook de strijd beslist worden en tot de overwinning leiden.

Het is een ongewone tijd, die aan het geestelijk keerpunt voorafgaat. Het is een tijd van strijd, van nood en moedeloosheid en toch zal allen, die Gods liefde en wijsheid erkennen, kracht toegestuurd worden en deze kracht zal zo tot uiting komen, dat ze niet zullen vrezen voor hun eigen leven, evenals voor het leven van degenen, die bij hen horen en zodoende zullen ze de almacht van God bekendmaken en degene, die de ogen, oren en het hart opent, zal geestelijk al in deze wereld opgenomen worden en alleen nog maar wachten op het moment, dat een sterke scheiding brengt van al het aardse.

Maar vele duizenden verliezen elke verbinding met God, omdat ze door de tegenstander bewerkt worden en, omdat het hen aan onderscheidingsvermogen ontbreekt, ze gedachteloos alles afwijzen en aannemen wat degenen, die zich afwijzend ten opzichte van de goddelijke stem gedragen, hen leert. En het zal een lange tijd duren voordat de mensheid haar verkeerde denken en handelen, dat tegen Christus gericht is, inziet.

Maar wat de wereld ook onderneemt om de macht van God aan het wankelen te brengen, ze zal toch de geestelijke vooruitgang meemaken, maar jammer genoeg pas dan, wanneer de liefde van God zichtbaar tot uiting zal komen door Zijn dienaren op aarde. Dan zal Hij ook door degenen, die Hem eerst verloochenden, erkend worden en er zal een nieuwe tijd aanbreken, een tijd van geestelijk werkzaam zijn op aarde.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Materie – Dienen – Misbruiken van de vrije wil

B.D. 1592 from 1. september 1940, taken from Book No. 25

Alles op aarde heeft zijn bestemming en er is niets zonder zin of doel uit God voortgekomen, zodoende moet ook het ontwikkelingsproces van al het geestelijke onophoudelijk voortgaan. Het nog willoos geestelijke, dat één of andere materie nodig heeft, wordt door de wil van God gegrepen en het geestelijke wordt daarin nu tot dienen gedwongen. Zodoende is het ontwikkelingsproces als het ware automatisch verzekerd. Het geestelijke moet de voor hem bepaalde weg gaan, ook wanneer zijn wil zich daartegen zou willen verzetten.

Zo ontfermt God Zich over al hetgeen uit Hem voortgekomen is en verzekert hun opwaartse ontwikkeling om voor hen de toestand van vrije wil in te kunnen korten, want in deze toestand zou het wezen weigeren, als de afstand nog groter zou zijn, dan hij door de lange gang van voorheen bij de belichaming als mens nu is. Er zou een veel grotere wilssterkte voor nodig zijn om alle tegenstand te trotseren en de mens zou deze kracht om weerstand te bieden nauwelijks op kunnen brengen, omdat zijn wil om God af te wijzen nog te groot zou zijn.

Daarom moet het wezen het zich laten welgevallen dat het naar Gods wil gevormd wordt en het nu in een gedwongen toestand moet dienen, terwijl de mens er in een zekere wilsvrijheid toe moet besluiten om te dienen, om zijn ziel opwaarts te ontwikkelen. Slechts het dienen brengt de uiteindelijke verlossing, want door de vrije wil van de mens is het dienen nu een teken van liefde en dit moet aan elke handeling ten grondslag liggen.

Maar als de materie door de mens gebruikt wordt, dat wil zeggen tot dienen gedwongen wordt en deze dienende handeling is niet overeenkomstig de wil van God, dan wordt het geestelijke weliswaar ook verlost, maar de boeien, waaraan het geestelijke ontsnapt is, leggen zich om de ziel van de mens, die zo’n daad tegen Gods wil teweeggebracht heeft en het bezwaart deze ziel op een onvoorstelbare manier en haar eigen vrij komen wordt daardoor in twijfel getrokken.

En zo kan de mens zijn vrije wil misbruiken en de materie een taak opleggen, die geheel in tegenspraak is met de goddelijke wil en het wezenlijke in de materie moet voldoen aan de wil van de mens en hem dienen, ofschoon hij iets verkeerds van het wezen verlangt. De tegenstander gebruikt dit middel om zowel de mens zelf, alsook het geestelijke in de materie aan zich te onderwerpen.

De mens moet zich hiervoor verantwoorden, maar het geestelijke in de materie niet, omdat het immers gedwongen iets moest doen, wat onrechtvaardig is voor God. Want het kan zich niet verzetten, zolang het nog in de vorm gebonden is en het heeft ook niet het onderscheidingsvermogen, dat nodig is om voor zijn handelingen verantwoordelijk gemaakt te kunnen worden. Maar voor de mens is dit de eigen verantwoordelijkheid, want hij is wel in staat om goed en kwaad te onderscheiden en als zijn handelswijze duidelijk overeenstemt met het kwaad, misbruikt hij nu de vrije wil. Hij verlost zichzelf tijdens zijn aardse bestaan niet, maar zijn zielentoestand blijft door eigen schuld laag.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Onderwerpen van de wil – Genade – Geestelijke en aardse kennis

B.D. 1593 from 2. september 1940, taken from Book No. 25

De innerlijk gerijpte mens zal zich volkomen schikken in de goddelijke wil, want zijn gevoel kan alleen maar dat goedkeuren, wat met de goddelijke wil overeenstemt. Hij zal zich in elke levenssituatie met de goddelijke geest in verbinding stellen, dus als hij het juiste wil doen, door deze goddelijke geest onderwezen worden en nu ook aan de drang van het hart toegeven, die de stem van de goddelijke geest tot uitdrukking brengt. Dit is geen dwangmatige handelswijze, maar zijn wil streeft reeds het goede na, dus de wil onderwerpt zich aan Gods wil.

De wil juist te handelen voor God is het onbewust opeisen van de goddelijke genade, want het werkzaam zijn van de geest in de mens is genade, die God geeft aan degenen, die ernaar verlangen. De wil om het juiste te doen, is ook de wil tot God en God komt de bereidwillige Zelf tegemoet en geeft hem de kracht, dat uit te voeren, wat zijn wil nastreeft. Als de mens zich nu bewust door het gebed met God in verbinding stelt, dan stroomt de genade hem nu in overvloed toe, want nu is de mens met God verenigd. Hij erkent God en probeert Hem nu te dienen, terwijl hij voorheen wel het nobele nastreefde, maar zich nog als alleenstaand waande, omdat hij de eeuwige Godheid niet erkende.

Alles wat goed en edel is, behoort in zijn wezen God al toe, ofschoon het niet het volle bewustzijn daarvan heeft. Het staat in de liefde en verkeert dus in de nabijheid van God en de kracht uit God moet op hem overslaan, omdat hij in de stroomkring van de goddelijke liefde staat. Maar hij moet ook onvermijdelijk tot kennis van de Godheid komen, als hij werkzaam in de liefde is, want door de liefde worden de omhulsels opgelost en wordt de geest vrijgelaten en deze onderwijst hem nu en geeft hem kennis van alle dingen in en rondom hem.

En nu wordt de mens wetend en dat is geestelijke vooruitgang. Hij treedt in een bewuste verbinding met het geestelijke in het hiernamaals en wordt onderwezen en dus steeds meer naar de eeuwige Godheid geleid, wat het doel van het aardse leven is. Zodoende is de juiste kennis niet toe te schrijven aan de verstandelijke arbeid, maar aan de aard van het hart.

Als de mens goed en edel is, dan zal hij ook rijk zijn aan kennis. Aan zulke kennis, die waarde heeft voor de eeuwigheid. Want aardse wijsheid verliest elke waarde met de dood van degene, die deze wijsheid heeft. Aardse kennis is van geen enkel belang. Ja, het kan de mens zelfs hinderen bij het in ontvangst nemen van geestelijke kennis, omdat meestal de geestelijke kennis niet overeenstemt met de aardse kennis en wel dan niet, wanneer degene, die aardse kennis heeft, niet bekwaam is tot liefdevolle handelingen, wanneer dus de liefde nog niet levend in hem geworden is en zijn geestelijke toestand nog heel erg zonder licht is. Dan is alle wijsheid, die hij gelooft te bezitten, slechts lucratief voor het aardse leven, maar niet voor het leven na de lichamelijke dood.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De komende tijd van lijden Het doel van de aankondiging

B.D. 1594 from 2. september 1940, taken from Book No. 25

De toestand van lijden op aarde is nog erger aan het worden en er wacht de mensen niet te overziene ellende, nood en zorgen. En dit moet zo zijn, want zonder deze vindt de mens de weg naar GOD niet. Er zal een tijd komen, zo zwaar, zoals de mensen het nog nooit hebben meegemaakt; elke hoop zal vervliegen, de moed van een ieder zal ondergaan en de zwaarste pressie zal op de mensheid drukken, teweeggebracht door onuitsprekelijke lijden, ziekten en kwellingen van allerlei aard. En toch zal dit alles te verdragen zijn in het vaste geloof in GOD, want indien de mens niet alleen zijn weg gaat, maar GOD tot zijn Vertrouweling heeft gemaakt, daar zal GOD ook steeds aanwezig zijn en de nood zal hem niet teneer drukken en hij zal het grote leed niet zo aan den lijve ondervinden.

Maar slechts weinigen zullen kracht en troost zoeken bij GOD, voor slechts weinigen zal het goddelijke Woord bron van kracht zijn en weinigen, in het vertrouwen op GOD's hulp, door Zijn Wil verschoond blijven van dit leed. Want het geloof is verloren gegaan, het is een tijd van algehele afval van GOD. En daarom klopt de HEER opnieuw aan de harten van Zijn kinderen op aarde. HIJ uit Zich door Zijn Woord en kondigt hun de zware tijd en de strijd op aarde aan, en HIJ zal allen aannemen die in deze nood tot HEM komen en Zijn hulp afsmeken. HIJ trekt Zich Zelf de nood van Zijn kinderen aan, doordat HIJ alle denkbare middelen aanwendt om de mensen kennis te geven van de komende tijd als een tijd van verschrikking en ellende. HIJ wil niet dat het noodlot de mensen onvoorbereid zal treffen, HIJ wil dat ze zich tevoren met HEM verbinden om dan het grote leed van hen te kunnen afwenden. HIJ wil Zijn schepselen voor Zich winnen, maar hen niet overlaten aan de macht van de tegenstander. En daarom kondigt HIJ tevoren deze zware tijd aan en onderricht hen die Zijn Woord willen horen.

HIJ is vol Goedheid en Mildheid en zou alleen in Liefde met Zijn kinderen willen spreken. Maar zij horen de vriendelijke en liefdevolle Woorden niet en dus moet HIJ Zijn Macht tonen, opdat de mensen Hem vrezen en dan HEM leren liefhebben. HIJ moet Zich aan hen als HEER van de schepping openbaren, opdat ze HEM als Heerser erkennen en vragen om Zijn Liefde, Maar waar de mensen gelovig zijn, is het bewijs van Zijn Macht niet nodig, want daar is de liefde al ontwaakt en de liefde vervult wat GOD verlangt. De Liefde GOD's is onveranderlijk, Ze zal alsmaar uitgaan naar Zijn kinderen die in gevaar zijn te verdwalen. En deze Liefde worstelt om uw zielen, Ze tracht Zich bekend te maken en wie zelf in de liefde leeft, zal ook de goddelijke Liefde herkennen. Hij zal de liefdevolle leiding door alle verschrikkingen en leed van de komende tijd inzien en hij zal zich aan de eeuwige Liefde vol vertrouwen overgeven en zonder vrees en aarzeling deze tijd afwachten.

En de HEER denkt aan hen als de tijd is gekomen. HIJ leidt ze er vol zorg door, laat alle tegenspoed aan hen voorbijgaan, HIJ sterkt en troost hen waar ze bang en vreesachtig zijn, en HIJ maakt Zich bekend in de hoogste nood. Want de VADER in de hemel kent de zijnen en HIJ heeft hun Zijn bescherming beloofd, dat alle leed van hen wordt weggenomen als ze smekend de handen naar HEM opheffen. Alleen moet de mens geloven aan GOD's Liefde, Goedheid en Barmhartigheid. En hij moet een rechtvaardige levenswandel leiden. Hij moet steeds streven naar het goede en het kwaad vermijden, hij moet in innig gebed volharden en in vol geloof GOD's hulp verwachten. Dan zal hij uit de tijd van ellende onbeschadigd aan lijf en ziel tevoorschijn komen, want GOD is allen naderbij die HEM herkennen, HEM liefhebben en zich in kinderlijk vertrouwen aan HEM overgeven en vragen om Zijn genade.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vervullen van de geboden van de naastenliefde zonder liefde

B.D. 1595 from 3. september 1940, taken from Book No. 25

Het gebod van de naastenliefde verplicht jullie wel tot handelingen, die de naaste dienen, maar als jullie deze handelingen alleen maar volbrengen, zonder in je het gevoel van liefde voor de naaste te voelen, dan spannen jullie je wel in om het goddelijke gebod te vervullen en deze goede wil van jullie zal wel gewaardeerd worden, maar zulke daden ontberen de verlossende kracht. Het is meer het gevolg van het feit dat jullie God vrezen, maar niet dat je Hem liefhebt. Dat jullie wel Zijn macht erkennen, maar niet Zijn liefde, goedheid en barmhartigheid.

Jullie zullen wel een machtige Heer vrezen, maar een lieve, goede en barmhartige Heer zullen jullie weer met alle vurigheid van het hart liefhebben. En zodoende erkennen jullie God alleen maar als de Wetgever. Jullie slaan wel acht op Zijn gebod, maar horen in dit woord niet de stem van liefde, die jullie immers enkel de kracht toe zou willen laten stromen, doordat ze jullie tot liefde maant.

De liefde is de enige weg, waarop jullie in het bezit van het kostbaarste, de kracht uit God, kunnen komen. Daarom moeten jullie eerst proberen dit gevoel in jullie op te wekken. Jullie moeten je naaste als je broeder beschouwen, die uit hetzelfde voortgekomen is als jij. Jullie moeten zijn lijden en zorgen voor ogen houden en met hem meevoelen en nu proberen dit lijden voor hem te verminderen. Jullie moeten de goddelijke geboden vervullen, omdat het hart jullie ertoe aanzet en jullie moeten je steeds indenken, dat jullie in dezelfde toestand verkeren. Dan zullen jullie medelijden hebben met de naaste en zijn lot proberen te verbeteren of het hem helpen dragen.

En dan kan jullie de kracht uit God toestromen. Jullie ontvangen de liefde, die jullie geven, duizendvoudig terug, want “met de maat waarmee gij meet, zul u weder gemeten worden”. En Gods liefde te mogen ontvangen, maakt jullie het leven gemakkelijk en jullie zullen met volle handen uit willen delen aan degenen, die gebrek lijden aan lichaam en ziel. Maar steeds moeten jullie de liefde in je ontsteken en alles uit vrije wil doen en niet alleen maar om jullie plicht te vervullen. Want elk in liefde volbracht werk wekt wederliefde op en heeft pas dan een verlossende uitwerking, als de liefde actief in hem wordt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Samenwerking van degenen, die geestverwanten zijn – Het woord van God

B.D. 1596 from 3. september 1940, taken from Book No. 25

Door vreugdevolle samenwerking kunnen er grote geestelijke successen behaald worden, indien deze samenwerking de verspreiding van de goddelijke leer betreft.

De mensen mogen niet zelf een grens trekken, waar het hen ongeoorloofd lijkt deze te overschrijden, maar hun gehele denken en streven moeten erop gericht zijn God te dienen door te werven en te strijden voor Zijn woord, waar het nodig is. Er mag geen gelegenheid verzuimd worden om de leer van Christus aan de mensen bekend te maken, zoals God deze van boven aanbiedt.

Want als deze leer in ontvangst genomen wordt, zal ze het hart raken en de mensen aanleiding geven tot nadenken en dan is de geest uit God direct werkzaam in deze mensen, die bereidwillig zijn om Hem aan te horen. De woorden zullen ontbranden en een heilig vuur doen ontvlammen in de harten van degenen, die deze aannemen als goddelijke zendingen.

En het zal een onuitsprekelijk weldadige invloed uitoefenen. De mensen zullen bereid zijn om lief te hebben en zich met een innige toewijding naar God toekeren en ze zullen naar het voedsel van de hemel verlangen en deze dankbaar in ontvangst nemen, want de goddelijke geest van de liefde stroomt over in de harten van de mensen, die in Gods woord de verkwikking van hun zielen zien. En Hij grijpt hen en laat hen nooit meer ontsnappen.

Want Gods woord is kracht, die van Hem uitgaat. Het is God zelf, die zich uit en zich liefdevol over buigt naar degenen, die Hem als Vader herkennen en kinderlijk smekend naar Zijn woord verlangen. En als het woord zelf tot jullie komt, moeten jullie het opnemen en doorgeven, opdat de geestelijke nood onder de mensen opgeheven wordt en de gemeenschap van gelovigen zich vergroot. En het moet jullie tot troost zijn, dat de Heer overal is, waar er naar Hem verlangd wordt, want Hij is in de harten van de mensen, die Hem willen zoeken, Hem lief willen hebben en Hem willen dienen, als ze Hem gevonden hebben.

Als alle geestverwanten zich verenigen, zal de kerk van Christus sterk en onoverwinnelijk zijn, want Jezus Christus zelf zal hen leiden en te midden van degenen zijn, die Zijn woord bekendmaken en tot Zijn eer spreken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verschillende openbaringen – Waar is waarheid?

B.D. 1597 from 4. september 1940, taken from Book No. 25

Als de mens kennis van de waarheid heeft, zal hij steeds het juiste doen, want zijn geest wijst hem de juiste richting. Het denken van de mens kan zich af en toe in gebieden bevinden, waar hij nog geen kennis van had, maar dan zal de mens ook niet bij zijn mening blijven, maar hij zal in zichzelf het gevoel hebben hier nog geen informatie over te kunnen geven en voorzichtig zijn met zijn beweringen. Want zijn wil is te zeer naar de waarheid toegekeerd om vergissingen te verspreiden en deze wil behoedt hem voor onjuist spreken.

Er kan nu wel een vraag onopgehelderd blijven, ze zal echter spoedig door de goddelijke geest opgelost worden, die nu werkzaam is, doordat hij het denken van de mens goed leidt en hem plotseling het vermogen tot inzicht geeft om hem het toegestuurde antwoord als waarheid gewaar te laten worden en hij hier nu ook voor op kan komen.

De goddelijke geest laat niet toe, dat het denken van degene, die naar de waarheid verlangt, op het verkeerde spoor dwaalt. En er kan dus dat met volle overtuiging uitgesproken worden, wat de mensen in gedachten toegestuurd wordt, want degenen die de waarheid zoeken, wordt de waarheid in de vorm van gedachten toegestuurd en derhalve is elke gedachte goed, in zoverre alleen God als de eeuwige waarheid aangeroepen wordt, als de mens vanuit zichzelf in twijfel is.

En het is voldoende voor jullie om te weten, dat steeds de waarheid daar zal zijn, waar de geest uit God werkzaam kan zijn en de geest uit God kan alleen maar één waarheid verkondigen, derhalve moeten leringen die niet met elkaar overeenstemmen van verschillende gevers afkomstig zijn. Het moet puur objectief onderzocht worden welke resultaten met de zuivere, onvervalste leer van Christus overeenstemmen. Alleen dit garandeert de volledige waarachtigheid.

Waar echter de goddelijke kracht, ofschoon er naar verlangd werd, op tegenstand in de vorm van bestaande leringen stuitte, die tegengesteld waren aan de zuivere leer van Christus, daar wierp de mens zelf een barrière op voor het goddelijke werkzaam zijn en krachten van de oppositionele macht probeerden nu juist deze verkeerde leringen te bevestigen, doordat ze aan de wil van de mens, die de vervalste leringen niet wilden opgeven, aanhaakten en de mensen verkeerd beïnvloedden, hetgeen echter alleen maar mogelijk is bij die mensen voor wie de leer, die eerst geboden werd, belangrijker is dan God Zelf.

De geest van degene, die zich vol vertrouwen aan God overgeeft, moet in de waarheid staan. En als Gods openbaringen onvervalst aan de medemens worden gegeven, moeten ze in elk detail overeenkomen, want God als de eeuwige waarheid geeft Zijn kinderen steeds alleen maar dezelfde waarheid en daarvan afwijkende resultaten zijn het product van degenen, die tegen de waarheid strijden. Want de tegenstander zal er steeds voor zorgen dwalingen te verspreiden. Hij zal niets onbeproefd laten om de zuivere waarheid te verhullen en het lukt hem daar het beste, waar hij al voorbereidend werk verricht heeft en dit werk overeenstemming vond. Hij vindt daar gewillig gehoor.

Maar de mensen, die nooit acht geslagen hebben op zijn werk, maar alleen in God hun leermeester zien, kan alleen maar de zuiverste waarheid toegestuurd worden, want ze ontvangen die uit Gods hand, omdat ze in innig gebed God Zelf om inzicht vragen en de geest uit God zodoende rechtstreeks in hen werkzaam kan zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geloof en vertrouwen in God – Toezending van God

B.D. 1598 from 5. september 1940, taken from Book No. 25

Degene, Die jullie het leven gaf, zal het ook weten te behouden als het Zijn wil is en wie in het volle geloof zijn leven aan de Schepper van de hemel en de aarde toevertrouwt, hoeft daarom niet te vrezen, ook wanneer hij in het grootste gevaar verkeert. Het mensenkind moet enkel gelovig zijn en op God vertrouwen, als de hemelse Vader Zich om hem moet bekommeren.

En het uur zal komen, waarin iedereen zijn geloof en zijn godsvertrouwen moet bewijzen. En dit uur zal niet door menselijke wil of menselijk werkzaam zijn veroorzaakt worden, maar ze zal de mensen eraan herinneren om aan Degene te denken, Die over alle elementen heerst. En wat jullie tijdens dit uur meemaken, zal jullie verdere leven bepalen, want zoals jullie de zending van God opnemen, zo zal jullie verdere leven geaard zijn. Als jullie je in gelovig vertrouwen naar de Vader toekeren, dan zal Hij jullie nooit zonder bescherming en hulp laten en jullie zullen Zijn kinderen blijven tot aan het einde van jullie leven en eens in de eeuwigheid.

Maar als jullie de weg naar Hem niet vinden, dan is jullie lot zowel op aarde als in het hiernamaals zwaar, want als jullie het aardse leven behouden, zullen jullie moeten worstelen om tot geestelijke kennis te komen, wanneer het uur van zo’n ervaring jullie geen verlichting van de geest bracht. Want dan bepalen jullie zelf jullie toestand in het hiernamaals.

Maar de geestelijke nood vereist een goddelijk ingrijpen en dit gebeurt op geen enkele manier willekeurig. De mensen kunnen de ernstige gevolgen echter van zich afwenden als ze de innige verbinding met God zoeken. De onderwerping van de eigen wil zal de goddelijke wil werkzaam laten worden en de goddelijke wil behoedt het mensenkind voor de ondergang. Hij verzekert hem het leven van de ziel en ook het lichaam, wanneer dit nodig is voor de ziel.

Het leven overgegeven te hebben aan de Heer van de hemel en de aarde zal elke vrees van jullie wegnemen. Jullie weten dat jullie leven in Gods hand is en neem nu in ontvangst, wat Hij jullie stuurt. En het zal werkelijk het beste voor jullie zijn, want God kent Zijn kinderen en Hij bedenkt hen overeenkomstig de toestand van hun ziel. En zodoende zal de mens ook overeenkomstig de toestand van zijn ziel leed moeten dragen, omdat zijn wil anders de weg naar God niet vindt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Vrees van de wezens in het hiernamaals voor het doorzettingsvermogen voor dit werk

B.D. 1599 from 5. september 1940, taken from Book No. 25

Het moment, dat jij je aan de Heer ter beschikking stelt en om Zijn genade vraagt, is een gezegend moment. Want elke bekendmaking stemt met de wil van God overeen, voor zover je Hem in het gebed in vertrouwen neemt.

Er zijn talloze zielen in nood en jouw werk zal hen daaruit verlossen. Maar de geest die jou leidt, bezorgt jou deze zielen en waakt over je, zodat slechte krachten jouw ziel niet verzwakken of je belemmeren God te dienen. Want er wordt heel erg geworsteld om de nog wankelmoedige zielen.

Alles wat goed is, geeft hun kracht, maar slechte krachten proberen deze kracht af te zwakken en door allerlei tegenwerpingen het mensenkind van de wijs te brengen en onzeker te maken in zijn diepste gevoelens. En het resultaat van zo’n werkzaam zijn is vaak een in zichzelf vertwijfeld, besluiteloos mens, die alles zou willen verwerpen, waar hij eerst vast in geloofde.

En zulke toestanden van zwakte kunnen enkel door innig gebed overwonnen worden, opdat de goede krachten aan invloed winnen en van hun kant de mensen kracht en sterkte geven, voordat de twijfelende toestand hen gegrepen heeft. Want talloze wezens in het hiernamaals maken zich ongerust, dat jij het doorzettingsvermogen zou kunnen verliezen. Ze zien het leed van de mensen. Ze zien hun eigen leed. Ze zien ook op welke manier hun hulp geboden kan worden en dat daarvoor een menselijk wil nodig is en ze zijn er bezorgd om, dat deze mens niet zijn gehele wil geeft en zo geen redding zou komen voor talloze zielen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het overdragen van geestelijke waarheden in het hiernamaals

B.D. 1600 from 6. september 1940, taken from Book No. 25

Het overdragen van geestelijke waarheden is in het rijk aan gene zijde eveneens buitengewoon belangrijk. Het is eveneens een kracht die het opwaarts worstelende wezen doorstroomt en in staat stelt om aan zichzelf en zijn voltooiing te werken. Dus wordt deze kracht in de vorm van kennis het wezen in het hiernamaals toegestuurd en daarom wordt ook elke mogelijkheid benut om kracht in ontvangst te kunnen nemen, want een toename aan kennis is een toename aan licht en het uitdelen van licht is weer het enige middel voor de uiteindelijke verlossing. Daarom moet het wezen eerst zelf in het licht staan, dat wil zeggen kennis hebben, voordat hij dit door kan geven.

Kennis is dus een geestelijk goed en het streven van alle geestelijke wezens is om dit goed toe te laten nemen, voor zover ze inzicht hebben en de waarheid herkend hebben en ze nu hun staat van rijpheid tot deze graad toe zouden willen laten nemen, zodat ze in de nabijheid van God komen en Zijn licht direct in ontvangst mogen nemen.

De voorwaarde hiervoor is een moeizaam werk. De wezens moeten ernaar streven om de lijdende zielen opheldering te brengen, juist door het overdragen van geestelijke waarheden, wat de enige verzachting blijkt te zijn. Ze moeten proberen in goddelijke wijsheden binnen te dringen en datgene, wat ze voor hun zielen gewonnen hebben, bereidwillig doorgeven om daar anderen eveneens gelukkig mee te maken.

De opdracht van opwaarts strevende zielen is ijverige werkzaamheid en zodra zielen, die zich tot nog toe niet met deze werkzaamheid bezighielden, zich hierbij aansluiten, beginnen ze ook aan de weg omhoog, want elk wezen wordt bereidwillige hulp tegemoet gestuurd als hij uiting geeft aan zijn voornemen om opwaarts te streven. En daarom zal de wezens steeds kracht toegestuurd worden, zodra hun wil naar boven verlangt. Maar deze kracht is de geestelijke spijs, het goddelijke woord, dat alle schepselen op aarde en in het hiernamaals opheldering brengt.

Elk wezen, dat zich bereid verklaart tot het in ontvangst nemen van het goddelijke woord, zal door deze goddelijke krachtstroom getroffen worden en hoe meer het daarvan afgeeft aan degenen die daarnaar hongeren, des te meer zal hun gegeven worden. Het zal kunnen geven, zonder het zelf weg te geven. Het zal zich onvermoede schatten eigen mogen noemen, daarvan naar believen uit mogen delen en toch steeds meer en meer ontvangen. Dat is het wonder van de goddelijke liefde, dat het zich onophoudelijk vermeerdert.

Het is een buitengewoon troostende gedachte voor jullie mensen om jullie dierbaren in het hiernamaals op een voor hen enorm ophelderende manier te kunnen helpen, als jullie bereidwillig het woord van God in ontvangst nemen, waar het jullie geboden wordt en jullie door gedachten de zielen in het hiernamaals er in liefde bij roepen, opdat ze eveneens kunnen luisteren. Zo geven jullie hun kracht en ze ervaren dit als onbeschrijflijk weldadig, omdat ze zonder hulp moeilijk een besluit kunnen nemen, want hun wil is zwak en lusteloos. En toch moet de wil hun handelen en denken bepalen.

Maar jullie mensen op aarde kunnen door jullie liefde je wil actief laten worden. De ziel wordt elke schenking van liefde in de vorm van kracht gewaar, dat wil zeggen het willen streven naar het goede. En zo zullen jullie de zielen steeds hulp brengen, wanneer jullie liefde jullie ertoe brengt te willen helpen. Elke roep, elke gedachte die jullie op de zielen in het hiernamaals richten, heeft een weldadige uitwerking op hen en zelden zal een wezen, ofschoon het in de duistere geestelijke nacht vertoeft, de liefde van een aards mens, die zijn ziel in het hiernamaals volgt, afwijzen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Overvloed aan kracht in de goddelijke liefde – Verklaring van de schepping

B.D. 1601 from 7. september 1940, taken from Book No. 25

In een onverminderde overvloed aan kracht wordt de schepselen van God de goddelijke liefde toegevoerd en nooit zal deze verminderen of door toegenomen gebruik opgebruikt worden, want het is de Goddelijkheid Zelf, Die Zich uit en God is zonder begin en zonder eind, dus moet ook Zijn uitstraling zonder begin en zonder eind zijn. Dat wil zeggen dat ze niet in een afmeting en vorm gebracht kan worden. Ze kan niet in tijd en ruimte beperkt worden. Ze moet er eeuwig en altijd, dus eindeloos, zijn. Ze moet alle menselijke voorstellingen overtreffen. Ze moet in haar uitwerking niet te overtreffen zijn, zoals ze onvoorstelbaar is in haar almacht.

Zonder de goddelijke liefde zou niets kunnen bestaan. Alles wat voor de mens zichtbaar is, is een product van de goddelijke liefde. Al het leven, alle wezens, de totale schepping zijn voortgekomen uit de eindeloze liefde van God. En zo staat de mens te midden van de liefde. Alles wat met hem in aanraking komt, is eveneens een liefdeswerk van God en wat zichtbaar voor hem is, geeft hem direct en indirect goddelijke liefde. En zodoende is alles uit liefde geboren. God Zelf is de nooit opdrogende bron, waaruit de goddelijke liefde in steeds gelijkblijvende overvloed stroomt. Dit moet eerst begrepen worden om de offerdood van Christus nu in zijn gehele draagwijdte voor de totale schepping te kunnen begrijpen en overzien.

Al het geestelijke ging van God uit. Uit buitengewoon grote liefde door Hem geschapen. Zijn kracht wilde zich verspreiden over dit geestelijke om dit door Hem geschapene gelukkig te maken. Het geestelijke wezen was het product van Zijn liefde. Dit geestelijke kon zich precies zo gewaarworden. Het kon zich eveneens uiten, dat wil zeggen zijn wil om lief te hebben eveneens tot vorm laten worden. En het scheppen was derhalve een onvergelijkelijk gelukkig makende gebeurtenis, die volledig met de wil van God overeenkwam, want het eerst geschapen geestelijke richtte zich steeds weer op de oerkracht en werkte dus bewust met God en uit God.

Maar vervolgens zonderde dit geestelijke zich van God af en bracht al zijn geestelijke producten er eveneens toe om zich af te keren van God. Dit geestelijke eiste de kracht van de liefde, die onophoudelijk vanuit God naar hem toestroomde, voor zichzelf op. Hij eiste liefde van zijn wezens en zodoende probeerde het de kracht uit God naar zichzelf om te leiden, de eigen kracht te vergroten en deze God te onthouden.

Dit was een onderneming die ontoelaatbaar was en een onrechtmatig toe-eigenen betekende van dat, wat van God uitgegaan was, dus geestelijke substantie uit God was. Maar het was tegelijkertijd een onmogelijke onderneming, want de oerkracht van God laat zich niet versplinteren. Ze blijft eeuwig en altijd ondeelbaar en onscheidbaar van God. Maar de wil om zich iets toe te eigenen, wat van God is, was hetzelfde als de volbrachte daad.

Deze afval van God ligt aan de gehele schepping ten grondslag en deze afval bracht de goddelijke wil ertoe om weloverwogen in te grijpen, hetgeen niet overeenstemde met het voornemen van het afgevallen geestelijke. De taak van de schepping is zodoende het terugleiden van al het geestelijke naar zijn oorsprong, want zonder goddelijke liefde kan niets blijven bestaan. De goddelijke liefde is de oorspronkelijke substantie van alles wat bestaat.

Maar het zich willen verwijderen van God, het zich bewust plaatsen tegenover God is tegelijkertijd een afwijzen en een begeren van de goddelijke liefde, doordat het geestelijke een beroep doet op de liefde, omdat het anders niet zou kunnen bestaan. Maar anderzijds wil hij de liefde afwijzen vanwege zijn arrogante veronderstelling, zonder de goddelijke liefde te kunnen bestaan.

God gaf nu het geestelijke verder de kracht uit Zichzelf, Zijn stroom van liefde, maar eiste de terugkeer hiervan naar de plaats waar het vandaan kwam en omdat aan dit verlangen niet vrijwillig voldaan werd, moest het onvermijdelijk door de gang door de hele schepping weer in de nabijheid van God gebracht worden en Gods enorme liefde maakte de weg van de terugkeer makkelijker voor het geestelijke, doordat Hij het alleen maar een korte periode gaf, waarin het de vrije wil weer van zichzelf mocht noemen en het nu in deze korte periode alle denkbare hulp verleend werd om het naderen van God ten uitvoer te brengen.

God Zelf liet het wezen de weg zien, hoe het tot een totale vereniging met God kan komen, omdat Gods liefde Zijn wezens met alle innigheid gegrepen heeft en geen van deze wezens verliezen wil. En zodoende deed Hij Zijn schepselen de laatste levensweg op aarde voor en bewees hun de kracht en macht van de liefde, die het uit God voortgekomen wezen weer innig met God verenigt en het wezen tot lichtdrager vormt, dat geluk ervaart en geluk schenkt, opdat het wezen weer scheppen en vormgeven kan, zoals het zijn eigenlijke bestemming van eeuwigheid af is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Gemoedstoestanden - Depressies - Blijk van liefde

B.D. 1602 from 8. september 1940, taken from Book No. 25

De mensen schenken geen aandacht aan de verschillende stromingen die in verschillende gemoedstoestanden tot uitdrukking komen en zijn er daarom ook niet in onderricht dat deze stromingen geen toeval zijn, dat dus ook het gemoedsleven van de mens een gevolgverschijnsel is van hun instelling tegenover God of tegenover de vijandige macht. Juist de mens die onder zulke gemoedsstemmingen lijdt is zichtbaar door de liefde Gods gegrepen, want God bekommert zich om de mens die gevaar loopt Hem te vergeten, doordat Hij op het gemoedsleven van de mens inwerkt, afbreuk doet aan de vreugde van het leven en een algemene moedeloosheid van hem bezit laat nemen. En dit is in veel gevallen enorm zegenrijk, want pas in zulke tijden richt het denken van de mens zich op zijn Schepper, pas wanneer al het aardse aan waarde heeft verloren denkt de mens aan zijn eigenlijke bestemming. En daarom moeten er dagen van innerlijke strijd over de mensen komen, dagen waarin ze zich bewust worden van de broosheid van aards genot. Werkelijke nood en waar lijden hoeft daar niet altijd de aanleiding voor te zijn, de sombere stemming kan in de mens zelf ontstaan zonder ogenschijnlijke oorzaak. En dat is de invloed van die wezens, aan wie de mensen zijn toevertrouwd en die bezorgd zijn om het zielenheil van hen en angstvallig waken over elke opwelling van het menselijke hart.

Een voor de hand liggend gevaar is, dat de mens alle kracht besteedt aan de eisen die het aardse leven aan hem stelt. Dan grijpen ze in doordat ze de dadendrang, de vreugde aan het leven op aarde sterk afremmen en de mens nu in een gedeprimeerde stemming vervalt. En het is goed wanneer de mens zich daardoor laat beïnvloeden, wanneer zulke tijden hem uren van innerlijke bedachtzaamheid opleveren, dan zijn ze niet tevergeefs over de mens gekomen. Maar niet alle mensen luisteren naar de innerlijke aanmaning. Zeer velen proberen in vergroot aards genot hun gemoedsopwellingen te verstikken en dat lukt hen ook, daar de wil nu eenmaal gericht is op het leven op aarde en zij nu gedachtenloos over zulk soort stemmingen heenstappen en er alleen maar op bedacht zijn de oude toestand van innerlijke tevredenheid te herstellen. De mens van wie het leven dagen vertoont die hem moeilijk en ondraaglijk toeschijnen en die alleen in zijn gevoelsleven zijn teweeggebracht, moet niet klagen. Gods liefde is hen nabij en zulke uren zijn alleen maar hulpmiddelen van de vrienden van de overkant die de mensen willen verhinderen zich in aards genot te verliezen. Alles wat op aarde de schijn wekt dat de mens gebrek moet lijden in het aardse leven, is steeds slechts een bewijs van de goddelijke liefde die alleen zo de mens op de juiste weg kan leiden, op de weg die naar de eeuwige heerlijkheid voert en het mensenkind volledig zal schadeloosstellen voor wat hij op aarde moest ontberen of opgeven. Want aardse genoegens vergaan, maar de eeuwige heerlijkheden blijven bestaan en alleen deze zijn het die op aarde moeten worden begeerd.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verstand, rede en vrije wil – Vooroordelen – Verantwoordelijkheid

B.D. 1603 from 8. september 1940, taken from Book No. 25

Er is een bepaalde geestelijke traagheid, die de mens er aanleiding toe geeft om zich leringen eigen te maken, die hem van de kant van de mens gegeven werden. Wanneer hij zelf begint te denken, zal hij op tegenstrijdigheden stuiten en de ongeloofwaardigheid herkennen van dat, wat hem geboden werd. En daarom is elk mens verantwoordelijk voor zijn eigen denken en handelen.

De gave, zijn verstand te kunnen gebruiken, werd hem door de Schepper gegeven en daarom is het zijn taak na te denken over hetgeen hem aangeboden werd, het te onderzoeken en pas dan zijn standpunt te bepalen. Een gedachteloos aannemen, alleen maar omdat het door de hem bekorende kant voor juist gehouden wordt, is verwerpelijk. Er moet een beroep gedaan worden op zijn eigen beoordelingsvermogen en de mens moet met volle overtuiging aan kunnen nemen of af kunnen wijzen, pas dan gebruikt hij het verstand, dat God hem gegeven heeft.

Het is een ongelooflijk verkeerde gedachte om een opvatting in stand te willen houden, die puur verstandelijk verkregen werd. Alle voors en tegens moeten gewogen worden. De mens moet proberen ook dat aan een onderzoek te onderwerpen, wat tegen de eigen zienswijze in gaat. Hij moet zich zonder tegenstand geestelijk laten leiden, dat wil zeggen dat hij zijn gedachten niet mag tegengaan, als die zich bij de tegenovergestelde mening aansluiten. Hij moet voortdurend naar de waarheid verlangen en eigen gedachten of vooroordelen zo veel mogelijk proberen uit te schakelen, dan zal hem plotseling de waarheid heel duidelijk van boven toegestuurd worden en hij zal deze ook als waarheid herkennen.

De enige voorwaarde is om zich aan God Zelf over te geven en te willen wat God wil, zijn eigen mening op te geven en zich nu door God te laten onderwijzen. En de mens zal werkelijk goed onderwezen worden. Hij zal plotseling niet anders kunnen, dan voor juist en goed houden, wat de geest uit God hem nu geeft. Want God laat de geest spreken in degenen, die Hem ter wille van de waarheid aanroepen. God vermaant en waarschuwt ieder mens op de meest verschillende manieren. Hij verschijnt bij elk mens, vaak zonder herkend te worden, maar Hij wil hem wel steeds helpen. Hij klopt bij iedereen aan en zou Zichzelf graag gehoor bezorgen. Hij zou graag de gedachten van degenen, die van goede wil zijn, goed willen sturen en Hij zou deze wil graag naar de waarheid willen leiden om hun harten met Zijn liefde te kunnen vullen. Want liefde en waarheid zijn één, zoals liefdeloosheid en de leugen één zijn. Het handelen van degenen, die in onwaarheid leven, is liefdeloos, maar degenen die enkel naar de waarheid verlangen, zullen ook in de liefde staan.

In Zijn eindeloze liefde gaf God de mensen verstand, rede en de vrije wil. En de mens moet nu deze gaven benutten. Hij moet zijn verstand gebruiken om ernstig na te denken over de handelswijze van de mensheid. Hij moet, wanneer hij het beseft heeft, zijn handelen en denken in overeenstemming proberen te brengen met zijn overtuiging en hij moet de vrije wil gebruiken en zich scheiden van al het bedrog en zich met de waarheid verbinden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Aardse zorgen – Ontbrekend geloof en vertrouwen

B.D. 1604 from 9. september 1940, taken from Book No. 25

De mensen kwellen zichzelf ten onrechte met zorgen, wanneer ze voor hun lichamelijk welzijn vrezen en ze ontnemen zichzelf daardoor de bekwaamheid om het werk aan hun ziel te volbrengen. Het is dus onbelangrijk hoe het lichaam zijn leven op deze aarde doorbrengt. Daarentegen is het wel belangrijk welke vooruitgang de ziel boekt en daarom moet jouw hele zorg enkel de ziel betreffen. En ofschoon het er ook op lijkt, dat juist het lichaam in nood verkeert, is een gebed, dat vol vertrouwen naar de Vader in de hemel gestuurd wordt, voldoende en elke nood zal opgeheven worden. Maar dat is het, wat jou ontbreekt. Het geloof dat Eén je kan helpen en dat Diens liefde zo groot is, dat Hij je helpen wil.

Als je echter niet gelooft, beroof je jezelf van deze hulp. De mens moet weten dat alles, leed en vreugde, geluk en tegenspoed, door de hemelse Vader aan Zijn kind opgelegd wordt en dat alles een beproeving is om diens geloof te versterken. Pas wanneer je alles als Gods beschikking beschouwt, zal in jou het geloof sterk worden en je zult jezelf en je zorgen aan de hemelse Vader toevertrouwen en Hem vragen ze van je weg te nemen.

Niets gebeurt tegen de goddelijke wil. God weet overal van en dit besef zal je stil en berustend laten dragen, wat God je stuurt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Levend water – Woord van God

B.D. 1605 from 10. september 1940, taken from Book No. 25

Het levende water stroomt onstuitbaar uit de lendenen van degene, die God in innige liefde toegedaan is en Hem met het gehele hart dienen wil. Want het stroomt naar de mensen toe om hen te laven. En zodoende mag degene, die er vurig naar verlangt, het in ontvangst nemen. Want het levende water is het woord van God, door Hem Zelf aangeboden. Het levende water is de heilsdrank, die eeuwig en altijd de wezens aangeboden wordt, die nog ziek zijn in hun ziel. Het levende water is een genadegave van God, aan de mensheid aangeboden ter versterking op de weg naar boven. Want het wezen heeft behoefte aan kracht en sterkte voor zijn aardse taak en zo opent de bron van goddelijke liefde, die voor ieder mens toegankelijk is en hem de kostelijkste verkwikking belooft, zich in hem en laat onstuitbaar kracht en versterking naar buiten stromen.

En Jezus Christus maakte deze daad van genade op aarde bekend met de woorden: “Wie van het water drinken zal, zal in de eeuwigheid nooit meer dorst hebben”. En zodoende was het Zijn wil, dat de mensen de drank, die Hij hen Zelf aanbiedt, in ontvangst nemen en zich daaraan zullen laven. Dus is het ook Zijn wil, dat de mensen zich zo vormen, dat ze het levende water, het woord van God, dat Hij hun Zelf aanbiedt, kunnen ontvangen. Het is Zijn wil, dat ze het begeren en door een sterk geloof zelf een rots worden, waar het levende water uit stroomt.

Ze moeten het zichzelf tot opdracht maken naar hun innerlijk te luisteren en wat God Zelf tot hen spreekt, zal heerlijk voor hen klinken. En het woord van God is onmisbaar voor de wandelaar op aarde, zoals het drinken uit een frisse bron de wandelaar verfrist en hem kracht geeft om zijn vermoeiende weg voort te zetten. En als de mens in het aardse leven de moed verliest en deze moed om te leven voor hem verloren gaat, heeft hij een versterkende drank nodig. Als hij nu dorstig in ontvangst neemt, wat God Zelf naar hem toe laat stromen, dan zal hij wonderbaarlijk gesterkt zijn aardse weg voort kunnen zetten, want hij neemt kracht uit God in ontvangst. En degene, die ernaar dorst, mag zich altijd aan het levende water laven. De mens mag altijd zijn hart openen en God Zelf zal Zich aan hem openbaren.

En zo gaat de belofte van Christus aan de mens in vervulling, voor zover deze naar de drank, die hem vanuit de hoogte aangeboden wordt, verlangt. Uit diens lendenen stroomt het water. Hij kan het woord van God, dat hij in ontvangst genomen heeft, doorgeven, want het is een beschikbaar geestelijk goed, dat, als het eenmaal ontvangen is, blijft bestaan en dus ook net als water, dat onstuitbaar verder stroomt en allen die daarvan drinken, verfrist, dus ook doorgegeven kan worden.

Wie daarvan drinkt, zal in eeuwigheid nooit meer dorst hebben. Hij verlangt naar niets anders meer dan naar het levende water, want Gods kostelijk lavende drank eenmaal gedronken te hebben, laat elk aards verlangen verdwijnen. God heeft de bron van het eeuwige leven toegankelijk gemaakt voor de mensen. Hij heeft hun verkwikking en versterking op hun levensweg beloofd en elk mens hier toestemming voor gevraagd, want alleen dan, als zijn eigen wil daar een besluit over genomen heeft, kan dit hun toegestuurd worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Bemiddelaar tussen de wereld en God – Waarschuwing

B.D. 1606 from 11. september 1940, taken from Book No. 25

De geest van de waarheid moet zich aan jou bekendmaken en jou Mijn genade meedelen. Mijn wil bepaalt jouw denken en handelen. En zo geef Ik jou een taak, die zich niet over tijd en ruimte uitstrekt. Het overdragen van Mijn woord in een zichtbare vorm is de uitdrukking van Mijn wil. Dit woord moet als zichtbare uiting van Mijn liefde en kracht aan de mensheid gegeven worden en daar is een mensenkind voor nodig, dat bereidwillig is om Mij te dienen, dat zich bereid verklaart om Mijn woord in ontvangst te nemen.

Ik zou graag met al Mijn kinderen spreken en hen liefhebbend waarschuwen om niet traag te worden in hun streven naar boven, maar zelden opent een mens zijn hart voor Mij en luistert hij naar Mij. Hoe graag voldoe Ik daarom aan het verzoek van degene, die ernaar verlangt om Mij te horen. Ik kom op elk moment, in elke plaats en in elke levenssituatie, waar zijn gedachten maar een verbinding met Mij tot stand brengen en hij zijn hart opent, zodat Ik Mij aan hem kenbaar kan maken.

En om deze reden leid Ik al jouw schreden zo, dat het verlangen naar Mijn woord steeds sterker in je wordt. Ik probeer het vurige verlangen in jou te ontsteken, opdat Ik zo door jou begeerd wordt, dat Ik dat vurige verlangen in jou kan vervullen en jou kan geven, waar je om vraagt. Mij Zelf in het woord. En dan voelt jouw ziel Mijn liefde, wanneer ze ontvangen mag, wat Mijn geest haar bekendmaakt.

Ik ben jullie mensen nabij. Ik tracht jullie liefde te winnen, maar jullie luisteren niet naar Mij. Ik zend Mijn boden uit. Ik geef hun de volmacht dat ze in Mijn naam door een bereidwillig mensenkind tot jullie mogen spreken en ook aan deze woorden schenken jullie weinig geloof. En de mensheid heeft het toch zo bitterhard nodig dat ze onderwezen wordt over haar verkeerde denken en handelen. Al het leed op aarde is daar het gevolg van en dit kan ook niet van de mensheid afgewend worden, zolang ze niet probeert zich aan de goddelijke ordening aan te passen.

Maar om zich hieraan aan te kunnen passen, moet ze in kennis gesteld worden, omdat ze in haar niet-geestelijke toestand niet goed meer goed van kwaad kan en wil onderscheiden. En ze moet ermee vertrouwd gemaakt worden dat Ik aanwezig ben, dat Ik overal verblijf en de vreselijke activiteiten zie en veroordeel. Het moet haar begrijpelijk gemaakt worden in welke wanhopige toestand ze zichzelf brengt en hoe ze aan deze toestand kan ontsnappen. Ze moet tot het juiste denken opgevoed worden en dit is alleen maar mogelijk door het overdragen van Mijn woord, want Mijn woord is Mijn wil en Mijn wil geeft de mensen richtlijnen voor hun denken en handelen. En zodoende is het van een onvoorstelbaar belang dat de mensen kennisnemen van Mijn wil, die hen weer alleen maar zo dichtbij gebracht kan worden, zoals Ik het door jou op het oog heb.

Er lopen vele draden van het hiernamaals naar de aarde en allemaal hebben ze alleen maar het doel Mijn woord door te geven. Door al deze mensen, die bereid zijn om te ontvangen en Mij te dienen, spreek Ik tot de mensheid en houd hen het verkeerde van hun denken en handelen voor. En opnieuw zijn er maar weinigen, die naar Mijn woorden luisteren en Mij als de gever hiervan herkennen. Slechts weinigen worden Mijn liefde gewaar en geven zich, om Mijn genade smekend, aan Mij over.

En deze weinigen moeten voor Mij werken en Ik laat hen niet tevergeefs roepen en Ik ben voortdurend in hun nabijheid. En schijnbare hindernissen zijn alleen maar door Mij toegelaten om de wil om weerstand te bieden alleen maar sterker te maken, want Ik heb hun gehele wil nodig, hun liefde voor Mij en hun volste vertrouwen om dan ook door hen te kunnen werken tot zegen van de mensheid. Ik heb de menselijke wil nodig, die zich aan Mij ondergeschikt maakt, want Ik kan alleen maar door de mond van een mens spreken en de mensen pas dan in kennis stellen van een geestelijk werkzaam zijn.

Wanneer dit erkend wordt, is het aanzienlijk gemakkelijker hen het juiste denken te leren, maar de mensen van deze tijd erkennen een geestelijk werkzaam zijn nauwelijks en daarom moet hun door de mond van een mens Mijn wil bekend gemaakt worden. En het zekerste teken van Mijn liefde is dat Mijn woord nooit op zal drogen als het eenmaal door een mensenkind begeerd wordt.

Degene, die Mij dient, grijp Ik met alle liefde en Ik help hem om zijn aardse opdracht te vervullen. Maar Ik zal nooit de wil dwingen. De mens moet in volledige vrijheid naar Mij verlangen en ernaar streven om Mij te dienen. Want dan is zijn hart bereidwillig voor Mij geopend en kan hij Mijn stem horen en hij zal zalig zijn als Mijn woord helder en duidelijk in hem klinkt. En het is voldoende voor jullie om te weten, dat Mijn stem steeds luider zal klinken, opdat die door het geraas van de wereld heen klinkt.

Ik wil Mijn dienaren op aarde de kracht geven zich zo te vormen, dat ze Mij kunnen horen, wanneer ze over Mij en Mijn naam spreken. Ik wil dan door deze dienaren Zelf spreken en Mijn woorden kracht bijzetten door daden, die door degenen, die in waarheid Mijn dienaren zijn, die naar Mijn geest verlangen en in Mijn liefde staan, uitgevoerd worden. En toch zal de wereld niet gedwongen worden om te geloven. Maar allen die van goede wil zijn, zullen Mij herkennen en voortaan hun leven vormen naar Mijn wil.

En zo maak Ik Mijn woord met grote vreugde bekend en weet dat Ik een verdedigingswal rondom jou opricht en jou geen leed laat geschieden, zolang jij Mij bereidwillig dient. Mijn liefde bekommert zich wel om alle mensen, maar ze beschermt in het bijzonder degenen, die hun leven voor Mij opofferen en ernaar streven dat te doen, wat met Mijn wil overeenstemt. En elke weg is voor jou uitgestippeld en jij gaat deze weg zo, zoals het het grote verlossingswerk, waar jij je bewust bij aansluit, dient.

En wordt daarom niet moedeloos, wanneer het aardse leven jou bedrukkend lijkt, want om jou naar Mijn wil te vormen zijn er nog uren van innerlijke inkeer nodig en daar moet met alle zinnen vurig naar verlangd worden. Jij moet strijden voor dat, wat jou een onnoemelijke zegen oplevert. Jij moet bereid zijn om af te zien van alle geneugten van het leven om enkel Mij te kunnen dienen en pas wanneer het verlangen naar Mijn stem zo groot in jou geworden is, dat jij al het andere daarvoor opgeeft, kan Ik in alle volheid Mijn intrek nemen in jouw hart en dan kan Ik in jou en door jou werkzaam zijn. De graad van liefde in jou bepaalt de omvang van Mijn liefdeswerken aan jou. Als je alles opgeeft, dan heb je Mij en Mijn liefde daarvoor ingeruild. En zodoende moet het gemakkelijk voor je zijn om je aardse vreugden te ontzeggen en de schadeloosstelling daarvoor te zoeken in Mijn liefde.

De wereld heeft heel hard bemiddelaars nodig tussen henzelf en de Heer van de schepping. Zelf vindt zij de weg niet en kan ze Mijn stem niet meer horen, dus de mensen hebben dringend mensen nodig, die een hogere graad van rijpheid hebben, die Mijn woord van boven in ontvangst nemen en het aan degenen geven, die zelf de verbinding niet tot stand willen of kunnen brengen. En degene, die zich voor deze bemiddelaarstaak aanbiedt, wil Ik zowel op aarde alsook in het hiernamaals zegenen, want zijn wil draagt bij aan de verlossing van talloze dwalende zielen en helpt het goddelijke op te bouwen en het huidige materiële denken op het goddelijke te richten.

En de goddelijke geest uit God gebiedt hem, dat hij worstelt om zulke dwalende zielen. Dat hij elke gelegenheid benut om het ontvangene over te dragen, voor zover ze bereid zijn om aan te nemen. En de weg die hij moet gaan, zal gemakkelijk voor hem zijn, want de goddelijke liefde begeleidt hem op al zijn wegen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Dode en levende materie – Vernietigingswerk – Rampen

B.D. 1607 from 11. september 1940, taken from Book No. 25

Het geestelijke in de materie verlangt vurig naar zijn bevrijding, want hij wordt hetgeen hem omgeeft, als last en verdrukking gewaar. Het werd in vrijheid geschapen en daarom is alle dwang in de vorm een kwellende toestand, waaraan het zou willen ontsnappen, wat het echter niet eigenmachtig kan. En het vervult de hem toegewezen taak om aan de huidige vorm te kunnen ontsnappen. Het moet nu of dienen of voor onheuglijk lange tijden in de vorm verblijven. Een andere uitweg bestaat er voor het geestelijke niet.

Nu verzet het geestelijke zich in het begin nog volledig tegen God en weigert ook te dienen. Dat wil zeggen werkzaam te worden. Hij blijft zodoende passief en deze passiviteit levert hem een eindeloos lange tijd van een gebonden zijn op. Het geestelijke kan niet eerder uit de vaste vorm bevrijd worden, totdat het besluit om te dienen. Maar dan is hem ook de mogelijkheid gegeven tot een steeds snellere verandering van de uiterlijke vorm, want de wil om te dienen is nu actief geworden door het vooruitzicht op de uiteindelijke bevrijding uit welke vorm dan ook.

Al het geestelijke, dat werkzaam is, is dus levend. Al het passieve geestelijke is dode materie, ofschoon het begrip “dood” iets anders betekent dan “levenloos”. “Dood” betekent passief zijn in een gebonden toestand. “Leven” daarentegen betekent een zekere vrijheid te hebben om werkzaam te kunnen zijn. De dode materie bevat zodoende nog zeer onrijp geestelijks, dat wil zeggen ver van God verwijderd, zich verzettend geestelijks, dat eerst duizenden jaren van leed en kwellingen moet verdragen, totdat het besluit om werkzaam te worden, dat wil zeggen de wil om God te naderen, voelt.

Als deze wil actief geworden is, wordt het geestelijke door Gods wil uit zijn verbanning verlost. Het komt vrij en streeft nu andere belichamingen na om zich volledig te bevrijden, om de toestand van het moeten te kunnen beëindigen. Dit vrijkomen van het geestelijke uit de vaste vorm kan alleen maar op deze manier plaatsvinden, dat God het uiterlijke omhulsel gebiedt losser te worden. Dat wil zeggen dat de vroegere vaste vorm op één of andere manier opgelost of vernietigd moet worden om het in zich aanwezige geestelijke vrij te geven en dit gebeuren betekent steeds een vernietiging van de materie, dat nu door mensenhand of ook door Gods wil, door natuurkrachten, plaats kan vinden.

Maar steeds is de goddelijke wil de voorwaarde, omdat het geestelijke anders voortijdig vrijkomt en, omdat het voor de volgende uiterlijke vorm nog niet rijp is, nu lelijk huishoudt en het al rijpere geestelijke lastigvalt of tot een snellere werkzaamheid aanzet. En dit heeft weer tot gevolg dat onverklaarbare gebeurtenissen in de natuur, in het planten- en dierenleven aan het licht komen, die verontrustend inwerken op het geestelijke, dat al het stadium van de vrije wil heeft, dus het laatste ontwikkelingsproces op aarde begonnen is, maar die zijn vrije wil net misbruikt heeft, doordat hij het onrijpe geestelijke voortijdig uit zijn vorm bevrijdde door vernietigingswerken, die niet met Gods wil overeenstemden.

Alles wat zonde is, dat wil zeggen tegen de goddelijke ordening gericht is, heeft een rechtvaardige straf tot gevolg en zodoende zullen de mensen ook de gevolgen moeten dragen, die het vreselijke vernietigingswerk door mensenhand veroorzaakt. Ongekende rampen zijn de geheel natuurlijke gevolgen van dat, wat menselijke haat en menselijke liefdeloosheid tot stand brengen en zodoende gaat de wereld een gebeurtenis tegemoet, die onvoorstelbaar in zijn omvang en zijn gevolgen is, want God laat niet ongestraft in Zijn scheppingswerk ingrijpen.

Hij hindert weliswaar de vrije wil van de mens niet, maar Hij kan nooit toelaten, dat het geestelijke uit pure wraakzucht en vernielzucht van de mensen in zijn ontwikkelingsproces belemmerd wordt. Want het is geheel alleen een aangelegenheid van God om het ambt van wreker op Zich te nemen. Alleen aan Hem moet elke schuld doorgegeven worden, opdat Hij het rechtvaardige vonnis velt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Goddelijke ordening – Chaos – Naar de zegen leiden

B.D. 1608 from 12. september 1940, taken from Book No. 25

Voor het heelal geldt er maar één wil. En deze wil regeert al het geestelijke, alsook het aards zichtbare, dat wil zeggen Zijn gehele scheppingswerk, dat immers door Zijn wil ontstaan is. Voor zover er nu aan de goddelijke wil gevolg gegeven wordt, zowel door het geestelijke dat nog in de vorm verbannen is, als het geestelijke dat van elk boei bevrijd is, is de goddelijke ordening volledig tot stand gebracht en nu kan daar alleen nog maar een opwaartse ontwikkeling van al het geestelijke het gevolg van zijn.

Maar de toestand van de vrije wil, die het geestelijke naar de uiteindelijke verlossing brengen zal, is voor dit geestelijke ook vaak het grote gevaar, want het begint in opstand te komen tegen de goddelijke wil. Dus door zijn wil wordt de tegenpool van God een bepaalde macht verleend, die zich nu tegen de goddelijke wil verzet. En God dwingt deze wil niet en daarom is tijdens de belichaming als mens de aardse schepping in zekere zin aan een andere macht prijsgegeven, zodra de mens daar zelf toestemming voor geeft. Zodoende plaatst de menselijke wil zich nu bewust tegenover de goddelijke wil en ze zal daarin niet gehinderd worden, maar ze moet wel de gevolgen van de verkeerde wil op zich nemen.

De goddelijke wil betreft de voltooiing, het goede, de heldere toestand van Zijn wezens en de toename van goede geestelijke kracht, terwijl de wil van de tegenstander louter het tegendeel nastreeft en de mens door zijn wil dit streven ondersteunt, dus begunstigt. En het is alleen daardoor maar mogelijk, dat het op aarde een chaos zonder weerga is. Dat er zowel geestelijk als aards een verval te noteren valt, dat de elementen van de onderwereld zich duidelijk doen gevoelen en de mensheid steeds meer de ondergang tegemoet gaat. Want de tegenstander wil dit zo. Hij wil alles wat van God getuigt vernietigen en Diens macht toe-eigenen. Maar hij kan deze wil niet dwingen, maar hem alleen maar zodanig verzwakken, dat hij zich volledig aan hem onderwerpt.

Daarom is de toestand van de vrije wil in zoverre een gevaar voor het wezen, dat hij deze weer terug kan werpen in de diepste geestelijke nacht, die het nu al voor het grootste deel overwonnen had. Maar de goddelijke wil heerst evenwel over alles wat bestaat, hoewel Hij het wezen de vrije wil laat en Hij de wil van de tegenstander niet ketent. Hij leidt ook alles wat door deze boze en verkeerde wil veroorzaakt is weer zo, dat het de mens toch het vrijkomen van deze macht op kan leveren.

De mensen veroorzaken zelf al het onheil dat hen treft en toch kan dit onheil hen weer tot zegen worden. Zodoende is de vrije wil wel de reden van de vreselijkste gebeurtenissen op aarde en toch kunnen deze gebeurtenissen de individuele mens weer het inzicht brengen. Ze kunnen aanleiding zijn tot een volledige omvorming, tot afkeer van degene, die de aanstichter van dit vreselijke is.

Waar de menselijke wil de oorzaak van is, kan door de goddelijke wil het tegendeel worden van dat, wat het eigenlijk had moeten zijn. Een volledig verval en een onbeschrijflijke chaos kan plotseling de gedachten van een mens ordenen en aan de goddelijke wil onderwerpen en elke daad, door de boze wil voortgebracht, kan tot redding van dwalende zielen leiden, doordat deze het verfoeilijke herkent en zich nu vol verlangen naar haar Schepper toekeert en nu uiteindelijk haar wil ondergeschikt maakt aan de goddelijke wil.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Onderzoeken met en zonder Gods hulp – Waarheid

B.D. 1609 from 13. september 1940, taken from Book No. 25

De verstandelijk onderzoekende wijst de enige mogelijkheid op een volledige opheldering af met als reden dat hem geen garantie voor de waarheid geboden kan worden voor op deze manier verkregen oplossingen. En toch is er geen andere manier om dichter bij de zuivere waarheid te komen dan door geestelijk onderzoek.

De aardse wetenschapper kan het kleinste bewijs leveren, maar toch zal hij dwalen, zolang hij ongeloofwaardig is en zichzelf ertoe in staat acht om geestelijke vraagstukken op te lossen. En daarom lopen de resultaten van de onderzoekers heel erg uiteen, zoals ze in hun instelling ten opzichte van God eveneens verschillend zijn. En degene, die met Gods hulp aan het onderzoeken van zulke geestelijke vraagstukken begint, zal met overtuiging op kunnen komen voor zijn opvattingen, maar degenen die geloven Gods hulp niet nodig te hebben, zijn en blijven dwalend. En de onderzoekers zullen het alleen maar met elkaar eens zijn, als ze hetzelfde geloof hebben, dat wil zeggen van dezelfde geest zijn. Want hun wordt ook de juiste oplossing van boven toegestuurd.

En toch wordt juist aan deze weg voorbijgegaan, omdat de wereld van deze tijd de voorkeur geeft aan exacte wetenschappelijke arbeid boven de geestelijk verkregen resultaten en zo accepteert de mensheid deze resultaten zonder verzet en wijst ze hardnekkig de zuivere waarheid af. En een fenomeen van een enorm belang, het werkzaam zijn van de goddelijke geest, wordt helemaal niet herkend of gebruikt en slechts weinig gelovigen putten daar hun kennis uit en toch staan alleen zij maar in de waarheid, want ze nemen aan wat God Zelf hun biedt, de zuivere, onvervalste goddelijke leer, het zuivere woord van God en daarmee de volledige opheldering over alles, wat de goddelijke schepping bevat, terwijl de verstandsmatig verworven kennis ondanks zogenaamde bewijsvoering zeer onvolledig is en nooit geheel tevreden zal stellen.

De wetenschap heeft juist stellingen geponeerd, die de waarheid in meer of mindere mate tegenspreken en in plaats van dichter bij de waarheid te komen, verwijdert de mensheid zich daar meer en meer van. En daar, waar de waarheid te vinden is, richt de menselijke wil een onoverkomelijke barrière op. De mens weigert op deze manier onderzoek te doen en doet nu pas goed een beroep op het verstandsmatige denken om voor het ontstaan van geestelijke resultaten een hem bevallende verklaring te vinden. En daarom is het voor een wetenschappelijke onderzoeker onmogelijk om de zuivere waarheid te verspreiden.

Zelfs onderzoekers, die in het diepe geloof andere, dat wil zeggen met de waarheid overeenkomende resultaten dichter bij de gemeenschap willen brengen, zullen op hevige tegenstand stuiten en door hun tegenstanders bestreden worden, die enkel hun eigen verstand willen laten spreken en Gods werkzaam zijn volledig uit willen schakelen. Zulke resultaten hebben geen enkele waarde en worden toch als alleen waardevol geacht en zodoende is het denken van de mens geheel misvormd, want hij trekt zijn conclusies en gevolgtrekkingen uit dwaalleren en raakt steeds verder verstrikt in een verkeerd denken.

Alleen daar, waar in het diepste geloof de zegen van God voor elk geestelijk werk gevraagd werd, is de zuivere waarheid in ontvangst te nemen. Alleen dezen wandelen in de waarheid, omdat ze door de eeuwige Waarheid Zelf werden onderwezen. Nooit en te nimmer kan zo’n mens dwalend zijn, want God Zelf beschermt hem daartegen, als de mens zich door zijn gebed onder de bescherming van God gesteld heeft.

De kern van de waarheid zal dus eeuwig en altijd God Zelf zijn en alles wat met God begonnen wordt, zal met de waarheid overeenstemmen. Maar zonder God zal hier geen garantie voor zijn. De mens mag verstandsmatig nog zo ijverig proberen te bewijzen wat hij beweert, zijn mening zal aanzienlijk afwijken van die van degene, die zich ondergeschikt maakt aan God, omdat de resultaten uit verschillende bronnen stammen en alleen uit de goddelijke bron de waarheid maar stroomt, omdat God de Waarheid Zelf is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

“Word als kinderen” - Kinderlijk geloof

B.D. 1610 from 13. september 1940, taken from Book No. 25

Verneem aldus de woorden van de Heer: "Word als kinderen, opdat u binnengaat in Mijn rijk." Als u het kinderlijke geloof niet zult hebben zult u moeilijk het rijk Gods verwerven, want u zult als waarheid moeten aannemen, wat u vaak onbegrijpelijk voorkomt. En dus zult u moeten kunnen geloven als kinderen. Want God en Zijn heerlijkheid is niet te bevatten, maar slechts in het volste geloof als waarheid aan te nemen. En zo is ook het leven van Jezus op aarde een eindeloze reeks van wonderdaden geweest, die alleen in diepste gelovigheid van het hart kunnen worden aanvaard, daar ze anders als onmogelijk beschouwd en afgewezen zouden moeten worden.

Maar het kinderlijke geloof houdt alles voor waar wat door God wordt verkondigd. Het kinderlijke geloof twijfelt niet en piekert niet. En zo moet het geloof zijn, om voor God en Zijn werken in het openbaar op te kunnen komen. Want bij God is niets onmogelijk. Wat Hij wil, dat gebeurt.

En wanneer Hij van de mensen diep geloof eist, dan wil Hij Zijn Liefde, Almacht en Wijsheid onvoorwaardelijk aanvaard weten, die alles volbrengen kan. Het diepe kinderlijke geloof vraagt noch hoe noch waarom. Er bestaat niets onmogelijks voor Hem, geen beperking en geen onwaarschijnlijkheid. En zo moet uw geloof geaard zijn, opdat God Zelf Zijn vreugde vindt in u. Maar dan staan de poorten van de hemel open voor u, want zodra u gelooft zult u binnen kunnen gaan in het rijk Gods. En zodra u gelooft zijn er geen grenzen meer. Want het vertrouwen van het hart laat al het geestelijke komen en u wordt wetend.

Wat voor u voordien slechts aanname was wordt u nu tot duidelijkheid. U bent door het geloof tot inzicht gekomen en wat u inziet is voor u bewijs geworden dat uw geloof juist was. Daarom is u het weten gegeven. Zonder dat zou u piekeren en vragen. Uw geloof heeft het u overgebracht.

En u ontvangt nu, net als kinderen, alle gaven dankbaar uit de hand van de Vader.

U aarzelt niet het aan te nemen, omdat u in diep kinderlijk geloof van God niets anders dan de diepste waarheid verwacht. En zo werpt u tegen het overbrengen geen hindernissen op, zoals het te zwakke geloof een dergelijke hindernis is. Het diepste geloof en diepe liefde tot God levert u de eeuwige heerlijkheid op. Word daarom als kinderen, opdat het rijk Gods u nabij is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vrije wil noodzakelijk voor de verlossing – (Zelfverlossing)

B.D. 1611a from 14. september 1940, taken from Book No. 25

Op grond van de vrije wil heeft de mens het in zijn macht zichzelf te verlossen. Hij is alleen zwak en krachteloos omdat hij geen gebruik maakt van het genademiddel, dus zonder gebruikmaking van geestelijke kracht. Genade is alles, wat God in Zijn liefde aan de mens geeft, als de mens hiernaar verlangt. In de genade van God te staan, betekent voortdurend door Zijn liefde verzorgd te worden en deze liefde grijpt overal in, waar de mens in gevaar verkeert. Als er gevaar voor zijn ziel dreigt, zal de goddelijke liefde hem helpen, voor zover de mens zich niet tegen deze hulp verzet.

Het doeltreffendste genademiddel is het gebed. Het gebed is het middel om mateloos genaden te kunnen ontvangen, dat wil zeggen steeds weer kracht en hulp in alle nood en leiden van de ziel te ontvangen. Het gebed brengt teweeg, dat de goede geestelijke wezens zich behulpzaam aan de mensen ter beschikking stellen, dat wil zeggen dat ze de kracht, die ze in alle overvloed bezitten, afgeven aan de mensen, die hier in het gebed om vragen. Want dan is de vrije wil van de mens bezig geweest om kracht uit God te vragen. Het gebed is dus een middel om mateloos genaden te ontvangen.

En een ander genademiddel is het werkzaam zijn in liefde. Want met elk werk van onbaatzuchtige naastenliefde stroomt de goddelijke genade hem in de vorm van goddelijke liefde toe en deze spoort de mens tot steeds actievere liefdadigheid aan en enkel door de liefde verlost de mens zichzelf. Zodoende wordt de kracht in de mens des te sterker, naarmate hij zich in de liefde oefent en daardoor de genade van God in ontvangst neemt, dat wil zeggen dat zijn kracht voor zijn zelfverlossing toeneemt. Er kan geen kracht of genade naar de mens toestromen, die alleen maar één of andere formaliteit vervult. Het innerlijke van het hart moet hem aansporen om te bidden en lief te hebben. Alleen dan kan hem genade geschonken worden.

En bezorgdheid, ziekte en ellende zijn bewijzen van de goddelijke liefde, want ze moeten de mensen in de toestand brengen om de genademiddelen te gebruiken, dus in het gebed om hulp te smeken en actief in de naastenliefde te worden. En God leidt de mensen zo, dat ze het verlangen in zich dragen om in de stralen van de goddelijke zon te staan. Hij biedt hun in zekere zin de genademiddelen aan, opdat ze zich hiervan bedienen.

Maar het geestelijk volmaakte heeft dezelfde wil als God en spant zich als uitvoerende van die wil op dezelfde manier in om de wezens op aarde te beïnvloeden, opdat ze zich van het genademiddel bedienen. Ze sporen de wil van de mens aan om liefhebbend werkzaam te zijn en God om Zijn krachtschenking te smeken. Pas dan wordt de vrije wil goed gebruikt. De mens is dan in staat om zichzelf te verlossen, want hij doet alles met behulp van God. Hij doet een beroep op de genade van God en leeft zodoende in en met God.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Genademiddelen – Gebed en liefdadigheid

B.D. 1611b from 14. september 1940, taken from Book No. 25

En de innerlijke vrede zal het teken zijn dat God in hem is. Maar voor degenen, die het aan goddelijke genade ontbreekt, omdat ze deze genaden noch begeerden, noch in ontvangst namen, zoals het hun aangeboden werd, is de weg omhoog zo moeilijk, dat ze deze niet af kunnen leggen, want hun kracht is te gering en ze vragen geen kracht van God, ofschoon het hen ter beschikking staat. Ze benutten het genademiddel niet en hun ziel is zwak en niet in staat om zich tot de hoogte verheffen.

En toch laat God de genadezon ook voor hen schijnen, doordat Hij Zijn woord aan de mensen geeft en hen erop wijst om aan hun ziel te denken. Hij geeft hun kennis van de mate van genade, waar elk mens recht op heeft. Hij wil dat ze opletten en niet zonder waarschuwing door het aardse leven gaan. En zo wordt de mens onbewust ook de goddelijke genade toegestuurd en ze wil alleen maar gegrepen worden.

En weer is het de vrije wil van de mens om de hand van God te grijpen en de goddelijke genade te accepteren, die hem zo liefdevol aangeboden wordt en, als hij eenmaal deelachtig aan deze genade wordt, hier steeds weer naar vraagt en daardoor kracht ontvangt om zichzelf te verlossen gedurende zijn levenswandel op aarde. Alleen zijn wil is zodoende vereist om alles te kunnen volbrengen, wat zijn ziel tot heil strekt. Zijn wil moet God zoeken. Zijn wil moet zich ondergeschikt maken aan Hem en zijn wil moet bewust naar Hem streven en daartoe de kracht vragen van God.

Hij brengt dan de verbinding met zijn Vader van eeuwigheid af tot stand. Hij wil naar God. En deze wil betekent zijn verlossing. En God komt hem altijd en overal tegemoet. Hij eist van de mens niets meer, dan waar deze aan kan voldoen. Hij biedt hem alle hulpmiddelen aan, die hem het opklimmen mogelijk maken en Hij eist van het wezen alleen maar, dat het zich niet afwijzend gedraagt, maar dankbaar de genaden in ontvangst neemt, die de weg omhoog garanderen. Maar God dwingt de wil van de mens niet en daarom kan de genade van God hem zonder diens wil niet toegestuurd worden, omdat de ziel anders naar de hoogte geduwd zou worden, dus niet in de volle vrijheid van de wil naar boven verlangt, maar dwangmatig deze weg naar boven af zou leggen.

Want de goddelijke genade is kracht uit God, die weer naar God terugverlangt. Zodoende kan deze kracht alleen maar dan aan het wezen gegeven worden, wanneer het uit vrije wil eveneens naar God verlangt. Daarom is de vrije wil onontbeerlijk, als het wezen zich uit zijn laatste belichaming op aarde verlossen wil.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verbindingen van het hiernamaals naar de aarde – Direct en via de gedachten

B.D. 1612 from 15. september 1940, taken from Book No. 25

De draden, die vanaf het hiernamaals naar de aarde gesponnen worden, dragen allen het stempel van de liefde, want alleen maar waar de liefde werkzaam geworden is, kan een verbinding tussen de beide werelden tot stand gebracht worden. Bijgevolg is de liefde dus de eerste voorwaarde om door God gewaardigd te worden om Zijn woord te ontvangen.

Waar nu de verbinding door mensen tot stand gebracht wordt, voor wie deze liefde voor de medemensen afgesproken moet worden, waar dus alleen maar een geestelijke uiting van kracht verwacht wordt met de aardse weetgierigheid als doel, zal nooit de garantie voor de waarheid geboden kunnen worden, want nu worden de mensen benaderd door geestelijke krachten, die met hun eigen toestand van de ziel overeenkomen. Deze hebben niet de bekwaamheid in zich om de mensen overeenkomstig de waarheid te kunnen onderwijzen. Ze geven, zoals het bij hun onrijpe kennis past en leiden de mensen daardoor heel makkelijk verkeerd, omdat het hen eveneens aan elke kennis ontbreekt.

Maar als de mens door liefdadigheid innerlijk zo ontwikkeld is, dat hij in staat is om de waarheid te ontvangen, dan wordt hem ook de waarheid gegeven door juist deze wezens, die in de waarheid staan en uitdelen aan degenen, die ernaar verlangen. En er kunnen kostelijke resultaten op aarde opgetekend worden als alle mensen, die in de liefde werkzaam zijn, zich bewust aan de goede geestelijke krachten overgeven.

Maar zo zijn er vele verbindingen van het hiernamaals naar de aarde, waar de mens zich niet bewust van is, dus enkel in de vorm van berichten, die via de gedachten binnenkomen. Deze zijn hieraan te herkennen, dat de gevoelens en opvattingen van deze mensen met de waarheid overeenstemmen, terwijl een bewust ontvangend mensenkind die duidelijk toegestuurd worden. Met het woord van God, dat door de goddelijke wil de wereld weer in deze vorm bekendgemaakt zal worden. De menselijke wil is doorslaggevend voor zo’n directe, uiterlijk herkenbare overdracht en deze wil wordt zelden opgebracht, om welke reden zulk soort overdrachten maar zelden plaats kunnen vinden. Maar deze zeldzaamheid kan niet als bewijs van een abnormale gebeurtenis aangevoerd worden.

Een wil, die zich nu naderhand bereid verklaart om geestelijk werkzaam te zijn, kan alleen dan geaccepteerd worden, wanneer alle voorwaarden vervuld worden, die eveneens een bepaalde staat van rijpheid aanduiden. Het denken en handelen van een mens is bepalend voor in hoeverre het overeenstemt met de goddelijke wil. Het zijn niet steeds uiterlijk herkenbare kenmerken, die God ertoe brengen om een mens als drager te verkiezen. Want steeds is de belangrijkste voorwaarde, dat de mens zich geheel en al aan God overgeeft. Dat zijn ziel naar God verlangt en dat dit verlangen elke eigen wil verzwakt. Dat de mens zich dus de goddelijke wil eigen zou willen maken en hij zich nu in de diepste deemoed ten dienste aan God aanbiedt.

En zodoende is hij geschikt als werktuig van God, dat steeds alleen maar uitvoeren wil en zal, wat God van hem eist. Dat dus God Zelf door Zijn werktuig op aarde werken kan, maar nooit de mensen door zulk werkzaam zijn onvermijdelijk tot geloven brengt, maar juist weer dat de mens het goddelijke werkzaam zijn herkent, dat van goede wil is, dus eveneens naar God streeft of God zoekt.

God wil hen allemaal helpen en hen aanmoedigen in hun streven. Hij wil hun richtlijnen geven en hen Zijn nabijheid laten voelen. Hij wil hun kracht geven en zodoende de verhouding tussen het mensenkind en zijn hemelse Vader inniger maken, opdat de verwijdering minder wordt en de mens zijn doel bereikt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Uitroeiing van valse leringen – Tegenstand – Gebed

B.D. 1613 from 15. september 1940, taken from Book No. 25

De geringste weerstand hindert een geestelijk werkzaam zijn en als nu de wil van de mens weigert iets aan te nemen wat hem niet bevalt, dan kan de geest uit God zich niet openbaren en zodoende ontstaan er haperingen, waar de wil van de mens het geestelijke tegenstreeft. En dat zal daar het geval zijn, waar de mens zich al een mening gevormd heeft, die dat tegenspreekt, wat de geest uit God bekendmaken wil.

En daarom zal die mens, die zich niet volledig vrij kan maken van geestelijk goed, dat hij zich eerst door schoolse onderrichtingen eigen gemaakt heeft, ongeschikt zijn om geestelijke bekendmakingen in ontvangst te nemen. En de mensen kunnen zich moeilijk losmaken van zulk gedachtengoed en het zal pas dan mogelijk zijn om via de gedachten corrigerend op hen in te werken, wanneer ze beginnen te twijfelen aan hun kennis, wanneer ze op tegenstrijdigheden stuiten en daar nu ernstig over nadenken.

En zulk een corrigeren en het juist leiden van hun gedachtegang is de taak van de lichtwezens in het hiernamaals, die slechts op die momenten wachten, waar de mens peinst en vraagt en de waarheid zoekt. Maar een goed opgenomen lering uit te roeien, zolang de mens er zelf niet aan twijfelt, is onmogelijk, want de wil naar de waarheid moet zelf actief worden en dit begint pas als hij aarzelend wordt ten aanzien van zijn huidige opvattingen.

En daarom is het het streven van de vrienden in het hiernamaals om eerst het verkeerde geloof aan het wankelen te brengen. Er moet een situatie ontstaan, dat de mens een bepaalde onzekerheid ervaart bij dat, waar hij tot nog toe voor opgekomen is. Dan grijpen de lichtwezens direct in en brengen hem voortdurend nieuwe twijfels en tegenstellingen in herinnering en deze laten de mensen vragen en nadenken. En pas dan kan de werkzaamheid van de lichtwezens beginnen om hem via de gedachten opheldering te geven.

En toch zal er ook dan nog weerstand te vinden zijn. Des te meer, naarmate de oude leringen vaster in de mens wortelen, want het is moeilijk om geestelijk goed, dat al van het denken van de mensen bezitgenomen heeft, uit het geheugen te verwijderen. Het is moeilijk om er andere wijsheden voor in de plaats te stellen. Steeds weer zal het oude denken naar voren dringen.

Elk geestelijk werkzaam zijn zal des te meer succes hebben, naarmate de mens er met minder weerstand op reageert en daarom is er een innige overgave aan God en de wil om zich in de zuivere waarheid te laten onderwijzen nodig. Pas dan kan de kracht van God de mens doorstromen, hem het verkeerde laten herkennen en hij zal zich nu gemakkelijker van zijn huidige leringen of kennis vrijmaken.

Hij moet eerst alles verwerpelijk vinden, voordat hij zich daar helemaal van kan scheiden. En daarom is een innig gebed een vereiste. Als een mens werkelijk kinderlijk tot God kan bidden om innerlijk inzicht, dan zal God dit gebed verhoren en hem de kracht van het inzicht geven, zodat hij plotseling helder en duidelijk de waarheid als zodanig herkent en hij zich deze nu eigen maakt om deze nooit meer weg te geven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Hoe Christus Zijn leer predikte – Werk van God – Mensenwerk

B.D. 1614 from 16. september 1940, taken from Book No. 25

Alleen dat, wat met het woord van God overeenstemt, is goddelijke wil. De Heer heeft op aarde geleefd en dit leven betrof de verspreiding van Zijn woord. Hij heeft de mensen op de meest eenvoudige manier onderwezen, hoe hun levenswandel moest zijn. Hij heeft hun richtlijnen gegeven en alles door voorbeelden duidelijk gemaakt. Hij heeft Zichzelf ten voorbeeld gesteld, hen het leven voorgeleefd en degenen, die Hem navolgden, het eeuwige leven beloofd. Hij heeft de mensen door Zijn leer op willen voeden om juist te denken en Hij heeft steeds weer geprobeerd om de liefde in hen op te wekken. Zijn leven was een ononderbroken werkzaam zijn in liefde. Hij probeerde het lichaam en de ziel gezond te maken. Hij gaf liefde uit de grond van Zijn hart en Zijn gehele denken en handelen betrof enkel de redding van dwalende zielen.

Zodoende predikte Hij het woord van God op aarde en het woord van God is tegenwoordig nog hetzelfde. De uitdrukking van de goddelijke wil, zoals het van eeuwigheid af was en tot in eeuwigheid blijven zal; de aansporing om lief te hebben. Er is maar één ding, dat eeuwig en altijd werkelijk betekenis heeft. Dat is de liefde. De liefde op aarde levert de verlossing uit de vorm op. De liefde in het hiernamaals eeuwige heerlijkheid. Steeds is het de liefde, waartoe de mensheid opgevoed moet worden en het goddelijke woord zal de mensen voortdurend tot liefde aansporen en waarschuwen voor liefdeloosheid. En zodoende zal steeds dat, wat de liefde als voorwaarde heeft, de goddelijke wil zijn.

De mensen kunnen nu het werk van de mens niet meer onderscheiden van het werk van God en ze hoeven toch alleen maar de maatstaf te hanteren, in hoeverre een handeling door liefde bepaald wordt en de liefde dient, of ze liefde opwekt of liefde geeft. Of het nalaten van een handeling op één of andere manier een schadelijk effect voor de medemens heeft, dus dan een daad van liefdeloosheid zou zijn, of dat ze geen noemenswaardig nadeel ten gevolge heeft.

En zodoende zouden geboden, die zulke handelingen verplichten, overbodig zijn, dus niet overeenkomen met de goddelijke wil, want ze leiden de oplettendheid af van wat werkelijk belangrijk is en wat God Zelf in Zijn geboden van de mensen eist.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het proces van het overdragen – De gave van het schrijven is een genadegave

B.D. 1615 from 16. september 1940, taken from Book No. 25

Een onwrikbare liefde geeft God steeds weer aanleiding om de mensen te naderen en hun Zijn woord te geven, want deze liefde laat niet toe dat de mens, die de wil naar de waarheid in zich draagt, dwaalt. Hoe sterker het verlangen naar de waarheid in de mens is, des te meer hij de eeuwige waarheid naar zich toe trekt en de goddelijke stem nu in zich hoort, die zich meestal via de gedachten uit, maar ook te horen kan zijn. Het is de geestvonk in de mens, die de verbinding met de goddelijke geest zoekt en als de mens nu op zijn gedachten let, zal hij waarnemen dat deze zich vooral met geestelijke vragen bezighoudt en de mens in zekere zin de vragen zelf beantwoord. En dit antwoord wordt hem door de geest uit God gegeven.

Degene, die zijn innerlijke leven verzorgt, die vaak de innerlijke stem in zich laten spreken, dat wil zeggen zijn gedachten de vrije loop laat, maar zich zo veel mogelijk vrij probeert te maken van aardse gedachten, zal ongelooflijke successen kunnen boeken. Hij zal over veel vraagstukken nadenken en als hij het verlangen naar de oplossing hiervan heeft, zal hij ook heel duidelijk een bevredigende oplossing kunnen vinden. Hij zal zich een beeld vormen, dat schijnbaar uit zijn eigen denken voortgekomen is. Het zal hem bevallen en ook geheel met de waarheid overeenkomen, want de wil naar de waarheid gaf de geest in hem de vrijheid om zich te uiten en het beeld, dat hem via de gedachten toegestuurd werd, is de uiting van de goddelijke geest in de mens.

Want elk naar de waarheid verlangend mens vindt genade bij God, omdat dit verlangen onbewust God Zelf betreft. De mens wil het goede herkennen en God als het goede, laat Zich herkennen. Hij laat Zich vinden door eenieder die Hem zoekt. Het proces van het overdragen van geestelijke waarheden draagt het stempel van de goddelijke liefde.

Een mensenkind zal nooit in staat zijn om op dezelfde manier overdrachten te ontvangen, die niet met de waarheid overeenkomen. Want de tegenstander van God kan door zijn hulpkrachten wel de gedachtegang van de mens beïnvloeden om zich naar de leugen toe te keren, wanneer hij zelf onwaar en van God afgewend is. Maar nooit zal hij de kracht hebben om op zo’n buitengewone manier geschriften te laten ontstaan, want deze gave is een genadegeschenk van God, dat enkel door de wil om God te dienen verworven kan worden. Het ontstaan van de geschriften op zich is een teken van goddelijke liefde en almacht, die niet willekeurig door de oppositionele macht op mensen overgedragen kunnen worden, die ver van de eeuwige Godheid af staan met de bewuste misleiding van de medemensen als doel.

En zodoende is alleen dit ontstaan al een bewijs voor het werkzaam zijn van goede geestelijke kracht. Het is een proces, dat zich niet vaak herhaalt en dat ook niet naar believen beëindigd kan worden, want het mensenkind, dat zich ooit ertoe bereid verklaard heeft, werd door de goddelijke liefde gegrepen en wil die heerlijke gave niet meer missen. Want de geest zweeft in regionen, die voor hem nu begerenswaardiger zijn dan het aardse leven en de mens zou dus nooit vrijwillig iets op willen geven, wat hem begerenswaardig lijkt.

De goddelijke liefde is duidelijk aan het werk en ze geeft de mensen een bewijs van haar kracht en macht. Ze spant zich onophoudelijk in om de mensen tot geloven te bewegen. Ze komt zelf in de nabijheid van de aarde. Ze accepteert haar schepselen barmhartig. De goddelijke liefde probeert zich begrijpelijk te maken in het woord. Ze is onveranderlijk en denkt er altijd en eeuwig aan om het eeuwige rijk in alle heerlijkheid voor haar schepselen toegankelijk te maken en zodoende daalt de liefde zelf naar hen op de aarde af en ze onderwijst hen in woord en geschrift, opdat het onvergankelijke zuivere woord van God de mensen volgens Zijn wil aangeboden wordt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

God, de oer-eeuwige kracht – Het oer-eeuwige licht – Lichtdrager

B.D. 1616 from 17. september 1940, taken from Book No. 25

Het centrum van al het licht en alle krachtuitstraling is God, de oer-eeuwige kracht, het oer-eeuwige licht. Vanuit Hem gaan alle stralen het heelal in en alles, wat uitgegaan is, stroom weer naar Hem terug.

Maar licht en kracht worden niet doelloos uitgezonden, want de wijsheid van God heeft voor alles Zijn bestemming. De bestemming van de geestelijke uitstraling is om al het wezenlijke, dat eveneens uit de goddelijke kracht voortkwam, maar door de wil van de tegenpool van God voortgebracht werd, zo met licht en kracht te doorstromen, dat het daarheen terugverlangt, naar wat de oorsprong van deze kracht is, dus ook zijn oorspronkelijke begin was.

De eindeloos lange weg, die het wezenlijke afleggen moet voor de terugkeer in het vaderhuis betekent voor het wezen een voortdurende toevoer van kracht, die ook zijn oorsprong is. En deze toevoer van kracht brengt het wezen in een bepaalde staat van rijpheid, waarin het zijn oorsprong herkennen kan, wanneer het dat wil. Het herkennen van zijn oorsprong uit God is de eerste voorwaarde voor de uiteindelijke terugkeer naar Hem.

En zodoende doorstroomt de goddelijke licht- en krachtschenker alles, wat uit Hem voortgekomen is voor de eerste keer met Zijn licht om het wezenlijke de mogelijkheid van een herkennen van zijn oorsprong te geven. Want licht is kennis en het wezen wordt in de kring van het licht geleid, opdat het leert herkennen. En Hij doorstroomt het met kracht om het wezenlijke, dat nu herkend heeft, de weg naar het vaderhuis te laten vinden. Licht en kracht zijn één. Degene, die besef heeft, doet ook het juiste voor de hereniging met zijn Verwekker.

Maar de uitstraling van God vereist dragers, dat wil zeggen ontvangststations, die elke kracht- en lichtuitstraling omleiden en doorgeven, opdat al het wezenlijke gegrepen wordt. Zulke dragers van licht en wijsheid zijn zodoende in zekere zin de uitvoerenden van een proces, dat absoluut plaats moet vinden als het wezenlijke uit God de juiste weg moet nemen; de weg naar God. Anders zou het wezen weer naar de tegenpool van God terugverlangen, wanneer het licht en kracht zou moeten ontberen en het zou aan de macht van de laatste uitgeleverd zijn. Zodoende ontvangt al het wezenlijke onophoudelijk kracht uit God. Het blijft in een onafgebroken verbinding met de oerkracht, aan welke hij zijn bestaan dankt.

De lichtdragers, die de toestroom direct uit God ontvangen, bedenken daar nu talloze wezens mee. Ze dringen de zogenaamde dode vorm binnen, laten voor de daarin verborgen wezens een vermoeden van licht en kracht achter, dat verlangen opwekkend werkzaam moet zijn. Ze doorstromen talloze kleine en kleinste levende wezens met deze kracht en wekken in hen het verlangen naar licht op. Ze brengen kracht en licht bij de mens, die al bewust volgens zijn doel leeft om in hem de laatste kennis te laten rijpen en het verlangen naar de vereniging met de oerkracht op te wekken en voortdurend te vergroten.

En zodoende staat alles wat er is in een voortdurende verbinding met God als de Schenker van kracht, zonder welke niets zou kunnen bestaan. En daarom zal een wezen ook nooit verloren kunnen gaan. Maar het zal zich ook niet in een niets op kunnen lossen, want de goddelijke kracht zal nooit uitgeschakeld worden en daarom zal ook niets, wat eenmaal bestaat, kunnen vervluchtigen. Enkel in de toestand van vrije wil kan het wezen de toestroom van kracht en licht afwijzen, wat echter niet tot gevolg heeft, dat het nu zonder krachttoevoer blijft. De kracht die tot zijn instandhouding dient, wordt hem voortdurend toegestuurd, maar het zal hem ontbreken aan kracht om God te naderen, zolang het deze bewust afwijst.

De krachtuitstraling is een aanhoudend proces, dat op God Zelf gefundeerd is. God is eeuwig, zonder begin en zonder einde. Zodoende moet ook de kracht zonder begin en zonder einde zijn en omdat ze onbeperkt is, kan ze ook onbeperkt ontvangen worden door de wezens, die er bewust naar verlangen. En dit ontvangen is onvoorstelbaar zaligmakend voor het wezen, want wat uit God komt, moet ook een zaligmakend gevoelen veroorzaken, dat het wezen alleen maar zo lang onthouden wordt, zoals het niet bewust naar goddelijke uitstraling verlangt.

Maar alle wezens, die lichtdrager geworden zijn, jubelen en juichen in dankbaarheid voor hun goddelijke Heer en Schepper, Wiens uitstraling van Zijn liefde het summum van eeuwige gelukzaligheid is. En zo vervullen ze hun missie om deze uitstralingen door te geven met de volste toewijding, steeds gedrongen door de liefde voor de wezens, die nog niet in staat zijn om het wonder van de goddelijke liefde te begrijpen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Toestand in het hiernamaals van de ziel die nog aan de materie hangt

B.D. 1617 from 17. september 1940, taken from Book No. 25

Met de lichamelijke dood van de mens vindt al het aardse zijn einde. Er is niets wat de mens daarvan zou kunnen meenemen naar het hiernamaals. Hij zal aan de overkant alleen aantreffen wat zijn gedachten begeren. En als deze gedachten nog erg met de materie - met aardse goederen - verbonden zijn, dan zal zijn fantasie hem deze goederen ook in het hiernamaals overeenkomstig zijn begeerte voorgoochelen, hoewel deze niet meer aards tastbaar zullen bestaan.

Zo leeft de mens dan buiten de aarde, evenwel binnen datgene dat hij zelf in zijn gedachtewereld opbouwt. En zo moet de mens, die zich nog niet volledig van de materie kan scheiden, dezelfde strijd daartegen opnemen als op aarde. Hij kan niet eerder het rijk der geesten binnengaan, vooraleer hij zijn begeertes overwonnen en zich daarvan vrijgemaakt heeft. Zo kan zijn aardse leven weliswaar beëindigd zijn, maar niet zijn aardse toestand, in zoverre dit door het wezen zelf ervaren wordt.

Dit is een betreurenswaardige toestand, een toestand van onvervulde begeertes, smartelijke verlangens en permanente ontgoocheling, een toestand van voortdurende ontevredenheid en pijnigende zelfverwijten, of - wat nog erger is -een apathisch verzinken in de diepste duisternis, waar het wezen ontoegankelijk is voor elke hulp en lering en het geen enkele wil kan opbrengen om zijn positie te verbeteren. Wat ze op aarde heeft achtergelaten, dat probeert de ziel nu steeds opnieuw te verwerven. Ze houdt zich overwegend daar op, waar ze op aarde leefde, en ziet en volgt alles wat er gebeurt. En dit is een nutteloos doorgebrachte tijd, die haar geen verandering van positie oplevert en ook geen verandering in haar denken brengt.

Pas na onzegbaar lange tijd beseft ze haar erbarmelijke toestand. Ze beseft dat ze geen verbinding meer heeft met de aarde, en ziet het hopeloze in van haar pogingen om aardse goederen te verwerven of vast te houden. Op dit inzicht volgt een tijd van diepste vertwijfeling, die zo lang aanhoudt totdat het wezen aan het aandringen van hulpvaardige zielen toegeeft en tot de werkzaamheid besluit die hem uit zijn verschrikkelijke toestand bevrijdt. De weg van de opwaartse ontwikkeling kan nu ongelooflijk snel worden afgelegd, wanneer het wezen eenmaal tot inzicht gekomen is. Dan probeert het krachtens zijn wil, die het nog steeds de zijne noemt, de toestand van duisternis te ontvluchten en een dergelijk verlangen wordt zoveel mogelijk ondersteund.

Het zal zich nu gewillig losmaken van ieder verlangen dat nog aardse goederen betreft. Het zal niets anders meer begeren dan licht en vrijheid en zijn eigen smartelijke toestand laat hem meevoelend worden met het lot van de andere onverloste zielen. En nu begint de liefde in hem werkzaam te worden, doordat het nu zijn hulp geeft aan wezens die nog door diepe duisternis omhuld worden. En nu verlost het wezen zich door de liefde die het aan zijn lotgenoten geeft. En het volgt gewillig de leiding van de lichtwezens, doordat het zich door hen laat onderwijzen en nu op zijn beurt wederom die wezens voorlicht, die het daardoor hulp kan brengen.

Het wezen wordt pas vrij wanneer het elk verlangen naar de materie in zich gedood, d.w.z. overwonnen heeft. Slaagt het wezen hier op aarde nog in, dan kan het onbekommerd het hiernamaals binnengaan, en zijn toestand zal hem licht en weten opleveren. Voor de ziel die nog aan de goederen van deze wereld geketend is, is de weg naar boven echter onbeschrijflijk moeizaam. Want vooraleer ze deze hang overwonnen heeft, kan ze de lichtsferen niet binnengaan en moet ze dus eindeloze tijden van kwellingen op zich nemen, tot ze eindelijk tot inzicht komt, om dan echter onvermoeibaar aan zichzelf te werken en in te halen wat ze op aarde verzuimd had: liefde te geven, om door die liefde zichzelf en haar gelijken te verlossen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

De ziel en de geestvonk in de mens

B.D. 1618 from 18. september 1940, taken from Book No. 25

De ziel van de mens bestaat uit de aaneensluiting van talloze zielensubstanties, dat wil zeggen: de verzamelpunten van geestelijke kracht als vaten die het geestelijke uit God opnemen. Elke van deze talloze substanties was tevoren ergens in belichaamd, dat wil zeggen: omhuld door een vorm die tot doel had het geestelijke te ontwikkelen en de mogelijkheid te geven tot een later aaneensluiten met net zulke zielensubstanties. De ziel van de mens is dus in haar afzonderlijke partikeltjes door ieder scheppingswerk heen gegaan. De ziel is als het ware rijp geworden voor haar laatste belichaming op deze aarde. De ziel neemt altijd dezelfde vorm aan als het uiterlijke omhulsel dat haar omsluit. Het zou degene die met geestelijke ogen kon zien een geweldig bekoorlijk en menigvuldig beeld bieden wanneer hij de ziel van de mens in haar samenstelling kon zien.

Dit scheppingswerk van God, voor de mensen niet zichtbaar, is onbeschrijflijk, zowel in zijn opbouw als ook in zijn doelmatigheid. Doch de beschrijving van de vormgeving van de ziel zou het denken van de mens slechts verwarren, want hij begrijpt niet welke talloze wonderwerken het menselijke lichaam in zich bergt. Het is de gehele schepping in miniatuur wat nu als "ziel" voor de mensen begrijpelijk is.

Want de ziel is het binnenste van de mens en omvat de gehele schepping. Zij is bestemd om in het aardse leven volmaakt te worden om in de lofprijzing tot God, de gelukzaligheid van de hemel te genieten, want de ziel bergt ook de goddelijke geest in zich. Het geestelijke is weliswaar ook de oer-substantie van de ziel in al haar ontwikkelingsfasen, maar de goddelijke geestvonk legt God zelf in de als mens incarnerende ziel. Hij ademt de mens Zijn adem in, Hij legt het goddelijke in de mens en Hij geeft de ziel opdracht te kiezen voor het goddelijke of het menselijke gedurende haar laatste bestaan op aarde.

Is nu de ziel - het geestelijke uit God dat zich eertijds tegen Hem keerde - gewillig zich te verenigen met de goddelijke geest, dan begint de verheerlijking van wat eens van God vervreemd was en in de menselijke ziel wordt het licht. Zij verenigt zich met de goddelijke geest, wanneer zij al het menselijke begeren dat tot beproeving van de wil als verleiding het lichaam aankleeft, standvastig overwint. Wanneer zij alles weerstand biedt wat het lichaam als zodanig van haar eist en zichzelf vrijwillig onderwerpt aan wat de goddelijke geest van haar verlangt. Dan geeft de ziel haar vroegere weerstand voorgoed op en zij kiest voor God. Zij stelt zich niet meer bewust afwijzend op tegenover het goddelijke en neemt de liefdesuitstraling, de kracht uit God aan om het geestelijke in zich te vergroten, om de aaneensluiting van het geestelijke in zich met het geestelijke buiten zich tot stand te brengen en zij streeft zodoende bewust naar de toenadering tot God.

Is echter het lichamelijke begeren overheersend, dan sluimert de goddelijke geestvonk in de diepste omhulling in de mens en kan geen licht uitstralen en de ziel blijft in de diepste duisternis. Ze leeft haar aardse leven zonder enig resultaat, het geestelijke in haar is veroordeeld tot een levenloze toestand. Het aardse leven is geen weg tot hogere ontwikkeling voor haar, maar een tijd van stilstand of zelfs teruggang. Dan is de goddelijke geestvonk in de mens onopgemerkt gebleven en kon zich dus ook niet uiten. De kracht van de goddelijke liefde kon het wezen niet toevloeien en dus kan ook nimmermeer de vereniging met de Vadergeest van eeuwigheid plaatsvinden. En de toestand zonder licht die de ziel op aarde zelf heeft gekozen, neemt zij met zich mee in de eeuwigheid om daar in eindeloze kwelling van berouw de onbenutte tijd op aarde te overdenken. En ze zal nu een veel zwaardere strijd moeten voeren om haar toestand in een lichtvollere te veranderen.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Komt allen tot Mij - Ik geef u niet zoals de wereld geeft

B.D. 1619 from 18. september 1940, taken from Book No. 25

U moet dikwijls mijn geest zoeken, u moet u in mijn bescherming begeven, dat wil zeggen in alle vertrouwdheid tot Mij bidden dat Ik Me om u bekommer, en u zult dan mijn geest verlangen, dat hij met u zij. Aldus zal zich uw geest met Mij verbinden. Hij herkent zijn ware vaderland, hij zoekt de aaneensluiting met mijn geest, omdat hij uit Mij is. En u zult daardoor steeds dichter bij Mij komen en u zult spoedig niet meer zonder Mij willen zijn. U leven zal vredig zijn en het einde van het aardse leven zal voor u vrees noch schrik betekenen.

Komt allen tot Mij die belast en beladen bent, Ik zal u verkwikken. Hef uw ogen op naar Mij, Ik wil u helpen. Als u Mij zoekt, zult u Mij vinden, want Ik wacht alleen op uw roep en kom naar u toe. Ik wil dat u in gedachten steeds bij Mij bent. Ik wil dat uw hart zal jubelen als het zich met Mij verbindt. Ik wil te allen tijde uw begeleider zijn aan wie u zich in vol vertrouwen overgeeft. Ik wil uw liefde daaraan zien dat u niets begint zonder mijn zegen, zonder om mijn medewerking te hebben gevraagd. Ik wil bij elke arbeid om raad gevraagd worden, u mogen sturen en leiden op al uw aardse wegen. Ik wil dat u tijd en rust voor Mij overhebt om samenspraak met Mij te houden. Ik wil uw begin en uw einde zijn. Ik wil vreugde en leed met u delen, steeds moet u naar Mij verlangen en naar mijn liefde hunkeren. En als uw wil herhaaldelijk verbinding met Mij zoekt, neem Ik totaal bezit van u en laat Ik in uw hart de vrede neerdalen. Want Ik geef u niet zoals de wereld u geeft. Ik geeft u het eeuwige leven, want u die Mij en mijn geest zoekt, bent mijn kinderen en hebt bijgevolg recht op het rijk dat Ik u heb bereid. Ik geef u het eeuwige leven, de eeuwige heerlijkheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Uren van eenzaamheid Noodzakelijke scheiding van de wereld

B.D. 1620 from 19. september 1940, taken from Book No. 25

De uren van eenzaamheid lenen zich er goed voor, de mens ertoe te brengen na te denken en hij moet daarom vaak de gelegenheid zoeken, alle aardse drukte te ontvluchten om zich aan innerlijke zelfbeschouwingen over te geven, die een zegenrijke uitwerking kunnen hebben. De mens gelooft in zijn aanmatiging vaak aan de eisen te voldoen die GOD aan Zijn kinderen op aarde stelt, d.w.z. hij doet niet de geringste moeite zich geestelijk te vormen of een hogere graad van rijpheid te bereiken, dus zijn wezen edeler te maken. Hij meent dat zo als hij is, hij is geschapen door GOD en hij geeft er zich geen rekenschap van in hoeverre hij zelf de vorming van zijn wezen als taak heeft. En daarover kan hem pas opheldering worden verschaft, als hij zich zelf aan een kritische beschouwing onderwerpt, als hij zijn handelen en denken vergelijkt met de eisen van GOD, die HIJ door Zijn geboden van de liefde aan de mensen stelt. Dan zal hem door de innerlijke stem zijn levenswandel worden voorgehouden, of hij wordt er opmerkzaam op gemaakt, wanneer zijn handelen en denken afwijkt van datgene wat GOD wil.

En wederom komt het er op aan, in hoeverre hij aan de innerlijke stem gehoor geeft, het komt er op aan of zijn instelling is om tegen te spreken, of de aanmaning van hen die hem willen helpen, gewillig aanneemt. Bijgevolg zal hij ook zijn verdere leven hierop instellen, hij zal er naar streven zich te veredelen of ook de innerlijke stem trachten te overstemmen door tegenspraak die nog zeer het verlangen naar de wereld tot uitdrukking brengt. Want de mens die nog zo aan de wereld hangt, neemt het niet zo nauw met de vervulling van de goddelijke geboden om zich zo van aards voordeel te verzekeren. En zo zal de aards gezinde mens ook niet van zins zijn zich vaak terug te trekken in de eenzaamheid, d.w.z. zijn ziel snakt niet naar uren van innerlijke beschouwing, maar tracht zich te bedwelmen en de innerlijke stem te overstemmen door de drukte van de wereld. En het is een genade van GOD als HIJ zo'n mens gedwongen in situaties brengt, waarin hij is blootgesteld aan eenzaamheid.

Weliswaar kan zich ook het verlangen naar de wereld in zo'n mens met versterkte kracht voordoen en hem zo'n eenzaamheid geen enkel nut opleveren voor zijn ziel; maar vaak ook komt de mens tot inzicht dat zijn levenswandel nutteloos is en keert als een ander mens in het leven van de wereld terug. De innerlijke beschouwing heeft hem tot het inzicht gebracht dat zijn denken en handelen tot nu toe niet het juiste was en hij tracht zich en zijn wezen te veranderen en zijn opmerkzaamheid meer naar het innerlijke leven te keren, wat hem ook zal gelukken, wanneer zijn streven hem ernst is, d.w.z. zijn wil gericht blijft op het juiste denken. En zo kan vaak een schijnbaar kwaad, een gedwongen scheiding van de wereld, een uiterst zegenrijke uitwerking hebben, want als de aardse wereld van de mens is weggenomen, kan de geestelijke wereld dichter bij hem komen; waar aardse afleidingen het denken van de mens niet beïnvloeden, kunnen nu krachten uit het hiernamaals werkzaam zijn en in de vorm van gedachten de mens opheldering verschaffen over de eigenlijke zin en het eigenlijke doel van het leven. En het resultaat in geestelijke opzicht, kan de mens geheel schadeloos stellen voor dat wat hem aan aardse vreugde ontzegd bleef.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Rechtvaardigheidszin

B.D. 1621 from 19. september 1940, taken from Book No. 25

De mensen geloven een goede zaak te dienen als ze zich inzetten voor een volledige ondergang van een volk, dat naar hun mening de andere volkeren schade berokkent. Deze mening ontbeert elke grond en druist tegen alle rechtvaardigheid in. De mensen zien steeds slechts dat, wat ze willen zien en ze verzuimen om ernstig te onderzoeken, voordat ze oordelen over in hoeverre de openbare mening met de waarheid overeenkomt.

Het is een ongelooflijk wreed grondbeginsel om te willen vernietigen, wat de mensen niet meer bevalt en zodoende keren alle tot vernietiging dienende maatregelen zich tegen medemensen, tegen wezens, die eveneens door God geschapen zijn en de belichaming op aarde doormaken vanwege de verdere ontwikkeling van de ziel. En wezens, die elkaar in liefde moeten dienen, trekken wederzijds tegen elkaar op om de ander te vernietigen.

Dit is zo verschrikkelijk en het kenmerkt zo goed de geestelijk lage stand van de mensheid, die het grote onrecht niet beseft en er alleen maar op bedacht is om het grootste verderf over de medemensen te brengen. Het ontbreekt de mensen aan rechtvaardigheidszin. Het denken wijkt ver van rechtvaardigheid af. Men houdt voor goed, wat nuttig voor het aardse welzijn is, wat macht en bezit vergroot en elke sterke gelooft rechten te hebben ten opzichte van de zwakken.

Maar het rechtvaardige denken is voor de mensen volledig verloren gegaan. Ze zijn niet meer in staat zich een eigen oordeel te vormen over waar het eigenlijke onrecht te zoeken is. In hoeverre de mensen zelf aan het onheil, dat hen treft, schuldig zijn. Ze laten nu hun haat en liefdeloosheid spreken. Ze willen wraak oefenen en zich overgeven aan wraakgevoelens en verrichten nu werken, die tegen elk menselijk gevoel indruisen. De mensen gaan woest tegen elkaar tekeer. Ze overtreffen elkaar in wreedheden en streven naar wederzijdse vernietiging. En toch is de agressor nog veel meer te veroordelen dan degene, die aangevallen wordt, die zich teweer moet stellen en daarom naar dezelfde middelen grijpt.

Het is een vernietigingswerk, dat satan zelf leidt, want hij drijft de haat en de liefdeloosheid tot angstaanjagende hoogte. Het is een tekeergaan tegen elkaar, dat elk menselijk gevoel doodt. Er strijden geen mensen meer tegen mensen, maar diepgezonken geestelijke wezens tegen net zulke wezens en duizenden en duizenden mensen moeten lijden en door wreedheden hun leven besluiten.

Maar God wreekt de onrechtvaardigheid van de mensen. Hij veroordeelt het woeden tegen elkaar. Hij veroordeelt de strijdwijze en Zijn oordeel is waarlijk rechtvaardig. Hij zal de schuldigen treffen, als de tijd gekomen is. Hij zal de hele wereld bekendmaken, wie de vreselijke ellende veroorzaakt heeft en Hij zal hen brandmerken, opdat de wereld vol afschuw het optreden van hen herkent, zodat de mensen rechtvaardig denken en leren om alle medemensen te beschouwen als eveneens schepselen van God, zodat ze het onrecht verafschuwen en zich inspannen om goed te maken, wat ze gezondigd hebben.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Strafgericht - Tijd van vrede - Gebroken macht van de tegenstander

B.D. 1622 from 20. september 1940, taken from Book No. 25

Gods strafgericht is niet meer ver weg. Het duurt nog slechts korte tijd, en in deze tijd zal de wereld nog veel ellende zien, veel leed en kommer moeten dragen en door een onnoemelijke droefenis gaan. Want aan het kruis van Golgotha is men voorbijgegaan, en dus moeten de mensen het zelf ondervinden, ze moeten onnoemelijk leed dragen en zo de zondeschuld delgen, daar ze het geloof in Jezus Christus opgaven. Want God wil hen niet in hun toestand van ongeloof laten en hen nog middelen en wegen geven Jezus Christus te vinden.

Het leed dat over de aarde komt is gering te noemen in vergelijking tot het lijden aan gene zijde van hen, die zonder het geloof in Jezus Christus sterven, die Zijn verlossingswerk niet erkennen. Zijn lijden en sterven aan het kruis was het zoenoffer voor de zonden van de mensheid. Maar wie zich afkeren van het verlossingswerk, moeten zelf boeten voor hun zondenschuld en zich gelukkig prijzen, wanneer zij dit nog tijdens het leven op aarde kunnen en mogen doen.

Zulke zielen, die zich tegen Christus en Zijn verlossingswerk afzetten, kunnen aan gene zijde rekenen op onvoorstelbare kwellingen. Groot leed op aarde kan hen echter nog de weg tot Hem doen vinden en Zijn overgrote Liefde laten inzien, en de toestand van hun ziel kan bij het overlijden nu toch zo zijn, dat zij de kwellingen aan gene zijde niet hoeven te verduren. Wanneer zij echter ook door het aardse leed geen geestelijke vooruitgang boeken, dan is ieder middel op aarde tevergeefs en God zal een periode over de mensen laten komen, waarin alles wordt uitgeroeid wat geestelijk niet meer de redden is - waarin een scheiding tussen goed en kwaad zal plaatsvinden - zodat alleen diegenen het leven verder behouden die zich tot God bekeren, maar al het God vijandig gezinde wordt weggenomen.

Vooraf wordt aan de wereld geopenbaard wat God verlangt, ze zal niet onwetend zijn, maar niet willen geloven. En tot geloof kan ze niet gedwongen worden, het ongeloof echter zal zodanig om zich heen grijpen, dat God de Zijnen wil beschermen tegen de verderfelijke invloed van die mensen, die zichtbaar onder de macht van de tegenstander staan. Hij zal daarom diens macht breken en alles aan de vernietiging prijsgeven, wat zich tegen Hem verzet, Hij zal Zijn wil afkeren van iedere uiterlijke vorm en het geestelijke dat zich tegen hem verzet - opnieuw geboeid - de eindeloos lange weg laten afleggen, want voor dit geestelijke bestaat er geen uitzicht op hogere ontwikkeling en verlossing aan gene zijde, omdat zijn wil nog volledig onder invloed van de tegenstander staat.

Daarom zal het strafgericht het aanbreken van een volledig nieuw tijdperk betekenen. Wat de aarde dan bewoont, zal geestelijk vooruit zijn gegaan en bewust God willen dienen en de aardse weg gaan overeenkomstig Gods wil, want het wordt niet meer zo sterk door slechte machten in het nauw gedreven. De erkenning van God zal de mensen tot een blij, in liefde tot God ontbrandend geslacht laten worden, en de aarde zal ook van kommer en leed verschoond blijven, er zal op aarde reeds een tijd van vrede en gelukzaligheid aanbreken, de mensen zullen elkaar in liefde dienen en zo, God welgevallig, er naar streven opwaarts te gaan.

En in deze tijd heeft de tegenstander weinig macht over de mensen. Deze is hem afgenomen, doordat al het geestelijke dat aan hem onderworpen was, van alle vrijheid beroofd en opnieuw in vaste vorm gekluisterd is, zodat de tegenstander niet eerder weer zijn macht kan gebruiken, tot deze wezens weer het stadium van de vrije wil binnen gaan, wat echter weer eindeloos veel tijd vergt, en deze tijd een tijd van vrede op aarde genoemd kan worden.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het leven in het hiernamaals is een regelmatig actief zijn en geen rusttoestand

B.D. 1623 from 20. september 1940, taken from Book No. 25

Het aardse leven is de voorbereidingstijd voor de eeuwigheid. Als deze tijd nu gebruikt wordt op deze manier, dat er steeds aan een leven na de dood gedacht wordt en het leven zodoende bewust geleefd wordt, dan ontwikkelt de mens zich zo, dat hij aan het einde van zijn aardse leven een bepaalde rijpheid op kan laten tekenen. En dan heeft dit aardse leven hem het succes opgeleverd, dat hij nu het eeuwige rijk binnen kan gaan en daar weer de taken vervullen kan, die hem te wachten staan. Want het leven in de eeuwigheid is een voortdurend werkzaam zijn. Het is geen rusttoestand, maar pas dan gelukkig makend, wanneer het met een voortdurende werkzaamheid gevuld wordt.

Als de mens op aarde aan een actieve werkzaamheid gewend is, zal hij elke taak kunnen vervullen, die hem in het hiernamaals opgelegd wordt. En daarom is een arbeidzaam leven op aarde een goede voorbereiding voor de eigenlijke taak in het hiernamaals. Er mag geen moment onbenut blijven en de kracht uit God, die de mens gegeven wordt, moet hem ertoe aansporen om aan alle eisen te voldoen, die het aardse leven aan hem stelt. Want eens zal nog meer van hem verlangd worden en het zal steeds enkel van zijn wil afhangen, welk werk hem toegewezen wordt.

Want ook nu staat het hem weer vrij om werkzaam te zijn. Alleen is de gelukstoestand ervan afhankelijk, wat zijn wil hem gebiedt te doen. Want werkzaam zijn in het hiernamaals betekent ontvangen en uitdelen. Werkzaam zijn betekent voortdurend nieuwe kennis opnemen en daarvan afgeven. Dat wil zeggen de zielen van degenen, die het aan kennis ontbreekt, onderwijzen.

Het arbeidsterrein in het hiernamaals van degene, die nu op aarde al geoefend heeft om steeds voor anderen te zorgen, zal heel groot zijn, want hij zal steeds uitvoeren wat hem opgedragen wordt, omdat de liefde hem ertoe dringt om te geven, wat hem gelukkig maakt en wat hij voortdurend ontvangt. Hij zal willen helpen om het licht te verspreiden. Hij zal onverdroten werkzaam zijn en steeds zal de liefde weer aan alle activiteiten ten grondslag liggen, want de liefde is kracht, die zich uiten wil en zodoende in voortdurende werkzaamheid tot uiting komt.

En daarom mag de mens in het aardse leven nooit vreugde vinden in een passief bestaan, want dit zal hem eens belasten en hij zal zich moeilijk aan een regelmatige werkzaamheid aan kunnen passen, die echter het summum is van dat, wat voor de wezens eeuwige gelukzaligheid betekent.

Amen

Vertaald door Peter Schelling