New Revelation recieved by Bertha Dudde

Proclamations No. 1443 - 1519

Please take special notice of the fact that God’s Words addressed to us are non-denominational.

The contents of this publication by no means intends to attract members of any Christian religious affiliation nor to recruit members into any other religious affiliation.

Its sole purpose is to make the present-day Word of God accessible to all people.

Between 1937 and 1965 Bertha Dudde was permitted to receive and record 9030 individual proclamations on a daily basis.

The publication of the proclamations was made possible due to the active support of the many friends of God’s New Revelation.

May this Word of God become a blessing to many people. (Also see B.D. No. 4015)

Distribution of the proclamations is very much desired. Only complete and unaltered proclamations must be passed on. (Also see B.D. No 8899)

‘He that hath My commandments, and keepeth them, he it is that loveth Me .... and I will love him, and will manifest Myself to him ....’ John 14, 21

The Publishers, Hans-Willi Schmitz and Wilhelm Wegers

http://en.bertha-dudde.org/

Autobiography of Bertha Dudde

At the request of many friends Bertha Dudde wrote the following biography in 1953:

I have been writing messages received through the inner Word since June 15, 1937. In answer to the many requests of my friends I will give you a picture of my earthly life, a short explanation of what I received spiritually, and my own feelings about all this.

I was born April 1, 1891, the second oldest daughter of an artist of Liegnitz in Silesia, today's Poland. I had a normally peaceful childhood, with six sisters in our parent’s home. I learned the cares of life at an early age. The desire to make money to help my parents made me learn the trade of a seamstress. As the financial needs of my parents continued, so did the burden, and in this way I made myself useful.

My parents belonged to different denominations. Father was a Protestant - Mother a Catholic. We children were brought up in the Catholic faith but never experienced pressure or force to follow the practices of the church so that each child in later years was able to pursue their own chosen course.

I myself was religious but could not accept the doctrine of the Catholic system although I respected the church. I could not represent something on the outside that my inner conscience had not accepted. So I did not continue to attend church, heard little preaching and had no knowledge of the Bible. I did not read any religious books or scientific literature and did not join any other group or religious sect.

Anyone knowing the Catholic teaching knows what a conscious struggle one finds himself in when he wants to release himself from it. I was not spared from this either. But the question as to what is the Truth and where it is to be found, remained.

Often when I prayed the Lord's Prayer I would beseech the Lord to allow me to find His kingdom. This prayer was answered in June 15, 1937, as I prayed quietly and waited for the inner voice. In this attitude I persisted often, for a wonderful peace came over me and thoughts which came to my heart, not my head, gave me comfort and strength.

Still I did not know that these thoughts were given to me until, in a strange dream I experienced something which later proved to be the Truth and caused me to write down these thoughts.

So on a certain day as I listened inwardly a stream of words came to me, which I wrote down. This was the first message I wrote which started like this: "In the beginning was the Word, 'a Te-Deum' to the Creator of Heaven and Earth."

Then came doubt, …. did you write this by yourself? In short, I have wrestled, prayed and gone through many struggles, but again and again the words came to me like a stream, a wisdom, which made me tremble. Then God Himself took away my doubts. He answered me and I acknowledged Him as our Father, in His Word. My faith grew, doubt diminished, and I received and wrote daily.

The contents of the writings were beyond my understanding. Phrases, which I had never heard of or read about, strange and scientific expressions and references continually came to me. Then came unheard of expressions of the Heavenly Father's Love giving refuge and providing enlightenment to all the questions of life.

The Words came to me in the following manner: After sincere prayer and a short period of composure I listened inwardly. Thoughts then followed coming to my mind, clearly, distinctly, and the words flowed smoothly always three or four, one after another, like writing a radio announcement or a weather report, slowly so that I could easily keep pace, writing line after line.

Now I write the words in shorthand as a dictation without having any constructive or intellectual part in it. I am in no way in a 'trance', nor do I even form the sentences, but it comes to me one word at a time, neither do I understand the context while I am writing the words down.

After days, sometimes weeks, I transcribe the shorthand writings into longhand without changing or correcting a syllable. Each dictation takes about half an hour. I must stress that this could not happen forcibly or in a state of ecstasy. It all takes place simply and consciously, without any excitement or influence of my own will. I can interrupt myself at any time and finish the sentence after hours or days without reading the previous writing the dictated words continue again.

My will is under no compulsion, all that I desire is to serve God and do what His will wants me to do.

I can truthfully say that I was led into this Truth, and these concepts were, in every respect, foreign to me. It was only after years that I found confirmation of what I received when I came to know the writings of Jacob Lorber. No one can imagine my joy when I discovered the literature of Jacob Lorber; ‘The Great Gospel of John’ and ‘The Youth of Christ’. Then I understood that other people were also given the Word of the Lord, that God had spoken to His children at all times and that God will continue to do this in His endless love and mercy.

I found in Lorber's writings the same as was given to me. I often could not understand the Word that came to me, but in His love the Heavenly Father gave me the explanation. How wonderful are the innumerable manifestations in which the Father displays His exceedingly great goodness.

It became clear to me that my limited education due to lack of money, and my lack of time to read good books or visit performances, became my advantage. I was now able to concentrate on my work from early morning to late at night, and each day I received that precious spiritual Word without knowing for whom I received it.

It is because of my ignorance of the Bible and the Catholic doctrine that I accepted the Word from above without resistance. In my experience, an earnest Catholic or Protestant whose knowledge is rooted in dogmatic theories is too much bound to dogma to accept and embrace divine revelations without resistance.

Still, there are scientists at several faculties who earnestly discuss these divine teachings with increasing interest. Their interest not only concerns the irrefutable explanation of the origin of matter and the possibility of its dissolution, but also the principle of the wrong teachings of different religions, systems and confessions. In the messages I received, these errors are recorded and everyone is urged to give instructions concerning these doctrinal errors whenever there is an opportunity. But everyone is free to take the Lord's Word to heart or not. But whoever understands the spirit in the Father's Word and does not act accordingly increases the distance between himself and the Father even more. When he does not follow the warning Words of love he puts himself inevitably under the law. He will also, in the same measure, lack in grace by disregarding God's commandment of love.

In God's grace people are led anew to the Gospel, which emphatically points out the purpose of man's being. For the merciful love of God seeks to save all who still can be saved before the turning point comes. And it will come. The end-time which seers and prophets have proclaimed is now here. According to the revelations given to me, the Lord does not differentiate between His children. ‘Come ye all to Me’ sounds His call and blessed is he who hears His call and follows Him. God loves His children. He wants to make them all happy, even when they do not want to know Him.

Recorded November 22, 1953

Bertha Dudde

Bertha Dudde was permitted to leave her earthly shell on September 18, 1965 to return to the Father’s heavenly house.

Inhoud

1443 - Verbinding van de ziel met het geestelijke

1444 - Onwaarheid hindernis voor het ontvangen

1445 - Het afnemen van het verlangen naar de waarheid hindert het opnemen

1446 - Geestelijk toestand – Goddeloosheid

1447 - Erfzonde - Vrijwording

1448 - Het uur van de bezoeking

1449 - Levende wezens – Ontvangers van licht en kracht

1450 - Omleiden en doorgeven van de kracht uit God

1451 - Noodzaak van het gebed en kracht – Gebed is een bewijs van het geloof

1452 - Een betrouwbaar kenmerk van het verlangen naar de waarheid

1453 - Uitwerking van de werken van liefde – Toegenomen kracht

1454 - Liefde is onontbeerlijk voor geestelijke rijkdom

1455 - Deemoed – Genade

1456 - Almacht van de goddelijke Liefde - Wereldgebeuren

1457 - Waarschuwing

1458 - Wolkeloze hemel – Werking van de zon

1459 - Liefde van mens tot mens

1460 - Strijd van de lichtwezens om de te zwakke zielen

1461 - Werkzaamheid van de wil

1462 - Goddelijke gave bewijs van liefde – Binnengaan in de wil van God

1463 - Verwaandheid – Bewust vragen om goddelijke kracht

1464 - De geest der liefdeloosheid - Het goddelijk ingrijpen

1465 - Het vermogen om weerstand te bieden – Het verzwakken van de wil van de tegenstander

1466 - Schuldige – Welgevallen aan het woeden van de volken – Voorspelling

1467 - Verspreiding van het woord van God – De ziel is onvolmaakt

1468 - Knechtschap van de ziel – Voorbede in liefde helpt bij het bevrijden

1469 - Volmaakte geestelijke orde - Wanorde ....

1470 - Opwekken van het geloof – Diep, onwankelbaar geloof

1471 - De leer van Christus – Innerlijkheid – Losmaken-Binden

1472 - Onderzoek van het goddelijk Wezen is Gods wil – Zoek, dan zult u vinden

1473 - Het woeden van de elementen der natuur

1474 - Onvergankelijkheid van het goddelijke woord

1475 - Twijfel aan de waarachtigheid van enkele bekendmakingen

1476 - Mammon - Materie - Verkeerde richting van de wil

1477 - Verwijdering van God – Zelfkennis – Vereniging

1478 - Aardse nood - Gewelddadige ingreep - Levend geloof

1479 - Vereniging met God gevolg van werkzame liefde

1480 - De weg van het vlees – Vrije wil – Rede – Verstand

1481 - Lichamelijke genoegens – Gebreken door ouderdom

1482 - Vergeving van zonden - Onfeilbaarheid - Handelingen volgens een schema

1483 - Natuurkracht – Oerkracht – Erkennen van de Godheid

1484 - Werkzaam zijn van de lichtwezens – Teleurstellingen – Zelfverloochening

1485 - Woorden van de Vader

1486 - Losmaken van de verbondenheid met de aarde – Taak

1487 - Geestelijke resultaten – Functie van de organen

1488 - Kracht uit God

1489 - Waarde van geestelijke kennis – Aardse kennis

1490 - Opwekking van licht en kracht - 1

1491 - Opwekking van licht en kracht 2

1492 - Voortdurende strijd – Vreugdevol dienen – Overwinning

1493 - Goddelijk ingrijpen – Ontploffing

1494 - Verkeerd denken van de mensen die God loochenen

1495 - Geestelijke vervlakking van de tegenwoordige tijd – Geestelijk keerpunt

1496 - Levensbeschouwing afhankelijk van het geloof in een voortleven van de ziel

1497 - Het woord van God – Vorm – Voorwaarde

1498 - Opvoeding tot het juiste denken – Geloof

1499 - Strijd – En het motief hiervoor

1500 - Inzicht in het vergankelijke en Onvergankelijke

1501 - Tien geboden Motivering van de wetgeving

1502 - Geest-Verstand – Functie van het lichaam – Geest van God

1503 - Recht en rechtvaardigheid

1504 - De zorg voor het heil van de ziel - Onbaatzuchtige naastenliefde

1505 - Huwelijk met God

1506 - Invloed van de lichtwezens op het denken

1507 - Bron van kennis – Kostelijke drank ter lafenis

1508 - Crisis - Gewelddadig voortijdig beëindigen - Natuurcatastrofe

1509 - Onderzoeken van en positief staan tegenover de geestelijke krachten

1510 - Vergankelijkheid van het aardse – Uit de weg ruimen – Hindernissen

1511 - “Put alle kracht uit Mijn Woord” - Voorspelling

1512 - Vereniging met God op aarde – Het overwinnen van elk verlangen

1513 - Werkzaamheid is leven – Passiviteit is gevaar

1514 - Onfeilbaarheid - Kerkelijke geboden

1515 - Eeuwige geest – De geestelijke kracht

1516 - “Jij bent Petrus de rots”

1517 - “Ga heen en onderwijs alle volkeren”

1518 - Verspreiden van de zuivere waarheid – Dwaalleren

1519 - Misvormd denken – Op een verkeerd spoor

Verbinding van de ziel met het geestelijke

B.D. 1443 from 30. mei 1940, taken from Book No. 24

De mens hoeft zich alleen maar voor te stellen, dat zijn ziel vurig naar bevrijding verlangt en hij zal zijn hele wil inzetten om haar uit de gevangenschap te helpen. De ziel van de mens is eveneens iets geestelijks, dat de weg naar God vinden moet. Ze is substantie, die zich goed voelt in een ongebonden toestand en die de haar omhullende vorm als een vreselijke dwang ervaart.

Ze is zonder enige binding met het uit God voortgekomen geestelijke, zolang ze de juiste weg nog niet gevonden heeft. Zolang is ze slechts een onvrij, gekweld wezen, dat alleen door de vereniging met de geest pas tot een zekere vrijheid komt. Zolang de ziel aan het verlangen van het lichaam beantwoordt, is haar toestand onvrij. Pas het ingaan op het verlangen van de geest maakt haar vrijer. En als ze nu de volledige vereniging met hem nastreeft, maakt ze zich los uit de dwang van het gebonden zijn.

Om dit proces nu tot een einde te brengen, moet de wil tot de definitieve vereniging met het geestelijke buitengewoon sterk zijn. De ziel, dus al het denken, voelen en willen in de mens, moet erop gericht zijn om overeenkomstig dit doel te leven. Ze mag dus het aardse leven niet meer zonder plan leven, maar ze moet zich met deze krachten, die haar behulpzaam zijn bij het werk, dat nu alleen haar enige opdracht zal zijn, in verbinding stellen, want de ziel is verzwakt in haar wil. Ze kan dit werk aan zichzelf enkel met hulp meester worden. Ze moet daartoe eerst een beroep doen op de kracht, die God haar echter mateloos ter beschikking stelt. Alleen moet de wil van de ziel voor het in ontvangst nemen hiervan werkzaam worden.

En deze werkzaamheid van de wil moet ze zelf tot stand brengen. Ze moet verlangen hebben naar boven, verlangen naar een vrije, ongebonden toestand. Ze moet door het verlangen daarnaar haar wil tonen weer dat te willen worden, wat ze was en wat haar eigenlijke bestemming is. Dan is voor haar ook de weg vrij, want ze wordt in haar voornemen gesteund. Ze wordt met kracht bedacht en kan nu ongehinderd de weg naar de hoogte nemen. Ze kan zich zo vormen, dat een vereniging met de geest uit God het gevolg van haar streven is. Ze kan haar onvrije toestand opgeven en de laatste aardse vorm als een volledig vrij wezen verlaten.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Onwaarheid hindernis voor het ontvangen

B.D. 1444 from 29. mei 1940, taken from Book No. 24

De geringste neiging tot onwaarheid is hinderlijk voor het in ontvangst nemen van de goddelijke gave, want de lichtwezens kunnen zich alleen dan met de mensen verbinden, als deze mensen het volste verlangen naar de waarheid hebben. Want omdat ze dragers van de goddelijke waarheid zijn, kunnen ze deze waarheid alleen overdragen op een mens, die in ieder geval naar de waarheid verlangt. Derhalve kan een mensenkind, dat hier niet naar verlangt, de zuivere waarheid nooit in ontvangst nemen, omdat het lichtwezen niet meer aan zo’n mensenkind overdragen kan. De mensen wordt de waarheid onophoudelijk in een vorm aangeboden, die een aannemen hiervan makkelijker maakt. En een naar de waarheid verlangend mensenkind zal ook geen weerstand aan de geestelijke overdrachten bieden.

Maar als de leugen toegang gevonden heeft, is de mens niet meer geschikt als doorgever van de goddelijke waarheid. Hij heeft niet voldoende besef van zijn denken meer. Hij heeft niet meer het echte streven om God in alle toegenegenheid te dienen, maar er is iets, dat hem beter bevalt, wat echter tegen de wil van God ingaat. Hij probeert zichzelf te verontschuldigen en vervalt dus in de fout om onwaar te worden. Hij probeert zich dan weer te verdoven, doordat hij zichzelf de noodzaak hiervan wijs wil maken en hij wijkt dus af van de rechte weg, die naar God leidt.

Dit is een stap met zulke verstrekkende gevolgen, dat er niet genoeg voor gewaarschuwd kan worden, want alleen degene, die ernaar verlangt om in de volledige waarheid te staan, kan de verbinding met God, als de eeuwige Waarheid Zelf, tot stand brengen. En daarom zal steeds dan de garantie voor de waarachtigheid van de van boven komende woorden gegeven kunnen worden, als het verlangen van de mens uitsluitend het ontvangen van deze waarheid betreft. Het goddelijke woord kan alleen daar aangeboden worden, waar niet tegelijkertijd concessies aan de tegenstander gedaan worden en elke leugen is louter een concessie van de wil aan de tegenstander.

De wil verkeert nu in een bepaalde staat van onvrijheid. Hij wordt gedwongen tot het erkennen van dat, wat de tegenstander hem voorlegt. Hij wordt zwak en biedt niet genoeg tegenstand en dit heeft een geestelijk weinig bevredigende stemming als uitwerking, die net zo lang aanhoudt, tot het verlangen naar de waarheid weer zo sterk in de mens geworden is, dat de lichtdragers het mensenkind zonder bezwaar kunnen naderen en hem weer de zuiverste waarheid geboden kan worden.

De mens moet zich steeds voor ogen houden, dat hij alleen totale opheldering kan hebben, als hij de waarheid boven alles plaatst en nooit ook maar tot de geringste onwaarheid zijn toevlucht neemt. Want anders ontzegt hij het lichtwezen de toegang en dit wezen kan zich dus niet uiten, want alleen maar, waar het verlangen naar de waarheid overheersend is, kan de zuivere waarheid van boven aangeboden worden. Mijd daarom de leugen en streef steeds de volste waarheid na, opdat jullie de goddelijke genadegaven waardig worden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het afnemen van het verlangen naar de waarheid hindert het opnemen

B.D. 1445 from 31. mei 1940, taken from Book No. 24

Er liggen geweldige hindernissen in de weg voor degenen, die opwaarts streven, bij het in ontvangstnemen van geestelijke boodschappen, als de toestand tijdens het opnemen niet overeenkomt met de goddelijke wil. De stromingen, die een gemakkelijk opnemen mogelijk maken, worden uitgeschakeld, zodat de mens dus moet worstelen om innerlijke sterkte, zodat hij bij het afdwalen van de gedachten gehinderd wordt en hij zich inniger naar God keert, om in de waarheid te blijven. De wil naar de waarheid moet bij de ontvanger steeds weer levend worden. Hij mag niet slechts mechanisch een zending in ontvangst nemen, maar zijn verlangen naar de waarheid moet bij elke bekendmaking vooropgesteld worden. Hij moet naar de waarheid verlangen om deze te kunnen ontvangen.

Als nu het verlangen naar de waarheid afneemt of de mens geneigd is om welgevallen te hebben aan een onwaarheid, moet hij door grotere moeilijkheden bij het ontvangen gehinderd worden om gevolg te geven aan deze innerlijke neiging. Hij moet dus steeds aan zichzelf werken en mag niet toegeven aan wilszwakte. Hij moet een uitgesproken zelfdiscipline beoefenen. Hij mag geen gedachten op laten komen, die zich van de waarheid verwijderen.

De Heer beschermt Zijn woord en Hij laat het niet misvormen door leringen, die niet met Zijn wil en de waarheid overeenstemmen. En dus hindert Hij het opnemende mensenkind bij het ontvangen, als diens wil van Zijn wil af zou willen wijken. Hij plaatst hindernissen op zijn weg en het overwinnen hiervan laat de mens de weg naar het juiste denken terugvinden. Hij leidt hem en neemt hem Zelf bij de hand, maar de hindernissen moet hij zelf overwinnen en doorworstelen om God, de gever van de waarheid, weer te kunnen naderen.

Zo zal dus elke onzuivere of onware gedachte hem steeds een gevoel van scheiding van Hem opleveren. De mens zal aarzelen om deze gedachte toe te laten. Hij zal ertoe geneigd zijn om deze gedachte af te wijzen en hem uiteindelijk te laten vallen. Hij wordt duidelijke gehinderd om hem op te schrijven door een innerlijk gevoel van afwijzing.

En daarom is het ook goed om te weten, dat alleen die mens in staat is om te ontvangen, die zichzelf rekenschap geeft van zijn innerlijk gewaarworden, die het zonder bezwaar toegeeft, als het met zijn gedachten afdwaalt en zich inspant om voor God en zichzelf waarachtig te blijven. Daarentegen moet ook hij strijden tegen de vijandigheden van de boze machten. Hij moet, als hem bij het ontvangen van geestelijke zendingen de geringste tegenstand geboden wordt, zich zonder mededogen aan zelfkritiek onderwerpen en al het denken ondergeschikt maken aan de Heer, opdat het goed geleid wordt. Want de tegenstander probeert de zwakte van de mens te benutten en dus moet er om sterkte van de wil gevraagd worden. Zonder deze schenking van kracht kunnen de gaven uit de hemel niet ontvangen worden, dus moet om schenking van kracht gevraagd worden als vergoeding hiervoor, dat het mensenkind zijn wil aan de Vader in de hemel overgeeft en alleen Hem maar dienen wil.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geestelijk toestand – Goddeloosheid

B.D. 1446 from 31. mei 1940, taken from Book No. 24

De geestelijke toestand, die een hervorming van de bestaande levensomstandigheden vereist, moet aan een nauwkeurig onderzoek onderworpen worden, als de mens voor de komende natuurverschijnselen het juiste begrip op moet kunnen brengen. Er moet aandacht geschonken worden aan de instelling van de mens ten opzichte van God. En er zal zich geen ander oordeel laten vormen, dan dat de mensheid bijna helemaal zonder God leeft. Dat ze wel traditiegetrouw nog over Hem spreekt of Hem uiterlijk nog belijdt, maar dat het eigenlijke leven onafhankelijk van Hem geleid wordt en dat het godsbegrip bijna uitsluitend iets ongeloofwaardigs voor de mens is.

Want steeds is louter de innerlijke instelling ten opzichte van God doorslaggevend, maar niet het formele uiterlijke belijden. En juist die innerlijke instelling is nu uiterste zelden te vinden, zoals God het van de mensen eist. Velen spannen zich in om het wezen van de Godheid te doorgronden, maar ze doen het maar zelden op die manier, dat ze zich om opheldering direct tot Hem wenden.

Dit is de enige en veilige manier, maar deze vragen stellen ze pas dan, wanneer ze al innerlijk positief staan ten opzichte van de eeuwige Godheid. Zolang ze dit echter niet kunnen, piekeren ze er verstandelijk over en komen ze niet tot een uitkomst. Ze hebben dus geen geloof en ze proberen het geloof in het gunstigste geval door verstandelijk onderzoek te vervangen.

Maar deze weg is verkeerd. Om God te herkennen, moet Hij eerst erkend worden. Enkel de God bevestigende instelling kan ook de juiste verhouding tot God tot gevolg hebben. En dit moet innerlijk ervaren worden. Het wezen, dat uit God voortkomt, moet zijn oorsprong herkennen. Het moet de saamhorigheid met God voelen om weer dichter bij Hem te komen.

Maar op dit moment is het menselijke denken ver van het juiste inzicht verwijderd. God is voor de mensen alleen nog maar een idee over een eindeloos veraf staand wezen of daarentegen een door de mensen zelf in het leven geroepen lichtgestalte, die gespeend is van elke waarschijnlijkheid. En dus probeert men ook niet met een zo onbewezen wezen in contact te komen. Men probeert immers veel liever zich van dit idee te bevrijden. Men leeft het leven dus bewust zonder God.

Een vereniging met God kan nooit nagestreefd worden, als men de eeuwige Godheid niet erkent. En er is bijna niets meer in staat het verkeerde denken van de mensen te veranderen. Want alles, wat de mensen aan leed en narigheid overkomt, laat hen niet beseffen, dat deze zendingen juist van deze Godheid, die niet erkend wordt, afkomstig zijn. Ze proberen alles aards, dat wil zeggen aangepast aan het menselijke verstand, te verklaren. En het bestaan van de eeuwige Godheid wordt steeds twijfelachtiger voorgesteld. Steeds weer maakt de mensheid zich van de naar God wijzende gedachten vrij en daardoor geraakt de ziel in een staat, die elke geestelijke vooruitgang in twijfel trekt. (Onderbreking)

Vertaald door Peter Schelling

Erfzonde - Vrijwording

B.D. 1447 from 1. juni 1940, taken from Book No. 24

Er worden de mens voor zijn uiteindelijke vrijwording de meest niet in te denken gelegenheden geboden, maar steeds is ook de drang in hem tot zonde duidelijk te merken en daarom moet de wil buitengewoon sterk zijn die drang te weerstaan en de vrijwording na te streven. Dus moet hij voortdurend strijden tegen het verlangen in zich, want dit zal meestal gericht zijn op datgene wat voor de vrijwording van de geest belemmerend werkt, daar anders de weerstand geen verdienste zou zijn van de mens. De kracht van de mens is weliswaar niet toereikend om deze strijd met succes te doorstaan, maar de wil laat de mens weer de kracht van GOD vragen, die hem dan ook wordt toegestuurd. De wil moet zich dus steeds tegenover de zonde verzetten, wil de vrijwording van de geest lukken.

Zonde is alles wat tegen de goddelijke Wil ingaat, dus de mens scheidt van GOD. De mens is geboren uit de zonde, d.w.z. zijn ziel is de vereniging van geestelijke wezenheden die uit eigen beweging met GOD braken en tegen Zijn Wil in handelden, doordat ze zich in duisternis begaven en het licht bestreden. Hun weerstand tegen GOD heeft hun de toestand van gekluisterd zijn opgeleverd, en dus is de ziel nog steeds iets dat onvrij is, gekluisterd, dat zich pas zal vrijmaken door zelf te willen gedurende het leven op aarde. De mens moet dus eerst strijden tegen de zonde, d.w.z. tegen alles wat gericht is tegen de goddelijke Wil.

De ziel is alleen maar belichaamd met het doel gelegenheid te hebben zichzelf te verlossen, om haar wil die sedert onheuglijke tijden tegen GOD was gericht, op te geven, er tegen te strijden en uiteindelijk de vereniging met HEM na te streven uit WIE ze is voortgekomen. Dus is geen mens bij zijn geboorte vrij van zonde vanwege de opstand van weleer tegen GOD en dus is nu ook het woord erfzonde begrijpelijk. De mens neemt de strijd op tegen de in hem aanwezige drang die gericht is tegen het licht. Hij zal steeds moeten strijden om de staat van duisternis die om hem is te verminderen of op te heffen, en deze strijd zal zijn hele wil nodig hebben, maar er staat hem onmetelijke kracht ter beschikking als hij zijn wil serieus aktief laat worden en de kracht uit GOD begeert.

Het is de wil, die door GOD wordt gevraagd. Geeft de mens zijn wil aan GOD ten geschenke, dan geeft GOD hem Zijn Kracht in zo'n mate, dat hij zich helemaal kan bevrijden uit zijn gekluisterde toestand, die alleen maar het gevolg is van die zonde - de tegen GOD gerichte wil. Ieder mens bezit bij het begin van zijn aardse leven nog de tegen GOD gerichte wil, maar kan bij het verlaten van deze aarde hem geheel hebben prijsgegeven, d.w.z. aan de goddelijke Wil hebben onderworpen, en dit betekent voor het wezen de uiteindelijke bevrijding uit zijn onheuglijke tijden durende gevangenschap.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het uur van de bezoeking

B.D. 1448 from 1. juni 1940, taken from Book No. 24

Het uur van de bezoeking zal jullie mensen leren, dat jullie machteloze schepselen zijn, afhankelijk van de wil van een macht, die zo sterk is, dat alles in de hemel en op aarde aan haar onderworpen is. Jullie zullen je voor deze macht moeten buigen en als jullie wil zich tegen deze macht verzet, zal eeuwig verderf jullie lot zijn.

En weet daarom, dat de Heer Zelf jullie tegenstand biedt, opdat jullie doen en laten, dat geheel onder de invloed van de tegenstander staat, tot een einde komt. Weet, dat jullie er geweldig voor moeten boeten, dat jullie Zijn geboden veronachtzamen en de liefde geheel uit jullie leven bannen. Dit zal jullie geen zegen opleveren, want jullie voldoen niet aan de goddelijke wil, maar jullie onderwerpen je aan de wil van de tegenstander. En dus moeten jullie ook de gevolgen van jullie verkeerde wil op je nemen.

Weet, dat God aan het doen en laten van de tegenstander Zijn grenzen gesteld heeft en dat ook jullie het gewaar gaan worden, als God Zijn macht tegenover die van de tegenstander plaatst. En jullie zullen onnoemelijk leed op je moeten nemen, omdat jullie de oorzaak zijn van het leed van de medemensen. Jullie moeten hetzelfde leed ervaren, ter wille van de goddelijke gerechtigheid, die het niet kan toelaten, dat de mens zijn eigen wetten maakt, die tegenstrijdig zijn aan Zijn wet, dat hij zich het recht aanmatigt, die hem door God nooit gegeven is, doordat hij onschuldige mensen kwelt en werken volbrengt, die naar de hemel roepen om vergelding.

En de vergelding zal komen en dezelfde ontzetting zal die mensen aangrijpen, die tot ontzetting van de medemensen woedden en zich vergrepen aan recht en rechtvaardigheid. Want Gods liefde en mildheid betreffen de bedrukten en de zwakken, die aan de willekeur van de sterken overgeleverd zijn. Gods wijsheid en almacht grijpt in, als het optreden van de tegenstander de hel al op aarde tot stand brengt. Maar het land, dat mensen herbergt, die de duivel in zich dragen, zal verwoest worden en de gruweldaden zullen tot een einde komen en de mensheid zal weer over de Schepper nadenken en ernaar streven om een ander leven te leiden, opdat de ziel uit de diepste nood bevrijd wordt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Levende wezens – Ontvangers van licht en kracht

B.D. 1449 from 2. juni 1940, taken from Book No. 24

Ook het nietigste wezen is ontvanger van goddelijke kracht en juist deze wezens hebben wel een taak, die enorm belangrijk is voor het bestaan van de totale schepping. Deze wezens hebben een doel, dat heel duidelijk het dienen laat herkennen. Ze moeten voortdurend bezig zijn als geleider van de goddelijke liefde. Want goddelijke liefde is kracht, die alle wezens gegeven moet worden en het doorgeven gebeurt door juist deze kleinste levende wezens, van wie het de opdracht is om alles, wat met hen in aanraking komt, in zekere zin met elkaar in verbinding te brengen, opdat het contact, dat het in ontvangst nemen van goddelijke kracht mogelijk maakt, tot stand komt.

Maar dit proces is onafhankelijk van de wil van de individuen, in hoeverre deze wil toestemming geeft voor het willen ontvangen van deze kracht. Daarom zijn de nietigste wezens ervoor bestemd om zich voor een proces te lenen, die andere levende wezens weer het bestaan verzekert. Maar ze mogen tevens in de staat van een zekere werkzaamheid komen en dit is reeds het eerste stadium van de verlossing. Alles, wat tot werkzaamheid toegelaten is, heeft ook een graad van rijpheid, waar het licht ontvangen en doorgeven kan. Zodra het wezen dus toegelaten is om werkzaam te zijn, zal het ook licht kunnen verspreiden. En daarom zal er steeds daar, waar deze levende wezens werkzaam zijn, licht zijn, terwijl er dan duisternis is, als deze wezens hun werkzaamheden stoppen.

Werkzaamheid betekent dus ook altijd licht. En hoe intensiever de straling van de goddelijke lichtgevers op het wezen, dat licht ontvangt, inwerkt, des te meer wordt deze werkzaamheid weer aangespoord of gesteund. De levende wezens moeten de taken, die hun door God toegewezen zijn, uitvoeren. Ze moeten dus werkzaam zijn en hebben daar kracht uit God voor nodig. Deze ontvangen ze en nu zijn ze de stroomkring van de goddelijke liefde, die voor het wezen onvoorstelbare genaden betekent, binnengetreden. Nu ze in het licht wandelen, ervaren ze de weldaad hiervan. Het stimuleert de drang om werkzaam te zijn en werkzaamheid is de toestand van degenen, die bevrijd zijn: de verlosten.

Maar voor het menselijke oog is de werkzaamheid van de kleinste levende wezens nauwelijks waarneembaar. En toch zijn al deze wezens overeenkomstig hun staat van rijpheid ingedeeld in de kring van degenen, die God en Zijn schepping dienen. Alle wezens worden in tijdvakken een werkzaamheid als opdracht gegeven, die ze nu ook geheel volgens de goddelijke wil vervullen.

Steeds wordt het levende wezen weer in de staat van rust, de passiviteit, geplaatst om de weldaad van de activiteit op zich in te kunnen laten werken, want het herkent in de afwisseling van de activiteit en de rust, dat de activiteit overeenkomt met de bevrijde toestand, terwijl de rust overeenkomt met de in de vaste vorm gebonden toestand. Daarom zal dat kleinste levende wezen, als het eenmaal toegelaten is om werkzaam te zijn, met alle ijver zijn taak vervullen en dus ook alle wezens in de schepping als geleider van licht en kracht dienen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Omleiden en doorgeven van de kracht uit God

B.D. 1450 from 2. juni 1940, taken from Book No. 24

Er worden door de almacht van de goddelijke Schepper talloze schepselen geboren en deze wezens wijden zich nu aan de taak, die de Schepper hun gegeven heeft. De aardse werkzaamheden van deze wezens zijn heel uiteenlopend, maar geestelijk vervullen ze allemaal dezelfde taak om alles, wat met hen in aanraking komt, te voeden met goddelijke kracht, waarvan het omleiden en doorgeven hun taak is. Ze dienen dus in zekere zin als tussenstation. Ze zijn de verzamelbakken, die in de gehele schepping nodig zijn, opdat de kracht uit God zich een weg baant tot in de meest duistere hoeken, want schepselen zijn overal, ofschoon vanwege hun nietigheid niet altijd zichtbaar voor de ogen.

Maar er is geen tegenstand, die niet door de schepselen bestrooid wordt en omdat elk van deze kleinste schepselen door de wil van God geschapen werd om nu eenmaal een missie te vervullen en deze missie hierin bestaat om de kracht uit God, die voor het aardse leven noodzakelijk is, door te geven, dan moet de geestelijke werkzaamheid van de schepselen enorm belangrijk zijn, dus in de eerste plaats de beweegreden voor het ontstaan van deze wezens. Dus in zekere zin leeft elk wezen door de hulp van andere wezens, omdat de kracht uit God van wezen tot wezen overgedragen wordt. Maar dan past elk schepsel zich aan het goddelijke scheppingsplan aan en wordt dus ook tot aardse werkzaamheid voorbestemd, die weer nuttig is voor het gehele scheppingswerk.

In de schepping is er niets zonder leven, omdat het voortdurend levenskracht van God ontvangt. Deze kracht moet zich in talloze ontvangststations verzamelen en weer naar andere stations omgeleid worden. Dit proces kan alleen met geestelijke ogen bekeken worden. Maar het zal voor de mens in de uitbeelding van een drainagesysteem, dat eerst al het haar toestromende opvangt om het dan verder te leiden zoals het voor de aardbodem nuttig is, zodat de aanvoer dus nooit zonder plan verspild wordt, begrijpelijk zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Noodzaak van het gebed en kracht – Gebed is een bewijs van het geloof

B.D. 1451 from 3. juni 1940, taken from Book No. 24

De gevaren van het aardse leven zijn onbeschrijfelijk groot, als de mens zich op zijn eigen kracht verlaat. Want de tegenstander kan zijn macht gebruiken zonder op één of andere tegenstand te stuiten. En hij gebruikt deze macht om de menselijke wil te verzwakken. En omdat het wezen toch nog steeds in een gebonden toestand verkeert, zij het ook in een lichtere vorm, is diens wil zonder door goddelijke kracht ondersteund te worden niet voldoende in staat om tegenstand te bieden en zal dus aan de vijand ten prooi vallen.

En daarom moet beslist om de kracht uit God gevraagd worden. Dat wil zeggen dat de mens de genade van het gebed moet benutten. Hij kan zonder het gebed, zonder de vragende gedachten aan God, onmogelijk tegen de aardse gevaren gewapend zijn en de mens, die gelooft het gebed niet nodig te hebben, zal zich nooit in de strijd op aarde staande kunnen houden. Het gebed is het toegeven van zijn hulpeloosheid. Het gebed bewijst de wil van het mensenkind om aan de goddelijke wil te voldoen. Het gebed is de brug naar boven, die met een goede wil betreden wordt om het geweld van de tegenstander te ontvluchten en zich te verenigen met God.

En deze wil is er de aanleiding toe, dat God het gebed verhoort, als het in het diepste geloof, in het vertrouwen op Zijn hulp, tot God opstijgt. De hulpeloze toestand maakt het gebed onontbeerlijk. Degene, die dus gelooft zich zonder gebed te kunnen redden, voelt zichzelf enerzijds sterk genoeg en anderzijds lijdt hij te weinig onder zijn gebonden toestand om ernaar te verlangen om daarvan bevrijd te worden. Hem ontbreekt nog het besef van zijn huidige toestand, zijn begin en zijn bestemming. Het aardse leven is voldoende voor hem, welke hij gelooft uit eigen kracht te kunnen bolwerken.

Maar hij erkent ook geen boven hem staande macht als een Wezen, aan Wie hij zich kan toevertrouwen of Haar om hulp kan vragen. En hij kan dus ook niet bidden en een Wezen aanroepen, Dat dubieus voor hem is. Het ontbreekt hem dus aan geloof. En zo is het gebed aan de andere kant steeds een bewijs van innerlijk geloof, terwijl een ongelovig mens nooit zal bidden. De mens moet dus eerst geloven, voordat hij een beroep kan doen op de genaden van het gebed. En de mens, die het aan geloof ontbreekt, is onuitsprekelijk te betreuren. Het ontbreekt hem toch aan elke geestelijke hulp zonder welke hij echter de weg omhoog niet kan betreden.

Daarom mag in het aardse leven het gebed niet uitgeschakeld worden, als dit leven doelmatig geleefd moet worden en het de ziel een opwaartse ontwikkeling op moet leveren. Want door het gebed brengt de mens pas de verbinding met de goede geestelijke krachten tot stand en pas nu kan hij aan zijn aardse opdracht voldoen. Pas nu kan hij alles doen, wat zijn ziel een hogere graad van rijpheid oplevert en dus het enige doel van het aardse leven is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Een betrouwbaar kenmerk van het verlangen naar de waarheid

B.D. 1452 from 3. juni 1940, taken from Book No. 24

De kern van de waarheid kan pas dan gevonden worden, wanneer er bewust naar verlangd wordt. De mensen staan weliswaar in het geloof, dat steeds dát de waarheid is, wat voor hen aannemelijk lijkt en omdat de mensen dus op verschillende manieren bereid zijn om aan te nemen, zou het verschillende waarheden moeten geven. Maar de zuivere waarheid blijft eeuwig en altijd dezelfde. En degene, die haar nastreeft, kan nooit verdwalen.

Maar wanneer streeft de mens naar de waarheid? Als toch elk mens denkt naar niets anders dan naar de waarheid te verlangen? Een zeker kenmerk van het verlangen naar de waarheid is het bereidwillig opgeven van datgene, wat de mens voorheen als waarheid erkend heeft en een bereidwillig openen van het hart om de waarheid van boven te ontvangen. Dit laat zijn wil naar de zuivere waarheid blijken, want hij zal steeds in alle overleveringen een zeker gebrek herkennen. Hij zal nu wel mensenwerk weten te onderscheiden van datgene, wat direct van boven komt.

En als het hem om de zuivere waarheid te doen is, moet hij allereerst alles afscheiden, wat van menselijke oorsprong is. Hij moet zich nauwkeurig aan het ontvangen goddelijke woord houden en zo weinig mogelijk proberen om zich dat, wat schools aan de medemensen overgedragen werd, tot geestelijk eigendom te maken. Hij moet enorm consequent blijven. Dat wil zeggen dat hij steeds eerst het woord van boven tot zich laat spreken, voordat hij het omgevormde woord als waarheid erkent. Hij moet een bepaalde zekerheid hebben ten opzichte van de tegenstander, die dat vaak veranderde woord, dat niet met de goddelijke wil overeenkomt, vertegenwoordigt.

Hij mag met zijn verstandsmatige denken niet tevreden zijn, maar altijd en overal de raad van God te hulp vragen en dus steeds naar de kracht uit God verlangen om nu de zuiverste waarheid te herkennen en hij moet bereid zijn om zijn vooropgezette meningen op te geven, als deze niet overeenstemmen met hetgeen van boven aangeboden werd.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Uitwerking van de werken van liefde – Toegenomen kracht

B.D. 1453 from 4. juni 1940, taken from Book No. 24

De kracht moet door de liefde toenemen. Alles wat de mens doet, moet uit liefde voortgekomen zijn. Dan zal hij ook een grotere krachttoevoer gewaarworden. Hij zal door een ongekende zekerheid gedragen worden en alles om hem heen tot liefde aansporen, want het geestelijke rondom hem wordt de liefde gewaar en de wil naar God wordt actief. En deze wil is weer kracht.

De mens kan zich de uitwerking van een liefdeswerk niet voorstellen. Al het onvolmaakte onderwerpt zich als het ware aan het volmaakte. Dat wil zeggen dat al het goede geestelijke grote invloed heeft op het in opwaartse ontwikkeling zijnde geestelijke. En het onvolmaakte wordt deze invloed als toegenomen kracht gewaar. Het kan makkelijker uitvoeren, wat zijn wil nastreeft. En zo dringt de kracht van de liefde in al het wezenlijke en vergroot in hem de drang naar de hoogte. En daarom moet al het denken en handelen zijn oorsprong hebben in de liefde. Dan zal het rijke vrucht dragen.

Het geestelijke in de mens verlangt naar verlossing, maar kan enkel door de liefde verlost worden. Als de mens nu in liefde werkzaam is, geeft hij de geest in zich de vrijheid en deze bevrijding van de geest levert hem weer de genade op de waarde van de liefde te herkennen en dus nu bewust te leven, dat wil zeggen de liefde te beoefenen. En wat hij nu doet met de bedoeling om God en de naasten daarmee te dienen, is de uitstroming van de zich in hem tot uiting komende liefde. Hij wil goed zijn. Hij wil opwaarts streven. Hij wil dienen, de medemensen helpen. Hij wil bevrijding brengen aan alle wezens, die hem omringen. En elk werk van liefde geeft hem nu ook de kracht om dat uit te voeren, wat hij wil.

De kracht van de liefde is op de grootste afstand werkzaam. De mens kan er in zijn werken van liefde elk ver van hem verwijderd wezen bij betrekken. Hij kan hem in geestelijke nood hulp verlenen, want steeds zal de liefde zich een nieuwe weg banen en de weg naar God vinden. Een smekende gedachte in liefde zal dus het goddelijke oor bereiken en het wezen, dat het gebed betreft, zijn meest overvloedige kracht doen toekomen. Daarom moet aan het gebed steeds de diepe liefde ten grondslag liggen. Diegene, die voor zijn naaste vraagt, moet daar door de liefde toe gebracht worden. Dan zal elk gebed verhoring vinden bij God.

Elk werk van liefde heeft onvoorstelbare geestelijke successen tot gevolg, want in elk werk van liefde is God Zelf aanwezig. Derhalve moet ook Zijn kracht in elk mens overstromen, die in de liefde actief is en het geestelijk niet-verloste de verlossing brengen. Want niet verlost zijn betekent ver verwijderd zijn van God. Maar in de liefde werkzaam zijn, betekent Gods nabijheid gewaarworden en de nabijheid van God moet onvermijdelijk ook krachttoevoer voor het wezen betekenen. En elke krachttoevoer is weer een vrijkomen uit een onvrije toestand.

Maar alleen het wezen, dat zich tot liefde ontwikkelt, kan maar vrij worden, want alleen de liefde doet de kracht ontstaan, die het wezen voor zijn vrij worden nodig heeft.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Liefde is onontbeerlijk voor geestelijke rijkdom

B.D. 1454 from 5. juni 1940, taken from Book No. 24

De mens, wiens karakter elke liefde ontbeert, is onuitsprekelijk arm te noemen, want het ontbreekt hem aan kennis over het hoogste goddelijke wezen, omdat al het goddelijke in hem niet tot ontplooiing kan komen. In zijn verblinding ziet hij niet alleen het aardse leven in een verkeerd licht, maar hij maakt zijn hart volledig onbekwaam voor de opname van goddelijke wijsheid. Hij wil van het goddelijke werkzaam zijn niets weten en kan daarom ook nooit in de waarheid onderwezen worden.

Want de liefde is onontbeerlijk. Ze is in de eerste plaats de schakel tussen de mens en de onderwijzende krachten in het hiernamaals. Zonder liefde hoort de mens de stem in zichzelf niet. Zonder liefde kan de geestvonk in hem niet ontstoken worden en zonder liefde is ook elk begrip van geestelijke waarheden onmogelijk. De mens moet zich tot liefde opvoeden en dit kan hij ook met gemak als hij minder acht slaat op het aardse leven en zich naar het bovennatuurlijke toekeert.

Een mens, die zich in gedachten met zaken bezighoudt, die buiten het aardse liggen, zal ook zijn medemensen nu beschouwen als eveneens zoekende wezens en dit zal een soort gevoel van verbondenheid in hem teweegbrengen. Hij voelt de behoefte om met hen van gedachten te wisselen. Hij zou hun deze gedachten graag meedelen en hen ook op dezelfde weg leiden en de liefde begint zich dus in hem te ontvouwen en er is een barrière afgebroken, die hem voorheen de toegang tot kennis versperde. Wat de mens zelf als juist herkent, zou hij graag aan de naasten mee willen delen en als de behoefte om mede te delen levend in hem wordt, zal ook zijn gedachtegang goed geleid worden, want waar liefde is, is God Zelf en Hij verhindert verkeerde resultaten van het denken.

De mens moet de liefde beoefenen, hij moet haar als het kostbaarste goed in het hart dragen en proberen haar voortdurend te vergroten. En als hem daartoe de kracht ontbreekt, moet hij hierom vragen. En zijn leven zal rijk aan geestelijk bezit zijn, want de liefde levert hem kennis op, die de mens anders niet verwerven kan.

God geeft mateloos wijsheid en kracht, licht en sterkte aan de liefhebbende mens en hij kan zich dus meer dan rijk noemen, want hij wordt met deze liefde door de hemelse Vader bedacht. En daarom kan de liefde nooit uitgeschakeld worden, als de mens inzicht moet krijgen. Zonder liefde blijft de mens dwalend en bevindt hij zich in de geestelijke nacht. Maar de liefde verlicht en leidt tot kennis van de goddelijke waarheid.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Deemoed – Genade

B.D. 1455 from 5. juni 1940, taken from Book No. 24

De deemoed wortelt in het besef van de eigen onvolmaaktheid en dit brengt weer het gebed voort, want de deemoed is het gevoel van onwaardigheid en van zwakte en dit moet door genade en hulp opgeheven worden. Zolang de mens zich klein voelt, zal hij kunnen vragen en vurig kunnen danken voor de ontvangen genade. Maar degene, die zich verheft, zal werkelijk niet de handen naar de Vader uitsteken, want hij voelt zichzelf sterk genoeg om weerstanden te overwinnen. Hij buigt niet meer voor een macht, die boven hem staat, maar hij is zich van zijn waarde bewust en staat verheven boven degene, die om hulp vraagt. Hij eist, als hem iets ontbreekt en neemt alles, wat hem aangeboden wordt, als vanzelfsprekend aan.

En zo’n mens kan zich ook niet in de genade van God verheugen. Hem zal wel de kracht, die hij voor zijn aardse leven nodig heeft, door God toegestuurd worden, maar zijn ziel verkeert in het grootste gevaar, want haar staat te weinig kracht ter beschikking, omdat de wil ontbreekt om deze kracht aan God te vragen en deemoedig in ontvangst te nemen. Het aardse leven is dan nutteloos geleefd, want het brengt de ziel dan niet de bevrijding uit haar boeien, want de mens heeft enkel en alleen voor zijn lichaam aanspraak gemaakt op de kracht uit God.

Als de mens zich ten opzichte van Hem arrogant opstelt is dat een situatie, die niet overeenkomt met de wil van God, want het wezen is om deze reden de lange weg in gebonden vorm over de aarde gegaan, zodat hij zijn onmacht en de afstand tot God herkent en zodat deze afstand door echte kinderlijke liefde nu verkleind wordt. Maar een verwaande geest vergroot de verwijdering van God op een onvoorstelbare manier.

De arrogantie was de aanleiding tot de afval van God en alleen de diepste deemoed kan het wezen nu weer dichter bij de eeuwige Godheid brengen. Want God heeft Zijn schepselen lief en stelt hun Zijn genade mateloos ter beschikking. Deze genade is kracht uit God, die het geestelijke in de mens toevloeit.

Wanneer er nu bepaalde eisen aan de mens gesteld worden, dan gebeurt dit alleen daarom, zodat de mens in vrijheid kiest voor de vereniging met God of voor de voortdurende scheiding van Hem. Hij moet uit innerlijke aandrang het ene of het andere nastreven. Hij moet, als het gevoel van verwaandheid in hem overheerst, door het aardse leven zijn onwaardigheid leren herkennen, opdat hij zich smekend tot zijn Schepper wendt en nu de kracht in ontvangst neemt, die hem zo vormt, dat de afstand tot God steeds kleiner wordt.

En dit heeft dan de innerlijke deemoed tot stand gebracht, want een deemoedig mens geeft zijn eigen wil op en onderwerpt zich geheel aan de goddelijke wil. De Heer geeft Zijn genade aan de deemoedige. Door de deemoed brengt hij de juiste verhouding tot God tot stand. De deemoed laat hem vragen om kracht, die de mens alleen toegestuurd kan worden, als ze bewust gevraagd wordt. De innerlijke deemoed is het toegeven van de vroegere schuld, die de afval van God veroorzaakt heeft. De deemoed is er de zekerste garantie voor, dat de Vader Zich vol liefde naar het kind buigt en het naar Zijn Vaderhart omhoogtrekt. Zodat de geest uit God zich weer met de Vadergeest verenigt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Almacht van de goddelijke Liefde - Wereldgebeuren

B.D. 1456 from 6. juni 1940, taken from Book No. 24

Schrijf het volgende op: U mensen hebt een totaal verkeerde voorstelling van de Almacht van de goddelijke Liefde. U neemt een andere maatstaf, waarnaar u de gebeurtenissen beoordeelt, die zowel leed als ook vreugde voor de mensen betekenen. U ziet alleen de uitwerkingen in aards opzicht, maar kunt u niet in de verste verte de noodzaak enerzijds, evenals de gevolgen anderzijds in geestelijk opzicht voorstellen. U legt steeds menselijke gevoelens aan uw beoordeling ten grondslag en dat laat u de Liefde Gods zelfs als wreedheid voorkomen. Maar u bent niet op de hoogte van de kwellende toestand, die de zielen eens wacht, wanneer Ik van hen alle leed op aarde op een afstand houd en hen schijnbaar alleen Mijn Liefde geef.

Deze Liefde van Mij is zo groot, dat Ik Mijn schepselen het leed in het hiernamaals graag wil besparen en ze dus tevoren laat lijden in een toestand, die hen dit leed niet zo laat voelen. En toch herkent u Mijn Liefde niet en schept er genoegen in tegen Mij in opstand te komen. U leeft in een wereld, waarin zinnelijk genot u een zekere bevrediging laat vinden, maar in de wereld hierna zult u, als u inzicht hebt, streven naar de verbinding met Mij. Tevoren zult u echter elke verbinding met de materie moeten hebben verbroken om u met Mij te kunnen verenigen.

Maar u bent daar nog zeer ver van verwijderd, want de materie houdt u nog te zeer gevangen en wel zodanig, dat u ze nog als aantrekkelijk ervaart. En daarom verwoest Ik met geweld datgene van u, wat u hindert in de richting van een veel groter geluk. Ik wil u de weg op aarde verkorten, waarin u nog in de vorm moet gaan. Ik wil dat u de materie leert verachten, die slechts een hindernis voor u is, en u herkent Mijn Liefde niet. U zit nog te vast aan uw eigen wil en onderwerpt u niet aan de goddelijke Wil, Die u waarlijk alleen maar zo bedeelt, zoals het voor uw ziel dienstig is.

Probeer u altijd en overal Mijn overgrote Liefde voor te stellen als beweegreden van wat Ik zend of toelaat, en u zult anders leren denken. Ik schep er waarlijk geen plezier in Mijn schepselen te zien lijden en Ik probeer daarom het grote leed van u af te wenden. Alleen zo zult u moeten leren kijken naar het wereldgebeuren om heen, dat voor u meer een bewijs van Mijn Liefde zou moeten zijn, dan een daad van wreedheid. Weer deze gedachten, die u laten twijfelen aan Mijn Liefde, want het is alleen de Liefde, Die Mij zo doet handelen dat u schijnbaar het slachtoffer bent. U bent alleen te zwak en wenst te weinig de kracht, die u de materie zou doen overwinnen. En zo bekommer Ik Me om uw nood en ruim Ik voor u de hindernis voor uw positieve ontwikkeling uit de weg. Ik ontneem u elk aards bezit, opdat juist deze lichamelijke nood u naar Mij laat vluchten en u dus innig contact zoekt met Mij. En dan pakt Mijn oneindige Liefde u vast en Mijn oneindige Liefde helpt u overwinnen.

Maar voor u zich aan Mij heeft toevertrouwd, zult u het verlies van het aardse goed smartelijk ervaren en dus is uw toestand nog onvrij. U bent nog te zeer met de materie verbonden en u herkent Mij en Mijn Liefde nog te weinig. En u bent zelfs geneigd Mij helemaal te willen loochenen, omdat u al het gebeuren beschouwt vanuit een aards standpunt en er niet aan denkt hoe zeer geestelijk de noodzaak zich voordoet, om u niet verloren te laten gaan.

Het is het gevaar van uw geestelijke ondergang, die Mij noodzaakt zo in te grijpen, dat u Mijn Liefde in twijfel trekt. Maar Mij gaat alleen uw geestelijk welzijn aan het Hart en alles wat geschiedt moet u dit geestelijk welzijn opleveren. Vertrouw u daarom met een gerust hart toe aan Mijn leiding en neem deemoedig en berustend uw lot uit Mijn Handen aan. En het zal u tot zegen strekken en eens zult u Mij danken, dat Ik daardoor groter leed in het hiernamaals van u heb afgewend.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Waarschuwing

B.D. 1457 from 6. juni 1940, taken from Book No. 24

Mijn kind, ontvlucht de wereld. Alles wat jou tijdens het aardse bestaan vreugde schenkt, heeft geestelijke achteruitgang tot gevolg, want het maakt de verbinding met Mij losser. En Ik wil, dat jij rijp wordt voor een opdracht, die Ik jou vanaf het begin gegeven heb en deze opdracht vereist een volledige scheiding van de wereld. Jouw wil, jouw liefde, moet zich uitsluitend op Mij richten.

De mens moet elke verleiding weerstaan en hij mag zich niet vrijwillig in het gevaar begeven. Hij moet veeleer van alles afzien. Hij mag niet iets verlangen, wat een duidelijke verzwakking van de geest veroorzaken kan.

Daarom moet ik jou waarschuwen, Mijn kind, en jou de verantwoordelijkheid proberen bekend te maken, die jij ten opzichte van de mensheid draagt en je te laten bedenken, hoe weinig bereidwillige strijders er op aarde zijn, die louter de goddelijke wil proberen te vervullen. (Onderbreking)

Vertaald door Peter Schelling

Wolkeloze hemel – Werking van de zon

B.D. 1458 from 7. juni 1940, taken from Book No. 24

Een wolkeloze, blauwe hemel laat de vrees van de mensen voor dreigende wolken verdwijnen. Hij vleit zich met vrolijke verwachtingen en hij is zelfs opgewekt en stralend, als aardse zorgen hem niet terneerdrukken. Hij verheugt zich in het licht van de zon. Hij verheugt zich in het gehele schouwspel, dat zich aan de ogen van degenen, die naar schoonheid dorsten, aanbiedt. En niet zelden zal zo’n schouwspel ook veredelend op het gemoed van de mensen inwerken. De zon, die hen aan de buitenkant aangenaam treft, zal ook in het hart van de mensen een weerspiegeling geven, terwijl een donkere, zwaarbewolkte hemel vaak mokkende gedachten tevoorschijn roept.

En nu is er geen andere verklaring nodig, dan dat de lichtwezens, de bezorgers van de kracht uit God in alle overvloed hun licht- en liefdeskracht aan de mensen geven. En dat de mens, die geestelijk zulke hulp ontvangt, in overeenstemming hiermee tot de hoogte geraken kan, als hij zich bereidwillig aan dit inwerken van de lichtwezens overgeeft. Dat betekent, zo denkt en handelt, zoals het innerlijke gevoel hem aanspoort en dit gevoel staat meestal positief tegenover het goede. Op zulke zonnige dagen is de drang om goed te doen verhoudingsgewijs sterker. En er moet ook op gelet worden, dat de mens er niet zijn innerlijke verlangen tegenoverstelt en dat daardoor de inwerking van de licht- en krachtwezens verminderd wordt.

De natuurlijke zon is de verwekker van al het aardse leven, maar ze heeft tegelijkertijd ook de grootste invloed op het geestelijke leven van de mens, als de mens door eigen wil de geestelijk opwaartse ontwikkeling nastreeft. De geestelijke kracht kan hem dan in veel grotere mate toegestuurd worden, als hij zich aan de inwerking van de natuurlijke zonnestralen overgeeft, want deze stralen zijn louter geestelijk werkzaam, die weliswaar ook zonder effect kunnen blijven, wanneer de mens helemaal niet onder de indruk wil raken. Want dan is de werking van de zonnestralen enkel lichamelijk voelbaar, dat wil zeggen alleen maar nuttig voor het aardse leven, terwijl het geestelijke leven onberoerd blijft.

Daarom is steeds een bewust streven naar de hoogte een voorwaarde, zodat de stralen van het zonlicht invloed hebben op het geestelijk verder ontwikkelen, maar dan is deze werking enorm, dat wil zeggen dat het voor de mens een onvergelijkbaar resultaat oplevert. En dit zal zo tot uiting komen, dat de wil tot het goede, de kracht om lief te hebben en het herkennen van de wijsheid uit God buitengewoon sterk is. Het verlangen naar boven zal sterker worden en de werkzaamheid in liefde zal steeds meer toenemen en een geestelijke achteruitgang zal steeds minder te vrezen zijn, want de lichtwezens kunnen direct inwerken op de harten, die zich bereidwillig openen, die zich bewust naar de zon toekeren en buiten het lichamelijk welbehagen de geestelijke werking van het zonlicht herkennen en ernaar verlangen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Liefde van mens tot mens

B.D. 1459 from 7. juni 1940, taken from Book No. 24

Wat jullie mensen liefde noemen, is een door God gewenst gevoel van saamhorigheid en hoeft daarom voor Hem niet te worden ontkend. God Zelf heeft dit gevoel in uw hart gelegd om jullie gelukkig te maken en zodat jullie Hem ook kunnen naderen, want innige genegenheid voor een medemens, die in de eerste plaats een schepsel van God is, moet tegelijkertijd liefde voor God zijn en dus is niet alleen maar het schepsel, maar ook de Schepper Zelf onderwerp van deze diepe genegenheid. Dus je schenkt de eeuwige Schepper dezelfde liefde, die je aan Zijn schepselen geeft. Alleen moet die liefde gevend zijn, maar niet verlangend. Ofwel, dit verlangen moet net als liefde zijn.

God heeft Zijn schepselen tot vreugde voor elkaar geschapen. De één moet de ander dienen, dus hem geven, wat hem zelf begerenswaardig lijkt. En als hij liefde van hem verlangt, moet hij ook liefde geven. Zo wil de Heer het, die Zijn liefde eveneens aan Zijn wezens zou willen geven en daarom ook liefde van hen verlangt.

Als de mens nu aards voordeel zoekt, dan is zijn liefde niet oprecht, want ze ontspringt aan de eigenliefde, die niet van goddelijke oorsprong is. Dan heeft de tegenstander dat gevoel in uw hart gelegd, opdat uw wil daardoor verzwakt wordt en u acht slaat op de verlangens van het lichaam. Dan probeert eenieder te nemen, maar niet te geven. En dan zal de liefde ook geen zegenrijke uitwerking hebben. Want het is de liefde voor de wereld, de liefde voor het zinnelijke. Het is geen door God gewild gevoel, maar het middel, dat de tegenstander gebruikt om u ten val te brengen. Dan geeft u de neiging, die u beheerst, ten onrechte de naam liefde, maar het is eerder verlangen en egoïsme, maar geen onbaatzuchtige liefde, die gelukkig makend is.

Wat uit God voortkomt, moet elkaar ontmoeten en gezamenlijk naar God streven om elkaar te steunen en op de weg naar boven te leiden. En deze liefde moet zich uiten in het verlangen naar elkaar. De mens moet stralend van geluk de aanwezigheid van de ander als een kostelijk geschenk van God ervaren. Zijn hart moet vol dankbaarheid de Schepper, Die hem een straal van Zijn liefdeslicht toe laat komen, tegemoet juichen. En de liefde voor elkaar moet goede gedachten voortbrengen en aanleiding geven tot goede handelingen.

Dan is de liefde geheel in overeenstemming met de wil van God. Ze maakt gelukkig en ze verheft. Ze verlangt niet, maar ze geeft. Ze is uit God geboren en leidt tot God terug. Ze kent geen grenzen en blijft bestaan tot in eeuwigheid, want als ze uit God is, kan haar nooit een halt toegeroepen worden. Ze zal voortdurend geluk en vreugde betekenen en onveranderd blijven, want ze is iets geestelijks, dat van God uitgaat, dat niet het lichaam, maar de ziel van de mens beroert en dus ook niet door het lichaam, maar door de ziel ervaren wordt. De liefde is de kracht, die de vereniging van de geestelijke wezens bevordert en daarmee Gods meest volledige goedkeuring krijgt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Strijd van de lichtwezens om de te zwakke zielen

B.D. 1460 from 8. juni 1940, taken from Book No. 24

De ziel verlangt naar bevrijding, ook wanneer ze op aarde een verkeerde weg bewandelt. Ze is zich weliswaar van haar dwaling bewust, maar te zwak om zich uit haar boeien te bevrijden. Anders zou haar geen schuld toe te kennen zijn en zou ze in het hiernamaals geen vergelding te vrezen hebben. Want het staat haar altijd vrij om haar zwakke wil te versterken en te vragen om kracht om zichzelf te verlossen, zodat ze dus slechts haar vrije wil hoeft te gebruiken. Ze moet wel grote moeilijkheden overwinnen om tot de hoogte te geraken, maar er wordt niet te veel of iets onvervulbaars van haar verlangd, omdat haar in dezelfde mate de kracht daartoe ter beschikking staat.

Wanneer ze echter haar vrije wil op de tegenovergestelde manier gebruikt, wanneer ze zich uit eigen beweging naar de tegenstander toekeert, dus de kracht om te handelen en te denken daar vandaan verlangt, dan zal ze ook van daar ontvangen worden en haar weg leidt neerwaarts, het verderf tegemoet. De tegenstander zal nu proberen om het bewustzijn van deze ziel te vertroebelen, doordat hij haar op aarde alles toekent, wat haar tevreden stelt. Hij zal het aardse verlangen vervullen en dus proberen om de ziel te bedwelmen, opdat ze niet te veel moeite doet om vrij te worden van de macht, die haar overheerst.

En hij zou nu een gewonnen spel spelen, wanneer er van goede geestelijke zijde niet ongelofelijk om deze zielen geworsteld zou worden. De tegenstander zal de ziel niet zonder strijd afstaan. En daarom werken de lichtwezens onvermoeibaar op zulke zielen in, door te proberen om via de gedachten hun het grote gevaar bekend te maken, waarin ze zich bevinden.

Daarom zal ook de mens, die zich zonder bezwaar aan de boze macht uitgeleverd heeft, zich af en toe met gedachten bezighouden, die hem niet bevallen, want hij wordt niet zonder waarschuwing gelaten, als hij een verkeerde weg gaat. Als hij nu tot het inzicht komt, dat zijn weg verkeerd is en hij nu de wil heeft om een andere weg in te slaan, dan staat hem ook al de kracht ter beschikking, die hij alleen mag benutten om zich te bevrijden van de boze macht.

Maar als hij de hulp van de kant van de lichtwezens afwijst, dan is hij hopeloos aan de macht van het kwaad prijsgegeven en zulke zielen gaan voor eeuwige tijden verloren. Dat wil zeggen, dat ze eigenzinnig weer die toestand nastreven, die deze zielen sinds onheuglijke tijden gebonden hield. De macht van de tegenstander is des te groter, naarmate de wil van de mens zich meer aan hem uitlevert. En als de wil eerst eenmaal door hem verzwakt is, wordt het steeds moeilijker voor de ziel om zich los te maken uit haar boeien.

En toch is de toestand van een ziel niet hopeloos, zolang goede geestelijke krachten zich voor haar inspannen. Dat wil zeggen, zolang de ziel beide krachten op zich in laat werken, dus zich niet juist tegen de goede geestelijke krachten verzet. Dan bestaat er nog steeds de hoop, dat ze haar wil naar deze krachten toekeert. En dan is het gevaar voor de ondergang van deze ziel voorbij. Dan kunnen de goede geestelijke krachten aan de versterking van de wil bijdragen en het zich losmaken uit de macht van de tegenstander zal steeds makkelijker worden, naarmate de ziel de goede krachten meer macht over zich geeft, zodat deze krachten nu hun gehele invloed kunnen doen gelden. En het zal de ziel lukken om de juiste weg naar de hoogte te vinden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Werkzaamheid van de wil

B.D. 1461 from 8. juni 1940, taken from Book No. 24

Gebruik uw wil op die manier, die u actief laat worden en geef u over aan het vertrouwen, dat de Heer u leidt. Als u Hem daarom vraagt, moet u ook beslist de wil van de Heer vervullen, want Hij wil u zo leiden, dat u gemakkelijk Zijn wil kunt vervullen, als u zich volledig aan Hem toevertrouwt. Het is van onnoemelijke waarde om u aan de goddelijke bescherming toe te vertrouwen, want Zijn liefde is er de grootste garantie voor, dat u goed beschermd bent. Zijn liefde probeert al het moeilijke ver van u weg te houden.

Als u geheel in Zijn wil binnen wilt gaan, zal in uw handelen steeds alleen God te herkennen zijn, want Hij is het, Die Zich nu door u uit. U hebt alleen goddelijke kracht nodig om nu binnen de goddelijke wil werkzaam te zijn en de waarborg voor het goddelijke werkzaam zijn is dat u er van harte naar verlangt om in de nauwste verbinding met God te staan, dat u zich nooit van Hem wilt scheiden en Hem overal herkent. Want u zult Hem overal zien, steeds zal er grote kracht van Hem uitgaan. Uw moed zal groter worden en u zult alle hindernissen overwinnen. (Onderbreking)

Vertaald door Peter Schelling

Goddelijke gave bewijs van liefde – Binnengaan in de wil van God

B.D. 1462 from 9. juni 1940, taken from Book No. 24

Tijdens een stil moment van inkeer in jezelf, zul jij je ervan bewust worden, dat al het aardse verlangen een hindernis is voor een diepe, innige verbinding met God. En als je dit ingezien hebt, is elk gevaar voorbij. Alleen degene, die alles kan opgeven, zal alles ontvangen. De genade om het goddelijke woord te mogen ontvangen is onvergelijkbaar waardevoller dan de vervulling van de aardse verlangens en zo gaan er onnoemelijke genaden verloren voor degene, die zich aan aardse wensen en verlangens overgeeft. Maar alleen die begeerlijke liefde is een hindernis voor de weg naar boven, dus deze moet met alle kracht bestreden worden.

Het is van buitengewoon belang om het contact met de hemelse Vader tot stand te brengen en daartoe is in de eerste plaats de wil vereist. Hij moet zich geheel en al naar Hem toewenden, hij moet zich op een manier uiten, die duidelijk het verlangen naar God verraad. De wil van de mens zal steeds het enige zijn, dat door God geëist wordt.

De goddelijke liefde spant zich onophoudelijk in om zich zo te kennen te geven, dat de mens deze liefde bewust nastreeft. Dat wil zeggen, dat hij ernaar verlangt om hierdoor gegrepen te worden. En dit verlangen is het ondergeschikt maken van de wil aan de goddelijke wil. Want een verlangen naar de vereniging met God, die aanleiding is tot een verandering van zijn levenswandel tot dusver, wordt in zekere zin actief in de mens. Want degene, die eerst zonder God gegaan is, heeft volgens eigen wil gehandeld, die dus van Hem afgekeerd was.

Maar God herkend te hebben, betekent een binnengaan in de goddelijke wil. Een zich volledig schikken in alles, wat God van hem verlangt. En het betekent verder een zonder bezwaar opgeven van zijn levenswandel tot nu toe. Nu is het dus begrijpelijk, dat de menselijke wil zich eerst bereid moet verklaren om zich te onderwerpen aan de goddelijke wil, voordat God nu Zijn wil bekend maakt. Het is begrijpelijk, dat steeds weer de wil van de mens opgegeven moet worden om deze bekendmaking van Zijn wil in ontvangst te kunnen nemen. Het is begrijpelijk, dat elk aards verlangen de God tegemoet strevende wil verzwakt en dus nu ook het verlangen naar Zijn woord minder wordt. En het is begrijpelijk, dat alles, wat de kracht om in ontvangst te nemen, zou kunnen verminderen, bestreden moet worden.

Want de goddelijke gave is kostbaarder dan alles, wat de wereld bieden kan. Een goddelijke gave draagt de liefde van God in zich en bestaat er iets mooiers, dan het bewijs van de goddelijke liefde te mogen ontvangen? Het verlangen van het hart wordt eveneens gestild, alleen op een manier, die het lichaam niet als aangenaam ervaart, maar zodat de ziel door deze verbinding met de liefde van God buitengewoon gelukkig gemaakt wordt. En daarom moet de mens aan zijn ziel denken en haar het grote geluk van de goddelijke liefde ten deel laten vallen, maar hij moet geen acht slaan op het lichaam en zijn verlangens. Hij moet zich ongeremd in de wil van God schikken om de goddelijke wilsuitingen in ontvangst te kunnen nemen.

Naar de liefde, die de oorzaak is van de Vaderlijke zorg voor Zijn kinderen, moet in het diepste van het hart verlangd worden, want het mooiste, waar de mens op aarde naar kan verlangen is om zich in deze liefde te mogen bevinden. Zijn hart moet voor de Vader in de hemel slaan. Het kind moet vurig naar de Vader verlangen, dan zal het ook met blijdschap de uitstroming van Zijn liefde in ontvangst nemen: het goddelijke woord, dat de nauwste verbinding met Hem tot stand brengt en dus het zichtbaarste bewijs van Zijn liefde is.

Kan u ooit iets heerlijkers geboden worden, dan dat de hemelse Vader Zich naar u neigt en ernaar verlangt om met u te spreken? En als Hij u duidelijk Zijn liefde aanbiedt, is er alleen uw wil nog maar voor nodig om Zijn liefde in ontvangst te nemen. U hoeft alleen maar te willen, dat uw denken door Hem geleid wordt en u zult voortaan alleen Zijn wil vervullen, Zijn wil in u dragen en overeenkomstig de goddelijke wil ook uw leven op aarde benutten.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verwaandheid – Bewust vragen om goddelijke kracht

B.D. 1463 from 9. juni 1940, taken from Book No. 24

Het is uw grootste vergissing, dat u zich in het volle bezit van alle kracht waant en dat u gelooft het aardse leven alleen meester te kunnen worden. En u wijst daarom de gedachten, dat u hulpbehoevend bent en dus ook een keer om hulp zou kunnen moeten vragen, ver van u af. En daarom is uw instelling ten opzichte van God negatief. U herkent Hem niet en Zijn voortdurend werkzaam zijn is voor u dus niet zichtbaar. En dat is een buitengewoon gevaarlijke instelling, want u vermindert daardoor zelfs nog de kracht, die God u voor het lichamelijke leven toe laat komen. Hij moet deze kracht verminderen om u de eigen onmacht te laten herkennen. Hij moet u ziekte en lichamelijk leed laten overkomen, opdat u daaraan een hogere macht herkent.

De toevoer van kracht uit God zal u zo toegemeten worden, zoals u denkt die kracht te gaan gebruiken. De kracht uit God voor het geestelijk uitrijpen staat u onbeperkt ter beschikking. Maar als u niet om haar vraagt en u haar slechts ter wille van het aardse leven nodig heeft, zult u ook slechts alleen maar kunnen ontvangen, wat voor het aardse leven volstrekt nodig is, maar elke geestelijke schenking van kracht blijft u onthouden, totdat u hier bewust om vraagt. En dit gebrek aan kracht kan alleen maar tot geestelijke teruggang leiden, want u streeft geen vooruitgang na en u denkt slechts aan het lichamelijk welbevinden.

De goddelijke kracht werd u gedurende onheuglijke tijden toegevoerd zonder dat uw wil daarvoor nodig was. Maar in het aardse leven moet de wil zelf werkzaam worden om de kracht, die u ter beschikking staat, bewust te vragen, omdat de mens anders een onvrij wezen zou zijn, dat weer afhankelijk zou zijn van de goddelijke wil. De vereniging met geestelijke kracht is de eigenlijke opwaartse ontwikkeling van het geestelijke. Om nu zonder daar een verzoek voor te hebben ontvangen het wezen geestelijke kracht te geven, zou betekenen dat de opwaartse ontwikkeling van het geestelijke gedwongen wordt bevorderd. En dat is volgens de goddelijke wet volledig uitgesloten, want zo’n ontwikkelingsproces zou nooit een wezen opleveren, dat gelijk is aan God.

Het wezen kan door zijn wil het hoogste bereiken. Maar zonder deze wil werkzaam te laten worden, is elke vooruitgang onmogelijk. Daarom moet er steeds op de menselijke wil ingewerkt worden, zodat deze zich naar God toekeert, zich aan Hem onderwerpt en dus ook kracht verlangt voor het geestelijke welzijn.

Maar de geestelijke toestand van de mensen is troosteloos. Ze zien de noodzaak van hulpverlening van de kant van de eeuwige Godheid niet in. Ze denken onophoudelijk slechts aan de aardse behoeften en ze hebben een afwijzende houding ten opzichte van elke geestelijke vermaning. Ze staan dus ver van God af en willen Hem niet in de nabijheid herkennen en ze hebben de waan, dat ze toch veel vorderingen in hun inzicht gemaakt hebben, omdat ze onbezwaard en vrij geloven, terwijl ze degene, die geestelijk streeft, beperkingen en bezwaren aan willen praten. En dus wordt ook de jonge generatie zo opgevoed, dat ze zichzelf machtig en sterk waant en dat ze het aardse leven voor zichzelf volgens een goed bedacht plan vorm kan geven. En ze ontbeert de toevoer van kracht uit God, omdat ze er niet naar verlangt.

Maar als de dag komen zal, die de mensheid iets anders leert, zal grenzeloze ellende en angst de mensen overvallen, die hun eigen macht als nietig herkennen en aan machten prijsgegeven zijn, waar tegenover ze zich niet kunnen handhaven. Dan zal de mens moeten beslissen om ten onder te gaan of om zijn handen smekend naar Degene, Die hij tot nog toe ontkend heeft, uit te strekken, opdat Hij hem helpt en hem het aardse leven laat behouden met de opwaartse ontwikkeling van de ziel als doel, waarvan de graad van rijpheid nog heel laag is. Maar gezegend is degene, die dit tijdens momenten van de grootste nood beseft. God zal hem helpen en hem redden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De geest der liefdeloosheid - Het goddelijk ingrijpen

B.D. 1464 from 9. juni 1940, taken from Book No. 24

De geest der liefdeloosheid beheerst de aarde en haar bewoners en de tegenstander heeft de zege behaald over ontelbare wezens, wier leven zonder enige liefde is. En nu worden ontelbare mensen de chaos ingedreven, die zijn werk is en die realiseerbaar werd juist door deze liefdeloosheid, die onvoorstelbare haat en tweedracht heeft doen ontbranden onder de mensheid. Alle redelijkheid is van de mensen geweken, want de geest der duisternis leidt ze en hij fascineert ook het denken der mensen of misvormt het zodanig, dat ze niet meer weten wat ze doen.

Maar zelden heeft de mensheid zich zo helemaal aan de wil van de vijand onderworpen, zoals het nu het geval is. En daarom zal ook de tegenmaatregel van bijzondere scherpte moeten zijn, wil er weer een hogere geestestoestand ontstaan en de geestelijke blindheid van de tegenwoordige tijd worden verholpen. De geestelijke nood eist dus een goddelijk ingrijpen en de goddelijke Liefde en Wijsheid heeft een gebeurtenis voorzien om deze nood op te heffen, die weliswaar de mensheid aan de goddelijke Liefde en Wijsheid doet twijfelen, echter nog de enige mogelijkheid is de mensen aan een zekere ondergang te ontrukken. De mensen blijven hardleers, op een andere manier zijn ze niet te bewegen het geloof aan te nemen. En nog veel minder volgen ze het gebod der liefde tot God en de naaste op. En van zijn kant moet de mens tot een juist denken komen, wil hem de nood van de komende tijd bespaard blijven en hem zijn leven op aarde worden gelaten. Want dat, wat God stuurt, zal met onweerstaanbaar geweld over de mensen uitbreken. Niemand zal erop zijn voorbereid, als hij niet al tevoren zich met God heeft verbonden. En er zal een paniek zijn, die alleen God Zelf weer kan afwenden als Hij daar innig om wordt gebeden.

Doch het geloof in God zal de mensen ontbreken. Want zelfs hen, die in het geloof en in de liefde vast staan, zal angstige twijfel overvallen, daar Gods Stem ook door hen duidelijk te horen is. Hun Geest zal wel naar God vluchten, maar de ziel zal ongerust en vreesachtig wachten op de dingen die nog komen. En ze zullen nauwelijks de medemensen troost kunnen brengen en zelf om het geloof moeten worstelen. Maar God zal hen bijstaan, opdat ze niet onzeker worden in het geloof in Hem. Maar zij, die God niet herkennen, zoeken de redding op aarde en ze zullen geen hulp vinden. Ze moeten hun denken veranderen of ze zullen een slachtoffer zijn van de elementen, die God, de Heer, Zelf aanwijst om Hem te dienen.

En er zal een onbeschrijfelijke verwarring zijn, want alleen nog de ergste nood kan veranderend werken op verstokte zondaars. Alleen de angst voor het aardse leven maakt de mensen week en gewillig en bereid om te smeken. Echter zonder gebed kan er geen hulp van boven worden toegewezen, want pas het gebed geeft zekere garantie, dat God Zelf Zich om Zijn kinderen op aarde bekommert en hen zal verlossen uit alle pijn. En de mensen, die alles aan de vernietiging zien prijsgegeven wat hen tot nu als begerenswaardig voorkwam, zal het ogenblik ontzettend lang voorkomen. En toch kan dit moment de mensen niet bespaard blijven, daar alle Liefde en Goedheid van God wordt afgewezen en een andere weg uit geestelijke nood niet begaanbaar is.

Gods Lankmoedigheid heeft dit gebeuren telkens weer uitgesteld, maar uiteindelijk moet Zijn voorspelling worden vervuld. Want de tijd is gekomen, waarin de grootste wilszwakte en ongelovigheid alleen nog deze catastrofe tot gevolg kunnen hebben. De tijd is nabij, die de Heer heeft aangekondigd door Zijn Woord, toen Hij op aarde vertoefde en de mensen op deze tijd van afval van God wees. Want Zijn Woord is eeuwige Waarheid en zal vervuld worden tot op de laatste letter.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Het vermogen om weerstand te bieden – Het verzwakken van de wil van de tegenstander

B.D. 1465 from 10. juni 1940, taken from Book No. 24

De voortdurende strijd tegen de tegenstander versterkt het vermogen om weerstand te bieden, voor zover er hier zelfs maar verzet tegen geboden wordt. Steeds ijveriger is hij aan het werk om de ziel te overwinnen, maar alle pogingen mislukken vanwege de goede wil van de mens. En deze goede wil is de naar God toegekeerde wil, die het beste wapen is tegen alle overvallen van de vijand.

De naar God toegekeerde wil verlamt ook de macht van de tegenstander en daarom probeert hij op een andere manier de wil naar zijn lokmiddelen toe te draaien. Hij kent de zwakheden van de mensheid en weet deze ook te gebruiken, zodat de verzoekingen verzwakkend op de mensen inwerken en het hele vermogen om weerstand te bieden aangewend moet worden om deze zwakheden meester te kunnen worden.

Maar deze verlokkingen zijn enkel dan een gevaar, wanneer ze het verlangen naar God verstikken, maar als dit verlangen overheersend is, mislukken alle pogingen van de tegenstander. Want dan staat God degene bij, die naar Hem verlangt, en helpt hem om zich vrij te maken van de macht, die hem wil binden. En op zulke momenten van verzoeking is het heel belangrijk om zijn toevlucht te nemen tot het gebed, dus de Heer te bekennen, dat het vurige verlangen Hem betreft en dat alle aardse vreugden bereidwillig opgegeven worden uit liefde voor Hem.

Deze strijd, die de mens moet voeren tegen zijn eigen gevoelens in, is wel zwaar, maar God weet, waarom Hij de Zijnen zulke beproevingen stuurt. Hij kent de mate van liefde voor Hem en wil deze nu versterken, doordat Hij Zich moeilijker bereikbaar maakt en dus de wil van de mens tot verhoogde werkzaamheid aanspoort. De mens bewijst dan zijn liefde voor God. Hij bewijst, dat ze tegenover de aardse liefde standhoudt.

De mens zal zich zelden helemaal vrij kunnen maken van het gevoel van innerlijke verlatenheid, als de goddelijke hulp hem niet nabij is. Hij zal zware innerlijke conflicten door moeten maken, zolang er nog aards verlangen in hem aanwezig is. En dit kan hij alleen maar overwinnen met gebruikmaking van goddelijke kracht en hij moet hier in het gebed om verzoeken. Maar dan zal hij alles zegenrijk overwinnen. Hij zal zich steeds meer uitsluitend naar God toekeren en de vereniging met Hem nastreven, want steeds dringt de liefde naar vereniging zich op.

Dit is het goddelijke gevoel, dat in alle wezens aanwezig moet zijn, opdat steeds alleen de juiste vereniging, de vereniging met het goede, nagestreefd moet worden. God helpt het met zichzelf strijdende mensenkind en leidt zijn gedachten goed. En als deze gedachten de weg naar Hem door een innig gebed weer vinden, is alle gevaar overwonnen. De list van de tegenstander is mislukt. De liefde voor God heeft de zege behaald.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Schuldige – Welgevallen aan het woeden van de volken – Voorspelling

B.D. 1466 from 10. juni 1940, taken from Book No. 24

Vol erbarmen kijkt de Heer naar Zijn schepselen, die elkaar over en weer kwellen en elkaar in wreedheid overtreffen. Hij zou hen graag opmerkzaam willen maken op het vreselijke van hun handelen. Hij zou hun graag de geestelijke effecten bekend willen maken, opdat ze zich bezinnen en voortaan alle mensen liefde en rechtvaardigheid toe laten komen. Maar alle inspanningen zijn tevergeefs. Ze wijken niet af van de weg, die ze betreden hebben, en dus dragen allen, die welgevallen hebben in het woeden van de volkeren onder elkaar, dezelfde verantwoordelijkheid. Want zij zijn de eigenlijke schuldigen, want hun karakter trekt het onvermijdelijke aan. Er is een geweldige tegenaanval nodig om de mensen het rampzalige, dat hun handelswijze naar zich toe trekt, duidelijk te maken.

Er zijn er maar weinigen, van wie de harten anders slaan en die de nood van de tijd herkennen. En dezen moeten zichzelf aan God ter beschikking stellen, als ze aards onderwijzend op moeten kunnen treden. Ze moeten dus ook overeenkomstige geestelijke gaven van boven ontvangen hebben. En van deze weinigen bedient de Heer Zich om onder de mensen het komende gebeuren aan te kondigen. Als nu deze weinigen zich in gelovig vertrouwen met elkaar verbinden, zullen ze goed door God onderricht worden. Maar hier hoort volledige toewijding bij. Dan zullen deze dienaren ingewijd worden in het plan, dat de goddelijke Schepper sinds eeuwigheden bepaald heeft.

Ze zullen de dag en het uur beleven, waar de macht van God tot uiting komt en ze zullen zichzelf zien in het midden van dit gebeuren en nu hun gehele wil geheel en al aan de Heer offeren, zodat ze werkzaam mogen zijn aan de redding van talloze zielen, die in de nacht van de geest dreigen te verdwalen. En er zal een grote angst onder de mensen zijn als de dienaren van God hun de wil van de Heer bekendmaken.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verspreiding van het woord van God – De ziel is onvolmaakt

B.D. 1467 from 11. juni 1940, taken from Book No. 24

Het is de geestelijke verbondenheid onder elkaar, die jullie steunt in jullie streven naar de hoogte. U moet alles doorgeven wat u ontvangt en zo werken voor de Heer. De bekendmakingen van boven worden daardoor verspreid en ze zullen ook daar, waar men er verlangen naar heeft, met vreugde aangenomen worden. Het is uitermate leerzaam om deze bekendmakingen in ontvangst te nemen, want de mens zal binnen gevoerd worden in een kennis, die volledige opheldering verschaft over het heersen en werkzaam zijn van God in het gehele universum en het geestelijke leven van Zijn schepselen.

En wanneer de mens zich nu voorstelt, dat alleen de oneindige liefde van God hem zulke kennis geeft, dan moet hij eveneens hetgeen hem gegeven is in liefde doorsturen naar deze medemensen, die behoefte aan de waarheid hebben en er naar hongeren. Daarom brengt God Zelf Zijn schepselen zo samen, zodat iedereen die missie uitvoert, die God Zelf bepaalt.

Zijn mensenkind, dat Hem dienen wil, moet vaak de geest uit God in zich laten spreken en daarom ook alles doen om hetgeen hem toegestuurd wordt, door te geven. Ze moeten een ongewone redenaarsgave ontwikkelen en steeds hun gedachten naar God toekeren, dan worden ze duidelijk in hun gedachten geleid en ze kunnen dus onbezorgd onderwijzend optreden, want het is hun wil om God te dienen.

En de ware godsdienst bestaat hierin, dat Zijn woord verspreid wordt en zo ingang vindt onder de mensheid. Dit heerlijke woord, de grootste genadegave van de Heer, moet in dankbaarheid in ontvangst genomen worden, als het ook dat effect op het mensenkind moet hebben, dat hem door God toebedacht is. En deze kracht uit zich, doordat de mens tot inzicht komt, als hij zich, met de intentie de waarheid te leren kennen, aan het goddelijke woord wijdt.

Het overdragen van de waarheid uit God zal een moeilijk werk voor de mensen zijn. Hun staat echter wel veel geestelijke ondersteuning ter beschikking. En het zal blijken, dat al deze bekendmakingen buitengewoon veel makkelijker in het menselijke hart binnendringen, dan het boek van de Vader, dat weliswaar veel wijsheid in zich bevat, maar een sterke reiniging nodig heeft en dat dus diens kracht gemakkelijk verloren gaat, wat uit de oneindig vele toevoegingen, die enkel en alleen mensenwerk zijn, te herkennen is.

Wanneer nu de onderwijzende mens op aarde tegen weerstanden te strijden heeft, die hem hinderen bij het doorgeven van het goddelijke woord, dan moet hij van tevoren kracht putten uit dit heiligste woord. Hij moet zich zo veel mogelijk vrij proberen te maken van zulke leringen, die hem nog niet voldoende verklaard werden. En proberen alles, wat al geestelijk eigendom was, in overeenstemming te brengen met hetgeen hem geboden werd, maar datgene, wat zich hiermee niet laat verenigen kan hij gerust laten vallen als iets, wat tot nog toe niet opgehelderd is. Hij mag dus het leven in de belichaming als mens niet als het begin van het aardse leven beschouwen, maar hij moet weten, dat zijn ziel al een eindeloos lange weg gegaan is en de goddelijke genade haar nu de mogelijkheid geeft om dat te worden, wat haar bestemming is: tot een kind van God.

Pas de verklaring over de ziel en haar opdracht geeft volledige opheldering over de noodzaak van alle gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis, want anders zou de gewelddadige scheiding van de ziel van het lichaam een ongehoorde wreedheid van goddelijke zijde betekenen of een ongelijke vormgeving van de ziel veronderstellen, die de goddelijke Schepper de mensen bij de geboorte meegeeft, wat echter weer als onrechtvaardig ervaren zou kunnen worden.

Er kunnen buitengewoon verkeerde conclusies getrokken worden, als de gang van de ziel, die ze al afgelegd heeft, niet ingezien wordt en dan kan ook de zuivere waarheid niet aan de mensen, die niet van plan zijn om deze leer van de langzame ontwikkeling van de ziel tot aan de belichaming als mens aan te nemen, gegeven worden. Hun kan nooit opheldering gegeven worden over de eigenlijke bestemming van de schepping en het doel van het aardse leven.

Want wat God in de mens legt, wat Hij Zelf geschapen heeft, is volmaakt. Maar iets volmaakts heeft geen opdracht meer nodig om tot de hoogte te geraken, want het volmaakte heeft de hoogte al bereikt. Dus vanwaar zou de gang door het aardse leven zijn, wanneer het wezen, de ziel, al volmaakt is?! Maar de ziel, die zich in de mens belichaamt, is ver van de volmaaktheid verwijderd, dus niet zo van God uitgegaan, zoals ze aan het begin van de belichaming geaard was. Derhalve moet ze van tevoren al een gang over de aarde afgelegd hebben en de mens moet juist daarover onderricht worden, omdat pas dan de opdracht van de mens op aarde begrijpelijk voor hem wordt.

Daarom moet de leer, die de mensen van boven aangeboden wordt en die pas een zuiver beeld geeft van het belang van het leven op aarde en de toestand van de menselijke ziel voor de belichaming, zonder bezwaar aangenomen worden. En deze kennis moet verspreid worden en de leer moet zonder aarzelen als waarheid aangenomen worden en de mensen zullen dan hun verantwoordelijkheid in het aardse leven herkennen en hun leven in overeenstemming met de goddelijke wil vormgeven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Knechtschap van de ziel – Voorbede in liefde helpt bij het bevrijden

B.D. 1468 from 12. juni 1940, taken from Book No. 24

Er wordt onverantwoordelijk gehandeld ten opzichte van de ziel van de mens, wanneer deze in een zeker knechtschap gehouden wordt. Dat wil zeggen wanneer ze gehinderd wordt bij haar opwaartse ontwikkeling. En dit is dan het geval, wanneer de wil van de mens zich uitsluitend naar het aardse toekeert. Wanneer deze wil dus door de tegenstander verzwakt wordt en de ziel dus niet meer in staat is om zich vrij en ongebonden te uiten.

Deze onvrijheid van de wil is echter weer haar eigen schuld. Ze is het gevolg van de arrogantie, die de mensen verhindert om zich in het gebed om kracht tot God te wenden, dus, kort gezegd, een gevolg van het aardse leven zonder gebed. Want de mens heeft bij het begin van zijn aardse taak de vrije wil toebedeeld gekregen, die hem er zowel toe kon bewegen het goede, alsook het kwade te doen. Maar hij mag ook een beroep doen op het gebed. Het staat hem altijd vrij om hulp te vragen en als het dit gebed gebruikt, wordt ook de kracht om weerstand te bieden groter. De wil is dus werkelijk vrij en niet door de macht van de tegenstander gebonden.

De mens, die zonder gebed is, zal steeds minder tegenstand op kunnen brengen. Hij geeft zich dus over aan de macht, die hem schade wil berokkenen. En het gevolg daarvan is, dat zijn ziel in een volledig onvrije toestand geraakt, dat ze op de aarde vastgehouden wordt, dat ze steeds dat doet en wil, wat haar door de slechte kracht bevolen wordt te doen. Ze zit in een knechtschap, waar ze zich moeilijk uit bevrijden kan, wanneer ze het gebed ook nu nog niet gebruikt, want ze heeft ook de kennis van de genade van het gebed verloren. Ze is volledig zonder hulp en aan de invloed van het kwaad blootgesteld, omdat ze haar wil niet meer op de juiste manier gebruiken kan.

En zo’n verkeerd gerichte wil kan alleen nog maar door de liefde werkzaam tegemoet getreden worden. Als een liefhebbend wezen op aarde of ook in het hiernamaals zo’n gedwongen ziel te hulp komt en dus in plaats van haar, zelf het gebed tot God omhoog zendt, zullen de boeien van deze ziel losser worden, ze zal plotseling de kracht van de weerstand in zich voelen en zich gewillig aan betere krachten overgeven. En dit kan een verandering van haar denken en willen bewerkstelligen, die in een veranderde levenswandel tot uitdrukking komt.

Zielen, die de weg naar God niet alleen meer terug kunnen vinden, moeten door de voorbede in liefde een toevoer aan wilskracht ontvangen, als ze niet reddeloos verloren mogen gaan, omdat ze niet gedwongen tot een ander denken en willen gebracht kunnen worden. En deze voorbede is een wapen, die het werkzaam zijn van de tegenstander bestrijdt. Want ze heft diens exclusieve macht over de ziel op.

De ziel voelt het losser worden van haar boeien en nu wordt ook de wil om deze macht geheel te ontvluchten in haar actief. Ze voelt zich weliswaar zwak, maar ze verlangt naar hulp, die haar nu geboden kan worden, want het verlangen naar de hulp is een onbewust gebed, dat ook verhoring vindt, doordat de lichtwezens, die haar bij willen staan, de gedachten nu zo leiden, dat de mens nu ook bewust van het gebed gebruik maakt en zo de kracht tot weerstand vergroot, zich dus bevrijden kan uit de toestand van het knechtschap.

Zo kan de liefde van de medemensen enorm aan de verlossing van een dwalende ziel bijdragen, wanneer ze rekening houden met de volledig verzwakte wil en de wil van hun kant werkzaam laat worden om deze ziel helpend bij te staan. De kracht van een gebed voor de ziel van een mens is buitengewoon groot en het enige middel om haar uit de macht van de tegenstander te bevrijden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Volmaakte geestelijke orde - Wanorde ....

B.D. 1469 from 13. juni 1940, taken from Book No. 24

Al het onvolmaakte geestelijke brengt een zekere wanorde in de wereld, want al het geordende is het volmaakte geestelijke, het handelt naar Gods wil en Gods wil is orde en volmaaktheid. De toestand van wanorde kan nooit iets goddelijks zijn, dus moeten de wezens, die in de door God gewilde staat dus die zich in goddelijke ordening bevinden, de wil van God in zich dragen, d.w.z. ze moeten tevoren naar Gods wil handelen, willen ze dichter bij God komen. Het onrijpe streeft echter het tegenovergestelde van God’s doel na, het zal zich naar de wil voegen van diegene, die alle goddelijke orde vernietigen wil. Deze wanorde kan echter alleen opgeroepen worden, wanneer het onvolmaakte geestelijke de vrije wil bezit, dus belichaamd is als mens, want tevoren bepaalt de goddelijke wil elke werkzaamheid van het wezen, en dus moet deze bezigheid een goed geordende zijn hetgeen in het totale werk van de schepping tot uitdrukking komt, dat zich in een door God gewilde ordening bevindt en niet naar believen door een God weerstrevende wil veranderd kan worden.

Echter het aardse leven is blootgesteld aan de willekeurigheid van de mens en zo schept de mens zich, al naar gelang de instelling van zijn vrije wil, een toestand van orde of ook van wanorde. Een leven in verbinding met God met overgave van de eigen wil moet begrijpelijkerwijs ook volgens de orde verlopen, en het moet geheel beantwoorden aan de goddelijke wil. De mens kan niet duidelijk zondigen tegen de goddelijke wil, zolang hij zich aan deze ondergeschikt maakt. En derhalve moet zijn levenswandel in overeenstemming met de door God gewenste ordening geleid worden, hij kan niet anders dan datgene nastreven, wat God wil. Wat nu tegen deze ordening gericht is, moet dus, omdat het wanorde betekent, ineenstorten. Al het geordende heeft de garantie in zich, dat het blijft bestaan, terwijl de vertegenwoordiger van de wanorde, de tegenstander, er het meeste belang bij heeft, alles te vernietigen en dus daartoe een geweldige wanorde veroorzaakt.

Het zal nu ook begrijpelijk zijn, dat het denken van de mensen in volledige wanorde terecht gekomen is, als het zich op de een of andere manier vernietigend in het leven op aarde uit. Steeds zal de drang tot zelfbehoud goddelijk zijn, en de vernietigingsdrang satanisch, en wie toegeeft aan de innerlijke drang tot vernietiging, die maakt zijn wil bewust ondergeschikt aan degene die Gods tegenstander is en die Zijn scheppingswerk vernietigen wil, want deze (tegenstander) bedient zich van het onrijpe geestelijke, om over God te kunnen triomferen. Hij belaagt de geesten, hij probeert de wil van de mens te verzwakken, opdat deze op een tegen God gerichte wijze werkzaam is, d.w.z. het door Hem in Zijn wijsheid geschapene niet eerbiedigt en probeert het te vernietigen. En dit druist in tegen de goddelijke ordening.

Al wat is, dient tot rijping van het onvolmaakte geestelijke. Elke wil tot vernietiging van welk scheppingswerk dan ook is een ingrijpen in de wil van God, Die voor al het geestelijke zijn tijd heeft vastgesteld en het pas uit een dergelijke vorm bevrijdt, wanneer het geestelijke in deze vorm rijp, d.w.z. bekwaam geworden is, overeenkomstig de door God gewenste ordening weer het volgende stadium van belichaming door te maken. Een wezen dat voortijdig in zijn hogere ontwikkeling gestoord is, zou zijn vorm willen ontvluchten of ook een uiterlijke verschijningsvorm willen aannemen die niet bij zijn geestestoestand past, en dat zou, omdat de benodigde rijpheid daartoe ontbreekt, het begin zijn van een onvoorstelbare wanorde, die een schrikbarende uitwerking zou hebben op de aarde en ook op het totale universum. Want alles zou aan de willekeur van het onrijpe, van God afgewende geestelijke zijn overgeleverd. Het zou een openlijke strijd tegen God zijn, die tegen alle goddelijke wijsheid in, zou woeden, indien dit niet door God verhinderd zou worden.

Om die reden is ook de wil van het onrijpe wezen vóór de belichaming als mens gebonden, om de goddelijke ordening in stand te houden, tegen het gevaar in het aardse bestaan, dat de verkeerde wil zodanig uitwerkt, dat een chaos die zijn gelijke niet kent, een verwarring van het menselijke denken de grootste wanorde aanrichten kan. En deze wanorde betreft de totale strijd van al het goede geestelijke, want God Zelf voert geen dwangmiddel als remming uit, om aan het onrijpe geestelijke de volledige wilsvrijheid over te laten. Alleen zal steeds alle streven, dat tegen de goddelijke wil gericht is, zonde zijn; het wezen overtreedt de goddelijke wet die op zich zelf orde is als het er genoegen in schept, deze orde in wanorde te veranderen. Want dan schikt het zich naar de wil van de tegenstander, wiens verlangen het is, alles te vernietigen wat God geschapen heeft Dit zal hem niet lukken, maar alleen al de wil daartoe is de ergste zonde tegen Gods liefde, wijsheid en almacht, het is verzet tegen God en leidt tot de meest ernstige gevolgen. Het tegen Hem woedende geestelijke kan zich niet in zijn vrijheid verheugen, zo lang het zich verzet tegen de goddelijke wil en de goddelijke ordening. Het is onvrij, zolang het zich niet voegt naar de door God gewilde ordening ....

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Opwekken van het geloof – Diep, onwankelbaar geloof

B.D. 1470 from 13. juni 1940, taken from Book No. 24

Elk geloof stelt eisen aan de mens en als hij deze eisen vervult, stemt hij in met het geloof. Dat wil zeggen dat hij zich positief instelt ten opzichte van het geloof. Hij is dus gelovig, als hij aan de eisen voldoet, maar hij wijst het geloof af, als hij geen acht slaat op de eisen. Wie nu in God gelooft, zal zich er ook aan gelegen laten liggen om dat te vervullen, wat God van hem verlangt, voor zover hij het Wezen ook liefheeft, dat voor hem het idee van God is.

Maar geloof en liefde zijn onafscheidelijk met elkaar verbonden, want in God geloven, betekent ook Hem als een Wezen erkennen, dat het toonbeeld van de diepste liefde, de hoogste macht zonder beperkingen en onvoorstelbare wijsheid is. En iets, wat zo volmaakt is, moet de mens liefhebben en hij zal vanuit deze liefde ook alles doen, wat God van hem verlangt.

En daarom is het geloof de eerste vereiste voor een succesrijke levenswandel op aarde. En zonder geloof kan de mens ook nooit maar het geringste succes voor zijn ziel boeken. Want het geloof in God laat de mens pas zijn oorsprong herkennen en het bewustzijn om juist van deze Godheid uitgegaan te zijn, laat hem weer de vereniging met Hem nastreven. En dit streven naar de vereniging met God is het eigenlijke doel van het aardse leven.

Maar zonder geloof is de mens voor geen enkel geestelijk werk klaar. Hij opent zijn hart niet voor de geestelijke kracht, die hem behulpzaam zou willen zijn, want hij staat helemaal niet positief ten opzichte van zo’n kracht. Maar het geloof kan weer niet gedwongen in de mens opgewekt worden, maar deze moet zich uit vrije, innerlijke overtuiging positief tegenover Hem opstellen. En zo kan God de mens alleen indirect te hulp komen, doordat Hij zijn gedachten aanspoort en de mens zichzelf nu vragen stelt over het voor hem onverklaarbare.

Als de mens zijn uitgaan uit God niet beseffen wil, zal een andere verklaring voor zijn bestaan hem net zo weinig tevredenstellen, zodat hij deze vraag nu de oneindigheid in stuurt, vanwaar ze hem nu ook beantwoord wordt. Hem zullen nu verschillende gedachten toestromen. En weer is het van zijn wil afhankelijk aan welke gedachten hij gehoor schenkt. Het geloof moet langzaam in hem tot leven komen. Maar dit is er weer afhankelijk van, of de mens liefhebbend werkzaam is. De mens kan, ook zonder gelovig te zijn, onbewust het goede nastreven en zo’n mens zal ook zonder twijfel het geloof vinden. Een liefdeloos mens daarentegen, zal nooit en te nimmer zulke gedachten, die tot het geloof leiden, toegang verlenen. Liefdeloosheid heeft een steeds grotere verduistering van de geest tot gevolg en de mens staat dus nog ver van het juiste geloof af.

De sterkte en diepte van het geloof is weer een genadegeschenk van God, dat het gelovige mensenkind dan gegeven zal worden, wanneer het daar innig om vraagt. Want door een diep, onwankelbaar geloof staat de mens onvoorstelbare krachten ter beschikking en om zo’n mate van genade moet bewust gevraagd worden, voordat de liefde van God het aan het mensenkind geeft. De mens moet dus al gelovig zijn. Dat wil zeggen dat hij God moet erkennen en aan Zijn eisen moet willen voldoen en dan zijn bereidwilligheid om de buitengewone genadegaven aan te nemen kenbaar maken.

Hij moet meer doen, dan van hem geëist wordt. Hij moet de volste overtuiging hebben, dat voor God geen ding onmogelijk is en dit geloof nu in de daad omzetten. Om dat te doen, wat de wil van God is, ongeacht zijn menselijke krachteloosheid. Hij moet de kracht uit God verlangen om de ongelovige mensen het bewijs te leveren van het bestaan van een Goddelijk wezen, dat vol liefde, wijsheid en almacht is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De leer van Christus – Innerlijkheid – Losmaken-Binden

B.D. 1471 from 14. juni 1940, taken from Book No. 24

De leer van Christus is een samenstel, die alleen op innerlijkheid berust en elke uiterlijkheid ontbeert. Alleen dat, wat zo’n effect heeft, dat dit het wezen van de mens overeenkomstig de wil van God vormt, zal steeds als de leer van Christus kunnen gelden. De uiterlijke vorming daarentegen draagt niet aan de verandering van het wezen bij. Ze laat het innerlijke onberoerd.

Toen Jezus de Zijnen in Zijn leer onderwees, gaf Hij hun geen voorschriften of aanwijzingen voor wat betreft de duidelijk zichtbare vorm, waarin ze naar buiten toe deze leringen van Hem onder de mensen moesten verspreiden. Hij maakte dus het opvolgen van Zijn leer niet afhankelijk van uiterlijkheden, maar het goddelijke woord moest zuiver en eenvoudig onderwezen, aangenomen en opgevolgd worden. Er zijn ook geen aanwijzingen gegeven voor een bouwwerk, dat vol kracht en macht voor eeuwige tijden moest blijven bestaan.

Jezus heeft alleen de werkzaamheid van discipelen, die God wilden dienen en hun opvolgers, in beelden voorgesteld, doordat Hij Petrus de sleutelmacht gaf om naar zijn inzicht los te maken of te binden. Hij heeft hem daarmee voorbestemd om zich voor de goddelijke leringen in te zetten en ze daar te verspreiden, waar de mensen bereidwillig waren om ze op te nemen. Maar ze aan degenen, die nog te zeer door de geest van de wereld gevangengehouden werden, te ontzeggen, want zij herkenden niet, wat hun geboden werd. En dus maakte Jezus het verspreiden van Zijn leer afhankelijk van het willen ontvangen door de mensen.

Wat jullie bindt, zal ook in de hemel gebonden zijn. Wat jullie losmaken, zal ook in de hemel losgemaakt zijn. Deze woorden zijn er alleen maar de bevestiging van, dat de Heer op aarde Zijn discipelen aanwees om Zijn goddelijke woord te verspreiden. En als de discipelen de mensen als bereidwillig om het woord te ontvangen herkenden, moesten ze hen binnenleiden in de goddelijke liefdesleer, waarvan het opvolgen een totaal vrij worden uit de gebonden vorm oplevert.

Waar echter de vreugde van het ontvangen van het goddelijke woord ontbreekt en dit slechts als holle klank aangenomen wordt, kan het proces van het vrij worden zich niet voordoen en bijgevolg zal in het hiernamaals dezelfde geboeide toestand het lot zijn van degene, die aan het woord van Zijn dienaren op aarde geen geloof schonk.

Maar Zijn dienaren op aarde zijn degenen, die zonder allerlei uiterlijkheden enkel in het streven om God de Heer te dienen en de mensheid te helpen, de leer van Christus onder de mensen op aarde verspreiden. Deze dienaren van Hem zullen dus verlossend werkzaam kunnen zijn, omdat ze niets anders meer nastreven, dan de mensen verlossing te brengen uit de gebonden toestand. Ze zullen echter ook beseffen, dat de mensen eeuwig niet bevrijd worden, als ze deze innerlijke leer van Christus niet aannemen en er niet naar leven. Ze zullen ook in gebonden toestand het hiernamaals binnengaan.

De leer van Christus is iets, wat zo diep innerlijk is, dat het niet vervangen kan worden door vormen en uiterlijkheden en degene, die ophoudt met de vormen en uiterlijkheden, maar innerlijk onberoerd blijft en dus de leer van Christus niet overeenkomstig de wil van God opvolgt, zal gebonden blijven. Al het goddelijke verheft jullie, al het menselijke trekt jullie omlaag. De leer, die Jezus de Zijnen op aarde gaf, was goddelijk en moet dus ook tot verlossing uit de diepte leiden.

Als echter mensenwerk deze zuivere leer misvormt, zal, als er meer acht geslagen wordt op dat mensenwerk, de leer aan kracht verliezen, want alleen het zuiver goddelijke is vol kracht en deze kracht heeft een verlossende werking, terwijl al het menselijke de wil van de mens verzwakt en het verklaart de gebondenheid, zolang de mens de leer van Christus juist in die vorm in ontvangst neemt, die afwijkt van wat de Heer Zelf op aarde onderwezen heeft.

De Heer heeft Zijn discipelen, van wie het wezen vol innerlijkheid was, uitverkozen. En voortaan zullen degenen, die zich innerlijk naar Zijn wil vormen Zijn volgelingen zijn, want hun zal inzicht gegeven worden, zodat ze deze zuivere leer van Christus herkennen en die overeenkomstig de wil van God verspreiden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Onderzoek van het goddelijk Wezen is Gods wil – Zoek, dan zult u vinden

B.D. 1472 from 15. juni 1940, taken from Book No. 24

Elke gedachte, die het goddelijke Wezen betreft, zal naar de hoogte leiden. De menselijke geest houdt zich niet willekeurig met God bezig, maar dan is de wil om opwaarts te streven, werkzaam geworden. De wil moet eerst ingezet worden, de gedachten moeten gericht worden op de alles beheersende macht van een Wezen, dat voor de mens nog onbegrijpelijk is. Dus de wil moet actief worden om dit onbegrijpelijke te begrijpen en daartoe moet hij zijn geest naar gebieden sturen, waar hij opheldering krijgt over vragen, die hem bezighouden.

Maar het verlangen ernaar zal verschillend van sterkte zijn en dit is er de verklaring voor, waarom ook het binnen willen dringen in de diepste waarheid de meest verschillende resultaten oplevert. Waarom dus de resultaten van degenen, die God willen herkennen, niet steeds dezelfde zijn. Voor menig mens is het voldoende om te weten, dat er een eeuwige Godheid bestaat, terwijl anderen deze Godheid proberen te doorgronden en geen vuriger verlangen hebben, dan de meest volledige opheldering over dit vraagstuk te ontvangen. Hun zal ook opheldering gegeven worden, want elke verlangende gedachte wordt door de lichtwezens, die kennis hebben en de mensen dus mogen onderwijzen door hun kennis via de gedachten over te brengen, vervuld.

Dus hoe meer de mens de waarheid zoekt, des te uitvoeriger wordt ze hem geboden, maar de hemelse Vader laat Zijn naar licht verlangende mensenkind nooit zonder opheldering. Om de eeuwige Godheid in haar hoogste volmaaktheid te herkennen, hoort wel de staat van de grootste rijpheid, die het wezen op aarde niet bereikt. Echter wordt de naar licht verlangende mens iets dergelijks gegeven, opdat zijn geestelijke toestand rijper wordt en het dus voor hem mogelijk is om begrip te vinden voor al het goddelijke werkzaam zijn.

En zo wordt hij dus langzaam binnengeleid in de kennis over God. Het werkzaam zijn en heersen van de eeuwige Godheid wordt hem onder ogen gebracht en deze kennis daarvan wekt de liefde voor dit goddelijk Wezen in hem op. Maar liefde is kracht en dus wordt hem nu de kracht toegestuurd om steeds diepere vraagstukken over de eeuwige Godheid op te kunnen lossen. Er wordt hem tot op zekere hoogte de bekwaamheid gegeven om dat te herkennen, wat de oorsprong van al het leven is.

“Zoekt, en gij zult vinden”. God Zelf doet ons de belofte, dat elk zoeken naar de waarheid succes zal hebben. “Klopt, en er zal voor u worden opengedaan”. Wij moeten naar de waarheid verlangen om deze in ontvangst te kunnen nemen, want God opent Zijn oor voor elke stem, die uit de diepte tot hem omhoog dringt en Hij geeft de mens, waar hij in geestelijk opzicht om vraagt. God wil, dat de gedachten van de mensen Hem gelden. Hij wil, dat het licht wordt in de duisternis van hun geest. Dus Hij wil de mensen zo leiden, dat zij nader tot het licht komen. Hij heeft de mensen de bekwaamheid gegeven om na te denken over de meest verschillende vraagstukken. Hij zal dus geen vragen, die Zijn goddelijk wezen betreffen, onbeantwoord laten.

Want licht en waarheid is het, waar het het aardse wezen aan ontbreekt. Maar God, als de eeuwige Waarheid, zou overal licht willen verspreiden en Hij wil enkel het verlangen naar juist dit licht opgewekt zien in de mens. Dan stroomt het hem in alle overvloed toe. Hijzelf spreekt tot het mensenkind, dat naar de waarheid verlangt en brengt opheldering. Hij geeft Zichzelf te kennen. Hij helpt het zwakke aardse wezen, door te proberen om alles begrijpelijk voor hem te verklaren, zodat zijn geest dus geopend wordt voor het in ontvangst nemen van de diepste goddelijke waarheid.

Hij geeft de mensen de kracht om de goddelijke wijsheid te begrijpen. Hij vergroot daardoor het verlangen en de mens wordt binnen gevoerd in de kennis van het goddelijk Wezen, voor zover het voor de tijd op aarde bevorderlijk is, want God wil, dat de mensen Hem erkennen. Hij wil, dat ze proberen Hem te bestuderen. Hij wil, dat de mensen naar de zuivere waarheid verlangen en vervolgens geeft Hij hun alle wijsheid.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het woeden van de elementen der natuur

B.D. 1473 from 15. juni 1940, taken from Book No. 24

De Grootheid van de Almachtige zal zichtbaar worden in een tijd, dat de elementen der natuur woeden en onnoemelijke schade aanrichten. Dan is het uur gekomen, waarin het geestelijke verval der mensen duidelijk aan het licht komt. Want niets zal ze aan God doen denken. Niets zal ze kunnen bewegen te bidden, want hun geloof in een God is verloren gegaan en dus roepen ze Hem niet aan in de nood. De mensheid kan daarom niet langer op de aarde gehandhaafd blijven, want ze denkt niet aan het eigenlijke doel van het aardse bestaan en draagt er alleen maar toe bij, de weinige mensen die nog niet geheel van God vervreemd zijn, het geloof de grond in te boren en ze eveneens van God afvallig te maken. Maar de Liefde Gods verhindert, dat ook dezen nog hun geloof verliezen en Hij beëindigt daarom met geweld het leven van diegenen, die de zielen in gevaar dreigen te brengen.

En er zal een grote nood zijn, wanneer het razen van de elementen begint. Het zal zijn als een storm, die alles dreigt te vernietigen. De mensen zullen hem geen tegenstand kunnen bieden, want ze zijn als zwakke halmen, die door de storm worden geknakt. Ze zullen willen vluchten, maar de elementen niet kunnen ontvluchten. Zonder Gods hulp zal elke tegenstand te zwak zijn, maar een innige roep tot God zal het geweld van de elementen bezweren. En gered zal zijn, wie zich aan God toevertrouwt in deze nood.

Maar God zal u in deze nood heel nabij zijn. Hij zal ieders gedachten aanraken en u voor de laatste keer de Hand reiken, opdat u Deze pakt en u laat redden. Maar dwingen kan Hij uw wil niet. U moet vrijwillig aan Zijn kant gaan staan en Zijn hulp verlangen.

Er is geen ander middel om de mensheid vanuit de geestelijke nacht naar het licht te brengen, dan een in de kracht der natuur vastgelegd gebeuren, dat de mensen in een beroering brengt, die niemand kan ontvluchten. Ze moeten hun onmacht inzien tegenover de elementen der natuur. Elke verdere hulp moet hen ontnomen zijn, zodat ze het einde van hun lichamelijke leven beseffen. Pas dan is er een geringe hoop, dat ze aan de Heer denken, Die alle macht toekomt en Die kan gebieden over hemel en aarde.

De schepselen Gods hebben zich van Hem losgemaakt. En in deze scheiding zijn ze in eindeloos lange tijden veranderd. Maar een moment van grootste nood en gevaar kan deze scheiding overbruggen. De ziel kan naar God terugkeren en dan is ze haar Schepper nog dankbaar voor het onuitsprekelijke leed, dat haar tot inzicht heeft gebracht. Maar dit moment, dat haar wil zich op God richt, kan niet door middel van dwang door God worden bewerkstelligd, ondanks overgrote Liefde. Deze Liefde Gods heeft alles geprobeerd om de zielen redding te brengen en hen de weg naar boven te wijzen. Doch de wil van de mensen was sterk en deze wil kan God niet breken, maar Hij kan alleen zo op de mens inwerken, dat hij zelf zijn wil verandert en hem op God richt.

Dit natuurgebeuren is nu de laatste poging om de menselijke wil op een gunstige manier te beïnvloeden. Maar dit natuurgebeuren zal ook zo geweldig zijn, dat de zijnen grote kracht nodig zullen hebben om sterk te blijven in het geloof. En deze kracht zal eenieder toekomen, die zijn gedachten smekend naar God opzendt. Want de Vader is op de hoogte van de nood van Zijn kinderen en zal hen liefdevol bijstaan als ze dreigen te gaan wankelen. Want Zijn rijk op aarde moet blijven bestaan. En er zal veel arbeid moeten worden verricht om diegenen het goddelijke rijk te verkondigen, die de weg naar God vonden en Zijn Woord begeren.

En aan deze tijd denkt de Heer en Hij brengt Zijn Woord nu al nader tot de mensen. Het zaad moet op goede bodem vallen en rijke vrucht dragen op de akker, die de Heer tevoren wil reinigen van alle onkruid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Onvergankelijkheid van het goddelijke woord

B.D. 1474 from 16. juni 1940, taken from Book No. 24

Luister naar wat de geest uit God u bekend wil maken: werelden zullen vergaan, maar het woord van God zal in alle eeuwigheid niet vergaan. Want het woord is goddelijke waarheid en de waarheid blijft bestaan. En als God weer tot de mensen spreekt, is de noodzaak gegeven om Zijn schepselen de wil van de Schepper bekend te maken. Maar God wil de mensen de laatste mogelijkheid geven om zich te bezinnen. Hij wil de mensen, voor wie het moeilijk is om te geloven, een zachte impuls geven om zich met gedachten over Hem bezig te houden. Hij wil Zich op een andere manier kenbaar maken en de mensen helpen om ook buiten het traditionele de weg naar God te vinden en zich dieper en inniger met Hem te verbinden. Dit doorgeven van het goddelijke woord is een buitengewoon genadegeschenk, veroorzaakt door de grote nood van de tijd, door de grote verwijdering van God.

Het gescheiden zijn van God betekent een onvoorstelbaar lijden, als de mens het aardse leven beëindigd heeft en in het hiernamaals binnengaat. En om dit lijden van de ziel af te wenden, verbindt God Zich op die manier duidelijk met de mensen en laat hun Zijn woord toekomen, hetgeen een bewijs is van Zijn eindeloze liefde voor de in de diepste duisternis verblijvende mens.

En toch wordt ook deze liefde niet goed herkend. Slechts weinig mensen nemen het goddelijke woord in ontvangst als dat wat het is. Maar weinigen bespeuren in dit woord de grote liefde van God en laten deze liefde nu inwerken op hun zielen. Maar de meesten herkennen het niet en worden bijgevolg ook niet getroffen door de kracht, die uit deze woorden stroomt. En ze zullen voortdurend ontkennen, omdat de tegenstander de wil om af te wijzen ontsteekt en via de gedachten eveneens op zulke mensen inwerkt en alles weerleggend en ontkennend belicht.

En dus wordt er aan de mensen, die het goddelijke woord ontvangen, een ontzettende tegenstand geboden en het vereist een onverzettelijke wil om deze tegenstand te breken. Maar de wil tot God helpt om alles te overwinnen. De wil tot God is kracht, want God Zelf geeft deze kracht aan degene, die naar Hem verlangt. En dus zal het goddelijke woord nooit in gevaar komen, zolang de wil van de mens naar God toegekeerd is en daarom is het onmogelijk om een zo wonderbaarlijk ontvangen woord te willen vernietigen, voor zover dit nagestreefd wordt. Want dit zou een onderneming tegen de sterkste kracht zijn, die toch door haar wil zo’n werk liet ontstaan.

Het goddelijke woord moet weer door een bereidwillig mensenkind in ontvangst genomen worden om hen, die deze kracht nodig hebben, kracht uit God te geven. Want de komende tijd brengt zware beproevingen over de mensen, waarin alleen het goddelijke woord troost en kracht is. De Heer wil al het goede op aarde helpen, opdat het het zware niet zo smartelijk ervaart en ook in het geloof in God niet aan het wankelen gebracht wordt.

Als tegelijkertijd met de goddelijke bedreiging met straf ook de toevoer van kracht uit God verzekerd is en het elk mens vrij staat om zich van deze kracht te bedienen, ligt het weer aan de wil van de mens om het komende lijden draaglijk voor zichzelf te maken, als hij let op het bewijs van de goddelijke liefde en zich overgevend naar de bescherming van de goddelijke Heiland vlucht. Diens leven bevindt zich in Gods hand en zal net zo onvergankelijk zijn als het goddelijk woord, dat de mensen, die van goede wil zijn, toegestuurd wordt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Twijfel aan de waarachtigheid van enkele bekendmakingen

B.D. 1475 from 16. juni 1940, taken from Book No. 24

De ziel van degene, die Mij in vertrouwen neemt, geef Ik vrede en Ik leid zijn denken, zodat hij Mij en Mijn leiding herkent.

Het is van het grootste belang te weten, dat alle geestelijke gaven zich overeenkomstig de wil van God vormen en dat geen eigen gedachtenactiviteit de oorzaak is van het onduidelijk of onbegrijpelijk lijken van hetgeen neergeschreven is. Alles wat neergeschreven is, heeft zijn gegrondheid daartoe en is steeds aan de geestelijke rijpheid van de mensen, voor wie deze geschriften eens lafenis moeten zijn, aangepast. Weliswaar is schijnbaar het eigen denken de oorzaak van verschillende bekendmakingen, maar hier ligt al een bedoeling of een samenhang aan ten grondslag, die de mensen nu niet goed herkennen.

Deze bekendmakingen kunnen gerust als waarheid aangenomen worden, want juist de onwetendheid op menig gebied liet dit tot stand komen. God kent het doel van elk geschrift en geeft ze waarlijk zo, zoals het eens nodig zal zijn. Het zijn de vreemdste bedenkingen, die in de mensen opkomen en steeds weer twijfel aan de waarachtigheid van de zendingen van boven teweegbrengen. En toch zijn de twijfels volledig ongegrond, want er waakt een leger geesten in het hiernamaals over dit werk en zij laten niet toe, dat zich vergissende wezens hierop afkomen en de waarheid met vergissingen doorzetten.

Het is derhalve onmogelijk, dat de bekendmakingen iets anders dan de waarheid kunnen bevatten. Het is bovendien onmogelijk, dat de gedachten van de mens af en toe eigenmachtig tegen de goddelijk wil werkzaam zijn en het is dus onmogelijk, dat een in verkeerd denken staand wezen deel kan nemen aan de overdracht via de gedachten op de aardse mensen.

Maar de ontvangende mens moet voortdurend waakzaam zijn en dus wordt hij steeds weer aangespoord om over zulke vraagstukken te piekeren, die de schijn van een vergissing hebben. Want de mens houdt zich uitvoeriger met zulke vragen bezig, die hem nog niet goed opgehelderd lijken, en de opheldering zal hem via de gedachten toegestuurd worden, zodat er dan geen twijfel meer tegenover de ontvangen bekendmakingen gezet zal worden en hij dus zijn kennis verrijkt heeft, zodat hij elk daarop betrekking hebbend weerwoord weerleggen kan.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Mammon - Materie - Verkeerde richting van de wil

B.D. 1476 from 17. juni 1940, taken from Book No. 24

Het is het grote gevaar en een groot onrecht, dat u uw zinnen te zeer op het geld zet en dat u zich dus niet van de materie losmaakt, maar u eerder beijvert ze te vermeerderen. En uw doen en laten zal steeds alleen maar gericht zijn op de vermeerdering van aards goed. En zo hebt u ook geen weet van de bekendmakingen, die het naderende einde aankondigen. U leeft in een wereld van wensen, van het verlangen naar de schatten van deze aarde en u vergeet, dat deze u naar beneden trekken, weer naar de gekluisterde toestand. Het aardse leven is u gegeven, om gelegenheid te hebben u van zulke begeerten vrij te maken, maar u gebruikt het om te vermeerderen. U laat zich steeds meer gevangen nemen en denkt niet aan de ontzettende gevolgen. En uw denken is verblind, want u herkent ook niet meer de wortel van alle kwaad. U kunt de leugen niet van de waarheid onderscheiden en u verheugt zich over elk aards succes en uw geestestoestand gaat achteruit. Er kan u geen licht toekomen, wanneer u zichzelf goed voelt in de duisternis. Want u bestrijdt zelfs het licht. U sluit zich af voor de voorschriften van boven en u gaat tegen uzelf tekeer, als u geen acht slaat op de Stem van God, die u uitsluitsel wil geven over de verkeerde richting van uw wil. U laat alleen dat gelden, wat beantwoordt aan uw liefde en daar uw liefde de wereld geldt en haar goederen, neemt u er aanstoot aan, dat deze als kwaad worden gekenmerkt.

En u verwerpt het Woord Gods, dat u redding moet brengen uit de grootste nood. U richt al uw opmerkzaamheid alleen op aardse gebeurtenissen en denkt er niet aan, dat deze gebeurtenissen het gevolg zijn van verkeerde gedachten en wensen. En wat u gemakkelijk zou kunnen overwinnen, als uw wil op God zou zijn gericht, dat zal u nu een bittere strijd kosten. U zult er ongewild afstand van moeten doen en ontzetting zal u aangrijpen, bij het zien van de waardevolle voorwerpen, die ten prooi vallen aan de vernietiging. En als u dan de waardeloosheid van aards goed inziet, bent u gered. Maar wee degenen, wier hart zich nog niet kan losmaken van de goederen der wereld. Er is hen op aarde geen redding meer te brengen, want ze zijn nog te zeer met de materie verbonden en nog te ver van God verwijderd, om Zijn besturen te kunnen inzien.

Het zal diegene tot voordeel strekken, die alle aardse wensen bestrijdt, want hij zal ook helder en duidelijk zin en doel van alle gebeurtenissen inzien voor de verdere ontwikkeling van de ziel. Maar wie steeds alleen maar de wereld ziet en de schade alleen puur aards zou willen afwenden, die ontbreekt het nog aan het juiste inzicht. Zijn denken is verward en hij zal zich steeds verder van de waarheid verwijderen, want hij zoekt en begeert deze niet, maar is hecht verbonden met datgene, wat het aandeel van de tegenstander is. Zijn gedachtengang is verward en bijgevolg zullen ook alle conclusies dwaling zijn, zolang, tot hij zijn verlangen naar aards goed in zich verstikt en alleen maar geestelijke goederen begeert. Dan pas kan het licht worden in hem en dan pas ziet hij de oorzaak van de lichamelijke en geestelijke achteruitgang van de mensheid in.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verwijdering van God – Zelfkennis – Vereniging

B.D. 1477 from 17. juni 1940, taken from Book No. 24

Om de verwijdering van God te verminderen, moet de mens zich bewust zijn van de afstand tot Hem en de scheiding dus als bedrukkend of smartelijk ervaren. Dan zal hij een verandering van de voor hem niet bevredigende toestand nastreven en nu dus bewust aan zichzelf werken in het besef, dat zijn eigen rijpheidstoestand verhoogd moet worden om de afstand tot God te verminderen.

Zelfkennis is dus de eerste voorwaarde voor een bewuste arbeid aan de ziel. Maar juist deze zelfkennis is het minst bij de mensen te vinden, want ze houden zich niet voor iemand met gebreken en daarom doen ze ook niets voor de verheffing van hun geestelijke toestand. Het is buitengewoon moeilijk om het gevoel van voortreffelijkheid in de mens te verstoren en toch is juist dit nodig, want pas de mens, die zijn gebreken herkent, helpt zichzelf om deze gebreken uit de weg te ruimen.

En weer is de wil om de waarheid te kennen absoluut nodig, want de mens, die de waarheid liefheeft, geeft zichzelf rekenschap over zijn denken en handelen en hij is kritisch. Daarom is het begrijpelijk, dat de mens, wiens hart de waarheid nastreeft, dicht bij de juiste weg is, want zijn gedachtegang wordt zo geleid, dat hij zichzelf herkent en bijgevolg ook een verandering van zijn wezen nastreeft. En als hij dus zijn gebreken inziet, wordt hij klein en deemoedig. Hij zou deze gebreken graag opheffen en wendt zich vragend tot God om kracht en zo nadert hij de eeuwige Godheid al, want hij wil naar God. Hij beseft zijn onwaardige toestand en zou hem graag ontvluchten.

Hij voelt dat hij er niet alleen toe in staat is en vraagt om de goddelijke genade. En nu wordt de afstand tot God steeds minder, want als de mens de kracht uit God toegestuurd wordt, die hij voor zijn geestelijk welzijn vraagt, grijpt de liefde van God hem ook en maakt zijn hart bekwaam om lief te hebben. En de liefde brengt hem weer steeds dichter bij God. De liefde heft de afstand tot God tenslotte helemaal op. De liefde brengt de vereniging tot stand. De gang over de aarde heeft nu voorgoed tot stand gebracht, dat de mens zijn God tegenstrevende wil opgegeven heeft en zich weer uit eigen wil met zijn Vader van eeuwigheid af verbonden heeft, dus verlost is van een eindeloos lange gebondenheid.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Aardse nood - Gewelddadige ingreep - Levend geloof

B.D. 1478 from 18. juni 1940, taken from Book No. 24

Zonder een gewelddadig ingrijpen is een ommekeer van de mensen niet meer mogelijk. Want hun denken en streven is op een verkeerd doel gericht en de Geest uit God is daardoor aan banden gelegd, zodat een besef van de in gevaar gebrachte toestand bijna onmogelijk is. Uit eigen kracht kunnen ze dus niet meer overeind komen. Ze liggen gekluisterd op de grond en hebben een of andere hulp nodig. En deze kan hun alleen op die manier worden geboden, dat bliksemsnel de ingeving bij hen opkomt de verkeerde weg te zijn gegaan. En daartoe moet het denken van de mensen met geweld uit zijn gewone loop worden opgeschrikt.

Krachten moeten zich tegen de mensen keren, waarop ze tot nu toe niet hebben gerekend. En er moet hun onder ogen worden gebracht, wat voor een hulpeloos en machteloos schepsel de mens is, wanneer God Zijn hulp van hem terugtrekt. Ze moeten gedwongen in een situatie komen, waarin ze hun toevlucht nemen tot bidden, zodat hun dan merkbaar hulp kan worden geboden en zij in geloof en vertrouwen de weg naar God kunnen vinden, als ze maar gewillig zijn. Want anders vinden ze de terugweg naar het geloof niet. En daarom probeert God op deze manier nog het menselijke denken te veranderen. Alleen een toestand, die menselijk gezien hopeloos is, laat de mensen aan een hoger Wezen denken, als hij zulke gedachten tot nu toe heeft afgewezen.

Toch zal in veel gevallen ook deze wereldschokkende gebeurtenis tevergeefs zijn in geestelijk opzicht. De totaal verstokte aardse mens zal er geen enkele goddelijke beschikking in onderkennen. Hij zal het voor lief nemen, zonder zijn instelling tegenover God ook maar enigszins te veranderen. Hij zal God - als hij Hem nog erkent - vervloeken wegens de schijnbare onrechtvaardigheid, ofwel de Goddelijkheid totaal afwijzen. En voor dezen is er geen andere reddingsmethode meer. Ze zijn helemaal verloren voor eeuwige tijden.

Er wordt dus op geen enkele manier dwang uitgeoefend op het denken van de mensen, maar hun denken wordt alleen door buitengewone verschrikkingen en lijden in de juiste richting geleid. En het blijft geheel aan hen overgelaten, zich bevestigend of afwijzend op te stellen tegenover God. Maar de geringste wil naar God toe levert hun vergrote wilskracht op, zodat ze zeer goed de geestelijke vooruitgang kunnen verwezenlijken, wanneer slechts de gedachte aan God in hen levend wordt en zij de kracht van God afsmeken en verwachten.

God let op de geringste opwelling in het hart en Hij staat klaar met zijn gave van genade. Het wordt de mens dus in zekere zin gemakkelijk gemaakt het geloof in God terug te vinden. Maar de verschrikkingen en het leed moeten ertoe bijdragen de mens gewillig te maken. Want dan is de weerstand tegenover God niet zo groot als bij de geheel onbuigzame verstokte mens, die alleen zichzelf en zijn aards voordeel bedreigd ziet door het goddelijke ingrijpen en zich verzet tegen de Macht, Die een dergelijk gezag heeft.

Maar God probeert vooral diegenen te hulp te komen, wier godsdienst tot nu toe alleen vorm was en bij wie elke innerlijkheid ontbreekt. Hij wil hen helpen de innerlijke verbinding met het hoogste Wezen te vinden. Hij wil, dat ze zich aan Hem overgeven in alle vertrouwen, dat ze hun geloof, dat ze tot nu toe uiterlijk beleden, opnieuw bewijzen, doordat ze hun toevlucht zoeken bij Hem, Die ze tot nu toe nog niet echt erkenden. Hij geeft hun dus nu gelegenheid om dat, waarvoor ze tevoren uiterlijk zijn opgekomen, innerlijk te beleven en in daden om te zetten. Hij wil dus hun geloof tot een levend geloof maken, om hen nu ook te laten kennismaken met de kracht van een dergelijk geloof.

Hij wil dat ze zich nu innig aansluiten bij hun Vader in de Hemel, Die ze altijd alleen maar met lege woorden hebben aangeroepen. God wil in geest en in waarheid worden aangeroepen en deze nood op aarde zal veel mensen ertoe brengen zich in geest en waarheid te wenden tot Hem, Die alleen hulp kan brengen. En dan is voor dezen het aardse onheil tot zegen geworden, want ze zijn in verbinding getreden met hun Schepper en Deze zal hen nooit laten gaan. Hij leidt hun gedachten naar het juiste inzicht en Hij zal ze leiden door de duisternis naar het licht.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vereniging met God gevolg van werkzame liefde

B.D. 1479 from 18. juni 1940, taken from Book No. 24

Het vinden van het innerlijke contact met het goddelijke is steeds een gevolg van de in de mens ontwaakte liefde. Het is onmogelijk, dat een mens, die niet van tevoren door werken van liefde de wil getoond heeft zich positief ten opzichte van de eeuwige Godheid op te stellen, zich met God verbinden kan. Daaruit blijkt, dat enkel door de liefde zich een vereniging met God laat bereiken. Dat dus de vereniging met God een tot liefde geworden zijn vooropstelt. Verder is het begrijpelijk, dat God, als de liefde Zelf, daar zal zijn, waar ware liefde werkzaam wordt.

De mens voelt dus als het ware in een werk van liefde de aanwezigheid van de eeuwige liefde als toegenomen aansporing tot liefde en een zaligmakend bewustzijn van kracht. Dit is puur lichamelijk nauwelijks waarneembaar, maar de ziel ervaart dit in zekere zin onbewust door innerlijke vrede en verhoogde levensvreugde, die echter geen aardse interesses betreft. Ze probeert God en de oneindigheid te doorvorsen. Ze zal, wanneer ze eerst eenmaal in liefde werkzaam geworden is, zich genoodzaakt voelen over God en het geestelijke na te denken.

Want het is het gevolg van de liefde van het hart, dat de eeuwige liefde zich nu aan de mens te kennen geeft en zijn gedachtegang naar Zichzelf toe leidt. En de mens voelt zich goed in de geestelijke atmosfeer, die hem nu omgeeft. Hij wordt het goddelijke gewaar, waar het hem nadert. Hij laat zich grijpen door de kracht van de goddelijke liefde. Hij probeert zichzelf zo te ontwikkelen, dat hij deze goddelijke verbinding waardig wordt. Hij spant zich voortaan voor zijn zielenheil in, omdat hij beseft, dat het doel van de mens de vereniging met God moet zijn.

Hij hoeft zich nu op geen enkele manier aan de plichten van het aardse leven te onttrekken, maar hij moet erop bedacht zijn de arbeid aan zijn ziel voorrang te geven boven het aardse streven, dan is de aardse werkzaamheid eveneens bevorderlijk voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel. Als hij alles begint en beëindigt met God en steeds alleen maar de verbinding met God nastreeft, zal alle aardse werkzaamheid hem tot zegen zijn, want hij dient nu door zijn aardse arbeid bewust de medemens en dit kan hij moeiteloos volbrengen, als hij steeds de kracht uit God verlangt en zich voortdurend in de liefde oefent.

Want nu doet hij alles met God, Die in elk liefdeswerk bij hem is. Hij heeft zich uit het rijk van de duisternis bevrijd en is bewust het rijk van het licht binnengetreden. En licht betekent altijd de nabijheid van God. Zijn geest moet nu ook ontwaakt zijn, dus licht betekent hetzelfde als kennis, want God is de wijsheid en de liefde. Als God als de liefde, door werken van liefde met de mens verbonden is, moet ook de wijsheid in dezelfde mate op de mens overslaan. Een liefhebbend aards wezen moet tegelijkertijd een wetend wezen zijn, want als God Zich door de liefde aan de mens bekendmaakt, schakelt Hij de wijsheid niet uit en steeds zal de mens, die zich door de liefde met God verbonden heeft, wetend zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De weg van het vlees – Vrije wil – Rede – Verstand

B.D. 1480 from 19. juni 1940, taken from Book No. 24

Voortaan zal jouw leven aan de dienst van de Heer gewijd zijn en alle bekendmakingen, die jou toegestuurd worden, zullen jouw wil versterken en jou de kracht geven om voor de Heer te werken. Amen

Neem zo vandaag het volgende in ontvangst: Elk wezen moet de weg van het vlees gaan om te besluiten voor of tegen God te zijn. Er zijn hem dus twee mogelijkheden gegeven, waartussen hij vrij kan kiezen. Als beide mogelijkheden net zo begerenswaardig in hun gevolgen zouden zijn, dan zou het wel een gemakkelijke keus zijn om voor God te kiezen. Maar de weg naar God is een moeizame en vol ontberingen, terwijl de weg naar beneden aardse vreugden en successen belooft en voor het wezen dus begerenswaardig lijkt. En het wezen moet daarom nu strijden, als het de weg naar boven in wil slaan.

Het is echter een goddelijke wet, dat het wezen een bepaalde tegenstand moet bieden tegen zijn innerlijke begeerten, zodat het zich dat, wat eindeloos kostbaar is, met inspanning moet verwerven en daartoe heeft het zijn wilskracht nodig, die echter naar behoefte en op verzoek vergroot wordt, zodat het wezen het doel kan bereiken, wanneer het dat wil. Het wezen is uit eigen kracht tot niets in staat, toch wordt hem de kracht uit God niet onthouden, als het wezen deze kracht wenst. Er wordt dus niets meer geëist dan de wil. Omdat het wezen eens zijn wil misbruikte voor de afval van God, moet het nu juist deze wil opgeven, dat wil zeggen, gebruiken om weer bij God terug te komen. En vandaar zijn belichaming als mens.

De weg van het vlees wordt door alle wezens nagestreefd, zolang ze nog in de gebonden vorm verblijven, omdat ze weten, dat dit de laatste gang op aarde betekent. Ze nemen deze weg daarom graag op zich, ze kennen van tevoren hun opdracht en snakken naar deze belichaming in de hoop zich voorgoed vrij te kunnen maken uit de gebonden vorm. Maar ze kennen ook de verantwoordelijkheid van het bestaan op aarde. Ze houden echter hun wilskracht voor toereikend om hun opdracht te kunnen vervullen.

Maar ze onderschatten de sluwheid en de macht van de tegenstander. Ze denken er niet aan, dat deze alle middelen aanwendt om het geestelijke weer aan hem en zijn plannen te onderwerpen. Maar de liefde van God koestert haar schepselen en stelt hun alle hulpmiddelen ter beschikking om deze macht te kunnen weerstaan.

Maar de vrije toestand in het vlees heeft veel gevaren tot gevolg. De tegenstander gebruikt juist die vrijheid van de wil, doordat hij het wezen op aarde alle heerlijkheden voorhoudt, die het wezen zich nu op grond van zijn vrije wil toe-eigenen kan en die hem, na de voormalige onvrije toestand, buitengewoon begerenswaardig lijken. En de tegenstander probeert het wezen over te halen om de vrije wil ervoor te gebruiken om zichzelf een uiterst aangenaam leven te verschaffen.

En weer betekent dit de afval van God. En daar moet uit eigen beweging tegenstand tegen geboden worden. De mens moet tijdens deze korte tijd van de gang over de aarde niet in zijn wilsvrijheid belemmerd worden, maar hij moet door zijn rede en zijn verstand het grote gevaar van een genoeglijk aards leven herkennen.

En hij wordt er door het woord van God, dat elk mens geboden wordt, wel op gewezen. Dit houdt hem zowel enerzijds de heerlijkheden van het eeuwige leven, als anderzijds het verderf voor ogen en de mens kan nu zelf beslissen welke weg hij gaan wil. Want hiervoor gaf God hem de rede, het verstand en de vrije wil, zodat hij tijdens zijn aardse leven niet onwetend is over de grote betekenis van die weg.

Maar daarom zit het leven als mens ook vol verantwoordelijkheid. Het leven werd hem met een bepaald doel gegeven en het moet dus ook bewust overeenkomstig dit doel geleefd worden. Ofschoon hij aan de macht van de tegenstander uitgeleverd is, staat hem toch weer zo ruim de goddelijke kracht en genade ter beschikking, zodat hij deze macht kan weerstaan, als hij zijn vrije wil goed gebruikt, dat wil zeggen, als hij gekozen heeft voor God.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Lichamelijke genoegens – Gebreken door ouderdom

B.D. 1481 from 19. juni 1940, taken from Book No. 24

Het is een duidelijke lichtzinnigheid om het aardse leven alleen vanuit het gezichtspunt van wat nuttig voor het lichaam is te beschouwen. Het is een moeilijke onderneming om zulke mensen het ware doel van het leven op aarde begrijpelijk te maken, want ze zullen nooit van lichamelijke genoegens af willen zien en daarom zullen ze ontoegankelijk zijn voor andere opvattingen en onderrichtingen. Het leven heeft voor hen voldoende inhoud, als het uit aardse genoegens bestaat.

Maar het ontwaken van een dwalend mens zal vreselijk zijn. Want het lichaam zal heel spoedig niet meer tegen de eisen van het aardse leven opgewassen zijn. Hij zal met het ouder worden zijn zwakheden en gebreken beseffen en er blijft van het aardse leven, waar zoveel belang aan gehecht wordt, niets over van wat duurzaam is, als zijn uiterlijke vorm, het lichamelijke omhulsel, gebrekkig begint te worden. Hij moet nu toch inzien, dat ook de prettigste aardse genoegens aan aantrekkingskracht verliezen, als het lichaam niet meer de jeugdige kracht bezit. Dus moet het leven nu ook doods en leeg en nutteloos voor hem lijken, zolang hij enkel aan zijn lichaam denkt.

En het is weer een genadegave, als het lichaam van de mens steeds sneller de aftakeling tegemoet gaat, want nu pas is er de hoop, dat de mens zich met zijn geest in verbinding stelt en contact zoekt met de krachten, die het nu nadenkend geworden mens liefdevol aannemen, hem de nutteloosheid van zijn huidige levenswandel laten zien en hem proberen te bewegen om zich ernstig met het geestelijke, met de opwaartse ontwikkeling van de ziel bezig te houden. Er wordt de mens nog voldoende gelegenheid geboden om de lichamelijke begeerten te onderdrukken of te bestrijden als hij gewillig is, dat wil zeggen, dat hij zich aan de goddelijke wetten onderwerpt en alleen nog deze wil laat gelden.

Maar het is veel verdienstelijker, wanneer de mens de aardse genoegens al bestrijdt, zolang hij jong is en vol levensvreugde zit, want des te eerder komt hij tot kennis, tot inzicht, want zijn streven is dan in volledige vrijheid van de wil actief geworden. Hij werd niet door een lichamelijke noodsituatie tot ontzegging gedwongen, maar hij ontzegt zich deze vreugden uit eigen beweging en zowel zijn geest, die zich nu met zijn gelijken verenigen kan, als ook zijn ziel, die ertoe gebracht wordt om anders te denken en te willen, zullen hem nu met alle vurigheid bedanken, want alleen zij kennen het juiste doel van het aardse leven. Zij herkennen ook de vreselijke noodsituatie van het uit dit leven weggerukt en onvolmaakt geestelijk wezen. Maar dit moet de mens eerst onder ogen gebracht worden, als hij zich vrij moet kunnen maken van de macht, die hem hindert op de weg naar boven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Vergeving van zonden - Onfeilbaarheid - Handelingen volgens een schema

B.D. 1482 from 20. juni 1940, taken from Book No. 24

De vermeende daad van de vergeving van zonden is alleen maar het zinnebeeld van datgene, wat de Heer op aarde heeft geleerd. Het is helemaal niet nodig aan een vorm te voldoen, want de vergeving van de zonden is alleen afhankelijk van in hoeverre de mens zich tegenover God schuldig voelt over zijn zonden en hij Hem dit in innig tweegesprek bekent en van Hem erbarmen en vergeving van zijn schuld afsmeekt. De vorm is weer alleen maar een gevaar voor de ziel, want er wordt een handeling werktuiglijk uitgevoerd, die veel te innerlijk is of zijn moet, om naar buiten toe herkenbaar gemaakt te mogen worden. Het openlijk bekennen van de zonden is een daad, die tot oppervlakkigheid kan leiden, doordat de mens zich als het ware aansluit bij een op een bepaalde tijd vastgestelde handeling, zonder innerlijk zo tegenover God te staan, dat het bekennen van zijn zondenschuld voor hem een behoefte is. Alles, wat u ter wille van uw zielenheil doet, moet levend zijn. En een dergelijke ceremonie kan gemakkelijk een dode handeling worden, want niet alle mensen zijn tegelijkertijd zo doordrongen van God, dat ze zich tegenover Hem blootgeven met al hun zwakheid en zondenschuld. Dit is echter voorwaarde voor de vergeving van de zonden en alle uiterlijke handelingen vormen slechts het zinnebeeld van datgene, wat overeenstemt met Gods wil, maar niet de vervulling van de goddelijke wil. Wanneer nu de geest uit God u wijst op het gevaar, waarin u zichzelf begeeft, dan moet u zich niet verzetten, maar uw hemelse Vader van harte dankbaar zijn, dat Hij u terecht wijst. Want u verspilt veel energie aan het nakomen van uiterlijke vormen, die u zou moeten richten op de innerlijke vooruitgang. Een innige gedachte in liefdevolle overgave, levert u een oneindig grotere mate van genade op, dan het ijverig naleven van de geboden van de kerk, die zonder Gods toestemming aan de mensen werden gegeven. De verdedigers van deze leren verschuilen zich weer achter een menselijk ontstane leer van de onfeilbaarheid van het hoofd van de kerk in geestelijke verordeningen. Alles, wat de mens wordt aangeboden van boven, is zuiverste waarheid. God maakt echter door Zijn toezendingen van boven alleen Zijn wil bekend, maar nooit zal Hij de mensen overreden of hen door dwangmaatregelen ertoe willen brengen Zijn wil op te volgen. Want dit is volkomen in strijd met de uit goddelijke liefde en wijsheid voortgekomen wet van het vrij worden van het wezen door eigen wil. Een van menselijke zijde uitgevaardigd gebod is een inbreuk op goddelijke verordeningen. Nooit ofte nimmer zullen zulke geboden door God worden goedgekeurd, die de mens gedwongen tot daden aanzetten, ofschoon de eigen wil officieel als voorwaarde wordt gesteld. Maar de wil van de mens laat zich niet volgens een schema tot werkzaamheid ontplooien, want dan is hij niet meer vrij, maar al gebonden door de wil van diegene, die door zulke geboden de mens bepaalde tijden voorschrijft, waarin de mens dus wordt gevraagd zijn plicht te vervullen. Het is een erg grote menselijke dwaling, die het ontspruitende plantje van het innerlijke verlangen naar God dreigt te verstikken, als niet het werkzaam zijn in liefde van een mens bijzonder actief wordt en nu de verlichting van de geest hem plotseling tot inzicht doet komen van de eigenlijke wil van God. Dan pas zal hij zich vrij kunnen maken van een leer, die door menselijk toedoen al aanmerkelijk afwijkt van de leer, die Christus zelf op aarde aan de mensen heeft gegeven. De mens zal meestal trachten zijn plicht te vervullen en dat is het grootste gevaar voor de ziel.

Want ze streeft niet bewust naar volmaaktheid, omdat ze zich gelegen laat liggen aan de uitvoering van een plan dat haar in zekere zin wordt voorgelegd. En door de voorbereiding, die van menselijke zijde werd getroffen, verwaarloost ze haar eigen arbeid aan de ziel en is ze toch van mening, een leven te leiden dat God de Heer welgevallig is.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Natuurkracht – Oerkracht – Erkennen van de Godheid

B.D. 1483 from 21. juni 1940, taken from Book No. 24

Er zijn krachten werkzaam tussen de hemel en de aarde, die zich op zo’n manier uiten, dat ze voor de mensen zichtbaar worden. En deze krachten kunnen daarom niet ontkend worden. Maar men is niet in staat om deze krachten met alleen verstandsmatig denken te specificeren. Men staat tegenover een elementaire kracht, waarvan de oorzaak niet is vast te stellen en men neemt dus genoegen met het woord natuurkracht voor al deze gebeurtenissen, die voor de mensen wel zichtbaar, maar niet verklaarbaar zijn.

Deze krachten kunnen ook niet voor die mensen, die niet proberen om in het geestelijke rijk binnen te dringen, opgehelderd worden, want alles wat aards is, kan een verklaring daarover niet in ontvangst nemen en niet begrijpen. De natuurkracht is de zichtbare wilsuiting van de goddelijke Schepper. De natuurkracht is iets, wat in zichzelf bepaald is. Ze is tegelijkertijd oorzaak en gevolg. Ze is een voor menselijke begrippen onvoorstelbare krachtsuiting van de eeuwige Godheid.

De natuurkracht is voor de mensen het zichtbaar werkzaam zijn van God. Ze is het bewijs van een onophoudelijk werkzaam Wezen, dat tot leven wekt, ontwikkelt en vormt binnen de eigen onbeperkte macht. En deze krachtsuiting is tegelijkertijd een middel, dat onvolmaakte wezens van het bestaan van een Godheid in kennis stelt, want het wezen staat tegenover een voor hem onverklaarbaar werkzaam zijn, dat een hoogst volmaakt Wezen veronderstelt. Dit werkzaam zijn overstijgt menselijke vaardigheden. Het is dus ook niet menselijk te verklaren, omdat het zijn grondslag heeft in krachten, die ondoorgrondelijk zijn voor het menselijke verstand.

Gods krachtuiting wordt door de mensen echter als iets vanzelfsprekends aangenomen en het leidt niet altijd tot het besef van een goddelijk wezen en elementaire krachten zijn niet in staat om de mensen te overtuigen van een Wezen, dat hun Schepper is. Noch het ontstaan door deze kracht, noch het vergaan door natuurelementen maken hun een Schepper bekend, waarin liefde, wijsheid en almacht aanwezig is.

De mens neemt onverschillig de resultaten van een werkend Wezen in ontvangst, maar tegelijkertijd verloochent hij het Wezen Zelf, ofschoon de kennis van zo’n Wezen hem ook duidelijk dichtbij gebracht werd. Hij wijst het af. Hij gelooft dicht bij de waarheid te zijn, als hij alles rondom zich beschouwt als zelfwerkend en dat, wat voor hem duidelijk zichtbaar is als natuur, een voortdurend repeterende hervorming is.

Hij zal dus nooit een buitengewoon wijs geregelde werkzaamheid in alles, wat hij rondom zich ziet, kunnen ontkennen, maar hij is niet bereidwillig om deze werkzaamheid als uiting van een Godheid te erkennen, omdat deze Godheid voor hem als Wezen gewoonweg onaannemelijk lijkt. Toch zal hij zichzelf nooit een bevredigende verklaring kunnen geven van dat, wat zonder menselijk toedoen rondom de mens ontstaan is. Hij zal wel piekeren, maar als hij de eeuwige Godheid ontkent, zal hij nooit een antwoord kunnen krijgen op zijn piekerende vragen, want om een beroep te kunnen doen op een macht, moet deze macht van tevoren erkend worden. Maar het ontkennen sluit een erkennen van deze macht uit, want wat niet erkend wordt, kan zich niet te herkennen geven.

Een overtuigender bewijs van Zijn bestaan als de schepping kan God nooit aan de mens geven, maar de geest van degene, die in de schepping de wijze Schepper niet herkennen wil, is niet in staat om op te nemen en hij moet dus verder in dwaling gelaten worden. God kan Zich niet aan hem openbaren en hij zal in duisternis ronddwalen en de eeuwige Godheid zal voor hem een onvoorstelbaar idee blijven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Werkzaam zijn van de lichtwezens – Teleurstellingen – Zelfverloochening

B.D. 1484 from 22. juni 1940, taken from Book No. 24

De krachten van de hemel en de aarde verenigen zich om de Heer in alle toegenegenheid te dienen. En talloze verbindingen worden tot stand gebracht, die weer een tegenwerking van de boze macht betekenen. Dus waar de liefde actief is, wordt de boze macht verzwakt, omdat ze niet meer in die mate actief kan zijn en haar invloed kan uitoefenen op de mens, voor wie deze verlossende liefde bestemd is.

Want daar beginnen de lichtwezens hun werkzaamheid, doordat ze de mens via de gedachten onderwijzen over alle gevaren voor de ziel en de mens nu meer aandacht schenkt aan zijn zielenleven. Het werkzaam zijn van de lichtwezens is niet altijd zichtbaar, maar overal daar gewaar te worden, waar de gedachten van de mens zich met God bezighouden. Hoe groter de wereldse nood is, des te eerder zal het de lichtwezens lukken om via de gedachten op de mensen in te werken en des te groter zal het getal van degenen zijn, die God zoeken en Hem dus ook vinden.

De lichtwezens zijn ijverig in hun werkzaamheid, want dat wordt met de grootste liefde en het grootste geduld uitgevoerd. Het lichtwezen zal de mens, die aan zijn bescherming toevertrouwd is, nooit verlaten en hij zal zich steeds op zo’n manier uiten, die zijn voortdurende zorg verraadt. De mens zal door allerlei gevaren gaan, die hem er steeds aan herinneren om aan het leven van zijn ziel te denken. En al deze gevaren en deze nood zijn in zekere zin hulpmiddelen voor het lichtwezen om de gedachten van de mensen naar het eeuwig goddelijke te leiden. Als het hen gelukt is, dan wordt het voor hen makkelijker en succesrijker, want dan bestaan er geen hindernissen meer voor een uitwisseling van gedachten tussen de lichtwezens en de mensen en de kansen op succes zijn groter geworden.

De goddelijke liefde geeft het lichtwezen grote macht over het hem toevertrouwde mensenkind, in zoverre het hem de gebeurtenissen zo toebedelen kan, als deze succes beloven, want de liefde van het lichtwezen is zo groot, dat het werkelijk louter ter bevordering van de ziel de mensen in aardse nood en aards gevaar laat komen, in het besef, dat deze het snelst aan de vooruitgang van de ziel bijdragen.

En de lichtwezens zijn weer vertrouwd met het aardse leven van de hun toevertrouwde zielen. Ze kennen elke opwelling van de ziel, elk aards en ook elk geestelijk verlangen en ze proberen met alles zo rekening te houden, dat de ziel hier haar voordeel uit haalt, wat nu ook vereist, dat de mens veel van waar hij vurig naar verlangt, ontzegd moet worden, omdat in de vervulling hiervan een groot gevaar voor de ziel ligt.

En nu is het ook begrijpelijk waarom het aardse leven van de mensen veel meer teleurstellingen en een zich ontzeggen oplevert, dan de vervulling van zijn aardse wensen. Dit vervullen vormt het grootste gevaar voor de ziel, want die verhindert vaak het opstijgen van de geest tot deze hoogte, die de ziel pas het succes van een geestelijke rijpheid oplevert. Ze is hinderlijk voor de geestelijke verdere ontwikkeling van de ziel door de lichtwezens. Ze houdt de gedachten van de mensen op de aarde gericht en beletten die gedachten de vlucht omhoog en dit is altijd schadelijk voor de vooruitgang van de ziel.

De liefde van de lichtwezens is echter zo groot, dat die het mensenkind niet in dit gevaar kan laten en daarom de hindernis wegneemt, ofschoon dit de mens pijn en verdriet bezorgt. Maar eens zal de ziel de liefde van deze wezens herkennen en hen dankbaar zijn voor alles, wat de toestand van rijpheid bevorderde en licht en kennis opgeleverd heeft.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Woorden van de Vader

B.D. 1485 from 22. juni 1940, taken from Book No. 24

Wat Ik van u verlang, is dat u naar Mij verlangt en dat u zich door niets laat hinderen om de verbinding met Mij tot stand te brengen. Want als u weerstand ondervindt en u Mij desondanks trouw blijft, grijp Ik u met alle liefde en ruim Ik alle hindernissen uit de weg, opdat de weg naar Mij voor u vrij is.

Want u moet niet verzwakken in het gebed en daarom moet Ik het u soms moeilijk maken om tot Mij te geraken, want anders vraagt u Mij niet om hulp en Ik wil toch de roep van Mijn kinderen horen. Ze moeten het Mij luid laten blijken, dat ze naar Mij en Mijn geest verlangen. En Ik zal hen sterker maken, zodat ze elk gevoel van zwakte verliezen. Ik zal bij hen zijn en Mij op zo’n manier uiten, dat ze Mij herkennen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Losmaken van de verbondenheid met de aarde – Taak

B.D. 1486 from 23. juni 1940, taken from Book No. 24

De wil van de mens is buitengewoon sterk, als het erom gaat zich te verzetten, zolang iets hem niet bevalt, maar is heel zwak, als hij twijfelt over wat goed of slecht voor hem is. Daarom is voor het overwinnen van alle gevaren ook het inzicht hierin nodig, omdat dan ook de wil overeenkomstig sterker wordt.

De mens heeft bepaalde remmingen, die zich juist dan openbaren, wanneer er van hem totale weerstand of een volledige bereid zijn om zich in te zetten, geëist wordt. En dit is steeds de invloed van de boze macht, die de mens wil hinderen in zijn tegenstand. En het is de onophoudelijke taak van de mens om zulke remmingen te bestrijden. Dan wordt de toevoer van kracht uit God niet belemmerd of onderbroken en de wil zal steeds versterkt worden om dat uit te voeren, wat Gods wil is.

Het probleem van het zich losmaken van de verbondenheid met de aarde bij het opnemen van de woorden is nog moeilijk voor je. Er hinderen jou nog te veel indrukken van het aardse leven en deze laten de geest niet naar de hoogte gaan. De wereld van het zuiver geestelijke herkent jouw wil en jouw inspanning en komt jou, tot hulp bereid, tegemoet, maar ze kan deze wil niet beïnvloeden en ze moet nu dus geduldig wachten tot jij de gedachten zelf van al het aardse losmaakt en je gewillig aan haar overgeeft. De wil naar boven is wel sterk, maar hij scheidt zich nog niet volledig van het aardse en is daarom een hindernis voor het moeiteloos ontvangen.

De Heer heeft jou een grote opdracht gegeven en voor het aankunnen hiervan is een buitengewoon sterke wil nodig. En daarom moet er een voortdurende strijd gevoerd worden tegen alles, wat jouw wil zou kunnen verzwakken. Alleen dat, wat nuttig voor jouw opdracht is, moet belangrijk voor je zijn. Jouw geest moet verder naar de hoogte streven en proberen om zich te verenigen met de geest uit God, want alleen zo bewijs jij jouw liefde voor Hem, die jou deze opdracht gegeven heeft.

Mensenkinderen, die God willen dienen, mogen de aarde niet meer aanhangen. Ze moeten zich bereidwillig losmaken en alles opgeven, wat hen begerenswaardig lijkt. Ze mogen zich niet verdelen tussen het dienen van God en de mensendienst, voor zover het laatste aan de eigenliefde voldoet, maar alles moeten ze opgeven om de volle liefde van God te verwerven. Alles opgeven om iets te bezitten, wat veel heerlijker is, dan wat de wereld ooit bieden kan.

Elke op God gerichte gedachte geeft de mens de kracht om tegen de aardse begeerten te strijden. De op God gerichte wil levert hem genade na genade op. En hij zal zich nu ook gemakkelijk los kunnen maken van de aarde en gemakkelijk en moeiteloos de verbinding met het hiernamaals kunnen vinden, als hij in het geheel geen acht slaat op de wereld en alleen naar God en Zijn liefde verlangt.

Want het grootste gevaar voor de mens is, dat hij zijn liefde deelt met de wereld en haar genoegens. Het ene moet overwonnen zijn om het andere te kunnen bezitten. Want met de liefde voor de wereld volgt de mens de verleidingen van Satan, die alle middelen aanwendt om hem weer van God afvallig te maken. Er is daarom een sterke wil voor nodig om weerstand te bieden en hoe sterker de wil, des te verleidelijker is de bekoring.

Dan mag de mens niet lang aarzelen. Hij moet zich van het grote gevaar bewust zijn, wat het betekent deze strijd te verliezen. Hij moet proberen zichzelf de kostbaarheid van datgene, wat hij ter wille van elke verleiding kan verliezen, voor te houden. En dit moet voor hem aanleiding zijn tot het uiterste verzet. En hij mag het gebed niet vergeten, want als hij bidt, toont hij zijn wil om dat te doen, wat de wil van God is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geestelijke resultaten – Functie van de organen

B.D. 1487 from 23. juni 1940, taken from Book No. 24

Uit het eeuwige rijk vloeien jou voortdurend de gedachten toe en maken jou de eindeloze liefde van God bekend, want Hijzelf vormt deze op een voor jou begrijpelijke manier, aangepast aan jouw toestand van rijpheid en de missie, die jou tot opdracht gegeven werd.

Het is onnoemelijk moeilijk om deze gedachten naar de aarde te sturen, wanneer de ontvanger niet in geestelijke kennis ingewijd is, want hij beschouwt ze dan niet als komend uit het eeuwige rijk, maar verwerpt ze vaak als eigen fantasieën en dus is het vergeefse moeite van de geestelijke wezens om de mensen tot het aannemen van het gebodene te bewegen. Maar degene, die kennis heeft, neemt het gebodene aan en maakt het zich tot geestelijk eigendom. En de kennis verstrekkende wezens kunnen in een ononderbroken verbinding blijven met het ontvangende mensenkind, als deze, met de wil om God te dienen, niet verzwakt.

De geestelijke resultaten zijn zolang slechts geestelijke goederen, zolang ze zuiver geestelijke vragen betreffen. Maar aardse vraagstukken worden opgelost door het in werking treden van lichamelijke vaardigheden. Dus de organen oefenen de hun toegewezen taken uit, maar volledig gescheiden van de geestelijke werkzaamheid van de mens, voor zover deze tegelijkertijd uitgeoefend wordt.

De geestelijke resultaten zijn echter overeenkomstig de waarheid, terwijl het lichamelijke, dat wil zeggen de aardse resultaten, niet beslist waarheid hoeven te zijn, want ze zijn zonder geestelijke bescherming geboren uit de wil van de mens, terwijl geestelijke vragen, als de mens naar de waarheid verlangt, ook overeenkomstig de waarheid beantwoord worden door de wezens, van wie het de taak is om zulke mensen, die geestelijke kennis nastreven, te onderwijzen.

Wordt echter ook bij aardse vragen de hulp van deze wezens gevraagd, dan kan de mens ook geestelijke resultaten betreffende het aardse met vertrouwen als waarheid aannemen, want dan geeft hij zich geheel over aan de wezens die hem willen leiden en deze kunnen nu naar eigen goeddunken de gaven van de geest uitdelen en ook aardse vraagstukken in hun activiteiten meenemen.

Maar elke gedachtenactiviteit, die noch geestelijke kracht vraagt, noch geestelijke vragen betreft, is een zuiver menselijk gebruik van organen, die God het lichaam toebedeeld heeft, en dus zijn de resultaten heel vaak aan te vechten of te weerleggen. Alleen het lichaam kan een werkzaamheid uitvoeren, waar hij geen geestelijke kracht voor nodig heeft, maar alleen de kracht, die God voor de instandhouding van het lichaam aan de mens geeft. Als hij hier echter geestelijke kracht voor vraagt, is de waarheid van dat, wat nu als geestelijk resultaat op te tekenen is, gegarandeerd.

En zo spannen de lichtwezens zich voortdurend in om de mensen de betekenis van de influisteringen in de gedachten duidelijk te maken om hen te bewegen om hun harten te openen, zodat de wetende wezens zich kunnen uiten, dat ze aandachtig in hun binnenste luisteren en in gelovig vertrouwen alles in ontvangst nemen, wat hun geboden wordt. (Onderbreking)

Vertaald door Peter Schelling

Kracht uit God

B.D. 1488 from 23. juni 1940, taken from Book No. 24

Wat het mensenkind ontvangt, is kracht uit God, want de lichtwezens geven deze kracht, die ze van tevoren in ontvangst genomen hebben, nu door aan de wezens, die naar deze kracht verlangen en het dankbaar in ontvangst nemen. En kracht uit God is een deeltje van Hemzelf. Kracht uit God is geestelijke substantie, die weer het geestelijke in de mens doet toenemen. Kracht uit God is de schakel tussen God en Zijn schepselen en het is een onvoorstelbare genade om deze kracht in ontvangst te mogen nemen, want God uit Zichzelf en Zijn liefde in elke krachtschenking, die het mensenkind gelukkig maakt.

Naar de kracht uit God moet worden verlangd om ontvangen te kunnen worden. Ze wordt de mens niet ongevraagd toegestuurd en daarom proberen de lichtwezens vooreerst in de mens het gevoel van zwakte op te wekken, opdat hij nu om kracht vraagt en deze hem toegestuurd kan worden. Na het gebed om kracht moet de mens zijn hart openen en dus gereed zijn om te ontvangen. Hij moet bewust de goddelijke toevoer in zich opnemen. Hij moet vol liefde en vol verlangen naar God en Zijn kracht zijn. Hij moet zichzelf gereed maken, zodat God aan hem werken kan. Dan kan elke krachttoevoer onbelemmerd in het hart binnendringen en dit zal ervaren worden als geloofs- en wilssterkte, als toegenomen liefde, toegenomen kennis en een onbeperkte overgave aan God.

En als de mens nu beseft, dat hij van God uitgegaan is, dat hij door Gods liefde geleid wordt, dat hij door het geloof in God het ongelooflijkste tot stand kan brengen en zichzelf kan vormen overeenkomstig de goddelijke wil, dan kent hij het doel van zijn aardse leven, leeft hij in de liefde en elke gedachte betreft zijn Schepper. En dit alles is kracht uit God, die onvoorstelbaar werkzaam is, omdat ze direct van God uitgaat en door lichtwezens aan de verlangende mensen gegeven wordt.

Deze kracht is niet aards tastbaar, valt niet aards te bewijzen en is niet door tijd begrensd, maar het is louter een zuiver geestelijk product, dat alleen door de geest ervaren wordt en daarom door de wereldse mensen als iets volledig vreemds afgewezen wordt, als fantasie. En toch is deze kracht het kostbaarste, wat de mens zich op aarde toe-eigenen kan, want ze is uit de goddelijke genadebron voortgekomen en wordt de mens, die daarnaar dorst, onbeperkt toegestuurd. Het is de kracht uit Gods geest, die de mens in alle kennis binnenleidt. Deze geest geeft hem het goddelijke woord als de grootste genadegave, opdat uit deze bron het levende water stroomt, dat weer alleen de krachtuiting van de goddelijke liefde is.

“Wie van dit water drinken zal, zal in eeuwigheid nooit dorsten”. Dus belooft de Heer het mensenkind, dat Zijn woord ontvangt, eeuwige lafenis en dus moet de kracht, dat uit Zijn woord stroomt al het aardse overleven en tot in de eeuwigheid effect hebben. En deze onvoorstelbare genade doet de Vader in de hemel degenen, die hun hart openen en Hem door het woord ingang verlenen, toekomen. Want het woord van God is voor eeuwig. Het zal nooit vergaan, want goddelijke kracht is eeuwig onverwoestbaar en er moet voortdurend naar verlangd worden tot verheffing van de geest en voor de uitvoering van al datgene, wat God van de mens vraagt.

Want God is een God van liefde, Die Zijn schepselen de kracht geeft om dat te vervullen, wat Hij verlangt en de mensen zouden deze God van de liefde zonder ophouden dank moeten betonen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Waarde van geestelijke kennis – Aardse kennis

B.D. 1489 from 24. juni 1940, taken from Book No. 24

Het ontbreekt de mens aan de juiste kennis, zolang hij nog niet binnengedrongen is in geestelijke kennis, want dit brengt hem pas dichter bij de kennis. De aardse kennis draagt er wel toe bij het aardse leven aan te kunnen en te voldoen aan diens eisen, maar het heeft niet de minste invloed op de toestand van de ziel, waarvoor dezelfde zorg moet gelden als voor de lichamelijke toestand, die echter in het aardse leven belangrijker gevonden wordt.

Geestelijke kennis is voeding voor de ziel; alleen datgene wat nuttig is voor de ziel geeft haar kracht voor haar levenstaak. Degene, die zorgt voor geestelijke kennis, hoeft niet bezorgd te zijn om zijn ziel, want ze ontvangt nu voldoende van wat ze nodig heeft voor de opwaartse ontwikkeling, terwijl de aardse kennis alleen maar resultaat oplevert voor het lichaam en het aardse welzijn bevordert. Het moet duidelijk zijn voor de mens, dat alle streven in het aardse leven toch alleen maar een nuttig doel moet dienen en dus moet het ware doel van zowel het aardse, alsook de geestelijke kennis aan een nadere beschouwing onderworpen worden, in hoeverre het met het verlangen van de mens overeenkomt en het waard is nagestreefd te worden.

De aardse kennis draagt aan het verhogen van het aardse welzijn bij, maar dat laatste is het grootste gevaar voor de ziel, als er met het verlangen van het lichaam rekening gehouden wordt, dus dat wil, voelt en denkt, wat het welbehagen van het lichaam vergroot. Het gevaar voor de ziel ligt in geestelijke stilstand, die onvermijdelijk plaatsvindt als er alleen op het lichaam acht geslagen wordt. Maar het lichaam heeft slechts een kort vastgestelde levensduur. Daarna staat de ziel leeg en zonder verdienste aan de poort van de eeuwigheid en onuitsprekelijke kwellingen zijn het gevolg van de verkeerde wil, de nagestreefde aardse kennis, die hem in het hiernamaals de minste verlichting oplevert.

Degene, die echter geestelijke kennis nastreeft, bereikt op aarde al een hoge rijpheidsgraad, want dat, wat hem als geestelijke kennis gegeven werd, spoort de ziel aan voor haar opwaartse ontwikkeling te zorgen. Ze slaat geen acht op het lichaam en ze spant zich voortdurend in om in overeenstemming met de geestelijke kennis het aardse leven te benutten, wat haar al op aarde het grootste succes op zal leveren en ze onbeschrijflijk verlossend gewaarwordt in het hiernamaals.

Want geestelijke kennis te hebben, betekent een binnendringen in het heersen en werkzaam zijn van God. Het betekent kennis te hebben van de krachtstroming uit God, van Gods liefde, almacht en wijsheid, van de uitstraling van Zijn geest, van het doel en de zin van de hele schepping en de genadegaven, die de mens zich verwerven kan, wanneer hij maar wil. De kennis van dit alles is de drijfveer tot het bewuste werken aan zichzelf. Het laat het lichamelijke verlangen op de achtergrond treden en het verlangen naar God tot levensinhoud worden. Geestelijke kennis bevordert dus de toestand van de ziel en brengt de mens in zo’n toestand, dat die zich al op aarde tot een lichtwezen vormt.

Geestelijke kennis levert de ziel in de eerste plaats kennis op, maar slaat ook acht op het lichaam, want die wordt nu ook gegeven, wat het nodig heeft als er in de eerste plaats aan de ziel gedacht wordt en er ter wille van de ziel geen acht geslagen wordt op de lichamelijke verlangens. En het verscheiden van deze wereld zal gemakkelijk zijn en de ziel naar de eeuwige heerlijkheid leiden, want ze gaat met een onuitsprekelijke rijkdom naar de overkant. Ze neemt alle schatten, die ze door geestelijke kennis al op aarde verworven had, in zekere zin mee. Ze bezit iets, wat haar nooit meer afgenomen kan worden en het binnengaan in de eeuwigheid zal voor haar geluk en eeuwige gelukzaligheid betekenen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Opwekking van licht en kracht - 1

B.D. 1490 from 25. juni 1940, taken from Book No. 24

Al het licht heeft een lichtbron nodig. Het moet dus op de één of andere manier opgewekt worden. Het veronderstelt dus een installatie, een zender, waar onophoudelijk iets werkzaam moet zijn om licht en hiermee ook kracht op te wekken. En bovendien moet deze licht- en krachtinstallatie aan een buitengewoon bedachtzame Leider onderworpen zijn, die de opgewekte kracht overeenkomstig de bestemming doorgeeft, dus aan haar eigenlijke toepassing toevoert.

Wanneer iets voortgebracht wordt, dan kan het niet zonder plan of ondoelmatig doorgegeven worden, maar het moet aan een doel beantwoorden en dus moet ook het product van een ononderbroken werkzaamheid naar zijn juiste bestemming geleid worden, omdat anders alle werkzaamheid nutteloos is en elke grondslag ontbeert. Zo wordt het licht nu eenmaal voortgebracht om de mensheid, die dit licht nodig heeft, te dienen, maar ook om de scheppende kracht, die de mensen onuitsprekelijke moeite bespaart of hen ondersteunt in de taak, die ze te vervullen hebben, en het streven om de medemensen weer te dienen voor de mensen toegankelijk te maken.

Het is dus in zekere zin een verlichting om de hun gestelde opdrachten te kunnen vervullen. Ze kunnen het werk, dat hun opgelegd is, moeiteloos uitvoeren en ze vervullen toch hun opdracht. Ze worden dus ontlast door het benutten van deze kracht, ofschoon ze gedienstig zijn. En ze zijn in staat al hun taken te vervullen door gebruikmaking van het licht, dat weer voor elke werkzaamheid nodig is. Dus licht en kracht zullen altijd noodzakelijk zijn, als aan een eis voldaan moet worden.

Deze in het aardse leven overal waarneembare gebeurtenis van het doen ontstaan en gebruiken van licht en kracht speelt zich in de oneindigheid op dezelfde manier af. Het is het licht, dat alles doorstroomt, het resultaat van ononderbroken werkzaamheid van talloze geestelijke wezens, die weliswaar niet uit werk bestaat, dat op een aardse manier voor te stellen is, maar in geestelijke werkzaamheid zijn verklaring vindt.

Licht en kracht stromen dus door deze wezens voortdurend het heelal in en het ontstaat in een krachtcentrale, die de eeuwige Schepper Zelf als baas heeft. Want Hijzelf is de opwekker en schenker van al het licht en alle kracht. Hij is de licht- en krachtbron. Van Hem gaat alles uit, wat ontstaan en bestaan betekent. En het wordt door talloze nauw met Hem verbonden wezens, die licht en kracht in ontvangst nemen en op al het zichtbare in de schepping overdragen, doorgegeven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Opwekking van licht en kracht 2

B.D. 1491 from 26. juni 1940, taken from Book No. 24

Om nu licht en kracht in ontvangst te kunnen nemen, is niets anders nodig, dan gewoonweg een schepsel van God te zijn. God voorziet alles, wat door Zijn wil ontstaan is, met Zijn kracht, omdat zonder deze licht- en krachttoevoer het wezen zou moeten vergaan, dat wil zeggen, dat het zou moeten ophouden met dat te zijn, wat het is. Want al het geschapene is verdichte, vorm geworden kracht. Het is iets, wat uit Zijn wil voortgekomen is, dat Zijn wil in zich draagt, dat dus nooit en te nimmer zichzelf anders kan vormen of aan een andere wil onderworpen zou kunnen zijn.

Omdat er nu onophoudelijk licht en kracht opgewekt wordt door de enorme liefdeswerkzaamheid van God moeten er ook voortdurend nieuwe scheppingen ontstaan. Steeds weer moet de stroom van kracht uit God zich tot vorm verdichten. Ze moet voortaan bestaan en behouden blijven door het in ontvangst nemen van steeds nieuwe kracht uit God. Want zou God Zijn actieve wil, dus de op Zijn onvoorstelbare liefdeswerkzaamheid gebaseerde uitstraling van Zijn wilskracht, terugtrekken van Zijn schepselen, dan zouden deze schepselen ophouden te zijn, omdat ze op zich juist enkel vorm geworden wil zijn.

Wat echter uit God is, blijft bestaan uit tot in eeuwigheid. Want de kracht, die al het geschapene doorstroomt, is onvergankelijk. Ze kan alleen in een steeds weer nieuwe zichtbare vorm geleid worden. Deze vorm wordt evenzo alleen maar veranderd, maar kan niet volledig opgelost worden. Want ook zij, die door de goddelijke wil werd, wat ze in overeenstemming met haar opdracht ter wille van een bepaald doel moest worden, is kracht uit God.

Want in de gehele schepping is er niets zonder doel of plan ontstaan en omdat elk wezen het licht en de kracht uit God ontvangt, om überhaupt maar te zijn, dan is het dus in zijn oersubstantie licht en kracht. Het is uitgegaan van God. Het kan eeuwig niets anders dan goddelijke uitstraling zijn en daarom ook nooit vergaan. Het kan zich enkel in zijn omloop eindeloos ver van God verwijderen, maar moet desondanks toch verder licht en kracht ontvangen om te kunnen zijn, wat het is, voor zolang het tot het zichtbare scheppingswerk behoort.

En alle kracht, die van God uitgegaan is, zal na talloze jaren zijn omloop beëindigen en terugkeren naar zijn oorsprong. Licht en kracht zullen weer samensmelten met het eeuwige oerlicht, met God, de Vader van al het licht.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Voortdurende strijd – Vreugdevol dienen – Overwinning

B.D. 1492 from 26. juni 1940, taken from Book No. 24

Het blijft een voortdurende strijd tegen de macht, die de afval van God wil bewerkstelligen, want deze macht wendt alle middelen aan om de wil van de mensen weer te bemachtigen en daarom moet grote tegenstand geboden worden om hem met succes het hoofd te kunnen bieden. En daarom is de ziel van de mens voortdurend in gevaar, zolang ze wankelmoedig is en ze de tegenstander daardoor een zekere macht over zich verleent.

Ze bewijst wel haar wil aan God door de daad, als ze zich ondanks innerlijke strijd aan de haar opgelegde taak wijdt en zich openlijk voor God belijdt. Pas dan kan immers het vreugdevolle dienen als overwinning gelden, pas dan geeft de tegenstander zijn inspanningen op en de mens bereikt moeiteloos zijn doel.

De wereld moet geheel overwonnen zijn. Pas dan is Gods geest zo dichtbij, dat alles, wat eerst onbegrijpelijk voor de mens leek, hem nu begrijpelijk voorkomt. Want pas nu kan hij onderwijzend en ophelderend in de mensen werkzaam zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Goddelijk ingrijpen – Ontploffing

B.D. 1493 from 27. juni 1940, taken from Book No. 24

In een kort tijdsbestek van weinige uren zal de ene geweldige ontploffing na de andere volgen en dit zal vroeg op de dag plaatsvinden en aanhouden tot de volgende ochtend en de mensen zullen vrezen voor hun leven en om have en goed. Ze zullen radeloos zijn en zonder enig houvast, want ze sloegen geen acht op de waarschuwingen, die hun van tevoren toegestuurd werden. Ze kijken verstijfd naar het vernietigingswerk, dat ze nooit voor mogelijk hielden. Het is een chaos zonder vergelijk, die deze stem uit de hoogte teweegbrengt.

Er moet van tevoren echter nog veel werk verzet worden. Er moeten grote gevaren, die het aardse leven ernstig bedreigen, dichter bij de mensen gebracht worden om hun al een kleine hint te geven op de vergankelijkheid van dit aardse leven. Ook een tijdelijke verandering van levensomstandigheden moet de mensen er eveneens toe brengen na te gaan denken over hoe onstandvastig het aardse leven en alles wat er mee samenhangt, is. En, indien mogelijk, moet het woord van God dichter bij hem gebracht worden, opdat hij nu in staat is om een samenhang tussen al het aardse en de goddelijke wil te herkennen, wanneer hij dat wil.

Pas dan schenkt hij aandacht aan de tekenen en begint hij zijn standpunt hierover te bepalen. Dat wil zeggen, dat hij besluit om voor of tegen God te zijn. Pas als het nu mogelijk voor hem is om zijn hart los te maken van aards bezit en een hoger levensdoel in zijn bestaan te herkennen, zal voor hem het duidelijke ingrijpen van God een zichtbaar bewijs zijn voor de rechtvaardiging van zijn innerlijk gevoel om aardse goederen als waardeloos te herkennen, maar daarentegen de kennis omtrent de goddelijke waarheid en een diep geloof als alleen begerenswaardig na te streven.

En dit besef laat hem in zekere zin rustig ten opzichte van de goddelijke zendingen staan. De ziel herkent de noodzaak hiervan en aanvaardt het gelaten en kalm. En nu zal blijken, hoe diep het goddelijke woord binnengedrongen is en welke kracht de mens bereid is daaruit te putten. Het is het belangrijkste, dat de mens een bepaalde verbinding met God tot stand brengt. Dat hij door het in ontvangst nemen van het goddelijke woord God Zelf en Zijn kracht op zich in laat werken en dat hij zich nu overeenkomstig dit woord ontwikkelt.

Als de mens het woord van God zou horen en er voorheen naar geleefd zou hebben, dan zou zo’n gewelddadig ingrijpen niet nodig zijn, maar dit is het enige middel om de mensen tot het in ontvangst nemen van het woord van God te bewegen. God herkent de geestelijke toestand van de mensen en gebruikt in Zijn liefde het laatste middel, waardoor de mensheid niet volkomen verloren gaat, wat zonder Gods woord onvermijdelijk het geval is.

Zo menig mens zal zich willen herpakken. Hij zal proberen zijn leven met alle geweld te behouden. Hij zal niet willen buigen en nooit een hogere macht erkennen, maar hij zal ook zijn onmacht herkennen, en gezegend degene, die nog op het laatste moment een Heer boven zich erkent en zichzelf en zijn leven aan Hem overgeeft. Wanneer hij zich door de goddelijke liefde laat grijpen, doordat hij smekend de handen omhoog steekt. Want God laat de mensen werkelijk niets zonder doel overkomen en Hij zal iedereen helpen, die in deze zending de goddelijke Heer herkent en zich aan Hem en Zijn wil onderwerpt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Verkeerd denken van de mensen die God loochenen

B.D. 1494 from 27. juni 1940, taken from Book No. 24

De gedachtegang van een God loochenend mens kan nooit tot een goed resultaat leiden, want alle voorwaarden hiertoe ontbreken. De slechte wezens zijn met zo’n mens verbonden door dezelfde gezindheid, omdat deze wezens zich ook tegen God verzetten. De kracht van zo’n van God afgekeerd wezen is nu eveneens werkzaam en probeert zich daar te uiten, waar dezelfde gezindheid en dezelfde wil beschikbaar is en wordt eveneens zonder weerstand aangenomen. Maar het denken van deze wezens is verkeerd, want het juiste besef zou hen ook naar God toevoeren, Hem lief laten hebben en aan Zijn wil onderworpen laten zijn. Dus moet dit verkeerde denken ook op de mensen overgedragen worden.

Maar de waarheid is enkel door naar God toegekeerde wezens te weten te komen. Een met God verbonden wezen staat in het licht. Dat wil zeggen in het besef van de waarheid en deelt dus alleen waarheid uit. Daarentegen vergissen duistere wezens zich en kunnen ook alleen maar vergissingen verspreiden. En zo kan de waarheid alleen maar via God gevonden worden, omdat God Zelf de waarheid is en Hij dus Zelf begeerd of erkend moet worden om ook in de zuiverste waarheid en diepste kennis te staan.

Daarom is het onmogelijk, dat een ongelovig, God afwijzend of loochenend mens ooit het grote vraagstuk, die de gehele schepping voor de mensheid is, op kan lossen. Om dit op te lossen, moet de mens gelovig zijn. Hij moet God zoeken om via de eeuwige Godheid nu de waarheid binnen geleid te worden.

De tegenstander werkt schijnbaar met dezelfde middelen. Ook hij probeert de gedachten van de mensen te beïnvloeden en in hen de overtuiging op te wekken, dichter bij de waarheid gekomen te zijn. En het gevolg daarvan is de zelfverzekerde instelling van de mensen, die zonder geloof zijn en alles in de schepping proberen te verklaren in een volledig aan de waarheid tegengestelde betekenis. Zij zijn zonder enige kennis, maar zo doordrongen van hun opvatting, dat ze geloven volkomen superieur te zijn en elke onderrichting afwijzen, die een gelovig mens hun over God en Zijn werkzaam zijn zou willen geven. In het eerste komt de zelfverheffing tot uitdrukking, die al het onzuivere en onvolmaakte van God scheidt.

Maar de zuivere waarheid is alleen door deemoed te verkrijgen, want het is een groot genadegeschenk van God om in de waarheid te staan, dat enkel degene, die deemoedig is, toegestuurd kan worden, want deze beseft zijn afstand tot God en verlangt naar Hem terug en zijn verlangen wordt vervuld, doordat hem licht gegeven wordt. En licht is kennis. Licht is waarheid.

Dus de waarachtig gelovige hoeft zich niet van de wijs te laten brengen, als hij van ongelovige zijde tegenwerpingen ontvangt, want deze kunnen nog zo overtuigend aangevoerd worden, maar ze kunnen niet met de waarheid overeenkomen, omdat de aanstichters van deze gedachten zelf de grootste tegenstanders van de waarheid zijn, omdat ze alles bestrijden, wat licht betekent en omdat ze tegen God ingesteld zijn en daarom nooit in de waarheid kunnen staan.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Geestelijke vervlakking van de tegenwoordige tijd – Geestelijk keerpunt

B.D. 1495 from 28. juni 1940, taken from Book No. 24

De geestelijke vervlakking van de tegenwoordige tijd vereist buitengewoon scherpe maatregelen voor de opheffing van deze vervlakking. En daarom is voorzien, dat ongewone verschijnselen, die het doel hebben een geestelijke verbinding met wetende krachten tot stand te brengen door vragen, die de eindeloosheid en het grote raadsel van de Godheid betreffen, in aantal toenemen. Deze verschijnselen zullen steeds uit de toon van het alledaagse vallen. Er worden schijnbaar bepaalde natuurwetten in de war gestuurd. Er gebeuren dingen, die aanleiding geven tot verschillende meningen en het denken van de mensheid wordt er bruut op gericht en ze spant zich in om de meest natuurlijke verklaring voor deze dingen te vinden.

Hoe bereidwilliger de mens is om God te erkennen en te belijden, des te dichter zal hij bij de waarheid zijn en dit verschijnsel spoedig goed begrijpen als een aanwijzing voor de komende tijd en het begin van een geestelijk keerpunt. Maar de mens, die niet de minste verbondenheid met God heeft, zal dit nauwelijks herkennen. Diens verstand zoekt een andere verklaring, die echter niet tot het juiste resultaat leidt.

Naar zijn mening is al het geestelijk verdiepen een overwonnen zienswijze en hij gelooft eerder, dat de tijd aangebroken is, die een eind aan al het geestelijke streven betekent. Hij probeert alles, wat voor hem onverklaarbaar is, zakelijk en verstandelijk te verklaren. Het voor te stellen als niet onderzochte natuurkrachten. En nu blijkt de noodzaak van een goddelijke zending, die zo’n verkeerd denken aan het wankelen brengt, dat wil zeggen het in zijn geheel verandert.

Maar dit kan ook niet dwangmatig bereikt worden en daarom moeten deze zendingen vanuit de natuurkrachten verondersteld worden. Ze moeten de mensen weer vrij laten beslissen, want op een in zekere zin gedwongen manier zou de verandering van het denken van de mensen niet van waarde zijn. Degene, die zich nu inspant om rechtvaardig te oordelen, zal de herkenning makkelijker vallen, want hij heeft de wil om werkzaam te zijn.

En de buitengewone zendingen zullen grote nood tot gevolg hebben en die nood zal de mens weer tot een ware gewaarwording dwingen. Ze moet elke onwaarheid van het denken uitsluiten, want juist in de nood wordt de mens genoodzaakt elke schijn en elke onwaarheid op te geven en alleen de zuivere waarheid na te streven. En dan is alleen het juiste denken mogelijk. Dan kunnen de gebeurtenissen nog onuitsprekelijk nuttig zijn, hetgeen alleen door de ziel herkend wordt. Deze zendingen zijn dan niet zonder succes aan hem voorbijgegaan, voor zover ze het menselijke denken veranderd en naar het eeuwig goddelijke toegekeerd heeft.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Levensbeschouwing afhankelijk van het geloof in een voortleven van de ziel

B.D. 1496 from 28. juni 1940, taken from Book No. 24

De levensbeschouwingen van de individuele mensen zijn geheel verschillend, want ze zijn steeds het product van de geestelijke richting van de individuen. Maar zonder twijfel zal de mens zich positief opstellen ten opzichte van het leven, dat wil zeggen het op de één of andere manier als zinvol erkennen, als het zichzelf als een schepsel beschouwt, dat een opdracht op aarde heeft.

Maar voor de mens, voor wie het niet aannemelijk lijkt, dat de gehele schepping een middel tot het doel is en hij als mens in zekere zin de reden voor elk scheppingswerk is, zal het hele leven zinloos lijken en de gedachte, zijn aardse leven eigenmachtig te kunnen beëindigen, omdat hij aanstoot neemt aan al deze gebeurtenissen en al het lijden, dat de mensen van bovenaf opgelegd wordt, is hem aangenaam.

Hij heeft geen goed bewijs voor de aanname, dat het leven van zijn ziel met de lichamelijke dood beëindigd is en toch neemt hij dit met zoveel zekerheid aan, dat hij zijn leven op aarde ernaar inricht. Dat wil zeggen, dat hij zonder enig verantwoordelijkheidsgevoel leeft, omdat hij het voor onmogelijk houdt, dat hij zich ooit moet verantwoorden. Hij heeft geen echt bewijs en toch stelt hij deze aanname bij zijn gang over de aarde voorop. Zijn levensbeschouwing is gebaseerd op de aanname van het niet-zijn na de dood.

Hij heeft geen aandrang, geen geloof, dat hem leert om anders te denken. Enkel onweerlegbare bewijzen van een voortleven na de dood zouden zijn huidige levensbeschouwing veranderen. Deze kunnen hem echter niet gegeven worden, omdat een op zo’n manier opgewekt geloof geen waarde voor God zou hebben. Dus kan hij een absolute kennis over het verder leven van de ziel niet krijgen. Hij moet de leringen daarover juist alleen maar ‘geloven’. Hij moet zelf in dit geloof doordringen, waartoe hem voldoende hulpmiddelen ter beschikking staan.

Pas wanneer hij deze overtuiging verworven heeft, begint zijn levensbeschouwing te wankelen. Hij zal nu vergelijkingen maken. Hij zal zelfs niet meer dat, waarvoor hij zich voorheen ingezet heeft, willen erkennen. Hij zal een verandering van de uiterlijke levensomstandigheden verwelkomen, die hem behulpzaam zijn, zijn verkeerde meningen geheel op te geven en nu het aardse leven volledig anders te bezien. En dus worstelt de bereidwillige mens zich er doorheen, als hij zijn aandacht aan dit vraagstuk schenkt, dat het hem prikkelt om dit op te lossen en hem dus tot geestelijk onderzoeken aanspoort.

Als de mens nu deze klip overwonnen heeft, is het gevaar voor hem geweken, want nu worden deze gedachten geleid, steeds de eeuwige waarheid tegemoet en hij zal nu ook het aardse leven gelaten en geduldig op zich nemen, want hij weet, dat het aardse leven hem nog slechts een korte tijd ten deel valt en dat hij deze tijd moet gebruiken om de verbinding, die hem verkeerd leerde denken, los te maken. Nu wordt het hem duidelijk, hoe verkeerd de uitkomsten van zo’n misvormd denken zijn.

Het geloof in God is het fundament, waarop elk gebouw moet rusten. Zonder geloof kan de mens immers de waarheid niet gegeven worden en kan hij dus ook niet tot deze levensbeschouwing, die alles bevestigt, komen, dat wil zeggen die de weg is naar het juiste inzicht.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Het woord van God – Vorm – Voorwaarde

B.D. 1497 from 29. juni 1940, taken from Book No. 24

Het woord van God is in zijn vorm begrijpelijk voor iedereen, aan wie het geboden wordt om in ontvangst te nemen. Het maakt in eenvoudige, bescheiden woorden de wil van God bekend. Het is dus zo gevormd, dat het zowel door het hart, als ook door het verstand opgenomen kan worden, zonder onbegrijpelijk te zijn. Het hart van degene, die het woord van God hoort, dat betekent zich vrijwillig aan zijn werking overgeeft, zal daar niet onberoerd door blijven en het zal merkbaar de zegen bespeuren, die van het goddelijke woord uitgaat, als het nu opgevolgd wordt, want alleen in dat laatste ligt de garantie voor succes, de voelbare kracht uit God.

Het goddelijke woord blijft echter onbegrijpelijk voor degenen, die het alleen zuiver uiterlijk op zich in laten werken. Die het weliswaar horen, maar niet onder de indruk raken, omdat er geen innerlijk verlangen hen tot het in ontvangst nemen aanzet en hen aan de verbinding met God, die door innig luisteren naar het woord van God tot stand gebracht wordt, niets gelegen ligt. Voor hen kan het ook lijken, alsof het goddelijke woord onbegrijpelijk gegeven zou zijn.

Het zal ook niet helder en gemakkelijk te begrijpen zijn, zolang in de mens niet het verlangen levend wordt om met God, door het ontvangen van Zijn woord, in verbinding te treden. In de eerste plaats is dit verlangen noodzakelijk om aan de goddelijke wil onderworpen te raken. Dan zal voor hem de betekenis van het woord van God altijd begrijpelijk zijn. Want God geeft zo, zoals het voor de mensen nuttig is, omdat Hij met de overdracht hiervan immers de bevordering van de ziel op het oog heeft.

En het woord van God moet in zijn vorm tijden doorstaan. Het moet steeds op dezelfde manier werken en voor de mensen steeds begrijpelijk blijven. Het moet daarom in zijn opbouw aan de eisen, die hier te allen tijde aan gesteld worden, voldoen. Het moet alle taalkundige hervormingen, die elke tijd met zich meebrengt, doorstaan en dus altijd begrepen kunnen worden door degenen, die naar het goddelijke woord verlangen. De genadegave van God wordt de mensen steeds zo geboden, dat de wil daarnaar voorwaarde is om de diepste betekenis van het woord van God te begrijpen, maar omgekeerd de grootste vraagstukken voor de mensen, die naar de waarheid hongeren, op te lossen zijn.

God geeft met Zijn woord tegelijkertijd de kracht, die de mens, wiens hart naar de gave van God verlangt, zal voelen. En deze kracht komt tot uiting in het begrijpen van de leer, die volkomen wijsheid is, zodat elk mens, of hij nu aardse kennis heeft of niet, in de goddelijke kennis binnen kan dringen. Zalig zijn de armen van geest. Hun hart begrijpt gemakkelijk en het verzet zich niet tegen de onderrichtingen, die van God getuigen. Ze nemen dankbaar het geloof aan, waar degene, die wijs wil zijn, twijfelt en erover peinst in hoeverre de leringen met de waarheid overeenkomen.

En God eist het geloof. Hij wil, dat Zijn woord in ontvangst genomen wordt, want Hij biedt de mensen goede gaven aan. Hij is Zelf in het woord aanwezig en zodoende zal Hij het ook zo aanbieden, dat degene, die het begrijpen wil, het kan begrijpen. Degene, die ernaar verlangt, zal het ontvangen en God is eeuwig en altijd nabij degene, die het bezit, want Hij Zelf is Zijn woord. En als Hij Zijn kinderen Zijn woord geeft, daalt Hij Zelf naar hen af om hen te verkwikken en te sterken op hun levensweg op aarde.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Opvoeding tot het juiste denken – Geloof

B.D. 1498 from 29. juni 1940, taken from Book No. 24

De mensen moeten opgevoed worden tot het juiste denken en alleen dat al is een taak, die bereidwillige wezens vereist, zowel op aarde, als ook in het hiernamaals. Wanneer de mensheid volledig verkeerde idealen najaagt, wanneer ze juist het tegendeel nastreeft, van wat het eigenlijke doel van het leven op aarde is, dan denkt ze dus verkeerd en het is nu dus de taak van degenen, die juist denken, hen te onderwijzen en hun opheldering te geven. Meestal wordt echter elke hulp afgewezen en daarom is juist een omvorming van het denken uiterst moeilijk te bereiken. Voor de mensen moet elke bewering bewezen worden en ze zullen zich niet eerder laten overtuigen, dan tot dit bewijs hun geleverd is.

Maar nu is het geestelijke nooit te bewijzen. Aan de andere kant moet de mens, om juist te denken, een beroep doen op geestelijke hulp, dus geloven in het geestelijke werkzaam zijn. Pas dan kan het werkzaam zijn zich zo openbaren, dat het denken van de mens geordend is, dus dat het juist is. Om mensen te leren juist te denken, moet hen er opheldering over gegeven worden, dat geestelijke wezens de mensen onder hun hoede hebben, dat ze invloed hebben op alle aardse gebeurtenissen in het leven van het individu en dat ze voortdurend bereid zijn om de mensen in liefde te helpen, hun raad te geven, hun kracht te geven en op hun gang over de aarde te begeleiden.

Pas wanneer de mens zich met zulke gedachten vertrouwd gemaakt heeft, probeert hij, als hij hulpbehoevend is, een beroep te doen op de hem omgevende wezens en geeft hij zich aan hun leiding over. En dan kunnen deze wezens ongehinderd op het denken van de mens inwerken. En zijn denken moet nu juist zijn. Ook nu kan hem het geestelijk werkzaam zijn niet bewezen worden, maar hij voelt het zelf en heeft een bewijs niet meer nodig, want als hij juist denkt, is het voor hem gemakkelijk om te geloven.

Maar juist de mensen deze overtuiging aan het verstand te brengen, is buitengewoon moeilijk in een tijd, die al het geestelijke ontkent en bestrijdt. De mensheid leeft in een geheel andere wereld. In een wereld, die in schril contrast staat met de geestelijke wereld. Om nu uit deze wereld de sprong in het geestelijke rijk te wagen, moet de mens eerst grote schokken van de ziel doormaken, ofwel, hij moet zo door de liefde doordrongen zijn, dat het geestelijke rijk vanzelf zijn vaderland wordt, waar hij naar streeft. Maar zonder aardse nood en zonder liefde erkent de mens niets bovennatuurlijks. Zijn gedachten zullen steeds afgehouden worden van dat, wat juist is voor God en het is moeilijk om deze gedachten naar het inzicht te leiden.

Om juist te denken, is het geloof noodzakelijk. Het geloof in God en in het geestelijke werkzaam zijn. Maar als dit geloof niet aanwezig is, dan kan de mens nooit een gedachtenrichting inslaan, die naar het juiste inzicht leidt. Hij zal steeds verkeerde wegen nemen. Hij zal tasten en zoeken en voortdurend verdwalen. Pas wanneer de mens bidt, als hij zelf zijn onvermogen beseft, zal het licht rondom hem worden, want dan vraagt hij om de kracht, die hij voorheen niet wilde erkennen. En nu zal zijn denken helder zijn. Hij zal plotseling weten, dat zonder geestelijke kracht een juist denken onmogelijk is. Hij zal beseffen, dat geordende gedachten een geschenk van de goddelijke liefde zijn, die alleen degene, die bewust naar deze goddelijke liefde verlangt, kan ontvangen. Die dus de kracht uit God erkent en er een beroep op doet.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Strijd – En het motief hiervoor

B.D. 1499 from 30. juni 1940, taken from Book No. 24

Het bewustzijn een nobele daad verricht te hebben, zal de mens steeds het gevoel van innerlijke tevredenheid geven, omdat hij beseft, wat zijn bestemming is en hij zijn opdracht daarmee vervuld heeft. En zo zal alles, wat God welgevallig is, de mens vrij en blij maken, maar wat tegen de goddelijke wil in gaat, zal hem bedrukken, zolang hij het onrecht beseft, dus hij het zelf weet, dat hij onrecht gedaan heeft.

Net zo zal een strijd, die voor recht en rechtvaardigheid gevoerd wordt, die ter wille van een goede zaak gevoerd wordt, niet tegen de goddelijke wil in gaan, want steeds is het dit goede, goddelijke, wat daardoor bevorderd moet worden, zolang hebzucht en onrecht niet de oorzaken van de strijd zijn. Voor een rechtvaardige zaak te strijden, zal steeds de goedkeuring van God krijgen, want de mens moet zich immers inzetten en voor de verspreiding van het juiste en het goede zorg dragen. En dit zal steeds het geval zijn, als er uit onvrede misstanden voortgekomen zijn, die uit de wereld geholpen moeten worden.

De mens moet echter ook voor zijn tegenstander dezelfde rechten laten gelden. Hij moet dat, waar hij zelf naar verlangt, ook aan zijn tegenstander toewijzen. Hij mag niet alleen maar gebruik maken van de macht en het recht van de sterkste. Hij moet mild en wijs, zoals een vader, deze kwestie proberen af te handelen en pas dan met het wapen strijden, wanneer op zijn goed bedoelde vermaningen geen acht geslagen wordt. Dan heeft hij het recht aan zijn zijde.

En dus zal de mens gedwongen zijn om te onderkennen of een strijd vanuit het gevoel van recht en rechtvaardigheid of vanuit haat en hebzucht ontbrandt, als hij de rechtvaardiging hiervan wil doorgronden. Hij zal erop moeten letten, in hoeverre de maatregelen, die de strijd uitlokken, overeenkomen met de goddelijke geboden, want als Gods zegen daarvoor gevraagd wordt, moet het ook de wil van het strijdende mens zijn om voor God en Zijn geboden, Zijn eisen, die Hij aan de mens stelt, te strijden. Gods zegen kan alleen maar gevraagd worden voor een zaak, die door God gewild is, maar nooit voor een eigen onderneming, die duidelijk het stempel van het kwaad draagt. Strijden voor recht en gerechtigheid zal steeds beantwoorden aan de wil van God.

Hoe verschillend is het begrip van recht en rechtvaardigheid? Dat is het, wat opgehelderd moet worden. Het verkeerde denken van de mensen heeft een opvatting ten gevolge gehad, die het rechtsvaardigheidsgevoel dreigt te verstikken. Recht is, wat met het gebod van de liefde overeenkomt. Recht is, wat God door Zijn geboden aan de mensen heeft bekendgemaakt. Recht is, wat niet in strijd handelt met de goddelijke orde en de goddelijke orde is steeds de goddelijke wil. Dus al het rechtvaardige handelen moet overeenkomen met de goddelijke wil. Maar God wil, dat de mensen Hem liefhebben en de naasten als zichzelf. Als dit gebod aan al het handelen ten grondslag ligt, dan zal de mens steeds goed en rechtvaardig zijn.

„Aan Mij is de wraak“, zegt de Heer. Als dus de naaste zich schuldig gemaakt heeft jegens de mens, dan moet deze niet vergelden, maar het aan de Heer overlaten. Maar meestal is de vergeldingsdrang de oorzaak van een strijd, verbonden met de zucht naar bezit en machtshonger. Maar dit kan niet juist zijn voor God. Dan wordt er geen acht geslagen op de goddelijke geboden. Er wordt niet op een rechtvaardige manier tegen een misdadiger gestreden, maar de strijder voegt aan de bestaande misdaad een veel grotere toe, als hij nu van zijn kant wraak uitoefent, vaak op meedogenloze manier.

En God aan te roepen om versterking van zijn kracht is vermetel, want hij vraagt van God om een onrecht goed te keuren en een onderneming te zegenen, die geboren is uit slechte gedachten, die hun oorsprong niet in de liefde hebben, maar in haat tegen de medemensen. Dus moeten jullie mensen onderkennen en er steeds de maatstaf naast leggen in hoeverre er acht geslagen wordt op het gebod van de liefde voor God en de naasten door degenen, die tegen elkaar strijden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Inzicht in het vergankelijke en Onvergankelijke

B.D. 1500 from 2. juli 1940, taken from Book No. 24

Het is buitengewoon voornaam op de hoogte te zijn van de vergankelijkheid van al het aardse en van de verantwoordelijkheid tegenover dat wat Onvergankelijk is. Het ontbreekt de mensen aan bewijzen voor de Onvergankelijkheid van de ziel, ze trachten daarom alles af te zwakken of te loochenen wat juist deze Onvergankelijkheid van de ziel veronderstelt en houden dus weinig rekening met deze Onvergankelijkheid. En dit is het gevolg van de onwetendheid dat er naast het aardse leven een geestelijk leven kan worden geleid en dat dit geestelijke leven de mens pas een onvergankelijk resultaat oplevert. Alleen het geestelijke leven is belangrijk, hoewel het schijnbaar slechts een begeleidend leven is van het aardse bestaan.

Het aardse leven kan wel worden geleid zonder enige verbinding met het geestelijke, maar dit is geheel nutteloos voor de eeuwigheid. Maar wanneer de mens zijn aandacht richt op de onsterfelijkheid van de ziel, als hij met deze factor rekening houdt, aanvaardt hij al bewust de verantwoordelijkheid voor de ziel. En zijn inspanning zal er nu op gericht zijn, geestelijke schatten te verzamelen, want hij ziet nu dat als waardeloos in wat aards bezit is, omdat hij weet dat niets daarvan duurzaam is, maar moet vergaan volgens goddelijke wet. Dus houdt hij zich bij wat hij als onvergankelijk inziet, d.w.z. hij tracht zich dit tot eigendom te maken. En iets Onvergankelijks is geestelijk, dus zoekt hij het geestelijke en vindt het ook, want GOD ondersteunt dit plan omdat het aan het eigenlijke doel van het aardse leven beantwoordt.

Is de mens eenmaal op de hoogte wat van waarde is voor de eeuwigheid om naar te streven, dan wordt het verantwoordelijkheidsgevoel tegenover de ziel steeds sterker in hem en hij leeft dan a.h.w. een tweede leven, dat helemaal gescheiden loopt van zijn eigenlijke aardse leven. Hij brengt geestelijke verbindingen tot stand, hij laat zijn gedachten omhoog zweven in het geestelijke rijk, hij uit zich tegenover de geestelijke wezens, hij vertrouwt zich aan hen toe, hij vraagt om uitsluitsel en raad en laat zich door hen onderrichten en hij doet alles om zijn geestelijk weten te vergroten. Hij streeft dus bewust naar het onvergankelijke en in dezelfde mate zal hij het aardse leven, d.w.z. alles wat vergankelijk is, leren verachten. Hij is dus nog op de aarde, bevrijdt zich echter uit de last die het aardse bestaan is en is heel wat meer in het gebied van het geestelijke dan op de aarde.

Daarom moet de mens eerst het weten worden gegeven over de waardeloosheid en onbeduidenheid van alles wat hij kan waarnemen en vastpakken en tegelijkertijd moet hem geestelijk weten worden voorgehouden, zodat hij nu zelf kan beslissen welk leven voor hem aantrekkelijker is. Hij moet de schatten van de wereld opgeven, hij moet zijn begeerte anders trachten te stillen dan met aards genot. Hij moet dit gewillig opgeven om geestelijke genietingen te kunnen ontvangen. Het moet voor hem zelf duidelijk zijn dat alleen het onvergankelijke, de ziel, bedacht moet worden gedurende het bestaan op aarde, maar dat aan beide niet tegelijk kan worden voldaan, dus om onvergankelijke goederen te ontvangen ook aardse goederen begeerd kunnen worden. Het ene moet worden opgegeven om het andere te kunnen ontvangen. De mens moet kiezen, hij moet zijn wil werkzaam laten worden en deze kan alleen uitgaan of naar wat aards begerenswaardig is of naar de rijkdom van de ziel. De mens moet kiezen tussen vergankelijk en Onvergankelijk goed.

En wiens Geest de waarde van Onvergankelijk goed inziet, zal gezegend zijn. Want het zal hem nu ook duidelijk worden dat het streven ernaar de mens gelijktijdig de nabijheid van GOD oplevert. En hij zal de verbondenheid met GOD bemerken als hij geen acht slaat op het vergankelijke en alleen tracht zich te verrijken met geestelijk bezit. De toestand van zijn ziel is aanmerkelijk vrijer, daar de materie, dus dat wat aards waard is om naar te streven, niet meer wordt begeerd en bijgevolg is overwonnen; dus de boeien van de ziel verbroken werden door de begeerte naar Onvergankelijk, naar geestelijk bezit.

En deze vrijheid levert een onvergelijkbaar resultaat op. Hij is in zijn niet gebonden toestand onvoorstelbaar levendig en zoekt verbinding met het eveneens geestelijke. En de vereniging hiermee bezorgt hem wijsheid en licht - in de vorm van kennis, waarmee hij zijn ziel nu weer vertrouwd zou willen maken. De mens wordt dus binnen geleid in de waarheid en dan heeft de ziel deel aan alle geestelijke rijkdom. Want ze ontvangt a.h.w. de geestelijke kracht, die de Geest uit GOD, door vermeerdering met het geestelijke, is toegestuurd.

Zo moet onherroepelijk een door de goddelijke Geest doordrongen ziel ten hogen komen, want haar doel was een zo hoog mogelijk geestelijk niveau te bereiken, wat nu bereikt is door het overwinnen van al datgene wat deel uitmaakt van de aarde, dus vergankelijk en daarom waardeloos is voor de eeuwigheid. Deze vermeerdering van het geestelijke betekent het vrij worden uit de vorm, en dus is de ziel van de mens verenigd met de Geest uit GOD, ze is waarlijk Onvergankelijk, d.w.z. ze leeft in eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Tien geboden Motivering van de wetgeving

B.D. 1501 from 3. juli 1940, taken from Book No. 24

Het gebod van de liefde tot GOD en de naaste omvat alle geboden die GOD door Mozes aan de mensen heeft bekend gemaakt en dus volgt de mens elk van deze tien geboden op, als hij het grote gebod van de liefde tot GOD en de naaste vervult.

Het is buitengewoon voornaam over de oorzaak van het ontstaan van deze tien geboden op de hoogte te zijn gebracht, want er zijn zo velerlei gissingen daarover in omloop, die er gemakkelijk toe zouden kunnen leiden te twijfelen aan de goddelijke Liefde.

In die tijd (van Mozes) waren onder de medemensen toestanden die al te zeer de liefdeloosheid ervan kenmerkten. En zo werd er aan de enige GOD niet meer gedacht; de hang naar de wereld, de liefde tot de mammon, tot alle aardse vreugden, was onbeschrijflijk groot en ze achtten noch het eigendom van hun medemens, noch schonken ze aandacht aan wat ze hun GOD en Schepper schuldig waren. Willoos gaven ze zich over aan de macht van de satan en waren alles toegedaan wat diens aandeel was.

En GOD liet ontzettende ellende over de mensen komen over de mensen die HEM vergeten waren en dwong hen daardoor tot geestelijke ommekeer. Ze zagen hun minderwaardige geestestoestand in en baden daarom GOD hen te redden uit hun lichamelijke en geestelijke benarde toestand.

Toen maakte GOD door Mozes Zijn Wil bekend in een vorm die alle details belichtte, om de mensen in alle duidelijkheid het verkeerde van hun levenswandel voor ogen te houden.

De wetgeving op de Sinaï is zo duidelijk geweest, dat zelfs de meest verstokte zondaar de Macht en Grootte van GOD besefte en nu ook GOD's Wil moest inzien, die van hem een diepe innerlijke ommekeer vroeg.

HIJ gaf door Mozes met onverbiddelijke Stem Zijn wetten waardoor HIJ de levenswandel van de mensen schril belichtte en hun hun zondig leven voorhield. Want dit beantwoordde niet in het minst aan de goddelijke eisen en de mensheid was in die tijd zo verblind, dat hun elk gebod afzonderlijk moest worden gegeven om hun hun ongelijk duidelijk te maken.

Wat tot hun lichamelijk welbehagen bijdroeg, eisten zij zonder bedenken voor zich op, zonder aan het welzijn van hun medemensen te denken en dus erkenden zij door hun gedrag ook de eeuwige GODHEID niet, ze deden niets om te leven naar GOD's welgevallen, daarentegen alles om de naaste schade te berokkenen en hun eigen voordeel te zoeken. Het lage geestelijke niveau kwam zo duidelijk aan het licht, dat GOD Zich over hen ontfermde en hun getuigenis deed toekomen van Zijn Kracht en Almacht en van Zijn Liefde, Die van Zijn schepselen hetzelfde vroeg.

En JEZUS CHRISTUS heeft op aarde hetzelfde geleerd, HIJ heeft de liefde tot GOD boven al het andere gesteld en de liefde tot de naaste, als bevestiging van de liefde tot GOD aan dit grootste gebod toegevoegd, en derhalve zal diegene aan de goddelijke Wil voldoen die die twee geboden in acht neemt, waarvan de vervulling de levensinhoud van ieder mens moet zijn.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Geest-Verstand – Functie van het lichaam – Geest van God

B.D. 1502 from 4. juli 1940, taken from Book No. 24

Zonder de gave van het innerlijk inzicht, gaan jullie onwetend door het aardse leven. Jullie geloven weliswaar wetend te zijn, omdat jullie door de eeuwige Schepper met verstand en rede uitgerust zijn, maar jullie kunnen deze slechts met aardse gezindheid gebruiken, zolang jullie God niet om verlichting van de geest vragen.

Geest en verstand zijn dus niet hetzelfde. De mens kan zijn verstand gebruiken zonder zijn geest in zich opgewekt te hebben. Hij kan door zijn verstandmatige denken de grootste aardse successen behalen en toch in de diepste duisternis van de geest voortgaan. En tegelijkertijd kan een tot leven gewekte geest in de mens buitengewoon werkzaam zijn, zodat hij ook naar buiten toe herkenbaar is en er hoeft op het verstandsmatige denken beslist geen beroep te worden gedaan. De mens kan zich nu buitengewoon wijs uiten. Dat wil zeggen de medemensen een groot weten ter kennis geven, waarvoor geen bijzonder werk van het verstand nodig was.

Een goed ontwikkeld verstand is dus niet absoluut nodig om in staat te zijn om goddelijke wijsheden op te nemen. Vaak is het menselijke verstand zelfs hinderlijk voor het in ontvangst nemen van geestelijke kennis, want deze wil onbelemmerd in het hart van de mens binnendringen, maar het stuit bij louter verstandsmatig denken op tegenstand, omdat aardse wijsheid steeds de goddelijke wijsheid tegenstreeft, zolang de mens de opgewekte geest van God niet als gever van de wijsheid herkent.

Wat de geest uit God de mensen onderwijst, heeft het verstand niet nodig, maar voor de toepassing van hetgeen door de geest van God onderwezen is, moet ook het menselijke verstand werkzaam zijn. Dan moet de mens het geschenk van God gebruiken en dus alle aan hem gegeven bekwaamheden alleen gebruiken voor de opwaartse ontwikkeling van de ziel. Dan zijn deze overeenkomstig de wil van God gebruikt.

De mens werd het verstand gegeven om na te denken over zijn bestaan op aarde en diens doel en zijn eigenlijke bestemming. Maar daar wordt dit het minst voor gebruikt. Meestal draait al het verstandsmatige denken om aardse vraagstukken. Elke activiteit van de gedachten betreft de verbetering van het aardse leven en dan is dus alleen het verstand actief, maar is de geest uit God nog niet aan het werk.

(04-07-1940). Zijn werkzaam zijn is in de eerste plaats het gevolg van de menselijke inspanningen om geestelijke gebieden te onderzoeken en opnieuw moeten aan deze inspanningen het diepe verlangen naar de waarheid en de kennis van het eeuwig goddelijke ten grondslag liggen, maar dit onderzoeken moet niet ter wille van aardse voordelen ondernomen worden. De geest uit God is op geen enkele manier waarneembaar voor de mens, die alleen voor aardse vraagstukken interesse heeft. Die maakt alleen gebruik van het verstandsmatige denken. Dat wil zeggen voor de functie van zijn lichaam voor een werk, dat juiste weer alleen nuttig voor het lichaam lijkt.

En deze functie wordt nu geheel overeenkomstig de wil van de mens uitgevoerd, doordat, als de geest uit God aan het werk is, als het erom gaat geestelijke vraagstukken op te lossen, de menselijke wil er slechts in zoverre aan deelneemt, zoals hij zich aan de goddelijke geest overlaat, maar de geest uit God ordent nu de gedachten, dus leidt de werkzaamheid van de gedachten naar het juiste inzicht. De mens is nu dus bereidwillig om een beroep te doen op een kracht, die hem niet onbewust toegestuurd wordt. En deze kracht moet hij zelf in zichzelf tot ontplooiing brengen door actief te zijn met daden van liefde. Hij kan dus zijn verstandsmatige denken laten toenemen en wel met de zekerheid van volledige waarachtigheid van datgene, wat het resultaat van zijn denken is, terwijl de werkzaamheid van het verstand alleen geen zekerheid voor de absolute waarheid is.

De mens heeft het zelf in de hand om zijn kennis aanzienlijk te vergroten, steeds met de garantie het overeenkomstig de waarheid overgedragen te krijgen, als hij niet alleen het verstand, maar ook het hart laat spreken. Want de goddelijke geestvonk in hem kan enkel gevoelsmatig opgewekt worden en dit gevoel, dat voor het opwekken van de geest beoefend moet worden, is de liefde. Zonder actief te zijn in de liefde is het opwekken van de goddelijke geest onmogelijk, dus zal de zuivere waarheid en de toegenomen kennis steeds het gevolg zijn van een uiterst actieve werkzaamheid in de liefde.

De geest en het verstand zullen pas dan samen kunnen werken, wanneer de onderzoekende mens zijn wezen al tot liefde gevormd heeft en nu dit onderzoeken de oplossing van geestelijke vraagstukken betreft, hoewel ook dan de aardse activiteit van de gedachten eveneens door de geest van God geleid wordt en dus dan ook de waarheid garandeert.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Recht en rechtvaardigheid

B.D. 1503 from 4. juli 1940, taken from Book No. 24

En de gerechtigheid zal zegevieren. Hoewel het ook schijnt, dat het onrecht alles beheerst, het uur zal komen, dat het duidelijk wordt, welke geest de drijvende kracht is van datgene, wat de mensheid met verbazing en bewondering vervult.

Het rechtvaardigheidsgevoel is onmiskenbaar verdwenen en toch ontbreekt bij de meeste mensen dit besef. En dit kenmerkt de huidige tijd, dat geen mens ernaar streeft om de medemensen gerechtigheid toe te laten komen en daarom is ook de liefdeloosheid onder de mensen groot. De geest van de onvrede beheerst hen, ze proberen elkaar slechts te benadelen en vragen niet naar recht en rechtvaardigheid.

En God laat de mens de wilsvrijheid. Hij hindert hen niet in hun denken en handelen, tot de ongerechtigheid zo’n omvang aangenomen heeft, dat Gods gerechtigheid zich hier tegen verzet. En dan zullen de activiteiten van het kwaad helder verlicht worden, want degenen, die elke rechtvaardigheid buiten beschouwing lieten, worden aan het gericht overgeleverd.

Want God is buitengewoon wijs en rechtvaardig. Hij kan het kwaad niet ongestraft laten woeden en het goede aan hen prijsgeven. Hij moet de rechtvaardigen te hulp komen en de schanddaden van de onrechtvaardigen onthullen. Hij stelt een grens aan deze activiteiten en deze grens is spoedig bereikt.

En de mensen, die moesten lijden ter wille van de onrechtvaardigheid, zullen opgelucht ademhalen. Degenen, bij wie de rechtvaardige opvattingen aanwezig zijn, en die toch voor het geweld, dat alles overwon, moesten buigen. Want wat zich tegen haar verzette, werd aan haar prijsgegeven.

Maar de overwinning van de gerechtigheid zal overal ingezien worden en het geloof in God, Die de mensen naar verdienste richt en straft, laten verrijzen. Die tot de diepste hopeloosheid aan toe de activiteiten van de tegenstander toeliet, maar nu aan zijn woeden een einde maakt en met Zijn almacht ingrijpt. En deze tijd staat voor de deur.

De mensheid lijdt onder de willekeur van het brute geweld. Ze staat hier machteloos tegenover. Maar God Zelf zal hen daarvan bevrijden en de Satan opnieuw boeien, opdat het geloof van de mensheid in Gods rechtvaardigheid, liefde, wijsheid en almacht opnieuw verrijst. Want Hij verhoort het gebed van degenen, die zich in de grootste nood tot Hem om hulp wenden. Hij laat hen niet vergeefs roepen en stuurt hun op het juiste moment de redder. Hij komt hen op een manier, die duidelijk Zijn rechtvaardigheid laat herkennen, te hulp en Hij bindt de boze macht.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

De zorg voor het heil van de ziel - Onbaatzuchtige naastenliefde

B.D. 1504 from 5. juli 1940, taken from Book No. 24

Elk ongestoord uur moet worden gebruikt voor een werk dat het welzijn van de mensheid betreft. Het geestelijke welzijn moet boven het aardse welzijn worden gesteld, want er is geen tijd te verliezen. Ook de duivel gebruikt elke gelegenheid om de mensheid geestelijk schade toe te brengen en daarom moet de kracht die hier tegenin gaat onophoudelijk bezig zijn om zijn werkzaam zijn te verhinderen. De goede geestelijke kracht moet zich verenigen in het werkzaam zijn tegen deze macht en daarom mag er zich geen onverschilligheid en geen nalatigheid voordoen, die de tegenstander alleen maar tot voordeel zou strekken. Want des te sterker zet hij nu zijn optreden in, hij verzwakt ook de wilskracht van hen die niet ijverig zijn bij het werken tegen hem en maakt dat ze moe worden.

Tegen het gebod van de naastenliefde zondigt ook, wie verslapt in de strijd om het heil der zielen van degenen die hulpbehoevend zijn. Het moet uw ijverigste zorg zijn hen te helpen, die de geestelijke ondergang nabij zijn. U mag hen niet aan de duisternis van geest overlaten en u niet onverschillig van hen afwenden, want ze hebben uw hulp nodig. Ze zijn zwak en niet meer in staat zich uit de macht van de tegenstander te bevrijden. Ze beseffen de nood van hun ziel niet, want alles om hen heen is donker en zonder licht en daarom begeren ze ook het licht niet.

Maar het moet uw streven zijn, het lichtje aan te steken en deze armen een klein lichtschijnsel te brengen, opdat ze opletten en uw werk in acht nemen. U moet alles proberen om de onverschilligheid tegenover het geestelijk weten te veranderen in opmerkzaamheid. U moet hun gedachten de goede weg wijzen. U moet ze onderrichten en ze met klem vragen aan hun ziel te denken en de zin van het leven te begrijpen. U moet proberen ze te bewegen om het geloof in Jezus Christus aan te nemen en hun voorhouden hoeveel zegenrijker een gang over de aarde in liefde is, dan alleen maar te leven voor de eigenliefde, voor de vervulling van aardse wensen. U moet ze niets onthouden van wat u de weg omhoog liet vinden. U moet hun de leer van Christus in overweging geven, dat ze alleen maar door dienen in liefde opwaarts kunnen gaan. U moet alles doen wat deze zielen uit de nacht van de geest naar de helderheid van de dag kan voeren. Dan bent u in de meest ware zin van het woord liefdadig.

Dit is de meest onbaatzuchtige naastenliefde die alleen het heil van de ziel van de medemens geldt. Dit is een taak die oneindige liefde en geduld vraagt, want de wezens die zich in de duisternis bevinden zijn moeilijk te bewegen het woord Gods aan te nemen. Ze zullen er allen weerstand tegen bieden, omdat de vijand zelf uw sterkste tegenstander is en de wil van deze mensen aanzet tot zeer sterke weerstand. En toch kan de liefde van de mens overwinnaar zijn, als met onvermoeibaar geduld steeds weer om deze zielen wordt gestreden, juist met de middelen der liefde. Er moet niet op de uiterlijke kant van de mens worden gelet, maar op zijn ziel, die zich in een beklagenswaardige toestand bevindt en zelf niet meer de kracht opbrengt zich uit de boeien te bevrijden, waarin de tegenstander haar heeft geslagen.

Wie zich nu in het licht bevindt - dat wil zeggen: bekend is met de waarheid - diens liefde zal de nood van zulke zielen herkennen en niet ophouden zich voor dezen in te spannen. Hij zal door innig gebed proberen hun hulp te brengen. Hij zal de nood van deze ziel voorleggen aan de Vader in de hemel en Hem om kracht vragen voor het verlossingswerk, als de eigen kracht niet voldoende zal zijn en de wil van de mens vermoeid raakt, voordat de ziel voor het eeuwige leven is gewonnen. Wees daarom onophoudelijk werkzaam in liefde en doe alle liefde toekomen aan de mens van wie de ziel zich in nood bevindt. Laat u niet door mislukkingen terneerdrukken, maar verlang te allen tijde naar de kracht uit God, dan zult u in staat zijn de moeilijkste taken te volbrengen. U zult de tegenstander de zielen ontrukken en ze naar de hemelse Vader leiden. En deze zielen zullen u er dankbaar voor zijn tot in alle eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Huwelijk met God

B.D. 1505 from 5. juli 1940, taken from Book No. 24

De vereniging van de geest met de Vadergeest is de plechtigste daad, die het aardse leven de mens op kan leveren, want dat is het gelukzaligste, wat een mens ten deel kan vallen. Maar slechts weinig mensen bereiken de volmaaktheid op aarde, die de voorwaarde is voor het huwelijk met de Heer. Daarom moet de mens puur liefde geworden zijn en zich elk aards genot ontzeggen en hij zal dan door de goddelijke liefde zelf vervulling van zijn verlangen vinden, die niet te vergelijken is met aards geluk, ook aards niet in dezelfde mate ervaren kan worden, dan dit geestelijk het geval is.

De aardse omgeving veronderstelt ook aardse gewaarwording. Maar het huwelijk met God is een geestelijke gebeurtenis, die alleen geestelijk ervaren kan worden en aards slechts zo zichtbaar wordt, dat de mens voor het aardse leven niet goed bruikbaar meer is en voortdurend in hogere regionen verblijft. Daarom zal, zolang de mens zijn aardse opdracht nog te vervullen heeft, dit geestelijke huwelijk zelden plaatsvinden. Ze verhindert, vanwege makkelijk te verklaren redenen, toch de vereniging. Ze houdt de mens op aarde tegen en is de reden voor de voortdurende terugkeer van de geest naar de aarde en haar plichten.

Maar anderzijds is de wil van de mens doorslaggevend en een mens, die de vaste wil heeft om tot God te geraken, kan dus het doel bereiken en desondanks zijn aardse opdracht vervullen, voor zover hij daartoe om de hem toekomende geestelijke kracht vraagt en laatstgenoemde dus inzet voor de verrichting van de aardse arbeid. Het mensenkind wordt daarbij tijd en gelegenheid gegeven om de geest naar boven te kunnen sturen en nu de geest, volledig vrij van belemmeringen, zich met de goddelijke Vadergeest verbinden kan.

De gebeurtenis van de vereniging is op verschillende manieren herkenbaar, want de gewaarwording van elk mens is anders, dus moet ook dat, wat de mens als het hoogste geluk gegeven werd, op verschillende manieren waarneembaar zijn. Het geestelijke huwelijk van de mens kan het hoorbare woord opleveren. Dat wil zeggen: het moment, dat de stem in het hart helder en hoorbaar als een klokje klinkt, is het moment van de geestelijke vereniging met God. En deze stem brengt een onnoemelijk gelukzalig gevoel teweeg, want de liefde van God heeft het mensenkind volledig gegrepen en naar Zich toe getrokken.

Maar de vereniging met God kan ook zonder enig zichtbaar bewijs plaatsvinden. Dat een in liefde voor de Heer ontbrandend schepsel zich door de goddelijke Vaderliefde gegrepen voelt en zalig is, maar dat dit lichamelijk niet waarneembaar is, maar alleen in de bekwaamheid om geestelijk te zien tot uitdrukking komt. Deze toestand is voor het mensenkind gelukkig makend. Het maakt hem echter vaak onbekwaam om aardse verplichtingen te vervullen, wat echter geen indruk op hem maakt, omdat het voelt, dat zijn lichamelijke einde kort voor de deur staat.

Het geestelijke huwelijk met God is bijna altijd het teken van het op handen zijnde afscheid van de wereld, maar dit zal steeds alleen maar begrijpelijk zijn voor degenen, die eveneens naar de hoogte streven, terwijl een alleen aards ingesteld mens daar slechts een ongelovig en afwijzend oordeel over velt, omdat zijn verstand niet begrijpt, wat enkel een zuiver geestelijke gebeurtenis is.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Invloed van de lichtwezens op het denken

B.D. 1506 from 6. juli 1940, taken from Book No. 24

De gezamenlijke inspanningen van de goede geestelijke wezens zal een langzame verandering van het denken van de mensen, die van goede wil zijn en zich zonder tegenstand laten leiden, voor elkaar krijgen. Want zij letten op alle gebeurtenissen rondom zich en zoeken naar de opheldering hiervan, die hun nu in de gedachten gegeven wordt. Bovendien proberen de lichtwezens juist zulke bereidwillige mensen samen te brengen, opdat ze wederkerig geven en hun gedachten uitwisselen, hetgeen weer aanleiding is tot een actief nadenken en de mens dus steeds weer op de weg naar het inzicht geleid wordt.

Het is onvoorstelbaar waardevol, dat de mens zich geestelijk een bepaalde mening vormt, die nu door de geestelijke krachten in het hiernamaals passend ondersteund wordt en de mens dus de waarheid binnengeleid kan worden, voor zover hij zich niet tegen de inspanningen verzet. Wat de mensen nu in gedachten in overweging gegeven wordt, geeft hun op zo veel vragen antwoord of maakt een einde aan zo veel twijfel.

Het zal voor de mens steeds acceptabeler lijken, dus hij zal zich steeds bereidwilliger aan deze beïnvloeding via de gedachten overgeven en zijn denken zal zich langzaam zo veranderen, zoals het beantwoordt aan de goddelijke wil, die de mensen zijn wijsheid in overweging zou willen geven. Alle gebeurtenissen in het leven dragen daaraan bij, maar voorwaarde is, dat de mens geen weerstand biedt aan de onderrichtingen van boven.

De mensen, die steeds ontkennen, die elke gedachte onmiddellijk verwerpen, die steeds de meningen van anderen tegenspreken en zich nooit willen laten onderwijzen, zullen zich ook aan de invloed van deze wetende lichtwezens onttrekken en het zal de lichtwezens niet lukken om het denken van die mensen te veranderen. Want geestelijke weerstand is verkeerde wil en deze kan niet gebroken worden, maar moet zichzelf naar het goede toekeren.

Bijgevolg is de invloed van de lichtwezens op zulke mensen slechts gering, zolang de vrije wil zich daartegen verzet. En vaak kan zo’n mens tot een gevaar worden voor de anders bereidwillige medemens, wanneer deze instemt met de mening van degene die dwaalt en zich dus eveneens aan de invloed van de lichtwezens onttrekt. Maar deze lichtwezens worstelen met onvermoeibaar geduld om de zielen van degenen, die nog niet geheel vast staan en de liefde heeft zo’n kracht, dat het tot succes leidt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Bron van kennis – Kostelijke drank ter lafenis

B.D. 1507 from 6. juli 1940, taken from Book No. 24

De bron van kennis is onuitputtelijk en de kracht, die hieruit stroomt, is onvoorstelbaar. En als jullie mensen maar willen putten, zullen jullie je ook aan deze bron mogen laven. Maar jullie moeten er ook naar dorsten, want de verfrissende drank is te kostbaar, dat het zonder ernaar te verlangen, naar de mensen toe zou kunnen vloeien.

Wat God Zelf jullie biedt, kan niet anders dan kostelijk zijn. En daarom moeten jullie er vanuit de diepste grond van het hart naar verlangen. Jullie moeten geen ander verlangen ruimte in je geven en alleen naar de goddelijke gave verlangen. En jullie zullen er heel spoedig alleen nog maar naar verlangen om door de hemel gevoed te worden, want niets evenaart de spijs en de drank van boven.

En jullie moeten het verlangen ernaar proberen te versterken door over hindernissen heen te gaan. Elke hindernis moet jullie verlangen doen toenemen. Daarom kan jullie leven, waarin jullie de gaven van de hemel in ontvangst willen nemen, niet eentonig en ongestoord voorbijgaan. De weg naar de bron, die jullie laven moet, is heel moeizaam, maar het belooft ook het heerlijkste loon, als jullie niet moe worden en als jullie proberen om, ondanks hindernissen, vooruit te komen.

Nooit mogen jullie vergeten, dat God Zelf deze bron voor jullie ontsluit. Dat Hij het is, Die jullie laven en versterken wil op de weg door het aardse leven. Dat Zijn eindeloze liefde voor jullie het kostelijkste klaar heeft staan en het jullie geven wil en alleen maar jullie bereidwilligheid om te ontvangen eist om jullie onbeperkt te kunnen bedenken.

De mens moet offers brengen om te kunnen ontvangen. Alles, wat in hem naar aardse vervulling verlangt, moet bestreden worden. Hij moet zich elke lichamelijke vreugde ontzeggen, als hij geestelijk bedacht wil worden. Hij moet alles op willen geven om alles te kunnen ontvangen, want pas dan bevrijdt hij zich geheel van de materie en hij kan nu ook ongehinderd binnendringen in het geestelijke rijk, dat voor hem nu de vervulling van zijn vurige verlangen is. Als de mens aardse verlangens heeft, dan moet het hem ter wille van zijn ziel vaak onthouden worden. Als hij echter geestelijke verlangens heeft, dan wordt zijn verlangen onbeperkt vervuld. Want God stelt geen grenzen. Hij geeft steeds zo, zoals er naar Zijn gaven verlangd wordt.

Maar deze gaven in hun gehele waarde te kunnen begrijpen en in alle kostelijkheid te kunnen ervaren, is pas dan mogelijk, wanneer elk aards verlangen onderdrukt is. Wanneer de menselijke gedachte geheel naar het geestelijke toegekeerd is en zijn ziel zich dus met de geest verenigd heeft, want nu stroomt het levende water onophoudelijk uit de bron en is het lafenis en verkwikking voor de dorstende ziel.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Crisis - Gewelddadig voortijdig beëindigen - Natuurcatastrofe

B.D. 1508 from 6. juli 1940, taken from Book No. 24

De mensheid gaat een crisis tegemoet, die zorgwekkend is. Want er bestaat het grootste gevaar, als ze niet als zodanig wordt onderkend en het hoofd wordt geboden. Slechts zeer weinig mensen kunnen zich indenken, hoe ontzaglijk de uitwerking is van het geestelijk lage niveau, ook op de vormgeving van het aardoppervlak.

Het is onbegrijpelijk, zolang de mens niet weet welke taken ook de hele natuur heeft in het positieve ontwikkelingsproces van al het geestelijke. Elk wezen moet uit God kracht ontvangen. Dus wordt deze kracht ook in alles geleid, wat als scheppingswerk voor de mensen zichtbaar is. Dit is in eerste instantie alleen al nodig voor het behoud van datgene, wat God heeft geschapen. Maar de eigenlijke taak is, dat het geestelijke zich verenigt en dus door de vermeerdering in zich een hogere graad van rijpheid bereikt.

Deze aaneensluiting gebeurt op een natuurlijke wijze. Dat wil zeggen de goddelijke Wil bepaalt dat de afzonderlijke wezenlijkheden zich met andere moeten verbinden, doordat Hij al Zijn scheppingen hun bestemming heeft toegewezen, die nu ook moet worden nagekomen, omdat de wezenlijkheden gedwongen zijn datgene te doen, wat God hun als taak heeft gesteld. Maar het stadium van de vrije wil is voor deze, zich nog in gekluisterde toestand bevindende wezens, een groot gevaar in zoverre, dat de mensen hun wil kunnen gebruiken op een manier die God tegenwerkt en dat ze nu de gebonden wezens in grote nood brengen, doordat ze de nog niet voltooide gang in een vorm voortijdig beëindigen. Ze bevrijden dus het wezen wel uit de vorm van dat ogenblik, maar dit heeft nog niet de graad van rijpheid bereikt, die vereist is voor de volgende vorm.

Dus is het nu niet gebonden geestelijke in zekere zin ontheven van zijn werk, dat het voorheen moest verrichten. Het kan de volgende vorm nog niet bewonen en moet dus gedwongen werkeloos zijn, wat voor het wezen een pijnlijke toestand is. Want nu is zijn ontwikkelingsgang geremd. Er is een stilstand ontstaan, die het wezen eigenmachtig niet kan opheffen.

Het moet nu ontzettend worstelen om weer in een nieuwe vorm te worden ingelijfd. En dit worstelen geschiedt op een manier, dat het dat wezenlijke, dat zich nog in de vorm bevindt, geweldig in het nauw brengt, dat wil zeggen het aanzet om vlugger te werken. Het niet gebonden geestelijke brengt dus zijn drang om te werken over op het nog gekluisterde geestelijke en dit is nu buitengewoon actief, wat op onnatuurlijke wijze, dat wil zeggen in vergroot werkzaam zijn, tot uitdrukking komt.

Dit is dus schijnbaar een onregelmatigheid, een afwijken of een verandering van de bestaande natuurwetten. Maar het is toch in overeenstemming met de goddelijke Wil, daar de verkeerde wil van de mens er zelf de aanleiding toe is en de dus in hun ontwikkelingsgang gehinderde wezenlijkheden de terechte compensatie moet worden toegekend. Maar de uitwerking van deze vergrote werkzaamheid zal voor de mens weer voelbaar zijn en wel op een manier, die hem minder bevalt.

Wat oorspronkelijk was bestemd de geestelijke wezenheden lang verblijf te verlenen, zal nu door de vergrote werkzaamheid op ongewone tijd het geestelijke in zich vrijgegeven. Natuurverschijnselen, die in zekere zin in strijd zijn met de wet, zullen dus buitengewone gevolgen hebben. Dit zijn de catastrofen, die in de natuur zijn veroorzaakt, die weliswaar niet rechtstreeks van de wil van de mens afhangen, maar indirect toch de gevolgen zijn van de verkeerde wil.

Als nu de geestestoestand van de mensen zo laag is, dat ze geen enkele verbinding hebben met God, dat ze noch hun taak op aarde inzien, noch de zin en het doel van de schepping onderkennen, noch de positieve ontwikkelingsgang van alle wezenlijkheden en hun eigen eindeloos lange weg over de aarde beseffen, dan schrikken ze er ook niet voor terug eigenmachtig in te grijpen in deze schepping, die een andere zin heeft dan de uitbuiting door mensenhand. En dit ingrijpen, dat ontzettende uitwerkingen heeft, juist op die vroegtijdig vrij wordende wezens, heeft nu onafwendbare gevolgen, die redelijkerwijs weer door de mensen moeten worden gedragen, ofschoon het hun niet begrijpelijk wil voorkomen, dat zij de eigenlijke oorzaak zijn van die verwoestende catastrofen, juist door hun verkeerde wil, die tegen God is gericht.

En de aarde heeft nu een dergelijke gewelddadige vrijwording van het geestelijke te verwachten. En door de handelwijze van de mensheid wordt dit proces versneld. Het gewelddadig vrij geworden geestelijke dringt aan tot steeds meer levendige bedrijvigheid, zowel aan de buitenkant van de aarde alsook aan de binnenkant. En deze activiteiten worden niet door God geremd, daar de mens zelf onrechtmatig heeft ingegrepen en dus een door God aan het wezen in liefde verleende belichaming beëindigde tegen Gods Wil.

Al het geestelijke, dat onrechtvaardigheid heeft te verduren, mag zich recht verschaffen. Dus zijn de catastrofen, ofschoon helemaal in strijd schijnend met de natuurwet, in overeenstemming met Zijn Wil. Ze moeten dus als door God gezonden worden erkend en beoordeeld. Doch de mensen, die leven volgens Gods Wil, die hun wil aan de goddelijke Wil onderwerpen en dus goed onderricht zijn door Gods Liefde, Almacht en Wijsheid, kunnen elke zending van boven kalm onder ogen zien.

Al betekent de catastrofe hun lichamelijke einde, ze zullen op aarde niets verliezen, maar Gods heerlijkheden worden voor hen zichtbaar en ze zullen hun Schepper lof en dank zingen tot in alle eeuwigheid.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Onderzoeken van en positief staan tegenover de geestelijke krachten

B.D. 1509 from 7. juli 1940, taken from Book No. 24

Wijs niet af, wat jullie niet begrijpelijk lijkt. En als voor jullie het werkzaam zijn van de geestelijke kracht twijfelachtig voorkomt, laat dan nochtans jullie oordeel achterwege totdat jullie je uitvoerig hebben laten informeren en dat weer met behulp van goddelijke kracht, die jullie in het gebed af moeten smeken.

Want het menselijke verstand is werkelijk niet toereikend en zonder gebed is juist enkel het menselijke verstand werkzaam. Er zijn zoveel zaken, die voor jullie niet verstandsmatig te doorgronden zijn en toch kunnen jullie daarom niet beweren, dat er geen verklaring voor is. Maar ze moet buiten het menselijke verstand gezocht worden. In het geestelijk werkzaam zijn van deze krachten, die net als jullie bestaan, zij het voor jullie niet zichtbaar of tastbaar. Maar het laatste sluit het aanwezig zijn van deze wezens niet uit, want het kijken met de lichamelijke ogen en het horen met de lichamelijke oren is iets, wat met de aarde verbonden is en dat met het verlaten van deze aarde tot een einde komt.

Maar het geestelijk schouwen is een gevolg van geestelijk streven. Het vereist een zekere geestelijke graad van rijpheid. Bijgevolg kunnen deze wezens en hun werkzaam zijn niet zichtbaar waargenomen worden. Maar ze daarom geheel af willen wijzen is een menselijke dwaling. Deze geestelijke krachten zijn pas dan te aanvaarden, wanneer de mens tenminste de wil heeft om daarover opheldering te krijgen. Deze wil laat voor hem iets al meer geloofwaardig lijken, dan wat hij anders niet als waarheid aannemen kan, terwijl een onmiddellijk afwijzen kenbaar maakt, dat hij geheel niet van zins is om iets bovennatuurlijks te doorgronden.

De wil om te weten, beïnvloedt ook het vermogen om te geloven. Maar de wil om deze geestelijke krachten te onderzoeken, is onder de mensen nu heel minimaal en het gevolg daarvan is, dat deze krachten zich maar zelden zo kunnen uiten, dat deze uitingen hun als bewijs geleverd zouden kunnen worden. Dus wordt de kennis over deze krachten steeds minder en de bereidwilligheid om ze te aanvaarden steeds zeldzamer.

Want steeds proberen de mensen om verstandsmatig alle buitengewone verschijnselen te verklaren en maken daardoor het werkzaam zijn van de wezens onmogelijk. Het geestelijke wil geestelijk onderzocht worden, maar verstandsmatig onderzoek vereist tastbare bewijzen. Maar het geestelijke kan niet tastbaar bewezen worden. Maar als de mens minder zijn verstand gebruikt en God innig om opheldering vraagt en nu het antwoord gevoelsmatig verwacht, zal dit hem toegestuurd worden en het zal hem niet meer onaannemelijk lijken. En dit is al het werkzaam zijn van deze geestelijke wezens, die anders niet herkend kunnen worden dan door de bereidwilligheid van de wil. Door het geloof.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Vergankelijkheid van het aardse – Uit de weg ruimen – Hindernissen

B.D. 1510 from 8. juli 1940, taken from Book No. 24

De vergankelijkheid van datgene, wat u mensen als begerenswaardig voorkomt, moet u bewezen worden. Pas dan zult u de materie leren verachten en pas dan kunt u aan uzelf en uw vervolmaking werken. Want de materie hindert u nog te veel. Ze leidt uw gedachten van de eigenlijke opdracht van het aardse leven af en zo gaat de tijd op aarde ongebruikt voorbij. Maar God heeft medelijden met u en Hij probeert de nood van uw ziel te beïnvloeden. En ofschoon Zijn zendingen op aarde grote aardse nood ten gevolge hebben, zijn ze toch weer een bewijs van Zijn enorme liefde om u eens veel grotere nood te besparen.

Herken daarom Zijn liefde, wat Hij u ook wil laten overkomen. Weet, dat Hij er steeds alleen maar op bedacht is veel grotere nood van u af te wenden, maar dat u het lijden niet geheel bespaard kan blijven, omdat u niet zelf de arbeid aan uw ziel oppakt. U leeft uw leven zonder over zijn gevolgen bezorgd te zijn en dus gebruikt u dit leven niet overeenkomstig zijn doel. En dat heeft uw geestelijke achteruitgang tot gevolg, die God echter uit liefde voor u, die Zijn schepsel bent, voorkomen wil. Maar u streeft de geestelijke achteruitgang na, als u probeert de materie te doen toenemen, want dan begeert u iets, wat u moet overwinnen. U begeert dat, wat eerst uw toestand was. U gaat achteruit, terwijl het toch uw opdracht is u van het verlangen vrij te maken en alles te overwinnen, wat in de vorm vastgehouden wordt.

Om het losmaken van de materie gemakkelijker voor u te maken, wil God u de vergankelijkheid hiervan onder ogen brengen en u tot een ernstig nadenken over uw eigenlijke aardse opdracht brengen. Hij ruimt alle hindernissen, die de gang naar boven moeilijker maken, voor u uit de weg, maar zonder aardse nood wordt uw opwaartse ontwikkeling in twijfel getrokken. Het leed kan u niet bespaard worden, omdat de vrije wil faalde. Want als u uit vrije wil alles opgeeft, wat deel is van de wereld, dan treft de zending van boven u niet smartelijk, maar ze is voor u alleen maar een bevestiging van dat, wat uw ziel eerder al heeft ingezien.

Daarom zal steeds alleen maar die mens moeten lijden, wiens hart zich niet vrij kan maken van het aardse verlangen. Hij zal het als smartelijk ervaren, als hij de ondergang van datgene, wat hem begerenswaardig leek, moet meemaken. En toch kan zulk lijden niet van hem weggehouden worden, want het is de laatste poging zijn verlangen te veranderen. Als hij Gods wil en Zijn liefde daaraan herkent, zal ook dit vernietigingswerk tot zegen zijn, want het liet hem zijn eigenlijke opdracht herkennen. En deze opdracht zal hem nu gemakkelijk vallen. Hij zal niet meer zulke grote hindernissen hoeven te overwinnen, omdat God Zelf deze voor hem kleiner gemaakt heeft, omdat hij zelf te zwak was te strijden tegen alles, wat hem hinderde op de weg naar boven.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

“Put alle kracht uit Mijn Woord” - Voorspelling

B.D. 1511 from 9. juli 1940, taken from Book No. 24

Put alle kracht uit dit Woord van Mij. Overweeg dat Ik Zelf naar u afdaal om u versterking te brengen in uw strijd om het bestaan. Besef dat Ik de mijnen niet zonder troost en kracht laat, als ze deze nodig hebben. Stel u er niet tevreden mee, dat u maar eenmaal een beroep doet op deze Kracht van Mij, maar verlang Ze steeds en steeds weer en Ze zal u onmetelijk toekomen.

En zo wil Ik u wederom verkondigen, dat u deze Kracht buitengewoon dringend nodig zult hebben. Want het uur is niet ver meer, dat u van elke houvast beroven zal. Het uur, dat u dichter bij Mij zou moeten brengen, wanneer u maar aan Mij zou willen denken in uw nood. Dan heft u stellig uw handen smekend omhoog naar Mij en vraagt Mijn hulp. En ze zal u zijn verleend, aan u die gevolg geeft aan Mijn opwekking, die alleen in het hart waarneembaar is. U zult Mijn nabijheid bespeuren. U zult de ernstige toestand beseffen, waarin u zich bevindt. Dat zal u tot Mij laten vluchten.

Blijf Mij trouw toegedaan in deze nood, dan zal ze aan u voorbijgaan. En put tevoren kracht en troost uit dit Woord van Mij. Neem Mij tevoren al op in uw hart. Verminder uw weerstand tegenover Mij door bewuste overgave van uw wil. En wees niet ongelovig maar gelovig, want dit geloof houdt de grote nood verre van u, al staat u ook midden in dit gebeuren. Want terwille van alle mensen moet Mijn Almacht voor u allen duidelijk zichtbaar zijn. Terwille van alle mensen komt die grote belevenis, die Mijn Wil en Mijn Almacht doet blijken, over u.

En de uitwerking kan alleen worden afgezwakt bij diegenen, die gelovig zijn en Mij vol vertrouwen hun nood voorleggen. Want Mijn Wil gebiedt over leven en dood en Mijn Wil zal de mensen leed laten ondergaan als het nodig is, of hen ontzien als ze zich aan Mij overgeven. En deze Wil zal ook het gebeuren zo’n vorm geven, dat het de mijnen, die Mij trouw zijn toegedaan, slechts mild raakt. Want het moet over de mensheid komen om ze naar Mij terug te voeren, voor zover dit nog mogelijk is en de zielen nog niet helemaal verhard en verblind zijn. Ik ben bezorgd om deze zielen en gebruik daarom het laatste redmiddel, dat schijnbaar wreed is en toch de enige mogelijkheid biedt voor hun redding.

En om dit uur voor de mijnen draaglijk te maken, bied Ik hen tevoren troost en kracht door Mijn Woord. Wie zich aan de invloed ervan overgeeft, schrikt niet terug voor het gebeuren. Hij kent Mijn Liefde en Zorg en vertrouwt Mij geheel en al. Hij zal niet angstig in afwachting zijn van de dag, maar vol vertrouwen, door alle verschrikkingen heengeleid te zullen worden. Want Ik ken de mijnen en de mijnen kennen Mij.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Vereniging met God op aarde – Het overwinnen van elk verlangen

B.D. 1512 from 9. juli 1940, taken from Book No. 24

Het met God verbonden wezen herkent zijn bestemming, want het is zich van zijn oorsprong bewust en het streeft naar het hoogste doel, de vereniging met God. Het is dus nu in het laatste stadium genegen om zijn tegenstand tegen God op te geven en deze wil levert hem de volledige liefde van God op, die nu zo tot uiting komt, dat de mens naar het hoogste doel geleid wordt, zodat het ongehinderd de weg naar boven af kan leggen. Zo’n levensweg op aarde is niet zo lastig, want omdat de wil een drang heeft naar God en het wezen bereid is om te dienen, is de strijd, die strikt genomen alleen de wil op God moet richten, niet meer nodig.

Maar als de mens nu de vereniging met God op aarde zoekt, dan heeft het elke tegenstand opgegeven en hoeft het daarom nooit weerstand te bieden aan de pogingen van de tegenstander om de wil terug te winnen. Hij is nu teruggekeerd tot God en leeft het leven alleen nog maar om zich te zuiveren van datgene, wat nog aards aan hem is. Want de wil tot God kan wel heel sterk zijn, maar de wereld kan ook de mensen nog gevangennemen.

Maar het verlangen ernaar moet volledig overwonnen zijn, voordat de volledige vereniging met God plaats kan vinden. En daarom moet het aardse leven benut worden om zich vrij te maken van elk verlangen. Als het verlangen naar God overheersend is, dan zal het geen grote moeite kosten, maar als het verlangen naar de wereld nog sterk is, dan zal er nog strijd voor de mens weggelegd zijn. En daarom zal degene, die nog niet innig genoeg met God verbonden is, moeten lijden en degene, wiens verlangen louter naar God en de vereniging met Hem uitgaat, zal stil en vredig zijn weg over de aarde mogen gaan.

En daarom is de mate van lijden tegelijkertijd de beste controle voor het eigen verlangen. Als de mens nog lijden moet, is hij nog niet volledig gezuiverd. Maar God helpt hem om zich vrij te maken van aardse verlangens en wijst hem door het lijden op het verkeerde van zijn verlangens. Hij wil het de mens gemakkelijk maken om zelfs nog het laatste aardse verlangen te verwijderen. Hij wil door het lijden het denken van de mens naar Hem leiden, zodat spoedig alleen geestelijke gedachten hem bezighouden en er nu geen hindernis meer bestaat voor de uiteindelijke vereniging met God.

En dus zullen jullie alleen opwaarts kunnen gaan, wanneer jullie je vaker met de hemelse Vader verbinden, wanneer jullie door al het aardse heen naar Hem verlangen en verder niets verlangen, dan Zijn liefde en genade om voortaan in Zijn nabijheid te mogen vertoeven. Dan zal jullie dit in zo’n mate toegestuurd worden, dat jullie kunnen worden, wat jullie bestemming is, namelijk ware kinderen van God, die Zijn wil in zich dragen en zich dus overeenkomstig de wil van God gevormd hebben. Jullie zullen je met het meest volmaakte en hoogste Wezen, van Wie jullie eens zijn uitgegaan, verenigen.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Werkzaamheid is leven – Passiviteit is gevaar

B.D. 1513 from 10. juli 1940, taken from Book No. 24

Zich in alle deemoed aan de wil van de Heer onderwerpen, zal u Zijn genade waardig maken. En aanvaardt alles, wat de Heer u stuurt, zonder tegenspraak of zonder innerlijk verzet. Want als God u met leed bedeelt, bewijst Hij u ook Zijn liefde. Alleen omdat Hij u innig liefheeft, laat Hij u lijden, omdat u anders nooit tot Hem kunt geraken. Maar Hij wil, dat u de weg naar Hem vindt.

En daarom zult u de wereld pas bedwingen, als u zich aan de Heer onderworpen hebt, want als u uw wil opgeeft en binnen Zijn wil leeft, staan u grote krachten ter beschikking en u overwint de wereld en elke tegenstander, die u nadert om u ten val te brengen. En vertrouw daarom onvoorwaardelijk op de goddelijke Heer. Hij zal u op alle wegen leiden en besturen.

Alles, wat uit God is en er weer naar streeft om naar Hem terug te keren, is in rusteloze bedrijvigheid werkzaam. Want een leven in rust en passiviteit is geen streven opwaarts, maar een afglijden in de duisternis. Alleen in werkzaamheid zit leven, en werkzaam is daarom alles, wat leven wil. Maar passiviteit uit vrije wil daarentegen is het grootste gevaar om noodgedwongen passief te worden. Het gevaar is daarom zo groot, omdat de menselijke wil dan zwak wordt en deze verzwakte wil gebruikt wordt door de tegenstander, die de mens steeds meer hindert werkzaam te zijn voor zijn eigen verlossing.

De wil om werkzaam te zijn, is steeds een aanvaarden van de kracht, die de mens toestroomt. Als hij deze gebruikt, dan zal hij ook onophoudelijk werkzaam zijn. Als hij deze afwijst, is hij ook niet in staat om werkzaam te zijn, want uit eigen kracht is hij tot niets in staat. De wil tot werkzaamheid levert hem ook voortdurend die kracht op en deze kracht laat zijn wil zich weer bewust naar God toekeren.

Als de mens ernaar streeft om aan zichzelf en zijn ziel te werken, zal zijn wil voortdurend aangespoord worden en hij zal in onafgebroken werkzaamheid de aardse opdracht zien. Hij zal niet passief blijven, omdat hij de passiviteit als een stilstand herkent, maar hij opwaarts gaan wil. De duistere toestand echter verzwakt zijn drang om werkzaam te zijn. Dat wil zeggen, dat een in onwetendheid erop los leven eveneens een belemmerend effect heeft.

De kracht van het inzicht wordt echter iedereen, die naar God verlangt en tot Hem bidt, toegestuurd. Want de Heer laat hen niet over aan de duisternis van de geest. Degene, die innig tot God bidt, zal kennis hebben. Hem zal kracht en genade toestromen. Zijn drang om werkzaam te zijn, zal groter worden en hij streeft bewust opwaarts. Zijn wil zal onophoudelijk werkzaam zijn en werkzaam zijn betekent vrij worden van alle dwang. Werkzaam zijn betekent de kracht uit God bewust in ontvangst nemen en te gebruiken overeenkomstig de wil van God. En werkzaam zijn overeenkomstig de wil van God betekent zich bevrijden uit de macht van de tegenstander.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Onfeilbaarheid - Kerkelijke geboden

B.D. 1514 from 11. juli 1940, taken from Book No. 24

U hecht te veel belang aan de onfeilbaarheid van het hoofd van de kerk (de Paus), en dat is van u een geweldige dwaling. Want het was niet GOD's plan dat de kerk door mensen eigenmachtig gevormd werd, volgens de wil van die mensen. Want alles wat voor het handhaven en het verbreiden van Zijn leer goed was, heeft JEZUS CHRISTUS op aarde Zijn discipelen Zelf uiteen gezet. HIJ heeft de verbreiding van Zijn leer afhankelijk gemaakt van de wil van ieder apart - haar wel of niet aan te nemen.

HIJ gaf nauwkeurige richtlijnen aan die geldig waren voor ieder die Zijn leer wilde aanhangen. En het zijn deze beloften die afhankelijk werden gesteld van het vervullen van dat, wat JEZUS door Zijn onderrichtingen van de mensen verlangde. HIJ liet altijd de vrije wil van de mensen onaangetast. Uit eigen beweging, zonder uiterlijke dwang moest de mens beslissen en zo GOD's Wil vervullen, en HIJ beloofde daarvoor het eeuwige Leven. Met de Woorden; IK ben de Weg, de Waarheid en het Leven, - IK ben het ware middel en de vervulling, - wie in MIJ gelooft die heeft het eeuwige Leven - vroeg HIJ dus alleen te geloven aan HEM en Zijn Woord.

Zijn Liefde wil geven, iets onvoorstelbaar heerlijks, het eeuwige Leven. Daartoe heeft HIJ alleen het geloof en de wil van de mensen nodig. Het is echter niet Zijn Wil, de mensen, die zich al in een gebonden toestand bevinden, nog met nieuwe zonden te belasten. Wie werkelijk in JEZUS en Zijn Woord gelooft, die zal door HEM ook van zijn ketenen bevrijd worden. Wie echter niet gelooft, die is door zijn staat van gekluisterd zijn reeds genoeg gestraft, want hij moet daarin nog ondenkbare tijden vertoeven,

Wie de tien geboden, die GOD Zelf aan de mensen gegeven heeft negeert, wie er zich tegen verzet, die zondigt, d.w.z. hij verweert zich tegen GOD, DIE de LIEFDE Zelf is - omdat hij dan tegen het gebod van de liefde in handelt. Hij doet dan niets om zich uit zijn toestand te bevrijden, maar alles om die te verergeren. Want de vervulling van de geboden der liefde is het enige verlossingsmiddel, het handelen in strijd daarmee is echter juist het tegendeel.

De leer van de onfeilbaarheid van het hoofd van de kerk echter, werd voor de mensen tot een nieuwe wetgever inzoverre, dat daardoor de tien geboden die door GOD gegeven zijn - met nog andere vermeerderd werden. Dat dus de nieuwe geboden zich a.h.w. bij de geboden van GOD aansloten en het niet vervullen ervan evenzo als zonde bestempeld werd, net zoals het handelen tegen de geboden in die GOD Zelf gegeven heeft. En dit is een dwaling met ’n verschrikkelijke uitwerking.

Want nu belasten de mensen zich met geheel onbelangrijke maar tot plicht opgelegde handelingen, die echter met het gebod van de liefde tot GOD en de naasten totaal niets te maken hebben. Hun gehele aandacht geldt alleen nog maar het onderhouden van deze geboden en het vrij worden van zogenaamde zonden. Dit is dan meestal hun gehele zielenarbeid, dat zij er op letten de door mensen gegeven geboden na te komen of - om voor de zogenaamde schuld van de overtreding te boeten. Maar om de vreselijke slavernij van hun ziel, die alleen door de liefde kan worden opgeheven, denken zij niet.

Als deze door de mensen toegevoegde geboden nodig geweest waren, dan had JEZUS CHRISTUS ze zeker Zelf op de aarde wel gegeven - en Zijn discipelen het vervullen ervan meteen in het begin gepreekt. Maar de mensen probeerden de leer van CHRISTUS eigenmachtig te verbeteren en zij schrokken er niet voor terug de goddelijke toestemming daartoe vanuit henzelf te verlenen, doordat zij zichzelf door de Heilige GEEST als verlicht beschouwden en nu in een toestand die daar nog ver van verwijderd was, voorschriften uitvaardigden die niet met GOD's Wil konden overeenkomen omdat ze het verantwoordelijkheidgevoel tegenover de geboden door GOD gegeven, aanzienlijk verkleinden. En dit door het feit, dat aan deze nieuw gegeven geboden nu de grootste aandacht werd geschonken, zo groot - dat de mensheid deze geboden voortaan helemaal mechanisch nakomt en meent de leer van CHRISTUS na te leven - als ze de haar opgelegde plichten vervult.

Nu is ieder waarlijk verlicht mens door GOD uitgekozen aan deze wantoestanden een halt toe te roepen, d.w.z: ze bloot te leggen. Nooit echter heeft GOD hen verlicht die deze geboden uitvaardigden of goedkeurden.

De onfeilbaarheid van het hoofd van de kerk is een verwrongen beeld van de uitstorting van de Heilige GEEST. Wie onder de invloed van de Heilige Geest stond, zal altijd het verkeerde van deze wetgeving hebben ingezien, maar wereldlijk kerkelijke macht verhinderde hun steeds het rechtzetten van deze dwaling, die zulke verstrekkende gevolgen had.

Want deze geboden werden niet vanuit een geest van liefde geboren. Het ging er de wetgevers minder om de worstelende zielen hun arbeid voor de uiteindelijke vrijwording te verlichten, maar het motief van het ontstaan van deze geboden was de zucht de eigen macht te vergroten - en de wil de mensen in een bepaalde afhankelijke positie te brengen, daar tegelijkertijd het niet nakomen van die geboden als zware zonde werd beschouwd.

Ware dienaren van GOD hebben steeds deze misstand ingezien en er tegenop willen treden. Maar de leer van de onfeilbaarheid van het hoofd van de kerk is al te diep geworteld, dan dat ze makkelijk uitgeroeid zou kunnen worden. Er zich van vrijmaken kan alleen nog hij - die de zuivere waarheid zoekt en die GOD Zelf erom vraagt, dat hij de innerlijke verlichting van geest verkrijgt.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Eeuwige geest – De geestelijke kracht

B.D. 1515 from 11. juli 1940, taken from Book No. 24

Alles om u heen, getuigt van Mij. Alles is leven uit Mij en geest van Mij. En Mijn geest, Mijn wil en Mijn kracht hangen boven alles. Ik sta boven alles. En wat zich aan u bekendmaakt, is hetzelfde als wat er rondom u is. Zodoende ben Ik bij u en Mijn liefde omvat u. En dus kijk Ik omlaag naar u, die ernaar verlangt om in Mijn nabijheid te zijn. Voor Hem bestaat geen tijd en ruimte. Hij overtreft de wetten van de natuur. Hij is in alle overvloed bij eenieder, die Hem roept.

Degene, die zich aan de geest uit God overgeeft, moet zijn wil vervullen, want hij is van zijn verantwoordelijkheid verlost. De geest uit God bevrijdt, wat gebonden was en hij ordent de harten van degenen, die bereidwillig zijn. Hij maakt hen klaar voor het in ontvangst nemen van de goddelijke liefde. En dat is het geestelijk werkzaam zijn, dat u in liefde voor God doet ontvlammen. Die u gekozen heeft om voor Hem te werken.

De geestelijke kracht verlicht u. De geestelijke kracht geeft u moed en een sterke wil. De geestelijke kracht laat u het juiste herkennen en hiervoor opkomen en de kracht van de geest laat u de nabijheid gewaarworden van Degene, Die in Zichzelf kracht en liefde is. Ze behoedt u voor vergissingen, als u voor de Heer spreekt. Ze vergroot uw wijsheid in elk geschilpunt.

De geestelijke kracht, die u gevraagd hebt om de Heer te dienen, wordt u nooit ontnomen. En u zult alle wijsheid krijgen, als u in Zijn opdracht spreekt. Hij zal uw gedachten leiden, uw woorden vormen en u de gave tot spreken geven, als het moment gekomen is, dat de Heer door u werkt. En Zijn geest stroomt onophoudelijk in u over. De kracht die u nodig hebt voor Hem, om Zijn naam voor de hele wereld bekend te maken, zal niet afnemen.

En Gods wil bestemt u voor een taak, die tot Zijn verheerlijking dient. Hij wil de wereldse wijsheid tot schande maken en de diepste wijsheid door uw mond bekendmaken. En Hem te dienen, moet het enige doel van uw aardse leven zijn. En Degene, Die u leidt, laat u niet alleen, hoezeer de vijand ook massaal tegen u opstaat. Hij zal uw moed toe laten nemen en uw zintuigen openen voor alle geestelijke stromingen. En Hij zal u macht geven over degenen, die u willen vernietigen, want Hij zal uw wil, die u aan Hem offert, bepalen en u zult nu doen, wat Zijn wil u voorschrijft en derhalve Zijn werktuig op aarde zijn.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

“Jij bent Petrus de rots”

B.D. 1516 from 11. juli 1940, taken from Book No. 24

De volgende kennisgeving moet met een zekere vreugde ontvangen worden: Het levende geloof is de rots, waarop Jezus Christus Zijn kerk gebouwd wilde zien. Een geloof, zo diep en onwankelbaar, zoals Petrus het had, zolang de Heer in zijn nabijheid was. Derhalve was Petrus een voorbeeld voor diegene, die bij de kerk van Christus wilde horen. Want zonder dit geloof was de leer van Christus, dus Zijn evangelie, niet aan te nemen. Alleen het geloof beaamt Jezus Christus en erkent Hem als Gods Zoon en Verlosser van de wereld. Zouden dus de mensen datgene aannemen, wat de discipelen overal verbreidden, dan moesten ze vooreerst geloven in een God van Liefde, Goedheid en Barmhartigheid; in een God van Almacht en Wijsheid; in een God van Rechtvaardigheid. Dan pas konden Zijn leren als Wil van God ingang bij hen vinden, dus was het diepe geloof vereist.

Zijn discipelen hadden allen een diep geloof en daarom namen ze Zijn leer heel vlug aan en probeerden ze te beantwoorden aan de goddelijke Wil, Die Hij hun had geopenbaard. En daardoor drongen ze steeds dieper binnen in het weten van de goddelijke waarheden. En dit wekte in hen ook het vermogen te onderrichten volgens Gods Wil, wat nooit mogelijk zou zijn geweest, als het hun aan geloof had ontbroken. Dus zegt de Heer: “op jou wil Ik Mijn kerk bouwen”.

En Zijn kerk is de gemeenschap van diegenen, die Jezus Christus willen navolgen. Zijn kerk is de kleine gemeenschap van diegenen, die alles vast en onwrikbaar geloven, wat de Heer op aarde heeft gezegd en gedaan; die terwille van dit geloof proberen Gods geboden na te komen, die het eeuwige leven begeren en dus het aardse leven leiden overeenkomstig Gods Wil. De kerk is een gemeenschap van de gelovigen. En als dus de mensen in het diepste geloof vaststaan, zal geen macht der hel ooit dit geloof aan het wankelen kunnen brengen en macht hebben over zulke totaal gelovige mensen, die alleen God zoeken en Hem als hun Heer en Schepper erkennen. Het diepe geloof in God zal steeds de macht van de vijand breken, want wie leeft vanuit het geloof, leeft ook in de liefde en de liefde is de grootste tegenstander van de vijand. Wat is dus begrijpelijker dan dat de Heer de gelovigste van Zijn discipelen als voorbeeld aanhaalt; dat Hij een sterk geloof tot vereiste maakt om bij Zijn kerk te horen? Dat dus Petrus dit geloof personifieerde en Jezus Christus al diegenen tot Zijn kerk wil rekenen, die eveneens diep gelovig zijn? Hoe gemakkelijk zijn de woorden te begrijpen en hoe worden ze door de wereld verstaan?

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

“Ga heen en onderwijs alle volkeren”

B.D. 1517 from 12. juli 1940, taken from Book No. 24

De grootste list van de tegenstander is, het denken van de mensen te vertroebelen en aan zijn plannen te onderwerpen. Als nu in diepste deemoed de mens de goddelijke Geest vraagt, zal zijn denken juist zijn en zal hij het duidelijkst de zin van deze woorden inzien. Hij zal ook inzien, dat de wil om te heersen het werkzaam zijn van de goddelijke Geest uit moest schakelen, dat nu het denken verkeerd was en een valse leer, die de zin van het goddelijke Woord ernstig misvormde, zo moest ontstaan. En God weert de mens niet, want hij tast de vrije wil van de mens niet aan. Het evangelie heeft Hij Zijn discipelen geleerd en Hij heeft hen de opdracht gegeven, het te verbreiden met de Woorden: “Ga heen en onderwijs alle volkeren.” De diepe gelovigheid van Zijn discipelen garandeerde het werkzaam zijn van de heilige Geest en dus konden de leerlingen niets anders dan de waarheid onderwijzen. Dus zal er steeds de zekerheid bestaan voor de waarheid van een onderwijzende dienaar Gods, als deze in het diepste - dus levende - geloof vaststaat. Deze zal een echte navolger van Petrus zijn en een aanhanger van de kerk, die Jezus Christus Zelf heeft gegrondvest, maar die nooit een wereldse macht zou vormen, maar zich alleen zuiver geestelijk zou uitbreiden onder alle volkeren der aarde.

Nooit heeft God de mensen als opgave gesteld, op aarde een instituut te vestigen en nu, in het kader van menselijk uitgevaardigde geboden, er de zuivere goddelijke leer weliswaar tussen te voegen, echter in zekere zin dwangmatig de vervulling van de geboden te eisen, wat tegen de goddelijke Wil ingaat. De mens moet in volledige vrijheid van wil de leer van Christus in zich opnemen en trachten de goddelijke Wil te vervullen. Deze leer moet de mensen worden aangeboden door waarachtig gelovige leraren, die God willen dienen en die dan ook verlicht zijn door de Geest Gods, als ze deze leer verkondigen. Maar de Geest uit God kan nooit dáár werkzaam zijn, waar een bouwwerk van wereldlijke macht is ontstaan en het enige doel van de vele verordeningen en geboden - die zogenaamd met de hulp van de heilige Geest werden uitgevaardigd - was, deze macht te versterken en zo de leer van de onfeilbaarheid van het hoofd van de kerk ontstond. Steeds weer is de heilige Geest werkzaam om deze onjuiste leren te weerleggen en de mensen opheldering te geven. Maar steeds weer is de menselijke wil zo sterk, de zuivere waarheid af te wijzen en de dwaalleren aan te hangen. En de wil van de mens kan niet worden gedwongen de waarheid aan te nemen. Hij kan ook niet onder dwang ertoe worden gebracht God Zelf als Gever van dagene, wat hem als waarheid wordt voorgehouden, te erkennen. Het moet aan hemzelf worden overgelaten, de waarheid in te zien. Maar er staat hem daar veel behulpzame kracht ter beschikking. Die maar een weinig verlangen naar de waarheid in zich heeft, zal erop gewezen worden en wie gewillig is - dat wil zeggen aan wie het er serieus om te doen is - de goede weg op aarde te gaan, zal in het gebed te allen tijde om het vermogen van het inzicht kunnen verzoeken.

Amen

Vertaald door Gerard F. Kotte

Verspreiden van de zuivere waarheid – Dwaalleren

B.D. 1518 from 12. juli 1940, taken from Book No. 24

Het is zonder enige waarde om voor de verspreiding van een leer, die niet meer overeenkomt met haar oorspronkelijke staat, zorg te dragen. En daarom zal juist aan die mensen, die op aarde onderrichtend optreden, opheldering gegeven moeten worden, want zij zetten zich voor een lering in, die niet meer dat is, wat ze in het oerbegin was.

Er is wel een zekere voorzichtigheid geboden, opdat niet iedereen die onderwijst, zich voelt als iemand die zich vergist, want het kan zijn dat degene, die zelf overeenkomstig de wil van God leeft, eveneens de waarheid van de onwaarheid kan onderscheiden en hij kan overeenkomstig hiermee goed onderwijzen, ofschoon hij deel uitmaakt van een gemeenschap, wiens leer al van de zuivere leer van Christus afwijkt.

Zijn wil om God te dienen, beschermt hem voor verkeerde leringen, want hij staat in de genade en de wijsheid van God wordt hem medegedeeld, voor zover hij namens God spreekt. Zijn woorden zullen steeds door de Heer gezegend worden. Ze zullen ook een diepe indruk achterlaten bij degenen die horen, terwijl de niet door God gewilde leringen alleen daar instemming vinden, waar de wil van de mens naar de waarheid niet aanzienlijk is. Daar kunnen wel ook kostelijke gaven geboden worden, zonder door de mensen herkend te worden, als dat, wat ze zijn.

Maar de onderrichtende krachten moet de zuivere waarheid toegestuurd worden, want het is hun taak om veel mensen te onderwijzen en daarvoor is het nodig, dat ze goed in staat zijn om de waarheid van de onwaarheid te kunnen onderscheiden. En toch kan hun alleen op deze manier hier opheldering over gegeven worden. En ze zullen ook dan nog afwijzen, als ze geen zoekende en sterk waarheidlievende dienaren van God zijn. Deze hebben zichzelf aangeboden om Gods woord onder de mensen te prediken. Daarom moet God Zijn woord tegen elke misvorming beschermen.

En Hij zal dit doen, als de toehoorder Hem oprecht vraagt om in de waarheid te staan en dus gelovig het woord van God in ontvangst neemt. God zal hem de waarheid en kostbare kennis geven. Want het is Zijn wil om de mensen de waarheid binnen te leiden en daarom moet Hij zowel de onderwijzers als ook de toehoorders zorgzaam behoeden voor dwaling. En daarom wordt Zijn woord onophoudelijke degenen, die de wil hebben om verkondigers van de waarheid uit God te zijn, toegestuurd. Aan hen openbaart de Heer Zichzelf zo, dat ze de waarheid herkennen en zich daar nu voor inzetten. Zodat ze degenen die dwalen, onderwijzen en derhalve de goddelijke leer zuiver en onvervalst verspreiden.

Amen

Vertaald door Peter Schelling

Misvormd denken – Op een verkeerd spoor

B.D. 1519 from 13. juli 1940, taken from Book No. 24

De geest uit God geeft jou een bekendmaking van enorm belang en Hij heeft daarom jouw gehele wil en een blij in ontvangst nemen van deze boodschap nodig.

Er zal weinig succes te boeken zijn bij degenen, van wie de gedachtegang op een verkeerd spoor zit en die toch de vaste overtuiging hebben in de waarheid en in de kennis te staan. En de Vader in de hemel wil hen helpen, want ze werden buiten hun schuld op een verkeerd pad gezet. Ze vertrouwden te veel op hun geestelijke leiders op aarde en lieten zich overeenkomstig hun wil leiden. Dit is weliswaar een zekere zwakte van de wil en een verkeerd gebruik van het eigen verstand, die God de mens voor de tijd op aarde gegeven heeft en die dit verstand als kracht moet gebruiken.

Maar omdat al in de vroegste jeugd onbevoegde mensen zich de gedachtegangen van zulke zwakkelingen meester maakten en hen dus naar eigen goeddunken leidden, werd de mens onvermijdelijk in een verkeerde gedachtenrichting gedwongen, waaruit hij zich moeilijk kan bevrijden, omdat eerstgenoemde mensen middelen en wegen vonden om een zekere geestelijke knechtschap op te leggen aan degenen, die aan hen toevertrouwd waren, die het eigen denken uit moesten schakelen, wat hen welkom was.

En de Heer erbarmt Zich over deze onderdrukten en probeert hen op verschillende manieren hulp te brengen, doordat Hij hen in de eerste plaats ertoe brengt om zelf na te gaan denken vanwege aardse nood. Hij probeert hun opheldering te geven en heeft duidelijk een nauwe verbinding met hen. Maar Hij eist van hen een bereidwillig tegemoetkomen, zodat ze hun vrije wil eveneens werkzaam laten worden.

Dit is absoluut noodzakelijk, omdat de vrije wil ook de misvormde leer in ontvangst nam en nu moet hij ook dat, wat hem aangeboden wordt, onderzoeken op zijn waarachtigheid en het dus aannemen of afwijzen. Want God kan Zijn rechtvaardigheidsgevoel niet uitschakelen. Hij moet de overtuiging van een ieder laten gelden. Omdat hij zich eerst door een vreemde macht liet beheersen, zijn eigen denken uitschakelde en onvoorwaardelijk aannam, wat hem aangeboden werd, moet God nu ook hetzelfde eisen voor de leringen, die Hij Zelf van boven aan de mensen aanbiedt.

Hij moet in zekere zin een tweede keer onderwezen worden en wel in een geheel nieuwe geestelijke richting. Maar hij moet nu zijn verstand gebruiken om dat, wat hem voorgelegd wordt, te onderzoeken. Als hij gelovig is, dus God in het hart draagt, dan zal hij ook spoedig beseffen aan welke zijde de waarheid zich bevindt. Als de wil om de waarheid te doorgronden in hem actief wordt, dan voorziet God hem ook van het scherpste verstandmatige denkvermogen en het zal hem lukken om zich te bevrijden van de dwang, die tot nog toe op hem uitgeoefend werd.

Er zijn ongelooflijk veel dwalingen ontstaan door juist deze beïnvloeding van de mensen door onwetende, aardse leerkrachten, die alleen in naam God wilden dienen en van deze beïnvloeding moet de mens zich onvoorwaardelijk bevrijden om nu zijn gedachten naar de zuivere waarheid toe te keren. De zeldzaamste gelegenheden kunnen er aanleiding toe zijn, dat de mens de onhoudbaarheid van die tot nog toe als waar beschouwde leringen leert inziet en, ofschoon ook enkel puur innerlijk, zich begint los te maken van dat, wat eeuwig alleen maar een hindernis voor hem is.

Als hij eenmaal zijn vergissing beseft heeft, dan komt nu het eigen verstand erbij en verhindert elke verdere beïnvloeding door verkeerde leringen. En dan heeft de mens, die de taak had om zijn denken te veranderen, het eenvoudig als de ander bereidwillig is. Maar het is ongelooflijk moeilijk, wanneer het de tegenstander al gelukt is om het denken van de mens geheel te verwarren, wanneer deze niet meer het goddelijk of menselijk werkzaam zijn kan onderscheiden, als hem het bewijs voor het eerste duidelijk gegeven wordt. God moet hem dan het zwaarste leed toesturen, opdat dit het gewenste resultaat oplevert en de mens zijn verstand goed gebruikt.

Amen

Vertaald door Peter Schelling